စီးပွားရေးဆွေးနွေးခြင်း

ယခင်က တောသူတောင်သား အရူးမလေးတစ်ဦးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း လအနည်းငယ်အကြာတွင် ရုတ်တရက် သတိပြန်လည်လာပြီးနောက် မိခင်ကို ခေါ်ဆောင်၍ လင်းမိသားစုနှင့် အဆက်အသွယ်ဖြတ်ကာ သူမ၏ မိခင်အတွက် အမျိုးသမီးအိမ်ထောင်စု တည်ထောင်ပေးခဲ့သည်။

အစောပိုင်းတွင် အမဲလိုက်ခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုခဲ့ပြီး ရူယီစားသောက်ဆိုင်အတွက် သားကောင်အများအပြားကို ထောက်ပံ့ပေးနိုင်ခဲ့သည်။ တောင်ထဲတွင် ပေါင်ငါးရာကျော်ရှိသော တောဝက်တစ်ကောင်ကိုပင် ကောက်ရခဲ့ဖူးသည်။

ထို့နောက် ရုတ်တရက် အမဲလိုက်ခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်ပြီး တောင်ထဲတွင် ဂျင်ဆင်းတူးဖော်ရရှိ၍ ငွေရာဂဏန်းဖြင့် လဲလှယ်ခဲ့သည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့နောက် ထိုငွေရာဂဏန်းဖြင့် အိမ်ဆောက်ခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ခင်ပွန်းတစ်ယောက်ကို ဝယ်ယူခဲ့သည်...

ဤနေရာသို့ ရောက်သောအခါ လျန်ယွီ၏ မျက်ခုံးများက ပင့်တက်သွားသည်။

ဒီမိန်းကလေးက တော်တော်သတ္တိရှိတာပဲ...

လူကို ဝယ်ယူပြီးနောက် ထိုတူနှင့် ဦးလေးနှစ်ယောက်ကို ကျွန်ဘဝမှ လွတ်မြောက်စေခဲ့ပြီး အငယ်ကို စာသင်ကျောင်းသို့ပင် ပို့ဆောင်ခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသားသည်လည်း မရိုးရှင်းပေ၊ လျိုအိမ်တော်သည် ကျိုးမိသားစုနှင့် ဆက်ဆံရေးအနည်းငယ် ရှိနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ ထိုအမျိုးသားကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။

ကျွန်တစ်ယောက်လား။ အချိန်တိုအတွင်း ချင်းရှီမြို့ ဆိပ်ကမ်းတွင် နေရာတစ်နေရာကို ရယူနိုင်ပြီး ဆိပ်ကမ်းမှ လူမိုက်ကြီးများနှင့် ညီအစ်ကိုတော်စပ်နိုင်သည်မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်တွင် ဒီလိုအရည်အချင်းရှိနိုင်ပါ့မလား။

ထိုသခင်မလေးလင်းသာ စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်မဟုတ်၊ သူမ၏ ကျွန်ဘဝမှ ခင်ပွန်းသည်လည်း မရိုးရှင်းပေ...

လျိုအိမ်တော် ဆောက်လုပ်ပြီးနောက် ထိုသခင်မလေးလင်းသည် ကောက်ညှင်းအေးတုံးရောင်းချခြင်းကို စတင်ခဲ့ပြီးနောက် ဆိပ်ကမ်းမှ ဆိုင်ကို ဝယ်ယူခဲ့ရာ ၂လအတွင်းမှာပင် ဆိုင်အသစ် ဖွင့်လှစ်တော့မည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ကင်ချီ၊ မာလာချွမ့် စသည်တို့ဖြင့် သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုများသည် အမှန်တကယ် ပိုမိုကြီးမားလာပေသည်။

နောင်လာမည့် တွေ့ဆုံမှုအတွက် သူ အမှန်ပင်ပိုမျှော်လင့်နေမိသည်။

......

အချိန်သည် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့ ရောက်ရှိလာမည့်နေ့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသည်။

ဤနေ့တွင် လီရှောင်သည် မြို့ပေါ်သို့ မသွားဘဲ အိမ်တွင်နေ၍ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ အရေးကြီးသော ဧည့်သည်များကို ဧည့်ခံရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ရွာသူကြီးသည် နံနက်စာစားပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်သို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ဧည့်သည်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

မွန်းတည့်ချိန်နီးကပ်လာသောအခါမှ မြင်းလှည်းတစ်စီးသည် လမ်းမကြီးမှ ထွက်ခွာ၍ သာ့ရှီရွာသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ပထမဆုံး ရောက်ရှိလာသူမှာ သခင်လေးကျိုး ဖြစ်သည်။

သာ့ရှီရွာသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရွာသူရွာသားများကို အနည်းငယ် မေးမြန်းလိုက်သည်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် လျိုအိမ်တော်ကို ရှာဖွေတွေ့ရှိသွားသည်။

ကျောက်ခန်းနှင့် ကျောက်ချန်တို့သည် လျိုအိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင် စောင့်ဆိုင်းနေပြီး ဧည့်သည်များ ရောက်ရှိလာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ကြိုဆိုလိုက်ကြသည်။

တစ်ယောက်က မြင်းလှည်းကို အနားယူစေပြီး တစ်ယောက်က လျိုအိမ်တော်ထဲသို့ အော်ဟစ်အသိပေးကာ ဧည့်သည်များကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

"အဖေ၊ အစ်ကိုကြီး" ကျိုးရှီသည် သတင်းကြားသည်နှင့် တံခါးဝသို့ အလျင်အမြန် ပြေးထွက်သွားသည်။

ကျောက်ဖူသည် အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ သခင်လေးကျိုးနှင့် သခင်ကြီးကျိုးတို့ ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"သခင်လေးကျိုး၊ သခင်ကြီးကျိုး" ကျောက်ဖူသည် သခင်လေးကျိုးနှင့် သခင်ကြီးကျိုးတို့ကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူတို့မိသားစု လျိုအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာနိုင်ခဲ့ခြင်းမှာ သခင်လေးကျိုး၏ ကျေးဇူးကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ သခင်လေးကျိုးကို နောက်တစ်ကြိမ် မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျောက်ဖူ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်ကျေးဇူးတင်မိသည်။

"ညီမလေးကျူး၊ ညီမလေး ထွက်ကြိုရတာ ပင်ပန်းသွားပြီ" သခင်လေးကျိုးသည် ကျိုးရှီကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ဖူကို အပြုံးတစ်ပွင့်ပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖူ၏ အဝတ်အစားများ သပ်ရပ်ကာ မျက်နှာရောင်ကြည်လင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် လျိုအိမ်တော်တွင် ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နေသည်ကို သိရှိရပြီး စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

"မင်းက ကလေးလား။ ဘာလို့ ဒီလောက် လောနေရတာလဲ" သခင်ကြီးကျိုးသည်လည်း ကျိုးရှီကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီ၏ မျက်နှာ နီရဲသွားသည်။

"အဖေနဲ့ အစ်ကိုကြီးကို တစ်မနက်လုံး စောင့်နေတာ၊ ဒီအချိန်မှ ရောက်လာကြတယ်" ဟု အနည်းငယ် စိတ်ဆိုးဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား၊ ထွက်ခါနီးမှ ကိစ္စနည်းနည်းရှိလို့ နောက်ကျသွားတာပါ။ သခင်မလေးလင်းရော" သခင်လေးကျိုးသည် ခြံထဲသို့ လျင်မြန်စွာ ကြည့်၍ မေးလိုက်သည်။

ဤအချိန်တွင် ခြံထဲတွင် လူများစွာသည် အလုပ်များနေကြပြီး ကျိုးရှီ၏ ဖခင်နှင့် အစ်ကို ရောက်ရှိလာသည်ကို ကြားသောအခါ အမျိုးသမီးများသည် ခေါင်းငုံ့၍ အလုပ်လုပ်နေကြပြီး ကြည့်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

သူတို့ လျိုအိမ်တော်တွင် အလုပ်ဆင်းရသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး အားလုံး စုံစမ်းပြီးဖြစ်သည်။

သူတို့သူဌေး၏ ယောင်းမသည် ဟိုင်သခင်ကြီး၏ ဇနီးဖြစ်ပြီး မြို့ပေါ်မှ သခင်ကြီးကျိုး၏ အငယ်ဆုံးသမီး ဖြစ်သည်။ ထို့ပြင် မြို့ပေါ်မှ ကျွန်ရောင်းဝယ်ရေးလုပ်ငန်း လုပ်ကိုင်သော ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်းနှင့်လည်း ဆက်ဆံရေး နက်ရှိုင်းသည်။

မနေ့က သူဌေးသည် အစေခံမလေးကို လာခိုင်း၍ အားလုံးကို ယနေ့တွင် တိတ်ဆိတ်စွာ နေထိုင်ရန်၊ စကားနည်းနည်းပြောပြီး အလုပ်များများလုပ်ရန် ပြောကြားထားသည်။

ခြံထဲမှ လူများသည် ကင်ချီလုပ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ သခင်လေးကျိုး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်ဝင်စားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခဏနေရင် ကိစ္စပြီးစီးသွားလျှင် သူသည် ထိုအရသာရှိသော ကင်ချီကို မည်သို့ ပြုလုပ်သည်ကို ကြည့်ရှုရမည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဧည့်သည်တော်တို့ကို မကြိုဆိုမိတဲ့အတွက် တောင်းပန်ပါတယ်၊ သခင်လေးနဲ့ ဦးလေးကို စိတ်အနှောက်အယှက်ဖြစ်စေမိပြီ။" ထိုအချိန်တွင် ရှေ့မှ ကြည်လင်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထို့နောက် သခင်လေးကျိုးသည် သန်မာသော အမျိုးသားတစ်ဦး၏ အဖော်ပြုမှုဖြင့် လှပသော ပုံရိပ်တစ်ခု လျှောက်လာသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ သခင်လေးကျိုး၏ မျက်လုံးများက တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဒီ... ဒီမိန်းကလေးကို သူ မြင်ဖူးတယ်...

ဒီမိန်းကလေးက သူ ချင်းရှီမြို့သို့ ရောက်ရှိလာ၍ တာဝန်ထမ်းဆောင်သည့် ပထမဆုံးနေ့တွင် ကျွန်များလေလံပွဲ ကျင်းပသောအခါ သူ၏ ကျွန်နှစ်ယောက်ကို ဝယ်ယူခဲ့တဲ့ ထိုမိန်းကလေး မဟုတ်လား။

ချက်ချင်းပင် သခင်လေးကျိုးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဘေးမှ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် သခင်လေးကျိုး၏ မျက်လုံးများက နောက်တစ်ကြိမ် ထပ်မံ၍ တုန်လှုပ်သွားသည်။

ဤသန်မာသောသူ၊ မျက်နှာပေါ်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမာရွတ်ကို ကြည့်ရသည်မှာ ထိုကျွန်ပင် ဖြစ်သည်...

ဒီလူ...က လီရှောင်လား။ ချင်းရှီမြို့ ဆိပ်ကမ်းမှ အသစ်ပေါ်ထွန်းလာသော ပုဂ္ဂိုလ်လား။

သူသည် သခင်မလေးလင်း၏ အချက်အလက်များကို ကြည့်ရှုခဲ့ပြီး သူမ၏ ခင်ပွန်းသည် သူမ ဝယ်ယူခဲ့သော ကျွန်ဖြစ်သည်ကို သိရှိထားသည်။

သို့သော် ဤကျွန်သည် သူ့လက်ထဲမှ ဝယ်ယူခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်ကိုတော့ မထင်ထားခဲ့ပေ။

"သခင်လေးကျိုး၊ မတွေ့ရတာ ကြာပြီ" အနားသို့ ရောက်သောအခါ လီရှောင်သည် သခင်လေးကျိုးကို လက်သီးဆုပ်ကာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထိုအပြုအမူက သခင်လေးကျိုး၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားစေခဲ့သည်။

သူသည် လီရှောင်ကို အမှတ်ရနေသည်၊ ဤသူသည် အလွန်အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါရှိပြီး ထိုအချိန်က သူသည် သာမန်ကျွန်တစ်ယောက် မဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ပြဿနာမဖြစ်ချင်သောကြောင့် တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို ဝယ်ယူလိုသောအခါ သူသည် သူ့ကို ဈေးသက်သာစွာဖြင့် ရောင်းချခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုကြည့်ရသည်မှာ အမှန်လည်း မရိုးရှင်းသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးပင်။

ကံကောင်းသည်မှာ ယခင်က သူသည် သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို သူ့ကို ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်ခြင်း မပြုလုပ်ခဲ့သောကြောင့် သူတို့ကြားတွင် ရန်ငြိုးမရှိပေ။

"အဲ... လီ... ညီလေးလီ၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" သခင်လေးကျိုးသည် အနည်းငယ် ထစ်ငေါ့သွားပြီး လီရှောင်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လီရှောင်ထံမှ အကြည့်ကို အတင်းအကျပ် လွှဲဖယ်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်း သည်းခံပေးပါ၊ ဒီကျိုးက နောက်ကျသွားပါတယ်" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

" သခင်လေး နောက်မကျပါဘူး၊ ရူယီစားသောက်ဆိုင်က လူတွေ မရောက်သေးပါဘူး။ နှစ်ယောက်လုံး အထဲကို ကြွပါ"

စကားပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သခင်ကြီးကျိုးကို တမင်ကြည့်လိုက်သည်။

သခင်ကြီးကျိုးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ပွင့် ရှိနေသည်။

သမီးက သားမက်၏ မွေးစားညီမလေးသည် မရိုးရှင်းဟု ဆိုသည်၊ သူမ၏ကိစ္စများကို သူ စုံစမ်းပြီးဖြစ်ပြီး ယခု လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရသောအခါ ဒီအမူအရာသည် အမှန်တကယ် မရိုးရှင်းပေ။

သူ၏ ထိုသားမက်သည် ဒီတစ်ခေါက်တော့ မှန်ကန်သောသူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်ခဲ့ပြီး သူ့ကို မျက်နှာသာရစေခဲ့သည်။

ရူယီစားသောက်ဆိုင်မှ လူများ မရောက်သေးသည်ကို ကြားသောအခါ သခင်လေးကျိုး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် လျင်မြန်စွာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ကြွပါ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်သို့ ဝင်ရောက်သွားသည်။

သူ နောက်ကျမှ ရောက်ရှိလာခြင်းမှာ လျန်မိသားစုနောက်မှ ရောက်ရှိလာရန်အတွက် ဖြစ်ပြီး သူတို့ ကျိုးကုန်သွယ်ရေးလုပ်ငန်း၏ မျက်နှာအတွက် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မထင်မှတ်ဘဲ သူတို့ထက် စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

"သခင်လေးလျန်နဲ့ ကြီးကြပ်သူလျန် ရောက်ရှိလာပါပြီ" ထိုအချိန်တွင် လျိုအိမ်တော်အပြင်ဘက်မှ ကျောက်ခန်း၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သခင်လေးကျိုး၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားပြီးနောက် မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

ဘေးမှ သခင်ကြီးကျိုးနှင့် လျင်မြန်စွာ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားမပြောမီမှာပင် တံခါးဝသို့ ပြန်လှည့်သွားသည်။

သခင်လေးလျန်လား။ လျန်ယွီလား။ လာရောက်သူက လျန်ယွီကိုယ်တိုင်လား။

လျန်မိသားစု၏ လက်ရှိသခင်ကြီး၊ ဤသို့သော ပုဂ္ဂိုလ်သည် သူ ကြိုဆိုရန် ထိုက်တန်ပေသည်။

ဟုတ်သည်၊ ကြိုဆိုခြင်း။

သူသည် ကျိုးမိသားစု၏ တိုက်ရိုက်မျိုးဆက်ဖြစ်သော်လည်း လျန်ယွီကဲ့သို့သော သခင်ကြီးတစ်ဦးနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မလုံလောက်သေးပေ။

ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သူသည် လျန်ယွီနှင့် ဆက်ဆံရေးကောင်းမွန်အောင် ပြုလုပ်နိုင်လျှင် နောင်တွင် သူ့အတွက် အကျိုးကျေးဇူးများသာ ရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် လျန်ယွီသည် ဖခင်ဖြစ်စေ၊ အဘိုးဖြစ်စေ၊ သူ့ကို အလွန်ချီးကျူးကြသည်၊ ဒီလူနှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့နိုင်လျှင် အလွန်ကံကောင်းပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သခင်လေးကျိုးနှင့် သခင်ကြီးကျိုးတို့၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့ပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ထို့နောက် ပြုံးလိုက်ပြီး လီရှောင်နှင့်အတူ တံခါးဝသို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

"သခင်မလေးလင်း အပြစ်မယူပါနဲ့၊ ကျွန်တော်တို့ နောက်ကျသွားပါတယ်" တံခါးဝသို့ ရောက်သည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြီးကြပ်သူလျန်၏ ရယ်မောသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

"ကြီးကြပ်သူလျန် ဘယ်လိုစကားပြောလိုက်တာလဲ၊ အချိန်က တော်တော်ကောင်းပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် ကြီးကြပ်သူလျန်၏ နောက်မှ လျန်ယွီကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် သူမ၏ မျက်နှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

လျန်ယွီသည် ကြီးကြပ်သူလျန်၏ အကြည့်အတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်တွေ့သောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရ၍ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

လျိုအိမ်တော်တံခါးဝမှ လူများသည် လျန်ယွီ၏ ဤအလွန်လှပသော အပြုံးကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လူအများအပြား မှင်သက်သွားကြသည်။

ဒါ...ဒါက လျန်မိသားစုရဲ့လက်ရှိသခင် သခင်လေးလျန်ယွီလား။

ဒီအမူအရာ...

အို... ဘုရားသခင်၊ သခင်လေးလျန်ယွီသည် မြို့တော်မှ မိန်းကလေးအများအပြားကို စွဲဆောင်နိုင်ပြီး မြို့တော်မှ သခင်လေးလေးယောက်တွင် ထိပ်ဆုံးဖြစ်သည်ဟု ဆိုကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ ဒီရုပ်ရည်က တကယ်ကို...

သခင်လေးကျိုးသည် မိမိ၏ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် မှုန်ဝါးသွားသည်ဟု ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ဒီလူက လျန်ယွီလား၊ လျန်ယွီက မိန်းမလား။

ခဏအကြာတွင် သခင်လေးကျိုးသည် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်သွားသည်။

အမျိုးသားတစ်ဦး အမျိုးသမီးရုပ်ရည်ရှိသည်ကို သူ မမြင်ဖူးသည်မဟုတ်၊ လျန်ယွီသည် မိန်းမဖြစ်လျှင် လျန်မိသားစုသခင်ကြီး ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။

တော်ပြီ၊ သူ တည်ငြိမ်ရမယ်။

သူသည် သူတို့နှင့် မိတ်ဆွေဖွဲ့ရန် လာရောက်ခြင်းဖြစ်ပြီး စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်မိစေရန် သတိထားရမည်။

"သခင်မလေးလင်း၊ ငါတို့ ပြန်တွေ့ကြပြန်ပြီ" လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အနားသို့ ရောက်ရှိလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးလျက် နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်သည် ဘေးမှ လီရှောင်ကို ဖြတ်ကျော်သွားသောအခါ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အလွန်လှပအောင် ကွေးညွတ်သွားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ထံသို့ ပြန်ရောက်လာသည်။

အကယ်၍ သေချာကြည့်မည်ဆိုလျှင် သူ၏ အပြုံးထဲတွင် နောက်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်အချို့ကိုပင် တွေ့မြင်နိုင်သည်။

သူသည် ဤတစ်ခေါက်လာရခြင်းတွင် မမျှော်လင့်ထားသော အကျိုးကျေးဇူးများ ရရှိမည်ဟု အမှန်တကယ် မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

သူ အချိန်နှင့် အားအင်များစွာ သုံးစွဲ၍ ရှာဖွေနေသောသူသည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူ့အလိုလို မျက်စိရှေ့တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထို့ပြင် ယခင်က သူ၏ အဖိုးတန်မှန်ကို ရောင်းချခဲ့သော မိန်းကလေးသည် ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရန် ဖိတ်ခေါ်သော သခင်မလေးလင်း ဖြစ်နေသည်။

ဟဟ၊ စိတ်ဝင်စားစရာပဲ...

အားလုံးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြပြီး ကြီးကြပ်သူလျန်လည်း ပါဝင်သည်။

ဘာလဲ၊ သခင်ကြီးက သခင်မလေးလင်းနဲ့ အရင်က သိကျွမ်းဖူးလား။

"သခင်လေးလျန်၊ ဟဲဟဲ၊ သခင်လေးဖြစ်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီကို ပွင့်လင်းစွာ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ငွေစ၂၅၀ဖြင့် သူမ၏ မှန်ကို ဝယ်ယူခဲ့သော သူဌေးကြီး။

လောကကြီးက... တကယ်ကို ကျဉ်းတာပဲ...

"သခင်မလေးလင်း၊ တွေ့ရတာ ဝမ်းသာပါတယ်" လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိတ်ဝင်စားစွာဖြင့် ပြုံးပြလိုက်ပြီး "ဒီလူက..." ဟု မသိဟန်ဆောင်၍ လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အိုး၊ ဒါက ကျွန်မရဲ့ ခင်ပွန်း လီရှောင်ပါ" ဟု မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

"ညီလေးလီ၊ နာမည်ကြားတာ ကြာပါပြီ" လီရှောင် စကားမပြောမီမှာပင် လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို လက်သီးဆုပ်ကာနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အခြားသူများ မမြင်နိုင်သော နက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်များ ပါဝင်နေသည်။

"သခင်လေးလျန်၊ အထဲကို ကြွပါ" လီရှောင်သည်မူ ထိုနက်ရှိုင်းသော အဓိပ္ပာယ်ကို တုံ့ပြန်ခြင်းမရှိဘဲ လူကို တိုက်ရိုက် အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် စကားများများမပြောဘဲ ပြုံးလျက် လီရှောင်နောက်သို့ လိုက်ပါဝင်ရောက်သွားသည်။

သခင်လေးကျိုးသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူတို့နှစ်ဦးနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

"သခင်လေးလျန်..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်ရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် သခင်ကြီးကျိုး၏ တောင်းပန်သော အကြည့်အောက်တွင် သခင်လေးကျိုးကို လျန်ယွီနှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့အား မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဧည့်ခန်းသို့ ရောက်သောအခါ နှစ်ဖက်စလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် သိရှိသွားကြသည်။

"သခင်လေးလျန်၊ သခင်လေး၊ ဒီဘက်က ကျွန်မတို့သာ့ရှီရွာရဲ့ ရွာသူကြီးပါ။ ကျွန်မတို့သုံးယောက် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မယ့်အကြောင်းကြားတော့ ရွာသူကြီးက ကျွန်မတို့ကို သက်သေအဖြစ် လာကူညီပေးတာပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရွာသူကြီးကို နှစ်ဖက်စလုံးအား ပြုံးလျက် မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။

လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် ရွာသူကြီးကို ယဉ်ကျေးစွာ လက်သီးဆုပ်ကာနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာ မပြသပေ။

"ရွာသူကြီးကို အားကိုးရတော့မှာပေါ့"

"မ... မဟုတ်ပါဘူး၊ ယွဲ့အာ... အိုး... မဟုတ်ဘူး၊ သခင်မလေးလင်းက နှစ်ယောက်နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး ကင်ချီလုပ်တဲ့ အလုပ်ရုံဖွင့်မလို့၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် မုန်ညှင်းအများကြီး လိုအပ်မှာမို့ ရွာက အိမ်တိုင်းကို မုန်ညှင်းစိုက်ခိုင်းချင်လို့ ကျွန်တော် လာကြည့်တာပါ"

"ဒီကိစ္စသာ အောင်မြင်သွားရင် ကျွန်တော်က သာ့ရှီရွာက ရွာသားတွေကိုယ်စား သုံးယောက်လုံးကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပါ" ဟု ပြောရင်း ရွာသူကြီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့ သုံးယောက်ကို လက်သီးဆုပ်ကာကျေးဇူးတင်စကားပြောလိုက်သည်။

ခုနကအထိ သူ့စိတ်ထဲတွင် ဤနှစ်ယောက် မလာမည်ကို အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေခဲ့သည်။

ယခု အားလုံး နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိလာသောအခါမှ သူစိတ်အေးသွားလေသည်။

လူတိုင်းရောက်ရှိလာခြင်းဆိုသည်မှာ ဤကိစ္စသည် အများအားဖြင့် အောင်မြင်သွားပြီဟု ဆိုလိုသည်။

ဤသည်မှာ သူတို့ သာ့ရှီရွာအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

"ရွာသူကြီး ယဉ်ကျေးနေပြီ၊ ကြွပါ" လျန်ယွီသည် ဦးစွာပြောဆိုပြီး ရွာသူကြီးကို ထိုင်ခုံသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်ရာ အသက်ကြီးသူကို လေးစားသော အမူအရာ ပြသလိုက်သည်။

ရွာသူကြီးသည် လျန်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ပြန်ဖြေကာ အခါးရည်စားပွဲဘေးမှ နေရာတစ်ခုကို ရွေးချယ်၍ ထိုင်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဘာမှမပြောဘဲ လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလျန်၊ သခင်လေးကျိုး၊ နှစ်ယောက်လုံး ကြွပါ"

သူတို့နှစ်ဦးသည် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး စားပွဲဘေးသို့ သွားရောက်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် ကျိုးမိသားစုဝင်များကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဦးလေး၊ ကြီးကြပ်သူလျန်၊ ယောင်းမ ကြွပါ" ဟု သုံးယောက်ကို အခြားအခါးရည်စားပွဲဘေးမှ နေရာကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး ရွာသူကြီးဘက်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ကျိုးရှီသည် သခင်ကြီးကျိုးနှင့်အတူ အခြားတစ်ဖက်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်နှင့်အတူ စားပွဲဘေးသို့ သွားထိုင်လိုက်သည်။

ထိုင်သည်နှင့် ကျောက်ဖူနှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့သည် အခါးရည် လာရောက်ချပေးကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို ပြုံးလျက် အခါးရည်သောက်ရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို သူမ ပြုလုပ်ထားသော ကင်ချီ၊ ငရုတ်ဆီနှင့် ပဲငါးပိ တစ်မျိုးစီ သုံးဘူးစီ ယူခိုင်းလိုက်သည်။

လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့အား တစ်ယောက်လျှင် တစ်မျိုးတစ်ဘူးစီ ပေးလိုက်သည်။

ကျန်သုံးဘူးကို ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ဇွန်းဖြင့် တစ်မျိုးစီ အနည်းငယ်ခပ်၍ ပန်းကန်ပြားအချို့တွင် ထည့်ကာ အားလုံးကို မြည်းစမ်းရန် ခွဲဝေပေးသည်။

လျန်ယွီသည် ကင်ချီနှင့် မာလာချွမ့်၏ အရသာကို မြည်းစမ်းပြီးဖြစ်သောကြောင့် ငရုတ်သီးကို အလွန်မျှော်လင့်နေသည်။

ငရုတ်သီးကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် တူကို လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

သခင်လေးကျိုးသည် လျန်ယွီ တိုက်ရိုက် တူကို လှုပ်ရှားသည်ကို မြင်သောအခါ သူလည်း တူကို ကိုင်ဆောင်လိုက်သည်။

ကျန်သူများလည်း မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် အားလုံး တူကို လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ယခုအချိန်အထိ လင်းရှောင်ယွဲ့ ပေးသော ကင်ချီ၏ အရသာကိုသာ မြည်းစမ်းဖူးပြီး ငရုတ်ဆီနှင့် ပဲငါးပိကိုမူ ကြားဖူးရုံသာ ရှိသောကြောင့် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေကြသည်။

ရလဒ်မှာမူ မြည်းစမ်းကြည့်သောအခါ ကင်ချီနှင့် ငရုတ်ဆီသာ အရသာကောင်းမွန်ပြီး ပဲငါးပိမှာမူ အရသာသိပ်မကောင်းဟု တွေ့ရှိရသည်။

"ဒီသုံးမျိုးထဲမှာ ကင်ချီက သီးသန့်စားလို့ရပြီး ကျန်တာတွေက ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေပါ။ အားလုံး တူနဲ့ နည်းနည်းတို့ပြီး မြည်းကြည့်ရင် ရပါပြီ" လျန်ယွီသည် ငရုတ်ဆီကို ဒုတိယအကြိမ် ထပ်မံစားသုံးရန် ပြင်ဆင်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် အားလုံး၏ မျက်နှာများ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားပြီး တူကို လှုပ်ရှားသော အားလည်း လျော့ကျသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံး သုံးမျိုးလုံး၏ အရသာကို မြည်းစမ်းပြီးနောက်မှ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက်၍ ဤသုံးမျိုးဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ဟင်းလျာများကို ယူခိုင်းလိုက်သည်။

အားလုံးနှင့် ဤသုံးမျိုးနှင့် ပတ်သက်သော ခံစားချက်များကို ဆွေးနွေးပြီးသည်နှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းနှင့် ချန်ရှီတို့သည် အသစ်ပြုတ်ထားသော ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ငယ်လေးများကို ကိုင်ဆောင်၍ ထွက်လာကြသည်။

အားလုံးသည် ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ငယ်လေးတစ်လုံးစီ ရရှိပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

"ဒီသုံးမျိုးထဲမှာ ငရုတ်ဆီရဲ့ အသုံးပြုနည်းက အလွယ်ဆုံးပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို အမူအရာပြလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ချက်ချင်း ရှေ့တိုး၍ လင်းရှောင်ယွဲ့အတွက် ငရုတ်ဆီဘူးထဲမှ ငရုတ်ဆီကို ခပ်၍ ခေါက်ဆွဲထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်သည်။

"ဒီခေါက်ဆွဲတွေက မီးဖိုချောင်ကနေ တိုက်ရိုက် ဒယ်အိုးထဲကနေ ခပ်လာတာပါ၊ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်လုံးဝမထည့်ထားပါဘူး။ အားလုံး မြည်းစမ်းကြည့်နိုင်ပါတယ်၊ ငရုတ်ဆီထည့်ပြီးရင် ဘယ်လိုအရသာရှိလဲဆိုတာ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို "သုံးဆောင်ပါ" ဟု အမူအရာပြလိုက်သည်။