စာကြည့်တိုက်ပိုင်ရှင်ကို စီးနင်းတိုက်ခိုက်မလို့လား။ အဲဒါ ငါ့သူဌေးဟ

"?"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ်မှာ ချင်းယန်လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ ကြယ်ကျောက်တုံးကို စိုက်ကြည့်ရင်း ခေါင်းတဆတ်ဆတ်တုန်ကာ တုန်လှုပ်ချောက်ချားမှုမှ ပြန်လည်သက်သာလာသည်။ သန့်စင်ခန်းထဲတွင် လေထုက ငြိမ်သက်နေပြီး ရွှဲနစ်နေသော ရေသံကိုသာ ကြားနေရသည်။

ခွန်အားများ စုစည်းနေသော ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးကြောင်းကလည်း ဘာမှမဖြစ်ဖူးသကဲ့သို့ ရုတ်တရက် သေဆုံးသွားသည်..။

"ဒီအတိုင်း ပျက်စီးသွားတာလား?"

သူခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး ချင်းယန်ကို မယုံကြည်နိုင်စွာ ကြည့်နေပြီးနောက် ကြယ်ကျောက်တုံးကြီးကို ငုံ့ကြည့်မိပြန်သည်။ ကြယ်စွမ်းအင် ခြေရာလက်ရာတစ်စမျှပင် မရှိသဖြင့် အစီအရင် ခင်းကျင်းမှုပုံစံ မှိန်သွားခဲ့သည်။

တစ်နည်းပြောရရင်တော့ ချင်းယန်ဟာ စက္ကန့်အနည်းငယ် အတွင်းမှာပဲ ကြယ်ကျောက်ပေါ်မှာ ခင်းကျင်းထားတဲ့ ပုံစံကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။ ခုတော့ သူ့လက်ထဲမှာရှိတဲ့ ကြယ်ကျောက်တုံးက သာမန်ကျောက်တုံးနှစ်ခုပဲ ဖြစ်သွား၏။

"ဒါက ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ!?"

လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားမှာ တုန်လှုပ်ခြောက်ခြားကာ ဒေါသတကြီး ဖြစ်နေသည်။

ဖျူးကို မီးညှိလိုက်ရုံပဲ လုပ်ရမယ့် ကြယ်ကျောက်တုံးကတော့ ပေါက်ကွဲမှု မဖြစ်တော့ချေ။ သူပြန်သွားသောအခါ အဖွဲ့ထဲက လူများကို ဘယ်လို ရှင်းပြရတော့မလဲ။

ဒါကိုတွေးပြီး ချင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်ကာ အမျက်ဒေါသနဲ့ ချက်ချင်း ပြေးဝင်သွားတော့သည်။ စီမံခန့်ခွဲသူ ယူနီဖောင်းကို သတိထားမိတော့ သူ့ဒေါသတွေက ပိုလို့ တောက်လောင်သွား၏။

"မင်း သေမင်းကို ရှာနေတာလား"

ဝုန်း!

ကြယ်စွမ်းအင်က ချက်ချင်းပေါက်ကွဲပြီး အိမ်သာအတွင်းရှိ လေဖိအားကလည်း အရပ်ရပ်သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည် သူ့လက်ကို မြှောက်ကာ ချင်းယန်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ထိုးပစ်ရန် သူ့မျက်နှာကို ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

"..."

ချင်းယန် အနှေးပြကွက်ကို ကြည့်နေသကဲ့သို့ ဝင်လာသော လက်ဖဝါးကို ကြည့်လိုက်သည်။ ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါယမ်းလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းကသာ သေမင်းကို ရှာနေတာလို့ မထင်ဘူးလား"

သူပြောပြီးတာနဲ့။

ဝူး!

အသားစ ပေါက်ထွက်သံများ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ လူလတ်ပိုင်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားကာ လက်သီးက ရှေ့ဆန့်နေဆဲ။ ခေါင်းကို ဖြည်းညှင်းစွာငုံ့ကာ ရင်ဘတ်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

လက်တစ်ဖက်က သူ့ရင်ဘတ်၏ နံရိုးဖျော့ဖျော့ကို ဖောက်ထွက်ကာ သူ့နှလုံးထဲတွင် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။ သေခြင်းတရားက ချက်ချင်းဆိုသလို ရောက်လာ၏။

သူ့နှလုံးကို ထောက်မပေးနိုင်တော့တဲ့ လူလတ်ပိုင်းတစ်ယောက်ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးက တုန်ခါသွားပြီး ချက်ချင်း မြေပြင်ပေါ် လဲကျသွားခဲ့သည်။ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး နောက်ဆုံးအကြိမ် အသက်ပြင်းပြင်း ရှူထုတ်လိုက်သည်။

ချင်းယန် သူ့ကို ဘယ်လိုရိုက်လဲ ဆိုတာတောင် မမြင်လိုက်ရချေ။ သူ ချင်းယန်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ခပ်တင်းတင်း ပြုံးကာ။

"ငါ့ကို သတ်လိုက်လည်း ဘာမှ မထူးပါဘူး..."

"ဟေး... ဟေး... ငါ့ဆီကနေ သတင်းယူဖို့ မစဉ်းစားနဲ့ ငါ မင်းကို မပြောဘူး"

ချင်းယန်: "ကျစ်! မင်း ငါ့ရဲ့အချိန်တွေကို လာဖြုန်းတီးနေမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး"

ချင်းယန် ခေါင်းယမ်းကာ ဖြည်းညှင်းစွာ ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ သူ့လက်ဖဝါးကို ထိုလူ၏ နဖူးပေါ် တင်လိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးမှ ကြယ်တစ်ပွင့်၏ စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏ အသက်စွမ်းအားကို ချက်ချင်း ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

ထိုလူခမျာ မျက်နှာပေါ်က ထိတ်လန့်သောအကြည့်ဖြင့် ချင်းယန်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သေဆုံးသွားသည်။

တစ်ဖက်သားက သူ့ကို ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား လုပ်ကြံမယ်လို့ ဘယ်တုန်းကမှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ဘူး...

သူ့ကိုမေးခွန်းတောင် မမေးခဲ့ဘူး!

"မင်းလိုလူတွေက ခေါင်းမာတယ်... အချိန်ဖြုန်းမယ့်အစား စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေလိုက်တာကမှ ပိုမြန်တာ..."

ချင်းယန်သည် အလောင်းကောင်၏ အသက်မဲ့မျက်လုံးများနှင့် တွေ့ဆုံပြီး စိတ်စွမ်းအားများကို ချက်ချင်း ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ စိတ်စွမ်းအားများ ထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် ထိုသူ့ဦးနှောက်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကာအကွယ်များကို ဝါးမျိုပစ်ပြီး မှတ်ဉာဏ်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံးအလွှာသို့ အလွယ်တကူ ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။

မကြာပါ။ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပေါ်လာသည်။

"သားရဲဒီရေ... ကျန်းဟိုင်မြို့ကို အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့... သေခြင်းဆိုင်ရာမစ်ရှင်..."

ချင်းယန်သည် ထိုသူစုဆောင်းထားတဲ့ အချက်အလက်တွေကို စီစဥ်ပြီး ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို နားလည်သွား၏။ စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေမှုမှ အချက်အလက်ကို သုံးသပ်ကြည့်လျှင် ဤလူလတ်ပိုင်းသည် သေခြင်းတရား စစ်သည်တော် ဖြစ်သည်။

သူ့ရဲ့တာဝန်က ရိုးရှင်းပါသည်။ ပြတ်ပြတ်သားသားပြောရလျှင် သူသည် ကျန်းဟိုင် စာကြည့်တိုက်၏ နေ့ခင်းဘက်ဖွင့်ခြင်းကို အခွင့်ကောင်းယူပြီး အတွင်းထဲသို့ ခိုးဝင်ရန်၊ မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေသော ကြယ်ကျောက်တုံးကို ဖောက်ခွဲကာ ကြီးမားသော အနှောင့်အယှက်တစ်ခု စတင်တော့မှာ ဖြစ်သည်။

"ကျန်းဟိုင်မြို့ရဲ့ ရဲတပ်ဖြန့်မှုကို အာရုံပြောင်းဖို့ပဲလား..."

ဒါကိုရှာတွေ့တော့ ချင်းယန် စိတ်ဝိညာဉ်ရှာဖွေမှုကို ရပ်လိုက်ပြီး သားရဲမီးကို သူ့လက်ချောင်းထိပ်မှတစ်ဆင့် ပစ်လွှတ်ကာ သက်လတ်ပိုင်းလူရဲ့ အလောင်းကို မီးသဂြိုလ်ပေးလိုက်တော့သည်။ ထို့နောက် လက်ဆေး သန့်စင်လိုက်သည်။

"ကျန်းဟိုင်မြို့က လတ်တလောတော့ မငြိမ်းချမ်းတော့ဘူး ထင်တယ်"

အခုပဲ သူ့စိတ်ဝိညာဉ်ကို ရှာဖွေနေတုန်း အထွေထွေအချက်အလက် တချို့အပြင် ကျန်းဟိုင်မြို့ ခံစစ်ဖွဲ့စည်းမှုနှင့် ပတ်သက်သည့် နောက်ထပ် အရေးကြီးသော အချက်ကိုလည်း ဖော်ထုတ်တွေ့ရှိခဲ့သည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့ရိုးများ၏ ရှည်လျားသောသမိုင်းကြောင်းကို သူ သိပါသည်။ ၎င်းတို့အပေါ်ရှိ ခံစစ်ဖွဲ့စည်းမှုသည် ကျန်းဟိုင်မြို့၏ လုံခြုံရေးကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်ရန် လီမိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော တာဝန်ဖြစ်သည်။

အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို အသက်မသွင်းနိုင်အောင် ဤနတ်ဆိုးများသည် လီမိသားစုကို ညပိုင်းဝင်ရောက် စီးနင်းရန်နှင့် လီမိသားစုခေါင်းဆောင် လီတောက်မင်ကို သတ်ရန်အတွက် မွေးရာပါသခင်များစွာကို အထူးငှားရမ်းထားသည်။

လီတောက်မင်က ကျန်းဟိုင်ရှိ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုဆိုင်ရာ ထိပ်တန်းကျွမ်းကျင်သူ ဖြစ်သည်။ သူသေရင် ခံစစ်ဖွဲ့စည်းပုံက ထိထိရောက်ရောက် ဆုံးရှုံးသွားလိမ့်မည်။

မြို့တော်ကို ကာကွယ်သည့် ခံစစ်ဖွဲ့စည်းမှုမရှိဘဲ သားရဲကောင်များသည် နံရံများကို အလွယ်တကူ ချဲ့ထွင်ကာ မြို့ထဲသို့ တည့်တည့်ချီတက်မည်။ အပြစ်မဲ့ပြည်သူများကို ဆန္ဒအလျောက် သတ်ဖြတ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ဒီကြယ်သားရဲတွေကို နိုင်ငံသား ဘယ်နှစ်ယောက်က ခုခံနိုင်မှာလဲ"

သူ့လက်များမှ ရေများကို ခါယမ်းကာ လီမိသားစုကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ထားရင်း သန့်စင်ခန်းထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။

မင်း ညက တိုက်ခိုက်ခဲ့တဲ့ စာကြည့်တိုက်ပိုင်ရှင်က ငါ့ရဲ့ သူဌေးပဲ။

ထိုလူ စာကြည့်တိုက်မှာ ရှိနေတဲ့အချိန်မှာ ချင်းယန် ထိုသူ့ကိုကြည့်မိ၏။ နူးညံ့သိမ်မွေ့ပြီး ယဉ်ကျေးကာ လက်အောက်ငယ်သားများကို သာလွန်မှုမရှိဘဲ ကောင်းစွာ ဆက်ဆံတတ်သူ ဖြစ်သည်။

အနာဂတ်မှာ လီတောက်မင်သာ တစ်ခုခုဖြစ်ခဲ့ရင် ခေါင်းဆောင်မှု အသစ်တွေနဲ့ ဒီစာကြည့်တိုက်က ကြီးမားတဲ့ လှုပ်ခတ်မှုတစ်ခု ဖြစ်လာမှာ သေချာသည်။

ဒီလိုသာဖြစ်ခဲ့ရင် မိမိအလုပ်က ပြီးသွားမှာ။

ထို့ပြင် ကျန်းဟိုင်မြို့ကလည်း ဖျက်စီးခံလိုက်ရမည်။ နိုင်ငံသားတွေ ဒုက္ခရောက်ရုံတင်မက မိမိလည်း ဒုက္ခရောက်မည်၊ နေဖို့ တခြားနေရာကို ရှာရမည်။

ဒါက တော်တော် ဒုက္ခရောက်မှာ။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ငါက သူတို့ကို ကူညီပေးတာကသာ မှန်တယ်"

ဒါကိုတွေးပြီး ချင်းယန်က ရေချိုးခန်းထဲက ထွက်ပြီး ဧရိယာ 2 ကို တည့်တည့်သွားလိုက်သည်။

....

ဧရိယာ ၂။

စာကြည့်တိုက်ရှိ ဧည့်သည်များ အားလုံး ကွဲသွားကြသည်။

စာအုပ်စင်နားမှ လီချင်းဟဲသည် ထွက်ခွာသွားသော ဧည့်သည်များကို တိတ်တဆိတ် ရေတွက်နေချိန်တွင် သူ့မျက်လုံးထောင့်မှ ချင်းယန် ချဉ်းကပ်လာသည်ကို သတိထားမိသည်။

"ဟင် သူဘာလို့ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

အလုပ်မဆင်းခင် တစ်မိနစ်ပဲ လိုတော့၏။ ယုတ္တိဗေဒအရ သူသည် အချိန်ဖြတ်စက်အနားတွင် ရှိနေသင့်ပြီး ထွက်ရန် အဆင်သင့် ဖြစ်နေသင့်သည်။

"ထူးဆန်းတယ်..."

ဒါကိုတွေးပြီး လီချင်းဟဲ အလျင်အမြန် ထလိုက်၏။ ချင်းယန်မျက်နှာပေါ်က လေးနက်သော အမူအရာကို သတိပြုမိသဖြင့် သတိကြီးစွာ မေးလိုက်သည်။

"ဆရာ! ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ ဘာဖြစ်လို့လဲ"

"ငါ မင်းကို တစ်ခုခုလာပေးတာ... ဒီည မငြိမ်မသက် ဖြစ်နိုင်တယ်"

ချင်းယန် တိုးတိုးလေးပြောပြီး စာအုပ်စင်ကို မှီလိုက်သည်။ သူက သူ့အိတ်ကပ်တွေကို ဖောက်ပြီး ကြယ်ကျောက်ခဲတချို့ကို ဆွဲထုတ်ကာ သူမဆီ ပေးလိုက်သည်။

"မငြိမ်မသက်လား?"

လီချင်းဟဲ ကြယ်ကျောက်တုံးများကို ယူရန် လက်လှမ်းလိုက်ကာ ၎င်းတို့ပေါ်ရှိ ခင်းကျင်းထားသော ပုံစံများကို စစ်ဆေးကြည့်နေသည်။ ရှေးခေတ် ရောင်ဝါတစ်ခု တည်ရှိနေ၏။ ချင်းယန် အစီအရင်ပုံစံ ပေးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ပင်။

ပြီးတော့ ဒါလည်း သူမ မြင်ဖူးတာ ဒါပထမဆုံးအကြိမ်ဘဲ။

"စာကြည့်တိုက်မှာ တစ်ခုခုဖြစ်သွားလို့လား တာဝန်ခံကို အကြောင်းကြားရမလား?"

"မလိုဘူး... စာကြည့်တိုက်ထဲက အဖြစ်အပျက်က ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ..."

ချင်းယန် သန့်စင်ခန်းဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီး :"ဒီကြယ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူသွားပြီး မင်းအဖေဆီ ပြန်ပေးလိုက်ပါ။ အခြေအနေက မတည်မငြိမ်ဖြစ်နေတော့ ခရီးသွားရင်လည်း သတိထားခိုင်းပါ"

"အခုလေးတင် မင်းရဲ့ ဆရာဘိုးဘိုးက မင်းအဖေ ဒီည အန္တရာယ်ဖြစ်နိုင်တယ်ဆိုတဲ့ မက်ဆေ့ခ်ျတစ်စောင် ပို့လာတယ်...ဒီကြယ်ကျောက်တုံးတွေကို ယူသွား.. ဒီည အန္တရာယ်တစ်ခုခု ကြုံလာခဲ့ရင် ... သူတို့ကို ကြယ်စွမ်းအင် နဲ့ အသက်သွင်းလိုက်... တုံ့ဆိုင်းမနေနဲ့!"

တင်းမာသော စကားလုံးများက သူ့ပါးစပ်မှ ထွက်သွားတဲ့အခါ လီချင်းဟဲ၏ အမူအရာမှာလည်း ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။