စစ်သူကြီးလေး

"မုန်ညှင်းကိစ္စကိုတော့ ကျွန်မနဲ့ အမေက လာမယ့်နှစ်ရက်အတွင်း သာ့ရှီရွာက မုန်ညှင်းတွေကို အကုန်ဝယ်ယူနိုင်အောင် ကြိုးစားပါ့မယ်။ ပြီးတော့ လူတစ်ယောက်ကို စီစဉ်ပြီး လှည်းနဲ့ ဘေးကရွာတချို့ကို သွားဝယ်ခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်ခုံးများက အနည်းငယ် ကျုံ့သွားသည်၊ "အိမ်မှာ အလုပ်ရုံဆောက်နေတော့ ကျောက်ခန်းနဲ့ ကျောက်ချန်က လောလောဆယ် ထွက်သွားလို့မရဘူး။

လူလွှတ်တာ ထားလိုက်ပါတော့။ အာ့ယာကို အစ်ကိုရွှမ်ကျစ်ဆီ သွားမေးခိုင်းလိုက်၊ သူ အစ်ကိုလိရွှမ်နဲ့ ဒီစီးပွားရေးကို ဆက်လုပ်ဖို့ စိတ်ဝင်စားသေးလားမသိဘူး။

ကျွန်မတို့ မုန်ညှင်း ပေါင်တစ်သောင်းလိုတယ်၊ တစ်ပေါင်ကို ကြေးတစ်ပြားနဲ့ ဝယ်မယ်လို့ ပြောလိုက်။ သူတို့ အပြင်မှာ ဘယ်လောက်နဲ့ ဝယ်ဝယ် ကျွန်မတို့ ဂရုမစိုက်ဘူး"

မုန်ညှင်းသည် အတွေ့ရအများဆုံး ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဖြစ်ပြီး မြေရှိသော အိမ်တိုင်းတွင် အနည်းငယ် စိုက်ပျိုးလေ့ရှိသည်။

ယခုအချိန်တွင် မုန်ညှင်း အများအပြား ထွက်ရှိသောကြောင့် တစ်ပေါင်လျှင် ကြေးတစ်ပြားသည် ဈေးနှုန်းမြင့်မားသည်ဟု ယူဆနိုင်သည်။ အိမ်တိုင်ရာရောက် ဝယ်ယူလျှင် သို့မဟုတ် မိမိကိုယ်တိုင် လယ်ထဲသို့ သွားရောက်ခုတ်ယူလျှင် နှစ်ပေါင်လျှင် ကြေးတစ်ပြားဖြင့်ပင် ရရှိနိုင်သည်။

မုန်ညှင်း ပေါင်သောင်းချီသည် နှစ်ရက်သုံးရက်အတွင်း ငွေအနည်းငယ် ရှာဖွေနိုင်သည်။

ကျိုးရှီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်၊ "ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါဆိုရင် ငါအခုပဲ အာယာ့ကို သွားရှာလိုက်မယ်" ဟု အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

"အလျင်မလိုပါဘူး" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို တားလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် ခြေလှမ်းရပ်တန့်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်ကာ သူမ စကားပြောသည်ကို စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

သူမ၏ ညီမသည် အရမ်းကိုတော်သည်။ သူမ ရှိနေလျှင် သူတို့၏ အလုပ်ရုံသည် ငွေအများအပြား ရှာဖွေနိုင်မည်မှာ သေချာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရှေ့တိုး၍ ကျိုးရှီ၏လက်ကို ဆွဲကိုင်ပြီးနောက် ကျိုးရှီကို သစ်ပင်အောက်မှ ခုံတန်းရှည်ပေါ်တွင် ထိုင်ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်မ သခင်လေးလျန်နဲ့ သခင်လေးကျိုးတို့နဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆွေးနွေးနေတုန်း အစ်မ မရှိဘူးလေ။ ကျွန်မ အခြေအနေကို အရင်ဆုံး ပြောပြမယ်။ အစ်မလည်း သိထားရအောင်ပေါ့။"

"ကောင်းပြီ" ကျိုးရှီသည် စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခါမှ သူမ လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု အသေးစိတ်ကို ပြောပြလိုက်သည်။

"ကင်ချီ တစ်ပေါင်ကို ကြေးပြား၈ပြား၊ ပေါင်နှစ်သောင်းဆိုရင် ငွေ၁၆၀စပါ။ အလုပ်သမားတွေရဲ့ လုပ်ခ၊ မုန်ညှင်း၊ ကင်ချီအနှစ်ရဲ့ ကုန်ကျစရိတ်၊ ပြီးတော့ အိုးကုန်ကျစရိတ်တွေကို နုတ်လိုက်ရင် ဒီကုန်ပစ္စည်းရဲ့ အမြတ်အစွန်းပါ။

ဒီငွေ၁၆၀စကို ကျွန်မ ရထားပြီးပြီ။ အစ်မဘက်က အလုပ်သမားတွေကို ကုန်ပစ္စည်းတွေ လုပ်ခိုင်းပြီးရင် ကျွန်မတို့ ပထမဆုံး အကျိုးအမြတ်ခွဲဝေနိုင်ပါပြီ"

သူမ ခန့်မှန်းသည်မှာ ဤကုန်ပစ္စည်းသည် အမြတ်အစွန်း ငွေစ၁၀၀နီးပါး ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး သူမထံသို့ အမြတ်အစွန်း ငွေစ၄၀နီးပါး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် ငရုတ်သီးခြောက်ကို သူမသည် တစ်ပေါင်လျှင် ကြေးပြား၁၅ပြားဖြင့် ကုန်ကြမ်းတွင် ထည့်သွင်းတွက်ချက်ထားသောကြောင့် ဤအပေါ်တွင် သူမသည် ငွေ၂စကျော် ထပ်မံရရှိနိုင်ပြီး ဤကုန်ပစ္စည်းမှ နောက်ဆုံးတွင် ငွေစ၄၀ ရရှိမည်မှာ ပြဿနာမရှိပေ။

သူမ တစ်ကြိမ်တည်း ငွေသောင်းချီရရှိပြီး ခြံနှစ်ခြံ အလကားရရှိသည်နှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤငွေအနည်းငယ်သည် အမှန်တကယ် မလောက်ပေ။

သို့သော် ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။ ယခုအခါ အလုပ်ရုံ မဆောက်ရသေးဘဲ အလုပ်သမားများသည် အလုပ်မကျွမ်းကျင်သေးဘဲ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုလည်း မကောင်းမွန်သေးပေ။

နောင်နှစ်တွင် အလုပ်ရုံဖွင့်လှစ်ပြီးသည်နှင့် သူမအတွက် အဆက်မပြတ် ဝင်ငွေရှာဖွေပေးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ယခင်က ပြောခဲ့သော ဈေးနှုန်းအတိုင်း အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် ဤကုန်ပစ္စည်း၏ အမြတ်အစွန်းကို အကြမ်းဖျင်း တွက်ချက်ထုတ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် မိမိ၏ သုံးဆယ်ရာခိုင်နှုန်း အကျိုးအမြတ်ဖြင့် တွက်ချက်ပြီးနောက် ဤကုန်ပစ္စည်းမှ မိမိရရှိမည့် ငွေပမာဏကို တွက်ချက်ထုတ်လိုက်သည်။

"ရှေ့ဟာတွေပါပေါင်းရင် ခုနစ်ရက်ရှစ်ရက်အတွင်း ဒီကုန်ပစ္စည်းက ပြီးစီးမှာပါ၊ အမြတ်အစွန်းက မနည်းပါဘူး"

ဤကုန်ပစ္စည်းမှ သူမထံသို့ ငွေစ၃၀ခန့် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး တစ်နေ့လျှင် ပျမ်းမျှ ငွေ၄စနီးပါး ရရှိမည်ဖြစ်သည်။

ကြားရသည်မှာ မများပြားသော်လည်း တစ်လလျှင် ငွေစ၁၀၀ကျော် ရရှိမည်ဖြစ်ပြီး ဤသည်မှာ အစသာ ရှိသေးသည်။ အလုပ်ရုံ တရားဝင်ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် ထိုအချိန်တွင် အမြတ်အစွန်းသည် အလွန်များပြားပေလိမ့်မည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အစ်မ စာရင်းတွေကို သေချာမှတ်ထားပါ။ ဒီကုန်ပစ္စည်း ပြီးစီးရင် ကျွန်မတို့ စာရင်းရှင်းကြမယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် လုပ်ထားတဲ့ စာရင်းတွေကို ကြီးကြပ်သူလျန်နဲ့ သခင်လေးကျိုးကို ပြရမယ်"

ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှု ဆက်ဆံရေးဖြစ်နေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ပထမဆုံးအကြိမ် လုပ်ငန်းစဉ်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျိုးရှီသည် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့က သူမ လုပ်ထားသော စာရင်းများကို ကြည့်မည်ကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ စိုးရိမ်သွားသည်။

"ဒါ... ငါက ဒီအတိုင်းပဲ စာရင်းသွင်းထားတာ။ အရင်က... စာရင်းမလုပ်ဖူးဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် အစ်မက စာရင်းသွင်းထားတာတွေကို ဦးလေးဖူကို ပေးလိုက်၊ သူက စာရင်းစာအုပ်ထဲကို ထည့်ပေးလိမ့်မယ်"

ကျိုးရှီသည် ချက်ချင်း စိတ်အေးသွားသည်၊ "ကောင်းပြီ ကောင်းပြီ။"

"စိတ်ချပါ၊ အလုပ်ရုံမဖွင့်ခင်မှာ ကျွန်မတို့ စာရင်းကိုင်ဆရာတစ်ယောက် သီးသန့်ငှားမှာပါ၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် စာရင်းမှတ်တဲ့ကိစ္စကို အစ်မ စိတ်ပူစရာမလိုတော့ပါဘူး"

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ယုံကြည်ရတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငှားရမယ်" ကျိုးရှီက အလျင်အမြန် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "လူရွေးချယ်တဲ့ကိစ္စကိုတော့ အဲ့ဒီအခါကျရင် သခင်လေးကျိုးကို အကူအညီတောင်းကြတာပေါ့။ ပြီးတော့ အချို့ကုန်ကျစရိတ်တွေကိုလည်း ကျွန်မတို့ စိတ်ထဲမှာ သိထားရမယ်။ ပြီးတော့ လစဉ်စာရင်းထွက်လာရင် အပြင်က စာရင်းကိုင်ဆရာကို စစ်ဆေးခိုင်းရင် တည်ငြိမ်မှာပါ"

"အင်း၊ ဒီလိုလုပ်ရင် ဖြစ်ပါတယ်" ကျိုးရှီက ပြန်ဖြေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒီရက်ပိုင်းအတွင်း အစ်မလည်း ပင်ပန်းရပြီ၊ ဒီကင်ချီတွေ ပြီးသွားရင် လောလောဆယ် ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ပါဘူး"

"ဘာပင်ပန်းတာလဲ၊ အလုပ်ကြမ်းတွေ၊ အလေးအပင်တွေက သူတို့လုပ်တာ၊ ငါက ပါးစပ်ပဲ လှုပ်ရတာ။ တကယ်ပြောရရင် လူအများကြီးကို အမိန့်ပေးရတာ ဒီခံစားချက်က တကယ်ကို မဆိုးဘူး" ကျိုးရှီသည် ရယ်မောလိုက်သည်။

ထိုစကားက လင်းရှောင်ယွဲ့ကိုလည်း ရယ်မောစေခဲ့သည်။

"အစ်မကြိုက်ရင် ပြီးတာပါပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရ၍ ဆက်လက်၍ "ဒီကင်ချီတွေ ပြီးသွားရင် ခြံတချို့ကို သွားကြည့်မလို့ပါ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အစ်မရော ကျွန်မနဲ့အတူ သွားမလား။ ကျွန်မကို... နောက်ခံလုပ်ပေးဖို့လေ။"

ကျိုးရှီသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်ပြီး "ဒါက ဘာဖြစ်လို့လဲ၊ ညီမလေး ဘယ်အချိန်သွားချင်လဲ၊ ငါ့ကို တစ်ခွန်းသာပြောလိုက်။ နောက်ခံလုပ်ပေးဖို့တဲ့လား။ ခြံတွေမှာ သခင်လေးလျန်နဲ့ ငါ့အစ်ကိုကြီးက လူတွေ စီစဉ်ပေးမှာပါ၊ အဲ့ဒီလူတွေ ရှိနေရင် ဘယ်သူက ညီမလေးကို မလေးမစားလုပ်ရဲမှာလဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချွဲနွဲ့ဟန်ဖြင့် ကျိုးရှီ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်ပြီး "ကျေးဇူးပါ အစ်မ၊ ဒါပေမယ့် အစ်မနဲ့အတူ သွားမှ ကျွန်မ ပိုစိတ်အေးမှာ။"

"ဟဟ၊ မိသားစုတွေပဲ၊ ယဉ်ကျေးနေစရာ လိုလို့လား" ကျိုးရှီသည် ပြုံးလျက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်မောင်းကို ပုတ်လိုက်သည်။

စကားပြောနေစဉ်မှာပင် ခြံတံခါးဝတွင် ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် အသံအတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ လျန်ယွီနှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့ ပြန်လာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

သူတို့နှစ်ဦးကို မြင်သောအခါ ကျိုးရှီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"သခင်လေးလျန်၊ ကြီးကြပ်သူလျန်၊ တစ်ခုခု မေ့ကျန်ခဲ့လို့လား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ကျိုးရှီ၏ အမူအရာကို မမြင်ဟန်ဆောင်ကာ လျန်ယွီနှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့ကို ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်း" ကြီးကြပ်သူလျန်သည် အလျင်အမြန် ဝင်လာပြီး အဝေးမှပင် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်သီးဆုပ်ကာနှုတ်ဆက်၍ သူ၏ အကြည့်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အဆက်မပြတ် ကြည့်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

"သခင်မလေးလင်း၊ သခင်လေးလီ ဘယ်မှာလဲ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တိုက်ရိုက်မေးလိုက်ပြီး သူ့ အမူအရာသည် အလွန်စိုးရိမ်နေပုံရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျန်ယွီကိုကြည့်၍ မေးခွန်းထုတ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် ကြီးကြပ်သူလျန်ကို သတိပေးသော အကြည့်ဖြင့် တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက်မှ ရှေ့တိုး၍ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ခုနက လမ်းတစ်ဝက်ရောက်မှ ကိစ္စတချို့ကို ရုတ်တရက် သတိရလို့ ညီလေးလီနဲ့ စကားပြောချင်လို့ပါ။ ဒါနဲ့၊ ညီလေးလီ အခု အိမ်မှာ ရှိနေလား"

ကြီးကြပ်သူလျန်၏ အလုပ်လုပ်ပုံ တည်ငြိမ်ပြီး ဤတစ်ကြိမ်တွင် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှုရရှိခဲ့သောကြောင့်သာ သူ့ကို လီရှောင်၏ ကိစ္စကို ပြောပြခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မထင်မှတ်ဘဲ ကြီးကြပ်သူလျန်သည် လောကြီးနေခဲ့သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ချက်ချင်း သတိပြန်လည်ရရှိလာပြီး ဘေးတွင် ရပ်နေကာ စကားဆက်မပြောတော့ပေ။

ထိုအချိန်တွင်မှ ကျိုးရှီ စိတ်အေးသွားသည်။

သခင်လေးလျန်နှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်သည် ညီမလေး၏ခင်ပွန်းကို ရှာရန် ပြန်လာခြင်းဖြစ်သောကြောင့် ဘာမှမဖြစ်တော့ပေ။

သူမသည် သခင်လေးလျန်နှင့် ညီမလေးတို့ကြားတွင် လျှို့ဝှက်သဘောတူညီချက်တစ်ခုခု ရှိနေပြီး သူမ မတော်တဆ တွေ့ရှိမိမည်ကို စိုးရိမ်နေသည်။

တစ်ဖက်က သူမ၏ ညီမလေး၊ တစ်ဖက်က ကျိုးမိသားစု၊ ထိုအချိန်တွင် သူမအတွက် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။

ကံကောင်းလို့ပေါ့...

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်တွေ့ပြီး စိတ်ထဲတွင် ရယ်ချင်နေသည်။

သို့သော် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်ပြီး "သူ ဦးလေးဖူနဲ့ အလုပ်ရုံဘက်မှာ ပစ္စည်းတွေ စစ်ဆေးနေပါတယ်။ လိုအပ်ရင် ကျွန်မ သွားခေါ်ပေးမယ်" ဟု ပြောရင်း ခြေလှမ်းလှမ်းရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

"မလိုပါဘူး၊ သခင်မလေးလင်း နေခဲ့ပါ၊ ကျွန်တော်ကိုယ်တိုင် ညီလေးလီကို သွားရှာလိုက်ပါ့မယ်" လျန်ယွီက တားလိုက်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို တားဆီးခြင်းမပြုပေ။

ဒီလောက်မြန်မြန်ပြန်ရောက်လာတဲ့အထိ သူတို့စိတ်မရှည်ကြဘူးပဲ။

ကျိုးရှီသည် လျန်ယွီနှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တံခါးကို စိုက်ကြည့်နေသောကြောင့် သူမလည်း တံခါးဘက်သို့ နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် စကားပြောမည်အပြုတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အကြည့်ကို ပြန်လည်ရွှေ့လိုက်ပြီး သူမကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သွားစို့ အစ်မ၊ ကျွန်မတို့ အစ်မရဲ့ မှတ်တမ်းကို သွားကြည့်ကြမယ်။ အရင်က စာရင်းသွင်းထားတဲ့ လယ်ထဲမှာ မုန်ညှင်းများတဲ့ အိမ်တွေကို ရှာကြည့်ကြရအောင်"

"အိုး... ကောင်းပြီ" ကျိုးရှီသည် ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် လျန်ယွီသည် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့်အတူ အလုပ်ရုံမြေနေရာသို့ သွားရောက်၍ လီရှောင်ကို တွေ့သွားသည်။

"ညီလေးလီ၊ တစ်နေရာမှာ စကားပြောလို့ရမလား" လီရှောင်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယွီ၏ အမူအရာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။

အခြားသူများရှေ့မှ မြင့်မြတ်သော သခင်လေးပုံစံ မရှိတော့ဘဲ အနည်းငယ် နှိမ့်ချသော အမူအရာပင် ရှိနေသည်။

လီရှောင်သည်မူ သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး "ကျန်တဲ့ ပစ္စည်းနှစ်ပုံပဲ စစ်ဆေးဖို့ ကျန်တော့တယ်၊ ခင်ဗျားတို့ ဘေးမှာ ခဏစောင့်ပါ" ဟု အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ နောက်မှ ကြီးကြပ်သူလျန်သည် လှုပ်ရှားသွားပြီး စကားမပြောမီမှာပင် လျန်ယွီ၏ သတိပေးသော အကြည့်ဖြင့် ထိန်းချုပ်ခံလိုက်ရသည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် အလျင်အမြန် ဦးညွှတ်သော အမူအရာသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားပြီး တစ်ခွန်းမှ မပြောဝံ့တော့ပေ။

သူသည် အမှန်တကယ် ဘာမှလုပ်ရန် ရည်ရွယ်မထားဘဲ စစ်သူကြီးလေးနန်ကုန်း၏ အမူအရာကြောင့် အံ့ဩသွားခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ သူတို့၏ သခင်ကြီးသည် အဆင့်အတန်းမရိုးရှင်းဘဲ မင်းသားကြီးပင်လျှင် သခင်ကြီးကို ဤသို့ အေးစက်စွာ ဆက်ဆံမည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ဤစစ်သူကြီးလေးနန်ကုန်းထံသို့ ရောက်သောအခါမူ...

ဤစစ်သူကြီးလေးသည် စကားနည်းပြီး လူသားဆန်မှုမရှိဟု ဆိုကြသည်မှာ အမှန်ဖြစ်ပုံပင်။

"ကောင်းပြီ၊ ကျွန်တော် ညီလေးလီ အလုပ်ပြီးတာကို စောင့်ပါ့မယ်" လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်ပြီးနောက် ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့်အတူ ဘေးသို့ ရွှေ့နေခဲ့သည်။

လီရှောင်သည်မူ ကျောက်ဖူ၏ အံ့ဩသော အကြည့်အောက်တွင် ပစ္စည်းများကို ဆက်လက်စစ်ဆေးနေသည်။

ခဏအကြာတွင် ကျောက်ဖူ၏ တမင်အရှိန်မြှင့်မှုဖြင့် နောက်ဆုံးပစ္စည်းနှစ်ပုံသည် နောက်ဆုံးတွင် စစ်ဆေးပြီးစီးသွားသည်။

"သခင်လေး၊ အိမ်ထဲမှာ ကိစ္စရှိသေးလို့ ကျွန်တော့်ကို အရင်ထွက်သွားခွင့်ပြုပါ" အလုပ်ပြီးသည်နှင့် ကျောက်ဖူသည် လီရှောင်ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

စကားဆုံးသည်နှင့် သူ၏ အကြည့်သည် အဝေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသော လျန်ယွီနှင့် ကြီးကြပ်သူလျန်တို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သခင်လေးလျန်သည် သခင်လေးကို ရှာရန် ရောက်လာပြီး အမူအရာသည်လည်း အလွန်ရိုသေနေသည်။ ဤကိစ္စသည် မရိုးရှင်းပေ။

သခင်လေးသည် ကျွန်ဘဝမှ လာသည်ဟု ဆိုသော်လည်း သူသည် မည်သည့်နေရာတွင်မှ သခင်လေး၏ အဆင့်အတန်းမှာ သာမန်ဖြစ်သည်ဟု မခံစားရပေ။

ယခုအခါ သခင်လေးလျန်သည် သခင်လေးအပေါ် ဤမျှလောက် ရိုသေနေပြီး သခင်မလေးပင်လျှင် သခင်လေးလျန်ထံတွင် ဤမျှလောက် မျက်နှာသာမရပေ။ သခင်လေး၏အဆင့်အတန်းသည် သေချာပေါက်ကို မရိုးရှင်းနိုင်တော့ပေ။

သူဌေးအိမ်တော်တွင် တစ်သက်လုံး အလုပ်လုပ်ခဲ့သူ သူသည် သခင်၏ သဘောတူညီချက်မရရှိဘဲ အချို့ကိစ္စများကို မစဉ်းစားသင့်၊ မစုံစမ်းသင့်သည်ကို ကောင်းစွာသိရှိသည်။

"အင်း" လီရှောင်သည် ကျောက်ဖူ၏အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အေးစက်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

ကျောက်ဖူသည် ထိုအခါမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

....

ကျောက်ဖူ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လျန်ယွီသည် ကြီးကြပ်သူလျန်ကို ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေကို သတိထားရန် မှာကြားပြီးနောက် လီရှောင်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"စစ်သူကြီးလေး" လီရှောင်အနားသို့ ရောက်သောအခါ လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို လက်သီးဆုပ်ပြီး အသံနှိမ့်၍ ခေါ်လိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ ခေါ်ဆိုမှုကို ကြားသောအခါ လီရှောင်သည် သူ့ကို တစ်ချက်သာ ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာသည် ဘာမှမပြောင်းလဲပေ။

လျန်ယွီသည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

"တကယ်ပဲ စစ်သူကြီးလေးပါလား၊ မင်းသားကြီးက ခင်ဗျားနဲ့ နဝမမင်းသားတို့ အသက်ရှင်နေသေးတာကို သိရင် အရမ်းပျော်သွားမှာ" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလီက မင်းသားကြီးနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်ပါဘူး" ဖခင် အသက်ရှင်စဉ်က မင်းသား ၁ ကို အမှန်တကယ် ချီးကျူးခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း စစ်သူကြီးအိမ်တော်သည် မင်းသား ၁ သို့မဟုတ် ချင်အာမှလွဲ၍ အခြားမည်သည့်မင်းသားနှင့်မှ ရင်းနှီးခြင်းမရှိခဲ့ပေ။

လျန်ယွီသည် ရှက်ရွံ့စွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးလေးနဲ့ စစ်သူကြီးဟောင်းတို့က စစ်မြေပြင်မှာ တိုက်ခိုက်ပြီး တာ့ယန်ကို ကာကွယ်ခဲ့တာကို မင်းသားကြီးက အမြဲတမ်း လေးစားကြည်ညိုပါတယ်။ အရင်က စစ်သူကြီးအိမ်တော်မှာ ကိစ္စဖြစ်တုန်းက မင်းသားကြီးက စစ်သူကြီးလေးနဲ့ နဝမမင်းသားတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးနဲ့ သတင်းကို စိုးရိမ်နေခဲ့တာပါ။"

လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို တည့်တည့်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုအကြည့်ကြောင့် လျန်ယွီသည် လျင်မြန်စွာ အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"အရင်... အရင်က ဒီလျန်က နန်အန်းခရိုင်မှာ အချိန်ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်နေတာက မင်းသားကြီးရဲ့ အမိန့်အရ စစ်သူကြီးလေးနဲ့ နဝမမင်းသားတို့ရဲ့ သတင်းကို စုံစမ်းဖို့ပါ" ဟု ဖိအားအောက်တွင် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

လူသတ်နတ်ဘုရား၏အမည်သည် အမှန်တကယ်ပင် နာမည်နှင့်လိုက်အောင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ယခင်က ဤလူသည် သူ၏ ဖိအားကို ထိန်းချုပ်ထားသောကြောင့်သာ ကြောက်စရာမကောင်းခဲ့ခြင်းပေ။

သို့သော် ယခုအခါ သူ၏ အရှိန်အဝါ အပြည့်အဝ ထုတ်လွှတ်ပြီး မြင့်မားသောနေရာမှ သူ့ကို ကြည့်နေသောအခါ သူ့ကို အသက်ရှူပင် မမှန်အောင် ဖိအားပေးနေသည်။

"အခု လူကို ရှာတွေ့ပြီဆိုတော့ မင်း ပြန်လို့ရပြီ" လီရှောင်သည် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်ပြီး သူ၏ အရှိန်အဝါကို နောက်ဆုံးတွင် ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။

လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး ဖိအားသည် တစ်ဝက်မက လျော့ကျသွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရသည်။

"စစ်..."

တစ်လုံးတည်းသာ ပြောရသေးသည်၊ လီရှောင်သည် လက်ဆန့်၍ သူ့ကို တားလိုက်သည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

"အတိတ်က တိမ်တိုက်တွေလို ပျောက်ကွယ်သွားပြီ၊ နန်ကုန်းရှောင်နဲ့ မုရုန်ချင်တို့က လူသတ်သမားတွေရဲ့ လိုက်လံသတ်ဖြတ်မှုအောက်မှာ သေဆုံးသွားပြီ။ တာ့ယန်မှာ စစ်သူကြီးနန်ကုန်းအိမ်တော် မရှိတော့ဘူး၊ စစ်သူကြီးလေးနန်ကုန်းလည်း မရှိတော့ဘူး" လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းရှေ့မှာ ရပ်နေတာက လီရှောင်၊ သာ့ရှီရွာက သာမန်ရွာသားတစ်ယောက်ပဲ"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မကျေနပ်မှုမရှိဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်မှုသာ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် အံ့ဩပြီး နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေသည်။

"သခင်လေးလျန်၊ ပြန်သွားပြီး မင်းသားကြီးကို ပြောပြပေးပါ၊ လီရှောင်က တော်ဝင်နန်းတွင်း အရှုပ်အထွေးတွေမှာ ပါဝင်လိုစိတ်မရှိဘဲ ကျန်ရှိတဲ့ဘဝကို အေးဆေးစွာ ဖြတ်သန်းလိုပါတယ်၊ သူ့ကို ထပ်ပြီးစိုးရိမ်ဖို့မလိုပါဘူးလို့။"

"နောက်ပြီး ချင်အာက နောင်မှာ ရှောင်ချင်ပဲ ဖြစ်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုနဲ့ ဘာမှမပတ်သက်တော့ဘူး"

လျန်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩသွားသည်။ ဤသို့သော ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးသည် သာမန်လူတစ်ယောက်အဖြစ် အေးအေးဆေးဆေးဘဝကို ဖြတ်သန်းသွားမည်ကို လက်မခံနိုင်ပေ။

"စစ်..." ဟု လီရှောင်ကို ဆက်လက် ဆွဲဆောင်ရန် ကြိုးစားသည်။

သို့သော် တစ်လုံးတည်းသာ ပြောရသေးသည်၊ လီရှောင်၏ အကြည့်ဖြင့် နောက်တစ်ကြိမ် တားဆီးခံလိုက်ရသည်။

ကြီးမားသော ဖိအားကြောင့် လျန်ယွီ၏အမူအရာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သို့သော် လျန်ယွီသည် သာမန်လူတစ်ယောက် မဟုတ်ဘဲ လီရှောင်၏ အကြည့်တစ်ချက်ဖြင့် ကြောက်လှန့်၍ ဆုတ်ခွာသွားမည် မဟုတ်ပေ။

သူသည် လီရှောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် လက်သီးဆုပ်ကာ အရိုအသေပေးလိုက်ပြီး၊ "ညီလေးလီ၊ စစ်သူကြီးအိမ်တော်က စွပ်စွဲခံရတာကို ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်လုံး သိပါတယ်။ စစ်သူကြီးရဲ့ တစ်သက်တာ ဂုဏ်သတင်း ပျက်စီးသွားပြီး နန်ကုန်းမိသားစုက ခင်ဗျားနဲ့ နဝမမင်းသားကလွဲပြီး အားလုံး အပြစ်မဲ့ဝိညာဉ်တွေ ဖြစ်သွားကြတယ်။

ခင်ဗျား စစ်သူကြီးနဲ့ စစ်သူကြီးအိမ်တော်အတွက် အမှန်တရားကို ဖော်ထုတ်ပေးဖို့ မစဉ်းစားဖူးဘူးလား"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို သတိပြုမိသောအခါ လျန်ယွီသည် အလျင်အမြန် ဆက်လက်၍ "ခင်ဗျား တော်ဝင်နန်းတွင်းကို စိတ်ပျက်ပြီး နန်းတွင်းအရှုပ်အထွေးတွေမှာ ထပ်မပါဝင်ချင်ရင်တောင်မှ ခင်ဗျား ဆုတ်ခွာချင်ပေမယ့် တခြားသူတွေက ခင်ဗျားတို့ကို လက်လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။

အရင်က ခင်ဗျားက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုနဲ့ နဝမမင်းသားတို့ ချောက်ထဲကနေ ပြုတ်ကျသေဆုံးသွားတယ်ဆိုတဲ့ အတုအယောင်သေဆုံးမှုကို ဖန်တီးခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအလောင်းနှစ်လောင်းက ခင်ဗျားတို့နဲ့ အရမ်းတူတယ်ဆိုပေမယ့် သူတို့က ခင်ဗျားတို့လို့တော့ အတိအကျ မပြောနိုင်တဲ့အခြေအနေမှာ အဲ့ဒီသံသယများတဲ့သူရဲ့ စိတ်နဲ့ဆိုရင် သူက ခင်ဗျားတို့ တကယ်သေဆုံးသွားပြီလို့ ယုံကြည်မယ်လို့ ထင်လား"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် တုန်လှုပ်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်ကို မြင်သောအခါ လျန်ယွီ၏ စိတ်ထဲတွင် အလွန်အားတက်သွားပြီး ဆက်လက်၍ "တကယ်တော့ မြို့တော်က အင်အားစုအနည်းငယ်က ခင်ဗျားနဲ့ နဝမမင်းသားတို့ကို ဆက်ရှာနေကြတုန်းပဲ။ ဒါပေမယ့် အရင်ကလို ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် မလုပ်တော့ဘူး။

မဟုတ်ရင် ဘာလို့ ကျွန်တော်က နန်အန်းခရိုင်အထိ လာပြီး စုံစမ်းနေမှာလဲ"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး လျန်ယွီကို ချက်ချင်း ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးများထဲမှ သတ်ဖြတ်လိုသော အငွေ့အသက်များကြောင့် လျန်ယွီပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် ကြောက်လန့်သွားရသည်။