ငါ မင်းကို သေအောင်ရိုက်နိုင်တယ်

အမှောင်ထဲတွင် အဝါရောင် မျက်လုံးတစ်စုံနှင့် ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အော့ခ်တစ်ဦး ထွက်လာသည်။ သူမှာ ပိုလီယိုပင်။

"ကြိုဆိုပါတယ် ရှားလော့ခ်။"

ပိုလီယိုသည် ဖုန်မှုန့်များ ကြားမှ ထွက်လာပြီး ရှားလော့ခ်၏ ရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ ကိုယ်နေဟန်ထားကို ထိန်းသိမ်း ထားသည်။ သူသည် ပိုလီယို၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေစဉ် သူ၏ ငါးမီတာ အရပ်အမြင့်ဖြင့် မိမိကိုယ်ကို ပုသည်ဟု မခံစားခဲ့ရချေ။

"မင်းက မင်းရဲ့ အရှင်ကြီးကြပ်မှူးကိုတောင် ခေါ်မလာဘူးလား။ ငါတို့ ပထမဆုံး တွေ့ဆုံတုန်းက မင်း ဖော်ရွေခဲ့တာ ငါ မှတ်မိတယ်။ ဒါက ငါ့ကို ဝမ်းနည်းစေတယ်။"

ရှားလော့ခ် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး နောင်တရသော မျက်နှာထား ပြသလိုက်သည်။

"မင်း ငါ့ အစီအစဉ်ကို သိပြီးသားပုံပဲ။ ဘယ်တုန်းက စရိပ်မိခဲ့တာလဲ။"

"အာ၊ မင်း ဘန်ကာဇီယာမှာ မော်ဂန်နဲ့ စတွေ့ကတည်းကပေါ့။"

ရှားလော့ခ်သည် ခဏစဉ်းစားပြီး "မော်ဂန်က မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လို ချန်ထားခဲ့တဲ့ စာအုပ်တစ်အုပ် ရှာတွေ့ခဲ့တယ်၊ အဲ့ဒီစာအုပ်ထဲမှာ အော့ခ်တွေကို ထိန်းချုပ်ဖို့ အသေးစိတ် နည်းလမ်းတွေ ပုံဖော်ထားတယ်။ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ အမွေအနှစ်အရ သူတို့ကို ၁၀၀% ထိန်းချုပ်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်း မရှိဘူး။ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုက မြေအောက်လောကရဲ့ မျိုးစေ့တွေကို သူနဲ့ အတူ ယူဆောင်လာပြီး ကမ္ဘာ နှစ်ခုကြား စစ်ပွဲကို လှုံ့ဆော်ခဲ့တယ်၊ အော့ခ်တွေရဲ့ သစ္စာစောင့်သိမှုကို အားကိုးပြီး သူ့ အတွက် တိုက်ခိုက် ခိုင်းခဲ့တယ်။ မင်းက မော်ဂန်ကို အဲ့ဒီစာအုပ်ကို တမင်ရှာတွေ့ ခိုင်းခဲ့တယ်လို့ ငါ ထင်တယ်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"မှန်တယ်၊ ငါ သူ့ကို ကြည့်ခွင့်ပေးခဲ့တာ။ အဲ့ဒီ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးက သူ အများကြီး ကြိုးစားပြီး ရှာတွေ့ခဲ့တယ်လို့ ထင်နေတာ။"

ပိုလီယိုက ပြုံးလိုက်ပြီး "နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာပဲ ရှိသေးတယ်၊ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတွေရဲ့ အဆင့်အတန်းက ကျဆင်းသွားပြီ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့လောက် မဆိုးပါဘူး။ အဆင့်အတန်း ကောင်းတဲ့ အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတချို့ကို ငါ သိတယ်။" ရှားလော့ခ် သတိရမိသော်လည်း သူ၏ အတွေးများမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာလာပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အရေးကြီးတဲ့ အကြောင်းအရာ တစ်ခု ပြောကြရအောင်။ မော်ဂန်က မင်းကို သုံးပြီး အော့ခ်တွေကို ထိန်းချုပ် နိုင်မယ်လို့ ထင်ခဲ့တယ်။ သူ ရှာတွေ့ခဲ့တဲ့ စာအုပ်က မင်းကို ထိန်းချုပ်ဖို့ နည်းလမ်းကို ပြသသင့်တာ။ ဘန်ကာဇီယာကနေ မင်းကို လွှတ်ပေး ပြီးတဲ့နောက် သူက မင်းကို ဒီကို ခိုးဝင်ခိုင်း ခဲ့တယ်။ ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲ စတင် ပြီးတဲ့နောက် မင်းက အော့ခ်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်ရဲ့ အတွင်းပိုင်းကို တိုက်ခိုက်သင့်တာ။ ဖြစ်နိုင်တာက မင်းရဲ့ ကနဦး အကြံပြုချက်က ငါ အော့ခ်တွေကို ထိန်းချုပ်ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်ကို စောင့်ကြပ်ခိုင်းဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ မင်းက ငါ သက်ပြင်းချလွင်ပြင်နဲ့ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်နဲ့ ဆက်သွယ် နေတယ်ဆိုတာ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့တဲ့ အခါ မင်းက ဝင်ပေါက်ကို သိမ်းပိုက်ပြီး အော့ခ်တွေကို ငါ့ ဒန်ဂျင်ဆီ တိုက်ရိုက်ပို့ဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါမှန်သလား။ မင်း အဲ့လို အကြံပြုခဲ့တာလား။"

ပိုလီယို တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ ပိုလီယို၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ရင်း ရှားလော့ခ် သူမှန်ကန်သည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

"အင်း၊ မဆိုးတဲ့ အစီအစဉ်ပဲ။ ငါ့မှာ မေးခွန်းတချို့ ရှိတယ်။"

"မင်း ငါ့ကို ဘာလို့ သစ္စာဖောက်ခဲ့လဲလို့ မေးမလို့လား။ ဟဲဟဲ၊ မင်းကိုယ်မင်း တကယ်ပဲ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုလို့ ထင်နေတာလား။ ငါ မင်း အပေါ် ဘယ်တော့မှ သစ္စာ မရှိခဲ့ဘူး။ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လို သေသွားပြီ၊ သူ့ရဲ့ စွမ်းအားက ငါ့ အပိုင်ပဲ။" ပိုလီယိုက ဖြတ်ပြောလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ မင်းကို အဲ့လို အရေးမပါတဲ့ မေးခွန်းတွေ မမေးဘူး။ ကမ္ဘာကြီးကို ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်တဲ့ စွမ်းအားကို ငါ မင်းကို ပေးဖို့လည်း ဆန္ဒ ရှိတယ်။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ မှတ်ဉာဏ်တွေနဲ့ စွမ်းအားတွေကို မင်းကို အဲ့လိုလွယ်လွယ်နဲ့ လွှဲပြောင်းပေးလို့ မရဘူး။ မင်း အလက်ဇန္ဒရီယားကို သိလား။"

ရှားလော့ခ်သည် ပိုလီယို အဖြေပေးမည်ဟု မျှော်လင့်မထားဘဲ သူ၏ ပခုံးမှ ဖုန်မှုန့်များကို ခါချလိုက်သည်။

"အလက်ဇန္ဒရီယားလား။ မဟာနယ်စားကြီးရဲ့ သားလား။ ဒီလောက် အရေးမပါတဲ့ ဇာတ်ကောင်ကို ငါ ဘာလို့ သိရမှာလဲ။"

"မင်း အတွင်းရေးတွေကို မသိပုံပဲ။"

ရှားလော့ခ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြင်ဆင်ထား၊ ငါ မင်းကို ရိုက်နှက်ဖို့ ရည်ရွယ်ထားတယ်။ မင်း ငါ့ရဲ့ သယံဇာတတွေ အများကြီး ဖြုန်းတီးခဲ့ပြီး ငါ့ကို အရမ်း ပင်ပန်းစေခဲ့တယ်။ ငါ အရမ်း ဒေါသထွက်နေတယ်၊ ဒါကြောင့် ငါ သနားညှာတာမှု ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး။ ငါ မင်းကို သေအောင်ရိုက်ခဲ့မိရင် ငါ့ကို အပြစ်မတင်နဲ့။"

"ဟာ။ မင်း ဘာပေါက်ကရတွေ ပြောနေတာလဲ... အူး။"

ပိုလီယို ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူ စကားမဆုံးမီ ရှားလော့ခ် သူ၏ ရှေ့သို့ လျှပ်တပြက် ရောက်ရှိသွားသည်။ ရှားလော့ခ်၏ လက်သီးသည် လေကို ခွဲသွားပြီး နောက်ဆက်တွဲ အရိပ်များဖြင့် ပိုလီယို၏ မျက်နှာကို ထိုးနှက် လိုက်သည်။ သူ၏ စကားပြောနေသော ပါးစပ်မှာ ထိုးနှက်မှုကြောင့် ပုံပျက်သွားပြီး သူ၏ သွားများ လွင့်စင် ထွက်သွားသည်။

"ဘုန်း။"

ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှု နှင့်အတူ ပိုလီယို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ထိုးနှက်မှု ဦးတည်ရာသို့ လွင့်စင်သွားခဲ့သည်။ ပိုလီယို၏ ခြေထောက် မြေပြင်မှ မြောက်တက် သွားသည်နှင့် ရှားလော့ခ်သည် ဆန့်ကျင်ဘက်သို့ လှည့်ပတ်ကန်ချက် တစ်ခု ကန်လိုက်ရာ ပိုလီယို၏ နောက်ကျောကို ပြင်းထန်စွာ ထိမှန် သွားခဲ့သည်။

"ဘုန်း—။"

ပိုလီယို၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ဤတစ်ကြိမ် လွင့်စင်ထွက်သွားပြီး ခံတပ်နံရံ တစ်ခုနှင့် တိုက်မိသွားရာ နံရံ ပြိုကျသွားပြီး အပျက်အစီး တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် လှုပ်ရှားမှု နှစ်ခု ပြုလုပ်ပြီးနောက် သူ၏ အဝတ်အစားများကို ညှိလိုက်ပြီး ပိုလီယိုထံသို့ လျှောက်လှမ်း သွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် အပျက်အစီးများကို ရွှေ့လိုက်ရာ အော့ခ် တစ်ဦး၏ ကြမ်းတမ်းသော လက်ဖဝါး ပေါ်ပေါက် လာခဲ့သည်။ သူသည် အော့ခ်၏ လက်ကောက်ဝတ်ကို ဆွဲကိုင်ကာ သူ့အား ဆွဲထုတ် လိုက်သည်။

အော့ခ်ကို ဆွဲထုတ်ပြီးနောက် အပျက်အစီးသည် ပြိုကျသံများဖြင့် ပြိုကျသွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် အသက်မဲ့နေသော ခန္ဓာကိုယ်၊ အင်အား ကုန်ခမ်းနေသော ပြူးကျယ်နေသည့် မျက်လုံးများ၊ ပုံပျက်နေသော ပါးစပ်နှင့် ကိုးဆယ်ဒီဂရီ ထောင့်ချိုးဖြင့် ပုံပျက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အော့ခ်သည် သေဆုံး သွားခဲ့ပြီး အသက်ရှုသံ တစ်စက်မျှ မကျန်တော့ချေ။

"ကျစ်၊ ဒီနတ်ဆိုးရဲ့ လက္ခဏာက စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စရာပဲ။" ရှားလော့ခ်က ဆေးမင်ကြောင် ထိုးထားသော အော့ခ်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးကြည့်ရှုရင်း မိမိကိုယ်ကို တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးများ အရပ်ရပ်မှ ရှားလော့ခ်ထံသို့ စီးဝင် လာခဲ့သည်။ မြူခိုးအတွင်း၌ အဝါရောင် မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များစွာ ရှိနေခဲ့သည်။

"ဒီလောက် ပြင်းထန်တဲ့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ စွမ်းအား။ ငါ့ အရင်သခင် တစ်ယောက်တည်းမှာပဲ ဒီလို စွမ်းအား ရှိခဲ့တာ။ ငါ့မှာ ရုပ်ခန္ဓာကိုယ် မရှိဘူး။ နတ်ဆိုးဘုရား ၇၂ ပါးရဲ့ စွမ်းအားကို အထင်မသေးနဲ့။"

ပိုလီယို၏ အသံသည် အော့ခ်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဩရှရှဖြစ် နေခဲ့သည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးသည် လေဆင်နှာမောင်းကဲ့သို့ ရှားလော့ခ် ပတ်ပတ်လည်တွင် လည်ပတ် နေခဲ့သော်လည်း ပိုလီယို၏ နာကျင်နေပုံရသော အော်ဟစ်သံ နှင့်အတူ မြူခိုးများ ပြန်လည် ပျောက်ကွယ် သွားခဲ့သည်။

"ဘယ်လို ဖြစ်နိုင်မှာလဲ။ အဲ့ဒါဘာလဲ။" ပိုလီယိုက အော်ပြောလိုက်သည်။

အနက်ရောင် မြူခိုးသည် အရပ်ရပ်သို့ ထွက်ပြေးသွားခဲ့သော်လည်း ပိုလီယို၏ အနက်ရောင် မြူခိုး အလွန် ဝေးဝေးသို့ မပျံသန်းမီ သူသည် ဖန်နံရံ တစ်ခုနှင့် တိုက်မိသကဲ့သို့ နောက်ပြန် ကန်ထွက် သွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူ၏ နေရာတွင် ရပ်တည်နေခဲ့ပြီး သူ၏ ခြေထောက်များ အောက်တွင် တောက်ပသော မာနာမှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာကာ မီတာ ၁၀၀ ခန့် အပြင်ဘက်သို့ ကျယ်ပြန့် သွားခဲ့သည်။ ထိုအရာမှာ အနက်ရောင် မြူခိုး အတွက် ခွင့်ပြုထားသော နေရာ ဖြစ်သည်။

ရှားလော့ခ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပိုလီယိုကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းကို ဘန်ကာဇီယာမှာ ထောင်ချဖို့ အသုံးပြုခဲ့တဲ့ မာနာမှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက်ကို ဘယ်သူက ထောက်ပံ့ ပေးခဲ့တယ်လို့ မင်း ထင်လဲ။ ငါ ပဲလေ။ မင်း ပျော်ရဲ့လား။ မင်း အံ့ဩသွားလား။"

ရှားလော့ခ်သည် ထူထပ်သော မာနာမှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက်များ ရေးဆွဲထားသော လက်အိတ်များကို ဝတ်ဆင်လိုက်သည်။ လက်အိတ် နှစ်ခု ထိတွေ့သည့်အခါ မာနာမှော်အက္ခရာ ပုံစံကွက်များ၏ အလင်းတန်းများ ပိုမို တောက်ပ လာခဲ့သည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန် လက်အိတ်များ မဟုတ်ခဲ့ချေ။

ရှားလော့ခ်သည် မြူခိုးထံသို့ လျှောက်လှမ်း သွားပြီး "ငါ မင်းကို သနားညှာတာမှု မရှိဘူးလို့ ပြောခဲ့တယ်လေ။ သေအောင် အရိုက်ခံနဲ့။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

...

ဗစ်တိုးရီးယားမြို့၏ ရဲတိုက်တွင်။

လီလိုသည် သူမ၏ လက်ဖက်ရည်ကို လှပစွာ သောက်သုံးနေပြီး ဟမ်းစတား သုံးကောင်သည် သူတို့၏ လက်မောင်းများ ပေါ်တွင် မျက်နှာသုတ်ပဝါ တစ်ထည် ချိတ်ဆွဲ ထားကြသည်။ သူတို့သည် လီလိုအား နေ့လည်ခင်း လက်ဖက်ရည် တည်ခင်း နေကြသည်။

အပြင်ဘက်ရှိ ပရမ်းပတာ အခြေအနေမှာ ငြိမ်းချမ်းသော နေ့လည်ခင်း လက်ဖက်ရည်နှင့် သိသိသာသာ ကွဲပြားခြားနား နေခဲ့သည်။

"သေစမ်းကွာ။ ဘာလို့ လူသားတွေ ဒီလောက် များနေရတာလဲ။" တစ်စုံတစ်ယောက်က မြေအောက်လောက ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အမလေး။ ဒီမွန်းစတားတွေက ရက်စက်လိုက်တာ။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့ ပျက်စီးနေပြီ။" ဂိမ်းမာတစ်ဦးက မြေပေါ်လောက ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"စည်းကြောင်းကို ထိန်းထားကြ။ အားလုံး စည်းကြောင်းကို ထိန်းထားကြ။ အော့ခ်တွေ ထိုးဖောက် မဝင်လာစေနဲ့။" တစ်စုံတစ်ယောက်က မြေပေါ်လောက ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"အတားအဆီးတွေကို ဖျက်ဆီးပစ်ကြ။ မာနာ သုံးနေတဲ့ အဲ့ဒီဖယ်ရီတွေကို သတ်ပစ်ကြ။ သူတို့ကို သတ်ပစ်ကြ။" အော့ခ်တစ်ဦးက မြေအောက်လောက ဘာသာစကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"လှံထိုးခံရသူ။ သေစမ်းပါကွာ။ မင်း ဘာလို့ ငါ့ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုတွေကို ခိုးယူနေတာလဲ။" ဂိမ်းမာတစ်ဦးက မြေပေါ်လောက ဘာသာစကားဖြင့် ကျိန်ဆဲလိုက်သည်။

...

ပေါက်ကွဲမှု အမျိုးမျိုးအပြင် အော့ခ်များ၏ ရယ်မောသံများနှင့် ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်သံများလည်း ရှိနေခဲ့သည်။

လီလိုသည် သူမ၏ နှုတ်ခမ်းများကို သုတ်လိုက်ပြီး ထရပ်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်း သွားခဲ့သည်။

"တိုက်ပွဲက ဘာလို့ ဒီလောက် ကြာနေရတာလဲ..."

လီလို အလွန် မကျေမနပ် ဖြစ်နေခဲ့သည်။