နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနတ်ဆိုးနည်းစနစ်၊ ကျောင်းရှိုးရှူး

[အသက်ရှူခြင်း အနည်းငယ်ပဲ ကြာလိုက်တယ်။]

[အရပ်ရှည်ပြီး ဦးချိုနှစ်ချောင်းပါတဲ့ နတ်ဆိုးအထီးသုံးကောင်ဟာ နတ်ဆိုးနန်းတော်ကို ရောက်လာခဲ့ပြီ။]

သူတို့ဟာ စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောဘဲ တြိဂံပုံစံနဲ့ ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပျံတက်သွားတယ်။

[ယဲ့ယွီဟာ ဒီလူသုံးယောက်မှာ ပါဝင်တဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ဟာ နတ်ဆိုးဘုရင်အဆင့်ထက် အများကြီးပိုနေတာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ခံစားမိတယ်။]

[ဒါက နတ်ဆိုးလောကက အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်ပဲလို့ ငါထင်တယ်။]

[ဒါက နည်းနည်းတော့ မယုံနိုင်စရာ မကောင်းလွန်းဘူးလား?]

[နတ်ဆိုးစွမ်းအင် ပြန်လည်နိုးထဖို့အတွက် နတ်ဆိုးအမွှေးတိုင်တစ်ချောင်းစာထွန်းချိန်လောက်ပဲ ကြာတယ်။]

[ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးဟာ သူ့ရဲ့ လွတ်မြောက်ခြင်းအရသာကိုခနလောက်မခံစားပဲနဲ့ ချက်ချင်းရောက်လာပြီး ငါ့ရဲ့နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ ဘာတွေလုပ်ချင်နေကြတာလဲ?]

[ပြီးတော့ အခုမှ နိုးထလာတဲ့ မမ်မီရုပ်လိုမျိုး အေးစက်စွာနဲ့ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေတယ်။]

[မဟုတ်ဘူး၊ ခဏလေး!]

ယဲ့ယွီဟာ ဒီနတ်ဆိုးသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးယောက်ရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ လုံးဝအမည်းရောင်ဖြစ်နေပြီး သူငယ်အိမ်နဲ့ မျက်သားဖြူအကြား ခွဲခြားမရတာကို ရုတ်တရက် တွေ့ရှိခဲ့တယ်။

[ပေချူရှာလည်း ဒီထူးခြားမှုကို သတိထားမိတယ်။]

[တုန်ရီတဲ့အသံနဲ့– နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနတ်ဆိုးနည်းစနစ်!]

[ဒါကိုကြားတော့ ယဲ့ယွီက ရှုပ်ထွေးစွာနဲ့ မေးလိုက်တယ်– "နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနတ်ဆိုးနည်းစနစ်ဆိုတာ ဘာလဲ?"]

[ပေချူရှာရဲ့ ရှင်းပြပြီးနောက်မှာတော့ ယဲ့ယွီဟာ အရာအားလုံးကို နောက်ဆုံးမှာ နားလည်သွားတယ်။]

[နတ်ဆိုးလောကမှာ နတ်ဆိုးအမျိုးအစား အများကြီးရှိတယ်။]

[အများအားဖြင့်တွေ့ရတဲ့ သွေးနတ်ဆိုး၊ ရမက်နတ်ဆိုး၊ အလောင်းကောင်နတ်ဆိုး၊ အရိပ်နတ်ဆိုး စသည်တို့အပြင် အရိပ်နတ်ဆိုးနဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးလိုမျိုး ပိုပြီးရှားပါးတဲ့ နတ်ဆိုးတွေလည်း ရှိတယ်။]

[အစောဆုံးအချိန်တွေမှာတော့ နတ်ဆိုးတွေဟာ ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်ခြင်းနည်းစနစ်ကို လေ့ကျင့်ခဲ့ကြပေမဲ့ နောက်ပိုင်းမှာတော့ ဘုံခြောက်ပါးကို သွားတဲ့လမ်းကြောင်းတွေ ပြတ်တောက်သွားခဲ့တယ့်အခါမှာ နတ်ဆိုးတွေဟာ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ကို လေ့လာခြင်း၊ မှော်ပညာနဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေကို လေ့လာခြင်းကို အာရုံစိုက်လာခဲ့တယ်။]

[အရိပ်နတ်ဆိုးနဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးတွေကတော့ အစကတည်းက ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို လေ့ကျင့်နေခဲ့ကြတာပါ။]

သူတို့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်တွေဟာ အလွန်အားနည်းကောင်း အားနည်းနိုင်တယ်။

[ဒါပေမဲ့ ဝိညာဉ်ကတော့ အလွန်အစွမ်းထက်တယ်။]

[သေချာရေတွက်ကြည့်မယ်ဆိုရင် ဒါဟာ ယဲ့ယွီအတွက် နတ်ဆိုးဘုံကို ဒုတိယအကြိမ် ရောက်ဖူးတာဖြစ်တယ်။]

[အရိပ်နတ်ဆိုးနဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးအကြောင်းကို ဘာလို့မကြားဖူးလဲဆိုတော့။]

[ဒီနတ်ဆိုးအမျိုးအစားဟာ အရမ်းထူးခြားပြီး အရေအတွက် အလွန်နည်းပါးတဲ့အပြင် ထူးခြားတဲ့ လေ့ကျင့်မှုနည်းလမ်းလည်း ရှိလို့ပါ။]

[ဒါကြောင့် သူတို့အတွက် လေ့ကျင့်မှုလမ်းကြောင်းပေါ် စတင်ဖို့ အလွန်ခက်ခဲစေတယ်။]

[နတ်ဆိုးလောကတစ်ခုလုံးမှာ အရိပ်နတ်ဆိုး ဒါမှမဟုတ် နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးတွေထဲက အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးတွေ မပေါ်ပေါက်တာ နှစ်သောင်းနဲ့ချီ ကြာခဲ့ပြီ။]

ဒါကြောင့် သူတို့အများစုဟာ လူ့အဖွဲ့အစည်းရဲ့ အောက်ခြေမှာ ပျောက်ကွယ်သွားကြတယ်။

[ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်စိရှေ့တောင် မရောက်နိုင်ခဲ့ဘူး။]

[ဆန့်ကျင်ဘက်အနေနဲ့ သွေးနတ်ဆိုးနဲ့ အလောင်းကောင်နတ်ဆိုးတွေက ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာတယ်။]

[သူတို့ဟာ မသေနိုင်တဲ့ သူတို့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို အားကိုးပြီး နတ်ဆိုးလမ်းကြောင်းတစ်ခုလုံးရဲ့ အဓိကနေရာကို အတင်းအကျပ် သိမ်းပိုက်ခဲ့ကြတယ်။]

ဒါက နာမည်ကျော် အသင့်တော်ဆုံးသာ ရှင်သန်နိုင်ခြင်းပဲ။

[တကယ်တော့ ယဲ့ယွီကို မဆိုထားနဲ့၊ ပေချူရှာတောင် ပေါင်းစပ်အဆင့်ထက် မြင့်တဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုး ဒါမှမဟုတ် အရိပ်နတ်ဆိုးတွေကို မတွေ့ဖူးသေးဘူး။]

[နှလုံးသားကို ထိန်းချုပ်ခြင်းနတ်ဆိုးနည်းစနစ်ဆိုတာတောင် သူမ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေထဲမှာ ဖတ်ခဲ့ရတာပါ။]

[လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သိန်းက ကျောင်းရှိုးရှူးလို့ခေါ်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟာ ဒီအရာမှာ အတော်ဆုံးဖြစ်တယ်။]

[သူဟာ နတ်ဆိုးဘုရင်အဆင့် နတ်ဆိုးဆယ်ကောင်ကို တစ်ကိုယ်တော် ထိန်းချုပ်ခဲ့ပြီး ဝူရန်ပြည်နယ်နယ်စပ်တစ်လျှောက်လုံးကို အားလုံးသုတ်သင်ခဲ့တယ်။ သူဟာ သူ့ရဲ့ သံလက်သီးနဲ့ နတ်ဆိုးနန်းတော်မြောက်မြားစွာကို သိမ်းပိုက်ခဲ့ပြီး ပြည်နယ်တစ်ခုလုံးကို သိမ်းယူဖို့ မျှော်လင့်ခဲ့တယ်။]

[ဒီလုပ်ရပ်ကြောင့် ဝူရန်ပြည်နယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသခင်ဟာ ခြိမ်းခြောက်ခံရသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။]

[သူဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးသခင်တစ်ပါးဖြစ်ပေမဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့စွမ်းအားတွေကိုလည်း သူတွေ့မြင်ခဲ့တယ်။]

[ဒီလူကို ကြီးထွားဖို့ အချိန်ပိုပေးလိုက်ရင် ပြင်းထန်တဲ့ ပြဿနာတစ်ခု ဖြစ်လာလိမ့်မယ်!]

[ဒါနဲ့ သူဟာ သူ့ရဲ့ စစ်ဗိုလ်ချုပ်တွေကို ခေါ်ပြီး ပုန်ကန်မှုကို နှိမ်နင်းဖို့ နယ်စပ်ကို သွားခဲ့တယ်။]

[အဲ့ဒီတိုက်ပွဲဟာ ဆယ်ရက်ဆယ်ည ကြာမြင့်ခဲ့တယ်။]

[ဝူရန်ပြည်နယ်က နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်ယောက်တည်း သေဆုံးခဲ့ရတယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ နောက်ဆုံးမှာတော့ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ပေမဲ့ ဝူရန်ပြည်နယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသခင်ဟာ အပြင်းအထန် ဒဏ်ရာရရှိခဲ့တယ်။ သူဟာ ပြန်ရောက်ပြီး သုံးရက်အကြာမှာပဲ နတ်ဆိုးနန်းတော်မှာ သေဆုံးခဲ့တယ်။

[ဒီတိုက်ပွဲက နတ်ဆိုးလောကတစ်ခုလုံးကို နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးရဲ့ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းမှုကို မြင်စေခဲ့တယ်။]

[နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာရှိတဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ နတ်ဆိုးသခင်အဆင့်တစ်ပါးနဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဆယ်ရဲ့ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှုကို တစ်ကိုယ်တည်း ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတယ်။]

[ဒါတောင် ဒီလောက်အထင်ကြီးစရာကောင်းတဲ့ မှတ်တမ်းကို သူရရှိခဲ့တယ်။]

[ဒါဟာ ရိုးရိုးလေး မယုံနိုင်စရာပဲ။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ဒါကြောင့် ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေမှာ ထည့်သွင်းခံခဲ့ရတယ်။]

[ပေချူရှာ စကားပြောလို့ ပြီးဆုံးသွားတဲ့အခါ လက်ခုပ်သံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာတယ်။]

[ယဲ့ယွီက သူ့ခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်တယ်။]

[ခါးကုန်းနေတဲ့ ပုံရိပ်တစ်ခုဟာ နတ်ဆိုးသခင်သုံးယောက်ရဲ့ နောက်မှာ ပေါ်လာတယ်။]

[သူဟာ ခန္ဓာကိုယ်မသိမ်းပိုက်ရသေးတဲ့ လီယောင်ထက်တောင် ပိုပြီး ပိန်ခြောက်နေတယ်။]

[“ငါ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သိန်းက အိပ်ပျော်သွားပြီးနောက်မှာ ငါ့နာမည်ကို လူတစ်ယောက်က မှတ်မိနေသေးတယ်လို့ ငါတကယ် မထင်ထားဘူး။”]

[“ဘယ်လောက်တောင် ရှားပါးလိုက်သလဲ!”]

[“ဒါပေမဲ့ မင်းဖတ်တဲ့ ရှေးဟောင်းစာအုပ်တွေက ငါ့ရဲ့ ကိုယ်တွေ့အတွေ့အကြုံတွေနဲ့ နည်းနည်းတော့ ကွာခြားနေတယ်။”]

[“အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ငါ့လက်ထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ နတ်ဆိုးဧကရာဇ် အရေအတွက်ဟာ နှစ်ဆယ့်ခုနစ်မဟုတ်ဘဲ နှစ်ဆယ့်ကိုးယောက်ပါ။”]

[“ဝူရန်ပြည်နယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသခင်ဖြစ်တဲ့ ကျန်းတုန်းယန်းကတော့ သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်နဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာတွေ စုတ်ပြတ်သတ်သွားခဲ့ပြီး အခြေခံအားဖြင့် သေပြီးသားလူနဲ့ အတူတူပါပဲ။”]

[“နောက်ပိုင်းမှာ သူ့မှာ ကျန်ရှိနေတဲ့ တစ်ဦးတည်းသော ဗိုလ်ချုပ်က သူ့ကို အတင်းအကျပ် ပြန်ခေါ်သွားခဲ့တယ်။”]

[“ငါ သူ့ကို ထပ်ပြီး အရေခွံစုတ်ပေးချင်ခဲ့တယ်။”]

[“ငါ့လက်ချက်ကနေသူအလွတ်ပြေးသွားတာမဟုတ်ရင် သူ အသက်ရှင်ဖို့ အခွင့်အရေး မရှိတော့ဘူး။”]

[“သို့သော်လည်း ငါ အဲ့ဒီတိုက်ပွဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တန်ဖိုးကို ပေးဆပ်ခဲ့ရတယ်။”]

ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အစအနလေးတစ်ခုကိုသာ ချန်ထားခဲ့တာ မဟုတ်ရင် ငါ ဆိုးရွားတဲ့ဘဝကို ရောက်သွားလိမ့်မယ်။

[ငါ တကယ်သေသွားမှာကို ငါကြောက်တယ်!]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ဒီအကြောင်းကို ပြောပြတဲ့အခါ အရမ်းဂုဏ်ယူနေပုံရတယ်။]

[ဒါပေမဲ့ ဂုဏ်ယူဖို့ အကြောင်းပြချက်တချို့တော့ ရှိတယ်။]

ယဲ့ယွီရဲ့ အမူအရာက အေးစက်နေပြီး သူက ဖြည်းညှင်းစွာမေးလိုက်တယ်– “အကြီးအကဲ၊ ဒီနေ့ ဒီလိုကြီးမားတဲ့စွမ်းအားတွေကို သင်ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်တာ အမှတ်ရစရာသက်သက်အတွက်တော့ မဟုတ်လောက်ဘူးထင်တယ်။ ဟုတ်တယ်မလား?”

ကျောင်းရှိုးရှူးက သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြီး ပြောလိုက်တယ်– “ဟုတ်တာပေါ့၊ အမှတ်ရစရာအတွက် မဟုတ်ပါဘူး!”

[ငါ ဒီနေ့ ဒီကိုရောက်လာတာ ကျေးဇူးတင်စကား ပြောဖို့ပါ!]

“မင်းသာ ငါ့ကို မကူညီခဲ့ရင် ငါ့ရဲ့ အသက်စွမ်းအင် အကန့်အသတ်နဲ့ဆိုရင် နိုးထလာဖို့ နောက်ထပ် နှစ်တစ်သိန်းလောက် ကြာဦးမှာပဲ။”

“အရမ်းကျေးဇူးတင်ပါတယ်။”

[ဒီစကားတွေက ယဲ့ယွီကို လုံးဝရှုပ်ထွေးသွားစေတယ်။]

[ပြီးတော့ သူက မေးလိုက်တယ်– “သင် လူမှားနေတာလား? ကျွန်တော် ဘယ်တုန်းက သင့်ကို ကူညီခဲ့ဖူးလို့လဲ?”]

ကျောင်းရှိုးရှူးက နောက်ပြောင်သလိုနဲ့ပြောလိုက်တယ်– “မင်းက တကယ်ကို မေ့တတ်တဲ့သူပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ရိုးရိုးသားသားပြောရရင် ဒါတွေအားလုံးဟာ တိုက်ဆိုင်လွန်းနေတယ်!”

[လွတ်မြောက်ခြင်းပြည်နယ်ရဲ့ နယ်စပ်မှာ ကောင်လေးတစ်ယောက်ဟာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး မင်းနဲ့ ပြင်းထန်တဲ့တိုက်ပွဲကို တိုက်နေတယ်။]

[ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးနှစ်ကောင်ရဲ့ တိုက်ပွဲက တကယ်ကို ခမ်းနားပါတယ်။ ငါတောင် အကြာကြီး မတွေ့ဖူးတာ ကြာပြီ။]

[ဒါက တကယ်ကို ခမ်းနားတာပဲ။]

[ငါက မူလက မြေအောက်နက်နက်မှာ မြှုပ်ပီး အိပ်စက်နေရင်းစောင့်နေတာ၊ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့တွေက ငါ့ကို အရမ်းအခွင့်ရေးကောင်းတဲ့တစ်နေရာကို တွန်းပို့လိုက်တယ်။]

[ပြီးတော့ မင်းရဲ့ နောက်ဆုံးလက်သီးကနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်တခုလုံးကို သွေးငွေ့တွေအဖြစ် ပြောင်းလိုက်တယ်။]

[အဲ့ဒီသွေးငွေ့တွေက ငါ့ရဲ့ အသက်ရင်းမြစ်ထဲကို ကျရောက်သွားခဲ့တယ်။]

[ဒါကြောင့် ငါ အချိန်စောပြီး နိုးထလာတာပါ။]

[ယဲ့ယွီရဲ့ မျက်ခုံးတွေ အနည်းငယ် ပင့်တက်သွားတယ်။]

[ဒါဟာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိဘဲ စိုက်ပျိုးလိုက်တဲ့ ဝါးပင်တွေက နောက်ဆုံးမှာ တောက်ပတဲ့အနာဂတ်ကို ပေးစွမ်းနိုင်တဲ့ ဒဏ္ဍာရီလာအဖြစ်အပျက်များလား?]

တကယ်တော့ ဒါဟာ တိုက်ဆိုင်မှုပဲ။

[ဒါပေမဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးက အရမ်းရန်လိုနေပုံရပြီး သူက ကျေးဇူးတင်စကားပြောဖို့ ဒီကိုရောက်လာတာ မဟုတ်ပုံပါဘူး။]

[ပြီးတော့ ယဲ့ယွီက မွန်းကျပ်နေတဲ့အသံနဲ့ ပြောလိုက်တယ်– “ဒါဟာ ရည်ရွယ်ချက်မရှိခဲ့တာပါ၊ ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။”]

ကျောင်းရှိုးရှူးက သူ့ခေါင်းကို အကြိမ်ကြိမ် ခါယမ်းလိုက်တယ်– “အဲ့လို ဘယ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ?”

[ဟုတ်တာပေါ့၊ ငါ့ရဲ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တဲ့အတွက် မင်းကို ငါ စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ ကျေးဇူးတင်ရမယ်။]

“မင်းအတွက် ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုကို မထိမခိုက်ပဲ ထားခဲ့ရမလား? အာ၊ ပြီးတော့ မင်း တစ်ယောက်တည်း အထီးကျန်တယ်လို့ ခံစားရသေးရင် ဒီကောင်မလေးကိုလည်း သတ်ပေးလိုက်မယ်၊ ဒါဆို မင်း နောက်ဘဝမှာ အဖော်ရတာပေါ့။ ဘယ်လိုလဲ?”

ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ယဲ့ယွီနဲ့အတူ အလေးအနက် ဆွေးနွေးနေတယ်။

[သူ့ရဲ့ အပြုအမူက အလွန်ရိုးသားပေမဲ့ သူ့စကားလုံးတွေကတော့ သတ်လိုစိတ်တွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။]