← Chapters

ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်း ပြုလုပ်ခြင်း

Vol. 13 Ch. 299

ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်း ပြုလုပ်ခြင်း

Vol. 13 Ch. 299

"ဒါဆိုရင် အခု လူလွှတ်ပြီး မြို့ပေါ်ကို သွားခိုင်းရင် အချိန်မီသေးလား" ကျိုးရှီက အလျင်အမြန် ထပ်မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "မလိုပါဘူး၊ ကျွန်မ ဝက်ပေါင်ခြောက်လုပ်ဖို့ ဝက်နှစ်ကောင် ဝယ်ထားတယ်၊ အဲ့ဒီဝက်နှစ်ကောင်ရဲ့ ကလီစာနှစ်စုံကိုလည်း သခင်ကြီးကျန်းက ပို့ပေးထားပါတယ်။ အကုန်လုံးကို အသားပေါင်းလုပ်မယ်ဆိုရင် အများကြီး ပေါင်းလို့ရပါတယ်။

အစ်မ တကယ်ပဲ ဝက်အူချိုပေါင်းနဲ့ ဝက်အစာအိမ်ပေါင်း ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နေ့လယ်စာမတိုင်ခင်မှာ ကျွန်မတို့ နောက်တစ်အိုး ထပ်ပေါင်းလိုက်ရင် ဖြစ်ပါတယ်။ အသားပေါင်းပြီးရင် အူချိုနဲ့ ဝက်အစာအိမ်ကို အစ်မကို တစ်ဝက်ခွဲပေးမယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

ကျန်တစ်ဝက်ကို သူတို့ကိုယ်တိုင် စားသုံးရန် ချန်ထားမည်။ ကျန်အသားပေါင်းများကို အလုပ်ရုံဘက်သို့ ခွဲဝေပေးမည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အလုပ်သမားများသည် မည်သည့်အသားပေါင်းကို စားသုံးရသည်ကို အရေးမကြီးပေ။

ကျိုးရှီ၏မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ ဒါပေမယ့် ဝက်အူချိုပေါင်းနဲ့ ဝက်အစာအိမ်ပေါင်းကလွဲပြီး တခြားဟာတွေကိုလည်း ငါ့အတွက် များများထုပ်ပေးပါဦး။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဟိုင်က အရမ်းကြိုက်တာ"

နေ့လယ်ပိုင်းတွင် သူမ ပြန်မလာလျှင် ညနေပိုင်းတွင် သူမခင်ပွန်းသည် လျိုအိမ်တော်သို့ လာရောက်မည်မှာ သေချာသလောက်ဖြစ်သည်။

သို့သော် ယခုအခါ ရာသီဥတုက အေးသောကြောင့် အသားပေါင်းကို ပါဆယ်ယူသွားလျှင် ပျက်စီးမည်မဟုတ်ဘဲ သူမသည် မနက်ဖြန်တွင် စားသုံးနိုင်သည်။

"ရတာပေါ့" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း သူမသည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ဝက်ကလီစာနှင့် ဝက်ခေါင်းသားများ ပိုမိုဝယ်ယူခိုင်းရပေလိမ့်မည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

အလုပ်ရုံဘက်မှ အလုပ်သမားများသည် အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ ပင်ပန်းသောကြောင့် ကုန်ကျစရိတ်နည်းသော အသားဟင်းများ ထည့်ပေးခြင်းသည် မဖြစ်နိုင်စရာအကြောင်းမရှိပေ။

ထို့ပြင် သူမတို့မိသားစုဝင်များလည်း ကြိုက်နှစ်သက်ကြသည် မဟုတ်လား။

........

အားလုံး စကားပြောနေကြရင်း ဝက်ပေါင်ခြောက်သည် လျင်မြန်စွာ ပြင်ဆင်ပြီးစီးသွားသည်။

ထို့နောက် ဝက်အူချောင်း ပြုလုပ်ရန်အချိန်ကျလာသည်။

လျိုရှီတို့သည် ယခင်က ဝက်အူချောင်းကို မကြားဖူးဘဲ ယခင်က လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝယ်ယူလာသော အသားအားလုံးကို ဝက်ပေါင်ခြောက်အဖြစ် ဘာကြောင့်လုပ်သည်ကို ထူးဆန်းနေကြပြီး ယခုအခါ အကြောင်းရင်းကို သိရှိသွားကြသည်။

"ဒီအသားတွေက အပေါ်မှာ အသားနည်းများပြီး အဆီနည်းတာမို့ ဝက်အူချောင်းလုပ်ဖို့ အသင့်တော်ဆုံးပဲ။ အရင်က ကြိုတင်ဆေးကြောပြီး အခြောက်လှန်းထားခိုင်းတာ အခု သုံးလို့ရပြီ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း လျိုရှီကို ကြည့်လိုက်ပြီး "အမေ၊ ပြီးရင် အမေက အသားခွဲပေးပါ။ ဒီအသားတွေကို ဖြတ်ထုတ်ပြီး အဆီနဲ့အသားခွဲ၊ အကြောနဲ့ အခေါက်တွေကို ဖယ်ပေးပါ။ ကျန်တဲ့သူတွေက ရလာတဲ့ အသားကို အရင်ဆုံး အတုံးရှည်တွေ လှီးပြီးနောက် အပြားပါးပါးတွေ လှီးကြမယ်"

"အဆီကိုတော့ ခဏနေရင် အရင်ဆုံး အတုံးရှည်တွေနဲ့ အပြားပါးပါးတွေ လှီးပြီး အပြားပါးပါးတွေကို အမျှင်လေးတွေ ဒါမှမဟုတ် အတုံးသေးသေးလေးတွေ လှီးရမယ်။ အဆီကို လှီးဖြတ်တဲ့အခါ အသားထက် ပိုသေးအောင် သေချာလုပ်ရမယ်။ ဒီလိုဆိုမှ ကျွန်မတို့ ထည့်ထားတဲ့ ဝက်အူချောင်းက အဆီအသား ညီညီညာညာ ဖြစ်မှာ"

အားလုံး၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်ဝင်စားနေကြသော်လည်း မည်သူမျှ မေးမြန်းခြင်းမရှိပေ။

မကြာမီမှာပင် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အလုပ်များကုန်ကြသည်။

လူလေးယောက် အလုပ်လုပ်ရသည်မှာ အလွန်လျင်မြန်သည်။

နာရီဝက်ကျော်သာ အချိန်ယူလိုက်ပြီး အသားသည် ပြင်ဆင်ပြီးစီးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျန်သူများကို ဆက်လက်၍ အသားလှီးခိုင်းပြီး သူမကတော့ မနေ့က ဆေးကြောထားသော ဝက်အူသိမ်ကို သွားရောက်ပြင်ဆင်သည်။

ဝက်အူချောင်းအသားထည့်ရန်အတွက် ဝက်အူထဲမှ ဝက်အူသိမ်ကို အသုံးပြုပြီး ဤဝက်အူသည် အတော်လေးပါးလွှာသောကြောင့် ဝက်အူချိုပေါင်းအဖြစ် ပြုလုပ်ရန် သို့မဟုတ် ချက်ပြုတ်စားသုံးရန်အတွက် အူမကြီးလောက် မသင့်တော်ပေ။ သို့သော် ဝက်အူချောင်းပြုလုပ်ရန်အတွက်မူ အလွန်ကောင်းမွန်သည်။

အချို့သူများသည် သိုးအူသိမ်ကို ဝက်အူချောင်းပြုလုပ်ရန် အသုံးပြုကြသည်။ သို့သော် မြို့ပေါ်တွင် သိုးသားရောင်းချသူ နည်းပါးသောကြောင့် သူမသည် သိုးအူသိမ်ဝယ်ယူရန် မစဉ်းစားခဲ့ပေ။

ဝက်အူသိမ်သည် မနေ့က ဆေးကြောပြီးဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့တွင် နောက်တစ်ကြိမ် ပြင်ဆင်ရသည်မှာ မရှုပ်ထွေးပေ။

ဆေးကြောထားသော ဝက်အူသိမ်ကို ရေနွေးနွေးထဲတွင် စိမ်ပြီးနောက် အရက်ပြင်း ထည့်လိုက်ရုံသာ ဖြစ်သည်။

ထို့နောက် အခါးရည်တစ်ခွက်စာခန့် အချိန်စောင့်ပြီးနောက် ဝက်အူသိမ်ကို ဆယ်ယူ၍ သန့်ရှင်းအောင် ဆေးကြောပြီး အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ဝက်အူချောင်းထည့်ရန်အတွက် အူအခွံကို ပြင်ဆင်ပြီးနောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမွှေးအကြိုင်များ လှော်ခြင်းကို စတင်သည်။

သူမသည် မာလာနှင့် ချိုစပ် အရသာနှစ်မျိုး ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသောကြောင့် အမွှေးအကြိုင်များကို များများပြင်ဆင်ထားရမည်ဖြစ်သည်။

ပထမအဆင့်၊ ငရုတ်ကောင်းမှုန့်နှင့် ငရုတ်သီးမှုန့် ပြင်ဆင်သည်။

ငရုတ်ကောင်းကို ရေဖြင့် နှစ်မိနစ်ခန့် စိမ်ပြီး အပေါ်မှ ဖုန်မှုန့် စသည်တို့ကို ဆေးကြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ဒယ်အိုးထဲသို့ တိုက်ရိုက်ထည့်လိုက်သည်။

အရင်ဆုံး မီးအလယ်အလတ်ဖြင့် ရေခြောက်အောင် လှော်ပြီးနောက် မီးအေးအေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှော်၍ လက်ဖြင့် ချေမွနိုင်သည်အထိ လှော်ပြီးနောက် ထုတ်ယူ၍ အအေးခံထားလိုက်သည်။

ငရုတ်သီးကို မဆေးကြောဘဲ ဒယ်အိုးထဲသို့ ဆီထည့်ပြီး ငရုတ်သီးခြောက် ထည့်လိုက်သည်။

မီးအေးအေးဖြင့် ဖြည်းဖြည်းချင်း လှော်၍ အနံ့မွှေးလာသောအခါ ငရုတ်သီးကို ထုတ်ယူ၍ အအေးခံထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် ရရှိလာသော ငရုတ်ကောင်းနှင့် ငရုတ်သီးကို အမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်၍ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

ထို့ပြင် သကြားခဲကိုလည်း ပြင်ဆင်ပြီး သကြားခဲကိုလည်း အမှုန့်အဖြစ် ကြိတ်၍ အသင့်ပြင်ထားလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ဘက်မှ ပြင်ဆင်မှုများ ပြီးစီးသွားပြီး ကျိုးရှီတို့၏ အသားလှီးခြင်းလုပ်ငန်းသည်လည်း ပြီးဆုံးလုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သစ်သားပန်းကန်တစ်လုံးကို ယူလာပြီးနောက် ၈:၂ အချိုးအစားအတိုင်း လှီးဖြတ်ထားသော အသားနှင့် အဆီတုံးများကို ယူလိုက်သည်။

ထို့နောက် အသားနှစ်မျိုးကို သစ်သားပန်းကန်ထဲတွင် လက်ဖြင့် ရောနယ်လိုက်သည်။ ထို့နောက်မှ ဆား၊ အရက်ပြင်း၊ ငရုတ်ကောင်းမှုန့်နှင့် ငရုတ်သီးမှုန့်တို့ကို ထည့်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အသားတစ်ဖတ်စီတိုင်းတွင် အမွှေးအကြိုင်များ ကပ်နေစေရန် နောက်တစ်ကြိမ် နယ်လိုက်သည်။

ညီညီညာညာ နယ်ပြီးနောက် အဖုံးအုပ်၍ ဘေးတွင် ထားလိုက်သည်။

ထို့နောက် နောက်တစ်ပန်းကန်ကို စတင်ပြင်ဆင်သည်။

စတုတ္ထပန်းကန်သို့ ရောက်သောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမွှေးအကြိုင်များကို ပြောင်းလဲလိုက်ပြီး အမွှေးအကြိုင်များကို ဆား၊ သကြားခဲမှုန့်၊ အရက်ပြင်းနှင့် ပဲငံပြာရည်အဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်သည်။

ဤသည်မှာ အချိုအရသာအတွက် ဖြစ်သည်။

အားလုံးသည် ဘေးတွင် ကြည့်နေကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ရှင်းလင်းပြသမှုကို နားထောင်ရင်း လုပ်ဆောင်ရသည်မှာ သိပ်မရှုပ်ထွေးဟု ထင်မိကြသည်။

နောက်ထပ် အသားသုံးပန်းကန်ကို ရောစပ်ပြီးနောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဝက်အူချောင်းလုပ်ခြင်းမတိုင်မီ ပြင်ဆင်မှုများသည် ပြီးစီးသွားသည်။

"ဒီအသားတွေကို ဆားနယ်ထားလိုက်ပါ၊ ခဏနေရင် နေ့လယ်စာစားပြီးမှ ကျွန်မတို့ ဆက်လုပ်ကြမယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

ထို့နောက် ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့ကို ဝက်ကလီစာများ ဆေးကြောခိုင်းပြီး ခဏနေရင် အသားပေါင်းပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

သူမသည်မူ လျိုရှီနှင့် ကျိုးရှီတို့နှင့်အတူ နေ့လယ်စာအတွက် ဟင်းလျာများ ပြင်ဆင်သည်။

ယနေ့ နေ့လယ်ပိုင်းတွင် ဧည့်ခန်းတွင် ထမင်းစားသုံးသူမှာ သူတို့သုံးယောက်တည်းသာ ဖြစ်သောကြောင့် များများစားစား ပြင်ဆင်ရန် မလိုအပ်ပေ။

ထို့ကြောင့် ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့ ဝက်ကလီစာများ ဆေးကြောပြီး ပြန်လာသောအခါ သူတို့သုံးယောက်ဘက်တွင် ဟင်းလျာများ ပြင်ဆင်ပြီးဖြစ်သည်။

ဝက်ကလီစာများ ပြန်ရောက်လာသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မီးဖိုနောက်မှ နေရာကို ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး သူတို့နှစ်ဦး အသားပေါင်းပြုလုပ်သည်ကို ကြည့်နေသည်။

ကျိုးရှီသည် ဘေးတွင် စိတ်ဝင်စားစွာ ကြည့်နေပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ဆွဲခေါ်၍ ပေါင်းရည်ကို မည်သို့ ပြုလုပ်သည်ကို မေးမြန်းသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လျှို့ဝှက်မထားဘဲ ကျိုးရှီကို တိုက်ရိုက်ပြောပြလိုက်သည်။

သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် သူမ၏ ဤအစ်မသည် စကားစပ်မိ၍ မေးမြန်းခြင်းသာဖြစ်ပြီး အခြားအကြံအစည်မရှိဟု သိရှိသည်။ မဟုတ်လျှင် အမျိုးမျိုး၏ အချိုးအစားကိုပါ မေးမြန်းပေလိမ့်မည်။

"မင်းက တကယ်ကို ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ၊ အမွှေးအကြိုင်နဲ့ ဆေးဖက်ဝင်အပင်တွေကို အစားအစာလုပ်ဖို့တောင် စဉ်းစားနိုင်တယ်" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြောသည်ကို ကြားပြီးနောက် ကျိုးရှီသည် အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "အစ်မ ချီးကျူးလွန်းနေပြီ၊ ကျွန်မလည်း ကြားဖူးတာပါ"

"ဟဲဟဲ၊ ကြားဖူးရုံနဲ့ မှတ်မိပြီး လုပ်နိုင်တာ၊ ငါတော့ ဒီအရည်အချင်းမျိုး မရှိပါဘူး" ကျိုးရှီသည် ပြုံးလျက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါကြောင့် မင်းက တကယ်ကို တော်တာ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ဤချီးကျူးစကားသည် သူမ၏ စိတ်ထဲတွင် ဘာလို့များချိုမြိန်နေရတာလဲ။ အစ်မသည် အမှန်ကို ရိုးသားပေသည်။

"မင်းရဲ့ အစ်မက လက်ရာမကောင်းဘူး၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ဒီအသားပေါင်းလုပ်ဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဟိုင်ကလည်း ကြိုက်နှစ်သက်တယ်၊ ဒါကြောင့်..." ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရုတ်တရက် ကြည့်လိုက်ပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ရှိနေသည်။

ဤအမူအရာက လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရယ်မောစေခဲ့သည်။

"ဒါကြောင့် ဘာဖြစ်လဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရယ်မောခြင်းကို ထိန်းချုပ်၍ မေးလိုက်သည်။

ကျိုးရှီ၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

"အဲ၊ ဒါကြောင့် ငါက အသားဝယ်လာမယ်၊ နင်တို့ အချိန်ရရင် ငါ့အတွက် ပေါင်းပေးလို့ရမလား" ဤစကားကို ပြောရသည်မှာ အနည်းငယ် ရှက်စရာကောင်းသော်လည်း ကျိုးရှီသည် ပြောလိုက်သည်။

မတတ်နိုင်ပေ၊ အသားပေါင်းသည် အလွန်အရသာရှိသည်။ သူမ လျိုအိမ်တော်တွင် နေ့စဉ် မနေထိုင်နိုင်ဘဲ အမေနှင့် ညီမလေးတို့နှင့် အတူစားသောက်နေထိုင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။

ထို့ပြင် ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော အရာကို သူမသည် မိဘအိမ်သို့ အချို့ပို့ဆောင်၍ ဖခင်အား အရက်မြည်းဖို့ပေးရန် စိတ်ကူးထားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ကျိုးရှီကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်သည်။

"ဒါက လွယ်ပါတယ်၊ အစ်မ သူတို့နှစ်ယောက်နဲ့ တိုင်ပင်လိုက်ရင် ဖြစ်ပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

ပေါင်းရည်သည် အသင့်ရှိပြီးဖြစ်သောကြောင့် မီးဖိုချောင်တွင် အသားပေါင်းပြုလုပ်သည့်အလုပ်သည် ယခုအခါ သူမနှင့် မသက်ဆိုင်တော့ပေ။

ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့၏မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူတို့သည် လျိုအိမ်တော်၏ လက်အောက်ငယ်သားများသာ ဖြစ်သည်။

သခင်မလေးသည်မူ သခင်မကြီး၏ မွေးစားချွေးမဖြစ်သော်လည်း လျိုအိမ်တော်တွင် အဆင့်အတန်းမရိုးရှင်းဘဲ လျိုအိမ်တော်၏ တကယ့်သခင်မတစ်ဦးဟု ဆိုနိုင်လောက်သည်။

သခင်က လက်အောက်ငယ်သားနှင့် ကိစ္စရပ်များကို တိုင်ပင်ခြင်းမှာ ဘယ်လိုလုပ်ဖြစ်နိုင်ပါ့မလဲ။

သခင်မလေး၏စကားသည် သူတို့ကို အလွန်မျက်နှာသာပေးပေသည်။

ကျိုးရှီသည် ကြားပြီးနောက် စိတ်မဆိုးဘဲ သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မိမိ၏ တောင်းဆိုမှုကို ပြောပြလိုက်သည်။

ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့သည် ကြောက်လန့်တကြား ဖြစ်နေကြသည်။

"သခင်မလေး အားနာနေပြန်ပြီ၊ သခင်မလေး နောင်မှာ အသားပေါင်းစားချင်ရင် ကျွန်မတို့ကို တစ်ခွန်းပြောလိုက်ရင် ဖြစ်ပါတယ်" ချန်ရှီသည် ပြောရင်း ကျိုးရှီကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ကျိုးရှီ၏မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ဒါဆိုရင် အဲ့အတိုင်းပဲနော်၊ မနက်ဖြန်ကျရင် ကျွန်မ ဝက်ကလီစာနှစ်စုံ ပို့ပေးလိုက်မယ်"

ထို့နောက် "ဝက်ကလီစာ" ဟူသော စကားလုံးသုံးလုံးသည် သိပ်မယဉ်ကျေးဟု ခံစားရသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ညီမလေး၊ မင်း ပြောစမ်း၊ ဒီဝက်ကလီစာက ပေါင်းလိုက်ရင် ဒီလောက်အရသာရှိတာ၊ ကောင်းတဲ့ ဝက်သားကို ပေါင်းရင်... အင်း... ဒါမှမဟုတ် တခြားအသား၊ အရသာက ပိုကောင်းနိုင်မလား" ကျိုးရှီသည် သူမ၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများကို လျင်မြန်စွာ ထုတ်ဖော်ပြသလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"တခြားအသား ပေါင်းလိုက်ရင် ပိုကောင်းမယ်လို့တော့ မဆိုလိုပါဘူး၊ ဒါပေမယ့် တခြားအသား ပေါင်းတာလည်း ဖြစ်ပါတယ်"

"ဥပမာ ကြက်ပေါင်း၊ ကြက်ပေါင်း၊ ငန်းပေါင်း စသည်တို့ပေါ့။ ပိုပြီး အသေးစိတ်ပြောရရင် ကြက်တောင်ပံ၊ ဘဲတောင်ပံ၊ ကြက်ခြေထောက်၊ ဘဲခြေထောက်တို့လိုမျိုးကို သီးသန့်ပေါင်းလို့ရတယ်။ ဝက်သားပေါင်းနဲ့ ပတ်သက်ရင်တော့ ဝက်ကလီစာ၊ ဝက်ခေါင်းသားနဲ့ ဝက်အမြီး၊ ဒီလိုနေရာတွေက ပေါင်းလိုက်ရင် အရသာပိုကောင်းတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရ၍ မျက်လုံးများ ရုတ်တရက် အရောင်တောက်သွားသည်။ "ဟုတ်တယ်၊ အမဲသားရှိရင် ပေါင်းလိုက်ရင် အရသာ အရမ်းကောင်းမှာ"

ကျိုးရှီသည် နားထောင်ရင်း တိတ်တဆိတ် မှတ်သားနေပြီး နောက်တစ်နေ့တွင် နည်းနည်းပါးပါးဝယ်ယူ၍ စမ်းသပ်ကြည့်ရန် တွေးနေသည်။

အမဲသားပေါင်း အရသာကောင်းသည်ကို ကြားသောအခါ တံတွေးမျိုချမိသည်။

သို့သော် ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခု မှားယွင်းနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

"အမဲသားက ဝယ်ရခက်တယ်၊ မတော်တဆ သေဆုံးတဲ့ နွားရှိရင်သာ၊ မဟုတ်ရင် နွားသတ်တာက ဥပဒေချိုးဖောက်မှုပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး "သိပါတယ် အစ်မရဲ့၊ ကျွန်မက ဒီအတိုင်းပဲ ပြောလိုက်တာပါ"

လယ်ယာစိုက်ပျိုးရေးခေတ်တွင် နွား၏ အခန်းကဏ္ဍသည် ကြီးမားသည်။ ဤတိရစ္ဆာန်၏ အဓိကအသုံးဝင်မှုမှာ စားသုံးရန်အတွက် မဟုတ်ပေ။

ယန်နိုင်ငံ၏ ဥပဒေအရ နွားသတ်သူသည် ပြစ်ဒဏ်ကြီးလေးသည်။

ဝက်အူချိုပေါင်းနှင့် ဝက်အစာအိမ်ပေါင်း ဒယ်အိုးထဲမှ ထွက်လာသည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဘေးတွင် ဆက်ရပ်မနေတော့ပေ။

ဝက်အူချိုပေါင်းနှင့် ဝက်အစာအိမ်ပေါင်းအချို့ကို ယူ၍ ဘေးသို့ သွားကာ အရသာရောစပ်လေသည်။

ကျိုးရှီသည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ နောက်တစ်ကြိမ် အံ့ဩသွားသည်။

"ဒါ... အသားပေါင်းက အမွှေးအကြိုင် ထပ်ထည့်ရသေးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်ပြီး "သေချာပေါက်ကြီး ထည့်စရာမလိုပါဘူး၊ ထည့်မထည့်က ကိုယ့်အကြိုက်ပေါ်မှာ မူတည်ပါတယ်။ ကျွန်မ အထင်ကတော့ နည်းနည်း ထည့်လိုက်ရင် အရသာက ပိုပြီး မှန်တယ်"

နီရဲနေသော ငရုတ်ဆီကို ကြည့်၍ ကျိုးရှီသည် တံတွေးမျိုချမိသည်။

"မင်းရဲ့ ဒီအမွှေးအကြိုင်တွေကို ငါ့ကိုလည်း နည်းနည်းထည့်ပေးလိုက်ဦး" ဟု တိုက်ရိုက်တောင်းလိုက်သည်။

ဤအမွှေးအကြိုင်ကို အသားပေါင်းထဲသို့ ရောစပ်လိုက်လျှင် ကြည့်ရသည်မှာပင် အရသာရှိလှသည်။

အသားပေါင်းကို ဒီလိုစားလို့ရတယ်ဆိုတာ အရင်ကများသိခဲ့ရင်...

မဟုတ်ဘူး၊ အသားပေါင်းကို အရသာစပ်ပြီး တွဲစားရင် ပိုအရသာရှိတယ်ဆိုတာ အရင်ကသိခဲ့ရင်တောင်၊ သူမနှင့် သူမခင်ပွန်းသည် မနေ့ညကလည်း ရသည်အထိ မစောင့်နိုင်ဘဲ ဆက်ပြီးစားမိကြဦးမှာပင်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဂရုစိုက်မနေတော့ဘူး အပြန်ကျ အကုန်သယ်သွားလိုက်တော့မယ်။ အသားပေါင်းထဲမထည့်ဘဲ ထမင်းနဲ့နယ်စားရင်တောင် စားကောင်းမှာသေချာတယ်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရယ်မောမိပြီး မီးဖိုနောက်တွင် အလုပ်များနေသော ချန်ရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ကျိုးရှီသည် လိုက်၍ ချန်ရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

ချန်ရှီသည် ရယ်မောခြင်းကို မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

"သခင်မလေး ကြိုက်တယ်ဆိုရင် နေ့လယ်ပိုင်းမှာ ကျွန်မ လုပ်ပေးပါ့မယ်"

ကျိုးရှီ၏မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး အလျင်အမြန် ကျေးဇူးတင်စကားဆိုသည်။

မီးဖိုချောင်ထဲတွင် ရယ်မောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

.......

နေ့လယ်စာစားချိန်တွင် ကျိုးရှီသည် ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်နှင့် ရောစပ်ထားသော အသားပေါင်းကို စားသုံးပြီးနောက် အလွန်အံ့ဩသွားသည်။

"ညီမလေး၊ မင်းရဲ့ ဒီငရုတ်ဆီက တကယ်ကို အံ့ဩစရာပဲ၊ ဘယ်အစားအစာထဲထည့်ထည့် အဲ့ဒီအစားအစာရဲ့ အရသာက တစ်ဆင့်တက်သွားတယ်။ ဒီအသားပေါင်းကို ငါနဲ့ မင်းရဲ့ အစ်ကိုဟိုင်က မနေ့ညက အကောင်းဆုံးအရသာလို့ သတ်မှတ်ထားတာ၊ ဒီနေ့ မင်း ငရုတ်ဆီထည့်ထားတဲ့ အသားပေါင်းနဲ့ နှိုင်းယှဉ်ကြည့်တော့ မနေ့ညက အရသာက တစ်ဆင့်ကျသွားပြီ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားပြီး "ဒါက အစ်မနဲ့ အစ်ကိုဟိုင်က ကျွန်မတို့လိုပဲ စပ်တာကြိုက်လို့ပါ" ပြောရင်း စားပွဲပေါ်မှ ဟင်းလျာများကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့အိမ်က အရသာပြင်းတာ ကြိုက်တယ်။ အိမ်မှာ ငရုတ်သီးသုံးစသုံးကတည်းက စားပွဲပေါ်က ဟင်းလျာတွေထဲမှာ အစပ်မပါတာကို မရှိဘူး"

ကျိုးရှီသည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်ပြီး လျိုရှီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ပြောရရင် အမေ့ဆီမှာ ဒီလောက်ကြာအောင် နေပြီး အမေ့အိမ်က ထမင်းဟင်းတွေ စားနေကျဖြစ်သွားတော့ ပြန်သွားပြီး အိမ်က ထမင်းဟင်းတွေ စားရတာ ဘယ်လိုစားစား အရသာမရှိဘူး။မနေ့ညက အသားပေါင်းစားရတော့မှ အရသာနည်းနည်း တွေ့သွားတယ်"

ကျိုးရှီသည် ပြောရင်း မျက်နှာ ရှုံ့မဲ့သွားသည်။

"ဒီလိုပြောတော့ ငါ မင်းတို့ဆီ လာနေချင်ပြန်ပြီ"

လျိုရှီသည် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ပြန်လာနေလေ"ေ

ဤအချိန်အတောအတွင်း ကျိုးရှီနှင့် ပေါင်းသင်းဆက်ကြည့်ပြီးနောက် သူမသည် ထိုမွေးစားချွေးမကို အမှန်တကယ် ချစ်ခင်သွားသည်။

ဤကလေးသည် သူမသမီးထက် သိပ်မကြီးသော်လည်း သူအသမီးထက် ချွဲနွဲ့တတ်သောကြောင့် သူမကို မိခင်တစ်ယောက်၏အောင်မြင်မှုကို ပိုမိုခံစားစေသည်။

ကျိုးရှီသည် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အမေ့သားကတော့ ခဏနေရင် ရောက်လာမှာ သေချာတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လျိုရှီတို့ကို အကြည့်ချင်းဆုံကာ ရယ်မောစေခဲ့သည်။

.....

ထမင်းစားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လူအနည်းငယ်နှင့်အတူ ဝက်အူချောင်းထည့်ခြင်းကို စတင်သည်။

ဝက်အူချောင်းထည့်သည့်စက် မရှိသောကြောင့် တူဖြင့်သာ ထည့်ရသည်။

ကျိုးရှီတို့သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏လုပ်ဆောင်နည်းကို အလွန်အံ့ဩသွားပြီး သင်ယူပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ လိုက်လုပ်ကြသည်။

လူငါးယောက်သည် နာရီဝက်ကျော်ကြာ ထည့်ပြီးနောက်မှ ဝက်အူချောင်း ထည့်လို့ပြီးသွားသည်။

နောက်ဆုံးတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချန်ရှီနှင့် မာရှီတို့ကို မိမိနှင့်အတူ ဝက်အူချောင်းကို ခြံထဲတွင် ချိတ်ဆွဲရန် စီစဉ်ပြီးနောက်မှ လက်ထဲမှ အလုပ်ကို ပြီးစီးသွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မနက်ဖြန်ကျရင် အပ်နဲ့ ဝက်အူချောင်းအခွံကို ဖောက်ပြီး အထဲက လေကို ထုတ်လိုက်ပါ။ ပြီးတော့ သူတို့ကို ဒီမှာ ဆယ်ရက်လောက် လေခြောက်ခံပြီးရင် စားလို့ရပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အားလုံးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်မနဲ့ မာရှီကိုပဲ အပ်ထားလိုက်ပါ" ချန်ရှီသည် ရှေ့တိုး၍ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချန်ရှီကို ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

စဉ်းစားပြီးနောက် ဝက်အူချောင်းဘေးသို့ လျှောက်သွား၍ သူတို့နှစ်ဦးကို အူအခွံထိုးခြင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ သတိပြုရမည့်အချက်များကို ပြောပြပြီးနောက်မှ ထွက်ခွာခဲ့သည်။

......

ဝက်အူချောင်းကိစ္စ ပြီးစီးသွားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ အားလပ်သွားလေသည်။

အိမ်နောက်ဘက်သို့ ပြန်၍ အနားယူမည်အပြုတွင် ကျိုးရှီက တားဆီးလိုက်သည်။

ဤရာသီဥတုသည် အပြင်တွင် အတော်လေးအေးသောကြောင့် ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ အခန်းသို့ ပြန်ခဲ့သည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ရှာခြင်းမှာ မနက်ဖြန်တွင် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ သွားရောက်မည့်ကိစ္စအတွက် ဖြစ်သည်။

မနေ့က သူမ အိမ်ပြန်ခဲ့သောကြောင့် အချို့အတွေးများ ရှိနေသော်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် စကားပြောရန် အခွင့်အရေးမရှိခဲ့ပေ။

သို့သော် သူမသည် လျိုအိမ်တော်သို့ စောစီးစွာ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။ ယခုအခါ အားလပ်နေသောကြောင့် သူမ၏ ညီမလေးနှင့် စကားပြောဆိုခြင်းသည် ကောင်းမွန်ပေသည်။

"အရင်က အစ်ကိုကြီးက ပြောထားတဲ့ မင်းကို ကျိုးမိသားစုခြံနဲ့ မောက်အာခြံကို ပေါင်းပေးမယ်ဆိုတဲ့ကိစ္စလေ။ အဲ့ဒါ ပြီးခါနီးနေပြီလို့ ကြားတယ်။

ဒါပေမယ့် ခြံကြီးတွေဖြစ်ပြီး ပေါင်းလိုက်ရင် စီမံခန့်ခွဲရမယ့် မြေက အရမ်းများသွားတယ်။ ခြံတစ်ခြံအဖြစ် ပြောင်းလဲလိုက်ရင် အိမ်တော်ကို နေရာအသစ် ရွေးချယ်ရမယ်ထင်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့ဩသွားသည်။

"အရင်က ခြံနှစ်ခြံက အိမ်တော်တွေကို သုံးလို့မရတော့ဘူးလား" ဟု မေးလိုက်သည်။

ခြံထဲမှ အိမ်တော်တွေက အရမ်းခမ်းနားပြီး အတွင်းမှာ သစ္စာခံလက်အောက်ငယ်သားများစွာ မွေးထားတယ်လို့ ပြောကြတယ် မဟုတ်ဘူးလား။

All Chapters