မိစ္ဆာခေါင်းဆောင်

နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်။

ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်အောက်တွင် မြေအောက်နန်းတော်တစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းကို လီချန်က နှစ်များတစ်လျှောက် တူးဖော်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အတွင်းပိုင်းနေရာသည် အလွန်ကြီးမား၏။

သူ၏ဂရုတစိုက်စီစဉ်မှုအပြီးတွင် လေဝင်လေထွက်၊ အလင်းရောင်နှင့် အလှဆင်မှုတို့မှာ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

ထို့အပြင် သူသည် ဤနေရာတွင် အစီအရင်ငယ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ထားသည်။

သူသည် သူ၏တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် မြေးတပည့်များကို ဤနေရာသို့ ဘယ်တော့မှ ဝင်ရောက်ခွင့်မပြုခဲ့ပေ။ ဤသည်မှာ သူ၏ကိုယ်ပိုင်နေရာဟု ယူဆနိုင်သည်။

လီချန်သည် စင်တစ်ခုကို ကြည့်လိုက်သည်၊ ၎င်းပေါ်တွင် သိုလှောင်ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးကို တင်ထားရာ အားလုံးမှာ သူနှစ်များတစ်လျှောက် ရရှိခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး အရေအတွက်မှာ တစ်ရာကျော် ရှိသည်။

သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခုစီသည် ပစ္စည်းအမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး သူက အမျိုးအစားခွဲခြားထားသည်။

သူနှင့်အတူ သယ်ဆောင်သော သိုလှောင်ပစ္စည်းတွင် နေ့စဉ်သုံးပစ္စည်းများနှင့် တန်ဖိုးကြီးပစ္စည်းများ ပါဝင်ပြီး အခြားအသုံးမပြုသော ပစ္စည်းများကို ဤအဆောင်အယောင်များတွင် ထားရှိသည်။

သူသည် အဆင့်မြင့် မိစ္ဆာမျိုးနွယ် မဟာသူတော်စင်တစ်ယောက်၏ သိုလှောင်ပစ္စည်းတစ်ခုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ကောက်ယူလိုက်သည်၊ ၎င်းသည် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်လက်နက်အမျိုးမျိုးဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ မိစ္ဆာများ၏ အရွယ်အစားကြောင့် ဤလက်နက်များသည် ကြီးမားပြီး လူသားအသုံးပြုရန် မသင့်တော်ပေ။

သူ၏စုဆောင်းမှုကို ခဏတာမျှ ကြည့်ရှုပြီးနောက် အပြင်ဘက်တွင် အချိန်ခေါင်းလောင်း၏ အသံ မြည်လာသည်။ ထို့နောက် လီချန်သည် စင်မြင့်တစ်ခုသို့ လျှောက်သွားပြီး ကူရှင်တစ်ခုပေါ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။

သူသည် မိစ္ဆာအမြုတေတစ်ခုကို ထုတ်ယူပြီး အတွင်းရှိ မိစ္ဆာစွမ်းအင်အနှစ်သာရကို စတင်စုပ်ယူကာ သူ၏သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ထဲသို့ ပေါင်းစပ်ထည့်သွင်းလိုက်သည်။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ်ကို လေ့ကျင့်ပြီးနောက် သူသည် ကောင်းကင်ဘုံဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံရာ၌ မိမိကိုယ်ကို နှစ်မြှုပ်ထားလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် လီချန်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ မြေအောက်နန်းတော်မှ လျှောက်ထွက်သွားပြီး ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

သူကြာမြင့်စွာမတွေ့ခဲ့သော အသိမိတ်ဆွေဟောင်းတစ်ဦး ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ မတွေ့တာ အတော်ကြာပြီပဲ"

လီချန်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ မင်းရဲ့နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ပြီပဲ"

ဖန်ပိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

ယခုအခါ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကောင်းကင်ဘုံသားများစွာ ရှိနေသော်လည်း နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်သည် သေချာပေါက် ထူးခြားသည်။

လီချန်သည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်ဖြစ်ရုံသာမက သူ၏တိုက်ရိုက်တပည့်ငါးဦးစလုံးသည်လည်း ကောင်းကင်ဘုံသားများ ဖြစ်ကြသည်။

မည်သည့်တောင်ထွတ်၊ မည်သည့်မျိုးရိုးက ဤသို့သော အောင်မြင်မှုမျိုး ရှိနိုင်မည်နည်း။

ထို့ကြောင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသည် မူလပင်မတောင်ထွတ်ခုနှစ်လုံး မဟုတ်တော့ဘဲ ပင်မတောင်ထွတ်ရှစ်လုံး ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ဒါက သာမန်ပါပဲ။ စီနီယာအစ်ကိုဖန်က ဘယ်လိုလုပ်များ ဒီနေ့မှ ကျွန်တော့်နေရာကို လာဖို့ အချိန်ရခဲ့တာလဲ"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဖန်ပိုင်၏ တည်ရှိမှုကို နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတွင် ကြာမြင့်စွာကတည်းက မခံစားမိခဲ့ပေ။

သူ၏လက်ရှိကျင့်ကြံမှုအဆင့်ဖြင့် ဝိညာဉ်အာရုံတစ်ချက်လွှမ်းခြုံလိုက်သည်နှင့် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံနိုင်ပြီး လျှို့ဝှက်ချက်များမကျန်၊ ခံစားခံရသူများပင် သတိပြုမိမည်မဟုတ်ပေ။

"ငါမင်းရဲ့အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကို မလာတာ အတော်ကြာပြီဆိုတာ ရုတ်တရက် သတိရလိုက်လို့ လာကြည့်တာပါ။ ငါက ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာဖို့ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ့မိသားစုကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင်လုပ်ဖို့ပဲ အာရုံစိုက်နိုင်တော့တယ်"

ဖန်ပိုင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူနှင့်အတူတူ ကောင်းကင်ဘုံသားသို့ မရောက်ရှိခဲ့သော အခြားလူအများအပြားသည် လက်လျှော့နှင့်ပြီ။ သူ၏အသက်အရွယ်တွင် သူ့တွင်မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ပေ။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ငါ့မှာ အရည်အချင်းကောင်းတဲ့ မြေးကြီးတစ်ယောက် ရှိတယ်၊ သူက ခေါ်ယူမှုအကဲဖြတ်ပွဲကို အခုလေးတင် အောင်မြင်ခဲ့တယ်။ မင်း ဒီမှာ တပည့်တွေ လက်ခံသေးလား"

ဖန်ပိုင်က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"ဘာအရည်အချင်းလဲ"

လီချန်က မေးလိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့် ရွှေအရိုးအဆင့်တော့ သေချာတယ်။ သူ့ရဲ့အရည်အချင်းက သာမန်သာဆိုရင် ငါ သူ့ကို နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ကို ပို့ရဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ မင်းရဲ့နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်က ဉာဏ်ကြီးရှင်တွေ စုဝေးရာနေရာဆိုတာ ဘယ်သူမသိဘဲနေမလဲ"

ဖန်ပိုင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် သူ၏မျှော်လင့်ချက်များကို ဤမြေးကြီးအပေါ်တွင် ထားရှိသည်။

အကယ်၍ သူသည် အခြားတောင်ထွတ်များ၊ သိုင်းတေးသွားတောင်ထွတ်ပင်လျှင် ဝင်ရောက်ပါက သူ၏အဆင့်မြင့် ရွှေအရိုးအဆင့် အရည်အချင်းဖြင့် သူသည် သေချာပေါက် အဓိကလေ့ကျင့်မှုကို လက်ခံရရှိလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်သို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ပို၍ပင် ကောင်းမွန်လိမ့်မည်ဟု ခံစားမိ၏။

ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ လာရောက်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"စီနီယာအစ်ကိုဖန်၊ သူတကယ်ပဲ အရည်အချင်းရှိရင်တော့ သူ့ကို ပို့လိုက်ပါ။ ဒါပေမဲ့ ကြိုပြီး ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောထားပါရစေ၊ ကျွန်တော့်နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်မှာ ကျင့်ကြံမယ်ဆို နှလုံးသားမဲ့တောင်ထွတ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို လိုက်နာရမယ်။ အကယ်၍ သူက ဒီဒုက္ခကို မခံနိုင်ရင်တော့ သူ့ကို မပို့တာ အကောင်းဆုံးပဲ၊ နောက်ပိုင်းမှာ အဆင်မပြေဖြစ်မှာစိုးလို့"

လီချန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဂျူနီယာညီလေး လီ၊ ဒီအကြောင်းကို စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါ့ရဲ့ဖန်မိသားစုဝင်တွေက ဒုက္ခခံနိုင်ဆုံးပဲ။ အကယ်၍ သူက ဒီဒုက္ခကို မခံနိုင်ရင် ငါကိုယ်တိုင်လာပြီး သူအညံ့ခံတဲ့အထိ ရိုက်မယ်"

ဖန်ပိုင်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

လီချန်က ပြုံးလိုက်ပြီး နောက်ထပ်ဘာမှမပြောတော့ပေ။

.....

တစ်ရက်ကြာပြီးနောက် ဖန်ပိုင်သည် ၁၁ သို့မဟုတ် ၁၂နှစ်အရွယ် ယောက်ျားလေးတစ်ဦးကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။

သူ့တွင်လုံးဝိုင်းပြီး ကျားနှင့်တူသော ခေါင်းရှိသည်။ သူသည်လည်း ခေါင်းတုံးပင်။

ဖန်ပိုင်၏ မျိုးဆက်ဖြစ်ကြောင်း တစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် သိနိုင်၏။

လီချန်သည် သူ့ကို စစ်ဆေးရန် ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်ကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် တောက်ပသောအလင်းအဆင့်၊ သူ၏အရည်အချင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အတော်လေး ကောင်းမွန်သည်။

သူသည် ဤဖန်ဟူကို ဆရာတစ်ဦးကို တာဝန်ပေးအပ်ခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ရွှီလုံ ဖြစ်သည်။

....

အချိန်တို့က လျင်မြန်စွာ ကုန်သွားပြန်ကာ နောက်ထပ်သုံးနှစ် ကုန်လွန်သွားသည်။

ဤသုံးနှစ်အတွင်း လီချန်သည် အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်တွင် နေထိုင်ခဲ့ပြီး အပြင်ထွက်၍ မိစ္ဆာများကို ထပ်မံသတ်ဖြတ်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။

သူသည် တာအိုဂိုဏ်းနှင့်လည်း အဆက်အသွယ်မရှိဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်။

ဤနေ့တွင် လီချန်သည် သူ၏ဓားသိုင်းနည်းစနစ်ကို ကျင့်ကြံပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် စနစ်မျက်နှာပြင်ကို ဆင့်ခေါ်ပြီး နောက်ဆုံးအချက်အလက်များကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သိုင်းသူတော်စင်ဘုံ (အလယ်အလတ်အဆင့် ၄၂/၁၀၀)။

ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်မြင်ကွင်း (၃၇/၁၀၀) [ရုတ်တရက်ဉာဏ်ပွင့်ခြင်း]။

အချိန်ခေါင်းလောင်း (ဝိညာဉ် ၂၈၈၁၉/၁၀၀၀၀၀)။

မဟာမြစ်ဓားချီ တတိယအလွှာ (ပြီးပြည့်စုံမှု)။

ကောင်းကင်ဘုံပထမဓား (ပြီးပြည့်စုံမှု)[ဗလာနယ်ဖောက်ခွဲခြင်း]။

ကောင်းကင်ဘုံဒုတိယဓား (ပြီးပြည့်စုံမှု)[သံချပ်ကာဖောက်ခွဲခြင်း]။

ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓား (ကျွမ်းကျင်မှု ၆၇/၁၀၀)။

နှလုံးသားမဲ့သိုင်းရည်ရွယ်ချက် (အနတ္တပုံရိပ် ဆဋ္ဌမအဆင့် ၂၈/၁၀၀)။

သွေးနှင့်ချီစွမ်းအင်နယ်ပယ် (ဒုတိယအဆင့် ၆၉/၁၀၀)။

ချန်ယွမ်အစီအရင်ကျမ်း (အဋ္ဌမအခြေခံ ၉၁/၁၀၀)။

မြေခွေးရုပ်သေး။

သူ၏ကောင်းကင်ဘုံတတိယဓားသည် ကျွမ်းကျင်မှုသို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး တိုးတက်မှု ၆၇ ရှိသည်။ အခြေခံအားဖြင့် သူသည် ရက်နှစ်ဆယ်လျှင် တိုးတက်မှုတစ်မှတ်ကို တိုးမြှင့်နိုင်သည်။

ဤအရှိန်ကို မနှေးမမြန်ဟုသာ ဆိုနိုင်ပြီး လက်ခံနိုင်သေးသည်။

ထို့အပြင် သူ၏မဟာမြစ်ဓားချီ တတိယအလွှာသည် ပြီးမြောက်သွားပြီ။

၎င်း၏စွမ်းအားမှာမူ အဆင်ပြေသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်နှင့် ကိုက်ညီသည်။

သို့သော် အဆင့်ကျော်တိုက်ပွဲများအတွက် မလုံလောက်ပေ။

ငရဲရှစ်ထပ် ယမမင်း ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းနည်းလမ်း၏ ကျင့်ကြံမှုသည် သူ၏ရှေးဟောင်းဝိညာဉ်မြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ တိုးတက်စေခဲ့ပြီး တိုးတက်မှုသုံးဆယ့်ခုနစ်မှတ်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သူ၏ကဏ္ဍအားလုံးရှိ ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို တိုးတက်စေခဲ့သည်။

ရုတ်တရက် သူသည် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ မြေအောက်နန်းတော်မှ လျှောက်ထွက်သွားပြီး ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် သူ၏တိုက်ရိုက်တပည့်များနှင့် မြေးတပည့်အများအပြားသည် အတူတကွ စုဝေးနေကြပြီး ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် အမျိုးသမီးတစ်ဦးနှင့် ၆၊၇နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို ဝန်းရံထားသည်ကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"ဆရာ"

တတိယတပည့် စုရှင်းလန်သည် ထူးဆန်းသောအမူအရာဖြင့် အနားသို့ လာခဲ့သည်။ "သူက ဂျူနီယာမောင်လေးယန်ကို ရှာနေတယ်လို့ ပြောတယ်"

"ယန်ဖန်းလား၊ သူ ဘာလိုချင်လို့လဲ"

လီချန်က အနားသို့ လာပြီး မေးလိုက်သည်။

သူသည် ဤမိန်းကလေးကို သူ၏ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ကြီးမားစွာ တုန်လှုပ်သွားသည်။ သူမ၏အရည်အချင်းသည် အမှန်တကယ်တွင် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီး အဆင့်မြင့် ရတနာအလင်းအဆင့် အရည်အချင်းနီးပါး ရှိသည်။

ဝိညာဉ်အလင်းရောင်အရ ၎င်းသည် တည်ငြိမ်မှုနှင့် များစွာကွာဝေးပြီး ကြီးထွားရန် နေရာများစွာ ရှိနေသေးသည်။ အနာဂတ်တွင် သူမသည် သဘာဝအလင်းတန်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနိုင်သည်။

အကယ်၍ အရိုးစစ်ဆေးခြင်းနည်းလမ်းများကို အသုံးပြုမည်ဆိုပါက ၎င်းကို ယခုအခါ သေချာပေါက် မတွေ့ရှိနိုင်ပေ။ သို့သော် ဝိညာဉ်အာရုံခံစားခြင်းနည်းစနစ်မှာမူ ကွဲပြားသည်။

"ရှင်က"

ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးသည် လီချန်ကို ကြည့်ကာ လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ငါက ယန်ဖန်းရဲ့ဆရာ"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်မက နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းကို ရှောင်လျန်အတွက် ယန်ဖန်းကို ရှာဖို့ လာခဲ့တာပါ၊ သူ့အဖေကို ရှာဖို့ပါ"

ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လီချန်သည် မှင်တက်သွားပြီးနောက် စုရှင်းလန်ကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "ယန်ဖန်းက ဘယ်အချိန်ကတည်းက ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရသွားတာလဲ"

သူသည် ဤမိန်းကလေးသည် ယန်ဖန်းငယ်ငယ်တုန်းကနှင့် အလွန်တူညီသည်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။

"ဆရာ၊ ကျွန်မလည်း မသိပါဘူး" စုရှင်းလန်က ခေါင်းခါလိုက်သည်။

သူမသည် ဤဂျူနီယာမောင်လေးသည် ပြည့်တန်ဆာအိမ်များသို့ သွားရောက်ပြီး အရက်သောက်ရသည်ကို နှစ်သက်ကြောင်း သိသော်လည်း သူသည် ဘယ်တော့မှ ခြေရာလက်ရာမကျန်ခဲ့ပုံရသည်။

"သွားပြီး ယန်ဖန်းကို ပြန်ခေါ်ခဲ့"

လီချန်က ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဂျူနီယာမောင်လေးရဲ့ တည်နေရာက မသေချာဘူး။ ဒီအချိန်မှာ သူဘယ်မှာရှိလဲ ကျွန်မ မသိဘူး"

စုရှင်းလန်က တွန့်ဆုတ်နေသည်။

"မင်း ဘယ်နည်းလမ်းသုံးသုံး ငါဂရုမစိုက်ဘူး၊ မင်း သူ့ကို ငါ့ရှေ့ရောက်အောင်ခေါ်လာခဲ့။"

လီချန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

လွန်ခဲ့သောနှစ်အနည်းငယ်က ရွှီလုံသည် ဟဲမိသားစုမှ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သူ၏တာအိုအဖော်အဖြစ် ရှာဖွေခဲ့ပြီး ယခုအခါ ဤတပည့်ငယ်လေးသည် သမီးတစ်ဦးပင် မွေးလာခဲ့ပြန်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာ"

စုရှင်းလန်က လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် တောင်အောက်သို့ အလျင်အမြန် ဆင်းသွားကာ သူမ၏ဂျူနီယာမောင်လေး၏ တည်နေရာကို ရှာဖွေရန် နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ ထောက်လှမ်းရေးကွန်ယက်ကို အသုံးပြုရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

"မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

လီချန်က အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ ညင်သာစွာ မေးလိုက်သည်။

"အကြီးအကဲ၊ ကျွန်မကို ဝမ်ဝမ်လို့ ခေါ်ပါတယ်"

ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ ငါ မင်းကို လောလောဆယ် အလုပ်ကြမ်းခန်းမမှာ နေဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်၊ ယန်ဖန်းပြန်လာမှ စကားပြောကြတာပေါ့"

လီချန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ယန်ဖန်းဖန်တီးခဲ့သော အရှုပ်ဖြစ်ပြီး ယန်ဖန်းကိုယ်တိုင် ရှင်းလင်းရမည်။

မကြာမီမှာပင် လီချန်သည် လီပေါ်ကျစ်အား နှစ်ဦးကို အလုပ်ကြမ်းခန်းမတွင် ယာယီနေထိုင်ရန် စီစဉ်ခိုင်းလိုက်သည်။

....

ချန်ဖင်ခရိုင်မြို့။

မိုးနှင့်မြူမျှော်စင်။

ဒီနယ်တစ်ဝိုက်ရှိကျော်ကြားသော ပြည့်တန်ဆာအိမ်များထဲမှ တစ်ခုအဖြစ် ၎င်းသည် သူ၏အရည်အသွေးကြောင့် လူသိများသည်။

ယန်ဖန်းသည် ဖြူဖွေးနူးညံ့သော လက်တစ်ဖက်ကို ခေါင်းအုံးအဖြစ် အသုံးပြုကာ အိပ်မောကျနေသည်။ ရုတ်တရက် တဂျိမ်းဂျိမ်းမြည်သံနှင့်အတူ တံခါးသည် ကန်ဖွင့်ခံလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ယန်ဖန်းသည် ထိုင်ထလိုက်ပြီး မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ မှင်တက်သွားသည်။ ဓားလွယ်ထားသော စာပေပညာရှင်တစ်ဦးအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော ချောမောသော အမျိုးသားတစ်ဦး ဝင်ရောက်လာခဲ့သည်။

"စီနီယာအစ်မ။ ဘာလို့၊ ဘာလို့ ဒီကိုရောက်နေတာလဲ"

ယန်ဖန်းသည် အမျိုးသားအဖြစ် ဝတ်ဆင်ထားသော စုရှင်းလန်ကို ကြည့်ကာ လုံးဝမှင်တက်သွားသည်။

"အမြန်ထပြီး ငါနဲ့ပြန်လိုက်ခဲ့"

စုရှင်းလန်က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

ပြောပြီးသည်နှင့် သူမသည် လျှောက်ထွက်သွားသည်။

ယန်ဖန်းသည် လျင်မြန်စွာ သူ၏အဝတ်အစားများကို ဝတ်ဆင်ပြီး သူမနောက်သို့ လိုက်သွားသည်၊ "စီနီယာအစ်မ၊ ဘာတွေအလောတကြီး ဖြစ်နေတာလဲ"

"မင်းရဲ့သမီးက မင်းကိုလာရှာတယ်"

စုရှင်းလန်က ပေါ့ပေါ့တန်တန် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်"

ယန်ဖန်းသည် နားမလည်ပေ၊ "ဘာသမီးလဲ။ စီနီယာအစ်မ၊ ရှင်းရှင်းပြောလေ။"

"အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က ၆၊၇နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်ကို ခေါ်လာတယ်၊ သူမရဲ့သမီးက သူ့အဖေကို အသိအမှတ်ပြုဖို့ မင်းကိုလာရှာတယ်လို့ ပြောတယ်"

စုရှင်းလန်က ရယ်မောလိုက်သည်၊ "ဂျူနီယာမောင်လေး၊ မင်းက တကယ်ကို တစ်ခုခုပဲ၊ ဘာအသံမှမထွက်ဘဲ ဒီလောက်ကြီးတဲ့ သမီးတစ်ယောက် ရထားတယ်၊ ကျစ် ကျစ်။ ဆရာကတော့ အရမ်းဒေါသထွက်နေပုံပဲ"

ယန်ဖန်းက သူ၏ခေါင်းကို ကုတ်လိုက်သည်၊ "ဒါမဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း အရမ်းသတိထားတယ်"

ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက်အဖြစ် အချို့သော ကိစ္စများကို ထိန်းချုပ်ခြင်းသည် သူအတွက် ကိတ်မုန့်တစ်လုံးစားသကဲ့သို့ပင်။ ဘယ်လိုလုပ်မျိုးစေ့တစ်ခုကို ချန်ရစ်ခဲ့နိုင်ပါ့မလဲ။

"ဒါနဲ့ ဂျူနီယာမောင်လေး၊ အဲဒီအမျိုးသမီးက ဝမ်ဝမ်လို့ခေါ်တယ်"

စုရှင်းလန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဝမ်ဝမ် ဟုတ်လား"

ယန်ဖန်းသည် ပထမဦးစွာ အံ့အားသင့်သွားပြီး သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်၊ "မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ သူမ တကယ်ပဲ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး တည်ရှိနိုင်မှာလဲ"

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ မင်း ဘာကိုဆိုလိုတာလဲ"

စုရှင်းလန်သည် သူမ၏ဂျူနီယာမောင်လေး၏ အသွင်အပြင်ကို ကြည့်ကာ သံသယများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သို့သော် ယန်ဖန်းသည် နောက်ထပ်ဘာမှမပြောဘဲ ထိုအစား သူသည် အရှိန်မြှင့်ကာ နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်းသို့ ပျံသန်းသွားသည်။

....

နာရီဝက်မပြည့်မီမှာပင် နှစ်ဦးသား နတ်ဘုရားဓားဂိုဏ်း၏ အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိခဲ့ကြသည်။

"ဆရာ"

ယန်ဖန်းသည် သူ၏အမူအရာကင်းမဲ့နေသော ဆရာလီချန်ကို မငြိမ်မသက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သားအမိနှစ်ယောက်ကို အလုပ်ကြမ်းခန်းမမှာ နေဖို့ စီစဉ်ပေးထားတယ်၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် သွားကြည့်လိုက်"

လီချန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ"

ယန်ဖန်းက တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သည်။

သို့သော် လီချန်သည် လှည့်ထွက်ကာ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားနှင့်ပြီ။

စုရှင်းလန်သည် ယန်ဖန်းကို ကူကယ်ရာမဲ့သောအမူအရာတစ်ခု ပေးလိုက်သည်။

ယန်ဖန်းသည် အလုပ်ကြမ်းခန်းမသို့ အလျင်အမြန် သွားရောက်ခဲ့ပြီး ခြံဝင်းတစ်ခုတွင် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို တွေ့မြင်လိုက်ရသည်။

"ဖေဖေ"

မိန်းကလေးသည် ယန်ဖန်းကို မြင်သည်နှင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။

မိန်းကလေးကို ကြည့်ရင်း ယန်ဖန်းသည် ထူးဆန်းသော ရင်းနှီးမှုခံစားချက်တစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ဦးရေပြားသည် ချက်ချင်း ထုံကျင်သွားသည်။ သူသည် လျင်မြန်စွာ မေးလိုက်သည်၊ "မင်းရဲ့အမေ ဘယ်မှာလဲ"

"မေမေ သွားပြီ"

မိန်းကလေးက ပြောလိုက်သည်။

"သွားပြီ ဟုတ်လား"

ယန်ဖန်းသည် မှင်တက်သွားသည်။

"အမေက စာတစ်စောင် ထားခဲ့တယ်"

မိန်းကလေးက စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

ယန်ဖန်းသည် စာကို ယူကာ ဖွင့်လိုက်သည်။

သူဖတ်နေစဉ်မှာပင် သူ၏အမူအရာသည် အလွန်ထူးဆန်းသွားသည်၊ "ဒါ ဘယ်လိုလုပ်ပြီး အမှန်ဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

"ဒီမှာနေဦး"

ယန်ဖန်းသည် လှည့်ထွက်ကာ ခြံဝင်းမှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး မိန်းကလေးသည် သူ့နောက်သို့ လိုက်ပါထွက်လာသည်။

"အမေက ဖေဖေ့နောက်ကို လိုက်ခိုင်းထားတယ်"

မိန်းကလေးက ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ"

ယန်ဖန်းက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး မိန်းကလေး၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်ကာ အလုပ်ကြမ်းခန်းမမှ ထွက်ခွာပြီး အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ ပျံသန်းပြန်လာခဲ့သည်။

"ဂျူနီယာမောင်လေး၊ မင်း သူမကို လက်ခံလိုက်ပြီလား"

စုရှင်းလန်သည် ယန်ဖန်း မိန်းကလေးကို ပြန်ခေါ်လာသည်ကို မြင်လျှင် စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

"စီနီယာအစ်မ၊ သူမကို ခဏလောက် စောင့်ရှောက်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် ဆရာ့ကို သွားတွေ့ဦးမယ်"

ယန်ဖန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ၏တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသော ဆရာကို ကြည့်ရင်း ယန်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်၊ "ဆရာ၊ ဒီကိစ္စက အရမ်းထူးဆန်းလွန်းတယ်"

"ငါ မင်းရဲ့ကိစ္စတွေကို ဂရုမစိုက်ဘူး"

လီချန်က လျစ်လျူရှုစွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤတပည့်ငယ်လေးသည် ရုတ်တရက် သမီးတစ်ဦး ရရှိသည်မှာ အနည်းငယ် မဖြစ်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်သော်လည်း သူသည် ထပ်မံစဉ်းစားကြည့်ရာ သူ့တပည့်များသည် ကောင်းကင်ဘုံသားများဖြစ်ကြပြီး သူတို့သည် မငယ်တော့ပေ။ သူတို့သည် အပြင်ဘက်တွင် မိသားစုနှင့် ကလေးများ ရှိနေခြင်းသည် သာမန်ပင်။

သူသည် သူတို့၏ဘဝအဖြစ်အပျက်များကို လိုက်ပြီး စိုးရိမ်ပူပန်မနေသင့်တော့ပေ။

"ဆရာ၊ အဲဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ အဲဒီဝမ်ဝမ်ရဲ့ မူလအစအကြောင်းပါ။ ဒီတပည့်က ဆရာ့ကို ပြောပြရင် ဆရာ သေချာပေါက် မယုံကြည်ဘဲနေမှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့မှာ ဘယ်လိုမူလအစ ရှိနိုင်မှာလဲ။ ငါမြင်တာတော့ ဝမ်ဝမ်က သာမန်လူတစ်ယောက်ပဲ"

လီချန်သည် သူ့တပည့်၏ တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အနည်းငယ် နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

သမီးတစ်ယောက် ရသွားရုံပဲ မဟုတ်ဘူးလား။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် ဒီဝမ်ဝမ်ကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဘူး"

ယန်ဖန်းက ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အမ်။ မင်းပြောတာက အဲဒီမိန်းကလေးက မင်းရဲ့သမီးမဟုတ်ဘူး ဟုတ်လား"

လီချန်က အံ့အားသင့်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ ဒီတပည့်က ဒီဝမ်ဝမ်ကို တခြားတစ်နေရာမှာ တွေ့ဖူးတယ်"

ယန်ဖန်းက အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူလိုက်သည်။

"အမ်။ ယန်ဖန်း၊ မင်း မင်းရဲ့ဆရာကို လှည့်စားနေတာလား"

လီချန်က မျက်နှာတည်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်၊ "ဒါဆိုရင် ပြောပါဦး၊ မင်း သူမကို ဘယ်မှာတွေ့ဖူးလဲ"

ပထမဦးစွာ သူသည် သူမကို တစ်ခါမှ မတွေ့ဖူးဟု ဆိုပြီး ယခုအခါ သူသည် သူမကို တခြားတစ်နေရာတွင် တွေ့ဖူးသည်ဟု ဆိုသည်။ ဤသည်မှာ ကွဲလွဲမှုမဟုတ်လား။

"ဆရာ၊ ကျွန်တော် အဲဒီဝမ်ဝမ်ကို ကျွန်တော့်ရဲ့အိပ်မက်ထဲမှာ တွေ့ခဲ့တာပါ။ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်လောက်က အချိန်ကာလတစ်ခုအထိ ကျွန်တော် နေ့တိုင်း အိပ်မက်တစ်ခုတည်းကိုပဲ မက်ခဲ့တယ်၊ ပြီးတော့ ကျွန်တော် အဲဒီဝမ်ဝမ်ကို အိပ်မက်မက်ခဲ့တယ်"

ယန်ဖန်းက ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူသည် ထိုအိပ်မက်ကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မမက်တော့ပေ။ သူသည် တစ်ချိန်က သူ့အိပ်မက်ထဲရှိ ထိုဝမ်ဝမ်အတွက် အချစ်နာကျခဲ့ပြီး ၎င်းကို ကျော်လွှားရန် အချိန်အတော်ကြာ ယူခဲ့ရသည်။ ထို့နောက် သူသည် လောကီကမ္ဘာတွင် လျှောက်ပတ်ကစားပြီး ပြည့်တန်ဆာအိမ်အမျိုးမျိုးတွင် လှည့်လည်နေခဲ့သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်၊ အိပ်မက်တစ်ခုထဲမှာ"

လီချန်၏ မျက်နှာသည် အေးစက်သွားသည်၊ "အဓိပ္ပာယ်မရှိတာ၊ မင်း မင်းရဲ့ဆရာကို လှည့်စားဖို့ လုပ်ကြံပြောနေတာလား"

"ဆရာ၊ ဒီတပည့်က ဆရာ့ကို မလိမ်ပါဘူး၊ တကယ်ပါ။ ကျွန်တော်လည်း ဘာတွေဖြစ်နေမှန်း မသိဘူး"

ယန်ဖန်းက လျင်မြန်စွာ ပြောလိုက်သည်။

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် သူသည် ရုတ်တရက် အခန်းမှ ထွက်ပြေးသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် သူသည် သူ၏လက်ထဲတွင် စာလိပ်တစ်လိပ်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ပြန်ပြေးဝင်လာသည်။ သူသည် စာလိပ်ကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"ဆရာ၊ ဒါက ကျွန်တော့်အိပ်မက်ထဲက ဝမ်ဝမ်အတွက် ကျွန်တော့်အထင်အမြင်ပါ။ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ဆွဲထားတာပါ"

ယန်ဖန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်း သူမကို လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်ဆယ်က အိပ်မက်ထဲမှာပဲ တွေ့ခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်၊ ဘာလို့ အဲဒီမိန်းကလေးက ၆နှစ် ၇နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလဲ"

လီချန်သည် ပန်းချီကားထဲရှိ အမျိုးသမီးကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူမသည် ယခင်က အချိန်ပြခေါင်းလောင်းစင်သို့ လာခဲ့သော ရိုးရှင်းသောအဝတ်အစားဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးနှင့် အလွန်တူညီသည်။ သူသည် မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်မနေနိုင်ခဲ့ပေ။

"ဆရာ၊ ဒီတပည့်လည်း မသိပါဘူး"

ယန်ဖန်းသည်လည်း အဓိပ္ပာယ်မရှိဟု ခံစားမိ၏။

အိပ်မက်ထဲမှ လူတစ်ဦးသည် လက်တွေ့ဘဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီး ၆၊၇နှစ်အရွယ် သမီးတစ်ဦးပင်ပါလာသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ဆယ်က သူသည် ကောင်းကင်ဘုံသားတစ်ယောက် ဖြစ်နှင့်ပြီ၊ သူသည် လက်တွေ့နှင့် အိပ်မက်ကို မခွဲခြားနိုင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။

"ဒါဆိုရင် မင်းရဲ့သမီးကို သွားမေး"

လီချန်က သူ၏လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

သူ ယုံကြည်ရမလား မယုံကြည်ရမလား မသိပေ။

ဤတပည့်ငယ်လေးသည် အပျော်အပါးလိုက်စားသော်လည်း သူသည် မိမိကိုယ်ကို လှည့်စားရန် ဤသို့သော အဓိပ္ပာယ်မရှိသော အကြောင်းပြချက်ကို လုပ်ကြံပြောမည်မဟုတ်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ဆရာ"

ယန်ဖန်းသည် ခေါင်းလောင်းမျှော်စင်မှ လျှောက်ထွက်သွားပြီး စားသောက်နေသော မိန်းကလေးကို ကြည့်လိုက်သည်၊ "မင်းနာမည် ဘယ်လိုခေါ်လဲ"

"ဖေဖေ၊ သမီးနာမည်က ယန်လျန်ပါ"

မိန်းကလေးက အလွန်ချိုသာသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့အမေ ဘယ်မှာလဲ"

"ဖေဖေ၊ ဖေဖေ ဒီမေးခွန်းကို မေးပြီးပြီလေ"

"အမ်။ မင်းရဲ့အမေ ဘာလို့ထွက်သွားတာလဲ"

"မေမေက ပြောတယ်၊ သူ့မှာ လုပ်စရာတွေ ရှိတယ်၊ လောလောဆယ် သမီးကို မစောင့်ရှောက်နိုင်ဘူးတဲ့"

"မင်းရဲ့အမေ ဘယ်ကိုသွားတာလဲ"

"မေမေက မပြောခဲ့ဘူး"

"မင်းတို့ အရင်က ဘယ်မှာနေခဲ့တာလဲ"

"အရမ်းလှပတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းပေါ်မှာ၊ သမီးနဲ့မေမေပဲ။ သူက သမီးကို ဖေဖေ့အကြောင်း မကြာခဏ ပြောပြတယ်"

"အရမ်းလှပတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်း ဟုတ်လား"

ယန်ဖန်းသည် မှင်တက်သွားသည်၊ "ရှောင်လျန်၊ အဲဒါ လေထဲမှာ မျောနေတဲ့ ကျွန်းတစ်ကျွန်းလား"

"ဟုတ်တယ်၊ အဲဒီပေါ်မှာ မသေမျိုးကြိုးကြာငှက်တွေလည်း ရှိတယ်၊ သမီး သူတို့ကို မကြာခဏ စီးပြီး ပျံတယ်"

မိန်းကလေးက လျင်မြန်စွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ယန်ဖန်းသည် တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

ဤသည်မှာ အိပ်မက်ထဲမှ ကျွန်းမဟုတ်လား။

၎င်းမှာ သူအိပ်မက်ထဲတွင် စိတ်ကူးပုံဖော်ခဲ့သမျှသာ ဖြစ်သည်။

မိန်းကလေး ယန်လျန်၏ အဆိုအရ ထိုကျွန်းသည် အမှန်တကယ်တွင် တည်ရှိနေပုံရသည်။

တကယ်ကိုမဖြစ်နိုင်တာတွေ။

......

ကျုံးမော်တောင်။

ဗလာဖြစ်နေသော ကျောက်တောင်ပေါ်တွင် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးများဖြင့် လုံးဝတည်ဆောက်ထားသော ကြီးမားသော နန်းတော်တစ်ခု တည်ရှိနေသည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ပင်မခန်းမအပြင်ဘက်၌ ပုံသဏ္ဌာန်အမျိုးမျိုးရှိသော အားကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲငါးကောင် ရပ်နေသည်။

သူ၏ခေါင်းတစ်ခုလုံးတွင် အညိုရောင်အမွေးများရှိသော ခြင်္သေ့မိစ္ဆာတစ်ကောင်၊ လှပသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော်လည်း မြေခွေးမျက်နှာရှိသော မြေခွေးနတ်ဆိုးတစ်ကောင်၊ ကွက်ကျားရှပ်အင်္ကျီဝတ်ထားပြီး ဖောင်းကားနေသော ခန္ဓာကိုယ်ရှိသော ဖားပြုတ်မိစ္ဆာတစ်ကောင်၊ ရွှေရောင်တောင်ပံများရှိသော ငှက်မိစ္ဆာတစ်ကောင်၊ နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်ရုံဝတ်ထားပြီး အကြေးခွံများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော မြွေမိစ္ဆာတစ်ကောင်။

ရုတ်တရက် အနက်ရောင်ကျောက်တုံးနန်းတော်၏ တံခါးသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ပွင့်သွားပြီး အတွင်းရှိ နက်ရှိုင်းသော ခန်းမကို ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် တခြားကမ္ဘာမှ လာသကဲ့သို့ နက်ရှိုင်းသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက်ကြာတာတောင် မင်းတို့ သေမျိုးဘုံကို ဘာလို့မသိမ်းပိုက်နိုင်သေးတာလဲ"

ဤအားကောင်းသော မိစ္ဆာသားရဲငါးကောင်သည် တုန်ရီသွားလောက်အောင် ကြောက်လန့်သွားပြီး အားလုံး ခန်းမ၏ ဝင်ပေါက်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြကာ ပြန်မဖြေဝံ့ကြပေ။

"အနှစ်တစ်ရာပဲ ကျန်တော့တယ်။ အကယ်၍ မင်းတို့ မသေမျိုးသွေးကို ထုတ်ယူပြီး မသေမျိုးဆေးလုံးကို မသန့်စင်နိုင်သေးရင် မင်းတို့အားလုံး ဒီသခင်ကြီးနဲ့အတူ မြှုပ်နှံခံရလိမ့်မယ်"

နက်ရှိုင်းပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အသံသည် ထပ်မံထွက်ပေါ်လာသည်။

"သ၊ သခင်ကြီး၊ ကျွန်တော်တို့ကို အချိန်အနည်းငယ် ပိုပေးပါဦး။ ကျွန်တော်တို့မှာ အစီအစဉ်အသစ်တစ်ခု ရှိနှင့်နေပါပြီ၊ သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့ကို သေချာပေါက် အနိုင်ယူပြီး သေမျိုးဘုံကို လုံးဝသိမ်းပိုက်နိုင်မှာပါ"

ခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ၊ ခြင်္သေ့ကုလားအုတ်တောင်တန်း၏ သခင်က တုန်ရီနေသော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟွန်း၊ မင်းတို့ ဒီသခင်ကြီးကို ထပ်မစောင့်ခိုင်းစေဖို့ မျှော်လင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် အကျိုးဆက်တွေကို မင်းတို့သိပါတယ်"

အေးစက်သောအသံနှင့်အတူ ပင်မခန်းမ၏ တံခါးသည် တဂျိမ်းဂျိမ်းမြည်သံနှင့်အတူ ပိတ်သွားသည်။

အားကောင်းသော မိစ္ဆာမျိုးနွယ် အကြွင်းမဲ့သူတော်စင်ငါးပါးသည် သက်ပြင်းချမနေနိုင်ခဲ့ကြပေ။ သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကြည့်လိုက်ကြပြီးနောက် လှည့်ထွက်ကာ ကျုံးမော်တောင်မှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

.....

မိုးပြာရောင်သက်တံ့ဒေသ။

နတ်ဆိုးကပ်ဘေး၏ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခံရသော ဧရိယာတစ်ခု။

သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ ကြီးမားသောအင်အားစုများ၏ ပြင်းထန်သော ဖိနှိပ်မှုအောက်တွင် နတ်ဆိုးကပ်ဘေး၏ အရင်းအမြစ်သည် တဖြည်းဖြည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအတွင်း၌ ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ သိုင်းမဟာမိတ်အဖွဲ့၏ အင်အားစုများ၏ ကြီးမားသော အစိတ်အပိုင်းတစ်ခုကိုလည်း ထိန်းချုပ်ထားရာ ကာကွယ်ရေးလိုင်းအမျိုးမျိုးတွင် အင်အားမလုံလောက်မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။ သူတို့သည် နောက်ဆုတ်ရန်သာ တတ်နိုင်ရာ ကြီးမားသော နယ်မြေဧရိယာတစ်ခုကို ဆုံးရှုံးခဲ့ပြီး ၎င်းကို မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က သိမ်းပိုက်ခဲ့သည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် နတ်ဆိုးကပ်ဘေး၏ အပြင်းထန်ဆုံးနှင့် ဗဟိုဧရိယာတွင်။

လူ့လောက၏ ခြေရာများမှာ လုံးဝမမြင်နိုင်တော့ပေ။

နေရာတိုင်းသည် မင်ကဲ့သို့ မီးလောင်မြေဖြစ်ပြီး အသက်လက္ခဏာမရှိပေ။

ဗဟိုဧရိယာတွင် ကြီးမားပြီး မည်းနက်သော တောင်တစ်လုံး တည်ရှိနေပြီး ပျားလပို့ကဲ့သို့ ၎င်းပေါ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော အပေါက်များ ရှိနေသည်။ ရုတ်တရက် နတ်ဆိုးရုပ်သေးကဲ့သို့ ပုံရိပ်တစ်ခုသည် ဤမည်းနက်သော မိစ္ဆာတောင်အောက်တွင် ပေါ်လာပြီး အပေါက်တစ်ခုထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ဝင်ရောက်သွားသည်။

ဤမည်းနက်သော မိစ္ဆာတောင်အတွင်း၌ ထူးဆန်းသော အနက်ရောင်ပိုးအိမ်အများအပြား ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ဤနတ်ဆိုးရုပ်သေးသည် အတွင်းဆုံးခန်းမသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ပုံရိပ်တစ်ခုသည် အနက်ရောင်ပလ္လင်တစ်ခုပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်နေသည်။

"မင်း ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ"

အနက်ရောင်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်က အေးစက်သောအသံကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီး ယွီတာ၊ ခင်ဗျား နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်သွားရင်တောင် ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ ချင်းချိုးတောင်ရဲ့ မင်းသမီးပဲ"

နတ်ဆိုးရုပ်သေးက ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား။ ငါက နတ်ဆိုးတစ်ကောင်။ ငါ့အတွက် လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ၊ မင်းတို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ၊ သူတို့က အစားအစာသက်သက်ပဲ"

အနက်ရောင်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်သည် ရယ်စရာအကောင်းဆုံးပြက်လုံးကို ကြားလိုက်ရသကဲ့သို့ ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းသမီး ယွီတာ၊ ခင်ဗျားက နတ်ဆိုးတစ်ကောင် ဖြစ်ပေမယ့် တစ်ချိန်က မိစ္ဆာတစ်ကောင် ဖြစ်ခဲ့ပြီး မိစ္ဆာတစ်ကောင်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ အမှတ်တရတွေကို ထိန်းသိမ်းထားတုန်းပဲ။ ဒါကြောင့် ခင်ဗျားက နတ်ဆိုးတွေနဲ့ မိစ္ဆာတွေရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ ပူးတွဲအရှင်သခင် ဖြစ်လာနိုင်ပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို အုပ်ချုပ်နိုင်တယ်။ လူသားမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ၊ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်ဖြစ်စေ၊ သူတို့အားလုံးက ခင်ဗျားကို ထောက်ခံနိုင်တယ်"

နတ်ဆိုးရုပ်သေးက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းပြောတဲ့စကားက ငါ့ကို နည်းနည်းတော့ စိတ်ဝင်စားစေတယ်"

အနက်ရောင်ပလ္လင်ပေါ်ရှိ ပုံရိပ်က ပြောလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် အရှင်မင်းသမီး ယွီတာ၊ ကျွန်တော်တို့ မိစ္ဆာမျိုးနွယ်က ခင်ဗျားကို လွတ်မြောက်အောင် ကူညီပြီး ဒီကမ္ဘာကြီးကို လုံးဝသိမ်းပိုက်ရာမှာ ခင်ဗျားကို ကူညီဖို့ ဆန္ဒရှိပါတယ်"

နတ်ဆိုးရုပ်သေးက ဒူးထောက်လိုက်သည်။