နောင်တ (၁)

လူတစ်ယောက်နဲ့ ထူးဆန်းမှုတစ်‌ ကောင်တို့ဟာ ထိုင်နေတဲ့ အမျိုးသမီးဆီကို တဖြည်းဖြည်း ချဉ်းကပ်လာလေသည်။

ဒီအချိန်မှာ ရုပ်ဆိုးမ ဟာ ထပ်မံ မေးလာခဲ့သည်။ "သူမ လှသလား"

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ အဲဒီမှာ ကုန်းနေတဲ့ ဆံပင်တို အမျိုးသမီးကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအနေအထားကနေ သူမ၏ မျက်နှာကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်ရပေမယ့် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ဟာ အတော်လေး ဝဖြိုးနေပုံရတဲ့အတွက် ငယ်ရွယ်သူ မဟုတ်နိုင်ပါချေ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကုန်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ လူဝင်စားခြင်းသက်သက်ပဲ ဆိုရင်တော့ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကိုယ်တိုင်ဟာ အမှန်တကယ်ပဲ လှပတဲ့ ရုပ်ရည်ရှိသူ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကို မိုမိသားစုရွာမှာ ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ခဲ့တုန်းက သူမဟာ အလွန်တရာ ဖြူဖျော့နေပုံသာ ရပေမယ့် သူမမှာ မျက်နှာသွင်ပြင် ကောင်းကောင်း၊ ကျော့ရှင်းတဲ့ ဆံပင်နက်ရှည်နဲ့ လေထဲမှာ လွင့်ပျံနေတဲ့ အဖြူရောင်ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး လောကနဲ့ မသက်ဆိုင်သလိုမျိုး အေးချမ်းတဲ့ ပုံစံမျိုး ရှိတယ်ဆိုတာကို သတိရလိုက်မိသည်။

သို့သော်လည်း အဖြူရောင် မီးအိမ်နဲ့ ခြားနားတဲ့ အနီရောင် မီးအိမ်အဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီးတဲ့နောက် သူမဟာ နတ်သမီးတစ်ပါးကနေ ကြမ်းတမ်းတဲ့ ကျားမတစ်ကောင်လိုမျိုး ဖြစ်သွားကာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုက အတိုင်းအဆမရှိ ဖြစ်သွားခဲ့လေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ အသွင်အပြင်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး ပြောရမယ်ဆိုရင် မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ဟာ အမှန်တကယ်ပင် လှပသူ ဖြစ်သည်။

"သူမ မလှပါဘူး" ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "သူမ၏ နာမည်က မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ပါ၊ သူမ၏ တကယ့်နာမည်က နင်ကျီ ပါ။ နင်နဲ့ အတူတူပဲ၊ သူမဟာ ထူးဆန်းမှုတစ်ကောင် ဖြစ်ပြီး ငါ့ကို လိုက်နေတာ"

သူ့ဘေးမှာ ရုပ်ဆိုးမ ရှိနေတဲ့အတွက် ဒီဖြူစင်တဲ့ ထူးဆန်းမှုဆီကနေ ဘာကိုမှ ဖုံးကွယ်ထားဖို့ မစဉ်းစားတော့သလို ဖုံးကွယ်ထားရလောက်အောင်လည်း မရှိပါချေ။

ရုပ်ဆိုးမ ၏ မျက်နှာက ပုံပျက်နေပြီး အရမ်း တောင့်တင်းနေတဲ့အတွက် ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားတွေကို ကြားပြီးနောက် သူမ၏ မျက်နှာမှာ ထူးခြားတဲ့ အံ့အားသင့်မှု အမူအရာ မတွေ့ရပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲက ဆက်ပြောသည်။ "ငါတို့ သူမဆီကို နည်းနည်း ကပ်လိုက်တဲ့အခါ ဒီကုန်းနေတဲ့ အမျိုးသမီးဟာ ငါ့ကို တိုက်ခိုက်လာနိုင်တယ်။ အဲဒီအချိန်မှာ နင်ဟာ သူမ၏ စိတ်ဝိညာဉ်က သူမ၏ ရုပ်ရည်လိုပဲ လှပသလားဆိုတာကို ပြောနိုင်ချေရှိတယ်။

ဟုတ်ပါတယ်၊ ငါ့၏ ဘေးကင်းရေးက အပြည့်အဝ အာမခံထားတယ်လို့ ယူဆရင်ပေါ့"

ရုပ်ဆိုးမ ဟာ စဉ်းစားနေပုံရပေမယ့် စကားမပြောပါချေ။

သူတို့ဟာ ကုန်းနေတဲ့ အမျိုးသမီး၏ နောက်ကျောကို အမြန် ရောက်လာခဲ့ပြီး သူတို့ ဖြတ်လျှောက်သွားစဉ်မှာပဲ ဆံပင်တို အမျိုးသမီးဟာ ထရပ်ပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း လှည့်လာခဲ့သည်။

သူမ၏ လက်ထဲမှာ တစ်စုံတစ်ရာကို ကိုင်ထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေပေမယ့် ယန်ကျွင်းဇဲက အနီးကပ် ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဘာကိုမှ မမြင်ရပါချေ။

သူမဟာ သူမ၏ လက်ထဲမှာ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ တုတ်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး အခြားတစ်ဖက်မှာ မီးအိမ်တစ်လုံး ရှိနေသည်။

ဒါဟာ အယောင်ဆောင်ခြင်းပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တခြားအရာတစ်ခုပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဖန်ဆင်းထားတဲ့ တုတ်၏ အခြားတစ်ဖက်မှာရှိတဲ့ မီးအိမ်ဆီကနေ မှိန်ဖျော့ဖျော့ အဖြူရောင် အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာတာကို ခံစားမိနိုင်သည်ဟု ထင်လိုက်မိသည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်မှာတော့ အဖြူရောင် အလင်းရောင်ဟာ အနီရောင်အဖြစ် ပြောင်းလဲလာပြီး တဖြည်းဖြည်း အရောင်ပြောင်းလဲလာခဲ့...

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ နောက်ဆုတ်လိုက်ပြီး ဆံပင်တို အမျိုးသမီးကို ကျောမခိုင်းရဲဘဲ ရုပ်ဆိုးမ ကို ပြောလိုက်သည်။ "ငါဟာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကို သူမ၏ ခင်ပွန်းကို သူမ သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတဲ့ ရက်စက်တဲ့ အမှန်တရားကို တစ်ကြိမ် ထုတ်ဖော်ခဲ့ဖူးတယ်။

သူမ ဒါကို လက်မခံနိုင်ခဲ့ဘူး။ အခု သူမ ငါ့ကို လိုက်လာတာက လက်စားချေဖို့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ သူမ လှတယ်လို့ နင် ထင်သလား"

ဤအချိန်မှာ စိတ်ကူးယဉ် မီးအိမ်ကို ကိုင်ထားတဲ့ ဆံပင်တို အမျိုးသမီးဟာ ယန်ကျွင်းဇဲဆီကို ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီ လျှောက်လာခဲ့သည်။ မီးအိမ်က အလင်းရောင် အရင်းအမြစ် မရှိဘဲ ထူးဆန်းတဲ့ အနီရောင်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စကားကို ကြားပြီးနောက် ရုပ်ဆိုးမ ဟာ စဉ်းစားနေသလိုမျိုး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ငုံ့လိုက်သည်။

ဆံပင်တို အမျိုးသမီးဟာ သူမ၏ ခြေလှမ်းတွေကို အရှိန်မြှင့်တင်လိုက်သည်။ သူမဟာ ယန်ကျွင်းဇဲဆီကို ရောက်ဖို့ လေး၊ ငါးလှမ်းသာ လိုတော့ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲပ အမြန် ဆုတ်ခွာလိုက်သည်။

အား!

သာမန်ရုပ်ရည်ရှိတဲ့ ဆံပင်တို အမျိုးသမီးဟာ ရုတ်တရက် ပါးစပ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ယန်ကျွင်းဇဲကို အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူမ၏ မှောင်မိုက်နေတဲ့ ပါးစပ်က အောက်ခြေ မရှိသလိုမျိုး ဖြစ်နေပြီး စိတ်ကူးယဉ် အနီရောင် မီးအိမ်ကို ကိုင်ထားတဲ့ သူမ၏ လက်ဟာ ပြင်းထန်တဲ့ အနီရောင် အလင်းတန်းကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဤအချိန်မှာ ရုပ်ဆိုးမ ဟာ သူမ၏ ခေါင်းကို မော့လိုက်ပြီး တစ်စုံတစ်ရာကို သိမြင်သွားသလိုမျိုး "သူမ... မလှဘူး၊ တော်တော် ရုပ်ဆိုးတယ်" လို့ ပြောလိုက်သည်။

သူမ စကားပြောရင်း ရုပ်ဆိုးမ ဟာ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ ရှေ့ကို ခြေလှမ်းတစ်လှမ်း တိုးလိုက်သည်။ တိတ်ဆိတ်စွာ ခေါင်းစောင်းလိုက်ပြီး သူမ၏ ပုံပျက်နေတဲ့ မျက်နှာက ဆံပင်တို အမျိုးသမီးကို ရင်ဆိုင်လိုက်သည်။

အခု ဆံပင်တို အမျိုးသမီးဟာ သူမနဲ့ ခြေတစ်လှမ်းသာ ကွာဝေးတော့သည်။ သူတို့နှစ်ဦးဟာ အလွန် နီးကပ်စွာ ရပ်နေကြပြီး တိတ်ဆိတ်စွာ တစ်ဦးကို တစ်ဦး စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လေး၊ ငါးစက္ကန့်လောက်ကြာပြီးနောက် ဆံပင်တို အမျိုးသမီး၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးဟာ ရုတ်တရက် ပျော့ကျသွားပြီး သူမ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပုံစံဟာ အရိပ်တစ်ခု ဖြစ်သွားခဲ့သည်။ ယန်ကျွင်းဇဲ၏ မျက်လုံးရှေ့မှာပင် သူမဟာ တဖြည်းဖြည်းနဲ့ ကြည်လင်လာပြီး ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ဤဖ့စ်စဉ် တစ်လျှောက်လုံးမှာ ရုပ်ဆိုးမ ဟာ သူမကို အစကတည်းက လုံးဝ မမြင်နိုင်တော့တဲ့အထိ မတုန်မလှုပ် စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

"မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ... ပျောက်သွားပြီလား" ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ဤမြင်ကွင်းကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေခဲ့သည်။

သူ့၏ စိတ်ကူးဟာ တကယ်တမ်း အလုပ်လုပ်လိမ့်မယ်လို့ သူ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပါချေ။ ရုပ်ဆိုးမ ဟာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကို အပြည့်အဝ ကိုင်တွယ်နိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

ဟုတ်ပေသည်။ ယန်ကျွင်းဇဲကစမ်းသပ်ကြည့်ဖို့သာ ရည်ရွယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ရုပ်ဆိုးမ ဟာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး နဲ့ ထိပ်တိုက် မတွေ့ခဲ့ရင် (သို့မဟုတ်) ရုပ်ဆိုးမ နဲ့ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကြားမှာ ခွန်အားကွာခြားမှု ကြီးမားခဲ့ရင် သူဟာ အချိန်ပြန်ရစ် ပြီး ဒီအတားအဆီးကို ကျော်လွှားဖို့ တခြားနည်းလမ်းကို စဉ်းစားမှာ ဖြစ်သည်။

သို့ပေမယ့် အခုတော့ သူတို့မှာ နောင်အနာဂတ်မှာ မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ တခြား ရွေးချယ်စရာတစ်ခု ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။

"အခု..." ယန်ကျွင်းဇဲ၏ စိတ်ထဲမှာ အခြေအနေ ပြေလည်သွားပြီး သူ ရုပ်ဆိုးမ ကို ကြည့်ကာ "နင့်၏ အလှအပနဲ့ ရုပ်ဆိုးခြင်းဆိုင်ရာ အယူအဆတွေဟာ အကြမ်းဖျင်း သဘောတရားတစ်ခု စတင် ဖြစ်ပေါ်လာပြီလား" လို့ မေးလိုက်လေသည်။

"အင်း" ရုပ်ဆိုးမ က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "မီးအိမ်ကိုင်အမျိုးသမီး က အပြင်ပန်းရော အတွင်းပိုင်းမှာပါ ရုပ်ဆိုးတယ်"

ယန်ကျွင်းဇဲဟာ ခြောက်ကပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး၊ အခုနက သူမ၏ တကယ့် ပုံစံ မဟုတ်ဘူး၊ တကယ်တော့ သူမ၏ ရုပ်ရည်က မဆိုးပါဘူး"

"ဪ" ရုပ်ဆိုးမ က ဘာမှ ထပ်မပြောတော့ပါချေ။

ယန်ကျွင်းဇဲ၏ အတွေးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး သူမကို အချိန်-ဟင်းလင်းပြင်မြေပုံ ၏ ဆယ့်နှစ်ခုမြောက် ဆုံမှတ်ထဲကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။ ဒီတစ်ကြိမ်မှာ ရုပ်ဆိုးမ က မခုခံပါချေ။

သူ လမ်းနံပါတ်တွေကို လိုက်ပြီး ပုရောဟိတ်လမ်း ၁၃၆ ကို ရောက်လာခဲ့သည်။ အဲဒီက အဆောက်အအုံကို ရှေးဟောင်း ပုံစံ အုတ်နီခဲတွေနဲ့ ဆောက်ထားတာ ဖြစ်ပြီး အချိန်ကြာမြင့်နေပေမယ့် ကောင်းမွန်စွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

နံပါတ် ၁၃၆ ဟာ ဒီလမ်းပိုင်း၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်ပြီး သူ့၏ ခရီးပန်းတိုင်ကို ရောက်တဲ့အခါ ယန်ကျွင်းဇဲဟာ မော့ကြည့်လိုက်တော့ ဒါဟာ ဆေးခန်းတစ်ခု ဖြစ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ပြန်လည် စဉ်းစားကြည့်တဲ့အခါ ကျန်းရှောင်မိုက သူ့ကို မနေ့ညက ယန်လုံက ဆိုင်ဖွင့်ထားတယ်လို့ ပြောခဲ့ပေမယ့် ဆေးခန်းဖြစ်တယ်ဆိုတာကိုတော့ သူမ ပြောခဲ့ပုံ မပေါ်ပါချေ။

ဆေးခန်း အပြင်ဘက်မှာ လူနှစ်ယောက် ရပ်နေသည်။ လူငယ်တစ်ယောက်နဲ့ သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားတစ်ယောက် ဖြစ်သည်။

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ယန်ကျွင်းဇဲကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှေ့ကို တိုးလာကာ "မင်းက ယန်ကျွင်းဇဲလား"

ယန်ကျွင်းဇဲ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကြယ်သုံးပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ လျိုဟောင် လား"

သက်လတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက သူ့ဘေးက လူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးပြလိုက်သည်။ "ဒါက ယွီ ပါ၊ ကြာ်နှစ်ပွင့် နတ်ဆိုးနှိမ်နှင်သူ"

"စောင့်ခိုင်းမိတာ တောင်းပန်ပါတယ်၊ ဘယ်လောက်ကြာပြီလဲ ဒီမှာ ရှိနေတာ" ယန်ကျွင်းဇဲက ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"မကြာသေးပါဘူး" လျိုဟောင်က ပြောလိုက်ပြီး ဆေးခန်းတံခါးနားမှာ ရပ်နေတဲ့ အသက် သုံးဆယ်ဝန်းကျင် အမျိုးသားကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။