ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်သာဖြစ်သည်

ဖန်ရွှေယွမ်သည် သံကြိုးတက်ရာတွင် မအောင်မြင်ပြီးနောက် အနားယူရန်ပင် မကြံစည်ဘဲ ဆက်လက်တက်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။ အနည်းငယ်မျှ အနားမယူဘဲ ဤသည်ကို ဆက်လုပ်နေလျှင် ထာဝရတက်ရောက်နိုင်မည်မဟုတ်သလို အသက်အန္တရာယ်ပင် ရှိနိုင်သည်။

ယခင်က ယီထျန်းယွမ်က သူမကို လက်လှမ်းဖမ်းထားခဲ့သည်။ သို့မဟုတ်လျှင် ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရသွားနိုင်သည်။ အကယ်၍ သူမ အမြင့်ရှစ်ဆယ်ပေခန့်အထိ တက်ရောက်ပြီး ပြုတ်ကျလာခဲ့လျှင် အသားပုံးအဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားမည်ဖြစ်သည်။

“အကူအညီလိုလား…”

ယီထျန်းယွမ်က အနားမှ မေးမြန်းလိုက်သည်။

တက်ရန်ပြင်ဆင်နေသော ဖန်ရွှေယွမ်သည် ခဏရပ်တန့်သွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

“မလိုပါဘူး… ကျေးဇူးပဲ၊ ငါတစ်ယောက်တည်း လုပ်နိုင်ပါတယ်… ဒီနေရာမှာ တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားရင် တက်လို့မရဘူး… ယုံမင်မီးလျှံရဲ့ စွမ်းအားက ပိုပြင်းထန်လာပြီး မင်းကိုပါ ထိခိုက်သွားနိုင်တယ်…”

သူမသည် မျက်နှာဖုံးကို မဖွင့်ပြဘဲ ယီထျန်းယွမ်၏ အကူအညီကိုလည်း လက်မခံပေ။ သံကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ဆက်လက်တက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“မင်းက ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ ဆက်ခံသူမဟုတ်လား…”

ယီထျန်းယွမ်၏ ရုတ်တရက်မေးခွန်းကြောင့် ဖန်ရွှေယွမ်သည် ထိတ်လန့်စွာ နောက်သို့ ခုန်ဆုတ်သွားပြီး ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူ့ဆီသို့ ညွှန်လိုက်သည်။ သူမ၏ လက်နှစ်ဖက်သည် တုန်လှုပ်နေပြီး မျက်လုံးများတွင် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အချို့ ပေါ်လွင်နေသည်။

“မင်း… မင်းက ဘယ်သူလဲ…”

သူမ၏ အသံသည် တုန်လှုပ်နေပြီး သတိထားမှုနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်တို့ ရောယှက်နေသည်။

သူမ၏ ဤပုံစံကို ကြည့်ရုံဖြင့် သူမသည် ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်ခံလိုက်ပြီးသကဲ့သို့ပင်။ သို့သော် ဝန်မခံခဲ့သည်ပင်ဖြစ်စေ ယီထျန်းယွမ်၏ စူးစမ်းမျက်လုံးက သူမ၏ အချက်အလက်များကို ဖော်ထုတ်ပြီးပြီဖြစ်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် အစပိုင်းတွင် သူမသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်က ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူ၏ သွေးရိုးဗီဇကို စုပ်ယူထားသူဖြစ်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ့လည်ပင်းတွင် ဆွဲထားသော ဆွဲကြိုးသည် အနီရောင်အလင်းမထွက်ပေါ်ခဲ့သဖြင့် သူမသည် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်မဟုတ်ကြောင်း သိသာသည်။

အကယ်၍ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ဖြစ်ခဲ့လျှင် ဆွဲကြိုးသည် အနီရောင်အလင်းထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်သည် စကားပြောခွင့်ပင်မပေးဘဲ ချက်ချင်း ဓားဖြင့် ခုတ်ထစ်ပစ်မည်ဖြစ်သည်။

“ငါက ခန့်မှန်းကြည့်တာပါ… ဒီနေရာက ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်ရဲ့ နယ်မြေဖြစ်နေတာဆိုတော့… ဒီမှာ တက်လာတဲ့သူတွေက သူ့ရဲ့ဆက်ခံသူတွေ ဖြစ်နိုင်မလားလို့…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူသည် ဖန်တီးနတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း ထုတ်မပြောပေ။

သူသည် ဖန်ရွှေယွမ်ထံမှ အချက်အလက်အနည်းငယ် စုဆောင်းလိုပြီး သူမသည် အဘယ်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို သိရှိလိုသည်။ စိတ်ညှို့မျက်လုံးကို အသုံးပြုခြင်းသည် အချိန်နှင့် အားစိုက်ထုတ်မှု အနည်းဆုံးဖြစ်သော်လည်း ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူအပေါ် ယာယီအားဖြင့် အသုံးမပြုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

“ဒါ… ဒါ ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ… အပေါ်မှာက လူတစ်အုပ်က သိမ်းပိုက်ထားပြီးသား… လူယုတ်မာတစ်အုပ်က သိမ်းထားတာ…”

ဖန်ရွှေယွမ်သည် သူမသည် ရှေးမင်နတ်ဘုရားဧကရာဇ်၏ ဆက်ခံသူဖြစ်ကြောင်း ဝန်မခံပေ။

“ငါက သူ့ရဲ့ဆက်ခံသူ မဟုတ်ဘူး… ဒီလိုစကားမျိုးကို လျှောက်မပြောနဲ့… မဟုတ်ရင် သေရလိမ့်မယ်…”

“အပေါ်မှာ လူယုတ်မာတွေက သိမ်းပိုက်ထားတယ်ပေါ့… ဘယ်သူတွေက ဒီလောက်စွမ်းဆောင်နိုင်စွမ်းရှိတာလဲ…”

ယီထျန်းယွမ်သည် မျက်လုံးများကို မှေးကျဉ်းလိုက်ရင်း ကိစ္စသည် ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ကြောင်း ပြဿနာကြီးမားမှုများပင် ရှိနိုင်ကြောင်း ခံစားမိသည်။

“ဒါကို မင်းကိုယ်တိုင် တက်သွားရင် သိလာမှာပဲ… ငါအခုတက်တော့မယ်…”

ဖန်ရွှေယွမ်သည် သံကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထပ်မံတက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

“ခဏစောင့်ဦး… အထဲဝင်သွားရင် ပြန်ထွက်လို့ မရဘူးလို့ ကြားဖူးတယ်… မင်းဝင်သွားရင် ပိတ်မိသွားမှာပေါ့…”

ယီထျန်းယွမ်က ထပ်မံမေးမြန်းလိုက်သည်။

“ဘယ်သူက ပြန်ထွက်လို့မရဘူးလို့ ပြောတာလဲ… အခြေအနေတချို့ပြည့်စုံရင် ပြန်ထွက်လို့ရတယ်…”

ဖန်ရွှေယွမ်သည် အသေးစိတ်မရှင်းပြဘဲ ဆက်လက်တက်သွားသည်။

သူမ၏ စကားများမှ သိရှိရသည်မှာ မျှော်စင်အတွင်းမှ ပြန်ထွက်ရန် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း အချို့သော အခြေအနေများကို ဖြည့်ဆည်းရမည်ဖြစ်သည်။

ဖန်ရွှေယွမ်သည် ဆက်လက်တက်သွားရာ သူမ၏ အမြန်နှုန်းသည် မမြန်မနှေး ဖြစ်နေသည်။ အမြန်တက်လိုသော်လည်း မတက်နိုင်ဘဲ တဖြည်းဖြည်းချင်းတက်နေရသည်။

မကြာမီပင် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် အောက်သို့ ထပ်မံပြုတ်ကျလာတော့မည့် အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ သံကြိုးကို ဆုပ်ကိုင်ထားသည့် လက်များသည် အားလျော့လာပြီး လေထဲတွင် ပြုတ်ကျလာသည်။ အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် သရော်စွာ ပြုံးလိုက်ကြသည်။

“ဒီလိုကိုယ့်အားနဲ့ကိုယ် မထိုက်တန်ဘဲ အတင်းတက်ချင်နေတာ… ဒါက သေဖို့ပဲ ရှာနေတာမဟုတ်လား…”

သူမ ပြုတ်ကျလာချိန်တွင် ရုတ်တရက် အရိပ်တစ်ခုက အထက်မှ ပြေးလာပြီး သူမကို ဖက်တင်းကာ သံကြိုးပေါ်တွင် တည်ငြိမ်စွာ ရပ်တန့်လိုက်သည်။

“မင်းပဲ…”

ဖန်ရွှေယွမ်သည် သူမကို ဖက်ထားသူမှာ ယီထျန်းယွမ်ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသည့်အခါ စိတ်ထဲတွင် ထိတ်လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန်ပြောလိုက်သည်။

“မြန်မြန်လွှတ်လိုက်… ဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် ယုံမင်မီးလျှံက မင်းကို အေးခဲသွားစေလိမ့်မယ်…”

ထင်မထားဘဲ သူတို့သံကြိုးပေါ်တွင် ရပ်တန့်လိုက်သည်နှင့်တပြိုင်နက် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ယုံမင်မီးလျှံတစ်ခုသည် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ယီထျန်းယွမ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်ကာ သူ့ကို သံကြိုးပေါ်တွင် အေးခဲစေရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

ပုံမှန်အားဖြင့် သံကြိုးတက်နေစဉ် ယုံမင်မီးလျှံသည် ရံဖန်ရံခါသာ တိုက်ခိုက်လေ့ရှိသည်။ သို့သော် ယခုအခါ တသီတတန်းထွက်ပေါ်လာပြီး ပုံမှန်ထက် ပိုမိုပြင်းထန်သော စွမ်းအားဖြင့် တိုက်ခိုက်နေသည်။ ဤသည်မှာ တစ်ဦးထက်ပို၍ တက်နေသည့် ပြစ်ဒဏ်ဖြစ်သည်။

“ဘာမှမဖြစ်ပါဘူး… ငါ မင်းကို ခေါ်သွားပေးမယ်…”

ယီထျန်းယွမ်သည် သူမကို ဖက်ထားရင်း လျင်မြန်စွာ အထက်သို့ တက်သွားသည်။

အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသည့်အခါ ချက်ချင်း သရော်စွာ ပြောဆိုလိုက်ကြသည်။

“ဟားဟား… ဒီကောင်က တကယ်ပဲ အရူးပဲ… တစ်ယောက်ယောက်ကို ခေါ်သွားရင် သေဖို့ပဲ ရှာနေတာမဟုတ်လား…”

“ဟုတ်တယ်… တစ်ယောက်ခေါ်သွားလို့ မရဘူးလို့ ပြောထားတာတောင်… ဒီကောင်က သူရဲကောင်းလုပ်ချင်နေတာလား… တကယ့်အရူးပဲ…”

“ဒီကောင်က စည်းမျဉ်းတွေကို မသိဘူးထင်တယ်… သနားစရာပဲ… သူခေါ်သွားတဲ့သူနဲ့အတူ ပြုတ်ကျလာရင် နှစ်ယောက်စလုံး သေမှာပဲ…”

အထက်တွင် တက်နေသူများဖြစ်စေ၊ အောက်တွင် တက်ရန်ပြင်ဆင်နေသူများဖြစ်စေ၊ အားလုံးက ယီထျန်းယွမ်သည် ကိုယ့်အားနှင့်ကိုယ် မထိုက်တန်သည့်အရာကို လုပ်နေသည်ဟု ယူဆကြသည်။

အချို့သူများသည် သံကြိုးကို တက်နိုင်သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံများကို မည်သူမဆို ခုခံနိုင်မည်လား။ ထို့ကြောင့် အစောပိုင်းတွင် မခက်ခဲသော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အန္တရာယ်များလှသည်။ အကယ်၍ နှစ်ဦးစလုံး ပြုတ်ကျလာပါက သေဆုံးမှုမှာ မလွဲမသွေဖြစ်သည်။ ပျံသန်းခွင့်မရှိသလို အေးခဲသွားမည်ဖြစ်သဖြင့် သေရန်မှာ မခက်ခဲပေ။

နှင်းထုပြီးသော မြေပြင်ပေါ်တွင် အစိတ်အပိုင်းကွဲထွက်နေသော ရေခဲရုပ်ထုများသည် ဤအရာ၏ အကောင်းဆုံး သက်သေဖြစ်သည်။

“ဆက်တက်ရင် မင်းသေလိမ့်မယ်…”

ဖန်ရွှေယွမ်က အလျင်အမြန် အော်ပြောလိုက်သည်။

“ငါ့ကို ယုံစမ်း…”

ယီထျန်းယွမ်၏ နက်ရှိုင်းပြီး ယုံကြည်မှုအပြည့်ရှိသော အသံသည် သူမ၏ နားထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည်။ ထိုအသံသည် သူမ၏ နှလုံးသားကို တုန်လှုပ်စေပြီး သူမသည် တိတ်ဆိတ်သွားကာ သူ၏ ရင်ခွင်ထဲတွင် ဆိတ်ငြိမ်စွာ နေနေလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်၏ အမြန်နှုန်းသည် ပို၍မြန်ဆန်လာသည်။ ယုံမင်မီးလျှံသည် သူ့အတွက် မည်သည့်ခံစားမှုမျှ မဖြစ်ပေါ်စေပေ။ ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ စုပ်ယူပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

မကြာမီပင် အမြင့်တစ်ရာပေသို့ တက်ရောက်ရန် တစ်ဝက်ကျော်ပြီးသွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်ကို မျှော်လင့်ချက်မထားသူများသည် အံ့အားသင့်စွာ ကြည့်နေကြသည်။ ဤသည်မှာ ၎င်းတို့ထင်မထားသည့်အတိုင်း ဖြစ်နေသည်။

သူ၏ အမြန်နှုန်းသည် လျော့ကျမသွားဘဲ ပို၍မြန်ဆန်လာသည်။ ဤအမြန်နှုန်းဖြင့် မကြာမီပင် ထိပ်ဆုံးသို့ ရောက်ရှိတော့မည်ဖြစ်သည်။

“မကြာခင် ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံထွက်လာတော့မယ်… အဲဒီအခါကျရင် သေမှာပဲ…”

အနီးအနားရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံဖြင့် အေးခဲပြီး ရေခဲရုပ်ထုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားမည်ဟု ယုံကြည်ထားကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာသို့ ပထမဆုံးအကြိမ်လာရောက်သူများဖြစ်သော်လည်း ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံ၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ မည်သူမျှ လွတ်မြောက်နိုင်သည်မဟုတ်သော သတင်းစကားသည် ၎င်းတို့စိတ်ထဲတွင် အမြစ်တွယ်နေပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် ၎င်းတို့သည် များစွာ မှားယွင်းနေသည်။ ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်ရွှေယွမ်ကို ဖက်ထားရင်း အမြင့်ရှစ်ဆယ်ပေသို့ ရောက်ရှိလာသည့်အခါ ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံသည် လျင်မြန်စွာ စိမ့်ဝင်လာပြီး သူ့ကို အေးခဲစေရန် ကြိုးစားသည်။

“သတိထား…”

ဖန်ရွှေယွမ်သည် သံကြိုးပေါ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ အလျင်အမြန် သတိပေးလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး မရပ်တန့်ဘဲ ဆက်လက်တက်သွားသည်။ ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စိမ့်ဝင်လာသည့်အခါ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း စုပ်ယူခံလိုက်ရသည်။

“တင်း… ကောင်းကင်ယင်မီးလျှံကို အောင်မြင်စွာ စုပ်ယူပြီး ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ် နှစ်ထောင် ရရှိသည်…”

ဤသို့သော သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် အန္တရာယ်များသည် သူ့အတွက် ကျွမ်းကျင်မှုအမှတ်မျှသာဖြစ်သည်။