လျှို့ဝှက်ဖုံးကွယ်
Vol. 53 Ch. 781
ယီထျန်းယွမ်သည် တစ်စုံတစ်ယောက်က လမ်းပိတ်ဟန့်တားလာမည်ကို ကြိုသိထားသည်။ ထိုမျှလောက် ရေသူမများနှင့် နန်းတော်တစ်ခုကို ဤဘက်သို့ ဆွဲလာနေသည့် မြင်ကွင်းကြီးကို မြင်လျှင် မည်သူမဆို စိတ်ဝင်တစားဖြစ်မည်မဟုတ်ပါလား။
သူသည် ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်မှ ထွက်လာပြီးနောက် ကျင့်ကြံသူများက ရှေ့တွင် အုပ်စုလိုက် ပိတ်ဆို့ဟန့်တားနေသည်ကို ချက်ချင်း မြင်လိုက်ရသည်။ အချို့သည် ရေသူမမျိုးနွယ်နှင့် တိုက်ခိုက်နေကြပြီး ပင်လယ်ဝေလငါးသုံးကောင်မှာလည်း ရှေ့တွင် ပိတ်ဆို့ခံထားရပြီး ရန်သူတို့၏ တိုက်ခိုက်မှုများကို ဒိုင်းသဖွယ် ဆီးခံနေရသည်။
“ရေနဂါးအင်ပါယာက လူတွေများလား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ပိတ်ဆို့ဟန့်တားနေသည့် ကျင့်ကြံသူများကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ချက်ချင်း ပြုံးလိုက်သည်။ မည်သည့်အင်ပါယာက ဤမျှ ရဲတင်းဝံ့သည်လဲဟု တွေးထင်ခဲ့သော်လည်း ရေနဂါးအင်ပါယာဖြစ်နေသည်ကို သိလိုက်ရသည်။ ရေနဂါးအင်ပါယာသည် နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းအနီးတွင် တည်ထောင်ထားသည့် အင်အားစုဖြစ်ပြီး ဤတွင် အခြေအနေတစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာလျှင် ဦးစွာ ရောက်ရှိလာပြီး ပိတ်ဆို့ဟန့်တားမည်မှာ သေချာသည်။
နတ်ဆိုးမိုးတိမ်မြို့အတွင်းရှိ ကျင့်ကြံသူများကမူ ဘေးတွင် ရပ်ကြည့်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။
“မြန်မြန်၊ ဒီရေသူမတွေကို ဖမ်းသွားကြစမ်း၊ ဒါတွေကို သိပ်ကောင်းတဲ့ဈေးနဲ့ ရောင်းလို့ရတယ်...”
“ဟီး၊ ဟိုမှာ နန်းတော်ကြီးတစ်ခုလည်း ရှိသေးတယ်၊ အထဲမှာ ဘယ်လိုရတနာတွေ ရှိမလဲမသိဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သိပ်ညံ့ဖျင်းမှာ မဟုတ်ဘူးကွ...”
“မြန်မြန် ဒီပင်လယ်ဝေလငါးတွေကို ဖမ်းလိုက်၊ လုံးဝလွတ်မထွက်စေနဲ့၊ ဧကရာဇ်ပြန်လာရင် ငါတို့ကို ဆုချမှာသေချာတယ်...”
သူတို့တစ်ဦးစီသည် အသွင်ပြောင်းသွားသလို ဤဘက်သို့ တက်ကြွစွာ တက်လာကြပြီး ရေသူမမျိုးနွယ်အားလုံးကို ဖမ်းဆီးရန် ပြင်ဆင်နေကြသည်။ သူတို့သည် ထပ်မံတိုက်ခိုက်ရန် စတင်လိုက်ချိန်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားတစ်ခုက ဤဘက်သို့ ဖိစီးလာပြီး ရေသူမများကို ထိခိုက်စေရန် ပြင်ဆင်နေသည့် ကျင့်ကြံသူများသည် ချက်ချင်း သွေးမြူများအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
နောက်တွင် ရပ်နေသည့် ရေနဂါးအင်ပါယာ၏ ဗိုလ်ချုပ်များသည် ထိတ်လန့်အံ့သြသွားကြသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စေလွှတ်ထားသည့် စစ်သည်များ အားလုံး သေဆုံးသွားရသည်မှာ မည်သို့ဖြစ်ပေါ်ခဲ့သနည်း။
“ဘယ်သူက မင်းတို့ကို ငါ့ရဲ့ ပင်လယ်ဝေလငါးတွေကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ရဲစွမ်းသတ္တိပေးလိုက်တာလဲ...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲသို့ ပျံသန်းသွားပြီး အေးဆေးစွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူ၏ နောက်တွင် နတ်မိမယ် ၁၂ ဖော်မှ အဖွဲ့ဝင်ရှစ်ယောက် ရှိနေသည်။ လေးယောက်မှာ ပြန်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ယီထျန်းယွမ်နောက်သို့ ထပ်ချပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြပြီး သူ သွားရာနေရာသို့ လိုက်သွားကြသည်။
“သိပ်ကို ရဲတင်းလွန်းတယ်၊ ငါတို့လူတွေကို သတ်ရဲတယ်ပေါ့။ ငါတို့က ဘယ်လိုအင်အားစုဖြစ်တယ်ဆိုတာ မင်းသိရဲ့လား...”
ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးသည် ရေထဲမှ ချဉ်းကပ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။
သူတို့တစ်ဦးမျှ ယီထျန်းယွမ်ကို တစ်ခါမှ မမြင်ဖူးကြသဖြင့် မည်သူမှ မသိကြပေ။ ထိုအခါတုန်းက သူသည် အခမ်းအနားတစ်ခုသို့ ဖိတ်ကြားရန် လူအချို့ကိုသာ ဖိတ်ခဲ့ပြီး ဧကရာဇ်အားလုံးကို မိသားစုတစ်ခုလုံးနှင့်အတူ ဖိတ်ကြားရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။
“ဝမ်း... ဝမ်း... ဝမ်း...”
ထိုအချိန်တွင် နတ်မိမယ် ၈ ဦး၏ ရင်ဘတ်တွင် ဆွဲထားသည့် ဆွဲကြိုးများသည် ရုတ်တရက် လင်းလက်လာပြီး ရှေ့တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရှိနေကြောင်း ညွှန်ပြလိုက်သည်။ သူတို့၏ အကြည့်များသည် အံ့အားသင့်မှုမှ ချက်ချင်း သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးကို ပင့်ကြည့်လိုက်ရာ မနီးမဝေးတွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်အနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး သူတို့သည် ဤဘက်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေကာ အထူးသဖြင့် လန်ချင်းလင်ဘက်ကို ကြည့်နေကြသည်။ အချို့မှာ တိတ်တဆိတ် ထွက်သွားရန် ပြင်ဆင်နေပြီး သတင်းပို့ရန် ရည်ရွယ်နေသည်မှာ ထင်ရှားသည်။
“သွားကြစမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို မြှောက်ပြလိုက်ရာ ရှစ်ယောက်သော နတ်မိမယ် အဖွဲ့ဝင်များသည် ချက်ချင်း ရေထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားကြပြီး လက်ထဲတွင် သူတော်စဉ်အဆင့် လက်နက်များကို တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ရန်သူတို့အား တုံ့ပြန်ခွင့်မပေးဘဲ ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်လိုက်သည်။
“အား...”
ထိတ်လန့်စရာ အော်သံတစ်ခုနှင့်အတူ သူတို့သည် ချက်ချင်းသေဆုံးသွားပြီး သေဆုံးပြီးနောက်တွင် ၎င်းတို့၏ နောက်ကျောမှ လက်မောင်းနှစ်ဖက်ထွက်ပေါ်လာကာ ၎င်းတို့၏ မူလပုံစံကို လုံးဝထုတ်ဖော်လိုက်သည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သူတို့သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့်သူများသည် အတုအယောင်မဟုတ်ဘဲ အမှန်တကယ် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြလိုက်သည်။
သတ်ဖြတ်မှု ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ၎င်းတို့၏ ရင်ဘတ်ရှိ ဆွဲကြိုးများသည် ချက်ချင်း မှိန်ဖျော့သွားပြီး ရှစ်ယောက်သော နတ်မိမယ်အဖွဲ့ဝင်များသည် ယီထျန်းယွမ်အနားသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေသည်။
“မင်းတို့က ဒီလောက်ထိ ရဲစွမ်းသတ္တိရှိရဲတယ်ပေါ့။ ဒီနေ့ အကြောင်းပြချက်တစ်ခုမပေးရင် မင်းတို့က ဘယ်အင်အားစုပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီမှာ အကုန်သေရလိမ့်မယ်...”
ရေနဂါးဗိုလ်ချုပ်သည် ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။ သူတို့ကို ထိတ်လန့်စေလိမ့်မည်ဟု ထင်ထားခဲ့သော်လည်း စကားတစ်ခွန်းမပြောဘဲ ချက်ချင်း လက်ချလိုက်သည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။
“ငါက ထျန်းယွမ်အင်ပါယာရဲ့ အင်အားစုပဲ၊ လှုပ်ရှားချင်သေးလား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။
“မင်းက ထျန်းယွမ်အင်ပါယာကတဲ့လား...”
ရေနဂါးဗိုလ်ချုပ်များသည် အံ့အားသင့်သွားကြပြီး တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး မျက်လုံးချင်းဖလှယ်ကြည့်ပြီးနောက် ရုတ်တရက် ရယ်မောလိုက်ကြသည်။
“လူအနည်းငယ်နဲ့တင် ထျန်းယွမ်အင်ပါယာက လူတွေလို့ ပြောရဲတယ်ပေါ့။ ငါကတော့ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ပဲ။ သတ်ကြစမ်း။ အခုတင် ငါတို့ရဲ့ ဧည့်သည်တော်တွေကိုပါ သတ်လိုက်ပြီ ရေနဂါးဧကရာဇ်ပြန်လာရင် ဘယ်လိုရှင်းပြရမလဲ...”
“ဧည့်သည်တော်တွေတဲ့လား...”
ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်သည်။ ယခုလေးတင် သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် ဆွေးနွေးရန်အတွက် စေလွှတ်လာသူများဖြစ်ပြီး ရေနဂါးအင်ပါယာတွင် မူလကတည်းက ရှိနှင့်နေသူများ မဟုတ်ပုံရသည်။
“အစကတည်းက ရေနဂါးအင်ပါယာထဲက လူတချို့ကိုသာ ဖယ်ရှားဖို့ စဉ်းစားခဲ့တာ၊ အခုတော့ ရေနဂါးအင်ပါယာတစ်ခုလုံးဟာ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ရဲ့ အဓိကဌာနချုပ်ဖြစ်သွားပြီထင်တယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးလိုက်ရာ ဒုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ကြောက်မက်ဖွယ် ရေလှိုင်းလှုပ်ခတ်မှုတစ်ခုက ရှေ့သို့ ရိုက်ခတ်သွားပြီး တက်လာသည့် အစောင့်များသည် ချက်ချင်း သေဆုံးသွားသည်။ ရေနဂါးဗိုလ်ချုပ်ပင်လျှင် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မသိရှိလိုက်ရဘဲ ဤရေလှိုင်း၏ ရိုက်ခတ်မှုအောက်တွင် သေဆုံးသွားသည်။
ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်အင်အားကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ သူတို့သည် ချက်ချင်း တစ်ဦးကို သတိရလိုက်သည်။ ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ပင်ဖြစ်သည်။ ရှေ့တွင်ရှိသော ဤလူငယ်သည် အမှန်တကယ် ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ဖြစ်သည်။ သို့သော် အရာအားလုံးသည် နောက်ကျသွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ရေလှိုင်းဖြင့် ရိုက်ခတ်ခံရပြီး လျင်မြန်စွာ သေဆုံးသွားကြသည်။
“ဆက်သွားကြစမ်း...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ညှိုးဖြင့် အချက်ပြလိုက်ရာ ရေသူမမျိုးနွယ်သည် ခရီးဆက်လှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့အနက် အများစုသည် ယီထျန်းယွမ်အား လက်ချလုပ်ဆောင်သည်ကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးကြပေ။ ယခုအခါ သူလှုပ်ရှားလိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ သခင်ငယ်၏ စွမ်းအားဖြစ်သလား။
ရေထဲတွင် တစ်ဖက်သို့ လှမ်းလိုက်ရုံဖြင့် ရေလှိုင်း၏ လှုပ်ခတ်မှုကို အသုံးပြုပြီး ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်လိုက်သည်တဲ့လား။
သူရှိနေသရွေ့ ကောင်းကင်တက်လှမ်းခြင်းစင်မြင့်ကို မည်သူမှ ဟန့်တားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ ဤဘက်မှ အခြေအနေကို အပြင်ဘက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများက မြင်လိုက်ရပြီး အစပိုင်းတွင် အနည်းငယ်အကျိုးအမြတ်ရယူရန် မျှော်လင့်ခဲ့ကြသော်လည်း အောက်တွင် အထူးသန်မာသူ စွမ်းအားရှင်တစ်ဦးရှိနေသည်ကို သိလိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်ကာ ချက်ချင်း ပြန်လည်ထွက်ပြေးသွားကြသည်။
နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းနှင့် ပိုမိုနီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ လူများစွာသည် နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းမှ ထွက်လာကာ ဤဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အများစုသည် ရေသူမမျိုးနွယ်ကို ကြည့်ကာ မျက်လုံးများထဲတွင် လောဘစိတ်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ၎င်းတို့သည် ရေသူမတစ်ကောင်ကို ဖမ်းယူလိုကြပြီး ထိုသို့ဖြစ်လျှင် စည်းစိမ်ဥစ္စာကို ပိုင်ဆိုင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
“ရေသူမတွေပဲ၊ ငါ အောက်ဆင်းပြီး တစ်ကောင်ဖမ်းရမယ်...”
“ပင်လယ်ဝေလငါးတွေလည်း ရှိသေးတယ်၊ ဝေလငါးအသားတစ်ဖတ်ကို ဖြတ်ယူလို့ရရင်လည်း သိပ်ကောင်းတဲ့ဈေးနဲ့ ရောင်းလို့ရမှာပဲ...”
“ဟိုမှာ နတ်ဘုရားဗိမာန်ကို မြင်လား၊ အရင်က ပင်လယ်နတ်ဆိုးတွေက ဆွဲသွားတဲ့ ဗိမာန်မဟုတ်လား၊ အခုဘာလို့ ပြန်ပို့လာတာလဲ၊ တစ်ခုခု ထူးဆန်းနေသလိုပဲ...”
သူတို့သည် အံ့အားသင့်ကြပြီး ရေသူမမျိုးနွယ်အုပ်စုကြီး နတ်ဘုရားဗိမာန်ကို အဘယ့်ကြောင့်ဆွဲလာသည်ဆိုသည့် အကြောင်းရင်းကို မသိကြပေ။ သို့သော် အချို့သည် အကြောင်းရင်းမည်သို့ပင်ဖြစ်စေ မျက်လုံးထဲတွင် ရေသူမများကိုသာ မြင်နေကြပြီး တစ်ကောင်ဖမ်းယူလိုက်နိုင်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်သန်းချီ ရနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤအရာသည် ၎င်းတို့အတွက် ကြီးမားသည့် စည်းစိမ်ဖြစ်သည်။
ရှေ့တွင် အန္တရာယ်များနေသော်လည်း လောဘစိတ်သည် ၎င်းတို့၏ စိတ်အတွင်းကို လွှမ်းမိုးနှောက်ယှက်ထားပြီဖြစ်သည်။
“အားလုံးမှတ်ထားပါ... ရေသူမျိုးနွယ်ကို နည်းနည်းလောက် ထိခိုက်အောင်လုပ်မိရင်တောင် ဒီပင်လယ်နယ်မြေထဲမှာ ချက်ချင်းသေရလိမ့်မယ်...”
ယီထျန်းယွမ်သည် လေထဲတွင် ပျံဝဲလျက် သူတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်နေသည်။ ပင်လယ်သားရဲများကို အမဲလိုက်ခြင်းကို သူသည် ဂရုမစိုက်နိုင်သော်လည်း ရေသူမမျိုးနွယ်သည် သူ၏ ကြီးမားသော အကျိုးပြုသူများဖြစ်ပြီး ယခုအခါ သူ၏ လက်အောက်ခံများဖြစ်နေသည့်အတွက် အနည်းငယ်မျှပင် ထိခိုက်စေခွင့်မပြုနိုင်ပေ။
“မင်းပြောတိုင်း ဘာလို့လိုက်နာရမှာလဲ... မင်းက ဘယ်သူလဲ...”
ချက်ချင်း တစ်ဦးက ပြန်လည်ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ ၎င်းတို့အတွက် ဤသည်မှာ ကြီးမားသော စည်းစိမ်ဖြစ်သည်။
“ငါက ထျန်းယွမ်ဧကရာဇ်ပဲ၊ ဒါဆို ရပြီလား...”
စကားသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့်တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ် အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး နတ်ဆိုးမိုးတိမ်ကျွန်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျင့်ကြံသူအားလုံးကို ဒူးထောက်သွားစေပြီး ထိတ်လန့်ဖွယ်အရှိန်အဝါသည် ၎င်းတို့အား မတ်တပ်ရပ်ရန်ပင် သတ္တိမရှိစေဘဲ ခြေထောက်နှစ်ဖက် တုန်လှုပ်သွားစေသည်။
အင်အားသည် စကားဖြင့် ပြောဆိုခြင်းထက် အမြဲတမ်း ပိုမိုထိရောက်သည်မဟုတ်ပါလား။