မင်းနှလုံးသားရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံးကြောက်ရွံ့မှု

ပေချူရှာ မျက်လုံးပြူးသွားတယ်။

[ထင်မထားတာက နာမည်ကျော် ကျောင်းရှိုးရှူးက တကယ်ပဲ လူရူးတစ်ယောက်ဖြစ်နေတယ်!]

[နင်က ငါ့အသက်ကို ကယ်ခဲ့တာပါဆိုပြီး အခုကျတော့ ငါ့ယောက်ျားကို သတ်မယ်လို့ပြောနေတာလား?]

[အရူးကောင်၊ နှစ်တစ်သိန်းကြာအောင် မသေဘဲ ရှင်သန်နေခဲ့ပြီး အခုကျတော့ အရူးဖြစ်သွားတာလား?]

[မဟုတ်ဘူး!]

ပေချူရှာ ရုတ်တရက် အဓိကအချက်တစ်ခုကို သတိရသွားတယ်။

[ဒါဟာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သွေးဖြစ်တယ်!]

[ကိုယ်ခန္ဓာတည်ဆောက်တဲ့ အတတ်ပညာကို လေ့ကျင့်ထားတဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးရဲ့ သွေးတွေဟာ နတ်ဆိုးအသက်ကိုပေးနိုင်တဲ့ စွမ်းအားတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ လီယောင်ပိုင်ဆိုင်တဲ့ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ရဲ့ သွေးငွေ့တွေကို အသုံးပြုပြီး အချိန်စောစီးစွာ ပြန်လည်နိုးထလာနိုင်ခဲ့တယ်။

[အဲ့ဒီအခါ ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံက လီယောင်ထက် ပိုအားကောင်းနေတာကို မျက်မြင်တွေ့ပြီးတဲ့နောက်မှာ]

[သဘာဝအတိုင်းပဲ တခြားအကြံအစည်တွေ ပေါ်လာလိမ့်မယ်။]

[နာမည်ကျော် ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်တစ်ပါးဖြစ်တယ်ဆိုတာကို သိထားသင့်တယ်။]

[ယုတ္တိအရဆိုရင် လက်ရှိနတ်ဆိုးလောကမှာရှိတဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်ပမာဏဟာ သူနိုးထဖို့အတွက် လုံလောက်မှုမရှိဘူး။]

[သူ့ပတ်လည်မှာ လှိုင်းထနေတဲ့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေနဲ့ ပေါင်းစပ်ပြီး ကြည့်မယ်ဆိုရင်]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ လက်ရှိအချိန်မှာ အများဆုံး နတ်ဆိုးသခင်အဆင့်မှာပဲ ရှိနေတယ်လို့ ကောက်ချက်ချလို့ရတယ်။]

[သူ့ရဲ့ မူလအခြေအနေကို ပြန်ရောက်ဖို့အတွက် သူ့ယောက်ျားရဲ့သွေးကို အသုံးပြုချင်နေတာပဲ!]

ဒါကိုတွေးမိတော့ ပေချူရှာဟာ သူမရဲ့ ထင်မြင်ချက်ကို ယဲ့ယွီကို ချက်ချင်းပြောပြလိုက်တယ်။

[နောက်ပိုင်းမှာတော့ အားလုံးကို ချက်ချင်းနားလည်သွားတယ်။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးကို ပြန်ကြည့်ပြီးတော့ သူက စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ပြောလိုက်တယ်– "မင်းက အခု နတ်ဆိုးသခင်အဆင့်မှာလား?"]

[“ဟုတ်တယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းကိုသတ်ပြီးရင်တော့ အဲ့ဒီအဆင့်မှာ ရှိတော့မှာမဟုတ်ဘူး!”]

[ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ မျက်နှာမှာ အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။]

[သူ့ရင်ထဲမှာ ရှိတာတွေကို ဖုံးကွယ်မထားတော့ဘူး။]

[သူကတောင် ကျေနပ်စွာနဲ့ ဆက်ပြောလိုက်သေးတယ်– "ဟား ဟား ဟား၊ မင်းလို တောက်ပတဲ့ လူငယ်လေးကို ရှာရခဲတယ်။"]

[“ငါ့အခြေအနေက ထူးခြားတာသာ မဟုတ်ရင် မင်းကို တကယ်မသတ်ချင်ဘူး!”]

[ယဲ့ယွီလည်း ရယ်မောလိုက်တယ်။]

[ပြီးနောက် ပေချူရှာကို မှတ်တမ်းတင်ကျောက်တုံးတစ်ခု ပေးလိုက်တယ်။]

[ပြီးတော့ အတွေးလွှင့်တယ်လီပသီနဲ့ ပြောလိုက်တယ်– "ငါ မနက်ဖြန် မင်းဆီ လာမတွေ့ရင် ဒီကျောက်တုံးကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်။"]

[ဒါကိုကြားတော့ ပေချူရှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားတယ်။]

[ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာကို သူမ မစဉ်းစားနိုင်ခင်မှာပဲ။]

[ရုတ်တရက် သူ့ခြေထောက်တွေ လွတ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။]

[သူမရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ပုံရိပ်ဟာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။]

[ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ လွတ်မြောက်ခြင်းပြည်နယ်(နိဗာနပြည်နယ်)ရဲ့ နယ်နိမိတ်အစွန်းအပြင်ဘက်မှာ၊ မိုင်တစ်သိန်းဝေးတဲ့နေရာကို ရောက်နေပြီ။]

[တစ်ဖက်မှာတော့။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ ထိန်းချုပ်မှုအောက်မှာ နတ်ဆိုးသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူ သုံးဦးဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ ဘေးကို ချက်ချင်း ရောက်လာတယ်။]

[လှုပ်ရှားမှုတစ်ခု ပြုလုပ်တော့မယ့်အချိန်မှာ ရပ်လိုက်ပြန်တယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ အမူအရာက ထူးဆန်းသွားတယ်။

[“မင်းက အမျိုးသမီးကိုပဲ လွှတ်လိုက်ပြီး ကိုယ်တိုင်မပြေးဘူး။ ဘာလို့လဲ?”]

ယဲ့ယွီက စိတ်အေးလက်အေးနဲ့ပြောလိုက်တယ်– “ငါ ဘယ်ကိုပြေးလို့ရမှာလဲ? အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးသခင်သုံးယောက် ဝိုင်းထားတာကိုး၊ ရွေ့လျားသွားလာတဲ့ အစီအရင်ကို အသုံးပြုပြီး ထွက်ပြေးဖို့ဆိုတာ အလွန်ခက်ခဲလိမ့်မယ်။”

[“ဒါ့အပြင် ငါ ထွက်မသွားချင်ဘူး။”]

[“မင်းကို သေအောင်ထိုးတာက ပိုကောင်းတဲ့ ရွေးချယ်မှုဖြစ်နိုင်တယ်!”]

[ဒါကိုကြားတော့ ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောတော့တယ်။]

[ကမ္ဘာပေါ်မှာ အရယ်ရဆုံးဟာသကို ကြားလိုက်ရသလိုပါပဲ။]

[ရယ်ရလွန်းလို့ နောက်ဆုံးမှာတောင် သူ ချောင်းဆိုးလာတယ်။]

"အဟွတ် အဟွတ်"

[ဒါပေမဲ့ "စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ မင်းက တကယ်ကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။ ငါ မင်းကို သတ်ချင်စိတ်တောင် ပျောက်သွားပြီ!" လို့ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်တယ်။]

ယဲ့ယွီက မဆိုင်တာကို ပြန်ဖြေလိုက်တယ်– “တကယ်တော့ ငါ အရမ်းသိချင်နေတာ။ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်က အခုမှ ပြန်လည်နိုးထလာတာ။ ဒီနတ်ဆိုးသခင်အဆင့် ကျွမ်းကျင်သူသုံးယောက်ကို မင်း ဘယ်နေရာကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလဲ?”

[“ဒါ့အပြင် မင်းလက်ထဲမှာ သူတို့ ဘယ်လောက်အထိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း ရှိမှာလဲ?”]

ကျောင်းရှိုးရှူးက စိတ်လှုပ်ရှားစွာနဲ့ပြောလိုက်တယ်– “သေပြီးသားလူတွေ အဲ့လောက်အများကြီး မသိသင့်ဘူး။ မင်းသေပြီးမှ ငါ လျှို့ဝှက်ချက်ကိုပြောပြရမလား?”

[တကယ်တော့ ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးဟာ နှစ်တစ်သိန်းအကြာက မဟာစစ်ပွဲအတွင်းမှာ ရှိခဲ့ကြတာ။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ သူ့ကိုယ်သူ နောက်ဆုံးထွက်ပြေးဖို့လမ်းကို ချန်ထားခဲ့တာ ဖြစ်တယ်။]

[ဒီလူသုံးယောက်ရဲ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ပြီး လျှို့ဝှက်နေရာတစ်ခုမှာ ချောင်းမြောင်းကာပုန်းကွယ်နေစေခဲ့တယ်။]

[မူလက အစီအစဉ်က ငါ ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရင် ငါ့ခန္ဓာကိုယ်ကို စွန့်လွှတ်ပြီး သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ယောက်ရဲ့ကိုယ်ကို ပိုင်ဆိုင်ဖို့ ရွေးချယ်မယ်လို့ စီစဉ်ထားတာ။]

[ဒါပေမဲ့ ထင်မထားတာက နတ်ဆိုးသခင်က နတ်ဆိုးသခင်ပဲ။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးကို သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်ပြေးဖို့ အခွင့်အရေး မပေးခဲ့ဘူး၊ ပြီးတော့ သူ့မှာ အသက်စွမ်းအားလေးပဲ ကျန်တော့တဲ့အထိ ရိုက်နှက်ခံလိုက်ရတယ်။]

[ဒါကြောင့် ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးကို ဖုန်းကွယ်ထားတဲ့နေရာမှာ ဒီတိုင်းလေး ချန်ထားခဲ့ရတယ်။]

[ဒီတစ်ကြိမ်မှာတော့ နတ်ဆိုးစွမ်းအင်တွေ ပြန်လည်နိုးထလာပြီး ကျောင်းရှိုးရှူးလည်း အပြည့်အဝ နိုးထလာတယ်။]

[ယဲ့ယွီကို အာရုံစိုက်လာပြီးနောက်မှာတော့ သူက နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးကို သဘာဝအတိုင်းပဲ ပြန်သတိရလာခဲ့တယ်။]

[ဒီလိုပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်ကို လေ့ကျင့်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ကို လျှော့တွက်လို့မရပါဘူး။]

ဒါကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာပါ။

[ဒီနတ်ဆိုးဘုရင်တွေမှာ ဘယ်နှစ်ရာခိုင်နှုန်းသော တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည် ရှိလဲဆိုတာကိုတော့?]

[တကယ်တော့ ခန့်မှန်းနေဖို့တောင် မလိုပါဘူး။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးလို အစွမ်းထက်တဲ့ အတွင်းနတ်ဆိုးတစ်ပါးဟာ တခြားသူတွေကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ အမှိုက်တွေနဲ့ လုံးဝကွာခြားပါတယ်။]

[သူ့စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နတ်ဆိုးတစ်ကောင်ဟာ]

[သူတို့ရဲ့စွမ်းရည်ကို ၁၂၀% အထိတောင် အသုံးချနိုင်ပါတယ်။]

[ဘာကြောင့်လဲဆိုတော့ သူတို့ဟာ ကြောက်ရွံ့ခြင်းနဲ့ သေခြင်းအကြောင်းကို လုံးဝစဉ်းစားနေစရာမလိုဘဲ သူတို့လုပ်ရမယ့် တစ်ခုတည်းသောအရာက သတ်ဖို့ပဲဖြစ်လို့ပါပဲ!]

[ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ သူတို့ဟာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ထက်တောင် ပိုပြီး အစွမ်းထက်ပါတယ်။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးက သူ့လက်ကို မြှောက်ပြီး လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်တဲ့အခါ နတ်ဆိုးသခင်သုံးယောက်ဟာ သူတို့ရဲ့မှော်စွမ်းအားတွေကို ချက်ချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်တယ်။]

[ချက်ချင်းပဲ မည်းမှောင်နေတဲ့ညကောင်းကင်ဟာ အလင်းတန်းအများအပြားကြောင့် နေ့အလင်းရောင်လို ဖြစ်သွားတယ်။]

ရေစက် ငွေစင်တွေပါတဲ့မိုးတွေ အများအပြား ကျဆင်းလာပြီး ဧရိယာကျယ်ကြီးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ လွတ်မြောက်ခြင်း(နိဗာန)ပြည်နယ်နတ်ဆိုးနန်းတော်တစ်ခုလုံးကို လုံးဝဖုံးလွှမ်းသွားစေတယ်။

[တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ အတားအဆီးအများအပြားဟာ သူ့ပတ်လည်မှာ ပေါ်လာပြီး ယဲ့ယွီကို အပြည့်အဝ ပိတ်မိသွားစေပြီး ထွက်ပြေးလို့မရအောင် လုပ်လိုက်တယ်။]

[သူ့ခြေထောက်အောက်က နတ်ဆိုးနန်းတော်ဟာ ချက်ချင်း ပြိုကျသွားတယ်။]

[အဆောက်အအုံတစ်ထောင်လောက်ပေါင်းစည်းထားတဲ့အရွယ်လောက်ရှိတဲ့ ဧရာမနတ်ဆိုးကြီးတစ်ကောင်ဟာ မြေပြင်ကနေ ထရပ်ဖို့ ကြိုးစားနေတယ်။]

[မီးခိုးနက်ရောင်လို အငွေ့အသက်တွေက သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကနေ ထွက်လာပြီး သူ့ရဲ့ကြီးမားတဲ့ နတ်ဆိုးလက်ကို မြှောက်ပြီး ရိုက်ဖို့ပြင်လိုက်တယ်။]

[နှစ်ဖက်လုံးကညှပ်ပီး တိုက်ခိုက်တဲ့ ပြင်းထန်လွန်းတဲ့တိုက်ခိုက်မှုတွေကြားထဲမှာ တဟုန်းဟုန်းတိုက်နေတဲ့လေပြင်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း။]

ယဲ့ယွီရဲ့ အမူအရာက မပြောင်းလဲဘဲ ရှေ့ကိုကြည့်နေတယ်။

ကျောင်းရှိုးရှူးကတော့ အတားအဆီးအပြင်ဘက်မှာ သူ့လက်တွေကို သူ့နောက်ကျောမှာထားပြီး ဥယျာဉ်ထဲမှာ အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်နေတဲ့ လူအိုတစ်ယောက်လို ရပ်နေတယ်။

[သူ့မျက်လုံးတွေဟာ ပျော်ရွှင်မှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။]

[အပေါ်ကမိုးနဲ့ အောက်က နတ်ဆိုးလက်က ယဲ့ယွီကို ထိတော့မယ့်အချိန်မှာ။]

[သူဟာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။]

[ပြန်ပေါ်လာတဲ့အခါမှာတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးသခင်တစ်ပါးရဲ့ နောက်မှာ ရောက်နေပြီ။]

[အဲ့ဒီနတ်ဆိုးသခင်ကို တချက်တည်းချုပ်ကိုင်ကာ တဖွဲဖွဲကျဆင်းနေတဲ့ ငွေမိုးတွေကို ကာဖို့အတွက် သူ့ကို ကောင်းကင်ပေါ်ကို ပစ်တင်လိုက်တယ်။]

[နတ်ဆိုးသခင်ရဲ့ အစွမ်းထက်တဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ မိုးနဲ့ ထိတွေ့လိုက်တဲ့ အချိန်မှာ။]

[ချက်ချင်းပဲ ပျက်စီးသွားပြီး မှတ်မိနိုင်စရာမရှိအောင် ဖြစ်သွားတယ်။]

[ဒါကိုမြင်တော့ မိုးရွာအောင်လုပ်နေတဲ့ နတ်ဆိုးသခင်ဟာ ချက်ချင်းရပ်လိုက်တယ်။]

[ယဲ့ယွီက တစ်ချက်လက်ခါပြပြီး ဒီအခွင့်အရေးကိုယူကာ ရှေ့ကို ပြေးသွားတယ်။]

[သူ့ရဲ့စွမ်းအားကို စုစည်းပြီး လက်သီးနဲ့ထိုးလိုက်ရာ သူ့ရှေ့က အတားအဆီးကို လုံးဝပျက်စီးသွားစေတယ်!]

[ပြီးနောက် အရှိန်မသေဘဲ ဝေးကွာတဲ့နေရာက ကျောင်းရှိုးရှူးဆီကို အရှိန်နဲ့ လျှပ်စီးများလင်းလက်စေကာ ပြေးသွားတယ်။]

[ယဲ့ယွီဟာ သူခိုးကို ဖမ်းမယ်ဆိုရင် ခေါင်းဆောင်ကိုအရင်ဖမ်းရမယ်ဆိုတာကို အရမ်းရှင်းလင်းတယ်။]

[အစွမ်းထက်တဲ့ နတ်ဆိုးဘုရင်သုံးပါးနဲ့ တိုက်ခိုက်နေတာဟာ လုံးဝ အဓိပ္ပာယ်မရှိပါဘူး။ အရေးအကြီးဆုံးက အဓိကတရားခံကို အရင်ဖမ်းဖို့ပါပဲ!]

ဒါပေမဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးကတော့ ဘာလှုပ်ရှားမှုမှ မလုပ်ဘဲ ယဲ့ယွီ ချဉ်းကပ်လာတာကို ငြိမ်သက်စွာကြည့်နေတယ်။

[ဒါက နောက်ပိုင်းမှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီလို့ ခံစားလိုက်ရစေတယ်။]

[ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပါပဲ။]

[ယဲ့ယွီဟာ ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ ဆယ်ပေအကွာအဝေးကို ချဉ်းကပ်လာတဲ့အခါ။]

[ရုတ်တရက် ခေါင်းအရမ်းမူးတာကို ခံစားလိုက်ရတယ်။]

[သတိပြန်ရလာတဲ့အခါမှာတော့ မှောင်မိုက်တဲ့နေရာတစ်ခုကို ရောက်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတယ်။]

[ကောင်းကင်မှာ ကြီးမားတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံ ပေါ်လာတယ်။]

[ပြီးတော့ ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ အက်ကွဲကွဲအသံကို ပတ်ပတ်လည်ကနေ ကြားလိုက်ရတယ်။]

[မင်းနှလုံးသားထဲက အနက်ရှိုင်းဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုကို ငါ့ကို ပြလိုက်စမ်း!]