← Chapters

ကြေကွဲဖွယ်ရာ မှတ်ဉာဏ်များ

Vol. 68 Ch. 1010

ကြေကွဲဖွယ်ရာ မှတ်ဉာဏ်များ

Vol. 68 Ch. 1010

ယန်ကျန့်က သူ၏ရှေ့မှ ထူးဆန်းသောပုဂ္ဂိုလ်ကို လွှတ်ပေးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။ ဒီလူက ကြီးမားသောခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ကျန်းဝေ့သာ သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ထူးဆန်းသော အရာတစ်ခုခု သတိမပြုမိခဲ့လျှင် ရှန်ထုံမျှော်စင်အနီးတွင် ဒီလိုအန္တရာယ်ရှိသောအရာတစ်ခု လှည့်ပတ်နေသည်ကို မည်သူမျှ သိရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ယန်ကျန့်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ၎င်းကိုဖော်ထုတ်နိုင်မည်ဟု မသေချာပေ။

ဒီလူက အလွန်နက်ရှိုင်းစွာ ပုန်းကွယ်ထားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူအရေအတွက်က သုံးယောက်ထက်ကျော်လွန်သွားလျှင် သူ့ကိုမတွေ့ရှိနိုင်ပေ။

သင်၏မျက်လုံးများက သူ့ကိုမြင်လျှင်ပင် သင်၏စိတ်က သူ၏တည်ရှိမှုကို အလိုအလျောက် လျစ်လျူရှုပေလိမ့်မည်။

ဒီလိုထူးဆန်းသော သဘာဝလွန်တည်ရှိမှုကို ယန်ကျန့်က ပထမဆုံးအကြိမ် ကြုံတွေ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

အရပ်မြင့်မားသော တစ္ဆေအရိပ်က အင်တာနက်ဆိုင်ထဲတွင် လှုပ်ရှားနေပြီး ထိုပိန်လှီလိမ်ကောက်နေသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။ ယန်ကျန့်က သူတကယ်ဘယ်သူလဲဆိုတာကို ရှာဖွေရန် သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ခိုးယူရန်နှင့် သူ့ကိုလုံးဝသတ်ဖြတ်ပြီး အကျဉ်းချရန် ရည်ရွယ်သည်။

သူ၏အခြေအနေ၏ အန္တရာယ်ကို ခံစားမိသောကြောင့် ဖြစ်နိုင်သည်။

ထိုပိန်လှီပြီး လိမ်ကောက်နေသော ထူးဆန်းသည့် သတ္တဝါက ဒီအခိုက်အတန့်တွင် စကားပြောရန် ရုန်းကန်နေသည်။

"ရပ် ရပ်ပါ မင်းငါ့ကို မသတ်နိုင်ဘူး"

"နောက်ဆုံးတော့ စကားပြောပြီလား နောက်ကျသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က စကားတစ်ခွန်းကြောင့် မရပ်တန့်ပေ။ တစ္ဆေအရိပ်က ထိုလူ၏ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွား၏။

"ငါမင်းကို ကူညီနိုင်တယ် ငါမင်းအတွက် အသုံးဝင်တယ်"

ထိုလူက ယန်ကျန့်ကို နားချရန် ကြိုးစားရင်း နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး ငါမင်းကို သိပ်စိတ်မဝင်စားဘူး မင်းက ကုမ္ပဏီပတ်လည်မှာ မကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်တွေနဲ့ လှည့်ပတ်နေတာ မင်းသေသွားတာ ပိုကောင်းတယ် မင်းထိန်းချုပ်ထားတဲ့ တစ္ဆေက တကယ်ပဲ တော်တော်ထူးခြားပြီး ငါ့အတွက် တန်ဖိုးရှိနိုင်ပေမယ့် ငါမင်းဆီက တစ္ဆေကို ခွဲထုတ်ပြီး တခြားတစ်ယောက်ကို ထိန်းချုပ်ခိုင်းလို့ရတယ်"

ယန်ကျန့်က အေးစက်သောလေသံဖြင့် အလွန်ကြမ်းတမ်းသော လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုကို ဖော်ပြလိုက်သည်။

တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်က ထိန်းချုပ်ထားသော တစ္ဆေကို ခွဲထုတ်နိုင်သည်။ အတိတ်တွင် တစ္ဆေဆရာများကို အမဲလိုက်ပြီး သူတို့အတွင်းမှ တစ္ဆေကို ရယူရန် အထူးပြုသောလူများရှိခဲ့သည်။ ဒီနည်းလမ်းဖြင့် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အကျဉ်းချခြင်း၏ အန္တရာယ်က အလွန်နည်းပါးပြီး ကြီးမားသော ကုန်ကျစရိတ်နီးပါး မလိုအပ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏ကျူးကျော်မှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်နေ၏။

ထိုလူ၏ အရေပြားက တဖြည်းဖြည်း အနက်ရောင်အရိပ်တစ်လွှာဖြင့် ဖုံးလွှမ်းလာပြီး သူက တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အေးစက်သွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ သတိလစ်သွားသည်။

"ယန်ကျန့် ငါမင်းကို မစော်ကားခဲ့ဘူး"

ထိုလူက ယန်ကျန့်၏ အမှတ်အသားကို အံ့အားသင့်ဖွယ် သိရှိရင်း နောက်တစ်ကြိမ် စကားပြောလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းက တာချန်းမြို့မှာ လူအများကြီးကို သတ်ပြီး သူတို့ရဲ့သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေကို ခိုးယူခဲ့တယ် ဒါက မင်းငါ့ကို မစော်ကားဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား"

"မင်းကိုယ်တိုင် လူမသတ်ဖူးဘူးလား မင်းက ငါ့ထက်ပိုသတ်ဖူးလောက်တယ်"

ထိုလူက ယန်ကျန့်ကို မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မင်းမှန်တယ် ငါက မင်းထက်တကယ်ပဲ လူပိုသတ်ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ ငါက ပိုပြီးကယ်တင်ခဲ့တယ် တာချန်းမြို့ရဲ့တည်ရှိမှုက ငါ့ကြောင့်ပဲ ပြီးတော့ ဒီလောကကြီးမှာ အင်အားက စကားပြောတယ် မင်းသာစွမ်းဆောင်နိုင်ရင် မင်းငါ့ကိုဖြုတ်ချပြီး အနာဂတ်မှာ တာချန်းမြို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ ကြိုးစားလို့ရတယ်"

ထိုလူက တိတ်ဆိတ်သွားပြီး နောက်ထပ်စကားမပြောတော့ပေ။ သူက အခုနာကျင်မှုပင် မခံစားရတော့ဘဲ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်အများစုက တစ္ဆေအရိပ်၏ လုံးဝကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းကို ခံရပြီး အာရုံခံစားမှု ဆုံးရှုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

သူက တစ်ကိုယ်လုံး အလွန်အေးစက်နေသော်လည်း ဒါက သူ့ကို အချို့သော သက်သာမှုကို ပေးသည်။

"မင်းတကယ်က ဘယ်လိုလူမျိုးလဲဆိုတာ ငါကြည့်ရအောင်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ခိုးယူနေသည်။

မကြာမီ…သက်ရှိလူတစ်ယောက်၏ ရင်းနှီးသော်လည်း ထူးဆန်းသော မှတ်ဉာဏ်အပိုင်းအစတစ်ခုက ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်လာ၏။

မှတ်ဉာဏ်ထဲတွင် သူက တာချန်းမြို့၏ ရပ်ကွက်ဟောင်းတွင် နေထိုင်သော အိပ်ရာထဲလဲနေသည့် မသန်စွမ်းသူတစ်ယောက်ဖြစ်သည်။ သူ၏မိဘများက ကွာရှင်းပြတ်စဲပြီး သူ့ကိုလုံးဝ လျစ်လျူရှုထားကာ သူ၏အဘိုးအဘွားများက သူ့ကိုစောင့်ရှောက်ရန် ချန်ထားခဲ့သည်။ နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏အဘွားကွယ်လွန်သွားပြီး သူ၏ဘဝက တဖြည်းဖြည်း ပို၍ခက်ခဲလာကာ သူ၏အဘိုး၏ ပင်စင်လစာဖြင့် နေခဲ့သည်။

တစ်နေ့ပြီးတစ်နေ့ သူက သည်းခံရင်း တစ်နေ့နေ့တွင် အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်လာမည်ဟု စိတ်ကူးယဉ်နေခဲ့သည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏အဘိုးကလည်း ကွယ်လွန်သွားပြီး သူ့ကိုအိမ်တွင် တစ်ယောက်တည်း ချန်ထားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် အိမ်နီးချင်းများနှင့် ရပ်ကွက်လုပ်သားများက သူ့ကိုစောင့်ရှောက်ရန် လာရောက်လည်ပတ်ကြသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ သူ့ကိုဂရုစိုက်ရန် ဆန္ဒရှိသူများ နည်းပါးလာသည်။ တစ်နေ့တွင် သူက အိမ်နီးချင်းတိုက်ခန်းမှ စကားပြောဆိုမှုတစ်ခုကို ကြားလိုက်ရသည်။

တာချန်းမြို့က သရဲခြောက်နေပုံရသည်။

ဒါက ပြိတ္တာဖြစ်ရပ် ဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။

ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက အိပ်ရာထဲလဲနေသောကြောင့် ပြိတ္တာ၏ ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ရှောင်ရှားနိုင်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သူ၏လေဖြတ်နေမှုက ရှင်သန်ရန် အလွန်ခက်ခဲစေပြီး အစားအစာ ရေမရှိဘဲ သူ၏အိပ်ရာက စွန့်ပစ်ပစ္စည်းများဖြင့် နံစော်နေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က တဖြည်းဖြည်း သေဆုံးရင်း ပုပ်သိုးနေသည်။

သူက ပြိတ္တာဖြစ်ရပ်တွင် မသေဆုံးခဲ့သော်လည်း သူက သူ၏နာမကျန်းဖြစ်နေသော အိပ်ရာပေါ်တွင် သေဆုံးနေသည်။

သူက မသေချင်ပေ။ ပြင်းထန်သော ရှင်သန်လိုစိတ်က သူ့ကိုရုန်းကန်စေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် အံ့ဖွယ်တစ်ခုဖြစ်ပေါ်လာ၏။

တစ်နေ့တွင် သူက သူ၏အခန်းအပြင်ဘက် စင်္ကြံတွင် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်နေသော ခြေသံများကို ကြားလိုက်ရသည်။

ဒါက ဗလာဖြစ်နေသော လူနေအဆောက်အအုံတွင် လှည့်ပတ်နေသော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။

ထိုလူက အော်ဟစ်လိုက်၏။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဘယ်တုန်းကမှရှာဖွေမတွေ့ခဲ့သော တစ္ဆေကို သူကရှာဖွေတွေ့ရှိလိုက်ပြီး ၎င်းက သူ၏အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားသည်။

ထိုသို့နှင့်ပင်…သူက တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် ဒီပြောင်းလဲမှုတစ်ခုတည်းက အသုံးသိပ်မဝင်ပေ။ တစ္ဆေက ရှာဖွေတွေ့ရှိရန် ခက်ခဲရုံသာဖြစ်သည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ဖြစ်လာခြင်းက သူ့ကိုဒီလက္ခဏာကို ပေးအပ်ခဲ့ပြီး မေ့လျော့ခံရပြီး ရှာဖွေမတွေ့နိုင်ဖြစ်နေသည်။ သို့သော် သဘာဝလွန်စွမ်းအားက သူ၏အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး သူ့ကိုအစားအစာ သို့မဟုတ် ရေမရှိဘဲ အချိန်အကြာကြီး ရှင်သန်နိုင်စေသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အိပ်ရာထဲလဲလျောင်းရင်း သူက သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို တဖြည်းဖြည်း ကျွမ်းကျင်လာပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူ၏မသန်စွမ်းမှု၏ သက်ရောက်မှုမှ လွတ်မြောက်ကာ လှုပ်ရှားစပြုလာသည်။

အခက်အခဲရှိသော်လည်း သူက အရေးကြီးသော ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းကို ရှေ့တိုးလိုက်ပြီး သူ့ကိုမျှော်လင့်ချက်ပေးခဲ့သည်။

သို့သော် သူအပြင်သို့ ထွက်ခွာသောအခါ သူက တာချန်းမြို့မှ လူတိုင်းက သူ့ကိုမမြင်သကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ ဘယ်သူကမှ သူ့ကိုလှမ်းမကြည့်ဘဲ ဘယ်သူကမှ အာရုံမစိုက်ပေ။

သူက လောကကြီးက စွန့်ပစ်လိုက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

အပြင်ဘက်မှ စည်ကားမှုက သူနှင့်ဘာမှမဆိုင်ပေ။ သူက တာချန်းမြို့အတွင်း လှည့်လည်သွားလာနေသော လိမ်ကောက်ပြီး ထူးဆန်းသည့် တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်တူနေသည်။

သူက နေရာများစွာသို့ သွားရောက်ခဲ့ပြီး လူများစွာနှင့် ဖြစ်ရပ်များစွာကို တွေ့ဆုံခဲ့ကာ တာချန်းမြို့၏ အခြေအနေကို နားလည်ခဲ့သည်။

အသိပညာကင်းမဲ့စွာ မနေလိုသောကြောင့် သူက စဉ်းစားပြီး အပြောင်းအလဲများ ပြုလုပ်စပြုလာသည်။

ထို့ကြောင့် သူက သူ၏မျက်နှာကို ပြောင်းလဲရန် အခြားသက်ရှိအမှတ်အသားတစ်ခုကို လက်ခံရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဒါက သူ့ကိုအသစ်ပြန်စရန် အခွင့်အရေးပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဒါကြောင့် သူက သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သို့သော် အလောင်းက အသုံးမဝင်ပေ။ သူက ခြေလက်အစိတ်အပိုင်းများကိုသာ ယူခဲ့သည်။

သေဆုံးသူအရေအတွက်က တိုးပွားလာ၏။

စုဆောင်းထားသော ခုတ်ပိုင်းထားသည့် အလောင်းများက တဖြည်းဖြည်း ပြည့်စုံလာသည်။

ထို့ကြောင့် သူ့ရှေ့တွင် လူအသစ်တစ်ယောက် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်များစွာကို ပေါင်းစပ်ချုပ်လုပ်ထားသော အမှတ်အသားအသစ်တစ်ခု။

သူက ဒီအလောင်းအသစ်အတွင်း နေထိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

တစ်နေ့တွင် သူ၏လုပ်ရပ်များက ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရပြီး တာချန်းမြို့မှ လူများက သူ့ကိုစုံစမ်းစစ်ဆေးကာ လူသတ်သမားကို ရှာဖွေနေကြသည်။

အစပိုင်းတွင် သူက စိတ်လှုပ်ရှားပြီး ကြောက်ရွံ့သော်လည်း တဖြည်းဖြည်း သူ၏စိုးရိမ်မှုက မလိုအပ်ဟု တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။ အရာရှိများက သူ့ဘေးမှ ဖြတ်လျှောက်သွားလျှင်တောင် ဘယ်သူကမှ သူ့ကိုအာရုံမစိုက်ပေ။

သူ့ကိုမရှာနိုင်ပေ။

တစ်နေ့တွင် ကျန်းဝေ့နှင့် သူငယ်ချင်းတစ်စုက သူ၏အိမ်ကိုရှာဖွေတွေ့ရှိပြီး တံခါးဖွင့်လိုက်သော်လည်း ကျန်းဝေ့၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ရပ်နေလျှင်တောင် သဘာဝလွန်စွမ်းအားများ၏ နှောင့်ယှက်မှုအောက်တွင် သူက မတွေ့ရှိခဲ့ရပေ။

ကျန်းဝေ့က ထွက်ခွာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက ကျန်းဝေ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

သူက သတ်ဖြတ်ရန် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။ သူက အသစ်ပြန်စချင်ပြီး အမှတ်အသားအသစ်ဖြင့် ကျန်းဝေ့၏ အုပ်စုအတွင်း ရောနှောနေထိုင်ချင်သည်။

သို့သော် အရာတွေက သူစိတ်ကူးထားသလောက် ချောချောမွေ့မွေ့မဖြစ်ခဲ့ပေ။

သူက အပိုလူတစ်ယောက်အဖြစ် ကျန်ရှိနေပြီး သတိမပြုမိဘဲ သူ၏အနီးကပ်ရှိနေမှုက အချို့ကိုအာရုံစိုက်စေခဲ့သော်လည်း ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် သူက သူ့ကိုသံသယဝင်သူများကို စတင်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

…

အခုအချိန်အထိ ယန်ကျန့်က သူ့အပေါ်တွင် အမြင်အာရုံစိုက်လိုက်ပြီး သူ့ကိုရှာဖွေတွေ့ရှိကာ ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က မှတ်ဉာဏ်များကို လှန်လှောကြည့်ရင်း ကြေကွဲဖွယ်လူတစ်ယောက်၏ ကြေကွဲဖွယ်အတွေ့အကြုံကို သိရှိလိုက်ရသည်။

အိပ်ရာထဲတွင် လေဖြတ်နေသော သနားစရာလူတစ်ယောက်က ဆေးရုံအိပ်ရာပေါ်တွင် ဆိုးဆိုးရွားရွား သေဆုံးသွားနိုင်သော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ ရှာဖွေမတွေ့နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ခဲ့သည်။ သူက ဒါကိုပြောင်းလဲမှုတစ်ခုဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူက အတူတူပင် ကျန်ရှိနေခဲ့သည်။ သူက နာမကျန်းဖြစ်နေသော အိပ်ရာမှ ထွက်ခွာခဲ့သော်လည်း အပြင်ဘက်ကမ္ဘာက သူ့အတွက် ပိုကြီးမားသော နာမကျန်းဖြစ်နေသော အိပ်ရာတစ်ခုသာ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

"ငါ့ကိုမသတ်ပါနဲ့ ငါမင်းကို ကူညီနိုင်တယ် ငါတကယ်ပဲ မင်းကိုကူညီနိုင်တယ် ငါအခွင့်အရေးတစ်ခုလိုတယ် ငါ့ကိုအခွင့်အရေးတစ်ခုပေးပါ ငါမင်းအတွက် အလုပ်လုပ်ပေးမယ် ငါတခြားသူတွေက အသိအမှတ်ပြုတာကို ခံချင်တယ် ငါအသိအမှတ်ပြုခံချင်တယ် ငါဒီလိုသေချင်စိတ်မရှိဘူး သတိမပြုမိဘဲ သေဆုံးသွားတာ ငါ့ကွယ်လွန်သွားတဲ့ အဘိုးအဘွားတွေလိုပဲ ဘယ်သူကမှဂရုမစိုက်ခဲ့ဘူး"

ဒီလူက တောင်းပန်နေပြီး ငိုယိုကာ အခွင့်အရေးတစ်ခု မျှော်လင့်နေသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေအရိပ်က ထိုလူ၏ မှတ်ဉာဏ်ထဲသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သွားနှင့်ပြီဖြစ်သည်။ သူ့ကိုသန့်ရှင်းအောင် သုတ်သင်ပြီး စိတ်မရှိသော သစ်ရွက်စိမ်းတစ်ယောက် ဖြစ်လာရန် တစ်ခဏသာ လိုတော့သည်။

ဒါက အခြေခံအားဖြင့် သူ့ကိုသတ်ဖြတ်ခြင်းနှင့် တူညီသည်။

သူက ဒါကိုခံစားမိသောကြောင့် ယန်ကျန့်ကို သူ့အားလွှတ်ပေးရန် တောင်းပန်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"မင်းရဲ့အခြေအနေက တကယ်ပဲ သနားစရာကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ မင်းဒီသက်ရှိခန္ဓာကိုယ်ကို ဖာထေးဖို့ လူတွေအများကြီးကို သတ်ခဲ့တယ် မင်းနာမကျန်းဖြစ်နေတဲ့ အိပ်ရာကနေ ပထမဆုံးထွက်ခွာတုန်းက ငါ့ဆီကိုလာခဲ့ရင် တခြားရလဒ်တစ်ခု ရှိနိုင်တယ် ဒါပေမဲ့ အခုမင်းလမ်းလွဲသွားပြီ အရာအားလုံးအတွက် နောက်ကျသွားပြီ"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က အေးစက်နေပြီး နှလုံးသားမရှိသကဲ့သို့ တုန်လှုပ်ခြင်းမပြပေ။

ဒီလူက အမှန်တကယ်ပင် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး အမှန်တကယ်ပင် သနားစရာကောင်းပြီး ဝမ်းနည်းဖွယ်ဖြစ်သော်လည်း သူက လမ်းမှားကို လျှောက်ခဲ့သည်။ သူ၏နှလုံးသားက နာကြည်းမှုနှင့် မုန်းတီးမှုများဖြင့် ပြည့်နေပြီး မိမိကိုယ်ကိုမထိန်းချုပ်နိုင်ဘဲ ခွဲခြားမှုမရှိဘဲ သတ်ဖြတ်ကာ ခန္ဓာကိုယ်များကို ဆက်စပ်ခြင်းက တားမြစ်ထားသောအရာဖြစ်သည်။

ဒီလိုတားမြစ်ထားသောအရာက ယန်ကျန့်မသည်းခံနိုင်သော အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

သူပင်လျှင် ဒီလိုတားမြစ်ထားသောအရာများတွင် မိမိကိုယ်တိုင်ကို မပါဝင်ပတ်သက်ရဲဘဲ သက်ရှိခန္ဓာကိုယ်များကို ပေါ့ပေါ့ဆဆ ဆက်စပ်ခြင်းကို မရဲဝံ့ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ၏ကိုယ်ပိုင်ခန္ဓာကိုယ် ပုပ်သိုးနေစဉ်က သူက လမ်းပေါ်မှ ကျန်းမာသော လူငယ်တစ်ယောက်ကို အလွယ်တကူရှာဖွေပြီး ကျန်းမာသော ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခု ရရှိနိုင်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ဒီလူက ဒါကိုလုပ်ခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်လိုအပ်ချက်များကြောင့်မဟုတ်ဘဲ သူက အမှတ်အသားအသစ်တစ်ခု ယူဆောင်ချင်သောကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အကယ်၍ ဒါသာဖြစ်ခဲ့လျှင် ဒါက တစ်မျိုးတစ်မည်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ခန္ဓာကိုယ်အသစ်ရရှိပြီးနောက် သူက မရပ်တန့်ခဲ့ပေ။ ယင်းအစား ထိတ်လန့်မှုနှင့် စိတ်မအေးချမ်းမှုကြောင့် သူ့ကိုသံသယဝင်လာသော သာမန်လူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

လူတွေက ဒီလိုပဲ။

တစ်ကြိမ်ကျဆုံးသွားလျှင် နောက်ပြန်လှည့်ရန်မရှိတော့ပေ။

အကြောင်းရင်းများက အရေးမကြီးတော့ပေ။

"ပျောက်ကွယ်သွားတော့ ဒီလောကကြီးက မင်းနဲ့မသက်ဆိုင်တော့ဘူး"

ယန်ကျန့်၏ အကြည့်က ရုတ်တရက် အေးစက်သွားသည်။

တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏ဦးခေါင်းကို ချက်ချင်းပုပ်သိုးစေပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို တိုက်ရိုက်ဖျက်ဆီးလိုက်သည်။

နောက်တစ်ခဏ…ဒီလူက တောင်းပန်ခြင်းရပ်တန့်သွားပြီး ငိုယိုခြင်းရပ်တန့်သွားကာ သူ၏အကြည့်က ဗလာဖြစ်သွားပြီး သူက ဗလာဖြစ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က ဒီအရာအားလုံးကို လုပ်ပြီးနောက် သူက လျှောက်သွားပြီး တစ္ဆေလက်က ဒီအားနည်းပြီး လိမ်ကောက်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို သယ်ဆောင်ကာ ထို့နောက် ထွက်ခွာသွားသည်။

မထွက်ခွာမီ သူက ခြေရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပြီး တစ္ဆေနယ်မြေဖြင့် မြေအောက်နက်ရှိုင်းသောနေရာတွင် ကြေမွနေသော အလောင်းများကို မြှုပ်နှံလိုက်သည်။

သူထွက်ခွာသွားသည်နှင့်…အင်တာနက်ဆိုင်တစ်ခုလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

အင်တာနက်သုံးနေသော လူများက ဆက်လက်သုံးနေကြပြီး ထူးခြားမှုတစ်ခုခုကို မခံစားရပေ။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ကျန်းဝေ့က သူ၏ခေါင်းကို တို့ထိလိုက်ပြီး တစ်နေရာရာတွင် တစ်ခုခုမှားနေသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသော်လည်း ဘာကမှားနေသည်ကို သူအတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

ယင်းအစား သူ၏ဘေးမှ အာဖေးက ရုတ်တရက် ချဉ်းကပ်လာပြီး တိုးတိုးလေးဆိုလိုက်သည်။

"အာဝေ့ ငါမင်းကိုတစ်ခုပြောပြမယ် နောက်ဆုံးတစ်ခါ ငါပြောခဲ့တာကို မှတ်မိသေးလား ငါတို့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ အမြဲတမ်း အလောင်းနံ့သင်းသင်းရနေတယ်ဆိုတာ နောက်ပိုင်းမှာ တခြားသူတွေကလည်း ဒီပြဿနာကို သတိပြုမိပြီး တစ်ခုခုမှားနေတယ်လို့ ခံစားခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့အားလုံးက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားတယ် မင်းက သူတို့အသတ်ခံရတယ်လို့ သံသယဝင်ခဲ့တယ် ဒါကြောင့် ငါဒါကိုနောက်တစ်ခါ မပြောရဲတော့ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ ခုနက အဲဒီအနံ့က ပျောက်သွားတယ် ငါထင်တာတော့ အဲဒီအရာက သွားပြီ မင်းသတိထားနေသင့်သေးတယ် ငါမင်းကိုသတိပေးတယ်လို့ မပြောနဲ့ ငါမင်းကြောင့် အသတ်ခံရချင်စိတ်မရှိဘူး"

"စိတ်မပူပါနဲ့ မင်းငါ့ကိုမယုံနိုင်ရင် အစ်ကိုခြေထောက်ကြီးကို မယုံနိုင်ဘူးလား ငါမင်းအတွက် ဒါကိုလျှို့ဝှက်ထားမယ်လို့ ကတိပေးတယ်"

ကျန်းဝေ့က ယုံကြည်မှုရှိစွာ ဆို၏။

သူက သူ၏ဘေးမှ ဗလာဖြစ်နေသော ထိုင်ခုံကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

စောင့်ကြည့်ခံနေရသည့် ခံစားချက်က တကယ်ပဲ ပျောက်ကွယ်သွားပုံရသည်။

"အစ်ကိုခြေထောက်ကြီးက ဒါကိုဖြေရှင်းလိုက်တာ ဖြစ်နိုင်မလား"

ကျန်းဝေ့က တွေးလိုက်သည်။

သို့သော် တစ်ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဂိမ်းထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ပြန်ဆွဲသွင်းခံလိုက်ရပြီး မိမိကိုယ်တိုင်ကို မခွဲထုတ်နိုင်တော့ပေ။

ယန်ကျန့်က အလောင်းကို သယ်ဆောင်ရင်း ကွမ်းကျန်းလူနေအိမ်ရာ၏ မြေအောက်ခန်းသို့ အရင်ဆုံးပြန်သွားပြီး ရွှေဘူးတစ်ဘူးတွင် လုံခြုံစွာ ထည့်ထားလိုက်ကာ ထို့နောက် ရှန်ထုံမျှော်စင်မှ ရုံးခန်းသို့ ပြန်သွားပြီး ထိုနေရာတွင် အလုပ်လုပ်နေသော လျိုရှောင်ယွိကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင်…

လျိုရှောင်ယွိ၏ ရုံးခန်းထဲတွင် သူမက ယန်ရှောင်ဟွာနှင့်အတူ စာရွက်စာတမ်းများ စီစဉ်နေပြီး သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဘေးတွင် မှတ်စုများ ရေးသားနေသည်။

"အမှုက ပိတ်လိုက်ပြီ"

ယန်ကျန့်က တိုက်ရိုက်ဆို၏။

"ဘာလဲ ဘယ်အမှုက ပိတ်လိုက်တာလဲ"

လျိုရှောင်ယွိက ထိတ်လန့်သွားပြီး မော့ကြည့်လိုက်ရာ ယန်ကျန့်ဖြစ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"တာချန်းမြို့က မကြာသေးမီက ဆက်တိုက်လူသတ်မှုတွေ ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ခန္ဓာကိုယ်အစိတ်အပိုင်းတွေနဲ့အတူ"

"ငါအခုမှတ်မိပြီ ရှင်ခုနက အဲဒီအမှုကို ဖြေရှင်းဖို့ ထွက်သွားတာလား ဘယ်လိုဖြစ်သွားလဲ ကျွန်မဒါကို မှတ်တမ်းတင်ဖို့ အဆင်သင့်ပဲ"

လျိုရှောင်ယွိက ဆို၏။

ယန်ကျန့်က ဇာတ်ကြောင်းပြန်ပြပြီး အစီရင်ခံစာတစ်စောင် ချန်ထားခဲ့သည်။

ဇာတ်လမ်းက သူ၏ဘေးမှ ယန်ရှောင်ဟွာကိုပင် မျက်လုံးပြူးကျယ်စေသည်။

"တကယ်ပဲ အဲဒီလိုတည်ရှိမှုမျိုးရှိလို့လား မတွေ့ရှိနိုင်တဲ့ တတိယလူတစ်ယောက် သူက အပြင်ဘက်နဲ့ ကုမ္ပဏီအတွင်းထဲမှာ လှည့်ပတ်နေခဲ့တာလား"

"သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မျိုးစုံရှိတယ် အကြီးအကျယ်ပွဲလုပ်စရာမလိုဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"ငါအဲဒီလူကို ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီ ပြီးတော့ တစ္ဆေကို ထိန်းချုပ်လိုက်ပြီ ငါတွေ့ရှိခဲ့တဲ့ ခုတ်ပိုင်းထားတဲ့ အလောင်းတွေကို ရှင်းလင်းပြီးသွားပြီ"

သူက သူ၏လုပ်ရပ်များအတွက် သက်သေချန်ထားရန် မလိုအပ်ပေ။ သူပြောသည်မှာ သက်သေဖြစ်သည်။

ခေါင်းဆောင်အဆင့်ရှိသူတစ်ယောက်က မိမိကိုယ်တိုင်မှလွဲ၍ မည်သူ့ကိုမျှ တာဝန်ခံရန်မလိုပေ။

ယန်ကျန့်က လိမ်ညာမှုတစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့လျှင်တောင် လျိုရှောင်ယွိက ၎င်း၏စစ်မှန်မှုကို သံသယဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

"အစီရင်ခံစာက ပြီးသွားပြီ ဒါကြောင့် ငါအမှုကို ပိတ်လိုက်ပြီ"

လျိုရှောင်ယွိက လျင်မြန်စွာ ဘောပင်ကို ချထားပြီး ဖိုင်များကို စီစဉ်ကာ အမှုက နောက်ထပ်အရင်းအမြစ်များ မလိုအပ်တော့ကြောင်း အခြားသူများကို အသိပေးလိုက်သည်။

ဘေးမှ သိမ်းငှက်အိုကြီးက ဆို၏။

"အဲဒီတစ္ဆေက အရမ်းထူးခြားတယ် အရင်က ကျွန်တော်စာရွက်စာတမ်းတချို့ကို ပြန်သုံးသပ်ခဲ့တယ် ကျွန်တော်ထင်တာတော့ အဲဒီတစ္ဆေက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြုလုပ်ဖို့ သင့်တော်တယ် ဝတ်ဆင်ထားရင် သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်တစ်ခုအတွင်းမှာ တစ္ဆေတွေက ရှာဖွေတွေ့ရှိတာ ဒါမှမဟုတ် တွေ့ရှိတာကို တားဆီးနိုင်လောက်တယ်"

"ဒါက အတွေးကောင်းပဲ ငါစဉ်းစားကြည့်ပါ့မယ်"

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

မတွေ့ရှိနိုင်သော တတိယလူတစ်ယောက်…

ဒီသဘာဝလွန်စွမ်းအားက အလွန်ထူးခြားသည်။ ယန်ကျန့်၏ အရည်အချင်းရှိသော တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူ တစ်ယောက်ပင်လျှင် သက်ရောက်ခြင်းခံရပေလိမ့်မည်။ ကောင်းမွန်စွာ အသုံးပြုလျှင် ဒါက တစ်စုံတစ်ယောက်၏ ရှင်သန်နိုင်စွမ်းကို သိသိသာသာ မြှင့်တင်နိုင်သည်။

သို့သော် ဒီတစ္ဆေက ထိန်းချုပ်ရန် မသင့်တော်ပေ။

တစ်ကြိမ်ထိန်းချုပ်လိုက်လျှင် သင်က မတွေ့ရှိနိုင်ဖြစ်သွားမည်။ အသင်းဖော်များက သင်နှင့်ဘယ်လို ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်မည်နည်း။

ဒါကြောင့် ဒါကိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်းက အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။ ဒါကိုအထူးဇာတ်လမ်းများတွင် အသုံးပြုနိုင်ပြီး ပို၍ပြောင်းလွယ်ပြင်လွယ်ဖြစ်စေသည်။

"တခြားအမှုတွေရှိသေးလား မရှိရင် ငါသွားတော့မယ်"

ယန်ကျန့်က နောက်တစ်ကြိမ် မေးလိုက်သည်။

လျိုရှောင်ယွိက ဆို၏။

"လောလောဆယ်တော့ ဘာမှမရှိဘူး အရင်က အမှုသေးသေးလေးတစ်ခုရှိခဲ့တယ် ဒါပေမဲ့ ထုံချန်က ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့တယ် ဒါက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်မဟုတ်ဘူး တစ္ဆေဟန်ဆောင်နေတဲ့ ကောင်တွေတစ်စုပဲ"

"တာချန်းမြို့က တော်တော်ငြိမ်းချမ်းပုံရတယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"လွယ်ကူတဲ့အလုပ်ရှိတာက ကောင်းတဲ့အရာပဲ"

ယန်ရှောင်ဟွာက ယန်ကျန့်ကို ကြည့်ပြီး ပြောသည်။

"ရှင်ပိုသတိထားသင့်တယ် ဘယ်သူကမှ ရှင့်ကိုတစ်ခုခုဖြစ်တာကို မမြင်ချင်ဘူး"

"ဟုတ်ပါတယ် ငါက အရာအားလုံးကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တဲ့ အလားအလာကို ပိုင်ဆိုင်ထားတယ် ဒါကြောင့် ငါ့ကိုဘာမှမဖြစ်ရဘူး"

ယန်ကျန့်က ဆိုပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားသည်။

All Chapters