← Chapters

တပည့်အဆင့်များ

Vol. 8 Ch. 120

တပည့်အဆင့်များ

Vol. 8 Ch. 120

ရုပ်ခန္ဓာခြင်းယှဥ်လျှင် သူက ဂျန်ဖန်းနှင့် မယှဥ်နိုင်တာ ချောင်ကျန့်ဝန်ခံ၏၊၊ သို့ပေမယ့် ကျင့်ကြံရေးခြင်းယှဥ်မယ်ဆိုရင်တော့ ဂျန်ဖန်းက သူ့ဖိနပ်သယ်ပေးဖို့တောင် မထိုက်တန်ပေ၊၊

"ကမ္ဘာမြေကိုဖုံးလွမ်းသောလေနှင့်တိမ်----"

သူက ပြတ်ပြတ်သားသား ဓားဆွဲထုတ်ကာ ချက်ချင်းပဲ အသန်မာဆုံးဓားကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်သည်၊၊

တစ်ယောက်က လက်သီးကိုသုံးပြီး တစ်ယောက်က ဓားကိုအသုံးပြုတာဖြစ်သည်၊၊

တစ်ယောက်က စိတ်ဝိညာဥ်အမြစ်မရှိသည့်အမှိုက်ကောင်ဖြစ်ပြီး အခြားတစ်ယောက်က အဆင့် ၇ စိတ်တိညာဥ်အမြစ်နှင့် ပါရမီရှင်ဖြစ်သည်၊၊

ရလဒ်ကို ပြေစရာတောင်မလိုပေ၊၊

ဂျန်ဖန်းလက် ဓားဖြင့်အခွဲခံရပြီး တိိုက်ပွဲက သွေးအလိမ်းလိမ်းဖြင့် ပြီးသွားမည်ဖြစ်သည်၊၊

အမျိုးသမီးတပည့်အချို့ဆို ကြိုတင်ပြီး အော်ဟစ်နေပြီဖြစ်သည်၊၊

အမျိုးသားတပည့်အချို့လည်း မကြည့်ရဲတော့ပဲ အကြည့်လွဲလိုက်ကြသည်၊၊

အကြီးအကဲများစွာလည်း အနည်းငယ်ခေါင်းခါယမ်းလိုက်ကြသည်၊၊

(စာရေးဆရာက အဲ့ကောင်တွေကို စောက်တုံးတွေလို့တွေးပြီးများရေးနေလားမသိဘူး၊၊ ဒီလောက်ကြီးကြမ်းပြထားလည်း အမှိုက်ကောင်လို့ထင်နေကြတုန်း---)

"သူက ရုပ်ခန္ဓာသန်မာတာတော့ ဟုတ်ပါတယ်၊၊ ဒါပေမယ့် အခုတော့ သူ့အားနည်းချက်နဲ့ ချောင်ကျန့်ကိုထိပ်တိုက်တွေ့နေတယ်----"

"သင်ခန်းစာကောင်းကောင်းပေးခံရမှာ မြင်ယောင်သေးတယ်----"

ထိုအရာကိုမြင်သည့်အခါ လျိုဝူချန်း ရုတ်တရက် ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်၊၊

"ရပ်စမ်း---"

သူက ဝင်တားဖို့ပြင်လိုက်၏၊၊

သို့ပေမယ့် ဖုန်းဂုချန်း အလွန်ပျော်သွားခဲ့သည်၊၊ သူက အင်္ကျီလက်ကိုခါယမ်းပြီး လျိုဝူချန်းဆီလက်သီးတစ်ချက်ပစ်သွင်းကာ တားဆီးလိုက်၏၊၊

လျိုဝူချန်း သူ့တပည့်ကိုယူသွားလျှင် သူ့ကိုလည်း တစ်ယောက်ဆုံံးရှုံးအောင်လုပ်ရမည်ဖြစ်သည်၊၊

ထိုမှသာ မျှတမည်ဖြစ်သည်၊၊

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပဲ---

ဂျန်ဖန်းနှင့် ချောင်ကျန့်တို့ တိုက်ခိုက်ပြီးနေပြီဖြစ်ပြီး တုန်လှုပ်ဖွယ်ကိစ္စတစ်ခုဖြစ်သွား၏၊၊

ချောင်ကျန့်ဓား မခုတ်နိုင်ခင်မှာပဲ ဂျန်ဖန်းလက်ဝါးက သူ့ပခုံးကိုကျရောက်နေပြီဖြစ်သည်၊၊

ခရက်!

အရိုးအက်သံတစ်ခုက ရင်ပြင်တစ်လျှောက်ကို ပဲ့တင်ထပ်သွားခဲ့သည်၊၊

ထို့နောက် ချက်ချင်းပဲ ချောင်ကျန့်နောက်ကို လွင့်ပျံသွားပြီး ရင်ပြင်ထဲက ကျောက်တိုင်ကြီးကို ဝင်ဆောင့်သွားခဲ့သည်၊၊

ကြီးမားသည့်အားကြောင့် ကျောက်တိုင်ကြီး ကွဲကြေသွားပြီး ပွင့်ကူအိမ်ကဲ့သို့အက်ကြောင်းတွေဖြစ်ပေါ်သွားခဲ့သည်၊၊

ချောင်ကျန့် ပါးစပ်နှင့်နှာခေါင်းမှ သွေးတွေထွက်နေရုံသာမက မျက်လုံးတွေမှလည်း စီးကျနေခဲ့သည်၊၊

သူက ဒဏ်ရာအပြင်းအထန်ရသွားပြီပဲဖြစ်သည်၊၊

တစ်ဖက်မှာတော့ ဂျန်ဖန်း နေရာမှာ တည်ငြိမ်စွာရပ်နေပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပြောလိုက်သည်၊၊

"ဘေးချင်းယှဥ်လျှောက်ဖို့မတန်ဘူး၊၊ ဟုတ်လား----"

"မင်းတန်ဖိုးကိုလည်း အရင်ပြန်ချိန်ကြည့်လိုက်အုန်း----"

လူတိုင်းကြောင်အသွားကြသည်၊၊

သူတို့အကြည့်တွေက တဖြည်းဖြည်းထိပ်လန့်လာကြသည်၊၊

"အကြီးအကဲလီ, ဒါမင်းပြောတဲ့ အလားအလာအကတ်အသတ်ရှိတယ်ဆိုတာလား----"

အကြီးအကဲတစ်ယောက်က လီချင်ဖုန်းကို နောက်တစ်ကြိမ်မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်၊၊

အရင်က ဂျန်ဖန်းကို လျစ်လျူရှုထားခဲ့သည့် အကြီးအကဲများစွာလည်း လီချင်ဖုန်းကို မရင်းနှီးစွာကြည့်လိုက်ကြသည်၊၊

"ဒါကသာ အလားအလာအကုန်သုံးထားတာဆိုရင် ချောင်ကျန့်ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊၊ အခြားပါရမီရှင်တွေကော ဘယ်လိုလုပ်မလဲ---"

မေးခွန်းတွေကြောင့် လီချင်ဖုန်းမျက်နှာ နီရဲသွားခဲ့သည်၊၊

သူက ခေါင်းမာစွာငြင်းခုန်လိုက်၏၊၊

"ဒီကောင်လေး---, ဒီကောင်လေးကို သေချာပေါက် ဂိုဏ်းချုပ်ဂုန်ကလမ်းညွှန်ပေးထားတာပဲ၊၊ ဒါကြောင့် နည်းနည်း တိုးတက်လာတာ----"

"အနာဂတ်မှာဒီလိုလမ်းညွှန်မှုမျိုးမရှိရင် သူနောက်ထပ်တိုးတက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး----"

ပြေကြသည့်အတိုင်း မျက်စိမိတ်ယုံကြည်မှုက တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ဖြစ်၏၊၊ ဖွဲ့စည်းဖို့လွယ်ကူပေမယ့် ဖယ်ရှားဖို့တော့ခက်ခဲလှ၏၊၊

အကြီးအကဲတွေ ဤရှင်းပြချက်ကလက်ခံနိုင်သည်ဟုယူဆကြ၏၊၊

အဆုံးမှာတော့ ဂုန်ချိုင်းယီက ဂျန်ဖန်းကို အတော်လေးသဘောကျတာဖြစ်သည်၊၊

မည်သူသိမည်နည်း၊၊ သူမက သူ့ကို တန်ဖိုးကြီးရတနာအချို့တောင် တိတ်တဆိတ်ပေးခဲ့နိုင်၏၊၊

လျိုချင်းရှန် ပါးစပ်ကိုကာလိုက်ပြီး တိတ်တဆိတ်ရယ်လိုက်သည်၊၊

အရူးတစ်သိုက်ပဲ---

ခုထိ စုံလုံးကန်းနေကြတုန်း---

ဂျန်ဖန်းသန်မာရသည့်အကြောင်းအရင်းက ပြင်ပလမ်းညွှန်မှုကြောင့်မဟုတ်ပေ၊၊ မွေးရာပါကိုသန်မာနေလို့ဖြစ်သည်၊၊

ခွေးသေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ဖြစ်နေသည့် ချောင်ကျန့်ကိုကြည့်ပြီး လျိုချင်းရှန် ဂျန်ဖန်း ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်၊၊

"တော်တယ်---"

"သူများမိန်းမချောင်းနေတဲ့ဒီလိုအမှိုက်မျိုးကိုအခုလိုပဲဆက်ဆံသင့်တယ်----"

ခဏမှိန်မောနေပြီးနောက် လျိုဝူချန်း ချောင်ကျန့်ဆီအလျှင်အမြန်ပြေးပြီး စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်၊၊

"မင်းဒဏ်ရာတွေဘယ်လိုနေလဲ----"

ဤအရာက အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဥ်အမြစ် တပည့်ဖြစ်၏၊၊

မည်သူထင်ထားမည်နည်း၊၊ ချောင်ကျန့် လျိုဝူချန်းကို အဝေးတွန်းလွတ်လိုက်ပြီး အံ့ကြိတ်လိုက်သည်၊၊

"ဂိုဏ်းချုပ်လျို စိုးရိမ်စရာမလိုပါဘူး---"

သူက သူ့ဘာသာကုန်ကြုံးမတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူ့ကိုကြည့်နေသည့်အကြည့်တွေကို ကြည့်လိုက်သည်၊၊

ထိုအခါ အရှက်တကွဲရှုံးနိမ့်သွားတာကိုအမှတ်ရသွားပြီး အတော်လေးရှက်သွားခဲ့သည်၊၊

သူက လက်သီးကျစ်ကျစ်ပါအောင်ဆုပ်လိုက်ပြီး ဂျန်ဖန်းကို မုန်းတီးစွာကြည့်လိုက်သည်၊၊

"ငါ, ချောင်ကျန့် တစ်နေ့မှာ ဒီစော်ကားခံရတာကို ပြန်လက်စားချေမယ်---"

"တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းက ငါ့ဆန္ဒကိုလိုက်လျောမပေးဘူးဆိုမှတော့ ငါ တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းကထွက်တယ်---"

"မင်းတို့တွေ အနာဂတ်မှာ နောင်တမရဖို့ မျှော်လင့်တယ်---"

သူက ဒေါသတကြီးပြောလိုက်ပြီး တောင်ဂိတ်တံခါးကို ထော့နဲ့ထော့နဲ့ဖြင့် လျှောက်သွားလိုက်သည်၊၊

လျိုဝူချန်းနောက်ကလိုက်ပြီး တားပေးမယ့် ချောင်ကျန့်က အကျောက်အကန်ငြင်းဆန်နေခဲ့သည်၊၊

ချောင်ကျန့်တို့ ချောင်မိသားစုက ထင်ရှားသည့်သိုင်းပညာမိသားစုဖြစ်သည့်အတွက် သူ့ကို အင်အားသုံးပြီးနေခိုင်းဖို့က မဖြစ်နိုင်ပေ၊၊

အဆုံးမှာတော့ လျိုဝူချန်း ကိုယ့်ပေါင်ကိုယ်ရိုက်ကာ ချောင်ကျန့်ထွက်သွားတာကို နောင်တရစွာဖြင့်ကြည့်နေခဲ့ရသည်၊၊

အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဥ်အမြစ်ကို ဂိုဏ်း၉ ဂိုဏ်းလုံးက ရတနာအဖြစ်ဆက်ဆံမည်ပဲဖြစ်သည်၊၊

တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းကတော့ ထိုအရာကို ထွက်သွားခွင့်ပြုလိုက်သည်၊၊

သူက တစ်ဖက်လှည့်ပြီး ဂျန်ဖန်းကို မကျေမနပ်ဖြင့် စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

လျိုချင်းရှန် နှုတ်ခမ်းစူလိုက်ပြီး ဂျန်ဖန်းရှေ့မှာ ရပ်လိုက်သည်၊၊

"ဂျန်ဖန်းလုပ်တာဘာမှားလို့လဲ----"

အကြီးအကဲတွေလည်း လေးပင်စွာသက်ပြင်းချလိုက်သည်၊၊

ဘေးကကြည့်နေသူတွေအနေဖြင့် သူတို့က ဂျန်ဖန်းကိုထောက်ခံပြီး သူလုပ်တာမမှားဘူးဟုခံစားရ၏၊၊

ကိုယ့်ဇနီးကို လူရှေ့မှာစော်ကားပြောဆိုတာ သတ်မပြစ်တာတောင် အံ့သြစရာကောင်းနေပြီဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမည့် လျိုဝူချန်းကိုလည်း သူတို့ နားလည်၏၊၊

ဂိုဏ်းသခင်တောင်ထိပ်ကို ထိန်းချုပ်နေသည့် ဂိုဏ်းချုပ်တစ်ယောက်အနေဖြင့် အဆင့် ၇ စိတ်ဝိညာဥ်အမြစ်ကို ဆုံးရှုံးရတာ အတော်ခံစားရမည်ဖြစ်သည်၊၊ ထို့ပြင် မဟာအကြီးအကဲ၏ပုန်ကန်မှုကိုလည်း ရင်ဆိုင်နေရသေး၏၊၊

ဖုန်းဂုချန်း, သူတန်ဖိုးထားရသည့်တပည့် ဆုံးရှုံးရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်၊၊

သူက ဂျန်ဖန်းကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

"မင်းကိုယ်မင်း သန်မာတယ်လို့ ထင်နေတာလား----"

"ကောင်းပြီလေ, တစ်လနေလို့ရှိရင် ဂိုဏ်းတပည့်တွေရဲ့အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းရှိတယ်----"

"မင်းဘယ်လောက်ကြာအောင်ရယ်နိုင်မလဲ ကြည့်ရတာပေါ့----"

ပြောပြီးနောက် သူက ဒေါသတကြီးထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊၊

လျိုချင်းရှန်အမူအရာ အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး လျိုဝူချန်းကို ပြောလိုက်သည်၊၊

"အဖေ, ဒီတစ်ကြိမ် တပည့်တွေအဆင့်သတ်မှတ်တာကို ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတောင်ထိပ်ရဲ့စစ်မှန်တကယ့် ထျန်းလုံက ကြီးကြပ်မှာမလား----"

"သူက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၈ ကျွမ်းကျင်သူလေ၊၊ သေချာပေါက် တပည့်အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းကိုသုံးပြီး ဂျန်ဖန်းကို ပစ်မှတ်ထားမှာပဲ---"

ဂျန်ဖန်းဘယ်လောက်ပဲသန်မာမာ အဆင့် ၈ ကို ယှဥ်နိုင်ဖို့ကတော့ ခက်ခဲမည်ပဲဖြစ်သည်၊၊

အကဲဖြတ်စဥ်အတောအတွင်း မတော်တဆထိခိုက်မှုတွေရှိတာက ပုံမှန်ပဲဖြစ်သည်၊၊ ဒန်တန်အက်ကွဲသွားတာတွေတောင်ရှိတတ်၏၊၊

ဤတစ်ကြိမ် မဟာအကြီးအကဲက သူချစ်ရသည့်တပည့်ဆုံးရှုံးရသည့်အတွက် ဂျန်ဖန်းကို မည်သို့အလွယ်တကူလွတ်ပေးမည်နည်း၊၊

လျိုဝူချန်း နှာမှုတ်လိုက်၏၊၊

"ဒါက သူကိုယ်တိုင်ရဲ့အမှားပဲ----"

ထို့နောက် ဒေါသတကြီးထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊၊

လျိုချင်းရှန် ပိုလို့တောင်စိုးရိမ်သွားပြီး အစောပိုင်းချောင်ကျန့်၏စိန်ခေါ်မှုအား လက်ခံခဲ့တာကို နောင်တရနေခဲ့သည်၊၊

ထိုအတွက်သာမဟုတ်လျှင် ယနေ့အဖြစ်အပျက်တွေ ဖြစ်လာမည်မဟုတ်ပေ၊၊

"စီနီယာအမ, မစိုးရိမ်ပါနဲ့----"

ဂျန်ဖန်း နှစ်သိမ့်လိုက်၏၊၊

"ငါသတိထားမှာပါ၊၊ ဒါအဆင်ပြေပါတယ်----"

နောက်ဆုံးမှာတော့ အချိန်တစ်လရှိသေးတာဖြစ်သည်၊၊

ထိုအချိန်အတွင်း သူ့ကျင့်ကြံရေးနောက်တစ်ဆင့်မြင့်သွားမည်ဟု သူထင်၏၊၊

ထို့ပြင် လှုပ်ရှားမှုနည်းလမ်းနှင့်ဆိုလျှင် သူက တန်ထျန်းလုံပြိုင်ဘက်မဟုတ်ဘူးဆိုလျှင်တောင် ဒဏ်ရာတော့ရမည်မဟုတ်ပေ၊၊

လျိုချင်းရှန် နှုတ်ခမ်းကိုက်လိုက်သည်၊၊

"တပည့်အဆင့်သတ်မှတ်ခြင်းက ဘာကိုဆိုလိုလဲ နင်နားမလည်ပါဘူး----"

"နင်သာ အဆင့်နိမ့်နိမ့်ပဲရရင် တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းက ထုတ်ခံရပြီး မြို့သခင်အဖြစ် ဂိုဏ်းလက်အောက်မှာရှိတဲ့ မြို့တစ်မြို့ကိုပို့ခံရမှာ----"

"အထီးကျန်လှေမြို့က ယဲ့ဂျိဖုန်းလည်း တစ်ခါက အဆင့်လျော့ချခံရတဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပဲ----"

ဘာ?---

ဂျန်ဖန်း ထိတ်လန့်သွားခဲ့သည်၊၊

လာမည့်အဆင့်သတ်မှတ်ပွဲက ပြန်လည်မွေးဖွားခြင်းတောင်ထိပ်လက်ထဲမှာရှိနေခဲ့သည်၊၊

သူတို့သာ အကြောင်းပြချက်ရှာပြီး အဆင့်လျော့ချလျှင် သူကဖိအားပေးနှင်ထုတ်ခံရမည်ဖြစ်၏၊၊

ထိုအခါအရင်းအမြစ်လည်းရတော့မည်မဟုတ်ပေ၊၊

အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကုန်ကြမ်းတောင် ရဖို့ခက်ခဲပြီပဲဖြစ်သည်၊၊

ထို့ကြောင့် တန်ထျန်လုံ၏အကဲဖြတ်မှု၌ ပြိုင်ဘက်ကင်းခွန်အားကို ပြသရတော့မည်ပဲဖြစ်သည်၊၊

သူတို့ သူ့အားအဆင့်နိမ့်ပေးဖို့ အကြောင်းပြချက်မရှိအောင်လုပ်ရမည်ဖြစ်၏၊၊

နောက်တစ်နည်းပြောရလျှင် သူ့ခွန်အားက တန်ထျန်းလုံကိုယှဥ်နိုင်ရမည်ဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမယ့် တန်ထျန်းလုံက အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့် ၈ ဖြစ်၏၊၊

သူကတော့ အဆင့် ၄ သာဖြစ်သည်၊၊

ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံရေးရေးနှင့် သိုင်းကျမ်းတွေမှာ သိသိသာသာ အဆင့်ချိုးဖြတ်ရတော့မည်ပဲဖြစ်သည်၊၊

သိုင်းကျမ်းအကြောင်းပြောမှ ဂျန်ဖန်း ဘိုးဘေးကန်တော့ပွဲပထမဆုအကြောင်းကိုတွေးမိလိုက်သည်၊၊

"စီနီယာအမ, ငါ့ဆုလဒ်လဲ မရတော့ဘူးလား----"

လျိုဝူချန်းက ထွက်သွားပြီဖြစ်သည်၊၊

ရလဒ်ကို ကြေညာမသွားခဲ့ပေ၊၊

လျိုချင်းရှန် ခါးသီးစွာပြုံးလိုက်သည်၊၊

"နင် အင်မော်တယ်စာအုပ်ရရင်တောင် ဘာတွေဖြစ်သွားမှာမလို့လဲ----"

"တစ်လဆိုတဲ့အချိန်က ဘာကိုမဆိုနားလည်ဖို့တိုလွန်းတယ်---"

ထိုအရာက အသက်ကယ်ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ကို ဆုပ်ကိုင်နေချင်းဟုသာ သူမခံစားမိ၏၊၊

သို့ပေမယ့် ဂျန်ဖန်း ရေရွတ်လိုက်သည့်အရာက သူမကို အံ့အားသင့်သွားစေခဲ့သည်၊၊

"တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းစာအုပ်ဆောင်မှာ ဒီလိုအစွမ်းထက်ကျင့်စဥ်တစ်ခုရှိတာလား----"

"ဒါကိုကျင့်ကြံဖို့ တစ်လတောင်အချိန်လိုတာပေါ့---"

All Chapters