အပြန်အလှန်အပေးအယူ

အားလုံး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ပန်းကန်ပြားထဲမှ ကျန်ရှိသော ငရုတ်ဆီများကို ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ကြသည်။

နီရဲနေသော ငရုတ်ဆီသည် ခေါက်ဆွဲကို လျင်မြန်စွာ အရောင်ပြောင်းသွားစေပြီး အလွန်စားချင်စဖွယ်ဖြစ်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားမပြောမီမှာပင် လျန်ယွီသည် ခေါက်ဆွဲကို စတင်စားသုံးလိုက်သည်။

အကျွမ်းတဝင်ရှိသော စပ်သောအရသာကြောင့် သူသည် ဤအရသာကို ချက်ချင်းပင် နောက်တစ်ကြိမ် စွဲလမ်းသွားသည်။

ထို့နောက် မြန်ဆန်သော်လည်း ယဉ်ကျေးမှုအပြည့်ဖြင့် ပန်းကန်ငယ်လေးထဲမှ ခေါက်ဆွဲကို စားသုံး၍ ကုန်သွားလေသည်။

ကျန်သူများသည် လျန်ယွီ စတင်စားသည်ကို မြင်သည်နှင့် အားလုံး တူကို လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ထို့နောက် ဤခေါက်ဆွဲသည် အရသာအလွန်ရှိသည်ကို သိသွားကြသည်။

ငရုတ်ဆီအနည်းငယ်မျှဖြင့် သာမန်ခေါက်ဆွဲတစ်ပန်းကန်ကို ဤမျှလောက် အရသာရှိစေသည်မှာ ဤငရုတ်ဆီသည် အမှန်တကယ် အံ့ဩစရာကောင်းလှသည်။

ရွာသူကြီးသည်လည်း ခေါက်ဆွဲကို စားသုံးခဲ့ပြီး စားသုံးပြီးနောက် သူ၏ လျှာနှင့် စိတ်ထဲတွင် ပူလောင်နေသည်။

ဒါယွဲ့အာလုပ်မယ့်ပစ္စည်းလား။ သခင်လေးလျန်နှင့် သခင်လေးကျိုးကဲ့သို့သော ပုဂ္ဂိုလ်များပင် သူမနှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လိုကြသည်မှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ။ အမှန်ကို အရသာရှိပြီး အသုံးဝင်လှသည်။

အိမ်တွင် ဤသို့သော ဘူးတစ်ဘူး ရှိနေလျှင် ခေါက်ဆွဲပြုတ်ရသည်မှာ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ဟုတ်သည်၊ ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်ကို ခေါက်ဆွဲထဲသို့ ထည့်နိုင်လျှင် ဟင်းထဲသို့လည်း ထည့်နိုင်ပေသည်။

ဤဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင် ရှိနေလျှင် ချက်ပြုတ်ကျွမ်းကျင်မှု မကောင်းလျှင်ပင် ချက်ပြုတ်ထားသော ဟင်းလျာများ၏ အရသာသည် ဆိုးရွားမည်မဟုတ်ပေ။

ရွာသူကြီးတွင် ထိုအတွေးများ ရှိနေသကဲ့သို့ အခြားသူများလည်း ရှိနေကြသည်။

လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရောင်တောက်နေသည့်မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေသည်။

သခင်လေးကျိုးသည်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်နေသည်။

"လျိုရှီစားသောက်ဆိုင်က မာလာချွမ့်ကလည်း ဒီငရုတ်ဆီနဲ့ လုပ်ထားတာလား" လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဤငရုတ်ဆီကို ရေနှင့်ရောလိုက်လျှင် မာလာချွမ့်၏ ဟင်းရည်နှင့် အနည်းငယ် တူညီသည်။ လုံးဝမတူညီသော်လည်း အများအားဖြင့် တူညီသည်။

ဤနှစ်ရက်အတွင်း ရူယီစားသောက်ဆိုင်တွင် သူသည် လက်အောက်ငယ်သားများကို လျိုရှီစားသောက်ဆိုင်သို့ မကြာခဏ သွားရောက်၍ မာလာချွမ့် ပါဆယ်ယူခိုင်းခဲ့သည်။

အကြိမ်များစွာ ဆက်တိုက်စားသုံးခဲ့သော်လည်း သူသည် အားမရသေးဟု ခံစားရသည်။

ထို့ပြင် ထိုအရာကို စားသုံးပြီးနောက် သူသည် အခြားဟင်းလျာများကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။ သူ့ပါးစပ်သည် ထိုမာလာစပ်သော အရသာကို အသိအမှတ်ပြုသွားပြီဖြစ်သည်။

သခင်လေးကျိုးသည် လျန်ယွီ၏ စကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

ဘာမာလာချွမ့်လဲ။ သူမမြည်ဖူးဘူး၊ သူ့ကိုကောမြည်းခိုင်းလို့ရလား။

ခုနက ခေါက်ဆွဲပန်းကန်ငယ်လေးတစ်လုံးဖြင့် သူ အားမရသေးပေ။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ မာလာချွမ့်ရဲ့ ဟင်းရည်က ငရုတ်သီးကို တခြားဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တွေနဲ့ ရောစပ်ပြီး ပြုလုပ်ထားတာပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြုံးလျက် ပြောသည်။

"ဟဲဟဲ၊ အရင်က အားလုံးကို ပြောခဲ့ပါတယ်၊ ငရုတ်သီးကလည်း ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်မျိုးပါပဲ။ ကင်ချီ၊ ငရုတ်ဆီနဲ့ ပဲငါးပိကတော့ ငရုတ်သီးကို ဒုတိယအကြိမ် ပြုပြင်ပြီးနောက် ရရှိလာတဲ့ ပိုပြီး အသုံးဝင်တဲ့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်တစ်မျိုးပါ"

"ဒီဒုတိယအကြိမ် ပြုပြင်ထားတဲ့ တွေက အသုံးချနိုင်တဲ့ နေရာပိုကျယ်ပြန့်ပြီး အသုံးပြုရတာလည်း ပိုလွယ်ကူပါတယ်"

လျန်ယွီသည် စားပွဲပေါ်မှ ငရုတ်ဆီဘူးကို ကြည့်၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဒီငရုတ်ဆီကို ထမင်းနဲ့ တိုက်ရိုက်စားရင်လည်း ဖြစ်လောက်တယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

သခင်လေးကျိုးသည် လိုက်ပါ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း သူကိုယ်တိုင် ငရုတ်ဆီဖြင့် ထမင်းစားနေသော မြင်ကွင်းကို စိတ်ကူးကြည့်ကာ ထိုအရသာသည် မဆိုးဟု ထင်မိသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ငရုတ်ဆီက ထမင်းနဲ့ အရမ်းလိုက်ဖက်ပါတယ်။ တိုက်ရိုက်ထမင်းနဲ့ စားတာ၊ ဟင်းထဲနဲ့ ခေါက်ဆွဲထဲမှာ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်အဖြစ် ထည့်တာ အကုန်ဖြစ်ပါတယ်။ သူ့ရဲ့ ဒီဂုဏ်သတ္တိကြောင့် ဒီကုန်ပစ္စည်းသုံးမျိုးထဲမှာ ငရုတ်ဆီက ရောင်းအားအကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ"

လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့၏ မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ပဲငါးပိနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့" လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အကြည့်သည် စားပွဲပေါ်မှ ဖွင့်ထားသော ပဲငါးပိဘူးဆီသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒီကုန်ပစ္စည်းရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကတော့ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်စစ်စစ်ပါပဲ။ သီးသန့်စားတာ၊ ထမင်းနဲ့၊ ခေါက်ဆွဲနဲ့ စားတာမျိုးနဲ့ မသင့်တော်ဘဲ ဟင်းချက်ရာမှာပဲ သုံးဖို့ သင့်တော်ပါတယ်"

သခင်လေးကျိုးသည် အံ့ဩသွားပြီး လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောတူသော အပြုံးတစ်ပွင့် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပိုမိုဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"အခု အချိန်လည်း မစောတော့ဘူး၊ ခဏနေရင် အားလုံးကို အိမ်မှာ ရိုးရိုးရှင်းရှင်း ထမင်းတစ်နပ် ကျွေးမွေးပါရစေ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် စားပွဲပေါ်က ဟင်းလျာတွေကို ဒီသုံးမျိုးနဲ့ ချက်ပြုတ်မှာပါ၊ အားလုံး မြည်းစမ်းကြည့်ပေးပါဦး"

လျန်ယွီသည် ပြုံးလိုက်ပြီး၊ "ဒါဆိုရင် သခင်မလေးလင်းကို ကျေးဇူးတင်ရမှာပေါ့"

"သခင်မလေးလင်းကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သခင်လေးကျိုးကလည်း ပြောလိုက်သည်။

"နှစ်ယောက်လုံး ယဉ်ကျေးနေပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"မီးဖိုချောင်မှာ ပြင်ဆင်နေပါပြီ၊ ဒါပေမယ့် ဟင်းလျာတွေ ရောက်လာဖို့ အချိန်နည်းနည်းလိုပါသေးတယ်။

အားလုံး စိတ်ဝင်စားတယ်ဆိုရင် အခု ကျွန်မနဲ့အတူ ခြံထဲကို သွားပြီး ကင်ချီပြုလုပ်တဲ့ လုပ်ငန်းစဉ်ကို ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ်။ ခဏနေရင် အချိန်ရှိသေးရင် နောက်ဘက်က အလုပ်ရုံဆောက်ဖို့ စီစဉ်ထားတဲ့ နေရာကို ခေါ်သွားပြပါ့မယ်။ စီးပွားရေးကိစ္စကိုတော့ နေ့လယ်ပိုင်းမှ ဆွေးနွေးကြတာပေါ့"

သခင်လေးကျိုးသည် နောက်တစ်ကြိမ် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်ကို တွေ့ရသည်။

"ကောင်းသားပဲ"

ထို့ကြောင့် သခင်လေးကျိုးသည် လိုက်ပါ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "ဒါဆိုရင် သခင်မလေးလင်းရဲ့ အစီအစဉ်အတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့"

ထို့ကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထရပ်ကာ လီရှောင်နှင့်အတူ အားလုံးကို အိမ်ရှေ့သို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ထို့နောက် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို အားလုံးကို ဦးဆောင်၍ ကင်ချီပြုလုပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေ့လာစေသည်။

ထိုအတောအတွင်း ကျောက်ရှန်းရှန်းက မိတ်ဆက်ခြင်းနှင့် ရှင်းလင်းပြသခြင်းတို့ကို တာဝန်ယူသည်။

သခင်လေးကျိုးသည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ယခင်က ကျောက်ရှန်းရှန်းအပေါ် ထားရှိခဲ့သော ပေါ့ပေါ့တန်တန် အတွေးများသည် လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိတ်ထဲတွင် ကျောက်ဖူ၏ ဤသမီးသည် အရည်အချင်းအနည်းငယ် ရှိသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည်မူ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ သူမအပေါ် ပျိုးထောင်ပေးမှုသည် သခင်လေးကျိုး၏ သူမကို ကစားစရာတစ်ခုအဖြစ် မြင်သော အတွေးကို ပြောင်းလဲစေခဲ့သည်ကို မသိသေးပေ။

အိမ်ရှေ့တွင် ကင်ချီပြုလုပ်သည့် လုပ်ငန်းစဉ်ကို လေ့လာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို လမ်းပြခိုင်းပြီး အားလုံးကို လျိုအိမ်တော်နောက်ဘက်သို့ ခေါ်ဆောင်သွား၍ အလုပ်ရုံမြေနေရာကို လေ့လာစေသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အလုပ်ရုံ၏အစီအစဉ်ကို ရှင်းလင်းစွာ မသိသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ ကိုယ်တိုင် အားလုံးကို မိတ်ဆက်ပေးရသည်။

"ဒီမြေနေရာကြီးတစ်ခုလုံးကို ကျွန်မ အလုပ်ရုံဆောက်ဖို့ သုံးမလို့ပါ။ သုံးပိုင်းခွဲပြီး ကင်ချီ၊ ငရုတ်ဆီနဲ့ ပဲငါးပိကို သီးသန့်လုပ်မှာပါ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ဒီဘက်က လမ်းကိုလည်း ပြင်ဆင်ပြီး မြင်းလှည်းတွေ အဆင်ပြေပြေ သွားလာနိုင်အောင်၊ ကုန်ပစ္စည်းတွေ အလွယ်တကူ ဝင်ထွက်နိုင်အောင် လုပ်မှာပါ"

လျန်ယွီ၏ အကြည့်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ညွှန်ပြမှုအတိုင်း လိုက်ပါသွားပြီး သူ၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အစီအစဉ်ကို စိတ်ကူးကြည့်နေသည်။

နားထောင်ရင်း ခေါင်းညိတ်နေသည်။

"အလုပ်သမားအပိုင်းမှာတော့ မင်း သာ့ရှီရွာက လူတွေကိုပဲ ဆက်သုံးမှာလား" ဟု ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

ဘေးမှ ရွာသူကြီးသည် ထိုစကားကိုကြားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို စိုးရိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် ယခင်က ယွဲ့အာသည် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော အလုပ်ရုံကို စီစဉ်ထားသည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ဤအလုပ်ရုံသာ ဖွင့်လှစ်လိုက်လျှင် လိုအပ်မည့် လူအင်အား မနည်းပေ။

အကယ်၍ သူတို့ရွာက လူတွေကိုသာ အားလုံး အသုံးပြုမည်ဆိုလျှင် သူတို့ သာ့ရှီရွာအတွက် အလွန်ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခုပင်။

"အင်း၊ ဒီလိုပဲ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ကျွန်မတို့ သာ့ရှီရွာမှာ အိမ်ထောင်စု ရာကျော်ရှိပြီး ရွာတစ်ရွာလုံးပေါင်းရင် လူ ခုနစ်ရာလောက် ရှိပါတယ်။ အဘိုးအဘွားတွေနဲ့ ကလေးတွေ ဖယ်လိုက်ရင် လုပ်အားငါးရာနီးပါး ရှိပါတယ်။ ကျွန်မရဲ့ အလုပ်ရုံက နေရာသုံးခုလုံး တစ်ပြိုင်တည်း အလုပ်စရင် အနည်းဆုံး လူခြောက်ဆယ်လောက် လိုအပ်မှာပါ။ ရွာက အားလပ်နေတဲ့ လုပ်အားတွေနဲ့ လုံလောက်,လောက်ပါတယ်"

ရွာသူကြီးသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူခြောက်ဆယ်ခန့် ငှားရမ်းနိုင်သည်ကို သိရှိရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားလာသည်။

သူသိသည်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့ ငှားရမ်းသည်မှာ အများအားဖြင့် အမျိုးသမီးအလုပ်သမားများ ဖြစ်သည်။

ရွာမှ အမျိုးသမီးများသည် ပုံမှန်အားဖြင့် အိမ်ကို စောင့်ရှောက်ရပြီး တစ်နှစ်ပတ်လုံး ငွေအနည်းငယ်သာ ရှာဖွေနိုင်သည်။ သို့သော် ယွဲ့အာ၏ ဤအလုပ်ရုံတွင် အလုပ်ဆင်းနိုင်လျှင် တစ်နှစ်ပတ်လုံး အိမ်အတွက် ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် သူတို့ သာ့ရှီရွာတွင် ယွဲ့အာ၏ ဤအလုပ်ရုံ ရှိနေသောကြောင့် နောင်တွင် ရွာမှ လူငယ်များသည် ဇနီးမယားရရှိရန် ပိုမိုလွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

အမျိုးသမီးများသည် အိမ်တွင် လယ်လုပ်ပြီး ကလေးထိန်းရုံသာ လုပ်နိုင်သည်ဟု ဘယ်သူပြောလဲ။ ဘယ်မိန်းကလေး၊ ဘယ်ဇနီးမယားမဆို မိမိကိုယ်တိုင် ငွေရှာပြီး လက်ထဲတွင် ငွေကိုင်ထားချင်ကြသည် မဟုတ်လား။

လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"ကျွန်ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်လောက် ဝယ်ပြီး အလုပ်ခိုင်းရင် ကုန်ကျစရိတ်က သိပ်မကြီးပါဘူး" ဟု ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

သူသည် သာ့ရှီရွာမှ အလုပ်သမားများ မလုံလောက်မည်ကို စိုးရိမ်ခြင်းမဟုတ်ဘဲ အလုပ်ရုံထဲမှ အရာများ ပေါက်ကြားသွားမည်ကို မလိုလားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လျန်ယွီ စကားပြောရင်း သခင်လေးကျိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အသင့်ရှိနေသော ကျွန်ရောင်းဝယ်သူပင် မဟုတ်လား။

သခင်လေးကျိုးသည် စဉ်းစားဟန်ပြုပြီး ချက်ချင်း မတုံ့ပြန်ခဲ့ပေ။

အလုပ်လုပ်တတ်သော ကျွန်ခြောက်ဆယ်၊ ခုနစ်ဆယ်သည် အလွန်ခက်ခဲခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် ရွေးချယ်ရာတွင် အနည်းငယ် စိတ်ရှည်ရမည်။ ထို့ပြင် လေ့ကျင့်စီမံခန့်ခွဲမှုအပိုင်းတွင်လည်း အနည်းငယ် စိတ်ရှည်ရမည်။

ဤအခြေအနေကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ရွာသူကြီး၏မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ယွဲ့... သခင်မလေးလင်း" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် ခေါ်လိုက်သည်။

သူသည် ယွဲ့အာ၏ အလုပ်ရုံတွင် ကျွန်များ အသုံးပြုခြင်းကို မလိုလားပေ။

အကယ်၍ ကျွန်များ အသုံးပြုလိုက်လျှင် သူတို့ သာ့ရှီရွာမှ ရွာသူရွာသားများအတွက် ဘာမှကျန်တော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရွာသူကြီးကို အပြုံးတစ်ပွင့်ပေးလိုက်ပြီး စိတ်အေးစေသည်။

ထို့နောက် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်လေးလျန်က အလုပ်သမားတွေက အလုပ်ရုံထဲက အရာတွေကို ပေါက်ကြားမှာ စိုးရိမ်နေတာလား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီကို ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရွာသူကြီး၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ဒါကိုတော့ ကျွန်တော် အားလုံးနဲ့ ပြောလို့ရပါတယ်၊ အားလုံးကို ကောင်းကောင်းမွန်မွန် အလုပ်လုပ်ခိုင်းပြီး အလုပ်ရုံထဲက အရာတွေကို လုံးဝမပေါက်ကြားစေရပါဘူး" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် ကြားပြီးနောက်မူ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ကတိက စာချုပ်လောက် အသုံးမဝင်ဘူး။ စာချုပ်ချုပ်တဲ့အခါ ပြစ်ဒဏ်တွေကို ထည့်ရေးရင်တောင် မကောင်းတဲ့စိတ်ရှိတဲ့သူတွေ ရှိနိုင်တာပဲ၊ ပါးစပ်နဲ့ ကတိပေးရုံနဲ့တော့ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ"

ရွာသူကြီး၏မျက်နှာ နီရဲသွားပြီး ချေပရန် တစ်စုံတစ်ခု ပြောချင်သော်လည်း ပြောမထွက်ပေ။

အကြောင်းမှာ လျန်ယွီ ပြောသည်မှာ အမှန်တကယ် ဖြစ်နိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

"လူခေါ်တဲ့အခါ ပြစ်ဒဏ်တွေကို စာချုပ်ထဲမှာ ထည့်ရေးမှာပါ။ ပြီးတော့ အလုပ်ရုံက အလုပ်သမားတွေအပြင် အစောင့်အရှောက်တွေလည်း ထပ်ငှားမှာပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။

"အလုပ်သမားတွေ နေ့စဉ် အလုပ်ဆင်းချိန်နဲ့ အလုပ်ပြန်ချိန်မှာ အလုပ်ရုံထဲကို ဝင်ထွက်ရင် စစ်ဆေးမှုခံယူရမှာပါ။ အလုပ်ရုံထဲက ပစ္စည်းတွေကို အပြင်ကို ယူမသွားနိုင်အောင် တားဆီးဖို့ပါ"

"နောက်ပြီး အလုပ်ရုံထဲက အဓိကထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းကိုတော့ သေခြင်းရှင်ခြင်းစာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေပဲ လုပ်နိုင်မှာပါ။ ဒါတွေကိုလည်း ကျွန်မ စဉ်းစားထားပါတယ်။

ပြီးတော့ ငရုတ်သီးကို ပြုပြင်တဲ့အလုပ်က အလုပ်ရုံထဲမှာ မလုပ်ဘဲ ခြံထဲမှာပဲ လုပ်ဖို့ စီစဉ်ထားပါတယ်။ ဒီလိုဆိုရင် အကယ်၍ ဒီဘက်က အလုပ်သမားတွေမှာ အမှားအယွင်းတစ်ခုခု ဖြစ်သွားရင်တောင် သက်ရောက်မှုက ထိန်းချုပ်နိုင်ပါတယ်။"

ခြံထဲတွင် ငရုတ်သီးစိုက်ပျိုးပြီးနောက် ခြံထဲတွင်ပင် ငရုတ်သီးကို အခြောက်လှန်းပြီး ငရုတ်သီးမှုန့်အကြမ်းအချောအဖြစ် ပြုပြင်မည်။

ထို့နောက် ဤပြုပြင်ပြီးသော ငရုတ်သီးမှုန့်များကို အလုပ်ရုံသို့ ပို့ဆောင်၍ တိုက်ရိုက်အသုံးပြုမည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် ခြံထဲမှ လူများသည် စိုက်ပျိုးထားသော ငရုတ်သီးကို ဘာအတွက် အသုံးပြုသည်ကို မသိသောကြောင့် ထိုသူများ၏ မကောင်းသောစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်နိုင်ခြေကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ လျှော့ချနိုင်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အလုပ်ရုံထဲမှ လူများသည် ငရုတ်သီးအစေ့ကိုပင် မမြင်တွေ့ရသောကြောင့် ငရုတ်အစေ့ကို ပေါက်ကြားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ယောက်က ထုတ်လုပ်ထားသော ကုန်ပစ္စည်းအချို့ကို ခိုးယူလျှင်ပင် သက်ရောက်မှုသည် ကြီးမားမည်မဟုတ်ပေ။

ဟုတ်သည်၊ ခြံထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ အလုပ်ရုံထဲတွင်ဖြစ်စေ၊ အန္တရာယ်ကင်းရှင်းရေးကို ထားရှိရမည်။ အန္တရာယ်ရှိသော ဖြစ်နိုင်ချေအားလုံးကို တားဆီးရန် ဖြစ်သည်။

လျန်ယွီသည် ကြားပြီးနောက် မျက်ခုံးများက ပင့်တက်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်သော အကြည့်ထဲတွင် လေးစားမှုအချို့ ပါဝင်လာသည်။

"ဒါ့အပြင် သခင်လေးလျန် ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အလုပ်ရုံက အလုပ်သမားအားလုံးကို သေခြင်းရှင်ခြင်းစာချုပ်ချုပ်ထားတဲ့ ကျွန်တွေနဲ့ အသုံးပြုဖို့ဆိုတဲ့ ကိစ္စကတော့ ကျွန်မ အရင်က မစဉ်းစားခဲ့တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။

ဒါပေမယ့် ကျွန်မရဲ့ ဒီနေရာက အရမ်းမကျယ်ဘူး၊ တကယ်ပဲ ဒီလောက်များတဲ့ လူတွေကို စီစဉ်ရမယ်ဆိုရင် ဒီလူတွေအတွက် အိမ်တွေ ထပ်ဆောက်ပေးရမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလူတွေရဲ့ စားသောက်နေထိုင်မှုတွေကိုလည်း စီမံခန့်ခွဲရမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အလုပ်တွေ အများကြီး ထပ်တိုးလာမှာပါ"

လျန်ယွီ၏ မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ခြံထဲနဲ့ အလုပ်ရုံထဲက အစောင့်အရှောက်တွေကိုတော့ ငါနဲ့ သခင်လေးကျိုးက စီစဉ်ပေးပါ့မယ်" ဟု ဆက်ပြောသည်။

သူသည် ထုတ်လုပ်မှုအပိုင်းမှ ဤအမြတ်အစွန်းကို စိတ်မဝင်စားသော်လည်း ကုန်ပစ္စည်းအရင်းအမြစ်ကို ထိန်းချုပ်ရမည်။

ခြံနှင့် အလုပ်ရုံကို စောင့်ကြည့်ရန် လူများ စီစဉ်ထားမှသာ စိတ်အေးနိုင်မည်ဖြစ်သည်။

သခင်လေးကျိုး၏ မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ အစောင့်အရှောက်တွေကိုတော့ ကျွန်တော်နဲ့ သခင်လေးလျန်က တာဝန်ယူပါ့မယ်" စကားပြောရင်း သူ၏ ရင်ဘတ်ကို ပုတ်လိုက်သေးသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သောအခါ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူတို့သည် လူများ ထည့်သွင်း၍ စောင့်ကြည့်ချင်သည်ဆိုလျှင် ဤသည်မှာ သူမ အလွန်တောင်းဆိုလိုသော အရာပင် ဖြစ်သည်။

"ကောင်းပါပြီ၊ ဒီကိစ္စကိုတော့ နှစ်ယောက်လုံးကို အားကိုးလိုက်ပြီ"

"ဟဟ၊ ကိုယ့်လူတွေပဲ၊ သခင်မလေးလင်း ယဉ်ကျေးနေပြီ" သခင်လေးကျိုးသည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ မူလက လင်းရှောင်ယွဲ့ သဘောမတူမည်ကို စိုးရိမ်နေသော စိတ်သည် ပြန်ငြိမ်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက အနည်းငယ် ကွေးညွတ်သွားပြီး ရယ်ချင်စိတ်ကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို အစောင့်အရှောက်နှင့် ပတ်သက်သော အစီအစဉ်ကို မေးမြန်းမည်အပြုတွင် လျန်ယွီသည် ထပ်မံ၍ ပြောလိုက်သည်။

"ခြံကိစ္စကတော့ ကျိုးမိသားစုခြံတစ်ခုတည်းနဲ့ မလောက်လောက်ဘူး၊ အနည်းဆုံး ခြံနှစ်ခု ထပ်ထည့်ရမယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားပြီး လျန်ယွီကို အမြန်မော့ကြည့်လိုက်သည်။

ချင်းရှီမြို့ပတ်ဝန်းကျင်မှ ခြံများသည် မများပြားဘဲ သူမ ဝယ်ယူချင်လျှင်ပင် ခြံပိုင်ရှင်က ရောင်းချင်မှ ရောင်းပေလိမ့်မည်။

လျန်ယွီသည် သူမကို ခြံနှစ်ခု ရှာဖွေပေးနိုင်လျှင် အလွန်ကောင်းသည့်ကိစ္စပင်။

လျန်ယွီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အမူအရာကို မြင်တွေ့ပြီး ရယ်မောမိကာ သူ၏ လက်ထဲမှ ယပ်တောင်ဖြင့် ပါးစပ်ကို အုပ်ထားလိုက်သည်။

"အဟမ်း၊ ဒီလိုလုပ်ကြစို့။ ငါနဲ့ သခင်လေးကျိုးက တစ်ယောက်ကို ခြံတစ်ခြံစီ လက်ဆောင်ပေးမယ်။ ဒါပေမယ့် ခြံထဲမှာ ငရုတ်သီးပဲ စိုက်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ငရုတ်သီးထွက်ပြီးရင် အလုပ်ရုံကို အကုန်ပို့ပြီး အဲ့ဒီသုံးမျိုးကို ပြုလုပ်ရမယ်။

ပြီးတော့ မင်း နောင်မှာ ငါတို့ကို ကျောခိုင်းပြီး တခြားနေရာမှာ ငရုတ်သီး ထပ်မစိုက်ရဘူး"

သခင်လေးကျိုး၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘာ။ ခြံလက်ဆောင်ပေးမယ်လား။

ခြံတစ်ခြံဆိုလျှင် ဈေးမနည်းပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးသည်မူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမကို ဤအကျိုးကျေးဇူးအနည်းငယ် ပေးခြင်းသည် အခြေအနေများ ပါဝင်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဒါ... သခင်လေးလျန်က ကျွန်မရဲ့ လက်ထဲက ငရုတ်သီးအားလုံးကို ဝယ်ယူချင်တာလား"

သခင်လေးကျိုးသည် အံ့ဩသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဤစကားကို ကြားသောအခါမှ လျန်ယွီ၏ အတွေးကို နားလည်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ခြံတစ်ခြံ လက်ဆောင်ပေးခြင်းသည် ဘာမှမဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

လျန်ယွီသည် ယပ်တောင်ခတ်ရင်း နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး "သခင်မလေးလင်း၊ ဘယ်လိုထင်လဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်မရဲ့ ဆိုင်မှာ သုံးမယ့် ငရုတ်သီးကလွဲပြီး နှစ်ယောက်လုံးကလွဲပြီး တခြားဘယ်သူ့ကိုမှ ငရုတ်သီး ဒါမှမဟုတ် ငရုတ်သီးနဲ့ ပြုလုပ်ထားတဲ့ ကုန်ပစ္စည်းတွေကို မရောင်းဘူးလို့ အာမခံနိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ နောင်မှာ နှစ်ယောက်လုံးက ငရုတ်သီး ပိုလိုအပ်လာရင် ဒီလိုနည်းနဲ့ ကျွန်မကို ခြံလက်ဆောင်ပေးပြီး နှစ်ယောက်လုံးအတွက် ငရုတ်သီးစိုက်ခိုင်းလို့ရပါတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့သုံးယောက် စာချုပ်ချုပ်ရမယ်။ ကျွန်မတို့သုံးယောက်ထဲမှာ ကျွန်မတစ်ယောက်တည်းပဲ ငရုတ်သီးစိုက်ပြီး ငရုတ်သီးကုန်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်နိုင်မယ်။ ရှင်တို့နှစ်ယောက်က ကျွန်မရဲ့ ငရုတ်သီးအစေ့ ဒါမှမဟုတ် ငရုတ်ပျိုးပင်တွေ၊ ပြီးတော့ ငရုတ်ကုန်ပစ္စည်းတွေ ထုတ်လုပ်တဲ့ နည်းပညာကို ခိုးယူပြီး တခြားနေရာမှာ ငရုတ်သီးစိုက်ပြီး အလုပ်ရုံအသစ်ဖွင့်လို့ မရဘူး"

လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် အံ့ဩသွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးစလုံး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများကို ကြည့်ဝံ့ခြင်းမရှိပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဒါက တကယ်တော့ ကျွန်မတို့သုံးယောက်ရဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွားအတွက်ပါပဲ။ ကျွန်မတို့ရဲ့ ဒီစီးပွားရေးမှာ ကျွန်မက အစုရှယ်ယာအများဆုံး ပါဝင်ပေမယ့် အားလုံးရဲ့ စိတ်ထဲမှာ သိကြပါတယ်၊ ဒီငရုတ်သီးကုန်ပစ္စည်းတွေရဲ့ အမြတ်အစွန်းအများဆုံးက လက်လီရောင်းချတဲ့ အပိုင်းမှာပါ"

"နှစ်ယောက်လုံးက ကျွန်မကို တံတားတစ်စင်းအဖြစ် သတ်မှတ်ပြီး ရှင်တို့နှစ်ယောက်ရဲ့ ဘုံအကျိုးစီးပွားကို ချိတ်ဆက်ပေးနိုင်ပါတယ်။ ထုတ်လုပ်မှုအရင်းအမြစ်ကို ရှင်တို့နှစ်ယောက်လုံး ယုံကြည်တဲ့ ကျွန်မလက်ထဲကို အပ်နှံပြီး အချင်းချင်း ယုံကြည်မှုတည်ဆောက်ပြီး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ပြီး အတူတူ အောင်မြင်ကြရအောင်"