ဝက်အူချိုပေါင်းချစ်သူ

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏အကြည့်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏မျက်နှာမှ သူမအမေ၏ မျက်နှာသို့ ရွှေ့သွားသည်။

ထိုအမူအရာက လျိုရှီကို ရယ်မောစေခဲ့သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အမေလည်း ရှန်းရှန်းရဲ့ ဒီအကြံပြုချက်က အရမ်းကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်။ ဒီအသားပေါင်းကို ဆိုင်ကို ပို့ပြီး မာလာချွမ့်နဲ့ တွဲရောင်းလို့ရတယ်" လျိုရှီသည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း အံ့ဩသွားသည်။

လျိုရှီ၏အမူအရာကို ကြည့်၍ ဘာဖြစ်သည်ကို ခန့်မှန်းမိသည်။ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"သခင်မကြီးကလည်း ရွာထဲမှာ အသားပေါင်းရောင်းဖို့ ပြင်ဆင်နေတာလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

"အင်း" လျိုရှီသည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

သူမသည်လည်း သမီး၏အဖြေကို စောင့်ဆိုင်းနေဆဲဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မျက်နှာတွင် လက်လျှော့သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"အသားပေါင်းက မာလာချွမ့်လောက် အမြတ်အစွန်းမများဘူး၊ တကယ်လို့ ဆိုင်မှာ တင်ရောင်းလိုက်ရင် အခုလက်ရှိ မာလာချွမ့်ရောင်းအားကို ထိခိုက်နိုင်တယ်။ ဒါက ကောင်းတဲ့ကိစ္စတော့ မဟုတ်ဘူး"

ထို့ပြင် မုန့်ဆိုင်သည် မုန့်ဆိုင်ပုံစံအတိုင်း ရှိသင့်သည်။

ဆိုင်တွင် ထမင်းထည့်ပေးပြီး အားလုံးကို မာလာချွမ့်ကို ဟင်းအဖြစ် စားသုံးနိုင်စေခြင်းသည် လုံလောက်ပြီဖြစ်သည်။

အသားပေါင်းကို ဆိုင်တွင် ထပ်ထည့်လျှင် ဆိုင်ကို စားသောက်ဆိုင်အဖြစ် လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ချင်တာလား။

ဤသည်မှာ သူမ၏ မူလရည်ရွယ်ချက်နှင့် လွဲချော်သွားပေလိမ့်မည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း အံ့ဩသွားသည်။

တစ်ချက်လောက်တွေးကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့ ဆိုလိုချင်သည့်အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားသည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမသည် အသားပေါင်းက အရသာရှိပြီး ငွေရှာနိုင်သည်ဟုသာ တွေးမိသည်။

သို့သော် ဆိုင်တွင် အသားပေါင်းတင်ရောင်းလိုက်လျှင် လက်ရှိမာလာချွမ့်နှင့် ပြိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ပေါ်မည်ကို မတွေးမိပေ။

မာလာချွမ့်သည် ကုန်ကျစရိတ်အလွန်နည်းပြီး တံစို့တစ်ချောင်းတွင် ကုန်ကြမ်းအနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

သို့သော် တံစို့ထိုးထားသောကြောင့် အနည်းငယ်ဟု မထင်ရပေ။

အသားပေါင်းသည်မူ မတူညီပေ၊ ဆိုင်တွင် တင်ရောင်းလျှင် ပေါင်ဖြင့် ရောင်းချရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် အမှန်တကယ် ကုန်ကြမ်းများစွာပါဝင်ရလိမ့်မည်။

နှိုင်းယှဉ်ကြည့်လျှင် ထိုအချိန်တွင် လူအများစုသည် အသားပေါင်းကို စားသုံးရန် ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး မာလာချွမ့်ကို မှာယူတော့မည်မဟုတ်ပေ။

သခင်မလေးသည် အမြော်အမြင်ရှိပြီး ကိစ္စရပ်များကို ပိုမိုပြည့်စုံစွာ စဉ်းစားနိုင်သည်။

လျိုရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏စကားကို ကြားသောအခါ လျင်မြန်စွာပင် သဘောပေါက်သွားသည်။

တောသူတောင်သားများသည် ပစ္စည်းဝယ်ယူရာတွင် အရသာကိုသာ အလေးမထားဘဲ ပမာဏကိုလည်း အလေးထားကြသည်။

သူမသာ အသားပေါင်းနှင့် မာလာချွမ့်ကို အတူတူရောင်းချလျှင် လူအများစုသည် အသားပေါင်းကို ရွေးချယ်ကြမည်ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်တွင် မာလာချွမ့်ရောင်းအားသည် မကောင်းမွန်နိုင်တော့ပေ။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ လျိုရှီသည် ရွာထဲတွင် အသားပေါင်းရောင်းချရန် အတွေးကို ချက်ချင်း ဖျက်လိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါတို့အိမ်က မာလာချွမ့်ရောင်းအားက ကောင်းပါတယ်၊ လက်ရှိစီးပွားရေးကို ထိန်းသိမ်းထားတာ အရေးကြီးဆုံးပဲ" လျိုရှီက ပြောသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် လိုက်ပါ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သခင်မကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်၊ ဒီကိစ္စက ရှန်းရှန်း လောကြီးသွားတာပါ။ ကံကောင်းလို့ သခင်မလေးက ဉာဏ်ပညာရှိပြီး ရှန်းရှန်းကို အချိန်မီ သတိပေးလိုက်လို့ပါ" ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ပြောရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"မင်းကလည်း ဆိုင်အတွက်ပဲ စေတနာနဲ့ လုပ်တာပါ" ဟု ပြောရင်း ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကျေနပ်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

"အသားပေါင်းကို မြည်းစမ်းပြီးနောက် ဆိုင်ကို ချက်ချင်းသတိရတာက ဆိုင်အကြောင်းစိတ်ထဲရှိတယ်လို့ ဆိုရမယ်"

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ခေါင်းငုံ့လိုက်ပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

သခင်မလေးသည် ဆိုင်ကိစ္စကို သူမထံသို့ အပ်နှံထားသည်။ သူမသည် အောင်မြင်မှုအချို့ ပြသပြီး သခင်မလေးအား သူမ လူမမှားကြောင်း သက်သေပြချင်သည်။ သခင်မလေး၏ လမ်းညွှန်မှုကြောင့် သူမ၏ ခုနက အကြံပြုချက်သည် မကောင်းမွန်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။

ဒါပေမယ့် ဘယ်သူကထင်မှာလဲ။ သခင်မလေးသည် သူမကို အပြစ်မတင်ဘဲ သူမ၏ စေတနာကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

သခင်မလေးသည် သူမအပေါ် အရမ်းကိုကောင်းလှသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏အမူအရာကို ကြည့်၍ စိတ်ထဲတွင် ပိုပြီးကျေနပ်သွားသည်။

"ဆိုင်ကိစ္စကို မင်း အခုမှ စလုပ်တာပါ။ နောင်မှာ တည်တည်ငြိမ်ငြိမ်နဲ့ တစ်ဆင့်ချင်း လုပ်သွားပါ၊ အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့။

နောင်မှာ နေ့ရက်တွေ ရှည်လျားပြီး အခွင့်အရေးတွေ အများကြီး ရှိပါတယ်။ ကောင်းကောင်းလုပ်၊ ငါ မင်းကို မျှော်လင့်နေတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နောက်တစ်ကြိမ် အားပေးလိုက်သည်။

အကြိမ်များစွာတွင် အားပေးခြင်းသည် ဆူပူကြိမ်းမောင်းခြင်းထက် ပို၍ အသုံးဝင်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သွားတော့၊ ကောင်းကောင်းစား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် နောက်ပြောင်သော အပြစ်တင်စကားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ မျက်နှာ နောက်တစ်ကြိမ် နီရဲသွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးပြီးနောက်မှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း ထွက်ခွာသွားပြီးနောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည်လည်း ထမင်းဆက်စားသည်။

လျိုရှီသည်မူ ပျော်ရွှင်နေသည်။

ယခင်က သူမသည် သမီးက ဆိုင်ကိစ္စကို ရှန်းရှန်းထံသို့ အပ်နှံခြင်းသည် အနည်းငယ် လောကြီးသည်ဟု ထင်ခဲ့သည်။

ယခု ရှန်းရှန်း၏ အမူအရာကို ကြည့်၍ သူမသမီး၏ အမြင်သည် အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ကြောင်း တွေ့ရှိရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမအမေကို ပြုံးလျက် တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဘာမှမပြောဘဲ အရသာရှိသော အစားအစာများကို ဆက်စားနေခဲ့သည်။

.......

ညနေပိုင်းတွင် လီရှောင်နှင့် လင်းရှောင်ကျစ်တို့ ပြန်လာပြီး အသားပေါင်းစားကြည့်ပြီးနောက် အလွန်ကြိုက်သွားကြသည်။

လင်းရှောင်ကျစ်သည်မူ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နောက်ထပ်လုပ်ပေးရန် တောင်းဆိုပြီး ကျောင်းသို့ ယူင်သွားကာ ရှောင်ချင်အား ခွဲဝေပေးမည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ပြင် နောင်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူသည် အသားပေါင်းကိုသာ စားသုံးချင်သည်ဟု ဆိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားမပြောမီမှာပင် ချန်ရှီက ပြန်ဖြေသည်။

"သခင်လေး စိတ်ချပါ၊ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် သခင်လေးအတွက် ထည့်ပေးပါ့မယ်"

လင်းရှောင်ကျစ်၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဟု စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟဲဟဲ၊ သခင်လေး ယဉ်ကျေးနေပြီ" ချန်ရှီသည် ပျော်ရွှင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

ကြည့်ရသည်မှာ လင်းရှောင်ကျစ် ဤကလေးအပေါ် အမှန်တကယ် ချစ်ခင်နေသည်။

ဟုတ်သည်၊ "ချစ်ခင်ခြင်း"...

လျိုအိမ်တော်၏ သခင်နှင့် ကျွန်ဆက်ဆံရေးသည် အလွန်သဟဇာတဖြစ်ပြီး ဤရက်ပိုင်းအတွင်း ကျောက်မိသားစုဝင်အားလုံးသည် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်၏ တာဝန်ကို ထိန်းသိမ်းရင်း လျိုမိသားစုဝင်များအပေါ် ရင်းနှီးသောစိတ်များ ဖြစ်ပေါ်လာကြသည်။

ထို့ကြောင့် ချန်ရှီသည် လင်းရှောင်ကျစ်ကို သခင်လေးအပေါ် ရိုသေမှုနှင့် မျိုးဆက်သစ်အပေါ် ချစ်ခင်မှု နှစ်မျိုးလုံး ရှိနေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ တားဆီးရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

သူမသည် ၂၁ ရာစုမှ ကူးပြောင်းလာသည့် ဝိညာဉ်ဖြစ်ပြီး အဆင့်မြင့်ပညာရေးကို လက်ခံရရှိထားသောကြောင့် အဆင့်အတန်းခွဲခြားသော အယူအဆများစွာ မရှိပေ။

"လုပ်မယ်ဆိုရင် များများလုပ်လိုက်ပါ။ ချင်အာ့အတွက် သီးသန့်ပြင်ဆင်ရုံနဲ့ မလောက်ဘူး၊ တာ့ပေါင်အတွက်ကိုလည်း ပြင်ဆင်လိုက်ပါ။ အိုး၊ ပြီးတော့ ချင်အာတို့ အဆောင်မှာ အစ်ကိုဟွိုက်ယွီအပြင် နောက်ထပ်လူနှစ်ယောက် ရှိသေးတယ်။ ချင်အာ့ရဲ့ အဆောင်ဖော်သုံးယောက်အတွက်လည်း တစ်စုံစီ ပြင်ဆင်ပေးလိုက်ပါ။" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချန်ရှီကို ပြောလိုက်သည်။

သူမ၏မြေးအတွက်လည်း ရှိပြီး သီးသန့်တစ်စုံ ရရှိနိုင်သည်ကို ကြားသောအခါ ချန်ရှီ၏မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ကျေးဇူးပါ သခင်မလေး" လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"အသားနဲ့ အသီးအရွက် နှစ်မျိုးလုံး ထည့်ပေးပြီး အဲ့ဒီအခါကျရင် တစ်စုံကို ထမင်းဘူးတစ်လုံးနဲ့ ထည့်ပေးပါ။ မနက်ဖြန်မနက်ကျရင် ရှောင်ကျစ် ကျောင်းသွားတဲ့အခါ ရှန်းရှန်းကို ယူသွားခိုင်းဖို့ မမေ့နဲ့"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ထမင်းဘူးတွေကို ဆိုင်မှာ ထားလိုက်"

ထို့နောက် လင်းရှောင်ကျစ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအခါကျရင် မင်းက တာ့ပေါင်ကို ဆိုင်မှာ သူတို့ရဲ့ ထမင်းဘူးတွေကို ယူခိုင်းလိုက်။ မင်းရဲ့ ထမင်းဘူးကိုတော့ နေ့လယ်ကျရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဆိုင်မှာ သွားစား"

လင်းရှောင်ကျစ်၏ မျက်နှာငယ်လေးပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ အစ်မ" ဟု ပညာတတ်တစ်ဦး၏ အမူအရာဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက အားလုံးကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

......

နောက်တစ်နေ့။

မနက် ၇ နာရီကျော်သည်နှင့် အသားပို့သော နွားလှည်းသည် လျိုအိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။

အသားပို့သူသည် ကျန်းအသားသည်မဟုတ်ဘဲ ကျန်းအသားသည်၏ သားကြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ထွက်ခွာမတိုင်မီ ကျန်းအသားသည်သည် သူ့ကို မှာထားသောကြောင့် လျိုအိမ်တော်သို့ ရောက်ပြီးနောက် သူသည် ကျောက်ဖူကို တိုက်ရိုက်ရှာဖွေခဲ့သည်။

ကျောက်ဖူသည် မနေ့က လင်းရှောင်ယွဲ့ ဤကိစ္စကို ပြောသည်ကို ကြားထားသောကြောင့် ကျန်းအသားသည်၏ သားနှင့် ဝက်သားအလေးချိန်နှင့် ဈေးနှုန်းကို လျင်မြန်စွာ စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် ငွေနှင့် မနေ့က လင်းရှောင်ယွဲ့ ငှားခဲ့သော တောင်းကို ကျန်းအသားသည်၏ သားအား ပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် မကြာမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝက်သားကို ရရှိခဲ့သည်။

စိတ်ထဲတွင် ပျော်ရွှင်မှုအပြည့်ဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမအမေ၊ ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့နှင့်အတူ ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်း ပြုလုပ်ခြင်းကို စတင်သည်။

သုံးယောက်စလုံး လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုလုပ်သော ဝက်ပေါင်ခြောက်နည်းလမ်းသည် သူတို့ သိရှိသော ဝက်ပေါင်ခြောက်ပြုလုပ်နည်းနှင့် အလွန်ကွာခြားသည်ကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိရသည်။

သူတို့ သိရှိသော ဝက်ပေါင်ခြောက်ပြုလုပ်နည်းမှာ အသားပေါ်တွင် ဆားသုတ်ပြီးနောက် မီးဖိုချောင်၏ ထုပ်တန်းပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားပြီးနောက် ဂရုစိုက်စရာမလိုတော့ပေ။

သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုလုပ်သော ဝက်ပေါင်ခြောက်နည်းလမ်းသည် သူတို့ သိရှိသည်ထက် အလွန်ရှုပ်ထွေးသည်။

ပထမအဆင့်၊ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူတို့ကို ဒယ်အိုးကို မီးပြင်းပြင်းဖြင့် အပူပေးခိုင်းပြီးနောက် ဝက်ခေါက်ကို ဒယ်အိုးထဲတွင် ပွတ်တိုက်၍ ဝက်ခေါက်ကို အပူပေးခိုင်းသည်။

ဒုတိယအဆင့်၊ ဓားဖြင့် ဝက်ခေါက်ကို ခြစ်ပြီးနောက် ဝက်သားကို ဆေးကြော၍ အသားတစ်တုံးစီကို သန့်ရှင်းအောင် ဆေးကြောသည်။

တတိယအဆင့်၊ ထိုအခါမှ ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို စတင်၍ ဆားနယ်သည်။

ဤအဆင့်တွင် ဆားအပြင် အရက်နှင့် ပဲငံပြာရည်လည်း ထည့်ရသည်။ မျက်နှာပြင်တစ်ခုစီကို ညီညီညာညာ သုတ်လိမ်းရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အဆိုအရ အရက်သည် အနံ့ဆိုးကို ဖယ်ရှားနိုင်ပြီး ပဲငံပြာရည်သည် အရောင်တင်ရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤဆားနယ်သည့်လုပ်ငန်းစဉ်သည် ခုနစ်ရက်ခန့် ကြာမြင့်မည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့အပြင် ကြားတွင် နေ့စဉ် တစ်ကြိမ် အထက်အောက် လှန်ပေးရပြီး အရသာပိုမိုညီညီညာညာ ဝင်ရောက်စေရန် ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် ဆားနယ်ပြီးနောက်မှ ချိတ်ဆွဲနိုင်သည်။

သို့သော် မီးဖိုချောင်တွင် မချိတ်ဆွဲဘဲ အပြင်တွင် တိုက်ရိုက်ချိတ်ဆွဲ၍ ဝက်ပေါင်ခြောက်၏ မျက်နှာပြင်မှ ရေကို အခြောက်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အသားကို မီးခိုးတိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ဝက်ပေါင်ခြောက်ကို အလုံပိတ်ထားသော နေရာတစ်ခုသို့ ပြောင်းရွှေ့၍ ချိတ်ဆွဲပြီးနောက် အောက်တွင် ထင်းရှူးရွက်၊ ရှောက်ခွံ၊ လိမ္မော်ခွံနှင့် အမွှေးတိုင်အမှုန့်တို့ဖြင့် မီးခိုးတိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

ထို့ပြင် မီးအေးအေးဖြင့် ဆယ့်ငါးရက်ကြာ ဖြည်းဖြည်းချင်း မီးခိုးတိုက်ရမည်ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဤသို့ပြုလုပ်ထားသော ဝက်ပေါင်ခြောက်သည် တကယ်ကို အကောင်းဆုံးအသားဖြစ်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ပြင် သိမ်းဆည်းရလွယ်ကူပြီး မှိုတက်လွယ်ခြင်းမရှိပေ။

လျိုရှီတို့ သုံးယောက်သည် အလုပ်ရှုပ်သည်ဟု ထင်သော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။

တစ်ဖွဲ့လုံးအတူတကွ အလုပ်များနေကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လမ်းညွှန်မှုလည်း ရှိသောကြောင့် အားလုံးသည် အလွန်ရှုပ်ထွေးပြီး ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

ရလဒ်မှာမူ အသားမနယ်ရသေးမီမှာပင် ကျိုးရှီ ရောက်လာသည်။

ကျိုးရှီသည် ဝင်လာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့ကို အော်ခေါ်လိုက်ကာ အသံကြားရာ မီးဖိုချောင်သို့ တိုက်ရိုက်တက်လာသည်။

သူတို့ ဝက်ပေါင်ခြောက်နယ်နေကြသည်ကို မြင်သောအခါ လက်စွပ်ကို ချွတ်၍ ပါဝင်လာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဤအသစ်အဆန်းဖြစ်သော ဝက်ပေါင်ခြောက်ပြုလုပ်နည်းကို ကြားသိရသောအခါ ကျိုးရှီသည် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီနည်းလမ်းက ကြားရုံနဲ့ကို လုပ်ထားတဲ့ ဝက်ပေါင်ခြောက်က သာမန်ထက် ပိုကောင်းမယ်ဆိုတာ သိသာတယ်။

အရင်က ငါ မလာတော့ မင်းတို့ ဘယ်လိုလုပ်လဲ မမြင်လိုက်ရဘူး၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် စမ်းမလုပ်ရဲဘူး။ ဒါကြောင့် မျက်နှာပြောင်တိုက်ပြီး အမေနဲ့ ညီမလေးဆီကနေပဲ လုပ်ပြီးသား တောင်းလိုက်တော့မယ်။

ဒီဝက်ပေါင်ခြောက် လုပ်ပြီးရင် ငါ့ကို နှစ်တုံး... အိုး... မဟုတ်ဘူး၊ ငါးတုံး ခွဲပေးလို့ရလား" ကျိုးရှီသည် မျက်နှာချိုသွေး၍ လျိုရှီနှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြောလိုက်သည်။

ဤဝက်ပေါင်ခြောက် ပြုလုပ်ပြီးလျှင် သူမခင်ပွန်းသည် ကြိုက်နှစ်သက်မည်မှာ သေချာသည်။ ထိုအချိန်တွင် အသားနှစ်တုံးသည် မလုံလောက်နိုင်တော့ပေ။

သူမသည် တကယ်တော့ ငွေဖြင့် ဝယ်ယူရန် ပြောချင်သော်လည်း ပြောထွက်လိုက်လျှင် အမေနှင့် ညီမလေးတို့သည် သဘောတူမည်မဟုတ်ဘဲ သူမကို စိမ်းကားသည်ဟု ထင်မည်ကို သိရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် မျက်နှာပြောင်တိုက်၍ တောင်းဆိုလိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်သည်။

"ရတာပေါ့၊ ဒီကိစ္စကို ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ၊ မင်းနဲ့ ကန်းအာအတွက် ခြောက်တုံး ပေးမယ်" လျိုရှီသည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ထိုမြင်ကွင်းက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပျော်ရွှင်စေခဲ့သည်။

"ဒါဆိုရင် အစ်မက ပိုပြီး ကြိုးကြိုးစားစားနဲ့ ကျွန်မတို့ကို အလုပ်နည်းနည်း ပိုကူညီပေးရမှာနော်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဒါပေါ့" ကျိုးရှီသည် ပျော်ရွှင်စွာ သဘောတူလိုက်သည်။

ခဏအကြာတွင်...

"အဲ... ဟုတ်တယ် ညီမလေး၊ မနေ့က နေ့လယ်ပိုင်းမှာ မင်း ရှန်းရှန်းကို ငါ့အတွက် ယူလာခိုင်းတဲ့ အသားပေါင်းက မင်း လုပ်တာလား၊ ကျန်သေးလား" ကျိုးရှီသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

မူလအစီအစဉ်အရ သူမသည် မနက်ဖြန်မှ လျိုအိမ်တော်သို့ လာရောက်ရန် ပြင်ဆင်ထားပြီးနောက် ညီမလေးနှင့်အတူ ကျိုးမိသားစုခြံသို့ သွားရောက်လည်ပတ်ရန် ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း မနေ့က ထိုအသားပေါင်းတစ်ထုပ် ရောက်လာသောအခါ သူမသည် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။

မနေ့က ရှန်းရှန်းသည် သူမအား အသားပေါင်းပေးသောအခါ သူမသည် အစပိုင်းတွင် သိပ်ပြီး အရေးမထားခဲ့ပေ။

လက်အောက်ငယ်သားများအား ပေးအပ်ပြီး ညစာအတွက် ဟင်းအဖြစ် လှီးဖြတ်ခိုင်းလိုက်သည်။

ထိုအသားပေါင်းသည် အရမ်းအရသာရှိနေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်ထားမှာလဲ...

သူမ ကြိုက်နှစ်သက်ရုံသာမက သူမခင်ပွန်းသည်လည်း တူကို ရပ်တန့်၍ မရနိုင်အောင် စားခဲ့သည်။

ထိုအချိန်တွင် စားပွဲပေါ်မှ အသားပေါင်းပန်းကန်သည် သူတို့ ဇနီးမောင်နှံ စားသုံး၍ ချက်ချင်း ကုန်သွားလေသည်။

အားမရသေးဟု ခံစားရသောကြောင့် သူမသည် မီးဖိုချောင်ကို နောက်တစ်ပန်းကန် ထပ်မံလှီးခိုင်းလိုက်သည်။

ရလဒ်မှာမူ သူမသည် အနည်းငယ်သာ စားရသေးသည်၊ နောက်တစ်ကြိမ် သူမခင်ပွန်းက လုစားသွားပြန်သည်။

သူမသည် ထိုအချိန်တွင် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ဒေါသထွက်သောကြောင့် မီးဖိုချောင်ကို ကျန်ရှိသော အသားပေါင်းအားလုံးကို လှီးခိုင်းလိုက်သည်။

ရလဒ်မှာမူ သူမသည် မနေ့ညက ဗိုက်ပြည့်အောင် စားသုံးခဲ့သည်။

သူမ၏ခင်ပွန်းသည်မူ ဗိုက်ကွဲမတတ် စားသုံးခဲ့သည်။

ယနေ့ နံနက်စောစောတွင် သူမခင်ပွန်းသည် အလုပ်သို့ မသွားမီ သူမအား လျိုအိမ်တော်သို့ သွားရောက်၍ အမေနှင့် ညီမလေးထံမှ အသားပေါင်းအချို့ ထပ်ရနိုင်ဦးမလားဟု မေးမြန်းရန် အထူးမှာကြားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် အကယ်၍ မရရှိနိုင်လျှင် သူသည် ညနေပိုင်းတွင် ပြန်မလာဘဲ လီရှောင်နှင့်အတူ လျိုအိမ်တော်သို့ လိုက်လာမည်ဟု ဆိုသည်။

ကြည့်ပါဦး၊ ဒါ ဘယ်လိုစကားမျိုးပါလိမ့်။

သူတစ်ယောက်တည်း လျိုအိမ်ကိုသွားနိုင်တယ်များထင်နေလား။ အဲ့ဒါ သူမရဲ့အမေနဲ့ညီမလေးဆိုလည်း ဟုတ်ပါတယ်နော်။

"အင်း၊ ကျွန်မလုပ်တာလေ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြန်ဖြေသည်။

"မနေ့ညက ရှောင်ကျစ်က ချင်အာ့အတွက် အသားပေါင်းယူသွားချင်တယ်လို့ ပြောလို့ မီးဖိုချောင်က များများလုပ်ထားတယ်။ အစ်မ ကြိုက်တယ်ဆိုရင် ထပ်ပြီး ယူသွားလို့ရတယ်"

ကျိုးရှီ၏ ပိုမိုစိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာကို ကြည့်၍ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် ရေရွတ်လိုက်သည်။

အစ်မကျိုးရှီ အိမ်ကိုစောစောစီးစီးရောက်ချလာတာ အသားပေါင်းလိုချင်လို့တစ်ခုတည်းအတွက် မဟုတ်လား။

ပို၍ ကြည့်လေလေ၊ ထိုသို့ဖြစ်နိုင်လေလေပင်...

ဤအသားပေါင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုသည် သူမ ထင်သည်ထက်ပင် ကြီးမားသည်။

သူတို့၏ အိမ်ထောင်စုဝင်များသာမက အစ်မနှင့် အစ်ကိုဟိုင်တို့လည်း ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး အလုပ်ရုံဘက်မှ အိမ်ဆောက်သောသူများလည်း အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည်။

ဦးလေးဖူသည် သူမထံသို့ လာရောက်၍ အလုပ်သမားများက အသားပေါင်းအချို့ ထပ်မံပြုလုပ်ပေးရန် မျှော်လင့်နေသည်ဟု ဆိုသည်။

ထို့ပြင် လူအများအပြားက အသားပေါင်းအချို့ ဝယ်ယူ၍ အိမ်သို့ ယူဆောင်သွားကာ မိသားစုဝင်များကိုလည်း မြည်းစမ်းခိုင်းချင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

အသားပေါင်းအချို့ ထပ်မံပြုလုပ်၍ အားလုံးကို ဟင်းလျာထပ်ထည့်ပေးခြင်းသည် ပြဿနာမရှိပေ။

သို့သော် အသားပေါင်းကိုမူ သူမသည် အမှန်တကယ် ရောင်းချရန် ပြင်ဆင်မထားပေ။ အနည်းဆုံးတော့ ယခုလက်ရှိတွင် ပြင်ဆင်မထားပေ။

"ကောင်းလိုက်တာ၊ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဟိုင်က ဝက်အူပေါင်းကို အကြိုက်ဆုံးပဲ၊ ငါ့ကို ဝက်အူပေါင်းများများ ယူလာခိုင်းလိုက်တယ်" ကျိုးရှီသည် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝက်အူချိုပေါင်း၏ အရသာကို ပြန်လည်သတိရရင်း တံတွေးမျိုချမိသည်။

သူမလည်း မထင်မှတ်ခဲ့ပေ၊ ဝက်ကလီစာသည် မာလာချွမ့်အဖြစ် ပြုလုပ်လျှင် အရသာရှိရုံသာမက အသားပေါင်းအဖြစ် ပြုလုပ်လျှင်လည်း အရသာရှိသည်။

အထူးသဖြင့် ထိုဝက်အူသည် အနံ့ဆိုးပြီး အနံ့ပြင်းကာ ကြည့်ရသည်မှာလည်း အလွန်ရွံရှာဖွယ်ကောင်းသည်။

ယခင်က သူမသည် ညီမလေးက ၎င်းကို မာလာချွမ့်အဖြစ် ပြုလုပ်သည်ကိုပင် မမြင်ဖူးပေ။

မထင်မှတ်ဘဲ ဤအရာသည် အသားပေါင်းအဖြစ် ပြုလုပ်လိုက်သောအရခါ အရသာ ဤမျှလောက် ကောင်းနေလေသည်...

သူမ၏ ခင်ပွန်းသာ ဝက်အူပေါင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်သည်မဟုတ်၊ သူမလည်း အလွန်ကြိုက်နှစ်သက်သည်။

သို့သော် သူမသည် အမျိုးသမီးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဤမျှလောက် များပြားသော လူများရှေ့တွင် မိမိကိုယ်ကို ဝက်အူပေါင်းစားသုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သည်ဟုပြောလျှင် အနည်းငယ် မယဉ်ကျေးဟု ထင်ရသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူမခင်ပွန်းက အစားထိုးခံပေးသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဝက်အူပေါင်းရရှိလျှင် သူမလည်း စားနိုင်ပေသည်။

ကျိုးရှီသည် အားလုံး သူမ ဟိုင်ကန်း ဝက်အူပေါင်းစားသုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်သည်ဟု ပြောလျှင် ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်မည်ဟု ပြင်ဆင်ထားသည်။

သို့သော်လည်း မည်သူမျှ သူမကို မကြည့်ပေ။

"သခင်မလေး၊ အူချို သိပ်မကျန်တော့ဘူး၊ သခင်မလေးအတွက်ကို အသည်းများများ ယူပေးလို့ရမလား" ထိုအချိန်တွင် မာရှီသည် စကားပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် အံ့ဩသွားသည်။

"ဟဲဟဲ၊ အားလုံးက ဝက်အူချိုပေါင်းကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြတယ်၊ မနက်က သူတို့ ပေါင်းတဲ့ အသားအိုးထဲက အူချိုက စောစောကတည်းက ကုန်သွားပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ရှင်းပြလိုက်သည်။

ကျိုးရှီ၏အမူအရာမှာ အနည်းငယ် တောင့်တင်းသွားသည်။

ဒါ... ဒါဆို အားလုံးက ဝက်အူပေါင်းကို ကြိုက်နေကြတာလား။

အိုး... မဟုတ်သေးဘူး၊ ညီမလေးက ဝက်အူပေါင်းကို ဝက်အူချိုပေါင်းဟု ခေါ်သည်။ ဝက်အူချိုသည် ဝက်အူထက် ပို၍ နားထောင်ကောင်းသည်။

အားလုံးသည် ဝက်အူချိုပေါင်းစားသုံးရသည်ကို ကြိုက်နှစ်သက်ကြပြီး သူမနှင့် ဟိုင်ကန်းတို့သာ ထူးခြားပြီးကြိုက်နေကြတာမဟုတ်ဘူးပေါ့။

"အသည်းလည်း ဖြစ်ပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ဝက်အစာအိမ်နဲ့ ဝက်ခေါင်းသား များများထည့်ပေးပါ" ကျိုးရှီသည် အလျင်အမြန် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

"ဝက်အစာအိမ်လည်း ကုန်သွားပြီ၊ ဝက်ခေါင်းသားတော့ ထုပ်ပေးလို့ရပါတယ်" မာရှီသည် ထပ်ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် ချက်ချင်း အနည်းငယ် စိတ်ဓာတ်ကျသွားသည်။

"အိမ်မှာ အူချိုနဲ့ ဝက်အစာအိမ် မရှိတော့ဘူးလား၊ ရှန်းရှန်းကို ဝယ်ခိုင်းမထားဘူးလား" ဟု မျှော်လင့်ချက်ဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယနေ့တွင် အသားသည်က အသားလာပို့မည်ဟု တွေးမိသောကြောင့် ရှန်းရှန်းကို ထပ်မံဝယ်ယူခိုင်းထားခြင်း မရှိပေ။