စိတ်ဝိညာဉ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လေ့ကျင့်မှု အပိုင်း (၂)

ဝမ်ဝေ့ ရောက်ရှိသွားသော ကမ္ဘာသည် အဆင့်အတန်းနှင့် ဗျူရိုကရေစီစနစ် အလွန်ကြီးမားသည်။ သူ လက်ရှိရောက်ရှိနေသော နေရာသည် သေမျိုးအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ နေထိုင်သည့် အဆင့်နိမ့်နေရာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူ၏ အံ့ဖွယ်အသိစိတ်ကို ဖြန့်ကျက်လိုက်သောအခါ မြို့ပေါင်းများစွာနှင့် မျိုးနွယ်စုများကို မြင်ရသော်လည်း အုပ်ချုပ်သူ မင်းဆက် သို့မဟုတ် ဂိုဏ်း တစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။

သူ့အာရုံကို ဖမ်းစားမိသည့် ပထမဆုံးအချက်မှာ အရောင်များကို ထိန်းချုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ဤကမ္ဘာ၏ စနစ်အရ သေမျိုးများသည် မီးခိုးရောင် အဝတ်အစားများကိုသာ ဝတ်ဆင်ခွင့်ရှိသည်။ သူတို့၏ အဝတ်အစားများသည် အကြမ်းခံ လျှော်ထည် သို့မဟုတ် အဖိုးတန် ပိုးထည် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း မီးခိုးရောင်သာ ဖြစ်ရမည်။

အဆင့် (၁) မှ (၃) အထိ ကျင့်ကြံသူများသည် အနီရောင်ကို ဝတ်ဆင်နိုင်ပြီး သူတို့အဆင့်ကို ပြသရန် ရင်ဘတ်တွင် တံဆိပ်တစ်ခု ရှိရမည်။ အဆင့် (၄) သို့ ရောက်ရှိသောအခါ လိမ္မော်ရောင်ကို ဝတ်ဆင်နိုင်ပြီး ပိုမိုကောင်းမွန်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအား သို့မဟုတ် အရင်းအမြစ်များရှိသော မြို့များသို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်သည်။ အဆင့် (၇) တွင် ကျင့်ကြံသူသည် အဝါနုရောင်ကို ဝတ်ဆင်ကာ သတ်မှတ်ထားသော ဧရိယာများသို့ ပြောင်းရွှေ့နိုင်သည်။

မဟာဧကရာဇ် ဖြစ်လာသည့် လုပ်ငန်းစဉ်သည် အခြားကမ္ဘာများနည်းတူ ဖြစ်ပြီး ကောင်းကင်အလိုဆန္ဒတိုက်ပွဲကို ဆင်နွဲကြရသည်။ မျိုးဆက်တိုင်းတွင် စုစုပေါင်း ဧရိယာ ၃၈၀၀ ရှိပြီး မဟာဧကရာဇ်များက ရွှေရောင် အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်နိုင်ကြသည်။ သို့သော် သူတို့က ဒုတိယအလွှာသို့ တက်ရောက်ရမည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့က ဒုတိယအလွှာသို့ တက်ရောက်ကာ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ လေ့လာကြည့်ခဲ့သည်။ ဒုတိယအလွှာတွင် လွတ်လပ်မှု အနည်းငယ် ပိုရှိသည်။ ကျင့်ကြံသူများသည် ဂိုဏ်းများနှင့် မင်းဆက်များကို တည်ထောင်နိုင်သော်လည်း အရောင် အဆင့်အတန်းစနစ်က ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။ ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များကမူ အပြာရောင်ကို ဝတ်ဆင်ခွင့်ရသည်။ ဒုတိယအလွှာသည် ပိုမို ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ပြီး ဂိုဏ်းကွဲများသည် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက် ယှဉ်ပြိုင်နေကြသော်လည်း "ပုန်ကန်မှု" ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုလုံးသည် ဝမ်ဝေ့အတွက်မူ အဓိပ္ပာယ်မဲ့နေသည်။

ထိုစနစ်ကို ဆန့်ကျင်ရန် ကြိုးပမ်းနေသည့် ကျင့်ကြံသူအုပ်စုတစ်ခုသည် ပိုမို ဖရိုဖရဲဖြစ်စေရန်နှင့် လူများကို သတ်ဖြတ်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် လူတိုင်း အနက်ရောင် အဝတ်အစား ဝတ်ဆင်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ ဝမ်ဝေ့သည် သူတို့ကို ချက်ချင်း အလေးမထားတော့ပေ။ သူတို့၏ အတိတ်ကို ခေတ္တမျှ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်ရာ အကြောင်းအရင်းကို သိလိုက်ရသည်။

သူတို့၏ ဆန့်ကျင်မှုသည် အရောင်စနစ်ကို ချိုးဖောက်ခြင်းဖြင့် စတင်ခဲ့သော်လည်း သတ်မှတ်ထားသော အဝတ်အစားများကို မဝတ်ဆင်ပါက အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ခံရမည်ကို မကြာမီ သဘောပေါက်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် အနက်ရောင်ကို ဝတ်ဆင်ခြင်းဖြင့် ၎င်းတို့၏ အခန်းကဏ္ဍများကို လက်ခံနေသရွေ့ စနစ်အတွင်း၌ ကန့်သတ်ချက် အနည်းငယ်ဖြင့် ခုခံသူများ ဖြစ်နေနိုင်သေးသည်။ စစ်မှန်သော ဆန့်ကျင်လိုစိတ်ရှိသူတိုင်းကို ဖယ်ရှားပြီးနောက် လက်ရှိခုခံသူများသည် ၎င်းတို့ ဖြုတ်ချရန် ကြိုးစားနေသည့်စနစ်ဖြင့် ပူးပေါင်းသွားသည်ဟု ဆိုရပေမည်။

ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းခါယမ်းပြီး တတိယအလွှာသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။ ဤနေရာသည် ဧကရာဇ်များနှင့် ကောင်းကင်ဘုံအရှင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော်လည်း စံပြအဆင့် လူ ၁၀ ဦးသာ ရှိပြီး အားလုံးက ခရမ်းရောင် ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။ ထိုစံပြအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ၏ တစ်ဝက်သည် တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ပြီး ကျန်ငါးဦးက မှူးမတ်မျိုးနွယ်စုကို တည်ထောင်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် ထိပ်သီးစံပြအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သော အုပ်ချုပ်သူမှလွဲ၍ ကျန်စံပြအဆင့် ကျင့်ကြံသူအားလုံးသည် စတုတ္ထကောင်းကင်အဆင့်ကို ကျော်လွန်ခြင်း မရှိကြပေ။

ဝမ်ဝေ့က လျှို့ဝှက်စွာဖြင့် အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။ ထိုအခန်းထဲ၌ အုပ်ချုပ်သူ ပင်မအရောင် အမည်ရှိ မျက်လုံးချွန်ချွန်နှင့် ခမ်းနားသော ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အသက်ကြီးကြီး အမျိုးသားတစ်ဦးသည် မျောနေသော အဖြူရောင် သတ္တုလုံး တစ်လုံးရှေ့တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရသည်။

"ငါ ဝိညာဉ်တွေ ပိုလိုတယ်"

ထိုသတ္တုလုံးမှ ခပ်အုပ်အုပ် အသံတစ်သံ ထွက်လာသည်။

"အရှင့်အမိန့်အတိုင်းပါ”

ပင်မအရောင်က ပြောသည်။ ထိုသတ္တုလုံးသည် အနည်းငယ် တုန်ခါသွားပြီး ဝမ်ဝေ့က သူ့အပေါ် အကြည့်ရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သို့သော် ခဏတာ ရပ်တန့်ပြီးနောက် သတ္တုလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။

ပင်မအရောင်သည် ဖြည်းဖြည်းချင်း ထရပ်ပြီး အမိန့်တစ်ခု ပေးပို့လိုက်သည်။ တတိယအလွှာနှင့် ဒုတိယအလွှာကို လွှမ်းခြုံမည့် ကြီးမားသော စစ်ပွဲတစ်ခု စတင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

အတည်ပြုချက် ရရှိပြီးနောက် ပင်မအရောင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ဖွယ် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လင်မျိုးနွယ်စုမှ သူ့ထံ အစေခံအချို့ ပို့ထားပြီး သူက စိတ်ကူးယဉ်မှုအချို့ကို ပျော်ရွှင်စွာ လုပ်ဆောင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ဝမ်ဝေ့က ဤကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသော လူအိုကြီး၏ မျက်နှာကို ဖြတ်ရိုက်ပစ်လိုစိတ် ပြင်းပြလာသော်လည်း ထိန်းချုပ်ထားလိုက်သည်။

"မင်း မရှက်ဘူးလား"

"ဘယ်သူလဲ"

ပင်မအရောင်က အော်ဟစ်ပြီး သူ၏ စွမ်းအားအရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ဝမ်ဝေ့ကို မြင်လိုက်သည်နှင့် သူသည် အချိန်အကြာကြီး မခံစားခဲ့ရသော ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုကို ခံစားလိုက်ရ၏။

"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ”

"ငါ့ မေးခွန်းကို ဖြေစမ်း" ဝမ်ဝေ့က ပြောသည်။

"မင်း မရှက်ဘူးလား။ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အုပ်ချုပ်သူလို့ ကြေညာရင်းနဲ့ တခြားသူတွေရှေ့မှာ ခွေးတစ်ကောင်လို ဝပ်တွားနေရတာကို”

"ဘာလို့ ရှက်ရမှာလဲ။ ငါဟာ သန်းပေါင်းမြောက်များစွာသော သက်ရှိတွေရဲ့ အထက်မှာ ရပ်တည်နေပြီး တစ်ဦးတည်းကိုပဲ ခေါင်းငုံ့ဖို့ လိုတယ်” ပင်မအရောင်သည် သူ့စိတ်ခံစားမှုတွေကို ထိန်းချုပ်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေသည်။ သူ့အနေနှင့် ဤစွမ်းအားကြီးသည့် ကျင့်ကြံသူဟာ စကားပြောဖို့အတွက်ပဲ ရောက်လာတာ ဖြစ်ပါစေ သို့မဟုတ် သူ့အရှင်က အရှင်မြတ်က သူ့ကို ကယ်တင်ဖို့ ရောက်လာပါစေဟု မျှော်လင့်နေမိသည်။

"တစ်ဦးတည်းတဲ့လား။ မင်း ခေါ်နေတဲ့ အရှင်က သူ့နဲ့ ရွယ်တူ ဒါမှမဟုတ် ပိုစွမ်းအားကြီးတဲ့သူတွေ မရှိဘူးလို့ ထင်နေတာလား။ မဟာတာအိုလို ပိုမြင့်တဲ့ သက်ရှိတွေရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ဝမ်ဝေ့က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"အပြင်က ကမ္ဘာကြီးက ငါနဲ့ ဘာမှမဆိုင်ဘူး” ပင်မအရောင်က ပြန်ဖြေသည်။

"ငါ စိတ်ဝင်စားတာက ဒီနေရာပဲ။ ငါ လိုချင်တာကို လွတ်လွတ်လပ်လပ် လုပ်ပိုင်ခွင့်ရှိတယ်၊ ပြီးတော့ အရှင်အတွက် ဝိညာဉ်တွေ ထောက်ပံ့ပေးဖို့ပဲ လိုတယ်လေ”

ဝမ်ဝေ့က သူ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"မင်းဆီက လွတ်လပ်ခွင့်ဆိုတဲ့ စကားလုံးကို ကြားရတာ အတော်လေး စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေတယ်။ ငါ ဘာလုပ်သင့်လဲ။ စိတ်ခံစားမှုအရ မှန်ကန်တဲ့ ရွေးချယ်မှုက လူတိုင်းမှာ သူတို့ရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို လိုက်စားတဲ့ နည်းလမ်း ကိုယ်စီရှိတယ်ဆိုတာကို လက်ခံဖို့ပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်ကတော့ တခြားသူတွေအပေါ်မှာ ငါ့ရဲ့ အလိုဆန္ဒကို ထိန်းချုပ်ပြီး ချမှတ်နိုင်ဖို့ပဲ”

ပင်မအရောင်က တစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

"ငါ ဒီနေရာကို လမ်းစဉ်မွမ်းမံကျောက်တုံးကြောင့် ရောက်လာတာမလို့ မင်းကို ဘာမှ လုပ်လို့မရဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီနေရာက တကယ်ရှိတဲ့ ကမ္ဘာဖြစ်ပြီး ဘယ်မှာလဲဆိုတာ သိရရင် မင်းကို ရှာပြီး သေတဲ့အထိ ရိုက်ပစ်မယ်လို့ ကတိပေးတယ်”

ဝမ်ဝေ့က ပြောပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားသည်။ ကျောက်တုံးသည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို တုံ့ပြန်ပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူက ငြိမ်းချမ်းသော အငွေ့အသက်ကို အလိုလို ပေးစွမ်းသည့် ကမ္ဘာတစ်ခု၌ ရောက်နေသည်ကို တွေ့ရှိခဲ့ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကလည်း ထိုအချက်ကို သက်သေပြနေသည်။ သေမျိုးများနှင့် ကျင့်ကြံသူများက သဟဇာတဖြစ်စွာ နေထိုင်နေကြသည်။ အဆင့်နိမ့် ကျင့်ကြံသူများသည် လယ်သမားများကို ကူညီရန် မိုးခေါ်ခြင်း၊ ရောဂါများနှင့် ဒဏ်ရာများကို ကုသရန် ကုသခြင်းပညာများ၊ အသိပညာများ သင်ကြားခြင်း၊ ခရီးသွားရန်အတွက် ဂိတ်ပေါက်များကို ထိန်းသိမ်းခြင်း စသည်တို့ကို လုပ်ဆောင်သည်။

ပိုမို စွမ်းအားကြီးသော ကျင့်ကြံသူများက ရေကြီးခြင်း၊ ငလျင်လှုပ်ခြင်းနှင့် အခြားသော သဘာဝ ဘေးအန္တရာယ် အမျိုးမျိုးကို ထိန်းချုပ်ကြသည်။ အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူများသည် အာဏာနှင့် အရင်းအမြစ်များအတွက် တိုက်ခိုက်ခြင်း မရှိဘဲ ရသေ့များနှင့် ပိုတူပြီး လက်တွေ့ဘဝ၏ သဘောသဘာဝကို ဆင်ခြင်သုံးသပ်ကြသည်။

ဝမ်ဝေ့က ထိုရသေ့များထဲမှ တစ်ဦးထံသို့ ရုပ်ဖျက်ပြီး သွားရောက်ခဲ့သည်။ သူသည် ရိုးရိုးဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော အလယ်အလတ်အရွယ် အမျိုးသားကို ကြည့်သည်။

"ဒါက တကယ့် လွတ်လပ်မှု မဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးတိမ်းရှောင်မှုပဲဆိုတာ မင်း သိပါတယ်နော်”

ထိုအမျိုးသားသည် ဖြည်းဖြည်းချင်း မျက်လုံးဖွင့်ပြီး ဝမ်ဝေ့ကို အပေါ်အောက် ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ လမ်းကြောင်းကလည်း တကယ့် လွတ်လပ်မှု မဟုတ်ဘဲ အာဏာရှင်ဆန်မှုပဲဆိုတာ မင်းလည်း သိပါတယ်လေ”

"အနည်းဆုံးတော့ ငါက ငါ့ရည်မှန်းချက်ကို အောင်မြင်သည်ဖြစ်စေ၊ သေဆုံးသည်ဖြစ်စေ လွတ်လပ်မှာပဲဆိုတာ သိတယ်” ဝမ်ဝေ့က ပြန်ချေပသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းကတော့ တကယ့်ကမ္ဘာမှာရှိတဲ့ ပြဿနာတွေ အားလုံးကနေ ထွက်ပြေးပြီး မင်း ဖန်တီးထားတဲ့ ဒီအစွဲအလမ်းကမ္ဘာထဲမှာ နေထိုင်နေတာ။ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းက ငါ ခုနက တွေ့ခဲ့တဲ့ ငကြောက်ရဲ့ နည်းလမ်းနဲ့ သိပ်မကွာပါဘူး”

"တခြားလူတွေရော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို ရရှိသွားတဲ့အခါ ဒုက္ခရောက်နေတဲ့ လူတွေက ဘယ်လိုလုပ်မလဲ” ရသေ့က မေးသည်။

"ငါ အလိုရှိရင် သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်တယ်လေ”

"မင်းကို ဒီနေ့မှ တွေ့ဖူးတာဆိုပေမဲ့ မင်းက အတ္တကြီးသူ တစ်ယောက်ဆိုတာ ပြောနိုင်တယ်။ မင်း အဲဒီလို လုပ်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး” ရသေ့က အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။

"ငါက သူတို့ကို ကယ်တင်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ရွေးချယ်ခွင့်ကို လိုချင်တာပါ။ မင်း ငါ့ကို မသိပါဘူး။ ငါ ကယ်ချင်ရင် ကယ်မယ် ဒါမှမဟုတ် လျစ်လျူရှုချင်ရင် ရှုလိုက်မယ်။ အရေးကြီးတာက ရွေးချယ်ခွင့် ရှိဖို့ပဲ” ဝမ်ဝေ့က ပြန်ဖြေသည်။

"ဒါဆို မင်း ဝန်ခံတာပေါ့။ မင်းအတွက် အားလုံးက စွမ်းအားအကြောင်းပဲလို့”

"စွမ်းအားက အရေးမကြီးဘူးလို့ မင်း ထင်နေတာလား” ဝမ်ဝေ့က လှောင်ပြောင်ရင်း မေးသည်။

"စွမ်းအားမရှိဘဲ မင်း ဒီလို ပြည့်စုံတဲ့ ခိုလှုံရာကို တည်ဆောက်နိုင်ပါ့မလား။ စွမ်းအားမရှိဘဲနဲ့ တခြားသူတွေရဲ့ ရန်ကနေ ကာကွယ်နိုင်ပါ့မလား။ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတာက စွမ်းအားက မင်းစိတ်ကူးရဲ့ အခြေခံ အားနည်းချက်ပဲ။ တစ်နေ့ကျရင် မင်းရဲ့ ဒီလှပတဲ့ အိပ်မက်လေးကို အဆုံးသတ်ချင်တဲ့ တားဆီးမရနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတစ်ခုနဲ့ မင်း တွေ့ခဲ့ရင် မင်း တားဆီးနိုင်မှာလား”

"ကမ္ဘာကြီးက ဖြစ်နိုင်ခြေတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံရေးမှာ မနက်ဖြန် ရုတ်တရက် တစ်ခုခု မှားယွင်းသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ရုတ်တရက် စွမ်းအားရှင် နှစ်ယောက် တိုက်ခိုက်နေတာကို မင်း ကြားထဲမှာ မိသွားရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ကမ္ဘာကြီးက ဖြစ်နိုင်ခြေတွေ၊ အဆုံးမဲ့ အခွင့်အလမ်းတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။ ဒီစိုးရိမ်မှုတွေက ငါ့ဘဝကို ဘယ်လို နေထိုင်ရမယ်ဆိုတာကို လွှမ်းမိုးဖို့ ငါ ခွင့်မပြုဘူး” ရသေ့က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာ နေထိုင်နည်းပဲ … ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို နည်းနည်းလောက် ပြောပြပါဦး။ မင်းရဲ့ ဒီပြည့်စုံတဲ့ ကမ္ဘာလေးကို ဘေးအန္တရာယ် တစ်ခုက ရုတ်တရက် ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ရင် မင်း ဘာလုပ်မလဲ” ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။

"ငါ ရှေ့ဆက်ပြီး အစကနေ ပြန်စမှာပဲ။ ဘဝက ဆက်လက် လည်ပတ်နေရမှာလေ မဟုတ်ဘူးလား”

"အဲဒီလုပ်ငန်းစဉ်ကို ထပ်ခါတလဲလဲ လုပ်ရရင်တောင်လား”

"ဟုတ်တယ်”

"ပြန်လည်ဖန်တီးလိုက်တဲ့ ကမ္ဘာတွေက အတိအကျ ပုံတူ ဖြစ်နေမလား” ဝမ်ဝေ့က မေးသည်။

"ငါ ချစ်ခဲ့ဖူးတဲ့ လူတွေကို အမှတ်ရဖို့အတွက် ဒီနေရာကို ဖန်တီးခဲ့တာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ ကမ္ဘာကြီးကို သူ့သဘာဝအတိုင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲဖို့ ခွင့်ပြုထားတာ၊ ဒါကြောင့် ငါ ပြန်စခဲ့ရင်တောင် လူတွေက အတူတူပဲ ဖြစ်နေလိမ့်မယ်” ရသေ့က ဆိုသည်။

"ဒီလောက် ကာကွယ်ပြောဆိုနေစရာ မလိုပါဘူး” ဝမ်ဝေ့က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ လွတ်လပ်ခွင့်အကြောင်း ပြောစရာ တစ်ခု ရှိတယ်။ မင်းက ငါ့နည်းလမ်းကို အာဏာရှင်ဆန်တယ်လို့ ခေါ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းရဲ့ နည်းလမ်းကလည်း ဒီလိုပါပဲ။ ဒီလူတွေမှာ လွတ်လပ်တဲ့ ဆန္ဒ မရှိဘူး၊ အနည်းဆုံးတော့ အပြည့်အဝ မရှိဘူး။ သူတို့ရဲ့ ပျော်ရွှင်မှုနဲ့ နေထိုင်မှုပုံစံဟာ မင်း ဒီကမ္ဘာအတွက် ချမှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေပေါ်မှာ မူတည်နေတယ်”

"ဒါဆိုရင် မင်းက ငါ့ကို အာဏာရှင်လို့ ခေါ်နေရင်းနဲ့ မင်းကိုယ်တိုင်လည်း အတူတူပဲ လုပ်နေတာက ကြောင်သူတော် မဆန်ဘူးလား”

ရသေ့သည် သူ့ကို အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာ ကြည့်သည်။

"ငါက သတ်မှတ်ထားတဲ့ စည်းမျဉ်းတွေနဲ့ ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး လူတွေကို ဝင်ရောက် စွက်ဖက်မှုမရှိဘဲ အဲဒီထဲမှာ နေထိုင်ခွင့်ပေးတယ်။ တခြားသူတွေအပေါ် သူတို့ရဲ့ ဆန္ဒကို ချမှတ်လိုတဲ့သူနဲ့ အတူတူပဲလို့ မင်း တကယ် ယုံကြည်တာလား”

"ငါ ယုံကြည်တယ်။ ဒီလူတွေက အခြေခံ စည်းမျဉ်းတွေကို ဆုံးဖြတ်ဖို့ ရွေးချယ်ခွင့် တစ်ခါမှ မရခဲ့ဘူး။ တကယ်လို့ သူတို့က ငြိမ်းချမ်းတဲ့ ကမ္ဘာမှာ နေချင်တာ မဟုတ်ဘဲ သူတို့ရဲ့ အကြမ်းဖက်ဆန္ဒတွေကို လုပ်ဆောင်ချင်ရင်ရော … မင်း သူတို့ကို ရွေးချယ်ခွင့် မပေးခဲ့ဘူး”

ရသေ့သည် ခေါင်းခါယမ်းသည်။

"မင်းရဲ့ အဖြေက မင်း ကမ္ဘာကြီးကို ဘယ်လို မြင်တယ်ဆိုတာကို ပိုပြောပြနေတယ်။ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှု အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုချက်က အရမ်း အစွန်းရောက်နေတယ်လို့ မင်း မတွေးမိဘူးလား”

"ဘယ်လို အစွန်းရောက်တာလဲ”

"ငါတို့ ရွေးချယ်လို့ မရတဲ့ ဒါမှမဟုတ် ရွေးချယ်ခွင့် မရှိတဲ့ အရာတွေ အများကြီး ရှိတယ်။ ငါတို့ မွေးဖွားဖို့ ၊ မိဘ ဘယ်သူ ဖြစ်ဖို့၊ ကမ္ဘာကြီးရဲ့ အခြေခံ ဥပဒေတွေနဲ့ လူ့အဖွဲ့အစည်း ဘယ်လို လည်ပတ်ဖို့ကို ငါတို့ မဆုံးဖြတ်ခဲ့ရဘူး။ ငါတို့က အဲဒါနဲ့အတူ နေထိုင်ရုံပဲ”

"ဒါပေမဲ့ ငါတို့ ဆုံးဖြတ်နိုင်ပါတယ်။ ဒါက ကျင့်ကြံခြင်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူးလား” ဝမ်ဝေ့က ပြန်ချေပသည်။

"ဒါက ငါတို့ကို ရွေးချယ်ခွင့် ပေးတာလေ”

"ဒါပေမဲ့ မင်းမှာ ကျင့်ကြံဖို့ အရည်အချင်း မရှိဘူးဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ ဒါမှမဟုတ် ပိုဆိုးတာက ဝိညာဉ်စွမ်းအင် မရှိတဲ့ သာမန်ကမ္ဘာတစ်ခုမှာ မွေးဖွားလာခဲ့ရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။ မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုကို လက်တွေ့ကျင့်သုံးနိုင်ပါ့မလား”

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ထင်တယ်” ဝမ်ဝေ့က ဝန်ခံသည်။

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့ လွတ်လပ်မှုက သီးခြား ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အခြေအနေတွေမရှိဘဲ ကျင့်သုံးလို့ မရနိုင်တဲ့အတွက် အစွန်းရောက်နေတယ်ဆိုတာ မင်း ဝန်ခံရလိမ့်မယ်” ရသေ့က ဆိုသည်။

"ဟင့်အင်း။ ငါ အဲဒီလို တစ်ခါမှ မတွေးမိခဲ့ဘူး” ဝမ်ဝေ့က ဆင်ခြင်သုံးသပ်ရင်း ပြောသည်။ သူ၏ ချဉ်းကပ်ပုံသည် ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"မင်းရဲ့ အချက် မှန်တာ ဝန်ခံပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ လွတ်လပ်မှုလမ်းကြောင်းက အကောင်းဆုံးနဲ့ အကြွင်းမဲ့ လွတ်လပ်မှုလမ်းကြောင်းပဲဆိုတာ မင်းလည်း ဝန်ခံရလိမ့်မယ်”

"အကောင်းဆုံးဆိုတာက ကိုယ်ပိုင် အမြင်ပေါ် မူတည်ပေမဲ့ … ဟုတ်ပါတယ်၊ ဒါက အကြွင်းမဲ့ လမ်းကြောင်းပါ” ရသေ့က ဝန်ခံသည်။ စိတ်ကူးစိတ်သန်းဖြင့် မကန့်သတ်ဘဲ လက်တွေ့ဘဝကို စိတ်ဆန္ဒအတိုင်း ကွေးညွှတ်နိုင်ခြင်း၊ ဖန်တီးနိုင်ခြင်းနှင့် လုပ်ဆောင်နိုင်ခြင်းသည် အကြွင်းမဲ့ လွတ်လပ်ခွင့် ဖြစ်ပေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်း အဲဒါကို ရယူဖို့ ကြိုးစားတဲ့ နည်းလမ်းကတော့ လိုအပ်ချက်တွေ ရှိနေတုန်းပဲ ”

"ငါ အဲဒါကို ငြင်းခုံနေမှာ မဟုတ်ဘူး” ဝမ်ဝေ့က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။