ဝိညာဉ်လစ်ခ်ျ

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် သူမ၏ လေးတိုကို ကိုင်ဆောင်ကာ ဒန်ဂျင်မြို့ရိုးများ တစ်လျှောက် ပြေးလွှား နေခဲ့သည်၊ မြို့ရိုး နှစ်ဖက်မှာ မှော်အမြောက်များ၏ ဖျက်ဆီးခြင်းကို ခံခဲ့ရသည်။ လက်ရှိ မြို့ရိုးမှာ မီတာ ၄၀၀မှ ၅၀၀ အရှည်သာ ရှိတော့သည်။

မြို့ရိုးနောက်တွင် ဒူးလေးများ၊ မြားများနှင့် ပစ်စက်ကြီး သုံးလက်တို့ဖြင့် လက်နက် တပ်ဆင်ထားသော ဂိမ်းမာ ၃၀၀ ရှိနေသည်။

"ပစ်စက်ကြီးကို ပြန်ဖြည့်ပါ။" ဂနိုမ်း ဂိမ်းမာတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်ရာ အခြား ဂနိုမ်းတစ်ဦးက မြားအကြီးကြီး တစ်စင်းကို ဆွဲယူကာ ပစ်စက်ကြီး ပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ဂနိုမ်းနှစ်ဦး ပစ်စက်ကြီးကို အဆင်သင့် ပြုလုပ်နေစဉ် အခြား ဂိမ်းမာတစ်ဦးက အော့ခ်များကို ချိန်ရွယ်ကာ တစ်သုတ် ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

မြားအကြီးကြီးသည် ပျံသန်းထွက်သွားပြီး အော့ခ်နှစ်ဦးကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်ကာ သူတို့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ စိုက်ဝင်သွား စေခဲ့သည်။

"ဆက်ပစ်ပါ။"

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ပြီး ချောမွေ့သော လှုပ်ရှားမှုဖြင့် မြားတစ်စင်း ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ သူမ၏ ထူးချွန်သော လေးပစ်စွမ်းရည်နှင့် စနစ်၏ အထောက်အကူပြု ချိန်ရွယ်မှု တို့ဖြင့် မြားသည် ဂန်ဒမ်ကို တိုက်ခိုက်နေသော အော့ခ်တစ်ဦးကို ထိမှန်သွားသည်။

မြားသည် သူ၏ တင်ပါးကို ထိုးဖောက် ဝင်ရောက်သွားပြီး သေစေလောက်ခြင်း မရှိသော်လည်း ပစ်မှတ်ကို ထိမှန်ခဲ့သည်။ ဤမျှ အဝေးမှ ပစ်မှတ် တစ်ခုကို အောင်မြင်စွာ ထိမှန်ရန်မှာ မလွယ်ကူလှချေ။

ဆယ်ဗားနပ်စ်၏ ယုံကြည်မှုမှာ အလွန် တိုးပွားလာပြီး သူမ နောက်ထပ် မြားတစ်စင်း လွှတ်တင်လိုက်သည်။

မဟာမိတ် အော့ခ်တစ်ဦး တုံးလုံး လဲကျသွားသည်။

ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ဘာဖြစ်သွားသည်ကို မမြင်ချင်ယောင် ဆောင်ကာ သူမ၏ နောက်ပစ်မှတ်ကို ရှာဖွေလိုက်သည်။

အောက်ရှိ အော့ခ်များသည် ဤမြို့ရိုးအပိုင်းကို သိမ်းပိုက် အောင်နိုင်ရန် လှေကားများ အသုံးပြုစ ပြုလာကြပြီး ထိုအရာက သူတို့ကို အကြီးအကျယ် ထိခိုက် စေခဲ့သည်။

အော့ခ် အရေအတွက်မှာ အလွန် များပြားသော်လည်း ဂိမ်းမာများသည် မြင့်မားသော နေရာတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့သည် မြားများကို အောက်သို့ ပစ်ချရန်သာ လိုအပ်ခဲ့သည်။ ဆယ်ဗားနပ်စ် သူမ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်ကို သတ်ဖြတ်မိခဲ့ခြင်းမှာ ရှားပါးသော ဖြစ်ရပ် တစ်ခု ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဒန်ဂျင်မြို့ရိုးများ အပြင်ဘက်တွင် ရဲဘော်ရဲဘက်များ မရှိသောကြောင့် ဂိမ်းမာများသည် မြားများ လွှတ်တင်စဉ် မျက်စိမှိတ် ထား၍ပင် ရနိုင်ခဲ့သည်။

လှေကားများသည် မကြာမီ ဒန်ဂျင်မြို့ရိုးများကို ပြည့်နှက်သွားခဲ့သည်။ ဒန်ဂျင်မြို့ရိုးများ ဝင်စီးသိမ်းပိုက်ခြင်း ခံရရန်မှာ အချိန်ကာလ တစ်ခုသာ လိုအပ်တော့သည်...

...

ကြီးမားသော ဂန်ဒမ်သည် သူ၏ မီတာ ၂၀ ရှည်သော ဓားဖြင့် စစ်မြေပြင်ကို ဖြတ်ကျော် တိုက်ခိုက် နေခဲ့သည်။ အရပ် အမြင့်ဆုံး အော့ခ်ပင်လျှင် လေးမီတာမှ ငါးမီတာ အမြင့်သာ ရှိခဲ့သည်။

မီတာ ၂၀ ရှည်သော ဓားမှာ အော့ခ်များကို ကြိတ်ချေ ဖျက်ဆီးနေသော ကြိတ်စက် တစ်လုံး ကဲ့သို့ပင်။

အရေးကြီးသော အချက်မှာ မှော်အမြောက် ငါးလက် တစ်သုတ် ပစ်ခတ်ပြီးနောက် မော်ဂန်၏ မာနာမှာ ကုန်ခမ်းလု နီးပါး ဖြစ်သွားခဲ့ခြင်းပင်။ လက်ရှိတွင် ထိုအဆင့်မြင့် မှော်အမြောက်များ ဂန်ဒမ်ကို ချိန်ရွယ် ပစ်ခတ်ရန်မှာ မဖြစ်နိုင်တော့ချေ။

"မှော်ဆရာတွေ။ အော့ခ် မှော်ဆရာတွေ။ မှော်အမြောက်တွေကို အားဖြည့်ကြ။" မော်ဂန်က အော့ခ်များအား အော်ဟစ်လိုက်ရာ အော့ခ်မှော်ဆရာ ဆယ်ဂဏန်းမျှ ပြေးလာပြီး မှော်အမြောက် တစ်လက်ကို အားဖြည့်စ ပြုလာကြသည်။

ဂိမ်းမာများသာ ကြိုးစား တိုက်ခိုက်နေကြခြင်း မဟုတ်ပေ။

အော့ခ် အလောင်းများစွာ ရုတ်တရက် ထရပ်လိုက်ကြပြီး သူတို့၏ ဗလာကျင်းနေသော မျက်လုံးပေါက်များမှ အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာကာ သူတို့၏ လက်နက်များကို ကိုင်ဆောင်လျက် အခြားအော့ခ်များနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက် ဦးတည်ရာသို့ လျှောက်လှမ်း သွားကြသည်။

သူတို့၏ ပစ်မှတ်များမှာ မှော်အမြောက်များ ဖြစ်ကြသည်။

အော့ခ်တစ်ဦး ဖုတ်ကောင် အော့ခ်တစ်ဦးနှင့် တိုက်မိသွားပြီး ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ဖုတ်ကောင် အော့ခ်မှာ ပုံမှန် မဟုတ်ကြောင်း၊ ဦးခေါင်းခွံ ကြေမွနေပြီး လက်တစ်ဖက် ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် ဖုတ်ကောင် အော့ခ်သည် အဆင်ပြေနေသကဲ့သို့ လျှောက်လှမ်း နေခဲ့သည်။ အော့ခ်က ထိုအကြောင်း မေးမြန်းလိုသော်လည်း ဖုတ်ကောင်အော့ခ်က အော့ခ်၏ ဦးခေါင်းကို တင်းပုတ်ဖြင့် ထုနှက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ဖုတ်ကောင်အော့ခ်သည် မှော်အမြောက်များဆီသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်တော့သည်။

ထိုအချိန်တွင်ပင် မရေမတွက် နိုင်သော ဖုတ်ကောင် အော့ခ်များ မှော်အမြောက်များဆီသို့ ပြေးဝင် တိုက်ခိုက်လာကြရာ အော့ခ်များ ထိတ်လန့် တုန်လှုပ်စ ပြုလာကြသည်။

"သူတို့ကို သတ်ပစ်ကြ။ သူတို့က ငါတို့နဲ့ ဘက်အတူတူ မဟုတ်ဘူး။"

"ထွက်သွားစမ်းပါ။ သူတို့က ငါတို့ မျိုးနွယ်စုတွေကပါ။ မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ။"

"မင်းတို့က ငါတို့ မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို သတ်နေကြတာ။ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား။"

"လမ်းဖယ်ပေးကြ။ လမ်းဖယ်ပေးကြ။ ဒီအော့ခ်တွေက ဖုတ်ကောင်တွေ။"

မော်ဂန်သည် ဖုတ်ကောင် အော့ခ်တစ်ဦး သူ့ထံသို့ ပြေးလာစဉ် ပရမ်းပတာ အခြေအနေကို ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

မော်ဂန်သည် ဖုတ်ကောင်အော့ခ်ကို မြင်တွေ့ ရသောအခါ ဘာဖြစ်သွားသည်ကို နားလည်သွားသည်။ ထိုအရာမှာ လစ်ခ်ျတစ်ဦး၏ လက်ချက်ပင်။

နှစ်တစ်ထောင်တွင် တစ်ကြိမ်သာ ပေါ်ထွန်းသော ဉာဏ်ကြီးရှင် လစ်ခ်ျပင်။

မော်ဂန်သည် သူ၏ လက်နက်ကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး ဖုတ်ကောင်အော့ခ်၏ ခေါင်းကို ဖြတ်တောက်လိုက်ကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ အော့ခ်များအား အော်ပြောလိုက်သည်။ "မျက်လုံးတွေကို ကြည့်ကြ။ ဒီဖုတ်ကောင် အော့ခ်တွေရဲ့ မျက်လုံးတွေက အလင်းရောင် ထွက်နေလိမ့်မယ်။ လစ်ခ်ျ တစ်ယောက်က သူတို့ကို ထိန်းချုပ်နေတာ။"

မော်ဂန်က အော့ခ်ခေါင်းဆောင် တစ်ဦးကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "အဖွဲ့တစ်ဖွဲ့ ဖွဲ့စည်းပြီး ဝိညာဉ်မျက်လုံးကို ရှာဖွေကြ။ ဒါက ပျံဝဲနေတဲ့ မျက်လုံး တစ်လုံးပဲ။ သူတို့ အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး အဲ့ဒီလစ်ခ်ျကို ရှာဖွေကြ။ သူက ဖုတ်ကောင်တွေကို အဝေးကနေ ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူ့ကို ရှာဖွေပြီး ဖျက်ဆီးပစ်ကြ။"

"ဟုတ်ကဲ့။" အော့ခ်ခေါင်းဆောင်က အမိန့်ကို လက်ခံရ ရှိကြောင်း အသိအမှတ်ပြုလိုက်ပြီး သူ၏ အော့ခ်များကို ဦးဆောင်ကာ လစ်ခ်ျကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

မော်ဂန်သည် အဆုံး မရှိသော ဖုတ်ကောင် အော့ခ်အုပ်စုကြီးနှင့် တိုက်ခိုက် ဝင်ရောက်လာသော ဂန်ဒမ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ထာဝရတိုင်းပြည် အောင်နိုင်ခြင်း မခံရမီ အချိန်အတော် ကြာမြင့်ဦးမည် ဖြစ်သည်။

...

ထာဝရတိုင်းပြည် မော်ဂန်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် နစ်မြုပ်နေစဉ် ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဝန်ထမ်းများသည် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့၏ ရပ်ကွက်ဟောင်းတွင် ယာယီ အနားယူ နေကြသည်။

ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ တပ်စောင့်များသည် အခြားသတ္တဝါများ ထာဝရတိုင်းပြည်၏ မြို့သူမြို့သားများကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် ဝင်ပေါက်တွင် စောင့်ကြပ် နေကြသည်။

ဒန်ဂျင် စစ်ပွဲအတွင်း ထာဝရတိုင်းပြည်၏ အဖွဲ့ဝင် အားလုံးမှာ ဖြစ်နိုင်ခြေ ရှိသော ပစ်မှတ်များ ဖြစ်ကြသော်လည်း မော်ဂန်သည် ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ဝန်ထမ်းများကို စိတ်မဝင်စားခဲ့ချေ။

ကြက်ဥခေါင်း၊ အိဗလင်း၊ မုဖာဆာ၊ ဆင်းဘ၊ စီနီယာသားရဲကောင်နှင့် မိုရိုးစ်တို့ စွန့်စားသူ အစည်းအရုံးတွင် စုရုံး နေကြသည်။

သူတို့သည် ရှားလော့ခ်၏ အမိန့်ကို လိုက်နာကာ ထာဝရတိုင်းပြည်မှ ထွက်ခွာ ခဲ့ကြသည်။

ထာဝရတိုင်းပြည်သည် ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲတွင် ပါဝင် ပတ်သက်နေပြီး သူတို့၌ တိုက်ခိုက်ရေး စွမ်းအား များများစားစား မရှိခဲ့ချေ။ သားရဲကောင်သည် သူ၏ မြင့်မြတ်သော အလင်းတန်းမှာ အများပြည်သူရှေ့တွင် အသုံးပြုရန် မသင့်တော်ဟုသာ ထင်မြင်ခဲ့သည်။

လူတိုင်း တိတ်ဆိတ် နေကြသည်။ စွန့်စားသူအစည်းအရုံး အတွင်းမှ ဂိမ်းမာများ၏ အသံများကိုသာ ကြားနေရသည်။

"နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် ပိတ်ထားတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ ပြန်သွားဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရုံပဲ ရှိတော့တယ်။"

"ဘာလို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေရမှာလဲ။ သူတို့က ဒန်ဂျင်ကို ကာကွယ်ဖို့ အလုပ်များ နေကြတယ်။ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ မစ်ရှင်တွေက အခု ငါတို့ အပိုင်ပဲလေ၊ ဘယ်သူမှ ငါတို့နဲ့ ယှဉ်ပြိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

"ငါက ဝိုင်းရံ တိုက်ခိုက်တဲ့ စစ်ပွဲမှာ တိုက်ခိုက်ရတာကို မကြိုက်ဘူး။"

"တိုက်ခိုက်သူ အရေအတွက်က အထင်ကြီးစရာပဲ။ အော့ခ် သောင်းပေါင်းများစွာ ရှိတယ်လို့ ငါ ကြားတယ်။ ဒါက ခမ်းနားထည်ဝါတဲ့ မြင်ကွင်း တစ်ခု ဖြစ်ရမယ်။"

"အမလေး၊ အော့ခ် သောင်းပေါင်း များစွာက ဒန်ဂျင်ကို တိုက်ခိုက်နေတာလား။ အဲ့လောက် စိတ်လှုပ်ရှားစရာ ကောင်းလို့လား။"

"ရှားလီ သေတော့မှာကို ငါ ဘာလို့ ပျော်နေလဲဆိုတာ ငါ နားမလည်နိုင်ဘူး။"

အိဗလင်းသည် စကားစမြည် ပြောဆိုနေသော ဂိမ်းမာများကို ကြည့်ရင်း စိုးရိမ်ပူပန် နေခဲ့ပြီး ထိန်းမနိုင် သိမ်းမရသော စိုးရိမ်သောက,ကို ခံစားနေရသည်။

အရှင်ရှားလော့ခ်...