အံ့အားသင့်ဖွယ် တွေ့ရှိချက် (၃)

ဘေးသို့ ညင်သာစွာ ရွှေ့လိုက်ပြီး အနီးအနားတွင် ထားလိုက်ပြီးနောက် ယန်ကျွင်းဇဲသည် အခြားဘက်သို့ ရွေ့ကာ မြေတွင် မြဲနေသော ကျန်ရှိသည့် ကုတင်တိုင်နှစ်ချောင်းကို ဆွဲကိုင်၍ အတင်းအကျပ် မတင်လိုက်သည်။ ဤတစ်ကြိမ်တွင်လည်း ကုတင်တိုင်များ ကျိုးထွက်လာသောကြောင့် အသံသည် ကျယ်လောင်ခြင်း မရှိပေ။

သူသည် ဘီးတပ်ကုတင်ကို ဘေးသို့ ရွှေ့လိုက်သည်။

ဤမြေအောက်ခန်းကို ယန်လုံတစ်ယောက်တည်း တိတ်တဆိတ် ဆောက်လုပ်ထားခြင်းဖြစ်ရာ ကြမ်းပြင်သည် ချောမွေ့ခြင်းမရှိဘဲ မြေဆီလွှာ အစုအဝေးများသာ ဖြစ်နေသော်လည်း ထိုအစုအဝေးများကို ခိုင်မြဲစွာ နင်းထားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် မြေဆီလွှာပေါ်သို့ ဖိလိုက်ရာ တင်းကျပ်သော်လည်း အပြင်ဘက်ရှိ မြေဆီလွှာထက် အနည်းငယ် ပို၍ လျော့ရဲနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

သူသည် အနည်းငယ် ထွက်နေသော နေရာတစ်ခုကို ကိုင်ကြည့်ပြီး အတင်းအကျပ် ချိုးလိုက်ရာ လက်ဖဝါးအရွယ် မြေဆီလွှာ အပိုင်းအစတစ်ခု လန်ထွက်သွားသည်။ မြေဆီလွှာသည် မာကျောသော်လည်း အောက်ဘက်အပိုင်းမှာ ပို၍ နူးညံ့သည်။

အလားအလာရှိသည်ကို မြင်သောအခါ ယန်ကျွင်းဇဲသည် မြေကြီးပေါ်တွင် ဒူးထောက်လိုက်ပြီး မြေဆီလွှာ အပိုင်းအစများကို လက်ဖြင့် စတင်ချိုးယူတော့သည်။

ဤအစုအဝေးများသည် ဆက်တိုက်ရှိနေသော အလွှာတစ်ခုအဖြစ် ထင်ရသော်လည်း တစ်ခုကို ချိုးလိုက်သည်နှင့် အခြားအရာများကို ဖယ်ရှားရန် လွယ်ကူသွားသည်။

မကြာမီပင် ကျန်ရှိသော မြေဆီလွှာအားလုံးနီးပါးကို သူ လှန်ပစ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် တုန်ယင်သွားကာ သူ၏ လက်ချောင်းများသည် အရေပြားနှင့်တူသော နူးညံ့သည့် အရာတစ်ခုခုကို ထိမိသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

သူသည် သူ၏ ဖုန်းမီးကို အလျင်အမြန် ကိုင်ကာ အောက်သို့ ထိုးလိုက်ရာ လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လက်ချောင်းများ၏ အောက်ဘက် အစွန်းများသည် မြေဆီလွှာထဲတွင် မြှုပ်နှံထားဆဲ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထရပ်ကာ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားကို ခေါ်လိုက်သည်။ ပေါ်လာပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းကာ ယန်ကျွင်းဇဲကို မော့ကြည့်ပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်တွင် ထွက်ပေါ်နေသော လက်ချောင်းနှစ်ချောင်းကို စိုက်ကြည့်သည်။

ထိုလက်ချောင်းများသည် သိမ်မွေ့ပြီး အရေပြားမှာ နှင်းကဲ့သို့ ဖြူဖွေးနေသည်။ အနည်းငယ် မြေဆီလွှာများ လူးနေသော်လည်း အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ လက်ချောင်းများ ဖြစ်သင့်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိနိုင်သည်။

“ညီလေး၊ အောက်မှာ ရှိတာကို တူးထုတ်လိုက်။ မပျက်စီးအောင် သတိထား” ဟု ယန်ကျွင်းဇဲက ညွှန်ကြားသည်။

တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားက သူ၏ ရှည်လျားနေပြီဖြစ်သော ဘေးဘက်ဆံပင်ကို ခါလိုက်ပြီး လက်များဖြင့် အလျင်အမြန် တူးတော့သည်။ တစ်ခါတစ်ရံ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ မြေဆီလွှာကို လျော့ရဲစေရန် သူ၏ လျှာကို အသုံးပြုသည်။ ငါးမိနစ်ခန့်အကြာတွင် သူသည် အောက်တွင် မြှုပ်နှံထားသော အလောင်းတစ်ခုလုံးကို မြေပြင်ပေါ်သို့ တူးဖော်ပြီးစီးသည်။

မြေအောက်ခန်း၏ အပူချိန်မှာ အလွန်နိမ့်ပြီး အလောင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သောအခါ တစ်မျိုးတစ်မည် စူးရှသော ဆေးနံ့တစ်ခု လွင့်ပျံလာသောကြောင့် ယန်ကျွင်းဇဲသည် ပို၍ သေချာစွာ ကြည့်လိုက်ရာ အလောင်းသည် လုံးဝ ပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ အရေပြားမှာ နူးညံ့နေကာ အသက်ရှင်နေသူတစ်ဦးနှင့် တူနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ဤသည်မှာ အမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ ကိုယ်လုံးတီး အလောင်း ဖြစ်သည်။ မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော်လည်း သူမ၏ သွယ်လျသော ကိုယ်ခန္ဓာကို ထင်ရှားစွာ မြင်ရပြီး ခန္ဓာကိုယ်တွင် အဆီပို လုံးဝမရှိဘဲ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ သဘာဝအတိုင်း ပြီးပြည့်စုံနေသည်။

အကယ်၍ ထိုခန္ဓာကိုယ်မှ ဆေးနံ့ မထွက်နေခဲ့ပါက ယန်ကျွင်းဇဲသည် ထိုအမျိုးသမီးသည် အသက်ရှင်နေသည်ဟု ထင်မှတ်မိလုနီးပါး ဖြစ်လိမ့်မည်။

သူသည် ထိုအမျိုးသမီး အလောင်းကို စိုက်ကြည့်နေမိပြီး အချိန်မည်မျှ ကြာသွားသည်ကို မသိပေ။

ရွှစ်ခနဲ။

လျှာတစ်ချောင်း ပေါ်လာပြီး ထိုအမျိုးသမီး၏ မျက်နှာပေါ်သို့ ဆိုးဆိုးရွားရွား သပ်ချသွားရာ ယန်ကျွင်းဇဲသည် မှင်တက်ခြင်းမှ လွတ်မြောက်သွားသည်။

ခေါင်းလှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားသည် သူ၏ နှုတ်ခမ်းများကို ရိုက်ကာ နှစ်သက်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။ ထိန်းမနိုင်သိမ်းမရ လုပ်ရပ်၊ ထိုလျှာဖြင့် လျက်ခြင်း ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းစွာ သိသာသည်။

ပါးစပ်ပွင့်လာပြီး လျှာသည် အမျိုးသမီး အလောင်း၏ ပါးကို ထပ်မံ လျက်တော့မည့်ဆဲဆဲ။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် သူ၏ စိတ်ဖြင့် အလျင်အမြန် အသုံးပြုကာ ထိုမကောင်းဆိုးရွားကို မြေပုံထဲသို့ ပြန်လည် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

အမျိုးသမီး အလောင်းဘက်သို့ ပြန်လှည့်လာသောအခါ သူ၏ လည်မျိုသည် အလိုအလျောက် လှုပ်ရှားသွားသည်။ တွားသွားမကောင်းဆိုးရွားပင်လျှင် ဤအမျိုးသမီး၏ အံ့မခန်းလှပသော မျက်နှာကို လျက်ချင်စိတ်ကို မထိန်းနိုင်ခဲ့ရာ ယန်ကျွင်းဇဲသည် သတိထားရန် သတိရသွားသည်။

စိတ်တည်ငြိမ်လာပြီးနောက် သူသည် ကိုယ်ကိုင်းကာ အလောင်းကို စစ်ဆေးရန် နီးကပ်စွာ ကြည့်လိုက်ရာ မပြည့်စုံနိုင်ကြောင်း သတိပြုမိသည်။ အရေပြားတွင် သေးငယ်သော အမာရွတ်များနှင့် မျဉ်းကြောင်းများ ရှိနေပြီး ရှုပ်ထွေး၍ ပုံမှန်မရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မြေဆီလွှာ အစုအဝေးများကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ဆက်စပ်ထားသည်နှင့် တူသည်။

ထိုစဉ်တွင် အပေါ်ထပ်ရှိ အခန်းတံခါးသည် တစ်စုံတစ်ခု ဝင်လာသကဲ့သို့ အက်ကွဲသံ မြည်သွားသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲသည် လန့်သွားပြီး ဖုန်းမီးကို ပိတ်ကာ မြေအောက်ခန်း၏ ထောင့်တစ်နေရာသို့ အလျင်အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

တိုးတိုးသာ ကြားရသော ခြေသံများ စတင် လှုပ်ရှားလာပြီး အပေါ်ထပ်ရှိ ယန်လုံ၏ အခန်းသို့ ရောက်လာသည်။ ခဏအကြာတွင် တဖြည်းဖြည်းဖြင့် ထိုသူသည် မြေအောက်ခန်း လှေကားထစ်များကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆင်းလာလေတော့သည်။