ရှောင်ပိုင်ရဲ့ ပုံမှန်မဟုတ်တဲ့ အပြုအမူ၊ ကြယ်သားရဲ ပုန်ကန်မှုလား။

ဖုဟိုင်ဗီလာရပ်ဝန်း!

ညပိုင်း လေထုက အုံ့မှိုင်းပြီး ငြိမ်သက်နေသည်။

ရှဟဲအသက်ကို ကယ်တင်ပြီးနောက် ချင်းယန်သည် အငြိမ်းစားယူကာ ညနေလေနုအေးကို စီးရင်း ဗီလာအစွန်းဘက်သို့ အမြန်ပြန်လာခဲ့သည်။ ရန်သူကို မီးရှို့လိုက်ခြင်းက စွမ်းအင်အချို့ကို ကုန်ဆုံးစေပြီး အနည်းငယ် ဆာလောင်မှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

"ပြန်ရောက်ရင် ရှောင်ပိုင်ကို ဝက်သားပြုတ် ချက်ခိုင်းရမယ်"

ဒါကိုတွေးနေတုန်း ချင်းယန် သူ့အိမ်နားကို ရောက်လာခဲ့သည်။ ဒါပေမယ့် သူ မနီးစပ်ခင် ရုတ်တရက် ပြင်းထန်သော လေရောင်တစ်ခုသည် သူ့ဝိညာဉ်နယ်ပယ်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

"ဒါ... ရှောင်ပိုင်?"

ချင်းယန်သည် ခြံဝင်းဆီကလာနေသော ရောင်ဝါနောက်သို့ လိုက်ကာ ခဏမျှ အေးခဲသွားသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်မိတဲ့အခိုက် အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားမိ၏။

ခြံဝင်းအတွင်းတွင် ပန်းအိုးများပြိုကျကာ မြက်ပင်များ ပြိုလဲထားသည်။ ခြံဝင်းနံရံများကို ဖြတ်ကျော်ထားသော ကြောက်စရာ လက်သည်းအမှတ်အသားများက အခင်းအကျင်းကို တစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားစေခဲ့ပြီး အခင်းဖြစ်ပွားရာ နေရာသည်လည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ပြီးတော့ အိမ်ထဲမှာ ရှောင်ပိုင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီး သူမ ဘယ်ရောက်သွားမှန်း မသိ။

"?"

ချင်းယန် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး လက်တစ်ဆုပ်စာ အဖြူရောင် အမွေးလေးများကို ကောက်ကိုင်လိုက်ကာ အံ့သြသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒါက မူမမှန်ဘူး။ သူ မသွားခင်မှာ ရှောင်ပိုင် ခြံဝင်းထဲမှာ ကစားနေတာကိုတောင် ကောင်းကောင်း မြင်နေခဲ့သေးသည်။ အခု သူ ထွက်သွားပြီး မိနစ်ပိုင်းအကြာမှာပဲ သူမက ဒါတွေကို ဖြိုခွဲနေပြီလား။

"ရှောင်ပိုင်ကတော့ မလုပ်ရဲဘူး... တစ်ခုခုဖြစ်သွားတာများလား?"

ဒါကိုတွေးပြီး ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူကိုင်ထားတဲ့ အဖြူရောင်အမွေးတွေကို မီးရှို့လိုက်သည်။ နောက်အခိုက်အတန့်၌ အစိမ်းရောင် မီးခိုးတွေ တက်လာ၏။

အဖြူရောင်အမွေးများသည် မိုင်ပေါင်းထောင်နှင့်ချီ ဝေးကွာသွားသော မြေခွေးကို ခြေရာခံကာ ဖျူးအမှုန်များ ဖြစ်လာသည်။ သူ၏သခင် ဆက်သွယ်မှုနှင့်အတူ မြေခွေး၏ တည်နေရာအတိအကျကို ညွှန်ပြခဲ့သည်။

………………

ကျန်းဟိုင်မြို့၊ အနောက်မြောက် သစ်တောခြံ။

ညဘက်တွင် နီယွန်မီးများ တောက်လောင်ကာ အဆောက်အအုံ ဆိုင်းဘုတ်တန်းများ ပြိုကျထားသဖြင့် ဝိုင်ယာကြိုးများ ကွဲအက်ကုန်ပြီး မီးပွားများ လွင့်ထွက်နေသည်။

ဝုန်း!

အမြီးသုံးချောင်း အဖြူရောင် မြေခွေးတစ်ကောင်သည် ကားတစ်စီးပေါ်တွင် ရပ်ကာ ၎င်းမျက်လုံးများကတော့ သွေးရောင်များ ဖြာထွက်နေသည်။ ၎င်း၏ အစွမ်းထက်သော ကြယ်စွမ်းအားများ မြင့်တက်လာသည်နှင့် ပါးစပ်ထဲမှ အသက်ရှူထုတ်ရင်း အနီးနားရှိ အဆောက်အဦများကို သက်သက်မဲ့ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

"ကြယ်သားရဲ... ကြယ်သားရဲ မြို့ထဲ ဝင်လာပြီ!"

"ပြေး!"

"တစ်ယောက်ယောက် ကူညီပါဦး ငါ့ခြေထောက်! ငါ့ခြေထောက်ကို ထိသွားတယ်!"

မြို့လယ်ခေါင်တွင် လမ်းသွားလမ်းလာများက အော်ဟစ်ကာ ပြေးသွားကာ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးကို ရှောင်နေကြသည်။ ပြည်သူအများအပြား ထိခိုက်ခံစားခဲ့ရပြီး တချို့မှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ခိုကိုးရာမဲ့ ငိုကြွေးနေခဲ့ကြသည်။

မြင်ကွင်းက ပရမ်းပတာ ဖြစ်သွားသည်။

အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးသည် အော်ဟစ်နေသော လူသားများကို ငုံ့ကြည့်ကာ ကားခေါင်မိုးမှ ဆင်းလာကာ အမျိုးသမီးငယ်တစ်ဦးထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာ၏။ ပြီးနောက် ၎င်း၏ သွေးစွန်းနေသော ပါးစပ်ကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာပဲ သူမလည်ပင်းကို ကိုက်တော့မည်။

ရုတ်တရက်!

"ရှောင်ပိုင်!"

ခေါ်သံက ရှောင်ပိုင်စိတ်ထဲ ပဲ့တင်ထပ်လာသည်။ အသံကို ကြားလိုက်ရရင်ပဲ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးသည် တစ်ခုခုကို အာရုံခံနေမိသလိုမျိုး မျှော်ကြည့်နေလေ၏။ ၎င်းသည် ၎င်းပတ်ဝန်းကျင်ကို စူးစမ်းလေ့လာပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ကာ အပေါ်မှ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်လိုက်သည်။

လရောင်အောက်တွင် ချင်းယန် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာကာ သူ့ရုပ်သွင်ပြင်မှာ ဝေဝါးဝါးဝါး ဖြစ်နေသည်။ အေးစက်နေသော လရောင်အောက်တွင် ၎င်းရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ ဆင်းသက်လာသည်။

"ရပ်လိုက်တော့ ရှောင်ပိုင် အိမ်ပြန်ရအောင်"

ချင်းယန် ဖုန်းကိုထုတ်လိုက်ပြီး အချိန်ကို စစ်ကြည့်သည်။

"ကဲ လာတော့.. ငါတို့ ထမင်းဟင်းချက်လို့ရပြီ"

သူစကားပြောပြီးတာနဲ့ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးသည် သတိပေးချက်တစ်ခု ကြွေးကြော်ကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ဤလူသည် အလွန်အန္တရာယ်များကြောင်း ၎င်း၏ ရိုင်းစိုင်းသော ဗီဇက ပြောပြနေ၏။

"မင်း ငါ့ကိုတောင် မမှတ်မိဘူးလား"

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ရှောင်ပိုင်က ယခု အလွန်ထူးဆန်းနေသည်။ သူ့မျက်နှာမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုတွေ ပြည့်နှက်နေပြီး မြို့ပြင်က ကြယ်သားရဲလေးတွေနဲ့ မတူပါ။

သခင်ကို ငြင်းလိုက်တာက ထားပါ၊ အခုက အံတောင် ကြိတ်နေသေးတာလား?

"ငါ မင်းကို နောက်ထပ် အခွင့်အရေးတစ်ခု ပေးမယ် ဒီကို လာခဲ့"

ချင်းယန် အတွေးများ တုန်လှုပ်သွားကာ ရှောင်ပိုင်စိတ်ထဲ ရောက်သည်အထိ ထပ်ပြောလိုက်သည်။ သူက အောက်ကိုငုံ့ကာ ခါးပတ်ကို ဖြုတ်ပြီး သူမဆီသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာခဲ့လေသည်။ အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ သွားများကို ကိုက်ကာ အော်ဟစ်ညည်းတွားနေသည်။

လူနှင့် မြေခွေးတစ်ကောင် ထိပ်တိုက်တွေ့စဉ် လမ်းမပေါ်တွင် မီးတွေလည်း တောက်လောင်နေခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်၌။

အမြီးသုံးချောင်းရှိ မြေခွေးသည် ၎င်း၏ခြေဖဝါးအောက်ရှိ အုတ်များကို ကွဲကြေသွားတဲ့အထိ ဖိနင်းကာ အမြင့်ကြီး ခုတ်ပစ်လိုက်သည်။ ၎င်းက ချင်းယန်၏ အနေအထားသို့ ဦးတည်ကာ ချွန်ထက်သော ခြေသည်းများဖြင့် လေထဲသို့ ဖြတ်သွားခဲ့သည်။

ချင်းယန် သူ့လက်ကို ပြတ်ပြတ်သားသား လှန်လိုက်ပြီး မြေခွေးရဲ့ တင်ပါးကို ခါးပတ်နဲ့ ရိုက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ဝူး~"

အမြီးသုံးချောင်း မြေခွေးလည်း ညည်းတွားကာ ဆုတ်ခွာသွားခဲ့သည်။ ၎င်း၏ ပြင်းထန်သော အကြည့်များကို ခေတ္တရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နေရသော်လည်း ယင်းရိုက်ချက်က လျင်မြန်စွာ ရောက်ရှိလာရာ သူမ ရှောင်ချိန်မရှိခဲ့။

လမ်းမပေါ်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အသံတွေနဲ့ ပြည့်နေ၏။

ချင်းယန် ခါးပတ်ကို အကြိမ်ကြိမ်ဆွဲကာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ကြယ်စွမ်းအားများဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့ရာ မြေခွေးဖြူလည်း တုန်လှုပ်သွားခဲ့သည်။ ဤအခြေအနေက စက္ကန့်အနည်းငယ်လောက် ကြာသွားလေသည်။

သူ့ပုံစံအစစ်အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ပြသပြီး နုနယ်သော မြေခွေးလေးအဖြစ်သို့ ပြန်လည်ပြောင်းသွားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မူးလဲကျသွား၏။ ၎င်းရဲ့လျှာက ထွက်ကျလာကာ ငြိမ်သက်စွာ အိပ်စက်သွားခဲ့သည်။

"ကျစ်! စောစောကတည်းက အရမ်းနာခံလိုက်ရင် ပြီးပြီကို"

ချင်းယန် သူ့ခါးပတ်ကို ပြန်ချုပ်ဖို့ ခေါင်းငုံ့ပြီး ရှေ့တိုးလာကာ ရှောင်ပိုင်လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ဆုပ်ကိုင်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေကို ပြန်ကြည့်လိုက်သည်။

ပြေးနိုင်သူများက ထွက်ပြေးနေပြီဖြစ်ပြီး ယခု မြေပြင်ပေါ်တွင် ညည်းတွားနေကြသူများမှာ ရှောင်ပိုင်၏ သောင်းကျန်းမှုကြောင့် ဒဏ်ရာရရှိသွားသော အပြစ်ကင်းစင်သူများပဲ ဖြစ်သည်။

ဒါကိုမြင်တော့ ချင်းယန် တွန့်ဆုတ်မနေပါဘူး။ လက်ဖဝါးကို မြှောက်ကာ ကြယ်စွမ်းအင်များ ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ နွေဦး မိုးပွင့်လေးတွေလို ကောင်းကင်မှ မြစိမ်းရောင်အလင်းတန်းများ ဆင်းသက်လာပြီး သူတို့ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းဆိုသလို ကျိုးပဲ့သွားတဲ့ အရိုးတွေကို ပြုပြင်ပေးသည်။ အသားစတွေ ပြန်ထွက်လာကာ နာကျင်မှုတွေ ပြေပျောက်သွားပြီး ပြည်သူတွေလည်း ကျန်းမာရေး ပြန်ကောင်းလာကြ၏။

"နောက်ဆို မင်းဘယ်လိုသွားလဲ ကြည့်ရမယ်။"

ရှောင်ပိုင်ကို သယ်ဆောင်လာရင်း ချင်းယန် ထိုနေရာမှ ဖျတ်ကနဲ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

...

သားရဲမီးတောက်က ပြင်းထန်စွာ ကျွမ်းလောင်နေ၏။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်စိမ်းအရည်သည် မီးဖိုထဲတွင် စုပုံကာ ဆေးလုံးအဝိုင်းလေး အဖြစ် စုပေါင်းထည့်လိုက်သည်။ ချင်းယန် မီးဖိုကိုဖွင့်ကာ ဆေးလုံးထုတ်ပြီး ရှောင်ပိုင်အား ကျွေးပြီးနောက် ရေပုလင်းတစ်ဝက်ကိုပါ ပေးလိုက်သည်။

"အားလုံးပြီးပြီ စိတ်ငြိမ်ဆေးက ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ကို အေးချမ်းစေလိမ့်မယ် အခု ငါလုပ်စရာရှိတာက စောင့်နေလိုက်ရုံပဲ"

ချင်းယန်သည် ရှောင်ပိုင်၏ ပါးစပ်မှ တံတွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ့ဖုန်းကို ပွတ်ကြည့်လိုက်သည်။ အခုလေးတင် မြို့ထဲမှာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ် ဖြစ်ထားဆိုတော့ ခေတ်စားနေတဲ့ ရှာဖွေမှုတွေက ဘာပြောမလဲ ကြည့်ရမည်။

ဖုန်း ဖွင့်ပြီးသည်နှင့် ဒေသတွင်း ခေတ်စားနေသော ရှာဖွေမှုစာရင်းသို့ ရွှေ့ကာ ၎င်းတို့ကို စကင်န်ဖတ်ကြည့်လိုက်ရာ ရှာဖွေရေးဘားရှိ ဆက်စပ်သတင်းများက သူ့မျက်လုံးကို ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

[သတိပေးချက်! မကြာသေးမီက ကျန်းဟိုင်မြို့တွင် ကြယ်သားရဲ နှောင့်ယှက်မှု အများအပြား ဖြစ်ပွားခဲ့ပါသည်။ ခရီးသွားပြည်သူများ သတိထားပါ။ မလိုအပ်ဘဲ ညဘက် အပြင်ထွက်ခြင်းကို ရှောင်ကြဉ်ပါ။]

အောက်က မှတ်ချက်တွေလည်း ဆူပွက်လာသည်။

"သခင် ကိုက်စားနေတာဟေး... ပညာရှင်တွေ ပြောတာက ဒီကြယ်သားရဲတွေကို မသိမ်းထားသင့်ဘူးတဲ့!!"

"ကူညီပါဦး... ဒီကောင်က ငါ့အိမ်မှာလည်း ပေါ်လာတယ်"

"ကြယ်သားရဲတွေက ကြယ်သားရဲတွေပဲ... သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် ယဉ်ပါးအောင် ထိန်းနိုင်မှာလဲ... အဲဒါတွေကို ဖမ်းပစ်လိုက်တာ အကောင်းဆုံးလို့ ငါထင်တယ်!"

"ဒါက သားရဲဒီရေနဲ့ ဆက်စပ်နေတာများလား နောက်ဆုံး အကြိမ်ဖြစ်ထားတာ အနှစ်နှစ်ဆယ်လောက်ရှိပြီ"

"အဲ့ဒီအကောင်တွေကို လမ်းဘေးမှာ ထားလို့ရမလား"

မှတ်ချက်ဖတ်ပြီးနောက် ချင်းယန် အနည်းငယ် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။ သူ သတိလစ်နေသော ရှောင်ပိုင်ကိုကြည့်ရင်း အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း ဆုပ်ကိုင်မိလိုက်သည်။

ကျန်းဟိုင်မြို့တော်သည် လက်ရှိတွင် ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီ။

ဒါဟာ ရှောင်ပိုင် တစ်ကောင်တည်းတင် မဟုတ်ပါ။ ကြယ်သားရဲများစွာတို့က ၎င်းတို့သခင်များကို ရန်မူနေခဲ့ကြသည်။