ရေမျှောတုံး

"အရမ်းမြန်တာပဲ အဲ့ဒီအမြန်နှုန်းက သာမန်အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်မှာ ရှိသင့်တဲ့အရာမဟုတ်ဘူး"

"အရမ်းသန်မာတာပဲ သူ့ရဲ့အတွင်းအားက ကြောက်စရာကောင်းလောက်အောင် သန်မာတယ် ပြီးတော့... သူ့အတွင်းအားက ဘာလို့..."

"သူက အနက်ရောင်သခင်တစ်ပါးလား အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်သေးတဲ့ အနက်ရောင် သခင်တစ်ယောက်တဲ့လား"

ယဲ့ရှော့သည် ဝူချင်းစစ်ကို ရှာမတွေ့မီမှာပင် အနီးအနားမှ ယဲ့မိသားစု၏တပည့်များသည် အံ့အားတသင့်ရေရွတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာကြသည်။

သူတို့၏အသံများ မကျယ်လောင်သော်လည်း "အနက်ရောင်သခင်" ဟူသော စကားလုံးများသည် ယဲ့ရှော့၏နားထဲသို့ ရှင်းလင်းပြတ်သားစွာ ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်လာသည်။

ထိုစကားလုံးနှစ်လုံးသည် သူ့ကို မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ပင် ဖြစ်၏။

သူသည် မယုံနိုင်စွာဖြင့် နောက်သို့လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လွန်ခဲ့သောခဏက ဖြူဖွေးသောဝတ်ရုံနှင့် ကျက်သရေရှိသော ပညာရှင်တစ်ဦးနှင့်တူသော ဝူချင်းစစ်သည် ယခုအခါ ခရမ်းရောင်နက်နက် အတွင်းအားများဖြင့် ဝန်းရံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအားကောင်းသော စွမ်းအင်အတွင်း၌ လျှပ်စီးအလင်းတန်းများသည် အဆက်မပြတ် ခုန်ပျံ၍ တဖျစ်ဖျစ်မြည်နေသည်။

'ဒါက ဘယ်လိုအတွင်းအားမျိုးလဲ'

ယဲ့ရှော့သည် တိုက်ကြီးတစ်ခွင်မှ ကောင်းကင်ဘုံ၏မျက်နှာသာပေးခြင်းခံရသော အရည်အချင်းရှိသူအချို့၏ အတွင်းအားတွင် ဓာတ်ကြီးငါးပါးဖြစ်သော သတ္တု၊ သစ်၊ ရေ၊ မီး၊ မြေတို့၏ လက္ခဏာများ ပါဝင်နိုင်သည်ဟု ကြားဖူးသော်လည်း အတွင်းအားတွင် မိုးကြိုးနှင့်လျှပ်စီး၏စွမ်းအား ပါဝင်သောသူအကြောင်းကိုမူ တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ချေ။

"အစ်ကိုဝူ... ခင်ဗျား အနက်ရောင်သခင်အဆင့်ကို ရောက်နေပြီလား"

ယဲ့ရှော့က တုန်လှုပ်စွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ဝူချင်းစစ်က ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော် လွန်ခဲ့တဲ့ရက်အနည်းငယ်ကမှ အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ခြောက်ကို တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့တာပါ"

"အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ခြောက်တဲ့လား"

ယဲ့မိသားစုတပည့်များအားလုံးသည် အသက်ရှူမှားသွားကြသည်။

ဝူချင်းစစ်၏အတွင်းအားသည် အသစ်တက်လှမ်းလာသော အနက်ရောင်သခင်တစ်ဦးထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်ကို သူတို့ခံစားမိခဲ့သော်လည်း သူသည် အဆင့်ခြောက်သို့ပင် ရောက်ရှိနေလိမ့်မည်ဟု မည်သူမျှ မမျှော်လင့်ခဲ့ကြချေ။

သူတို့၏သခင်ကြီးကိုယ်တိုင်ပင် အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ငါးသာ ရှိသေးသည်ကို သိထားရမည်ဖြစ်သည်။

ယဲ့လင်ထျန်နှင့် သူ၏သားများသည်လည်း တုန်လှုပ်မှုကြောင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

သူတို့ရှေ့မှ အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်သေးသော လူငယ်လေးသည် အနက်ရောင်သခင်ကြီးတစ်ဦး၏ အဆင့်ကို စိန်ခေါ်နေသူတစ်ဦး ဖြစ်နေလေပြီ။

အသက်သုံးဆယ်ကျော်မှ အနက်ရောင်သခင်အဆင့်သို့ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့သော ယဲ့မျိုးနွယ်ဝင်များသည် စိတ်ထဲတွင် ရှက်စိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် ယဲ့ဖန်သည်လည်း တန်းတူပင် အံ့အားသင့်နေသည်။ စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ တောင်းပန်ရန် စေလွှတ်လိုက်သော သာမန်သံတမန်တစ်ဦးပင် ဤမျှကြောက်စရာကောင်းသော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ခဲ့မိရာ ထိုအရာက သူ၏အတွင်းစိတ်ထဲတွင် ပြင်းပြသောဆန္ဒတစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။

ယခုအခါ ဝူချင်းစစ်သည် အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ခြောက်ဖြစ်ကြောင်း သိသွားသော်လည်း ယဲ့ရှော့သည် အနည်းငယ်မျှပင် နောက်ဆုတ်မည့်အရိပ်အယောင်မပြချေ။

သူသည် တိုက်ခိုက်မည့်ဟန်ကိုပြင်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်တို့ နောက်တစ်ကြိမ်မတိုက်ခိုက်ခင်မှာ အစ်ကိုဝူကို တစ်ခုလောက်မေးလို့ရမလား"

"မေးပါ အစ်ကိုယဲ့"

"ခင်ဗျားရဲ့ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က ဓာတ်ကြီးငါးပါးထဲက ဘယ်အကိုင်းအခက်မှာ ရှိသလဲဆိုတာ သိချင်ပါတယ်"

"အရှေ့အရပ်က မိုးကြိုးသုံးလိုင်း သင်္ကေတ က မိုးကြိုးကို ကိုယ်စားပြုတယ် ဓာတ်ကြီးငါးပါးထဲမှာဆိုရင် သစ်သားဓာတ်နဲ့ ကိုက်ညီတယ်"

ခုနစ်ဆယ်ရာခိုင်နှုန်းအားရှိသော မိုးကြိုးမီးလျှံ ခန္ဓာသန်မာဆေးလုံးကို သောက်သုံးပြီးသည့်အချိန်မှစ၍ ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏အတွင်းအားတွင် သိမ်မွေ့သောပြောင်းလဲမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

အစပိုင်းတွင် သူ၏သိုင်းကွက်များသည် လျှပ်စီးဝိညာဉ်ချီ အစအနများ သယ်ဆောင်လာသည်။ သို့သော် အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ထိုလျှပ်စီးစွမ်းအင်သည် ပိုမိုအားကောင်းပြီး သိပ်သည်းလာကာ ယခုအခါ မျက်စိဖြင့်မြင်နိုင်သည်အထိ ဖြစ်လာသည်။

ဤအံ့ဖွယ်ဆေးအာနိသင်အတွက် ဝူချင်းစစ်သည် စိတ်ထဲတွင်သာ တွေးနိုင်တော့သည်။

'ငါ့အစ်ကိုကြီးရဲ့ ဆေးဖော်စပ်ပညာက ကောင်းကင်အောက်မှာ ဒုတိယမရှိဘူး'

"သြော် ဒီလိုကိုး လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အစ်ကိုဝူ ဒါဆိုရင် သတိထားတော့"

ယဲ့ရှော့က လျှပ်စီးကဲ့သို့ ရှေ့သို့တက်လှမ်းရင်း ပြောလိုက်သည်။ တောနက်ရှန်ဓားသိုင်းသည် မြွေတစ်ကောင်လျှာထုတ်လိုက်သကဲ့သို့ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဝူချင်းစစ်ထံသို့ တည့်တည့်ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော် ယဲ့ရှော့၏ ဤအပြင်းထန်ဆုံးတိုက်ကွက်သည် ဝူချင်းစစ်၏ လက်ညှိုးနှင့် လက်ခလယ်ကြားတွင် အလွယ်တကူပင် ညှပ်မိသွားသည်။

ယဲ့ရှော့၏ ပြူးကျယ်နေသောမျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း ဝူချင်းစစ်သည် တစ်ချိန်က သူ၏အစ်ကိုကြီးနှင့် ယှဉ်ပြိုင်ခဲ့စဉ်က သူ၏ကိုယ်ပိုင်အမူအရာကို ပြန်လည်သတိရလိုက်သည်။

'ဒါကြောင့်ကိုး အစ်ကိုကြီးက ငါ့ဓားကို သူ့လက်ချောင်းတွေနဲ့ ဖမ်းရတာကို သဘောကျနေတာ'

'ဒီခံစားချက်က... တကယ်ပဲ ကျေနပ်စရာကောင်းတာပဲ'

ယခု သူသည် အနက်ရောင်သခင် အဆင့်ခြောက်ဖြစ်ကြောင်း ထုတ်ဖော်ပြီးဖြစ်သဖြင့် ဝူချင်းစစ်သည် အလျင်အမြန်အနိုင်ယူရန် ပုံမှန်အတိုင်း ရွေးချယ်လိုက်သည်။

အကယ်၍ တိုက်ပွဲရှည်ကြာသွားပါက သူသည် ယဲ့ရှော့ကို ကစားစရာကဲ့သို့ ဆော့ကစားနေသည်ဟု ထင်ရပေမည်။ ထိုအရာသည် ယဲ့တပည့်များအကြားတွင် သြဇာအာဏာတည်ဆောက်နိုင်မည်မဟုတ်ဘဲ မကျေနပ်မှုကိုသာ ဖန်တီးလိမ့်မည်။

"ကျွန်တော်အရှုံးပေးပါတယ်"

သက်ပြင်းရှည်ကြီးကိုချရင်း ယဲ့ရှော့သည် သူ၏ရေမှော်စိမ်းဓားကို ဝူချင်းစစ်၏လက်ချောင်းများကြားမှ ပြန်လည်ရယူကာ ဓားအိမ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်သည်။

ယဲ့မိသားစုတပည့်များသည် တုန်လှုပ်မှုကြောင့် မလှုပ်မယှက်ဖြစ်နေစဉ် ယဲ့လင်ထျန်က လက်ခုပ်နှစ်ချက်တီးကာ ချီးကျူးလိုက်သည်။

"ညီတော်ချင်းစစ်က တကယ်ပဲ ထူးခြားတဲ့အရည်အချင်းကို ပိုင်ဆိုင်တာပဲ ညီတော်လူက မင်းကို သူ့တပည့်ရင်းအဖြစ် ရွေးချယ်တာ မဆန်းပါဘူး မင်းအသက်အရွယ်နဲ့ ဒီလောက်စွမ်းအားရှိတာ တကယ်ပဲ အံ့ဩဖို့ကောင်းတယ်"

"အကြီးအကဲယဲ့ မြှောက်လွန်းပါတယ်"

ဝူချင်းစစ်က ယဉ်ကျေးစွာလှည့်ရင်း အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

သူ၏ကိုယ်ပိုင်တပည့် ဆိုးရွားစွာရှုံးနိမ့်ခဲ့သော်လည်း ယဲ့လင်ထျန်သည် မည်သည့်မကောင်းမြင်စိတ်မျှ မရှိခဲ့ချေ။

ထိုအစား သူမြင်လိုက်သည်မှာ လူချင်းယင်သည် သူ၏အထူးချွန်ဆုံးတပည့်ရင်းကိုသာ တောင်းပန်ရန် စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး ထိုအရာက လူချင်းယင်သည် မိသားစုနှစ်ခုကြားမှ သံယောဇဉ်ကို တန်ဖိုးထားဆဲဖြစ်ကြောင်း ပြသနေသည်။

ထို့အပြင် ယဲ့လင်ထျန်သည် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်တွင် နိုင်ငံရေးမငြိမ်သက်မှုများ မျက်နှာပြင်အောက်၌ ပေါ်ပေါက်နေသည်ဟူသော တိုးတိုးသဲ့သဲ့စကားများကို အမှန်တကယ်ကြားသိထားသည်။

'ဖြစ်နိုင်တာက ညီတော်လူ တကယ်ပဲ မအားလပ်တာဖြစ်လိမ့်မယ်'

ကြည့်ရှုနေသူအားလုံးသည် ဝူချင်းစစ်ကို အံ့ဩလေးစားနေကြဆဲဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါ ယဲ့လင်ထျန်က အခွင့်အရေးကိုယူကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ ကဲ... ပုံမှန်ဆိုရင် မင်းတို့အားလုံးက မောက်မာနေကြတာ အခုတော့ ဒီတိုက်ကြီးပေါ်က အကောင်းဆုံးလူငယ်မျိုးဆက်က ဘယ်လိုစွမ်းအားမျိုးပိုင်ဆိုင်နိုင်လဲဆိုတာ တကယ်နားလည်ပြီလား"

"ဟုတ်ကဲ့ ကျွန်တော်တို့နားလည်ပါပြီ"

တပည့်များက အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြန်ဖြေလိုက်ကြသည်။

ယနေ့တွင် သူတို့၏မျက်စိများ အမှန်တကယ် ပွင့်သွားခဲ့သည်။ သူတို့၏စိတ်ထဲတွင် ယဲ့ရှော့ကဲ့သို့သောသူသည် တိုက်ကြီးအဆင့်တွင်ပင် ထိပ်တန်းဖြစ်နေပြီဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ဝူချင်းစစ်က သူတို့သည် ရေတွင်းထဲမှဖားများဖြစ်ကြောင်း နာကျင်စွာဖြင့် သင်ခန်းစာပေးခဲ့သည်။

အားပေးစကားအနည်းငယ် ထပ်မံပြောကြားပြီးနောက် ယဲ့လင်ထျန်သည် ဝူချင်းစစ်ကို ဘေးခန်းမတစ်ခုသို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး တပည့်များကိုမူ သူတို့မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်များကို တိုးတိုး တိတ်တိတ် ဆွေးနွေးရန် ချန်ထားခဲ့သည်။

ဝူချင်းစစ်၏ နောက်ကျောပြင်ကိုကြည့်ရင်း ယဲ့ဖန်သည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခံစားချက်များ ရောထွေးနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ မတွေးဘဲမနေနိုင်ခဲ့... အကယ်၍ ထိုအချိန်က သူ၏ကျင့်ကြံမှုအရည်အချင်းသာ ဆုံးရှုံးမသွားခဲ့ပါက... ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ဝူချင်းစစ်၏အသက်အရွယ်တွင် သူသည် ထိုလူထက်ပင် ပို၍သန်မာနေနိုင်လောက်သည်။

သို့သော်... အဲဒါကတော့ အခု စိတ်ကူးယဉ်တစ်ခုထက်မပိုတော့ချေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အမှန်တရားမှာ သူသည် ယဲ့ယုံကိုပင် မနိုင်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။ သူက အမှိုက်တစ်စသာဖြစ်သည်။

...

ထိုနေ့ညနက်တွင် ဝူချင်းစစ်သည် ယဲ့လင်ထျန်က သူ့အတွက်စီစဉ်ပေးထားသော ခြံဝင်းငယ်လေးတစ်ခုသို့ ပို့ဆောင်ခြင်းခံရသည်။

သူ့ကိုပြုစုရန် ကိုယ်ပိုင်အစေခံမလေးများပင် ပါရှိရာ ရှင်းလင်းစွာပင် အထက်တန်းလွှာအဆင့် ဧည့်ခံမှုဖြစ်သည်။

ယဲ့မျိုးနွယ်မှ အကြီးတန်းအဖွဲ့ဝင်အချို့ကို နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် ဝူချင်းစစ်သည် သက်ပြင်းရှည်ကြီးကို ချလိုက်သည်။

ဒါက သူသည် ဂိုဏ်းချုပ်၏တပည့်ရင်းအဖြစ် ဤသို့သောအခမ်းအနားများသို့ တက်ရောက်ရန် ကိုယ်စားပြုရခြင်းမှာ ပထမဆုံးအကြိမ်ဖြစ်သည်။

သူသည် ဘာပြောသင့်သည် မပြောသင့်သည်ကို မကြာခဏ မသေချာသော်လည်း ထိုသို့ဖြစ်သည့်အခါတိုင်း သူသည် အစ်ကိုကြီးသင်ပေးခဲ့သော နည်းဗျူဟာကို အသုံးပြုခဲ့သည်...

တိတ်ဆိတ်စွာနေပြီး သခင်တစ်ပါးကဲ့သို့ ဟန်ဆောင်နေလိုက်

ထိုနည်းက အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် အလုပ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

အခြေအနေမကောင်းသည့်အခါတိုင်း တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့အတွက် ဖုံးကွယ်ပေးရန်၊ အကြောင်းအရာပြောင်းရန် ဝင်ရောက်လာပြီး အမှားအယွင်းတစ်ခုမျှ မဖြစ်ပွားခဲ့ချေ။

သူသည် ရေချိုးအဝတ်အစားလဲရန် အကူအညီကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက် ခြံဝင်းမှထွက်ကာ ယဲ့မိသားစုခြံဝင်းနောက်မှ တောအုပ်သို့ သွားခဲ့သည်။

သူ၏အစ်ကိုကြီးနှင့်အတူ လေ့လာရေးခရီးစဉ်မှ သူမှတ်မိသည်မှာ ယဲ့ဖန်သည် ညတိုင်းလေ့ကျင့်ရန် ဤနေရာသို့ အမြဲလာလေ့ရှိသည်။

သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည် ခရုသွားနှုန်းဖြင့် တိုးတက်နေသော်လည်း သူ၏စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုသည် မည်သည့်အခါမျှ မယိမ်းယိုင်ခဲ့ချေ။

ဤညသည်လည်း ခြားနားမှုမရှိခဲ့ချေ။

ယဲ့ဖန်သည် စမ်းချောင်းဘေးတွင်ရပ်ကာ သူ၏လှံကို လှည့်ပတ်ထိုးစိုက်ရင်း ချွေးများရွှဲနစ်ကာ လုံးဝပင်ပန်းနွမ်းနယ်သွားသည်အထိ လေ့ကျင့်နေသည်။ ထို့နောက် သူသည် ထိုင်ချကာ မောဟိုက်စွာ အသက်ရှူနေတော့သည်။

"အစ်ကိုကြီးယဲ့ဖန် အချိုရည်လေးသောက်ပြီး ခဏနားလိုက်ပါဦး"

အနီးအနားမှ စောင့်ကြည့်နေသော ရှင်းတုံအာသည် ချက်ချင်းပင် အသစ်ပြင်ဆင်ထားသော ကန်စွန်းဥနှင့်နှင်းမှိုဟင်းချိုတစ်ပန်းကန်ဖြင့် ရှေ့သို့တက်လာသည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

ယဲ့ဖန်က ပန်းကန်ကိုယူရင်း ပြောလိုက်ပြီးနောက် သူမကိုကြည့်လိုက်သည်။

"တုံအာ မင်းငါ့ကို လေ့ကျင့်နေတုန်း အဖော်လုပ်ပေးဖို့ ညတိုင်းဒီကိုလာစရာမလိုပါဘူး ငါ..."

"အစ်ကိုကြီးယဲ့ဖန် ကျွန်မဆန္ဒ အလျောက်လုပ်တာပါ ကျွန်မနဲ့ လိုက်ပြော နေစရာမလိုပါဘူး"

ယဲ့ဖန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ သူသည် တုံအာကို သူ၏ဤသနားစရာကောင်းသောအခြေအနေတွင် မြင်စေချင်စိတ်မရှိသော်လည်း သူမကို နှင်ထုတ်ရန်လည်း သူ မလုပ်ရက်ခဲ့ချေ။

သူသည် ကျေးဇူးတင်စကားတစ်ခွန်းကိုသာ တိုးတိုးလေးရေရွတ်နိုင်ပြီးနောက် အချိုရည်ကို တစ်ကျိုက်တည်းမော့ချလိုက်သည်။

သူပန်းကန်ကို ပြန်ပေးတော့မည်အပြုတွင် ခြေသံတစ်သံသည် သူ၏နောက်မှ ကြားလိုက်ရသည်။

"ဘယ်သူလဲ"

ထိုလူမိုက် ယဲ့ယုံ ထပ်ဖြစ်မည်ကို စိုးရိမ်သဖြင့် ယဲ့ဖန်သည် သူ၏လှံရှည်ကို တင်းတင်းဆုပ်ကိုင်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါပါ ဝူချင်းစစ်ပါ ဒီနေ့မွန်းလွဲက ငါတို့တွေ့ခဲ့ကြတယ်လေ"

အမှောင်ထဲတွင် ဝူချင်းစစ်သည် ဖြည်းညင်းစွာ ချဉ်းကပ်လာသည်။ သူမှန်းသိသော် ယဲ့ဖန်၏ တင်းမာနေသောခန္ဓာကိုယ်သည် အနည်းငယ်ပြေလျော့သွားသော်လည်း သူသည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းမှ သံတမန်အပေါ်တွင် ကောင်းသောစိတ်ထားများစွာ မရှိသေးချေ။

သူသည် အရိုအသေပေးရုံသာပြုပြီး တိတ်ဆိတ်စွာနေလိုက်သည်။

ရှင်းတုံအာကမူ ရိုသေစွာ ရှေ့သို့တက်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုဝူကို နှုတ်ဆက်ပါတယ် ဒီလောက်ညနက်ကြီး ဘာလို့ဒီကိုရောက်နေတာလဲလို့ မေးလို့ရမလား"

"အိပ်မပျော်လို့ စိတ်ကြည်လင်အောင် တိတ်ဆိတ်တဲ့နေရာကို လာရှာတာပါ"

"သြော် ဒီလိုကိုး ဒါဆို ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို အနှောင့်အယှက်မပေးတော့ပါဘူး"

"မဟုတ်တာ ကျွန်တော်က မင်းတို့လေ့ကျင့်နေတာကို အနှောင့်အယှက်ပေးမိတာပါ ဆက်လုပ်ကြပါ ကျွန်တော် ရှေ့နည်းနည်းလောက် လမ်းလျှောက်လိုက်ဦးမယ်"

မြစ်ကမ်းနားတစ်လျှောက် လမ်းလျှောက်နေရင်း ဝူချင်းစစ်သည် နောက်သို့တစ်ချက်လှည့်ကြည့်ရာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လိုက်မလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူသည် သူ၏သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ လက်နှိုက်ကာ အစိမ်းရောင်ပန်းထိုးအိတ်တစ်လုံးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မထွက်ခွာမီ ညီငယ်ချင်းဟွမ်းက သူ့ကိုပြောခဲ့သည်မှာ- အကယ်၍ ယဲ့ဖန်က သူ့ကိုကိုယ်တိုင်လာရှာလျှင် အနီရောင်အိတ်ကိုဖွင့်ပါ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကိုယ်စားလာပြောလျှင် အဝါရောင်အိတ်ကိုဖွင့်ပါ။

သူသည် ယဲ့ဖန်က သူဘယ်မှာနေသည်ကို မသိမည်ကို စိုးရိမ်သောကြောင့် တောအုပ်ထဲသို့ "လမ်းလျှောက်" ထွက်လာခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ခုနကဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို အခြေခံ၍ ယဲ့ဖန်သည် သူ့ကိုရှာဖွေရန် မည်သည့်ရည်ရွယ်ချက်မျှ မရှိသည်မှာ ရှင်းလင်းနေသည်။

လဖက်ရည်တစ်ခွက်သောက်စာ အချိန်စောင့်ဆိုင်းပြီးနောက်မှာပင် မည်သူမျှရောက်မလာသဖြင့် ဝူချင်းစစ်သည် ရှင်းလင်းသောနေရာသို့ ပြန်သွားရန် စဉ်းစားနေစဉ်...

စူးရှသောနာကျင်မှုတစ်ခုသည် သူ၏နဖူးကို ထိမှန်လာသည်။

ရင်းနှီးသောခံစားချက်ကို မှတ်မိသဖြင့် ဝူချင်းစစ်သည် မဆိုင်းမတွပင် ခေါင်းငုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး"

"မင်းခုနက ပြန်သွားတော့မလို့ မဟုတ်လား"

ကျန်းပေရန်က အေးစက်စွာမေးရင်း ပေါ်ထွက်လာသည်။

"ကျွန်တော်... စဉ်းစားနေတာပါ"

သူ၏အစ်ကိုကြီးကို လိမ်၍မရမှန်းသိသဖြင့် ဝူချင်းစစ်သည် အမှန်အတိုင်းပြောရန် ရွေးချယ်လိုက်သည်။

"မင်းက ညသန်းခေါင်ကြီး တောထဲကိုထွက်လာပြီးပြီ... ဒါက သိသာလွန်းနေပြီ အခု မင်းက ပြန်လမ်းလျှောက်သွားချင်သေးတယ်လား ဘာလဲ မင်းက ယဲ့ဖန်ရဲ့သံသယကို ဝင်အောင်လုပ်ဖို့ စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားတာလား"

"ကျွန်တော်မှားသွားပါတယ်..."

"ဒီနေ့ဖြစ်ခဲ့သမျှအကုန်လုံးကို အစကနေအဆုံး ပြန်ပြောပြ"

"ဟုတ်ကဲ့"

ဝူချင်းစစ်သည် မတ်မတ်ရပ်ကာ တစ်နေ့တာလုံးကို ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။ လျှို့ဝှက်လမင်းဂိုဏ်းတွင် ရှိနေစဉ်ကဲ့သို့ပင် သူသည် သူ့ကိုပေးအပ်ထားသော အခန်းကဏ္ဍများကို အကောင်းဆုံးဖြည့်ဆည်းရန် ကြိုးစားပြီး မြင်ကွင်းတစ်ခုချင်းစီကို ကွက်ကွက်ကွင်းကွင်း ပြန်လည်ပြောပြလိုက်သည်။

ယဲ့လင်ထျန်သည် နဂါးငါးကောင်ဆေးလုံးကို လက်ခံရရှိသည်နှင့် စေ့စပ်ပွဲပျက်ခြင်းကို ခွင့်လွှတ်လိုက်သည်ဟု ကြားသောအခါ ကျန်းပေရန်သည် တစ်စုံတစ်ခုကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်... ယဲ့ဖန်သည် အသုံးမကျသူဖြစ်သွားပြီးနောက် သူသည် ယဲ့မိသားစုတွင် မည်သည့်ရပ်တည်မှုမျှ မရှိတော့ချေ။

ထိုအချက်တစ်ခုတည်းဖြင့်ပင် လူချင်းယင်ကိုယ်တိုင်ရောက်လာလျှင်ပင် သုံးနှစ်သဘောတူညီချက်၏ အဆုံးသတ်ကို ပြောင်းလဲနိုင်မည်မဟုတ်ချေ။

ယဲ့ဖန် ဘယ်လိုခံစားရသည်ကို မည်သူမျှ ဂရုမစိုက်ကြတော့။

'တကယ်ကို ဆိုးရွားလိုက်တာ...'

'ဒါက ဇာတ်လိုက်တစ်ယောက်ရဲ့ကံကြမ္မာနဲ့ သတ်မှတ်ခံထားရတဲ့လူငယ်တစ်ယောက်ရဲ့ ကံကြမ္မာပဲလား'

ထို့နောက် ယဲ့ဖန်သည် သုံးနှစ်အတွင်း လူချင်းယင်ကို လာရှာမည်ဟု တင်းမာစွာ ကတိပြုခဲ့သည်ကိုကြားသောအခါ စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုထက် ကျန်းပေရန်သည် သူ၏အသံထဲတွင် စိတ်ပျက်အားငယ်မှုကို ပို၍ခံစားမိလိုက်သည်။

ယဲ့ဖန်အတွက် စေ့စပ်ပွဲပျက်ခြင်းသည် ရေနစ်နေသောလူအတွက် ရေမျှောတုံးတစ်တုံးကဲ့သို့ သူဆုပ်ကိုင်ထားရမည့်အရာတစ်ခုဖြစ်သည်။

အကယ်၍ သူသာ ၎င်းကိုလွှတ်ချလိုက်ပါက သူသည် နစ်မြုပ်သွားမည်မှာ သေချာသည်။

ပါရမီရှင်မှ အမှိုက်တစ်စသို့... လူအများစုသည် ထိုသို့သောပြုတ်ကျမှုကို မခံနိုင်ကြချေ။

ချိုးခြံချွေတာရာမှ ဇိမ်ခံဘဝသို့သွားရန် လွယ်ကူသော်လည်း ချမ်းသာရာမှ ဆင်းရဲဘဝသို့သွားရန် ခက်ခဲသည်ဟု ဆိုကြသည်။

အောက်ခြေတွင် ရုန်းကန်နေရသူတစ်ဦးသည် မကျေနပ်မှုများခံစားရနိုင်သော်လည်း ဆက်လက်ရပ်တည်နိုင်သည်။

သို့သော် တောင်ထိပ်ကိုမြင်ဖူးပြီး စစ်မှန်သောစွမ်းအားကို မြည်းစမ်းဖူးပြီးနောက်တွင်မူ နောက်ပြန်လှည့်ရန် နည်းလမ်းမရှိတော့ချေ။

ယဲ့ဖန်သည် ယခု ထိုနေရာတွင် ရှိနေသည်။ သူ၏စိတ်ဆန္ဒကို ထောက်ပံ့ရန် တစ်စုံတစ်ခုမရှိဘဲ သူသည် လမ်းလျှောက်နေသော အလောင်းတစ်လောင်းထက်မပိုသူ ဖြစ်သွားနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

ဝူချင်းစစ် အစီရင်ခံပြီးဆုံးသောအခါ ကျန်းပေရန်က မေးလိုက်သည်။

"နောက်ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ မင်းနားလည်ပြီလား"

ချင်းဟွမ်းပေးခဲ့သော အစိမ်းရောင်အိတ်ကို စဉ်းစားရင်း ဝူချင်းစစ်က အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်။

"စိတ်ချပါ အစ်ကိုကြီး ကျွန်တော်နားလည်ပါပြီ"

"အိုး"

ကျန်းပေရန်က အံ့အားသင့်စွာဖြင့် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ ပုံမှန်ဆိုလျှင် ဝူချင်းစစ်က "လမ်းညွှန်ပေးပါ အစ်ကိုကြီး" ဟု ပြောလေ့ရှိသည်။

'နောက်ဆုံးတော့ ကိုယ့်ဦးနှောက်ကိုယ် သုံးချင်လာပြီပေါ့ ဟုတ်လား'

ကျေနပ်သောအပြုံးဖြင့် ကျန်းပေရန်က ဝူချင်းစစ်၏ပခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ အစ်ကိုကြီးက မင်းရဲ့လုပ်ဆောင်မှုကို မျှော်လင့်နေမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူ၏ပုံရိပ်သည် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဝူချင်းစစ်သည် သူထွက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သေချာစေရန် ခဏစောင့်ဆိုင်းလိုက်ပြီးနောက် အိတ်ကိုထုတ်ယူရန်ပြုလိုက်သည်... သို့သော် တစ်ခဏရပ်တန့်ပြီးနောက် သူလွှတ်ချလိုက်သည်။

'ငါ့အခန်းကိုပြန်ရောက်မှပဲ ခိုးကြည့်လိုက်တော့မယ်'