ဖန်ရွှေယွမ်

ယီထျန်းယွမ်သည် သူတို့၏ လှည့်ကွက်များကို လွယ်ကူစွာ ဖော်ထုတ်နိုင်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူသည် အပေါ်ယံဆော့ကစားရန် ဟန်ဆောင်လိုက်ရာ ထိုသူများက သူ့ကို သတ်ပစ်ပြီး ဥစ္စာဓန လုယူရန် ကြံစည်နေကြဆဲပင်။

အကယ်၍ အသိဉာဏ်မမီသူတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့လျှင် ဤလှည့်စားမှုကို ယုံကြည်မိပြီး ထောင်ချောက်ထဲ ပြုတ်ကျသွားနိုင်သည်။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်အတွက်မူ ဤလှည့်ကွက်များသည် သိသာလွန်းလှသည်။ ဤမျှထင်ရှားသည်ကို မမြင်နိုင်သူဆိုလျှင် ကျင့်စဉ်လောကသို့ ထွက်လာရန် မသင့်တော်ပေ။ မည်သည့်နေ့တွင် သေဆုံးသွားသည်ကိုပင် မသိဘဲ နေရဦးမည်။

“ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်က... ခိုလှုံရာ နယ်မြေတစ်ခုလား...”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းကာ ဝေးလံသော ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် အန္တရာယ်များပြည့်နှက်နေသည့်အတွက် လူများစွာက ၎င်းကို ခိုလှုံရာအဖြစ် ရွေးချယ်ကြသည်။ ၎င်းသည် လူ့ဘုံလောကမှ ကျင့်ကြံသူများက ယုံမင်ကမ္ဘာသို့ ခိုလှုံရန်နှင့် ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်ရန် လာရောက်ခဲ့သည့်အခါကဲ့သို့ပင် ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သို့ လာရောက်သည့် ကျင့်ကြံသူများထဲတွင် များစွာသောသူများသည် ကြီးလေးသော ပြစ်မှုများ ကျူးလွန်ထားသူများဖြစ်ပြီး အလိုရှိအဖမ်းခံရသူများက ဤနေရာသို့ လာရောက်ပုန်းအောင်းကြသည်။ ၎င်းတို့သည် မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ရန် မလိုအပ်ဘဲ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေနိုင်သည်။

အန္တရာယ်များလှသည့်နေရာမျိုးသည် ပို၍လုံခြုံသည်ဟူသော စကားသည် မမှားပေ။

အန္တရာယ်အဆင့်စာရင်းအရ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ဧရိယာသည် ပထမနေရာတွင် ရပ်တည်နေသည်။ ၎င်းသည် ယုံမင်ကမ္ဘာတွင် အန္တရာယ်အများဆုံးနယ်မြေဖြစ်ပြီး ယုံမင်မီးလျှံနှင့် ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ အနည်းငယ်မျှ သတိမထားမိလျှင် ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံတစ်ခုက ပြုတ်ကျလာပြီး ရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားစေနိုင်သည်။

စိတ်ဝိညာဉ်ဘုရင်အဆင့်မျှ စွမ်းအားမရှိသူတစ်ဦးသည် ဤကောင်းကင်ယင်မီးလျှံထိမှန်လျှင် သေဆုံးမှုမှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။ ရုန်းကန်ရန်ပင် အခွင့်မရှိဘဲ ချက်ချင်းရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်။

ဤနေရာသည် ခိုလှုံရာနယ်မြေဟု ဆိုသော်လည်း ရတနာရှာဖွေရန်နှင့် ထိပ်တန်းသိုင်းပညာများရယူရန် လာရောက်သူများလည်း မနည်းပေ။

ဤသည်မှာ ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ နယ်မြေဖြစ်ပြီး ရှေ့တွင်ရှိသော အရာမှာ အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ မည်သူမဆို စိတ်မလှုပ်ရှားနိုင်မည်လား။ သို့သော် နှစ်ပေါင်းများစွာကြာသည်အထိ မည်သူတစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ဤရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ယူဆောင်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

ဖုန်းထျန်းနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ မှတ်ဉာဏ်အရ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်မှလွဲ၍ မည်သူမျှ မယူနိုင်ပေ။ ဆွေမျိုးသားချင်းပင်ဖြစ်စေ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။

ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို ဖိနှိပ်ထားရန် ရည်ရွယ်ထားသည့်အတွက် မည်သူမျှ ယူဆောင်သွားခွင့်မရှိပေ။ အကယ်၍ တစ်ဦးဦးက ယူဆောင်သွားခဲ့ပါက အစောင့်အကြပ်မရှိတော့သည်နှင့်အမျှ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က တိုက်ခိုက်လာလျှင် ကြီးမားသော ဝမ်းနည်းဖွယ်ရာ ဖြစ်လာမည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် အင်အားကြီးမားသူများစွာသည် ဤရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို သိမ်းပိုက်ရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသည်။ ဤနေရာသို့လာရောက်သူများသည် ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပြန်ထွက်မလာနိုင်ကြပေ။ လူအများက မျှော်စင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသူများကို မြင်တွေ့ခဲ့သော်လည်း တစ်ဦးတစ်ယောက်မျှ ပြန်မထွက်လာခဲ့ပေ။

အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ဤနေရာသည် ပိုမိုအန္တရာယ်များလာသည်ဟု လူအများက ခံစားလာကြပြီး လာရောက်သူများ တဖြည်းဖြည်းနည်းပါးလာသည်။ သို့သော် အခါအားလျှော်စွာ စွန့်စားရန် လာရောက်သူများလည်း ရှိနေဆဲပင်။

ဥပမာအားဖြင့် ဖမ်းဝရမ်းထုတ်ခံထားရသည့် အပြစ်ရှိသူများ၊ သေမထူးနေမထူးသူများ၊ သို့မဟုတ် ကံစမ်းရန် ရည်ရွယ်သူများပင်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုလိုက်ရာ အတူလာရောက်သည့် ကျင့်ကြံသူများသည် သူ့ကို ရှောင်ဖယ်နေကြသည်။ ယခင်က သူ၏လှုပ်ရှားမှုများကို အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများက မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး အားလုံးကို ထိတ်လန့်စေခဲ့သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ မူလက အနီးအနားရှိသူများထံ အခြေအနေမေးမြန်းရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း စကားမတိုက်ဆိုင်သဖြင့် တိုက်ခိုက်မှုဖြစ်ပေါ်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ၎င်းတို့ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သို့ ဦးတည်သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူ၏ခြေလှမ်းများသည် အလွန်လျင်မြန်သည်။ သူ နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သည် ပို၍ကြီးမားလာသည်။ မျှော်စင်ကိုယ်တိုင် ကြီးထွားလာခြင်းမဟုတ်ဘဲ သူပို၍နီးကပ်လာသည်နှင့်အမျှ မျှော်စင်၏ တစ်ခုလုံးကို မြင်တွေ့နိုင်လာခြင်းဖြစ်သည်။

မျှော်စင်သည် ဧရိယာအကျယ်ပေါင်း မိုင်ထောင်ချီရှိပြီး ဧရာမမြို့ကြီးတစ်ခုနှင့် တူလှသည်။ အဓိကကတော့ ၎င်းသည် အလွှာပေါ်အလွှာတင်ထားပြီး မျက်မြင်အားဖြင့် အနည်းဆုံး ကိုးလွှာအထိ ရှိသည်။ အလွှာတစ်ခုစီသည် အနည်းဆုံး အမြင့်ပေထောင်ချီရှိပြီး အလွန်ထိတ်လန့်ဖွယ်ရာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ဖြင့် မြို့ကြီးကိုးခုကို တစ်ခုပေါ်တစ်ခုတင်ထားသလိုဖြစ်ပြီး မည်မျှသော ကျင့်ကြံသူများကို လွှမ်းခြုံနိုင်မည်ကို မသိနိုင်ပေ။

“ဒီရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကတော့ တကယ်ကို ခမ်းနားလှချည်လား…”

ယီထျန်းယွမ်သည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဧရာမသံကြိုးနှစ်ခုသည် အထက်သို့ ဆန်တက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ကျင့်ကြံသူအများအပြားသည် ထိုသံကြိုးများမှ တစတစတက်နေကြပြီး တစ်ခုလုံးသည် အလွန်ခက်ခဲလှသည်။ ရှေးမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သို့ ဝင်ရောက်ရန် ဝင်ပေါက်သည် ပေတစ်ရာအထက်တွင်ရှိပြီး အထက်သို့တက်ရန် ဤသံကြိုးများကို တက်ရမည်ဖြစ်သည်။

တက်နေစဉ်တွင် သံကြိုးများမှ ယုံမင်မီးလျှံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူကို အေးခဲစေသည်။ စွမ်းအားနိမ့်သူများသည် အေးခဲသွားပြီး သံကြိုးမှ ပြုတ်ကျကာ အမှုန့်အဖြစ် ကွဲထွက်သွားမည်ဖြစ်သည်။

ထို့အတွက် ဤကြောက်မက်ဖွယ်ယုံမင်မီးလျှံကို ခုခံပြီး ၎င်းမှ ထိခိုက်မှုမရှိအောင် ဖိနှိပ်နိုင်မှသာ အထက်သို့ တက်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

အပြင်ဘက်တွင်သာမက အထက်တွင်လည်း အန္တရာယ်များလှသည်။ သူ တက်ရန်ပြင်ဆင်နေစဉ် အမည်းရောင်အရိပ်တစ်ခု အထက်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ဖြင့် လှမ်းဖမ်းကာ ဘေးသို့လှည့်လိုက်ပြီး ထိုသူကို ချလိုက်သည်။

ထိုသူသည် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဖြင့် ဖုံးအုပ်ထားပြီး မျက်နှာတစ်စွန်းတစ်စမျှ မပေါ်ပေ။ သို့သော် ယီထျန်းယွမ်က ကယ်တင်လိုက်ပြီးနောက် ထိုသူက ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

“ကျေးဇူးပါ…”

ထိုအသံသည် ကြည်လင်ပြတ်သားပြီး သာယာလှသည်။ ၎င်းသည် အမျိုးသားအသံမဟုတ်ဘဲ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံဖြစ်သည်။

ကျေးဇူးတင်စကားဆိုပြီးနောက် သူမသည် အနားယူရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ ထပ်မံတက်ရန် ဆက်လက်ကြိုးစားသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်ကာ ဘာကိစ္စဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်ပေ။ သူသည် သူမ၏ ကျောပြင်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်ရာ စူးစမ်းမျက်လုံးဖြင့် ထိုသူ၏ အချက်အလက်များကို ချက်ချင်း ဖော်ပြလာသည်။

- ဖန်ရွှေယွမ် - စိတ်ဝိညာဉ်အနှစ်သာရနယ်ပယ် အဆင့်ခုနစ်၊ ရှေးမင်နတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇ ပိုင်ဆိုင်ထားသူ။

“ရှေးမင်နတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇတဲ့လား...”

စူးစမ်းမျက်လုံးသည် သွေးရိုးဗီဇများကို ဖော်ထုတ်နိုင်သော်လည်း ဖုံးကွယ်ထားသည့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို တိကျစွာ ခွဲခြားရန်မှာ ခက်ခဲသည်။ အကြောင်းမှာ ၎င်းတို့တွင် လူမျိုးသွေးရိုးဗီဇများ ရောနှောနေပြီး ဖော်ပြလာသည့် အချက်အလက်များသည် ရောထွေးနေတတ်သည်။ ထို့ကြောင့် အများဆုံးပါဝင်သည့် သွေးရိုးဗီဇကိုသာ ဦးစားပေးဖော်ပြသည်။

သူတို့သည် လူအုပ်ထဲတွင် ဖုံးကွယ်နိုင်ရန် လူမျိုးသွေးရိုးဗီဇကို များစွာ စုပ်ယူထားသည်။ မဟုတ်လျှင် သူတို့၏ မူရင်းပုံစံကို ဖော်ထုတ်မထားသရွေ့ ဖော်ထုတ်ရန် ခက်ခဲလှသည်။

ထို့ကြောင့်ပင် ယီထျန်းယွမ်သည် စူးစမ်းမျက်လုံးကို အဆင့်မြှင့်တင်လိုသည်။ ထိုသို့ဖြစ်လျှင် မည်သည့်သွေးရိုးဗီဇကိုမဆို ဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

ရှေ့တွင်ရှိသော ဤဖုံးအုပ်ထားသည့် ကျင့်ကြံသူသည် ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်နေသည်တဲ့လား။ အခြားကျင့်ကြံသူများကို ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းတို့သည် သာမန်လူမျိုးများသာ ဖြစ်သည်။ အချို့မှာ အခြားမျိုးနွယ်များဖြစ်သော်လည်း ရှေးမင်နတ်ဘုရားသွေးရိုးဗီဇရှိသူ မပါပေ။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်ခုံးတွန့်ကာ ဆက်လက်တက်နေသည့် ဖန်ရွှေယွမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမ သံကြိုးကို လှမ်းဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ သူမ၏ သေးသွယ်သော လက်များတွင် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး အချို့နေရာများတွင် ခရမ်းရောင်အစက်များ ပေါ်နေသည်။ ၎င်းမှာ အေးခဲဒဏ်ရာများဖြစ်ပြီး ထင်ရှားလှသည်။

သို့သော် သူမသည် ထိုဒဏ်ရာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ တစတစတက်နေဆဲဖြစ်သည်။ သူမ၏ စွမ်းအားအဆင့်ဖြင့် ဤနေရာကို တက်ရန်မှာ မလွယ်ကူပေ။ သူမ၏ စွမ်းအားသည် အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင်ရှိပြီး ဤသံကြိုးကို တက်နေရခြင်းသည် သေမင်းနှင့် ကစားနေသလိုပင်။

သို့သော် ထွက်ပေါ်လာသော ယုံမင်မီးလျှံများသည် သူမကို ထိခိုက်မှုမရှိပေ။ သူမ၏ ခက်ခဲမှုမှာ ဒဏ်ရာများကြောင့်သာ ဖြစ်ပုံရသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမအနေဖြင့် ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်နေရင်း အဘယ်ကြောင့် ဤမျှခက်ခဲစွာ တက်နေရသည်ကို နားမလည်ပေ။ သူမအနေဖြင့် လွယ်ကူစွာ တက်နိုင်သင့်သည်မဟုတ်လား။

“ငါတို့ဟာကို ပြန်ယူဖို့ ငါ အပေါ်ကို တက်ရမယ်…”

သူမသည် အံကို ကျစ်ကျစ်ကြိတ်ကာ တစတစတက်နေသည်။

သို့သော် မကြာမီပင် ဝှီးခနဲ အသံတစ်ခုနှင့်အတူ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံး အထက်မှ ပြုတ်ကျလာသည်။ သံကြိုးတစ်လျှောက် ပွတ်တိုက်ကျလာရင်း တင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်ဖဝါးတွင် သွေးရာတစ်ခု ထင်ရှားစွာ ပေါ်ပေါက်လာသည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ရင်း စိတ်ထဲတွင် အတွေးတချို့ ပေါ်ပေါက်လာသည်။