နီကိုလပ်စ်၏ စာရွက်စာတမ်း

မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသော ယောက်ျားများနှင့် မိန်းမများသည် စက်ဝိုင်းပုံ ကွင်းပတ်ပတ်လည်ရှိ ကြည့်ရှုစင်မြင့်များ ပေါ်တွင် ရှိနေ ကြသည်။ သူတို့သည် ခမ်းနား ထည်ဝါသော ဝတ်စုံများကို ဝတ်ဆင်ထားကြပြီး သူကောင်းမျိုးနွယ် များကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

"ငါတို့ ဟန်ဆောင် ကြင်နာ ပြနေတာတွေကို လုံလောက်ပြီ။ မဟာမှော်အရှင်က ငါတို့ကို တစ်ယောက်နဲ့ တစ်ယောက် ချစ်ခင်ကြဖို့၊ စာကြိုးစားကြဖို့နဲ့ အသိပညာကို လေးစားကြဖို့ ပြောခဲ့တယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါတို့ နှလုံးသားတွေက တခြားတစ်မျိုး ပြောနေတယ်။ ငါတို့က အဲ့ဒါတွေ အားလုံး မလိုအပ်ဘူး။ ငါတို့က အကြမ်းဖက်မှုကို လိုချင်တယ်။ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို လိုချင်တယ်။ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက် တွေ့ဆုံပွဲမှာ မင်းတို့ အဲ့ဒါကို ရရှိလိမ့်မယ်။" ပွဲကြေညာသူက အော်ပြောလိုက်သည်။

လူအုပ်သည် ရိုင်းစိုင်းစွာ အော်ဟစ်ကြသည်။

လူဆိုးလေးသည် တစ်လတာ ဒုက္ခ ခံပြီးနောက် ဆုလာဘ်များ ရှိ၊မရှိ မေးမြန်း လိုသော်လည်း မည်သူမျှ သူပြောသည့် အရာကို နားမလည် နိုင်ခဲ့ချေ။

လူဆိုးလေး၏ ရှေ့ရှိ သတ္တုတံခါးသည် တဖြည်းဖြည်း မြောက်တက်သွားပြီး ၄ မီတာခန့် အရပ်မြင့်သော တောရန်း တစ်ကောင်သည် ပုဆိန် အကြီးကြီး တစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ ထွက်လာသည်။ သူ၌ ကြောက်ရွံ့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေသော ကြွက်သားများ ရှိနေသည်။

သူသည် အင်အားကြီးမားပုံ ရသည်။

သို့သော် လူဆိုးလေးသည် ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အမျိုးသမီးများနှင့် အမျိုးသားများ ခင်ဗျား။ ဖျော်ဖြေပွဲ ကြည့်ရှုဖို့ အချိန်ကျရောက်ပါပြီ။"

ပွဲစီစဉ်သူ၏ စင်မြင့်မှ အလင်းရောင်များ မှိန်ကျသွားပြီး စက်ဝိုင်းပုံ ကွင်းပေါ်သို့ အလင်းရောင်များ ပိုမို ထိုးကျလာသည်။ ထို့နောက်တွင် လက်နက် တစ်ခုနှင့် ဒိုင်းတစ်ချပ်ကို ကြည့်ရှုစင်မြင့်မှ ပစ်ချလိုက်သည်။

၎င်းတို့မှာ လူဆိုးလေး အတွက် ဖြစ်သည်။

လူဆိုးလေးသည် သူ၏ လက်နက်နှင့် ဒိုင်းကို ကောက်ယူ လိုက်ပြီး တိုက်ခိုက်လာသော တောရန်းနှင့် တူသော မွန်းစတားကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအရာမှာ ဖိုရမ်တွင် ပေါ်လာသော တောရန်း မဟုတ်ဘဲ ယဉ်ကျေးမှု မရှိသော မကောင်းဆိုးဝါး သတ္တဝါ တစ်ကောင်နှင့် ပိုတူသည်။

ပုဆိန် အကြီးကြီး တစ်လက် လူဆိုးလေး အပေါ်သို့ ကျဆင်းလာပြီး သူသည် ရှောင်တိမ်းလိုက်စဉ် မွန်းစတား၏ ဒူးခေါင်းကို လျှပ်တပြက် အရှိန်ဖြင့် ဓားဖြင့် ခုတ်လိုက်သည်။

မွန်းစတားသည် နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး ဒူးထောက် ကျသွားသည်။ လူဆိုးလေးသည် အခွင့်အရေးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ မွန်းစတား၏ ဒူးခေါင်းကို နင်း၍ ခုန်တက် လိုက်သည်။

တောရန်း၏ ပုဆိန်သည် မြောက်တက် လာသော်လည်း လူဆိုးလေးသည် ရှောင်တိမ်းရန် ဆန္ဒ မရှိခဲ့ချေ၊ အကြောင်းမှာ အခွင့်အရေး တစ်ခုတည်းသာ ရှိကြောင်း သူ သိရှိသောကြောင့်ပင်။

လူဆိုးလေးသည် သူ၏ ဓားတိုကို မြှောက်ကိုင် လိုက်ပြီး မွန်းစတား၏ လည်ချောင်းကို ထိုးစိုက်လိုက်စဉ် ပုဆိန်သည် သူ၏ ဦးခေါင်းခွံ နောက်တွင် ကျရောက်သွားသည်။

လူဆိုးလေးသည် မြေပြင်ပေါ်တွင် လူးလိမ့်သွားစဉ် တောရန်း မွန်းစတားသည် သူ၏ လည်ချောင်းကို ဖုံးအုပ်ကာ အသက်ရှုမဝဘဲ ဟောဟဲလိုက်နေသည်။ မွန်းစတားသည် ရုန်းကန်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ သေဆုံးသည်အထိ တက်နေသည်။

ခန်းမဆောင် အတွင်း၌ ပျော်ရွှင်စွာ အော်ဟစ်သံများ ပေါက်ကွဲ ထွက်လာသည်။ လူဆိုးလေးသည် ထရပ်လိုက်ပြီး ကြည့်ရှုသူများ၏ အကြည့်များကို ခံစား လိုက်ရပြီးနောက် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်လုံးကို မြှောက်ကိုင်ကာ ပိုမို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ရန် အမူအရာ ပြလိုက်သည်။

"မယုံနိုင်စရာပဲ။ ဒီကျွန်က တစ်ချက်တည်းနဲ့ ငါတို့ မွန်းစတားကို အနိုင်ယူခဲ့တယ်။ ငါဖြင့် အံ့ဩမိတယ်။ နောက်မွန်းစတားက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ လွှတ်ပေးလိုက်မယ်... နေဦး၊ သူ ဘာလုပ်နေတာလဲ။ ဘာလို့ သူက မြေပြင်ပေါ်မှာ လဲလျောင်း နေရတာလဲ။"

လူဆိုးလေးသည် မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားပြီး လှုပ်ရှားမှု မရှိတော့ချေ။ သူသည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားပြီး အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

အစောင့်အချို့ ဝင်လာပြီး လူဆိုးလေးကို ပါးရိုက်နားရိုက် အနည်းငယ် ရိုက်နှက်ကာ သူ၏ နားထဲသို့ အော်ဟစ်ကြသည်။ သို့သော် အချည်းနှီးသာ ဖြစ်ခဲ့သည်၊ တုံ့ပြန်မှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။

အစောင့် တစ်ဦးက လူဆိုးလေး၏ လက်ဖဝါးကို ဓားဖြင့် ထိုးလိုက်သော်လည်း သူသည် လှုပ်ရှားမှု မရှိဘဲ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

အစောင့်သည် ပိုမို ထိခိုက်စေရန် ဟန်ပြင် လိုက်သော်လည်း သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်က သူ့အား တားဆီးလိုက်ပြီး ကြည့်ရှုစင်မြင့်ကို လက်ညှိုးထိုး ပြလိုက်သည်။ မျက်နှာဖုံး စွပ်ထားသော လူတစ်ယောက်က သူတို့ကို တားဆီးရန် သူ၏ လက်ကို မြှောက်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ အစေခံအား တီးတိုးပြောလိုက်ရာ အစေခံက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အစေခံသည် ထို့နောက် ပွဲစီစဉ်သူထံသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ပွဲစီစဉ်သူက "ဒီစစ်သည်တော်က သူ့ရဲ့ စွမ်းအင် အားလုံးကို သုံးစွဲ ပြီးသွားပြီ၊ အနားယူဖို့ လိုအပ်တယ်။ နောက် စစ်သည်တော်ပြိုင်ပွဲကို ကြည့်ကြရအောင်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

လူဆိုးလေး မြေပြင်ပေါ်တွင် ရှိနေသော်လည်း ကြည့်ရှုသူများသည် ပျော်ရွှင်မြူးတူး နေကြဆဲပင်။

ကြည့်ရှုစင်မြင့် ပေါ်မှ အစောင့်များကို အမိန့်ပေးခဲ့သူမှာ ရဲတိုက်ပိုင်ရှင် ယော့ခ်နယ်စားကြီး ဖြစ်သည်။

သူ၏ ဘေးတွင် အဆီတဝင်းဝင်း ဖြစ်နေသော လူတစ်ယောက်၊ လူဆိုးလေးကို အက်ဒဝပ်ထံမှ ဝယ်ယူခဲ့သော ကျွန်ကုန်သည် ရှိနေသည်။ သူသည် သူ၏ သူငယ်ချင်းဟောင်း အက်ဒဝပ် သေဆုံးသွားသည်ကို မသိခဲ့ချေ။

အက်ဒဝပ်နှင့် ယော့ခ်နယ်စားကြီးတို့ ရန်သူများ ဖြစ်ကြသော်လည်း ကျွန်ကုန်သည်မှာ သူတို့၏ အငြင်းပွားမှုတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူတို့သည် သူကောင်းမျိုးနွယ်များ ဖြစ်စေ၊ ဓားပြများ ဖြစ်စေ ဤမှောင်ခို ကုန်သည်၏ ဝန်ဆောင်မှုများကို လိုအပ် ခဲ့ကြသည်။

"မဟာနယ်စားကြီး၊ စာထဲမှာ ကျွန်တော် ပြောခဲ့သလိုပဲ ဒီကျွန်က ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။ သူ့ရဲ့ စိတ်ဓာတ်စွမ်းအားက အရမ်း ပြင်းထန်လို့ ခန္ဓာကိုယ်က သူ့ အပိုင်တောင် မဟုတ်ဘူး။ သူက နာကျင်မှု ဒါမှမဟုတ် သေခြင်းကို မကြောက်ဘူး၊ အရမ်းလည်း ကြိုးစားတယ်။ ကျွန်တော် သူ့ကို တစ်လလောက်ပဲ လေ့ကျင့်ပေးခဲ့ပေမဲ့ သူက တိုက်ခိုက်ရေး နည်းစနစ် အများစုကို ကျွမ်းကျင် သွားပြီ။ ထူးဆန်းတာက သူက ဘယ်အချိန်မဆို မေ့လဲ သွားနိုင်ပြီး ဘယ်လို လှုံ့ဆော်မှုမျိုးကိုမှ တုံ့ပြန်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါက တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်ပဲ။ ကျွန်တော်တို့သာ သူနဲ့ အချိန်ကို ညှိနှိုင်းနိုင်ရင် သူက လျှို့ဝှက် တွေ့ဆုံပွဲကို ဖောက်သည်တွေနဲ့ အကြီးအကျယ် စည်းစိမ် ဥစ္စာတွေ ယူဆောင်လာပေး လိမ့်မယ်။ ကျွန်တော့်ကို ယုံပါ၊ သူက ကျွန်တော် မြင်ဖူးသမျှထဲမှာ အထူးခြားဆုံး စစ်သည်တော် တစ်ယောက်ပဲ။"

"မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်ခဲ့တယ်။ သူက တကယ်ပဲ တခြားသူတွေနဲ့ မတူဘူး။ အဲ့ဒါကြောင့် မင်းကို ရက်ရက်ရောရော ဆုချီးမြှင့်မယ်။ မင်း သဘောကျခဲ့တဲ့ နှစ်ယောက်က,ကော ဘယ်လိုလဲ။ သူတို့က အဝတ်လျှော်နိုင်ပြီး အိမ်မှု ကိစ္စတွေကို ကြိုးစား လုပ်ကိုင်နိုင်တယ်။ သူတို့ကို ပြန်ခေါ်သွားလိုက်။" မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ယော့ခ်နယ်စားကြီးက သူ၏ လက်ကို ဝှေ့ယမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယော့ခ်နယ်စားကြီး။"

အဆီတဝင်းဝင်း ဖြစ်နေသော လူသည် ပျော်ရွှင်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အစေခံ နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

ယော့ခ်နယ်စားကြီးမှာမူ ကွင်းအတွင်းရှိ စစ်သည်တော်ပြိုင်ပွဲကို ဆက်လက် ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။

...

ထာဝရတိုင်းပြည်တွင် ဧည့်သည် အနည်းငယ် ရှိနေသည်။

သူတို့မှာ ဟမ်းစတား သုံးကောင်နှင့် စကတ် ဝတ်ဆင်ထားသော ချစ်စရာ ကောင်းသည့် မစ္စလီလိုတို့ ဖြစ်ကြသည်။

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ ခေါင်းဆောင် အဘယ်ကြောင့် ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ဧည့်သည်အဖြစ် လာရောက်ခဲ့သည်ကို မည်သူ သိမည်နည်း။ ထာဝရတိုင်းပြည်မှ ဂိမ်းမာများသည် လီလိုကို တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်ဘဲ ရှားလော့ခ်ကပင် သူမကို ကြိုဆိုရန် ထွက်လာခဲ့သည်။

ဂိမ်းမာများစွာသည် ဖောက်သည် ဝန်ဆောင်မှု နဂါးနက် အလုပ်ဆင်းရန် တန်းစီ စောင့်ဆိုင်း နေကြသည်။ သူတို့သည် သူတို့ မကျေနပ်သော ဤဂိမ်းချို့ယွင်းချက် အကြောင်း တိုင်ကြားကြမည် ဖြစ်သည်။

တိုက်ခိုက်၍ မရနိုင်သော ရန်သူအဖွဲ့ ခေါင်းဆောင် တစ်ဦး၏ အသုံးဝင်မှုမှာ အဘယ်နည်း။

ရှားလော့ခ်သည် ဂိမ်းမာများကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လီလိုကို ဧည့်ခံ နေခဲ့သည်။

ကြက်ဥခေါင်းသည် သူ၏ မောက်စ်၊ ကီးဘုတ်နှင့် နားကြပ်များကို သိမ်းဆည်းနေသည်၊ အကြောင်းမှာ သူအလုပ် စတင်တော့မည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"နတ်ဆိုးစီမံခန့်ခွဲရေး ကော်မတီက မော်ဂန်နဲ့မင်း ကြားက ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲကို အတည်ပြုလိုက်ပြီလို့ ငါ ကြားတယ်။ ငါတို့ အရင် အတန်းဖော်တွေ အားလုံး ဒါကို ဆွေးနွေး နေကြတယ်။ မော်ဂန်က ငါတို့ ကောင်းကင်ဘုံကို တိုက်ခိုက်နေတယ်ဆိုတာ မသိဘူးလား။ ဘာလို့ သူ ဒီလို လုပ်ခဲ့တာလဲ။" လီလိုက သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ကြမ်း ခွက်ကို ကိုင်ထားရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ဒီကမ္ဘာပေါ်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အနိုင်ရနေတယ်လို့ ထင်ပြီး မဆင်မခြင် တိုက်ခိုက်တတ်တဲ့ ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါတွေ အမြဲ ရှိနေမှာပဲ။" ရှားလော့ခ်သည် ထိတ်လန့်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ သူသည် ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲတွင် ပါဝင်ပတ်သက်ခြင်း မရှိသကဲ့သို့ပင်။

"ငါ မင်းကို သိပ်နားမလည်ဘူး။" လီလိုက မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့။ ငါသာ ဒီစစ်ပွဲကို မနိုင်ရင် ထာဝရတိုင်းပြည်က ကောင်းကင်ဘုံကို တိုက်ခိုက်ဖို့ မေ့လိုက်လို့ ရပြီ။ မင်း အဲ့လို မထင်ဘူးလား။"

လီလိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မာနာအင်ဂျင်နီယာ ပရောဂျက် ခန်းမဆောင်မှာ ထူးဆန်းတဲ့ အရာတွေ ငါ သတိပြုမိ လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီ အရပ်ရှည်ရှည် ရုပ်တုက ဘာလဲ။" လီလိုက သူမ၏ လက်ဖြင့် အမူအရာ ပြရင်း မေးလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါက ရုပ်တု မဟုတ်ဘူး၊ ရှေ့ပြေးစက်ရုပ် တစ်ခုပဲ။" ရှားလော့ခ်သည် ခဏစဉ်းစားပြီး "ဒါက မှော်အက္ခရာ မာနာနဲ့ သတ္တုတွေနဲ့ ဖန်တီးထားတဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စက်ရုပ် တစ်ရုပ်ပဲ။ ဒီဇိုင်းအရ ဆိုရင် သတ္တဝါတစ်ကောင်က မာနာ ထည့်သွင်းပြီး လေယာဉ်မှူး အခန်းကနေ စက်ရုပ်ကို မောင်းနှင်နိုင်တယ်။ ဒါက ဂိုဘလင် တစ်ကောင်ကို အလွန် ကြီးမားတဲ့ ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ရဲ့ စွမ်းအား ပိုင်ဆိုင်စေလိမ့်မယ်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အရာဝတ္ထု အကြီးကြီး တစ်ခု ဖန်တီးပြီး စွမ်းအားနည်းနည်းပဲ ရတာက ကုန်ကြမ်းတွေ အတွက် နည်းနည်း ဖြုန်းတီးရာ မရောက်ဘူးလား။" လီလိုက မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ဒါက အဓိပ္ပာယ်ရှိတယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။ "ငါတို့သာ အနာဂတ်မှာ ဒီတိုက်ခိုက်ရေး စက်ရုပ်တွေကို အစုလိုက် အပြုံလိုက် ထုတ်လုပ်နိုင်ရင် တရားဝင် လေ့ကျင့်မှု မရှိတဲ့ သတ္တဝါတွေက ဘီလူးကြီး တစ်ကောင်ရဲ့ အလွန် ကြီးမားတဲ့ စွမ်းအားကို ပိုင်ဆိုင် နိုင်လိမ့်မယ်။ ဒါက ငါတို့ရဲ့ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအားကို အဆမတန် တိုးတက်စေလိမ့်မယ်။"

"သူတို့က ကောင်းကင်တမန် တပ်မတော်ကို ဆန့်ကျင်တိုက်ခိုက်တဲ့ အခါ ဘယ်လောက် တန်ဖိုးရှိမလဲ ဆိုတာ ငါ မသေချာဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ရှားလော့ခ်က အဲ့လို ထင်နေမှတော့ ငါ ဆက်မေးတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။"

လီလိုက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းက ငါ့ကို ဗစ်တိုးရီးယားမြို့က မြို့သူမြို့သားတွေကို လျစ်လျူရှုစေချင်မှာ မဟုတ်ဘူးလို့ ငါ ထင်တယ်။ ငါတို့မှာ ဘာမစ်ရှင်ရှိလဲ။ ငါက လူသားတွေ၊ ဖယ်ရီတွေနဲ့ အက်လ်ဖ်တွေကို သိပ်မကြိုက်ပေမဲ့ သူတို့က တော်တော်လေး ကြိုးစားကြရှာတယ်။"

"အင်း၊ သူတို့ ပြီးမြောက် အောင်မြင်ရမယ့် မစ်ရှင်တွေ ရှိတယ်။ ငါ မင်းနဲ့ အသေးစိတ် ဆွေးနွေးမယ်..."

ရှားလော့ခ်သည် မြေပုံ တစ်ခုကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး နေရာ တစ်ခုကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ ပြောလိုက်သည်။ "ငါ့ သတင်း အချက်အလက်အရ မော်ဂန်မှာ အော့ခ် ၁၀၀,၀၀၀ ရှိတယ်။ ဒါက လိမ်ညာမှု တစ်ခု ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ သူ့မှာ အင်အားကြီးမားတဲ့ တပ်မတော် တစ်ခုတော့ သေချာပေါက် ရှိလိမ့်မယ်။ ထာဝရတိုင်းပြည်က အနိုင်ယူခံရမှာ မဟုတ်ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မလိုအပ်တဲ့ ထိခိုက်သေဆုံးမှုတွေနဲ့ မာနာအများကြီး ဆုံးရှုံးရတဲ့ ခံစားချက်ကို တားဆီးဖို့ ငါ့မှာ အစီအစဉ် တစ်ခုရှိတယ်..."

...

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ ဒန်ဂျင်အရှင် ရုံးခန်းတွင်။

"ဒန်ဂျင်အရှင်၊ နတ်ဆိုးစီမံခန့်ခွဲရေး ကော်မတီဆီကနေ အသိပေးချက် ရရှိထားပါတယ်။ ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲ စတင်တော့မှာ ဖြစ်လို့ လှုပ်ရှားမှု အားလုံး၊ အထူးသဖြင့် ငါတို့ နယ်မြေ အပြင်ဘက်က လှုပ်ရှားမှုတွေကို ရပ်တန့် ထားရပါမယ်။"

ရွှံ့ဗွက် မွန်းစတားတစ်ကောင်က စားပွဲနောက်တွင် ထိုင်နေသော နီကိုလပ်စ်အား အသိပေးလိုက်သည်။

"ငါ သိပြီ။" နီကိုလပ်စ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူသည် စားပွဲပေါ်ရှိ စာရွက်စာတမ်း တစ်ခုကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရှိနေသည်။

ထိုအရာမှာ ထာဝရတိုင်းပြည်နှင့် သက်ဆိုင်နေသည်။