ကျိုးမိသားစုခြံသို့ သွားရောက်ခြင်း

"သုံးလို့ရတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် ခြံနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းပြီး အိမ်တော်နှစ်ခုကို ဆက်လက်ထိန်းသိမ်းထားရင် ပေါင်းပြီးစီမံခန့်ခွဲဖို့အတွက် အဆင်မပြေမှာ စိုးရိမ်ရတယ်" ကျိုးရှီက မေးလိုက်သည်။

"သီးသန့်စီမံခန့်ခွဲလို့မရဘူးလား၊ ဘာလို့ ပေါင်းရမှာလဲ"

ကျိုးရှီသည် အံ့ဩသွားသည်။

"ရတော့ ရပါတယ်၊ ဒါပေမယ့် သီးသန့်ခွဲလိုက်ရင် ခြံနှစ်ခုကို ပေါင်းရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က မရှိတော့ဘူးလေ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ပေါင်းစည်းရတဲ့ အဓိပ္ပာယ်က ခြံနှစ်ခုကို တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းဖို့ မဟုတ်ဘဲ ခြံနှစ်ခုကြားက လယ်မြေတွေကို လျှော့ချပြီး ခြံရဲ့ ကိုယ်ပိုင်လွတ်လပ်မှုကို မြှင့်တင်ဖို့ပါ။ ကျွန်မ နေ့တိုင်း ခြံထဲကို သွားလို့မရဘူး၊ ခြံကို နောက်ဆုံးမှာ ခြံထဲက လူတွေကိုပဲ စီမံခန့်ခွဲခိုင်းရမှာပါ။

တကယ်လို့ အိမ်တော်နှစ်ခုကို တစ်ခုအဖြစ် ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် အိမ်တော်နှစ်ခုက အိမ်တော်ထိန်းတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် လက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ ကျွန်မလည်း အဲ့ဒီအိမ်တော်ထိန်းနှစ်ယောက်ရဲ့ အခြေအနေကို မသိဘူး၊ လူမှားရွေးမိရင် အဲ့ဒီအခါကျရင် ပြဿနာတက်နိုင်တယ်။

ဒါကြောင့် ကျွန်မ တွေးမိတာက အရင်အတိုင်းပဲ ထားလိုက်တာ ပိုကောင်းမယ်။ အိမ်တော်ထိန်းနှစ်ယောက်၊ တစ်ယောက်က တစ်ဖက်စီကို စီမံခန့်ခွဲပြီး အချင်းချင်း ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ရင် အကျိုးသက်ရောက်မှုက ပိုကောင်းနိုင်တယ်"

ကျိုးရှီ နားထောင်ကြည့်ပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"မင်း ဒီလိုပြောလိုက်တော့ သီးသန့်စီမံခန့်ခွဲတာက ပိုကောင်းပုံပဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဒီကိစ္စကို ပြောမှတော့ အစ်မ၊ ကျွန်မ အစ်မကို မေးချင်တာ ရှိတယ်။ ကျိုးမိသားစုခြံနဲ့ မောက်အာခြံက အိမ်တော်ထိန်းနှစ်ယောက်အကြောင်း ဘယ်လောက်သိလဲ"

ကျိုးရှီသည် အံ့ဩသွားသည်။

"ကျိုးမိသားစုခြံက အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကိုတော့ ငါ အကြိမ်အနည်းငယ် တွေ့ဖူးတယ်။ မောက်အာခြံဘက်ကတော့ အခြေအနေမသိဘူး" ကျိုးရှီ ခေါင်းခါလိုက်သည်။

ယခင်က သူမသည် မောက်အာခြံမှာ အစ်ကိုကြီး၏ ပိုင်ဆိုင်မှုဖြစ်ကြောင်းပင် မသိခဲ့ပေ။

ဟုတ်သည်၊ အခြားသူများက အစ်ကိုကြီးကို ပေးအပ်ခြင်း ဖြစ်နိုင်ခြေပိုများသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ အစ်ကိုကြီးသည် ချင်းရှီမြို့သို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ မကြာသေးပေ။

"ဒါဆိုရင် ဒီအိမ်တော်ထိန်းဖန်အကြောင်း ပြောပြပါဦး။ ဒီလူက ဘယ်လိုလဲ"

ကျိုးရှီသည် ပြန်ဖြေပြီးနောက်မှ "ဒီအိမ်တော်ထိန်းဖန်က အသက်ငါးဆယ်ကျော်ရှိပြီ၊ ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် ကျိုးမိသားစုခြံမှာ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်နေတာ ကြာပြီ။

အရင်က ငါ အဖေ ပြောတာ ကြားဖူးတယ်၊ အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကလည်း မိသားစုတစ်စုလုံး ကျွန်အဖြစ် ရောင်းစားခံရပြီး ငါတို့ ကျိုးမိသားစုကို ရောက်လာတာတဲ့။ နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့အဖေက သူ့မှာ အရည်အချင်းနည်းနည်း ရှိတာကို မြင်တော့ သူ့ကို ခြံထဲမှာ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် စီစဉ်ပေးလိုက်တယ်။ ဒီလိုနဲ့ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာသွားတယ်"

"အဲ့ဒီအိမ်တော်ထိန်းဖန်ရဲ့ မိသားစုရော" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်လက်မေးမြန်းသည်။

"ခြံထဲကိုပဲ သွားကြတယ်၊ အိမ်တော်ထိန်းဖန်က နောက်ပိုင်းမှာ ငါ့အဖေကို တောင်းဆိုပြီး မိသားစုတစ်စုလုံးကို ခြံထဲမှာ စီစဉ်ပေးလိုက်တယ်။ အိုး၊ သူတို့ရဲ့ ကျွန်စာချုပ်တွေက ခြံရဲ့ မြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်နဲ့အတူတူပဲ၊ အားလုံး မင်းကို ပေးလိုက်ပြီနော်" ကျိုးရှီက ထပ်ထည့်ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အစပိုင်းတွင် ကျိုးရှီပေးခဲ့သော သစ်သားသေတ္တာကို သတိရ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အားလုံး ကျွန်စာချုပ်ရှိရင် ဖြစ်တယ်၊ ဒီလိုလူတွေကို သုံးရတာလည်း စိတ်အေးရတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

ကျိုးရှီသည် လိုက်ပါ၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငါ့အဖေ အရင်က ပြောဖူးတယ်၊ ဒီအိမ်တော်ထိန်းဖန်က အလုပ်လုပ်တာ သေသပ်ပြီး သစ္စာရှိတယ်။ ကျိုးမိသားစုခြံက သူ့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ နှစ်စဉ် ရိတ်သိမ်းမှုက အရမ်းမများပေမယ့်ပေမယ့် အမြဲတမ်း ငြိမ်းချမ်းပြီး ခြံထဲက လယ်သမားတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ဘာလို့ ငါ့အဖေက ခြံထဲက လယ်သမားတွေနဲ့ ဆက်ဆံရေးကောင်းဖို့ လိုအပ်တယ်လို့ ထင်လဲဆိုတာနဲ့ပတ်သတ်ပြီး မင်းအံ့ဩနေမှာပေါ့။"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

သူမသည်လည်း ဤအယူအဆကို ထောက်ခံပေမယ့်...

ရှေးခေတ်တွင် လယ်သမားများ၏ အဆင့်အတန်းသည် နိမ့်ကျပြီး ခြံထဲတွင် သူတို့ကို စိုက်ပျိုးခိုင်းခြင်းဖြင့် အသက်မွေးဝမ်းကျောင်းပြုကြသည်။

တစ်ယောက်က ဖိနှိပ်သူ၊ တစ်ယောက်က ဖိနှိပ်ခံရသူ။ နှစ်ယောက်စလုံး သဟဇာတဖြစ်ရန် အလွန်ခက်ခဲသည်။

သို့မဟုတ် ဖိနှိပ်သူဖြစ်သော မြေရှင်သည် လယ်သမားများထံမှ အကျိုးအမြတ်ပိုမိုရရှိရန်သာ စဉ်းစားပြီး လယ်သမားများအတွက် များများစားစား မစဉ်းစားပေးပေ။

"ဒါကတော့ ကျိုးမိသားစုခြံက မြေကို ငါ့အဖေက ဝယ်ယူပြီးနောက် အနီးအနားက ရွာသူရွာသားအများစုက ပြောင်းရွှေ့သွားကြတယ်။ ပြီးတော့ ကျိုးမိသားစုခြံက ချင်းရှီမြို့နဲ့လည်း သိပ်မဝေးဘူး၊ မြို့ထဲမှာ အလုပ်ရှာရတာ အဆင်ပြေတယ်။ ငှားရမ်းခ မြင့်မားတဲ့အခြေအနေမှာ လယ်သမားတော်တော်များများက မြေမငှားတော့ဘူး။

ခြံထဲက လူတွေက လယ်လုပ်နိုင်တာ နည်းပါးတယ်၊ လယ်သမားတွေ ကူညီစိုက်ပျိုးမှသာ အလုပ်ပြီးမြောက်နိုင်မှာပါ"

ကျိုးရှီသည် ပြုံးလျက် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "အစ်ကိုကြီး မင်းကို ပေးတဲ့ အဲ့ဒီမောက်အာခြံက အရင်က မြေငှားမကုန်တဲ့ကိစ္စ ဖြစ်ဖူးတယ်။ ပြီးတော့ မောက်အာခြံက ငှားရမ်းခက ကျိုးမိသားစုခြံထက် နည်းနည်းပိုမြင့်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး နားလည်ကြောင်း ပြသလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျိုးမိသားစုခြံက ခြံထဲက လယ်သမားတွေနဲ့ ငှားရမ်းစာချုပ် ဘယ်လိုချုပ်လဲ"

"ကျိုးမိသားစုခြံက အရင်က အချိုးကျငှားရမ်းစနစ်ကို သုံးတယ်၊ အချိုးက ၄:၆။ လယ်သမားတွေက အထွက်နှုန်းရဲ့ လေးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းကို ရရှိနိုင်တယ်။"

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဒါပေမယ့် အရင်က အိမ်တော်ထိန်းဖန်က ငါ့အဖေကို အချိုးကျငှားရမ်းစနစ်ကို ပုံသေငှားရမ်းစနစ်အဖြစ် ပြောင်းလဲဖို့ အကြံပြုခဲ့တယ်။ ဆိုလိုတာက မြေတစ်ကွက်စီအတွက် ပုံသေငှားရမ်းခ သတ်မှတ်ပြီး ပိုလျှံတဲ့အပိုင်းကို လယ်သမားတွေက ရရှိသွားတာပေါ့။ ဒီလိုဆိုရင် ရာသီဥတုကောင်းသည်ဖြစ်စေ၊ ဆိုးသည်ဖြစ်စေ၊ ခြံထဲက ဝင်ငွေက ပြောင်းလဲမှာ မဟုတ်ဘူး။ တစ်ချိန်တည်းမှာပဲ လယ်သမားတွေရဲ့ ကြိုးစားအားထုတ်မှုကလည်း ပိုမြင့်မားလာမယ်။"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏မျက်လုံးများထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

ဤအိမ်တော်ထိန်းဖန်သည် အမှန်တကယ် ဦးနှောက်ကောင်းသောသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"ကျွန်မ နောင်မှာ ငရုတ်သီးနဲ့ ကန်စွန်းဥ စိုက်မှာဆိုတော့ လယ်သမားတွေနဲ့ အချိုးကျငှားရမ်းစနစ် ဒါမှမဟုတ် ပုံသေငှားရမ်းစနစ်နဲ့ သွားလို့ သိပ်မသင့်တော်တော့ဘူး" မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ စိုက်ပျိုးထားသော ငရုတ်သီးနှင့် ကန်စွန်းဥများကို သူမသည် ခွဲဝေပေးရန် ပြင်ဆင်မထားပေ။

ကျိုးရှီသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "မင်း ဘာအကြံအစည်ရှိလဲ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အနည်းငယ် စဉ်းစားလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ ကျွန်မ မြေမငှားတော့ဘဲ လူငှားပြီး စိုက်ပျိုးခိုင်းပြီး လယ်သမားတွေနဲ့ ငွေကြေးနဲ့ ရှင်းလင်းလိုက်ရင်ရော ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား"

သူမ၏ အစီအစဉ်မှာ ၂၁ ရာစုမှ ကျေးလက်ဈေး၏ လုပ်ဆောင်ပုံစံကို အတုယူရန် ဖြစ်သည်။

တက္ကသိုလ်မတက်မီက အဘွား၏ဇာတိရွာသို့ သူဌေးတစ်ဦး ရုတ်တရက် ရောက်လာပြီး မြေဧကများစွာကို ငှားရမ်း၍ ဟင်းသီးဟင်းရွက်ဈေးတစ်ခု တည်ထောင်ခဲ့သည်။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ တောင်သူများသည် အားလပ်ချိန်တွင် အလုပ်ဆင်းလေ့ရှိသည်။

စီမံခန့်ခွဲသူသည် အမှန်တကယ်အခြေအနေအရ လူများကို သတ်မှတ်ထားသော နေရာသို့ စီစဉ်ပေးသည်။

နေ့စဉ် အလုပ်ရက်များကို မှတ်တမ်းတင်ပြီးနောက် လကုန်တွင် ငွေရှင်းလင်းသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် အဘွားသည် ငွေရှာရန်အတွက် ဈေးတွင် အချိန်ကြာမြင့်စွာ အလုပ်လုပ်ခဲ့သည်။

လုပ်ခလစာ နိမ့်ကျသော်လည်း ရင်းနှီးသော ရွာသူရွာသားများနှင့် အတူတကွ အလုပ်လုပ်ရပြီး အလုပ်မပင်ပန်းသောကြောင့် သိပ်ပင်ပန်းသည်ဟု မခံစားရပေ။

ကျိုးရှီသည် စဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ငွေရရင် စပါးဝယ်လို့ရတယ်၊ လုပ်ခလစာ သင့်တော်ရင် ဖြစ်နိုင်လောက်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဝမ်းမြောက်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက်မှ သူမ၏ အစီအစဉ်ကို ကျိုးရှီအား ပြောပြလိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအခါကျရင် ခြံကနေ စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာတွေကို စုဝယ်ပြီး အလုပ်သမားတွေ အလုပ်ဆင်းလာရင် လိုအပ်တဲ့အခြေအနေအရ စိုက်ပျိုးရေးကိရိယာတွေကို သူတို့ကို ခွဲဝေပေးပြီး သက်ဆိုင်ရာနေရာကို သွားလုပ်ခိုင်းမယ်။ တစ်ချိန်တည်းမှာ မြေလှန်တာ၊ ပေါင်းသင်တာ၊ ပျိုးပင်ပြောင်းရွှေ့တာနဲ့ ရိတ်သိမ်းတာတို့ကို လုပ်ဆောင်မယ်၊ လူများရင် ခြံတစ်ခြံက မြေကို ကြည့်ရှုရတာ မခက်ခဲပါဘူး"

ငရုတ်သီးကို ငရုတ်သီးခြောက်အဖြစ် ပြုလုပ်ပြီးနောက် အလုပ်ရုံဘက်က တစ်ပေါင်လျှင် ကြေးပြား၁၅ပြားဖြင့် စာရင်းသွင်းမည်ဖြစ်သည်။

ငရုတ်သီးနှင့် ကန်စွန်းဥ၏ထုတ်လုပ်မှုသည် ခြံကနေ အလုပ်သမားများကို ပေးချေသော လုပ်ခလစာထက် များနေသမျှ သူမသည် အမြတ်အစွန်းရရှိမည်ဖြစ်သည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက လယ်သမားတွေကို စိုက်ပျိုးခိုင်းမှာလား" ကျိုးရှီသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ဤသို့သော အကြံအစည်ကို တင်ပြသူသည် သူမ၏ညီမလေးသည် ပထမဆုံးပင် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ညီမလေး စိုက်ပျိုးသော အရာသည် ထူးခြားသောကြောင့် အခြားသူများသည် သူမကဲ့သို့ စိုက်ပျိုးရန်အတွေ့အကြုံ မရှိဘဲ သူမက အားလုံးကို စိုက်ပျိုးရန် လမ်းညွှန်ပေးရန် လိုအပ်ပေသည်။

"လမ်းညွှန်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး၊ အလုပ်သမားတွေကို ကျွန်မရဲ့ တောင်းဆိုချက်အတိုင်း လုပ်ဆောင်ခိုင်းတာပါပဲ။"

"မင်းရဲ့ ဒီအကြံအစည်က ကြည့်ရတာတော့ ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒါပေမယ့် လုပ်ဆောင်တဲ့အခါ ပြဿနာတချို့ ကြုံတွေ့ရနိုင်တယ်။ မနက်ဖြန် ခြံထဲ သွားတဲ့အခါ မင်း အရင်ဆုံး အိမ်တော်ထိန်းဖန်နဲ့ စကားပြောကြည့်ပါဦး၊ သူက ကျိုးမိသားစုခြံမှာ ဆယ်နှစ်ကျော်ကြာ ခြံကို စီမံခန့်ခွဲခဲ့တာဆိုတော့ အခြေအနေအများကြီး သိတယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး "အင်း"

ထို့နောက် မျက်လုံးများက လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ဒါပေမယ့် တစ်ယောက်တည်းနဲ့ သီးသန့်စကားပြောဖို့ မလိုအပ်ပါဘူး၊ အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်လုံးကို ကျွန်မ မမြင်ဖူးသေးဘူး၊ မနက်ဖြန် အတူတူတွေ့ပြီး စကားပြောပြီးမှ ဆက်ပြောကြတာပေါ့"

အထူးသဖြင့် ယခုအခါ ကျိုးမိသားစုခြံနှင့် မောက်အာခြံတို့ ပေါင်းစည်းနေသောကြောင့် သူမသည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကို မျက်နှာသာအများကြီး ပေးသည်ဟု အထင်မခံချင်ပေ။

ကျိုးရှီသည် ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီနှင့် စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီးနောက်မှ ထွက်သွားခဲ့သည်။

သူမ၏အစီအစဉ်ကို ကျောက်ဖူအား အသိပေးပြီးနောက် ကျောက်ဖူသည် ကျောက်ခန်းကို သတင်းပို့ရန် စီစဉ်လိုက်သည်။

....

နောက်တစ်နေ့။

လီရှောင်သည် မြို့ပေါ်သို့ မသွားဘဲ မြင်းစီး၍ ရှေ့မှ ဦးဆောင်ကာ မြင်းလှည်းနှစ်စီးကို ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။

ကျိုးမိသားစုခြံနယ်နိမိတ်သို့ ရောက်သည်နှင့် လူသုံးယောက်သည် လူတစ်စုနှင့် အခြားအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့နှင့်အတူ လမ်းဘေးတွင် စောင့်ဆိုင်းနေသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ထိုလူသုံးယောက်သည် အဝတ်အစားများ သပ်ရပ်စွာ ဝတ်ဆင်ထားပြီး ကျိုးမိသားစုခြံ၊ မောက်အာခြံနှင့် မုန့်မိသားစုခြံတို့မှ အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက် ဖြစ်ကြသည်။

သုံးယောက်၏ နောက်တွင် ရပ်နေသူများမှာ ကျိုးမိသားစုခြံထဲမှ လက်အောက်ငယ်သားဆယ်ယောက်ခန့် ဖြစ်ကြသည်။

အခြားအဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့မှာမူ အပြာရောင်နှင့် အနက်ရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားပြီး လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့ စီစဉ်သော အစောင့်အရှောက်များ ဖြစ်ကြသည်။

"အခုရောက်လာတာ သခင်မလေးလင်းရဲ့ လူတွေလား" လီရှောင်တို့ မရောက်သေးမီမှာပင် ရှေ့မှ ဦးဆောင်သော ကြမ်းတမ်းသော ယောက်ျားတစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်" လီရှောင်သည် ပြန်ဖြေသည်။

ရှေ့မှ လူများမှသာ သတိထားမှု လျော့ကျသွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အိမ်တော်ထိန်းဖန်တို့၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

ခဏအကြာတွင် မြင်းလှည်းသည် နောက်ဆုံးတွင် အိမ်တော်ထိန်းဖန်တို့ရှေ့တွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

အိမ်တော်ထိန်းဖန်သည် အခြားအိမ်တော်ထိန်းနှစ်ယောက်နှင့် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူက အခြားနှစ်ယောက်ကို ဦးဆောင်၍ ရှေ့တိုးကာ မြင်းလှည်းကန့်လန့်ကာကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဖန်မင်..."

"ကျုံးကွေ့..."

"ချောင်သယ်..."

"သခင်မလေးကို တွေ့ဆုံဂါရဝပြုပါတယ်"

လှည်းထဲမှ လူတစ်ယောက်က လက်ဆန့်၍ ကန့်လန့်ကာကို ဖွင့်လိုက်သည်။

"သခင်မလေးက အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကို ရှေ့တိုးပြီး စကားပြောခိုင်းပါတယ်" ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ ကြည်လင်သော အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် ခေါင်းငုံ့၍ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး စိတ်ထဲတွင် သခင်အသစ်သည် ဖန်မင်အပေါ် အမှန်တကယ် မတူညီဟု တွေးလိုက်သည်။

ရောက်လာသည်နှင့် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ရောက်လာပြီး ယခုအခါ ဖန်မင်ကို ရှေ့တိုး၍ စကားပြောခိုင်းသည်။

ဖန်မင်သည်မူ မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး" ဟု မြင်းလှည်းဘက်သို့ ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အသံအတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ဤဖန်မင်သည် အစ်မကျိုးရှီ ပြောပြသည့်အတိုင်း အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ်ဖြစ်ပြီး အတော်လေး သစ္စာရှိပုံရသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

သူမ၏ အကြည့်သည် နောက်သို့ ဆက်လက်၍ ရောက်ရှိသွားသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သုံးယောက်၏ နောက်မှ မလှမ်းမကမ်းတွင် လက်အောက်ငယ်သားဆယ်ယောက်ခန့် မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသည်ကို သတိပြုမိသည်။

ညီညီညာညာ၊ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခေါင်းငုံ့ထားပြီး လှုပ်ရှားခြင်းမရှိပေ။

လျန်ယွီနှင့် သခင်လေးကျိုးတို့ စီစဉ်သော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့သာ ရပ်နေသော်လည်း ဦးဆောင်သူနှစ်ယောက်မှလွဲ၍ အားလုံး ခေါင်းငုံ့ထားကြသည်။

ထိုနှစ်ယောက်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ သူတို့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီးနောက် ရှေ့တိုးလာကြသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး ဟွမ်ဆန်း၊ ကြီးကြပ်သူလျန်ရဲ့ အမိန့်အရ ကျိုးမိသားစုခြံကို လာရောက်စောင့်ရှောက်တာပါ။ သခင်မလေးလင်းကို တွေ့ဆုံဂါရဝပြုပါတယ်" အပြာရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော ဟွမ်ဆန်းက ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်မျိုး လျိုဝူ၊ သခင်လေးရဲ့ အမိန့်အရ ညီအစ်ကိုတချို့ကို ခေါ်ပြီး ကျိုးမိသားစုခြံကို လာရောက်စောင့်ရှောက်တာပါ။ သခင်မလေးလင်း ဘာအမိန့်ရှိရှိ ကျွန်တော်မျိုးကို အမိန့်ပေးနိုင်ပါတယ်" အနက်ရောင်ဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လျိုဝူသည်လည်း လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်သောအခါ သူတို့နှစ်ဦး၏ စိတ်ထဲတွင် အမှန်တကယ် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

သူတို့ ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ရောက်ရှိလာသည်မှာ ရက်အနည်းငယ် ရှိပြီဖြစ်ပြီး မလာခင်က ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် သူတို့ကို သီးသန့်မှာကြားခဲ့ပြီး ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ရောက်ပြီးနောက် ကျိုးမိသားစုခြံကို ကောင်းစွာ စောင့်ရှောက်ရန် ပြောကြားခဲ့သည်။

ထို့ပြင် သခင်မလေးလင်း၏ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုခုကို တွေ့ရှိလျှင် အစီရင်ခံရမည်ဖြစ်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် သခင်လေးကျိုးတို့သည် သခင်မလေးလင်းကို အလွန်အလေးထားကြသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် သူတို့သည် သခင်မလေးလင်းအကြောင်း စုံစမ်းခဲ့ပြီး ရရှိလာသော သတင်းများက သူတို့ကို အနည်းငယ် အံ့ဩစေခဲ့သည်။

ဤသခင်မလေးလင်းသည် ယခင်က ဘာနာမည်မှမရှိခဲ့ပေ။

အိုး... မဟုတ်ဘူး၊ နာမည်မရှိဟု ဆိုလျှင်ပင် လွန်လွန်းသည်၊ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ယခင်က သူမသည် အရူးမလေးတစ်ဦးပင် ဖြစ်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤသို့ဖြစ်လေလေ သူတို့ ပို၍ မထီမဲ့မြင်မပြုဝံ့လေလေ ဖြစ်သည်။

အရည်အချင်းမရှိဘဲ တောသူတောင်သား အရူးမလေးတစ်ဦးသည် ဤမျှလောက် အင်အားကြီးသော အဖွဲ့နှစ်ဖွဲ့နှင့် ဘယ်လိုများပူးပေါင်းဆောင်ရွက်နိုင်ခဲ့တာလဲ။

စုံစမ်းရရှိထားသော ထိုသတင်းများကြောင့် သခင်မလေးလင်းကို မမြင်ဖူးမီက သူတို့တွင် ခန့်မှန်းချက်များနှင့် စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာ ရှိခဲ့သည်။

ရဲရင့်သော အမူအရာ သို့မဟုတ် ညှို့ဓာတ်ပြင်းသော အမူအရာ စသည်တို့ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အမှန်တကယ် သခင်မလေးလင်းသည် သန့်ရှင်းလှပသော မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်လိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။

ထို့ပြင် အသက်ငယ်သောကြောင့် ရုပ်ရည်သည်ပင် အပြည့်အဝ မဖွံ့ဖြိုးသေးပေ။

လှပသော်လည်း အနည်းငယ် ငယ်ရွယ်နေသေးပြီး သူမသည် အလှကြောင့် အောင်မြင်သည်ဟု ဆိုလျှင် သူတို့ကိုယ်တိုင်ပင် မယုံကြည်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူတို့နှစ်ဦးကို ပြုံးပြလိုက်ပြီး "နှစ်ယောက်လုံးကို အားကိုးရပါပြီ"

သူတို့နှစ်ဦးသည် နောက်တစ်ကြိမ် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်း ယဉ်ကျေးနေပြီ"

ထို့နောက် ဘေးသို့ ဆုတ်သွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခါမှ ဖန်မင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"အားလုံးကို ထခိုင်းလိုက်ပါ" ဟု ပြောလိုက်သည်။ အသံသည် ဘာခံစားချက်မှ မရှိဘဲ ပေါ့ပေါ့တန်တန်နှင့် လေးနက်သော ဖိအားကို ပေးစွမ်းနိုင်သည်။

"ကျေးဇူးပါ သခင်မလေး" ဖန်မင်သည် ထိုအခါမှ ကျောကို မတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် နောက်ပြန်လှည့်၍ မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူများကို ထခိုင်းလိုက်သည်။

လက်အောက်ငယ်သားများ ထရပ်ပြီးနောက် ခေါင်းငုံ့ထားဆဲဖြစ်ပြီး တီးတိုးစကားပြောဆိုခြင်း မပြုဝံ့ပေ။

ယခင်က အိမ်တော်ထိန်းဖန် သူတို့ကို ပြောခဲ့သည်မှာ ကျိုးမိသားစုခြံနှင့် သူတို့အားလုံးကို သခင်ကြီးက သခင်မလေးလင်းအား ပေးလိုက်သည်ဟု ဆိုသည်။

ထိုနေ့မှစ၍ သူတို့၏ သခင်သည် သခင်မလေးလင်း ဖြစ်လာပြီး သူတို့၏ လက်ရှိသခင်မလေး ဖြစ်လာသည်။

သခင်ပြောင်းလဲသွားသည်ဆိုသည်မှာ သူတို့၏ ဘဝသည် ကြီးမားသော ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်ပေါ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုသည်။

သူတို့သာမက အိမ်တော်ထိန်းဖန်လည်း ပါဝင်သည်။

သူတို့သည် ခြံထဲတွင် အိမ်တော်ထိန်းဖန်၏ အစီအစဉ်အတိုင်း အမြဲတမ်း လုပ်ဆောင်ခဲ့ကြပြီး ယခုအခါ အိမ်တော်ထိန်းဖန်သည် သခင်အသစ်ရှေ့တွင် မျက်နှာသာရရန် ကြိုးစားနေချိန်ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကို ဒုက္ခမပေးနိုင်ပေ။

"ရှေ့ကနေ လမ်းပြပါ၊ အိမ်တော်ထဲမှာ ပြောကြတာပေါ့" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

ခြံတစ်ခြံတွင် လက်အောက်ငယ်သား ဆယ်ယောက်ကျော်၊ ခြံသုံးခြံပေါင်းလျှင် လက်အောက်ငယ်သား သုံးဆယ်ကျော် ရှိပေလိမ့်မည်။

မတော်တဆ သူမသည် ဤမျှလောက် များပြားသော ကျွန်များ ရှိလာခဲ့သည်။

ဤမျှလောက် များပြားသော လူများ သူမကို ဒူးထောက်အရိုအသေပေးသည်ကို သူမ အမှန်တကယ် မကျင့်သားမရပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဖန်မင်သည် ပြန်ဖြေသည်။ ထို့နောက် အလျင်အမြန် ရှေ့မှ လမ်းပြလိုက်သည်။

လီရှောင်ကို မြင်သောအခါ လီရှောင်ကို အရိုအသေပေး၍ သခင်လေးဟု ခေါ်လိုက်သည်။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် ထိုမြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လီရှောင်ကို အရိုအသေပေးကြသည်။

ဤလူအကြောင်း သူတို့လည်း ကြားဖူးသည်၊ ကျွန်ဘဝမှ လာသော်လည်း အရည်အချင်းမသေးပေ။ သူတို့ မထီမဲ့မြင်မပြုဝံ့ပေ။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် လူကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့ရသောအခါ ပို၍ မထီမဲ့မြင်မပြုဝံ့သည့်အပြင် အနည်းငယ် ကြောက်ရွံ့သောစိတ်များပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သခင်လေး၏ ရုပ်ရည်သည် တကယ်ပဲ အနည်းငယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်။

သခင်မလေးသည် သူမအတွက် ဤသို့သော ခင်ပွန်းတစ်ယောက် ရွေးချယ်လိုက်သည်ဆိုသည်မှာ သခင်မလေး၏ အတွေးအခေါ်နှင့် စိတ်ထားသည် သူမ၏ အသွင်အပြင်နှင့် အလွန်မကိုက်ညီဟု ဆိုရပေမည်။

ဖန်မင်သည် ရှေ့မှ လမ်းပြ၍ တစ်နာရီကျော်ခန့် လျှောက်ပြီးနောက်မှ ခြံထဲမှ အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ဖန်မင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်းလှည်းမှ ဆင်းရန် ဖိတ်ခေါ်ပြီးနောက်မှ ကျိုးရှီလည်း ရောက်ရှိလာသည်ကို တွေ့ရှိရသည်။

ဖန်မင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ခြံသို့ လာရောက်ရာတွင် ပထမဆုံးနေရာအဖြစ် ကျိုးမိသားစုခြံကို ရွေးချယ်ခြင်းသည် ကျိုးရှီနှင့် ပတ်သက်သည်ကို သိရှိသောကြောင့် မပေါ့ဆဝံ့ပေ။

ခေါ်ဆိုသော အမည်ကို ပြောင်းလဲ၍ ကျိုးရှီကို သခင်မငယ်ဟု ခေါ်ဆိုပြီးနောက် သခင်မလေး၊ သခင်လေးနှင့် သခင်မငယ်တို့ကို အိမ်ထဲသို့ ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။

ထို့နောက် အလျင်အမြန် အစေခံကို အခါးရည်ပြင်ဆင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်နောက်သို့ လိုက်ပါ၍ အတွင်းသို့ လျှောက်သွားရင်း ဖန်မင်က သူမအား အိမ်တော်၏ အခြေအနေကို မိတ်ဆက်ပေးသည်ကို နားထောင်နေသည်။

အိမ်တော်သည် နေရာကျယ်ဝန်းပြီး အိမ်တော်ထဲတွင် ပန်းခြံရှုခင်း စသည်တို့လည်းရှိပြီး အလွန်ကောင်းမွန်စွာ တည်ဆောက်ထားသည်ကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အတော်လေး ကျေနပ်သွားသည်။

"ငါ အိမ်ထောင်မပြုခင်က တခါတလေ အဖေက တစ်မိသားစုလုံးကိုခေါ်ပြီး ခြံထဲမှာ အချိန်တစ်ခုလောက် အမြဲလာနေဖြစ်တယ်။ တစ်နှစ်ပတ်လုံးပေါင်းလိုက်ရင် နေထိုင်တဲ့အချိန်က သိပ်မများပေမယ့် သက်သောင့်သက်သာနေနိုင်ဖို့ အဖေက ဒီအိမ်တော်ဆောက်ဖို့ ငွေအများကြီး သုံးထားတာ။" ကျိုးရှီက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။