လက်စားချေလိုစိတ်
Vol. 12 Ch. 167
လေ့ကျင့်ရေးကွင်းပြင်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ မျိုးနွယ်ဝင်များနှင့် တပည့်များအားလုံး၏ရှေ့တွင် ယဲ့လင်ထျန်သည် ယဲ့ယုံကို တည့်တည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ပြောစမ်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"
ယဲ့ယုံသည် ခေါင်းကိုငုံ့ကာ တိတ်ဆိတ်နေသည်။
ဟမ့်ခနဲတစ်ချက်မြည်အောင်လုပ်ပြီးနောက် ယဲ့လင်ထျန်သည် ယဲ့ဖန်ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"ယဲ့ဖန် မင်းပြောစမ်း ဘာတွေဖြစ်ခဲ့တာလဲ"
ယဲ့ဖန်သည် သူ၏ဒဏ်ရာများကို ဆေးလိမ်းအရက်ဖြင့် သန့်စင်ပေးနေသော သူ၏အဖေလက်ကို ညင်သာစွာဖယ်ခွာလိုက်ပြီးနောက် မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို သတင်းပို့ပါတယ် ကျွန်တော်က ယဲ့ယုံတို့နဲ့ သိုင်းပြိုင်နေတာပါ ခုနကဖြစ်သွားတာက ကျွန်တော့် အရည်အချင်းညံ့လို့ ရှုံးနိမ့်သွားတာထက်မပိုပါဘူး"
ယဲ့လင်ထျန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"ယဲ့ဖန် မင်းကြောက်စရာမလိုဘူး ဒီနေ့ ငါဒီမှာရှိတယ် မင်းအမှန်တရားကိုပြောလို့ မင်းကိုဘယ်သူမှ လက်စားချေရဲမှာမဟုတ်ဘူးလို့ ငါအာမခံတယ်"
စကားဆုံးသည်နှင့် ယဲ့လင်ထျန်သည် ယဲ့ချွမ်းကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ယဲ့ချွမ်းကမူ ခေါင်းကိုလွှဲကာ ဘာမှမပြောဘဲနေလိုက်သည်။
သို့သော် ယဲ့ဖန်သည် ထိုစကားများကိုကြားပြီးနောက်မှာပင် ဦးညွှတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင် ကျွန်တော်ပြောတာ အမှန်တရားပါ ယဲ့ယုံနဲ့ကျွန်တော်က အကြံဉာဏ်တွေ ဖလှယ်နေကြတာပါ"
ယဲ့ဖန်၏ တင်းမာသောတုံ့ပြန်မှုကို နားထောင်ရင်း ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏အစ်ကိုကြီးက ထိုလူငယ်ကို အဘယ်ကြောင့် တန်ဖိုးထားသည်ကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်သွားပုံရသည်။
ရဲရင့်ခြင်းဟုခေါ်ဆိုမည့်အစား ယဲ့ဖန်သည် အစကတည်းက သူ့ကိုမည်သူမျှ ကူညီလိမ့်မည်ဟု မမျှော်လင့်ခဲ့ဟန်တူသည်။
သူ၏အနာဂတ်ခရီးလမ်းကို သူတစ်ယောက်တည်းသာ လျှောက်လှမ်းရမည်ဟု သူနားလည်ထားပြီး ဖြစ်သည်။
ဘေးမှ ယဲ့ယုံသည်လည်း ထိုစကားကိုကြားသောအခါ အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီ သူ၏နှုတ်ခမ်းများသည် လှောင်ပြောင်သလို ကွေးတက်သွားသည်။
ယဲ့ဖန်သည် အမှန်တရားကို မပြောရဲမှန်း သူသိသည်။ အကယ်၍ သူက မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်ကို တိုင်တန်းရဲလျှင် နောက်ပိုင်းတွင် ပို၍ဆိုးရွားစွာ အရိုက်ခံရမည်သာဖြစ်သည်။
'ဟွန့် ကိုယ့်နေရာကိုယ်တော့ သိသားပဲ'
ယဲ့ဖန်သည် ဘယ်လိုပင်ဖြစ်ဖြစ် အမှန်တကယ်ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ထုတ်မပြောဘဲ ငြင်းဆန်နေသည်ကို မြင်သော် ယဲ့လင်ထျန်သည် သက်ပြင်းသာချနိုင်တော့သည်။
"ဒီလိုဆိုရင် နောက်တစ်ခါ သိုင်းပြိုင်တဲ့အခါ ပိုသတိထားကြ ဒဏ်ရာအပြည့်နဲ့ အဆုံးမသတ်စေနဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့ မျိုးနွယ်ခေါင်းဆောင်"
သူတို့လေးဦးသည် အရိုအသေပေးကာ တညီတညွတ်တည်း တုံ့ပြန်လိုက်ကြသည်။
ထိုကိစ္စပြီးဆုံးသွားသဖြင့် ယဲ့လင်ထျန်သည် ယဲ့ဖန်ဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါက စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းက ဝူချင်းစစ်ပဲ သူက သူတို့ဂိုဏ်းချုပ်ရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်တယ် စေ့စပ်ပွဲပျက်တဲ့ကိစ္စနဲ့ပတ်သက်ပြီး ဒီနေ့ သူအထူးတလည်လာတာ မင်းတို့နှစ်ယောက် ရင်းနှီးအောင်လုပ်ကြ"
စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းဟု အပြောခံရသောအခါ ယဲ့ဖန်သည် လက်သီးကို မဆုပ်မိဘဲ မနေနိုင်တော့ချေ။ သူသည် ခေါင်းမော့ကာ ဝူချင်းစစ်ကို မျက်နှာသေဖြင့် တည့်တည့်စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"ယဲ့ဖန်"
"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"
ဝူချင်းစစ်က သူ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ယဲ့ဖန်သည် ထပ်မံတုံ့ပြန်ခြင်းမရှိသည်ကိုမြင်သော် ဝူချင်းစစ်က ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"ငါ မထွက်လာခင်မှာ ငါ့ဆရာက သူ့မြေးမလေးကိုယ်စား သေသေချာချာတောင်းပန်ဖို့ ညွှန်ကြားခဲ့ပါတယ် ဒီကိစ္စက လုံးဝသူမရဲ့အမှားပါ မင်းကို သူမကိုယ်စား ငါတောင်းပန်ပါတယ်"
သို့သော် ထိုစကားကိုကြားသောအခါ ယဲ့ဖန်၏လက်သီးများသည် ပို၍တင်းကျပ်လာသည်။ သူသည် စကားလုံးများကို တစ်လုံးချင်းစီ အားစိုက်ထုတ်နေရသည့်အလား အံကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"သူမကိုပြောလိုက်... နောက်သုံးနှစ်နေရင် ငါသူမကို လာရှာမယ်လို့"
ထိုတုံ့ပြန်မှုသည် ဝူချင်းစစ်အတွက် အနည်းငယ်မျှော်လင့်မထားသော်လည်း လုံးဝအံ့ဩစရာတော့မဟုတ်ခဲ့ချေ။
လွန်ခဲ့သောရက်အနည်းငယ်က သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီးအမိန့်အရ ယဲ့ဖန်ကို စောင့်ကြည့်နေခဲ့သည်။ ယဲ့ဖန်၏ လက်ရှိကံဆိုးမိုးမှောင်ကျမှုများအားလုံးသည် လူချင်းယင်က စေ့စပ်ပွဲကို ဖျက်သိမ်းလိုက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်ဟု ပြောလျှင် မှန်ပေသည်။
ယဲ့ဖန်၏မျက်လုံးထဲမှ မယိမ်းမယိုင်သော ဒေါသတကြီးအကြည့်ကိုမြင်သော် ဝူချင်းစစ်သည် သူ၏အစ်ကိုကြီးက ယခင်ညက သူ့ကိုပြောခဲ့သည်များကို ရုတ်တရက်သတိရလိုက်သည်။
"တောင်းပန်တာက ယဲ့ဖန်ကို သူ့အမုန်းတွေလွှတ်ချစေမယ်လို့ မင်းထင်ရင် မင်းအိပ်မက်မက်နေတာပဲ တစ်ညတည်းနဲ့ လူကောင်းဘဝကနေ ဒုက္ခိတဖြစ်သွားရတဲ့နာကျင်မှု အကြီးအကဲတွေရဲ့ အထင်သေးမှုကို ခံရတဲ့ခါးသီးမှု သူ့မျိုးနွယ်တူတွေရဲ့အနိုင်ကျင့်မှုကိုခံရတဲ့အရှက်တရား... သူက အပြစ်အားလုံးကို လူချင်းယင်အပေါ် ပုံချထားပြီးပြီ"
ယခု ယဲ့ဖန်ကိုကြည့်ရင်း သူ၏အစ်ကိုကြီးပြောခဲ့သော စကားလုံးတိုင်းသည် မှန်ကန်နေကြောင်း သက်သေပြနေသည်။ သူ၏အပြုအမူအားလုံးအရ ဝူချင်းစစ်သည် ယဲ့ဖန်က လူချင်းယင်ကို လက်စားချေခြင်းသည် သူ၏သန်မာလာရန် တွန်းအားဖြစ်နေပြီး သူအသက်ဆက်ရှင်နေရသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်ကောင်းဖြစ်နိုင်သည်ဟု အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။
ဝူချင်းစစ် ရုတ်တရက် ငေးကြောင်သွားသည်ကိုမြင်သော် ယဲ့လင်ထျန်က အခြေအနေကို ထိန်းလိုက်သည်။
"ယဲ့ဖန် သူက မင်းကိုတောင်းပန်နေတာလေ ဒါက ဘယ်လိုအမူအရာမျိုးလဲ"
"လူချင်းယင်ကိုယ်တိုင် ဒီကိုလာရင်တောင် ကျွန်တော် သူ့တောင်းပန်မှုကို လက်ခံမှာမဟုတ်ဘူး"
"ဒီကလေးကတော့..."
ထိုနေ့က အဖြစ်အပျက်အပြည့်အစုံကိုသိသော ယဲ့လင်ထျန်သည် သူ့ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် မဆူပူရက်တော့ချေ။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ချရင်း သူက ဝူချင်းစစ်ဘက်သို့လှည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"သူက ခေါင်းမာတဲ့စိတ်ရှိတယ် ကျွန်တော်သူ့ကို နောက်မှထပ်ပြောလိုက်ပါ့မယ်"
ထို့နောက် အကြောင်းအရာပြောင်းရန် သူက ပြုံးရင်းမေးလိုက်သည်။
"စကားမစပ် ချင်းစစ် မင်းအခုအသက် ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ"
"ကျွန်တော် နောက်နှစ်ဆို အသက်နှစ်ဆယ်ပြည့်ပါပြီ"
"တကယ်ပဲ ငယ်ရွယ်ပြီး အလားအလာရှိတာပဲ အနာဂတ်မှာ အလားအလာအများကြီးရှိတယ်"
ယဲ့လင်ထျန်က ဘေးမှတပည့်များတန်းစီနေသည့်ဘက်သို့ လှည့်ကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
"ယဲ့ရှော့ ရှေ့ထွက်ခဲ့"
"ဟုတ်ကဲ့"
ပန်းထိုးဝတ်ရုံဝတ်ဆင်ထားသော လူတစ်ဦးသည် တန်းစီထဲမှထွက်လာပြီး ယဲ့လင်ထျန်ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။ ခေါင်းညိတ်ရင်း ယဲ့လင်ထျန်က သူ့ကို ဝူချင်းစစ်နှင့် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါက ငါ့ရဲ့အကြီးဆုံးမြေး ယဲ့ရှော့ပဲ သူက မင်းနဲ့ အသက်တူတူပဲ သူက အခု အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူ အဆင့်ကိုး ရောက်နေပြီ"
ယဲ့လင်ထျန်သည် သူ၏အသံထဲမှ ဂုဏ်ယူမှုကို မဖုံးကွယ်နိုင်ခဲ့ချေ။
အသက်နှစ်ဆယ်မပြည့်မီ အနက်ရောင်ကျင့်ကြံသူအဆင့်ကိုးသို့ ရောက်ရှိခြင်းသည် အရင်းအမြစ်စုစည်းမြို့ တစ်ခုလုံးတွင်မက စီဖန်ခရိုင်တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ထိုသို့လုပ်နိုင်သူ အလွန်ရှားပါးဖွယ်ရှိသည်။
အခြားတပည့်များသည် ယဲ့ရှော့ကို မနာလိုမှုနှင့် လေးစားမှုတို့ရောယှက်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။
ယဲ့မျိုးနွယ်၏ တတိယမျိုးဆက်မှ ထိပ်တန်းအရည်အချင်းရှိသူတစ်ဦးအနေဖြင့် ယဲ့ရှော့သည် အသက်အကြီးဆုံး မဟုတ်ချေ။ သူ၏ကျင့်ကြံမှုသည်လည်း သူ၏မျိုးနွယ်တူများကို များစွာ ကျော်လွန်နေသည်။
သူ၏အရည်အချင်းသည် အလွန်မြင့်မားသဖြင့် မနာလိုစိတ်ကိုပင် မဖြစ်ပေါ်စေတော့ဘဲ လက်လျော့အရှုံးပေးစိတ်သာ ဖြစ်ပေါ်စေသည်။ ခြားနားချက်သည် နှိုင်းယှဉ်၍မရလောက်အောင် ကြီးမားလွန်းသည်။
"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"
ဝူချင်းစစ်က ယဲ့ရှော့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။
"တွေ့ရတာဝမ်းသာပါတယ်"
ယဲ့ရှော့က တူညီသောလေးစားမှုဖြင့် ပြန်လည်တုံ့ပြန်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူက ဆက်ပြောလိုက်သည်။
"အစ်ကိုဝူက ဂိုဏ်းချုပ်လူရဲ့ တပည့်ရင်းဖြစ်မှတော့ ခင်ဗျားမှာ ထူးခြားတဲ့အရာတစ်ခုခု ပိုင်ဆိုင်ထားမှာပဲ ကျွန်တော် ခင်ဗျားဆီကနေ သင်ယူခွင့်ရနိုင်မလား"
"သင်ပေးတယ်လို့တော့ မပြောရဲပါဘူး" ဝူချင်းစစ်က ကျိုးနွံသောအပြုံးဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားမှာ မေးခွန်းတွေရှိရင် အားမနာတမ်းမေးပါ ကျွန်တော်ဘာမှ ဖုံးကွယ်ထားမှာမဟုတ်ပါဘူး"
"ဒါဆိုရင်..." ယဲ့ရှော့၏မျက်လုံးထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ကျွန်တော် အစ်ကိုဝူနဲ့ သိုင်းပြိုင်ချင်ပါတယ် ခင်ဗျားသဘောတူမယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"
ယဲ့ရှော့က စိန်ခေါ်လိုက်သောအခါ ယဲ့လင်ထျန်သည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်နေသော်လည်း အပေါ်ယံတွင်မူ သူ့ကို ဆူပူလိုက်သည်။
"စည်းကမ်းမရှိလိုက်တာ ချင်းစစ်က အခုမှရောက်ပြီး ဘာမှမစားရသေးဘူး မင်းက သူ့ကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပူဆာနေပြီ"
ယဲ့ရှော့ မရှင်းပြမီ ဝူချင်းစစ်က အရင်စပြောလိုက်သည်။
"ဒုက္ခမရှိပါဘူး ကျွန်တော်လည်း ယဲ့မျိုးနွယ်ရဲ့ တောနက်ရှန်ဓားသိုင်းကို တွေ့မြင်ချင်နေတာပါ ကျွန်တော်တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြည့်ကြတာပေါ့"
သူသည် သူ၏အစ်ကိုကြီး၏ ညွှန်ကြားချက်များဖြင့် လာခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး တာဝန်တစ်ခုမှာ ယဲ့မျိုးနွယ်၏ တပည့်များကို ဖိနှိပ်ရန် အင်အားကြီးမားသော ပုံရိပ်တစ်ခုကို တည်ဆောက်ရန်ဖြစ်သည်။
တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ခိုက်ရန် ဘယ်လိုအကြောင်းရှာရမလဲဟု သူစဉ်းစားနေခဲ့သည်။
အခွင့်အရေးက သူ့တံခါးဝသို့ လမ်းလျှောက်လာမည်ဟု ဘယ်သူကထင်မည်နည်း။
ဝူချင်းစစ်က စိန်ခေါ်မှုကိုလက်ခံလိုက်သောအခါ ယဲ့မျိုးနွယ်တပည့်များသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်သွားကြသည်။
သူတို့သည် စိတ်နှလုံးပြန်ဂိုဏ်းအကြောင်း များများစားစားမသိသော်လည်း ၎င်းသည် တောင်ထွတ်ပြည်နယ်တွင် အဝေးကြီးဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ဂိုဏ်းချုပ်ဖြစ်သော အနက်ရောင်ဧကရာဇ် အဆင့်ကျွမ်းကျင်သူသည် သူတို့မျိုးနွယ်နှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းသည်ကိုသာ သိကြသည်။ သူတို့သည် ဤပွဲကို မမျှော်လင့်ဘဲမနေနိုင်ခဲ့ကြချေ။
နောက်ဆုံးတော့ ဆရာက သန်မာရုံနဲ့ တပည့်က သန်မာတယ်လို့ မဆိုလိုဘူးလေ။
ယဲ့မျိုးနွယ်၏ တတိယမျိုးဆက်မှ အကောင်းဆုံးနှင့် အနက်ရောင်ဧကရာဇ်တစ်ပါး၏တပည့်တို့ ယှဉ်ပြိုင်ကြသည်ကို ကြည့်ရခြင်းသည် ပျော်စရာကောင်းမည်မှာ သေချာသည်။
ဝူချင်းစစ်က အလွယ်တကူသဘောတူလိုက်သဖြင့် ယဲ့လင်ထျန်သည် တားဆီးရန် အကြောင်းမမြင်တော့ချေ။
တပည့်အချို့သည် မြေပေါ်တွင် စက်ဝိုင်းပုံတစ်ခုကို အလျင်အမြန်ဆွဲလိုက်ကြသည်။ ဝူချင်းစစ်နှင့် ယဲ့ရှော့တို့သည် အတူတကွဝင်ရောက်ကာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် မျက်နှာချင်းဆိုင်လိုက်ကြသည်။
"သွားလိုက် အစ်ကိုကြီးယဲ့"
"အစ်ကိုကြီးယဲ့ နိုင်မှာပါ"
"ယဲ့ရှော့ မင်းသာနိုင်ရင် ငါမင်းကို ရနံ့မွှေးအဆောင်ကို ခေါ်သွားမယ်"
ထိုနောက်ဆုံးအော်သံ မပြီးဆုံးမီမှာပင် ထိုတပည့်သည် မျိုးနွယ်မှအကြီးအကဲတိုင်း၏ မျက်လုံးများ သူ့အပေါ်ကျရောက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူသည် အလျင်အမြန်ခေါင်းငုံ့ကာ စိတ်ထဲတွင် တိတ်တဆိတ်ရွတ်ဆိုနေသည်။
"ငါ့ကိုမမြင်ဘူး... ငါ့ကိုမမြင်ဘူး..."
ယဲ့ရှော့၏အဖေဖြစ်သူ ယဲ့ရှို့ဒီက ရှေ့သို့တက်ကာ သူ၏လက်များကိုဖိချပြီး လူတိုင်းကို တိတ်ဆိတ်သွားရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
ဒါက အန္တရာယ်မရှိသော ယှဉ်ပြိုင်မှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ထိုသို့အားပေးခြင်းသည် အငွေ့အသက်ကို ပျက်ပြားစေသည်။
တိတ်ဆိတ်မှုပြန်လည်ရရှိသည်နှင့် ယဲ့ရှို့ဒီက သူ၏အဖေထံမှ သဘောတူခေါင်းညိတ်မှုကိုရယူရန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ကွင်းထဲသို့ ပြန်လှည့်လိုက်သည်။
"နှစ်ဖက်စလုံး ပြင်ဆင်ကြ မှတ်ထားကြ လိုအပ်တာထက် ပိုမလုပ်ကြနဲ့"
နှစ်ယောက်စလုံးက အသိအမှတ်ပြုကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။
"ကောင်းပြီ ဒါဆိုရင်... စကြ"
ထိုအမိန့်နှင့်အတူ ယဲ့ရှော့သည် သူ၏ခါးမှ ရေမှော်စိမ်းဓားကို လျှပ်စီးကဲ့သို့ ဆွဲထုတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းတွင် ဝါးစိမ်းရောင်အတွင်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး သူသည် ဝူချင်းစစ်ထံသို့ တည့်တည့်ပြေးဝင်သွားသည်။
တောနက်ရှန်ဓားသိုင်း၏ အနှစ်သာရသည် အံ့အားသင့်မှုနှင့် ခန့်မှန်းရခက်မှုတွင်တည်ရှိပြီး ပျော့ပျောင်းသောဓားဖြင့် အကောင်းဆုံးအသုံးပြုနိုင်သည်။
တိုက်ခိုက်မှုများသည် ထူးဆန်းပြီး မျှော်လင့်မထားသောထောင့်များမှ လာသဖြင့် ပုံမှန်အားဖြင့် ကာကွယ်ရန်မဖြစ်နိုင်ချေ။
ယဲ့ရှော့သည် လျှော့မတွက်ခဲ့ချေ။ သူ၏ပထမဆုံးတိုက်ကွက်သည် အားအပြည့်ဖြင့်လာပြီး ထိုရေမှော်စိမ်းဓားသည် လေထဲတွင်ပင် လိမ်ကောက်သွားကာ ဝူချင်းစစ်၏နောက်ကျောသို့ ကွေးညွှတ်သောလမ်းကြောင်းဖြင့် ထိုးစိုက်သွားသည်။
သို့သော် သူ၏တိုက်ခိုက်မှုအောင်မြင်ပြီဟု ထင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏မျက်လုံးများဝေဝါးသွားပြီး ဝူချင်းစစ်သည် သူရပ်နေသောနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။