ဆုနှင့် ဒဏ်

သူတို့အားလုံး လင်းရှောင်ယွဲ့၏အတွေးသည် အနည်းငယ် အိပ်မက်ဆန်သည်ဟု ထင်ကြပြီး ကန်စွန်းဥက ထိုမျှလောက် ကြီးမားသော တန်ဖိုးကို ဖန်တီးနိုင်သည်ကို မယုံကြည်နိုင်ကြပေ။

"ဒီအိမ်တော်က နေရာကတော့ တကယ်မလုံလောက်ဘူး။ ဒါပေမယ့် နေရာမလုံလောက်ရင် ထပ်ဆောက်လိုက်" လင်းရှောင်ယွဲ့က တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ပတ်ဝန်းကျင်က မြေတွေက အသင့်ရှိနေတာပဲ။ အိမ်တော်ဘေးမှာ မြေနှစ်ကွက်ကို ဝိုင်းလိုက်။ တစ်ကွက်က ဝက်မွေးမြူရေးခြံဆောက်မယ်၊ တစ်ကွက်က ကြက်မွေးမြူရေးခြံဆောက်မယ်။ ဝက်ခြံကို တိုက်ရိုက်နံရံတည်ပြီး အမိုးမိုးလိုက်မယ်။ အတွင်းထဲမှာ နံရံထပ်တည်ပြီး အကန့်တွေခွဲလိုက်မယ်။ ဝက်ခြံတစ်ခြံမှာ ဝက်သုံးလေးကောင် မွေးပြီး ဝက်ခြံတစ်ရာလောက် ခွဲထုတ်လိုက်"

ဤသို့ဆိုလျှင် ဝက်ခြံတစ်ခြံတွင် သူမသည် ဝက်သုံးလေးရာကောင် မွေးမြူနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဝက်ခြံကို စီမံခန့်ခွဲရတာလည်း လွယ်ပါတယ်၊ လူလေးငါးယောက်ကို ဝက်စာပြင်ဆင်ဖို့ သီးသန့်စီစဉ်ပေးပြီး နောက်ထပ်လူနှစ်သုံးယောက်ကို ဝက်ခြံထဲက ဝက်ချေးတွေ သန့်ရှင်းရေးလုပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးမယ်။ ဝက်သုံးလေးရာကောင်က ကြားရတာ ကြောက်စရာကောင်းပေမယ့် တကယ်ကြည့်ရှုရတဲ့အခါ ဆယ်ယောက်မလိုဘဲ လုံလောက်ပါတယ်"

အားလုံး အံ့ဩသွားကြသည်။

ဒါ... ပြောရလျှင်လည်း ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပေသည်။

သာမန်တောသူတောင်သားများသည် ဝက်နှစ်ကောင်ကို ကြည့်ရှုရသည်မှာပင် ခက်ခဲသည်ဟု ထင်ကြသည်။

အကြောင်းမှာ တောသူတောင်သားများသည် ဝက်ကို ကြည့်ရှုရုံသာမက အခြားအလုပ်များစွာလည်း လုပ်ဆောင်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အကယ်၍ အခြားအလုပ်များ မလုပ်ဘဲ ဝက်ကိုသာ သီးသန့်ကြည့်ရှုလျှင် ခုနစ်ရှစ်ယောက် အတူတကွဆိုလျှင် ဝက်ခြံကို ကောင်းစွာကြည့်ရှုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက် စကားမပြောဘဲ နားထောင်နေသော အမူအရာကို မြင်သောအခါ ဆက်လက်၍ "ကြက်မွေးမြူရေးခြံကလည်း အတူတူပါပဲ"

"ကြက်မွေးမြူရေးခြံက ပိုလွယ်ကူတယ်၊ နေ့စဉ် လူတစ်ယောက်ကို အစာကျွေးခိုင်းပြီး ကြက်ဥကောက်ခိုင်း၊ ကြက်ချေးသန့်ရှင်းရေးလုပ်ခိုင်းရင် ဖြစ်ပြီ"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ကြက်မွေးမြူရေးခြံသည် အမှန်တကယ် ပို၍ စမ်းသပ်ကြည့်သင့်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ကြက်ပေါက်သည် ဝက်ပေါက်ထက် အများကြီး ဈေးသက်သာပြီး ဝယ်ယူရလည်း လွယ်ကူသည်။

ကြက်မွေးမြူရေးခြံသာ ကျရှုံးသွားလျှင် ဆုံးရှုံးမှုသည်လည်း နည်းပါးသည်။

သုံးယောက်စလုံး စကားမပြောမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"လူအင်အားမလုံလောက်ရင် လူငှားမယ်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပဲ၊ နောင်နှစ်မှာ ခြံသုံးခြံက မြေတွေကို ကျွန်မ ငှားမထုတ်တော့ဘူး။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ခြံထဲကနေ တိုက်ရိုက်ကြေညာချက်ထုတ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်က ရွာသူရွာသားတွေကို ခြံထဲမှာ ကူညီလုပ်ကိုင်ဖို့ ငှားရမ်းမယ်။ အသက်အရွယ်၊ ကျားမနဲ့ အလုပ်တာဝန်အရ လုပ်ခလစာ သတ်မှတ်မယ်"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် သူတို့၏ အတွေးအခေါ်များသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားပြောနှုန်းကိုပင် လိုက်မမီတော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မြေမငှားတော့ဘူးလား။ လယ်သမားများကို လုပ်ခလစာပေးရန် ပြောင်းလဲမည်လား။ လယ်သမားများကို ငွေပြန်ပေးမည်လား။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"မြေက ငှားရခက်တယ် မဟုတ်လား၊ ဒါဆိုရင် မငှားတော့ဘူး။ အနီးအနားက ရွာသူရွာသားတွေက မြေမငှားချင်ဘဲ မြို့ထဲမှာ အလုပ်လုပ်ဖို့ ရွေးချယ်တာက အလုပ်လုပ်တာက စိုက်ပျိုးတာထက် ပိုဝင်ငွေရလို့ပဲ။ နောင်နှစ်မှာ ကျွန်မတို့ခြံထဲကနေလည်း အားလုံးကို အလုပ်လုပ်ဖို့ အခွင့်အရေးပေးမယ်၊ နေ့စားနဲ့ တွက်ပြီး လကုန်မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လုပ်ခလစာ ထုတ်ပေးမယ်။ ခြံက သူတို့နဲ့ ပိုနီးတယ်၊ ပြီးတော့ နေ့တိုင်း အလုပ်ရှိတယ်၊ သူတို့ မလာစရာအကြောင်းမရှိဘူး"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် ကြားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားသည်။

စကားအရတော့ ဒီလိုဆိုပေမယ့် ထိုမျှများပြားလှတဲ့လူတွေကို ငှားရမ်းရရင် လုပ်ခလစာအတွက်သာလျှင် ကုန်ကျစရိတ်သည် မနည်းပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သုံးယောက်၏ စိုးရိမ်မှုကို မြင်သောအခါ ဆက်လက်၍ "လုပ်ခလစာအပိုင်းမှာ စိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး၊ စိုက်ပျိုးရုံသာဆိုရင် ခြံတစ်ခြံကို လူ၇၀၊၈၀နဲ့ လုံလောက်ပါတယ်။

စိုက်ပျိုးတာကိုတော့ ကျွန်မတို့ ၁၂နှစ်ကနေ ၆၂နှစ်အထိ လူတွေကိုပဲ ယူမယ်။ ကိုယ်ခန္ဓာကြံ့ခိုင်တဲ့သူတွေဆိုရင် အသက်ကန့်သတ်ချက်ကို နည်းနည်းဖြေလျှော့ပေးလို့ရတယ်"

သူမကို ကလေးအလုပ်သမားငှားရမ်းသည်ဟု အပြစ်မတင်ပါနှင့်၊ ရှေးခေတ်တွင် ဤသို့သော အယူအဆမရှိပေ။

တောရွာတွင် ၁၂နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်သည် အလုပ်လုပ်လျှင် ရံဖန်ရံခါ ငါးဆယ်ခြောက်ဆယ်အရွယ် လူကြီးတစ်ယောက်ထက် မညံ့ပေ။

"စိုက်ပျိုးတဲ့ လုပ်ခလစာကိုတော့ တစ်နေ့ကို ကြေးငါးဆယ်နဲ့ တစ်ပြေးညီ တွက်ပေးမယ်။ ပြီးတော့ ရွာသူရွာသားတွေကို ကြိုတင်ပြောထားရမယ်၊ ပျင်းရိတဲ့သူတွေ မလိုဘူး။ ဒီသတင်းကို ထုတ်ပြန်လိုက်ရင် လူငယ်လူရွယ်တွေကလွဲပြီး လူတော်တော်များများ စာရင်းလာသွင်းကြမှာပါ"

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ တစ်နေ့လျှင် ကြေးငါးဆယ်ဆိုသော လုပ်ခလစာသည် မမြင့်မားသော်လည်း ထိုအဘိုးအဘွား၊ ကလေးသူငယ်များအတွက်မူ သူတို့တွင် လူငယ်လူရွယ်များ၏ အသက်အရွယ်အားသာချက်မရှိဘဲ မြို့ထဲတွင် အလုပ်လုပ်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ယခုအခါ သူတို့ကို တစ်နေ့လျှင် ကြေးငါးဆယ် ရှာဖွေနိုင်သော အခွင့်အရေးပေးခြင်းသည် အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။

"လူငယ်လူရွယ်တွေကိုလည်း ကျွန်မတို့ ယူမှာပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သူတို့ကို စိုက်ပျိုးခိုင်းစရာမလိုဘူး၊ သူတို့ကို အလုပ်ကြမ်းတွေ လုပ်ခိုင်းရမယ်။ ဥပမာ ရေခပ်တာ၊ မြေသြဇာကျွေးတာ၊ ရေသွင်းတာပေါ့။ ပြီးတော့ ရိတ်သိမ်းချိန်ရောက်ရင် သူတို့ကို လယ်ထဲက ပစ္စည်းတွေ သယ်ခိုင်းတာမျိုးတွေပေါ့။

ဒါပေါ့၊ ဒီလူတွေက အလုပ်ကြမ်းလုပ်ရတော့ လုပ်ခလစာကလည်း ပိုမြင့်ရမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် လုပ်တဲ့အလုပ်တာဝန်အရ သက်ဆိုင်ရာ လုပ်ခလစာပေးရင် ဖြစ်ပါတယ်"

အားလုံးသည် နားထောင်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့၏အစီအစဉ်ကို စိတ်ကူးကြည့်နေကြသည်။

သူမ ဤသို့ အလုပ်ခွဲဝေပြီးနောက် မြေအားလုံးကို အမှန်တကယ် စိုက်ပျိုးနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး စွမ်းဆောင်ရည်သည်ပင် ပိုမြင့်မားပေလိမ့်မည်။

"ပြီးတော့ ဝက်မွေးမြူရေးခြံနဲ့ ကြက်မွေးမြူရေးခြံဘက်မှာ လူသုံးတာကလည်း အတူတူပါပဲ။ ဒါပေမယ့် ဒီနေရာနှစ်ခုက လူတွေကိုတော့ ရေရှည်စာချုပ်ချုပ်ရမယ်၊ စိုက်ပျိုးတာလိုမျိုး လူတွေကို လာချင်တဲ့အခါ လာ၊ သွားချင်တဲ့အခါ သွားခိုင်းလို့မရဘူး"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ကြသည်။

အလုပ်မတူညီသောကြောင့် လူငှားရမ်းသည့်နည်းလမ်းသည်လည်း လိုက်ပါ၍ ပြောင်းလဲရမည်ဖြစ်သည်။

"သခင်မလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဒီလိုဆိုရင် ခြံထဲက ကုန်ကျစရိတ်က ကြီးသွားမှာ" ချောင်သယ်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

သခင်မလေး ပြောသည်ကို သူ အားလုံး နားထောင်ခဲ့ပြီး တဖြည်းဖြည်းနှင့် သခင်မလေး၏ အတွေးကို သဘောတူလာသည်။

သို့သော် ဤအတွေးများကို အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက်မူ ငွေကြေးအများအပြား လိုအပ်ပေသည်။

လူငှားရမ်း၍ အလုပ်လုပ်ခိုင်းခြင်း၊ ငွေပေးချေရန် လိုအပ်သည်ကို ထားလိုက်ဦး။

ထို့ပြင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၊ ကြက်မွေးမြူရေးခြံ ဆောက်လုပ်ရန်လည်း ငွေလိုအပ်သည်။

ခြံဆောက်ခြင်းသည် အတွင်းမှ သေးငယ်သော ကုန်ကျစရိတ်တစ်ခုသာဖြစ်ပြီး ပိုကြီးမားသည်မှာ ဝက်ပေါက်နှင့် ကြက်ပေါက်ဝယ်ယူသည့်ငွေ ဖြစ်သည်။

အထူးသဖြင့် ဝက်ပေါက်သည် ဈေးမနည်းပေ။ မွေးမြူရေးသည်ကလည်း သခင်မလေး ပြောသလောက် မလွယ်ကူပေ။

ကောင်းစွာမွေးမြူနိုင်လျှင် ထိုအချိန်တွင် ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။ သို့သော် ကောင်းစွာမမွေးမြူနိုင်လျှင် ဝက်ပေါက် သို့မဟုတ် ကြက်ပေါက်များ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

ထို့ထက်ဆိုးရွားသည်မှာ ကပ်ရောဂါဖြစ်ပွားလျှင် ဝက်ပေါက်နှင့် ကြက်ပေါက်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးသွားလျှင် ထိုအချိန်တွင် ဆုံးရှုံးမှုသည် ကြီးမားပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကုန်ကျစရိတ်က ကြီးမားပေမယ့် ခံနိုင်ရည်ရှိတဲ့ အတိုင်းအတာအတွင်းမှာပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စဉ်းစားပြီးနောက် "ဒီလိုလုပ်ကြစို့၊ ခြံတစ်ခြံစီကို ကျွန်မ ငွေစ၂၀၀၀စီ ချပေးမယ်။ ပြီးတော့ စာရင်းကိုင်ဆရာတစ်ယောက်ကို စီစဉ်ပြီး ရှင်တို့ကို ကူညီလုပ်ကိုင်ခိုင်းမယ်။ လိုအပ်ချက်ကတော့ ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၊ ကြက်မွေးမြူရေးခြံကို ဆောက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ခြံထဲက လူငှားပြီး စိုက်ပျိုးတဲ့ မူဝါဒကို မပြောင်းလဲရဘူး

အချို့အလုပ်တွေက တကယ်လို့ အပြင်လူကို မယုံကြည်ဘူးဆိုရင် လူဝယ်ဖို့ လိုအပ်ရင်လည်း ကျွန်မကို အစီရင်ခံပြီး ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းမှာ သွားရွေးလို့ရတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ဒီငွေကလည်း ချပေးထားတဲ့စရိတ်ထဲကနေ နုတ်ရမယ်။

ငွေသုံးစွဲပြီးရင် ကျွန်မဘက်က လိုအပ်ချက်တစ်ခုပဲ ရှိပါတယ်။ အဲ့ဒါကတော့ နောင်နှစ်ကုန်မှာ ခြံထဲက ထုတ်လုပ်မှုက ငွေစ ၄၀၀၀ ရှိနေရမယ်။

ကျွန်မ ပြောတဲ့ ထုတ်လုပ်မှုကတော့ တစ်၊ ခြံထဲက စာရင်းပေါ်မှာ ကျန်ရှိတဲ့ ငွေကြေး။ နှစ်၊ ခြံထဲက ကျန်ရှိတဲ့ စိုက်ပျိုးရေးကုန်ပစ္စည်းတွေကို ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း။ သုံး၊ တိရစ္ဆာန်တန်ဖိုးကို ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲခြင်း။ ဆောက်လုပ်ထားတဲ့ အိမ်တွေ၊ ခြံတွေကတော့ တွက်ချက်မှုထဲမှာ မပါဝင်ဘူး"

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် အံ့ဩသွားကြသည်။

ငွေစ၂၀၀၀ပေးပြီး တစ်နှစ်အတွင်း နှစ်ဆတိုးစေရမယ်။ ပြီးတော့ အိမ်ဆောက်ခြင်းနှင့် လူဝယ်ခြင်း စသည်တို့၏ ကုန်ကျစရိတ်ကိုပင် မထည့်သွင်းဘူးတဲ့လား။

သခင်မလေးသည် အလွန်ရက်စက်ပေသည်...

လီရှောင်နှင့် ကျိုးရှီတို့ပင် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားကြသည်။

တစ်နှစ်လျှင် နှစ်ဆတိုးခြင်း၊ ငွေစ၂၀၀၀အပေါ် အခြေခံ၍ တိုးခြင်း၊ ဒါက... သူမတော်တော်လေး စိတ်ကူးယဉ်ရဲတာပဲ။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာသည် အနည်းငယ် ကြောက်လန့်နေကြသည်။

ဖန်မင်သည် စကားပြောမည်အပြုတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့တွေ ငွေစ ၄၀၀၀ဆိုတဲ့ ပန်းတိုင်က အရမ်းမြင့်တယ်လို့ မထင်ပါနဲ့ဦး၊ အရင်ဆုံး ကျွန်မ ပြောတဲ့စကားကို အဆုံးထိ နားထောင်ပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ငရုတ်သီးစိုက်ပျိုးရင် တစ်ဧကကို ပေါင်သုံးထောင်ကျော် ထွက်နိုင်ပါတယ်။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီနေရာက အခြေအနေအရ ငါတို့ တစ်နှစ်ကို သုံးရာသီ စိုက်ပျိုးနိုင်တယ်။

ရရှိလာတဲ့ ငရုတ်သီးအနီတွေကို အခြောက်လှန်းပြီးရင် ငရုတ်သီးအစို ဆယ်ပေါင်ကနေ ငရုတ်သီးခြောက် တစ်ပေါင် ရရှိနိုင်ပါတယ်။ ဒီငရုတ်သီးခြောက်တွေကိုတော့ တစ်ပေါင်ကို ကြေးပြား၁၅ပြားနဲ့ တစ်ပြေးညီ တွက်ချက်မှာပါ"

အိမ်တော်ထိန်းလေးယောက်သည် နားထောင်ရင်း စိတ်ထဲတွင် တွက်ချက်နေကြသည်။

သခင်မလေး၏အဆိုအရ တစ်ဧကလျှင် ငရုတ်သီး ပေါင်သုံးထောင် ထွက်နိုင်ပြီး ငရုတ်သီးခြောက် ပေါင်သုံးရာခန့် ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ငရုတ်သီးခြောက် တစ်ပေါင်လျှင် ကြေးပြား ၁၅ပြားဖြစ်သောကြောင့် တစ်ဧကလျှင် ငရုတ်သီးမှ ရရှိမည့် ဝင်ငွေသည် ကြေးပြား ၄၅၀၀၊ ငွေ၄စခွဲ ဖြစ်သည်။

တစ်နှစ်လျှင် သုံးရာသီ စိုက်ပျိုးလျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး တစ်ဧကမှ ရရှိမည့် ငရုတ်သီးဝင်ငွေသည် ငွေ၁၃စခွဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ ခြံအနည်းငယ်တွင် ခြံတစ်ခြံစီတိုင်းသည် မြေဧက သုံးရာကျော် ရှိသည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ငရုတ်သီးမှ ရရှိမည့် ဝင်ငွေသည်ပင် ငွေစ၄၀၀၀ကျော် ရှိပေသည်။

ရလဒ်ကို တွက်ချက်ပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ မျက်လုံးများက အံ့ဩသွားကြသည်။

ထို့နောက် စိတ်နေသဘောထားသည်လည်း အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဤငရုတ်သီးသည် အမှန်တကယ် ဤမျှလောက် မြင့်မားသော ထုတ်လုပ်မှုရှိလျှင် ဤငရုတ်သီးမှ ရရှိမည့် ဝင်ငွေသည်ပင် အလွန်များပြားပေသည်။

သိရှိရန်မှာ ငရုတ်သီးအပြင် ထုတ်လုပ်မှု ပို၍ အံ့ဩစရာကောင်းသော ကန်စွန်းဥလည်း ရှိသေးသည်။

ထိုအရာကို တိရစ္ဆာန်များကို ကျွေးမွေးနိုင်ပြီး ထိုအချိန်တွင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ကြက်မွေးမြူရေးခြံမှ ရရှိမည့် ဝင်ငွေသည် ငရုတ်သီးထက် မနည်းပေ။

ဤသို့ တွက်ချက်ကြည့်လျှင် သခင်မလေး၏ တောင်းဆိုချက်သည် အမှန်တကယ် မလွန်ကဲတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရ၍ ရုတ်တရက် နောက်တစ်ကြိမ် ပြောလိုက်သည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ရှင်တို့ကို အလုပ်တစ်ခု ထပ်ပေးမယ်။ ငရုတ်သီးခြောက်ထွက်လာပြီးရင် ရှင်တို့က ငရုတ်သီးခြောက်ကို လိုအပ်ချက်အရ ငရုတ်သီးမှုန့်အဖြစ် ပြုလုပ်ပေးပါ။

အဲ့ဒီအခါကျရင် ငရုတ်သီးမှုန့်ကို သာ့ရှီရွာ အလုပ်ရုံကို ပို့ပေးပါ။ ဈေးနှုန်းကို တစ်ပေါင်ကို ကြေးပြား ၂၀နဲ့ တွက်ပေးမယ်"

ငရုတ်သီးမှုန့်ကို အလုပ်ရုံသို့ တိုက်ရိုက်ပေးလိုက်လျှင် အလုပ်သမားများသည် ထိုအချိန်တွင် ငရုတ်သီး၏ အမှန်တကယ်အသွင်အပြင်ကိုပင် မသိရှိတော့ဘဲ လျှို့ဝှက်မှုသည် ပို၍ အားကောင်းပေလိမ့်မည်။

ခြံထဲတွင် အလုပ်လုပ်သော လူများမူ သူတို့သည် ငရုတ်သီးစိုက်ပျိုးသော်လည်း ငရုတ်သီးကို ဘာအတွက် အသုံးပြုသည်ကို မသိရှိပေ။

ထို့ပြင် လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့၏ လူများ စောင့်ကြည့်နေသောကြောင့် ထိုလူများသည် မကောင်းသော အကြံအစည်များ ပြုလုပ်ရန် လွယ်ကူမည်မဟုတ်ပေ။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် ငရုတ်သီးကို အမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်ပြီးနောက် ဈေးနှုန်းသည် ကြေးငါးပြား တိုက်ရိုက်တက်သွားသည်ကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ ဝင်းပသွားကြသည်။

ခြံထဲတွင် လူငှားရမ်းရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ထိုအချိန်တွင် လူအနည်းငယ်ကို ငရုတ်သီးမှုန့်ကြိတ်ရန် သီးသန့်ငှားရမ်းလျှင် ဤအပေါ်တွင် အနည်းငယ် ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

"ဒါက ငရုတ်သီးပဲ၊ ငရုတ်သီးအပြင် ကန်စွန်းဥလည်း ရှိသေးတယ်။

ကန်စွန်းဥထွက်လာပြီးရင် ဝက်နဲ့ ကြက်ကို ကျွေးမွေးတာကလွဲပြီး ကန်စွန်းဥမှုန့်နဲ့ ကြာဇံလည်း ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။ ဒီအရာတွေက တန်ဖိုးမနည်းပါဘူး"

အထူးသဖြင့် ကန်စွန်းဥမှုန့်သည် အသားကို နူးညံ့စေနိုင်သည်။

သူမ ယုံကြည်သည်၊ လျန်ယွီ သေချာပေါက် စိတ်ဝင်စားလောက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩနေကြသည်၊ သူတို့သခင်မလေး၏ အတွေးအခေါ်များသည် အမှန်တကယ် များပြားလှသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏစောင့်ပြီးနောက် သုံးယောက်စလုံး ကန့်ကွက်သော အမူအရာမရှိသည်ကို မြင်သောအခါမှ နောက်တစ်ကြိမ် ပြောလိုက်သည်။

"ငွေစ ၄၀၀၀က ရှင်တို့အတွက် စမ်းသပ်မှုတစ်ခုပါ။ ပြီးမြောက်ရင် ပြီးမြောက်တဲ့ အခြေအနေအရ အဆင့်သတ်မှတ်မယ်။ နှစ်ကုန်မှာ ခြံထဲက လူတွေ အားလုံး ဆုရရှိမှာပါ။ ပြီးတော့ အထူးကောင်းမွန်စွာ လုပ်ဆောင်တဲ့သူတွေအတွက် ကျွန်မဘက်က သီးသန့်စဉ်းစားပေးမှာပါ"

သုံးယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားသည်။

သီးသန့်စဉ်းစားပေးမည်လား။

သခင်မလေး၏ လက်ထဲတွင် ဤခြံသုံးခြံသာမက မြို့ထဲတွင် ဆိုင်များ၊ ထို့ပြင် အလုပ်ရုံ၏ စီးပွားရေးလည်း ရှိသည်။

ထိုအထဲတွင် အလုပ်ရုံ၏ စီးပွားရေးသည် အကြီးမားဆုံးဖြစ်ပြီး ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့နှင့်ပင် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည်။

ခြံထဲတွင် အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ရသည်မှာ ကောင်းမွန်သော်လည်း မည်သူက ရှေ့ဆက်မတိုးချင်ဘဲနေပါ့မလဲ။

သခင်မလေးသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ နောင်တွင် စီးပွားရေးသည် ပိုမိုကြီးမားလာပေလိမ့်မည်။ အကယ်၍ သခင်မလေး၏ လက်အောက်တွင် အမှုထမ်းနိုင်လျှင် ခြံတစ်ခြံတွင် အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ရသည်ထက် ပို၍ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းမည် မဟုတ်လား။

ဤအရာများကို တွေးမိသောအခါ အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် လှုပ်ရှားလာကြသည်။

သခင်မလေးသည် အကန့်အသတ်မထားဘဲ သူတို့အား တစ်ယောက်လျှင် ငွေစ၂၀၀၀ လွတ်လပ်စွာ သုံးစွဲခွင့်ပေးသည်။ ဤသတ္တိနှင့် စိတ်ဓာတ်သည် သခင်အနည်းငယ်တွင်သာ ရှိသည်။

အာဏာနှင့် ငွေကို သူတို့ကို ပေးအပ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် အောင်မြင်မှုမည်မျှ ရရှိမည်မှာ အမှန်တကယ် တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ အရည်အချင်းပေါ်တွင် မူတည်သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် စိတ်ထဲတွင် ပိုမိုတွေးမိကြသည်။

ယခင်က သူတို့သည် သခင်မလေးသည် ဖန်မင်အပေါ် မတူညီဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အခြေအနေသည် ထိုသို့မဟုတ်ဟု တွေ့ရှိရသည်။

သခင်မလေး၏စကားအရ ခြံသုံးခြံအတွက် ထုတ်ပေးသည့်အရင်းအနှီးသည် တစ်ခြံလျှင် ငွေစ၂၀၀၀ဖြစ်ပြီး အားလုံး၏ အရင်းအနှီးသည် တူညီသည်ဟု ထင်ရသည်။

သို့သော် ခြံသုံးခြံတွင် ခြံထဲမှ လူအရေအတွက်နှင့် ခြံထဲမှ မြေသည် မတူညီပေ။

သခင်ကြီးကျိုးနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် မြေအနည်းငယ်ကို စုစည်းပေးခဲ့သော်လည်း ကျိုးမိသားစုခြံသည် မြေအနည်းဆုံးဖြစ်သည်ဟူသော အချက်ကို မပြောင်းလဲနိုင်ပေ။

ဆိုလိုသည်မှာ ဤပြိုင်ပွဲတွင် ဖန်မင်၏ အရင်းအနှီးသည် သူတို့ထက် နိမ့်ကျသည်။

သခင်မလေးသည်မူ ဖန်မင်အား မျက်နှာသာပေးသည့် အမူအရာမရှိပေ။

ဖန်မင်၏စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ခါးသီးသွားသည်။

သူသည် ယခင်က သခင်မလေးသည် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ဦးစွာလာရောက်ခြင်းသည် သူ့ကို မျက်နှာသာပေးသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ယခုအခါတွင်မူ သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းသည်ဟု တွေ့ရှိရသည်။

သို့သော်လည်း ဤသို့ဖြစ်စေကာမူ သူသည် သဘောထားကွဲလွဲမှု မရှိနိုင်ပေ။ ပြောလိုက်လျှင် သခင်မလေး၏ အမြင်မကြည်ခြင်းကို ခံရမည် မဟုတ်လား။

မြေက တခြားသူတွေထက် နည်းနည်းပိုနည်းလည်း နည်းပါစေတော့။

ငွေစ၂၀၀၀ဆိုသော အရင်းအနှီးဖြင့် လုပ်ဆောင်နိုင်သော အရာများစွာ ရှိသည်။ အများဆုံးတော့ သူသည် အခြားနေရာမှ ပြန်လည်ရှာဖွေမည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သုံးယောက်၏ တုံ့ပြန်မှုကို အလွန်ကျေနပ်သည်။

ထို့နောက်မူ စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ပြီးမြောက်အောင် မလုပ်နိုင်ရင်..." ဟု အကြည့်သည် နောက်တစ်ကြိမ် သုံးယောက်ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လေထုသည် ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး သုံးယောက်၏ စိတ်ထဲမှ ထိုအနည်းငယ်သော ပူလောင်မှုသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကိုယ်သည်ပင် တင်းမာလာသည်။

"အရာအားလုံးမှာ ဆုနဲ့ ဒဏ် ရှိသင့်တယ်။ ပန်းတိုင်မပြီးမြောက်ရင် ရှင်တို့ရဲ့ အရည်အချင်းက အကန့်အသတ်ရှိတယ်လို့ ဆိုလိုတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခါးရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် အိမ်တော်ထိန်းရာထူးမှာ ဆက်လက်နေဖို့ မသင့်တော်တော့ဘူး၊ ဒီနေရာကို ဖယ်ပေးပြီး အရည်အချင်းရှိတဲ့သူကို တက်ခိုင်းသင့်တယ်"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သခင်မလေးသည် သူတို့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်မှာလား။

သို့သော် ခဏအကြာတွင် သုံးယောက်စလုံး တည်ငြိမ်သွားကြသည်။

သူတို့သည် သခင်မလေး၏ ကျွန်များသာဖြစ်ပြီး သခင်မလေးသာ သူတို့ကို ရာထူးမှ ထုတ်ပယ်လိုလျှင် တိုက်ရိုက်အမိန့်ပေးရုံသာ ဖြစ်ပြီး အဘယ်ကြောင့် ဤမျှလောက် ကွေ့ကောက်သော အစီအစဉ်များ ပြုလုပ်နေမှာလဲ။

ထို့ပြင် ငွေစ ၆၀၀၀ကို ထုတ်ပေး၍ သူတို့ကို လုပ်ကိုင်ခိုင်းသည်။

ကိစ္စသည် အလွန်ရိုးရှင်းသည်၊ သခင်မလေးသည် ငွေစ ၆၀၀၀ဖြင့် သူတို့ကို စမ်းသပ်လိုခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့၏ အရည်အချင်းသည် မည်သို့ရှိသည်ကို ကြည့်ရှုလိုခြင်း ဖြစ်သည်။ သူတို့သာ အရည်အချင်းအမှန်တကယ် ရှိလျှင် သခင်မလေးသည် အလေးထားပေလိမ့်မည်။

အမည်သာရှိပြီး အနှစ်မရှိလျှင် သခင်မလေးသည် သည်းခံမည်မဟုတ်ပေ။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ သုံးယောက်၏ စိတ်ထဲတွင် ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်ကြသည်။

"သခင်မလေး ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ အရာအားလုံးမှာ ဆုနဲ့ ဒဏ် ရှိမှသာ ကျိုးကြောင်းဆီလျော်ပါတယ်။ ဖန်မင်က အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး သခင်မလေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အလွဲသုံးစားမလုပ်ပါဘူး" ဖန်မင်သည် ဦးစွာထရပ်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ အလျင်အမြန် လိုက်ပါ၍ ထရပ်ကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ အစွမ်းကုန် ကြိုးစားပြီး သခင်မလေးရဲ့ မျှော်လင့်ချက်တွေကို အလွဲသုံးစားမလုပ်ပါဘူး"

ဒီဖန်မင်က တကယ်ကိုမရိုးဘူး။

သူ့အခြေအနေက အောက်တစ်ဆင့်နိမ့်သွားတာကို သိလျက်နှင့် သခင်မလေးအား ဦးစွာ သဘောထားပြသသည်မှာ မျက်နှာသာရအောင် လုပ်ဆောင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်ကို ကြည့်သော အကြည့်ထဲတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ပါဝင်လာသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်မတို့ လူငှားပြီး စိုက်ပျိုးတဲ့ကိစ္စကို အသေးစိတ် ထပ်ပြီးဆွေးနွေးကြမယ်" လူများ စီမံခန့်ခွဲမှုဆိုင်ရာ အကြံပြုချက်များကို သူမ မပြောရသေးပေ။ ထို့ကြောင့် နောင်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မိမိသိရှိသော ၂၁ ရာစု ဈေးစီမံခန့်ခွဲမှု အစီအစဉ်အချို့ကို သူတို့အား ပြောပြလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ကြက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ပတ်သက်သော အကြံပြုချက်အချို့ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ ဆွေးနွေးသည်မှာ တစ်နာရီခွဲခန့် ကြာမြင့်သွားသည်။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် မိမိတို့၏ပခုံးပေါ်မှ တာဝန်ကို ရှင်းလင်းစွာ သိရှိသွားကြပြီး အလွန်အလေးအနက်ထား နားထောင်ကြကာ ရံဖန်ရံခါ လင်းရှောင်ယွဲ့အား မေးမြန်းဆွေးနွေးကြသည်။

ထို့ကြောင့် ဤမျှကြာအောင် ဆွေးနွေးခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။