ကြောက်ရွံ့မှု

[ဘုံခြောက်ပါးထဲမှာ ကျင့်ကြံသူတွေဟာ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးရဲ့ တည်ရှိမှုကို အကြောက်ဆုံးပါပဲ။]

[ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူတို့ဟာ သင် အနည်းဆုံး ပြင်ဆင်ထားချိန်မှာ သင့်စိတ်ကို အမြဲအနှောင့်အယှက်ပေးပြီး သင့်ကို ရူးသွပ်စေကာ သင့်စိတ်ကို ဆုံးရှုံးသွားစေနိုင်လို့ပါ။]

[ဒီလိုမျိုး နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးဟာ မိမိစိတ် အတွင်းကနေ မွေးဖွားလာတာဖြစ်ပြီး ရှောင်ရှားလို့မရပါဘူး။]

[ပြီးတော့ နတ်ဆိုးလောကမှာ ဒီနှလုံးခြွေနတ်ဆိုးဟာ တခြားနတ်ဆိုးတွေနဲ့ မတူပါဘူး။]

[သူတို့ဟာ နတ်ဆိုးတွေ ဖြစ်ပေမဲ့လည်း။]

[သူ့ရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အားနည်းမှုကြောင့် သူဟာ အဓိကအားဖြင့် ဝိညာဉ်လမ်းကို လေ့ကျင့်ပါတယ်။]

[ဒါကလည်း သူတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်မှုနည်းလမ်းတွေရဲ့ ထူးခြားမှုကို ဆုံးဖြတ်ပေးပါတယ်။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ စိတ်ကို ထိန်းချုပ်တဲ့သခင်ဖြစ်ပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့စိတ်ကို သူ့အတွက် အကျိုးရှိအောင် ထိန်းချုပ်နိုင်တယ်ဆိုတာကို နတ်ဆိုးလောကမှာ လူသိများပါတယ်။]

[ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မသိကြပါဘူး။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ သူ့ရဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးစွမ်းအားတွေကိုသုံးပြီး နတ်ဆိုးတွေရဲ့စိတ်ကို လွှမ်းမိုးတဲ့နေရာမှာ ပိုပြီးတော့တောင် ထူးချွန်ပါတယ်!]

[သူဟာ သင့်နှလုံးသားထဲကို ခိုးဝင်နိုင်ပြီး သင့်ရဲ့ အနက်ရှိုင်းဆုံး ကြောက်ရွံ့မှုကို တူးဆွထုတ်ကာ အဆုံးမရှိ ချဲ့ထွင်နိုင်ပါတယ်။ ဒါကြောင့် သင့်ရဲ့ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းအားလုံးကို လုံးဝ ဖယ်ရှားပစ်နိုင်ပါတယ်။]

[ကြောက်ရွံ့မှုရဲ့ ကျွန်တစ်ဦး ဖြစ်လာစေပါတယ်။]

[လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်တစ်သိန်းက ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ အဲ့ဒီတုန်းက ပြည်နယ်ရဲ့ နတ်ဆိုးသခင် ကျန်းတုန်းယန်းရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ဒီလှုပ်ရှားမှုကို အသုံးပြုခဲ့ပြီး သူ့ရဲ့ ကျဆုံးခြင်းကို ဦးတည်စေခဲ့ပါတယ်။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ။]

[အရာအားလုံးက အဆင့်နိမ့်ပြီး စိတ်ရဲ့စွမ်းအား၊ ဝိညာဉ်ရဲ့ မဟာလမ်းကသာ အစွမ်းအထက်ဆုံး တည်ရှိမှုပါ။]

ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထောင်နဲ့ချီ၊ သောင်းနဲ့ချီ၊ ဒါမှမဟုတ် သိန်းနဲ့ချီတဲ့ နှစ်တွေကြာအောင် ကျင့်ကြံခဲ့တဲ့ နတ်ဆိုးတွေမှာ ကြောက်ရွံ့မှုတွေ မရှိနိုင်မှာလဲ။

ဒါက သူတို့ရဲ့ အကြီးမားဆုံး အားနည်းချက်ပါပဲ။

[ယဲ့ယွီလည်း အလားတူပဲ။]

[ရှေးဟောင်းနတ်ဆိုးခန္ဓာကိုယ်က ဘာလုပ်နိုင်မှာလဲ?]

[မင်းနှလုံးသားထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို ငါရှာတွေ့တဲ့အခါ အားလုံးပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်!]

ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ မျက်လုံးတွေဟာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုတွေနဲ့ ပြည့်နေတယ်။

[ဒါပေမဲ့ ခဏအကြာမှာတော့။]

သူ လုံးဝ ကြောင်အသွားတယ်။

[ငါ တကယ်ပဲ လုပ်နိုင်မှာလားဆိုတာကိုတောင် ငါ သံသယဝင်မိတယ်။]

[ဘာလို့ အကြာကြီးရှာဖွေနေတာတောင် ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားထဲက ကြောက်ရွံ့မှုကို ငါမတွေ့သေးတာလဲ။]

[ဒီကောင်လေးရဲ့ အသက် ၃၂ နှစ်အတွင်းမှာ…]

[ခဏလေး၊ ဒီကောင်လေးက ဘာလို့ အသက်သုံးဆယ့်နှစ်နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလဲ? သူ အသက်ဆယ့်ရှစ်နှစ်မတိုင်ခင်က ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းကြောင်းပေါ်ကို လုံးဝမရောက်သေးဘဲ သဘာဝအရင်းအမြစ်တွေကို စားသုံးပြီးမှသာ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းအဆင့်ကို ရောက်ရှိခဲ့တယ်။]

[ဒါဆို ပြောရရင် ဒီကောင်လေး လေ့ကျင့်ခဲ့တာ ဆယ့်လေးနှစ်ပဲလား?]

[ဆယ့်လေးနှစ် လေ့ကျင့်ပြီး နတ်ဆိုးဘုရင်အဆင့်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ရှိသွားတယ်။]

မင်း ဘာတွေလုပ်နေတာလဲ?

[ဒီလိုအချိန်တိုအတွင်းမှာ ဒီလောက်အဆင့်အများကြီးကို ဘယ်လိုဖြတ်ကျော်နိုင်မှာလဲ?]

တကယ်ပဲ အဟန့်အတားမရှိတာလား?

[နတ်ဆိုးဘိုးဘွားရဲ့ ပြန်ဝင်စားမှုတောင် ဒီလောက်အစွမ်းမထက်လောက်ဘူးထင်တယ်၊ ဟုတ်တယ်မလား?]

[ဒါအပြင် ကျောင်းရှိုးရှူးက အယုံကြည်နိုင်ဆုံးလို့ တွေ့ရှိတာက…]

[ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားအနက်ပိုင်းမှာ သူ ဘာအမည်းရောင်မှ မတွေ့ရဘူး။]

[နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးတွေအတွက် အမည်းရောင်ဟာ သူတို့ရဲ့ပြိုင်ဘက်ရဲ့ ကြောက်ရွံ့မှုရဲ့ ရင်းမြစ်ဖြစ်ပြီး သူတို့အကြိုက်ဆုံးအရောင်လည်း ဖြစ်တယ်။]

[ဒါပေမဲ့ အခု ကျောင်းရှိုးရှူးက ဘာကိုမှ လုံးဝမမြင်ရတာလဲ?]

ဒါက အရမ်းများလွန်းတယ်!

[ပုံမှန်အားဖြင့်ဆိုရင် ကြောက်ရွံ့မှုမရှိရင်တောင် အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ အနည်းဆုံးတော့ တုံ့ပြန်မှုတစ်ခု ရှိရမှာပေါ့။ ဟုတ်တယ်မလား?]

[ဒါပေမဲ့ ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ဘာမှမရှိဘူး!]

[ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ? အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းကို မင်းစိတ်မဝင်စားတော့တာလား?]

[မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ လုံးဝမဖြစ်နိုင်ဘူး! ဒီလိုနတ်ဆိုးတစ်ပါး ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ဘယ်လိုတည်ရှိနိုင်မှာလဲ?]

[ငါ မယုံဘူး။ သူ့စိတ်ထဲမှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ်ခုခုတော့ ရှိရမယ်။ ငါ သေချာပေါက် ရှာတွေ့လိမ့်မယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားရဲ့ အမှောင်ဘက်ခြမ်းကို ထပ်မံရှာဖွေဖို့ ကြိုးစားခဲ့တယ်။

[ဒါက လုံးဝအချည်းနှီးပဲဆိုတာ သူတို့မသိခဲ့ကြဘူး။]

[ဒီအိပ်မက်ထဲမှာ ကျောင်းရှိုးရှူးဟာ ယဲ့ယွီရဲ့ ဒီအိပ်မက်ဘဝရဲ့ စိတ်အခြေအနေကိုပဲ မြင်နိုင်ခဲ့ပါတယ်။]

[ယဲ့ယွီမှာ စိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းနဲ့ စိတ်အေးလက်အေးရှိခြင်း အထောက်အပံ့ ရှိတာကို မဆိုထားနဲ့။]

[မဟုတ်ရင်တောင် အိပ်မက်တွေ အများကြီးကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက်မှာ။]

[ယဲ့ယွီဟာ ကြောက်ရွံ့မှုအားလုံးကို ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဆုံးရှုံးသွားခဲ့ပြီ။]

[အသက်ရှင်ခြင်းနဲ့ သေခြင်းကိုတော့ယဲ့ယွီက ပိုတောင် မကြောက်ဘူး။ မင်းရဲ့ သေခြင်းက တကယ့်သေခြင်းဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့ရဲ့ သေခြင်းကတော့ အိပ်မက်ဂိမ်းရဲ့အစပဲ ဖြစ်တယ်။]

[ဒါဟာ အချိန်လေးကုန်သွားတဲ့ကိစ္စတစ်ခုပဲ၊ ဒါဆို ဘာလို့ ငါတို့ကြောက်ရမှာလဲ?]

[အများဆုံးဆိုရင် နည်းနည်းလေး နောင်တရတာပဲ ခံစားရမှာ၊ တခြားဘာမှ မရှိဘူး။]

[ဒါကြောင့် ယဲ့ယွီရဲ့ နှလုံးသားထဲမှာ ကြောက်ရွံ့မှု မရှိပါဘူး။]

[ဒါ့အပြင် ကျောင်းရှိုးရှူးအတွက် အချိန်သိပ်မကျန်တော့ပါဘူး။]

[နှလုံးခြွေနတ်ဆိုးဟာ နတ်ဆိုးရဲ့ ကာကွယ်ရေးကို ခဏတာ ဖြတ်ကျော်နိုင်ပေမဲ့ ဒါက အမြဲတမ်း မဟုတ်ပါဘူး။]

[အသက်ရှူဆယ်ချက်အတွင်းမှာပဲ ယဲ့ယွီ သတိပြန်ဝင်လာခဲ့တယ်။]

[သူ့ရဲ့ သတိပင်လယ်ထဲမှာ သူ့အနားမှာ အရမ်းနီးကပ်နေတဲ့ ကျောင်းရှိုးရှူးကို မသိစိတ်ကနေ ဖမ်းဆုပ်ချင်ခဲ့တယ်။]

[ဒါပေမဲ့ ရုတ်တရက် လွဲသွားခဲ့တယ်။]

[ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ မျက်လုံးတွေထဲမှာ လျှပ်တစ်ပြက် ပေါ်လာတယ်။]

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ?

[ယဲ့ယွီက ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် သတိပြန်ဝင်လာတာလဲ?]

[သူ့အတွေ့အကြုံနဲ့ စွမ်းအားအရဆိုရင် ယဲ့ယွီဟာ ဒီထက်ပိုပြီး အချိန်အများကြီးကြာအောင် သတိလစ်နေသင့်တယ်။]

[ဒါပေမဲ့ အခု…]

“ကောင်းပြီ၊ မင်း သတိပြန်ဝင်လာပြီ။ မင်းမှာ ကြောက်ရွံ့မှုမရှိတဲ့အတွက် ကြောက်ရွံ့မှုကို ငါ ဖန်တီးပြီး မင်းကို လုံးဝကြေမွသွားအောင် လုပ်မယ်!”

[ဒီအကြောင်း တွေးလိုက်တယ်။]

[ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ ပုံရိပ်ဟာ ချက်ချင်း ဘာမှမရှိတော့အောင် ပျောက်ကွယ်သွားတယ်။]

[ပြီးနောက် အမှောင်ထုထဲမှာ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားတယ်။]

[ကောင်းကင်အထက်မှာ ကြီးမားတဲ့ မျက်လုံးတစ်စုံက အနည်းငယ် မှေးသွားတယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးရဲ့ အသံဟာ ပတ်ပတ်လည်ကနေ ထွက်ပေါ်လာတယ်– “ကောင်လေး၊ မင်းအချိန်မဖြုန်းနဲ့!”

[ဒီကမ္ဘာမှာ ငါက တကယ့်ဘုရင်ပဲ!]

[မင်း ဘယ်လောက်ကြိုးစားကြိုးစား ငါ့ကို ဘာမှမထိခိုက်နိုင်ဘူး!]

[ဒါက မင်းနဲ့ငါ့ကြားက ကွာဟချက်ပဲ။]

[မင်း ဖြတ်ကျော်လို့မရတဲ့ အနက်ကြီးတဲ့ချောက်လိုပါပဲ!]

[ဒူးထောက်ပြီး သနားခံလိုက်၊ ဒါဆို မင်းကို နည်းနည်းလေး နာကျင်စေဖို့ ငါ စဉ်းစားပေးလိမ့်မယ်!]

[ဟဲဟဲဟဲဟဲ!]

[ဒီရယ်သံက အလွန်ကြမ်းတမ်းပြီး မူရင်းမရှိဘူး။]

[ယဲ့ယွီဟာ မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုံ့မိတယ်။]

[ဘယ်လောက်တောင် စက်ဆုပ်ဖွယ်ကောင်းလိုက်လဲ! ဒီအရာသာ ကောင်းကင်ဘုံမှာဆိုရင် နတ်ဆိုးသတ် ဝိညာဉ်ဖျက်လှံကို ကိုင်ပြီး ကျောင်းရှိုးရှူးကို လှံအတွင်းမှာ ချက်ချင်းပိတ်မိပြီး သူ့ကို သင်ခန်းစာ ပေးလိုက်မှာ။]

[ဒါပေမဲ့ အခု ဒီနတ်ဆိုးလောကမှာတော့။]

[ဝိညာဉ်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့အရာမှာ တကယ်ပဲ တစ်ခုခု လိုအပ်နေတယ်။]

[ယဲ့ယွီက နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း စဉ်းစားနေချိန်မှာပဲ။]

[အမည်းရောင်မြူတွေ အများအပြား ပေါ်ထွက်လာပြီး ယဲ့ယွီရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း စီးဝင်လာတယ်။]

[အအေးဒဏ်က သူ့ကိုယ်ခန္ဓာထဲကို စီးဝင်လာတယ်။]

[ဒါက ယဲ့ယွီကို အရမ်းနေလို့မကောင်းဖြစ်စေတယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးက အေးစက်စွာ ရယ်မောပြီး ပြောလိုက်တယ်– “မင်း သနားခံနိုင်မှာ မဟုတ်တဲ့အတွက် ငါရက်စက်တာကို အပြစ်မတင်နဲ့!”

[ယဲ့ယွီက ဘာမှမပြောဘဲ သူ့စိတ်ထဲမှာ အပြင်းအထန် တွေးနေတယ်။]

[ပြီးတော့ ဒီအချိန်မှာ သူဟာ အဓိကအချက်တစ်ခုကို ရုတ်တရက် တွေးမိတယ်။]

[သူ့ရဲ့ ဝိညာဉ်ဟာ သတိပင်လယ်ထဲမှာ ရှိပေမဲ့ နှလုံးခြွေနတ်ဆိုး ကျောင်းရှိုးရှူးကို ယှဉ်နိုင်ခြင်း မရှိဘူး။]

[ဒါပေမဲ့ ဒီအချိန်မှာ သူတို့နှစ်ယောက်ဟာ လက်တွေ့မှာ အလွန်နီးစပ်နေတယ်။]

[မင်း ကျွမ်းကျင်တဲ့နေရာမှာ ငါ ဘာလို့ မင်းနဲ့ပြိုင်နေရမှာလဲ?]

[ဒီအကြောင်း တွေးလိုက်တယ်။]

[ယဲ့ယွီဟာ ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာတယ်။]

[သူ့ရဲ့ ညာလက်ကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှောက်လိုက်တယ်။]

[သူက ဖြည်းညှင်းစွာ အော်ဟစ်လိုက်တယ်– “ကိုးပါးသော ငရဲပြည်ကို မီးရှို့ခြင်းနည်းစနစ်ကိုခံစားလိုက်စမ်း!”]

[ချက်ချင်းပဲ လွတ်မြောက်ခြင်းပြည်နယ်နတ်ဆိုးနန်းတော်ရဲ့ အပေါ်ကောင်းကင်၊ ယဲ့ယွီရဲ့ မီတာတစ်ရာအတွင်းမှာ အမည်းရောင်မီးလျှံတစ်ခု ပေါ်ထွက်လာတယ်။]

[ဒါက အထွတ်အထိပ်ကောင်းကင်တစ္ဆေနည်းစနစ်၊ ကိုးပါးသော ငရဲပြည်ကို မီးရှို့ခြင်းပဲ!]

ယဲ့ယွီရဲ့ အတွေးက အရမ်းရိုးရှင်းပါတယ်။ ဝိညာဉ်နဲ့ မသတ်နိုင်ရင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို အရင်သတ်မယ်။

[ဒါဟာ သူ့ကိုယ်သူ ပစ်မှတ်ထားရင်တောင် လေးဘက်လေးတန်ကို ပျံ့နှံ့သွားမှာဖြစ်ပြီး ရန်သူတစ်ထောင်ကို သတ်ပေမဲ့ ကိုယ့်ဘက်က ရှစ်ရာလောက်ပဲ ဒဏ်ရာရနိုင်တယ်။]

[ယဲ့ယွီဟာ သေချာပေါက် အမြတ်ရတာပါပဲ!]

[သူဟာ အစွန်းရောက်ကောင်းကင်နတ်ဆိုးစွမ်းရည်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး သူ့ရဲ့ခန္ဓာကိုယ်ဖွဲ့စည်းပုံက အံ့မခန်း အစွမ်းထက်ပါတယ်။]

ကျောင်းရှိုးရှူးဆိုတဲ့ကောင် အနေနဲ့သူ့ကို အင်အားခြင်းယှဉ်မယ်ဆိုရင် နောက်ထပ်ဒီလိုကောင်အကောင်တသိန်းလောက်ရှိရင်တောင် သူ့ကို သိပ်မထိခိုက်နိုင်ဘူး။

[ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ မင်း ငါနဲ့ ဘာသုံးပြီး တိုက်ခိုက်မလဲ?]