လျိုချင်းရှန်၏ရည်ရွယ်ချက်

Vol. 10 Ch. 148

လနတ်ဘုရားမ၏ ပုံမှန်မဟုတ်မှုကို ခံစားမိသည့်အခါ ချန်းစီလင်မနေနိုင်ပဲ မလွယ်ကူမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်၊၊

"ဒီကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေလို့လား----"

လနတ်ဘုရားမ ကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းကို စိုက်ကြည့်နေပြီး သူမအသံက မယုံကြည်နိုင်မှုတွေနှင့်ပြည့်နှက်နေခဲ့သည်၊၊

"ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်ဓားသိုင်းကို ဒီလို ဝေးလံခေါင်တဲ့နေရာမျိုးမှာ တွေ့ရမယ်လို့မထင်ထားဘူး----"

"တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ---"

ဓားနတ်ဘုရားက မည်သူနည်း၊၊

ချန်းစီလင် တစ်ခဏကြာကြောင်အနေခဲ့သည်၊၊ သို့ပေမယ့် သူမ၏စွမ်းအားကြီးအမကြီးဖြစ်သူ အရမ်းအံ့သြနေတာမြင်တော့ ဓားနတ်ဘုရား၏အဆင့်အတန်းက အတော်မြင့်မှာပဲဖြစ်သည်၊၊

ထို့ကြောင့် သူထားခဲ့သည့် အမွေအနှစ်နည်းလမ်းကလည်း တန်ဖိုးနိမ့်ကျမည်မဟုတ်ပေ၊၊

နောက်ထပ်ထိန်းမထားနိုင်တော့ပဲ သူမပါးစပ်ထောင့်မှာ ပျော်ရွင်သည့်အမူအရာတွေပေါ်လာပြီး စိတ်ထဲမှာပြောလိုက်သည်၊၊

"ဟုတ်ပါတယ်လေ, ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်နည်းလမ်းဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ---"

"လနတ်ဘုရားမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒါက အသေးအဖွဲ့ဓားနည်းလမ်းလေးတစ်ခုပါပဲ---"

လနတ်ဘုရားမပါးစပ် တွန့်လိမ်သွား၏၊၊

ဤကောင်မလေးက အခြေအနေကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီး သူမကို လှောင်ပြောင်နေတာပဲဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမယ့် ဓားပညာနှင့်ပတ်သက်လျှင် သူမက ဓားနတ်ဘုရားနှင့် ဘယ်သောအခါမှမယှဥ်နိုင်ပေ၊၊

ဓားနတ်ဘုရား၏အမွေအနှစ်နည်းလမ်းကို အားနည်းသည်ဟုပြောဖို့ သူမမှာ မည်သည့်အရည်အချင်းရှိသနည်း၊၊

ထို့ကြောင့် သူမက တင်းမာသည့်မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

"အဲ့ဒီကောင်လေးရဲ့ကံက တကယ်ကောင်းတာပဲ၊၊ ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ဓားပညာက လျို့ဝှက်ချက်ဖြစ်ပြီး အပြင်ကို ပေါက်ကြားလို့မရဘူး---"

"ဓားနတ်ဘုရားနန်းတော်ကလူတွေကလွဲရင် အပြင်လူတွေ လုံးဝ ဒါကို လေ့ကျင့်လို့မရဘူး---"

"သူက ထင်မှတ်မထားပဲ စာလိပ်တွေထဲကတစ်ခုကို ကောက်ရခဲ့တာ---"

ချန်းစီလင်ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊၊

"ဒီတော့ ငါ ဒါကို ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်သင့်လား---"

လနတ်ဘုရာမ သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

"နင်ပြီးအုန်းမှာလား---"

"ဒါက အခြေခံဓားနည်းလမ်းတစ်ခုဆိုပေမယ့် ဓားနတ်ရားရဲ့အမွေအနှစ်နည်းလမ်းက ကြုံတောင့်ကြုံခဲပဲ၊၊ ဒီတော့ မလွဲချော်သင့်ဘူး---"

"ထိုင်လိုက်, ဘယ်လိုကျင့်ကြံရမလဲ ငါနင့်ကိုသင်ပေးမယ်----"

ဓားပညာက သူမကျွမ်းကျင်သည့်အရာမဟုတ်သော်လည်း---

သူမ၏ ကြွယ်ဝသည့်အတွေ့အကြုံနှင့် အခြေခံဓားနည်းလမ်းကို လမ်းညွှန်ပေးတာ မခက်ခဲပေ၊၊

ထိုစဥ်---

ဂျန်ဖန်း ဂိုဏ်းသခင်တောင်ထိပ်ကို ပြန်ရောက်လာပြီး သူ၏ဂူနေအိမ်သို့ တည့်တည့်မတ်မတ် ဦးတည်လာလိုက်၏၊၊

သူက အပြင်သွားတာ ရက်အတော်ကြာပြီပဲဖြစ်သည်၊၊

ချီလင်းလေး ငတ်ပြီး သေသွားပြီလားမသိပေ၊၊

သူချန်ထားခဲ့သည့် ထိပ်တန်းအဆင့် ဝိညာဥ်နက်အရိုးလိမ်းဆေးက ၎င်းအတွက် လုံလောက်မည်မဟုတ်ပေ၊၊

သို့ပေမယ့်---

သူတံခါးဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ဆေးရနံပြင်းပြင်းတစ်ခုက သူ့ကို လွမ်းခြုံသွားခဲ့သည်၊၊

မြေပြင်၌ ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ထားသည့် အမျိးမျိုးသော ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်၊၊

၎င်းတို့ထဲ၌ အခြေခံတည်ဆောက်ခြင်းဆေးလုံးကုန်ကြမ်းတွေဖြစ်သည့် သန္တာကျောက်၊ အစင်းနက်မှိုတို့ပါဝင်၏၊၊ ထို့ပြင် ဝိညာဥ်နက်အရိုးလိမ်းဆေးအတွက် အဖြူရောင်ကျားနှင်းဆီပွင့်တို့လည်းပါဝင်တာဖြစ်သည်၊၊

ထိုအရာအားလုံး ကိုက်ဖြတ်စားသောက်ခံထားရပြီး မြေပြင်မှာအမှိုက်သရိုက်တွေကဲ့သို့ ပြန့်ကျဲနေခဲ့သည်၊၊

ဝိညာဥ်သခင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့ကောင်းကင်ရတနာတွေစွန့်ပစ်ခံထားရတာမြင်သည့်အခါ နှလုံးသားနာကျင်သွားခဲ့သည်၊၊

သူ့ကိုယ်ထဲရှိ ဒေါသမီးတွေ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာခဲ့သည်၊၊

"ချီလင်းလေး, ထွက်ခဲ့စမ်း---"

ဒုတ်! ဒုတ်! ဒုတ်!

အညိုရောင်အမွေးတွေရှိသည့် ချစ်စရာကောင်းသည့်သားရဲငယ်လေး ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်၊၊ ၎င်းပါးစပ်ထဲ၌လည်း လက်မောင်းအရွယ်လောက်ရှိသည့် ဂျင်စင်းတစ်ခုကိုက်ထားပြီး ဂျန်ဖန်းဆီကို တစ်ဟုန်ထိုးပြေးလာခဲ့သည်၊၊

ဂျန်ဖန်းကိုမြင်သည့်အခါ ၎င်းက ပျော်ရွင်စွာဖြင့် လက်မောင်းပေါ်ခုန်တက်လိုက်ပြီး သနားစရာကောင်းသည့်အသံတွေပြုလုပ်နေခဲ့သည်၊၊

"အူ-- အူး-- သခင်, မင်းနောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့----"

"ဒီရက်တွေအတွင်းမှာ ငါဘယ်လိုဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ သိရဲ့လား--"

"ဗိုက်ဆာတဲ့အခါမှာ ကောင်းကင်ရတနာတွေကိုစားရတယ်၊၊ ရေဆာတဲ့အခါမှာလည်း ဝံပုလွေခေါင်းပျားရည်တွေသောက်ရတယ်၊၊ ငါ အရမ်းသနားစရာကောင်းတာပဲ--- အူး---အူး--- အူး---"

သနားစရာကောင်းတယ်?---

ဂျန်ဖန်း ကြောင်အသွား၏၊၊

ထို့နောက် သားရဲဘုရင်လိုက်သတ်ခံရသည့် သူ၏ကြမ်းတမ်းသည့်နေ့ရက်တွေကို ပြန်တွေးမိလိုက်သည်၊၊

သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်းပဲ မဲမှောင်သွားခဲ့သည်၊၊

သူက ချီလင်းလေးလည်းပင်မှဆုပ်ကိုင်ပြီး အံကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်၊၊

"ငါ မင်းကိုလည်း ခေါ်သွားသင့်တာ---"

ထို့နောက် မြေပြင်မှာစွန့်ပစ်ထားသည့် ကောင်းကင်ရတနာတွေကိုညွှန်ပြကာ မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

"မင်းဒါတွေ ဘယ်ကရတာလဲ----"

ချီလင်းလေး၏လည်ပင်းကျုံ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

"ငါ ကောက်ရတာ---"

ဘာ?---

ထိုမျှလောက်များသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေကို ဘယ်နေရာက ကောက်ရနိုင်သနည်း၊၊

ဂျန်ဖန်း နှလုံးခုန်မြန်သွား၏၊၊

"တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းအနီးမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာတွေအများကြီးရှိတာလား--"

ချီလင်းလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏၊၊

"ဟုတ်တယ်, ဟုတ်တယ်, အများကြီးရှိတယ်၊၊ ငါအကုန်လုံးမကောက်နိုင်ခဲ့ဘူး---"

ဘာ?---

ဂျန်ဖန်းမျက်လုံးတွေစိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့်တောက်ပသွားပြီး တိုက်တွန်းလိုက်သည်၊၊

"မြန်မြန်, ငါ့ကို အဲ့ဒီနေရာခေါ်သွားပေး---"

တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းကလူတွေ ထိုကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေကို စိတ်မဝင်စားကြဘူးလား---

ဘယ်သူက မယူကြဘူးလား---

ဤအရာက ကံကောင်းမှုကြီးတစ်ခုပင်၊၊

ချီလင်းလေး ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်သည်၊၊

"ကောင်းပါပီ, သခင်, ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့---"

"ဒါက ဂိုဏ်းပိုင်နက်အတွင်းမှာပဲ၊၊ အထဲမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာတွေအများကြီးရှိတယ်၊၊ ဒါပေမယ့် မင်းအဲ့ဒါတွေယူရင် သတိထားရလိမ့်မယ်၊၊ ဝင်ပေါက်က လူအိုကြီးနှစ်ယောက်က အတော်ရက်စက်တယ်---"

ခဏနေပါအုန်း---

ဂျန်ဖန်းအေးစက်မှုကိုခံစားလိုက်ရပြီး ရုတ်တရက် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေဘယ်ကလာလဲဆိုတာ သိသွားခဲ့သည်၊၊

ဆေးဥယျာဥ်----

သူ့မျက်နှာ နောက်တစ်ကြိမ် မဲမှောင်သွားခဲ့သည်၊၊

"မင်းက ခိုးလာတာကို ကောက်လာတယ်ပြောနေတာပဲ---"

ဤအရာတွေက တိမ်စိမ်းဂိုဏ်း၏ အဓိကအရင်းအမြစ်တွေဖြစ်၏၊၊

ဤကဲ့သို့များပြားသည့်ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေ ခိုးခံရခြင်းက ဂိုဏ်းအဖွဲ့ဝင်တွေကြား သေချာပေါက် ကြီးမားသည့်ဒေါသတွေဖြစ်လာစေမည်ပင်၊၊

သူတို့သာ ခြေခံပြီး သူ့နောက်လိုက်လာလျှင်---

ဒေါက်! ဒေါက်! ဒေါက်!

ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံက ဂျန်ဖန်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်၊၊

သူကအလျှင်အမြန်ပဲ ပြန့်ကျဲနေသည့် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီးရတနာတွေကိုစုကာ တောင့်တစ်နေရာမှာ ဖွက်ထားလိုက်သည်၊၊ ထိုနောက်မှသာ တံခါးကိုဖွင့်ပေးလိုက်သည်၊၊

အပြင်ဘက်မှာစောင့်နေတာက အေးစက်စက်မျက်နှာနှင့် လျိုချင်းရှန်ပဲဖြစ်သည်၊၊

"ဘာလဲ, အထဲမှာမိန်းမတစ်ယောက်ယောက် ဖွက်နေရလို့ တံခါးဖွင့်တာ ဒီလောက်ကြာနေတာလား---"

လျိုချင်းရှန် အိမ်ထဲကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

ဂျန်ဖန်းတည်ငြိမ်စွာပဲ တံခါးပြန်ပိတ်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊

"စီနီယာအမ, မင်းဘာလိုလို့လဲ---"

လျိုချင်းရှန် ထေ့ငေါ့သည့်အပြုံးတစ်ခုပြုံးပြလိိုက်သည်၊၊

"ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းကို အမိန့်ပေးရဲမှာလဲ----"

"မင်းကို အမိန့်ပေးဖို့က မင်းဇနီးမှာပဲ အာဏာရှိတာမလား----"

ဂျန်ဖန်း ရယ်ရမလို ငိုရမလိုဖြစ်သွားခဲ့သည်၊၊

သူမက ရှုရို့ရန်နှင့်ကိစ္စကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမယ့် ဂျန်ဖန်းက သူမှားတယ်လို့မထင်ပေ၊၊

နောက်တစ်ကြိမ်အခွင့်အရေးရှိလျှင်လည်း သူက ရှုရို့ရန်ဘက်မှာ ရပ်တည်မည်ပဲဖြစ်သည်၊၊

ထို့ကြောင့် သူက တောင်းပန်ဖို့ရည်ရွယ်ချက်မရှိပဲ ပြုံးရုံသာပြုံးလိုက်၏၊၊

"ဘာကိစ္စမှမရှိဘူးဆိုရင် ငါပြန်ကျင့်ကြံလိုက်အုန်းမယ်၊ စီနီယာအမ---"

သူက အထဲပြန်ဝင်ဖို့ လှည့်လိုက်သည်၊၊

ဤသဘောထားက လျိုချင်းရှန်ကို ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်၊၊

သူမက ဂျန်ဖန်းပြန်လာပြီး သူမကိုနှစ်သိမ့်ပေးဖို့ စောင့်နေခဲ့တာဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမယ့် ပြန်လာပြီးနောက် သူက သူ့ဇနီးနှစ်ယောက်နှင့် အထွတ်အမြတ်ခန်းမကိုတန်းသွားခဲ့သည်၊၊

ဂိုဏ်းသခင်တောင်ထိပ်ပြန်ရောက်တော့လည်း သူမကိုလာမရှာခဲ့ပေ၊၊

ယခုသူမကိုယ်တိုင်လာတွေ့တော့လည်း သူက အလေးမထားတဲ့ပုံစံမျိုးပြုမူနေခဲ့သည်၊၊

"ဂျန်ဖန်း, ငါနင့်အတွက်စိုးရိမ်ခဲ့တာတွေက အလကားပဲ---"

လျိုချင်းရှန်မျက်လုံးမှ မျက်ရည်တွေ ကျဆင်းလာပြီး ငွေဒင်္ဂါးပြားတစ်ခုကို မြေပြင်ပေါ် ဒေါသတကြီး ပစ်ပေါက်လိုက်သည်၊၊

"ငါ့စေတနာအကုန်လုံးကို အမှိုက်တွေလို့ပဲသဘောထားလိုက်တော့----"

ဂျန်ဖန်းကြောင်အသွား၏၊၊

သူ သူမကို ဘာလုပ်မိသနည်း၊၊

ငွေဒင်္ဂါးကိုမြင်သည့်အခါ သူကအံ့သြသွားခဲ့သည်၊၊

ထိုအရာက လီချင်ဖုန်းသူ့ကိုပေးသည့်တစ်ခုနှင့် အတူတူပဲဖြစ်သည်၊၊

သူကမနေနိုင်ပဲမေးလိုက်သည်၊၊

"စီနီယာအမ, ဒါက ဘာလဲ----"

လျိုချင်းရှန် နီရဲနေသည့်မျက်လုံးတွေဖြင့် တစ်ဖက်လှည့်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊၊

ထိုအခိုက်အတန့်၌---

ငှက်တစ်ကောင်ပျံသန်းလာခဲ့သည်၊၊

ထိုအရာက ဆေးတောင်ထိပ်မှ စုချီနင်ဖြစ်ပြီး လျိုချင်းရှန်ကို အဝေးမှမြင်သည့်အခါ လှမ်းခေါ်လိုက်၏၊၊

"စီနီယာအမလျို, ဒီတော့ နင်က ဒီရောက်နေတာကိုး---"

"ဆရာကငါ့ကိုမေးခိုင်းလိုက်တယ်၊၊ နင် ဆူးတောင်ကြားတာဝန်ကိုယူမှာလားတဲ့---"

လျိုချင်းရှန် သူမမျက်လုံးတွေကို ပွတ်လိုက်ပြီး ငိုသံပါပါဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

"မယူဘူး---"

ထို့နောက် သူမက အဝေးကိုထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊၊

စုချီနင် ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်၊၊

ထို့နောက် အလျှင်အမြန်ပဲ မြေပြင်ပေါ်က ဂျန်ဖန်းကို သတိထားမိပြီး ပျော်ရွင်စွာပျံသန်းလာခဲ့သည်၊၊ သူမမျက်လုံးတွေက ရှက်ရွံ့နေခဲ့၏၊၊

"ဂျူနီယာမောင်လေးဂျန်, ဒီတော့ နင်က ဒီမှာနေတာပေါ့---"

"စီနီယာအမလျိုက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ---"

ဂျန်ဖန်း ခေါင်းခါလိုက်ပြီး ငွေဒင်္ဂါးပြားကို ပဟေဠိဖြစ်စွာဖြင့်ကောက်ယူလိုက်သည်၊၊

"ငါ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ----"

ငွေဒင်္ဂါးပြားကိုမြင်သည့်အခါ စုချိနင်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်၊၊

"အာ, ဒါ ဆေးတောင်ထိပ်က သိုင်းဝိညာဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားမလား---"

"ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခုကို စီနီယာအမလျိုကို ပေးလိုက်တာမလား----"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ---"

အို?---

ဒါက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလား---

"သိုင်းဝိညဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားဆိုတာဘာလဲ---"

ဂျန်ဖန်း ပဟေဠိဖြစ်စွာဖြင့်မေးလိုက်သည်၊၊

ဂျန်ဖန်းက လူသစ်ပဲရှိသေးတာကို စုချီနင်ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားခဲ့သည်၊၊

သူမက ငွေဒင်္ဂါးပြားကို မနာလိုစွာကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

"သိုင်းဝိညာဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားနဲ့ဆိုရင်, နင်က သိုင်းဝိညာဥ်ခန်းမကို တစ်ကြိမ်ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိတယ်၊၊ အဲ့ဒါက တပည့်တွေ အိမ်မက်မက်နေတဲ့နေရာလေ၊၊ အထွတ်အမြတ်ခန်းမမှာလေ့ကျင့်တာနှင့် ယှဥ်လို့ရတယ်---"

သူမက စိတ်အားထက်သန်စွာရှင်းပြလိုက်သည်၊၊ သူမစကားတွေက လိုအင်ဆန္ဒတွေအပြည့်ပင်၊၊

"သိုင်းဝိညာဥ်ခန်းမထဲမှာ နင်က မရေမတွက်နိုင်တဲ့ပါရမီရှင်တွေရဲ့စမ်းသပ်မှုကို ရင်ဆိုင်လို့ရတယ်---"

ထိုအရာကိုကြားသည့်အခါ ဂျန်ဖန်းစိတ်ဝင်စားမှု တိုးမြင့်လာခဲ့သည်၊၊

သူက အခြေခိုင်မာအောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးလိုအပ်နေတာပဲဖြစ်သည်၊၊

"ဒါပေမယ့် အကြီးမားဆုံးကောင်းကျိုးကတော့ သိုင်းဝိညာဥ်ခန်းမက မပြည့်စုံတဲ့နည်းစနစ်တွေကို ပြည့်စုံအောင်လုပ်လို့ရတာပဲ---"

ဘာ?---

မပြည့်စုံသည့်နည်းလမ်းတွေကို ပြည့်စုံအောင်လုပ်ခြင်း--- ထိုအရာက မယုံနိုင်စရာကောင်းလှ၏၊၊

ထိုအရာက ဖြစ်ကောဖြစ်နိုင်လို့လား---

သူ၏အံ့အားသင့်နေသည့်အမူအရာကိုမြင်သည့်အခါ စုချီနင် သူမပါးစပ်ကိုလက်ဖြင့်ကာပြီးရယ်လိုက်သည်၊၊

"ငါလည်း အစတုန်းကမယုံခဲ့ဘူး----"

"ငါ့ဆရာ ငါ့ကို မပြောခင်အထိပေါ့၊၊ သိုင်းဝိညာဥ်မျှော်စင်က ကောင်းကင်ဘုံကပစ္စည်းတစ်ခုတဲ့၊၊ အထဲမှာမရေမတွက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေချိတ်ပိတ်ထားပြီး သိုင်းပညာအားလုံး အကျုံးဝင်တယ်တဲ့---"

"နင်က မပြည့်စုံတဲ့သိုင်းကွက်တစ်ခုခုပြပေးလိုက်ရင် အဲ့ဒါက သိုင်းကွက်နဲ့ပဲ့တင်ထပ်ပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်းပြသပေးလိမ့်မယ်---"

"အချို့စီနီယာအကိုတွေနဲ့အမတွေက သူတို့ရဲ့ သိမ်မွေ့အဆင့်နည်းလမ်းတွေကို အဲ့နည်းနဲ့ပဲရတာလေ---"

ဂျန်ဖန်း နှလုံးခုန်မြန်သွားခဲ့သည်၊၊

သူ၌ မပြည့်စုံသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်ချောင်းသိုင်းတစ်ခုရှိသည်မလား----

ထိုလက်ချောင်းသိုင်းသာပြီးပြည့်စုံသွားလျှင် ပြီးပြည့်စုံသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် သိုင်းကျမ်းဖြစ်သွားမည်ဟု ဆိုလိုနေသည်မလား----

တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းမှာတောင် ပြီးပြည့်စုံသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့်သိုင်းကျမ်းမရှိပေ၊၊

စုချီနင် ဂျန်ဖန်းလက်ထဲက သိုင်းဝိညာဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားကိုကြည့်ပြီး စိတ်ရှုပ်စွာဖြင့် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်၊၊

"ထူးဆန်းတယ်၊၊ ဘာလို့ စီနီယာအမက ဒါကို လွင့်ပစ်ခဲ့တာလဲ---"

"သူမအတွက် ဒီငွေဒင်္ဂါးပြားကိုရဖို့က မလွယ်ဖူးလေ---"

ဂျန်ဖန်း နှလုံးသား တုန်ယင်သွားခဲ့သည်၊၊

သူက ရုတ်တရက် လျိုချင်းရှန်၏ခံစားချက်တွေကို နားလည်သွားခဲ့သည်၊၊

လျိုချင်းရှန်၏ရည်ရွယ်ချက်

Vol. 10 Ch. 148

"ဒီကျင့်ကြံရေးနည်းလမ်းနဲ့ပတ်သက်ပြီး တစ်ခုခုမှားနေလို့လား----"

"တကယ်ကို မယုံနိုင်စရာပဲ---"

ဓားနတ်ဘုရားက မည်သူနည်း၊၊

"ဟုတ်ပါတယ်လေ, ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အမွေအနှစ်နည်းလမ်းဆိုတော့ကော ဘာဖြစ်လဲ---"

"လနတ်ဘုရားမရဲ့မျက်လုံးထဲမှာ ဒါက အသေးအဖွဲ့ဓားနည်းလမ်းလေးတစ်ခုပါပဲ---"

လနတ်ဘုရားမပါးစပ် တွန့်လိမ်သွား၏၊၊

ထို့ကြောင့် သူမက တင်းမာသည့်မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊၊

"သူက ထင်မှတ်မထားပဲ စာလိပ်တွေထဲကတစ်ခုကို ကောက်ရခဲ့တာ---"

ချန်းစီလင်ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်ပြောလိုက်သည်၊၊

"ဒီတော့ ငါ ဒါကို ဆက်ပြီးလေ့ကျင့်သင့်လား---"

လနတ်ဘုရာမ သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

"နင်ပြီးအုန်းမှာလား---"

"ထိုင်လိုက်, ဘယ်လိုကျင့်ကြံရမလဲ ငါနင့်ကိုသင်ပေးမယ်----"

ဓားပညာက သူမကျွမ်းကျင်သည့်အရာမဟုတ်သော်လည်း---

ထိုစဥ်---

သူက အပြင်သွားတာ ရက်အတော်ကြာပြီပဲဖြစ်သည်၊၊

ချီလင်းလေး ငတ်ပြီး သေသွားပြီလားမသိပေ၊၊

သို့ပေမယ့်---

သူ့ကိုယ်ထဲရှိ ဒေါသမီးတွေ ဟုန်းဟုန်းတောက်လာခဲ့သည်၊၊

"ချီလင်းလေး, ထွက်ခဲ့စမ်း---"

ဒုတ်! ဒုတ်! ဒုတ်!

"အူ-- အူး-- သခင်, မင်းနောက်ဆုံးတော့ ပြန်ရောက်လာပြီပေါ့----"

"ဒီရက်တွေအတွင်းမှာ ငါဘယ်လိုဖြတ်သန်းခဲ့ရလဲဆိုတာ သိရဲ့လား--"

သနားစရာကောင်းတယ်?---

ဂျန်ဖန်း ကြောင်အသွား၏၊၊

သူ့မျက်နှာ ချက်ချင်းပဲ မဲမှောင်သွားခဲ့သည်၊၊

သူက ချီလင်းလေးလည်းပင်မှဆုပ်ကိုင်ပြီး အံကြိတ်ကာပြောလိုက်သည်၊၊

"ငါ မင်းကိုလည်း ခေါ်သွားသင့်တာ---"

"မင်းဒါတွေ ဘယ်ကရတာလဲ----"

ချီလင်းလေး၏လည်ပင်းကျုံ့သွားပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

"ငါ ကောက်ရတာ---"

ဘာ?---

ဂျန်ဖန်း နှလုံးခုန်မြန်သွား၏၊၊

"တိမ်စိမ်းဂိုဏ်းအနီးမှာ ကောင်းကင်နဲ့မြေကြီးရတနာတွေအများကြီးရှိတာလား--"

ချီလင်းလေး ခေါင်းညိတ်လိုက်၏၊၊

"ဟုတ်တယ်, ဟုတ်တယ်, အများကြီးရှိတယ်၊၊ ငါအကုန်လုံးမကောက်နိုင်ခဲ့ဘူး---"

ဘာ?---

"မြန်မြန်, ငါ့ကို အဲ့ဒီနေရာခေါ်သွားပေး---"

ဘယ်သူက မယူကြဘူးလား---

ဤအရာက ကံကောင်းမှုကြီးတစ်ခုပင်၊၊

ချီလင်းလေး ဂုဏ်ယူစွာပြောလိုက်သည်၊၊

"ကောင်းပါပီ, သခင်, ငါ့နောက်ကလိုက်ခဲ့---"

ခဏနေပါအုန်း---

ဆေးဥယျာဥ်----

သူ့မျက်နှာ နောက်တစ်ကြိမ် မဲမှောင်သွားခဲ့သည်၊၊

"မင်းက ခိုးလာတာကို ကောက်လာတယ်ပြောနေတာပဲ---"

ဤအရာတွေက တိမ်စိမ်းဂိုဏ်း၏ အဓိကအရင်းအမြစ်တွေဖြစ်၏၊၊

သူတို့သာ ခြေခံပြီး သူ့နောက်လိုက်လာလျှင်---

ဒေါက်! ဒေါက်! ဒေါက်!

ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံက ဂျန်ဖန်းကို ထိတ်လန့်သွားစေခဲ့သည်၊၊

လျိုချင်းရှန် အိမ်ထဲကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်၊၊

ဂျန်ဖန်းတည်ငြိမ်စွာပဲ တံခါးပြန်ပိတ်ကာ မေးလိုက်သည်၊၊

"စီနီယာအမ, မင်းဘာလိုလို့လဲ---"

လျိုချင်းရှန် ထေ့ငေါ့သည့်အပြုံးတစ်ခုပြုံးပြလိိုက်သည်၊၊

"ငါက ဘယ်လိုလုပ်ပြီး မင်းကို အမိန့်ပေးရဲမှာလဲ----"

"မင်းကို အမိန့်ပေးဖို့က မင်းဇနီးမှာပဲ အာဏာရှိတာမလား----"

ဂျန်ဖန်း ရယ်ရမလို ငိုရမလိုဖြစ်သွားခဲ့သည်၊၊

သူမက ရှုရို့ရန်နှင့်ကိစ္စကို စိတ်ဆိုးနေတုန်းဖြစ်သည်၊၊

သို့ပေမယ့် ဂျန်ဖန်းက သူမှားတယ်လို့မထင်ပေ၊၊

"ဘာကိစ္စမှမရှိဘူးဆိုရင် ငါပြန်ကျင့်ကြံလိုက်အုန်းမယ်၊ စီနီယာအမ---"

သူက အထဲပြန်ဝင်ဖို့ လှည့်လိုက်သည်၊၊

ဤသဘောထားက လျိုချင်းရှန်ကို ဒေါသကြောင့် တုန်ယင်သွားစေခဲ့သည်၊၊

ဂိုဏ်းသခင်တောင်ထိပ်ပြန်ရောက်တော့လည်း သူမကိုလာမရှာခဲ့ပေ၊၊

"ဂျန်ဖန်း, ငါနင့်အတွက်စိုးရိမ်ခဲ့တာတွေက အလကားပဲ---"

"ငါ့စေတနာအကုန်လုံးကို အမှိုက်တွေလို့ပဲသဘောထားလိုက်တော့----"

ဂျန်ဖန်းကြောင်အသွား၏၊၊

သူ သူမကို ဘာလုပ်မိသနည်း၊၊

ငွေဒင်္ဂါးကိုမြင်သည့်အခါ သူကအံ့သြသွားခဲ့သည်၊၊

ထိုအရာက လီချင်ဖုန်းသူ့ကိုပေးသည့်တစ်ခုနှင့် အတူတူပဲဖြစ်သည်၊၊

သူကမနေနိုင်ပဲမေးလိုက်သည်၊၊

"စီနီယာအမ, ဒါက ဘာလဲ----"

ထိုအခိုက်အတန့်၌---

ငှက်တစ်ကောင်ပျံသန်းလာခဲ့သည်၊၊

"စီနီယာအမလျို, ဒီတော့ နင်က ဒီရောက်နေတာကိုး---"

"ဆရာကငါ့ကိုမေးခိုင်းလိုက်တယ်၊၊ နင် ဆူးတောင်ကြားတာဝန်ကိုယူမှာလားတဲ့---"

"မယူဘူး---"

ထို့နောက် သူမက အဝေးကိုထွက်ခွာသွားခဲ့သည်၊၊

စုချီနင် ပဟေဠိဖြစ်သွားခဲ့သည်၊၊

"ဂျူနီယာမောင်လေးဂျန်, ဒီတော့ နင်က ဒီမှာနေတာပေါ့---"

"စီနီယာအမလျိုက ဘာဖြစ်သွားတာလဲ---"

"ငါ ဘယ်လိုလုပ်သိမှာလဲ----"

ငွေဒင်္ဂါးပြားကိုမြင်သည့်အခါ စုချိနင်အံ့အားသင့်သွားခဲ့သည်၊၊

"အာ, ဒါ ဆေးတောင်ထိပ်က သိုင်းဝိညာဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားမလား---"

"ဒါပေမယ့် ဒီတစ်ခုကို စီနီယာအမလျိုကို ပေးလိုက်တာမလား----"

"ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီနေရာကို ရောက်နေတာလဲ---"

အို?---

ဒါက တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းလား---

"သိုင်းဝိညဥ်ငွေဒင်္ဂါးပြားဆိုတာဘာလဲ---"

ဂျန်ဖန်း ပဟေဠိဖြစ်စွာဖြင့်မေးလိုက်သည်၊၊

ဂျန်ဖန်းက လူသစ်ပဲရှိသေးတာကို စုချီနင်ရုတ်တရက် အမှတ်ရသွားခဲ့သည်၊၊

သူမက ငွေဒင်္ဂါးပြားကို မနာလိုစွာကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်၊၊

ထိုအရာကိုကြားသည့်အခါ ဂျန်ဖန်းစိတ်ဝင်စားမှု တိုးမြင့်လာခဲ့သည်၊၊

သူက အခြေခိုင်မာအောင်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးလိုအပ်နေတာပဲဖြစ်သည်၊၊

ဘာ?---

ထိုအရာက ဖြစ်ကောဖြစ်နိုင်လို့လား---

"ငါလည်း အစတုန်းကမယုံခဲ့ဘူး----"

ဂျန်ဖန်း နှလုံးခုန်မြန်သွားခဲ့သည်၊၊

သူ၌ မပြည့်စုံသည့် မြေကမ္ဘာအဆင့် လက်ချောင်းသိုင်းတစ်ခုရှိသည်မလား----

"ထူးဆန်းတယ်၊၊ ဘာလို့ စီနီယာအမက ဒါကို လွင့်ပစ်ခဲ့တာလဲ---"

"သူမအတွက် ဒီငွေဒင်္ဂါးပြားကိုရဖို့က မလွယ်ဖူးလေ---"

ဂျန်ဖန်း နှလုံးသား တုန်ယင်သွားခဲ့သည်၊၊

သူက ရုတ်တရက် လျိုချင်းရှန်၏ခံစားချက်တွေကို နားလည်သွားခဲ့သည်၊၊