ဝက်နှင့်ကြက် မွေးမြူရေးခြံ တည်ထောင်ရန် စဉ်းစားခြင်း

ဖန်မင်သည် ဖိအားကို အံတု၍ ထိုအချိန်က အခြေအနေကို ပြန်လည်စဉ်းစားလိုက်သည်။

ထို့နောက် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရ၍ လီရှောင်ကို အလျင်အမြန် လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီပုဂ္ဂိုလ်က ထွက်ခွာမသွားခင် တောင်ဘက်ကို သွားပြီး သူ့သမီးကို ရှာဖွေဖို့လို့ ပြောပါတယ်"

လီရှောင်သည် အံ့ဩသွားသည်။

သမီးလား။ သူ့ဆရာသည် တစ်ယောက်တည်းဖြစ်ပြီး ဘယ်အချိန်က အိမ်ထောင်ပြုခဲ့တာလဲ။

မဟုတ်ဘူး၊ ထိုအဘိုးကြီးသည် အမှန်တကယ် သူ့ဆရာရော ဟုတ်ရဲ့လား။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ လီရှောင်သည် ဖန်ထန်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီအဘိုးကြီး သင်ပေးခဲ့တဲ့ လက်သီးသိုင်းပညာကို ထိုးပြ" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ထန်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီးနောက် လီရှောင်ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဖန်မင်သည် သားကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် နောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

ဖန်ထန်၏ ဘေးတွင် လူမရှိတော့ဘဲ ထို့နောက်မှ လက်သီးထိုးခြင်းကို စတင်သည်။

ဖန်ထန်၏ လက်သီးသိုင်းပညာသည် ထိုးချက်အားကောင်းပြီး လှုပ်ရှားမှုများ ပြောင်းလဲနိုင်သောကြောင့် အားလုံးကို အံ့ဩစေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့ပင်လျှင် ဖန်ထန် ဤလက်သီးသိုင်းပညာကို ထိုးပြသည်ကို မြင်တွေ့ပြီးနောက် ဖန်ထန်အပေါ် အမြင်ပြောင်းသွားသည်။

လီရှောင်သည်မူ မျက်လုံးများပင် အရောင်တောက်သွားသည်။

ဟုတ်သည်၊ အမှန်ပင် သူ့ဆရာ၏ လက်သီးသိုင်းပညာပင်။

လွန်ခဲ့တဲ့ ၇နှစ်တုန်းက သူ့ဆရာသည် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။

၎င်းကိုတွေးမိသောအခါ လီရှောင်သည် ဖန်ထန်ကို ကြည့်သော အကြည့်သည် အနည်းငယ် ရင်းနှီးသွားသည်။

ဆရာသည် လက်သီးသိုင်းပညာကို ဤကလေးအား သင်ကြားပေးရန် ဆန္ဒရှိသည်ဆိုသည်မှာ ဤကလေးကို သဘောကျသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ဤကလေးသည် သူ့ဆရာထံတွင် တရားဝင်တပည့်မခံရသော်လည်း သူ၏ဆရာတူညီငယ်တစ်ဝက်ပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်ထန် လက်သီးထိုးပြီးသောအခါ လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ကောင်းတယ်၊ ဒါပေမယ့် လှုပ်ရှားမှုတချို့ကို နည်းနည်းပြင်ဆင်လိုက်ရင် စွမ်းအားက ပိုပြင်းထန်လာမယ်" ဟု လမ်းညွှန်ပေးလိုက်သည်။

"ခဏနေရင် အပြင်ကို သွားပြီး ငါ မင်းနဲ့ လေ့ကျင့်ပေးမယ်"

ဖန်ထန်၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ကျေးဇူးပါ သခင်လေး" သခင်လေးက သူ့ကို လေ့ကျင့်ပေးမည်လား။ သူသည် ယခင်က တွေးပင် မတွေးဝံ့ခဲ့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံသော လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်အပေါ် ဘာကြောင့် ဒီလောက် ရင်းနှီးနေသည်ကို သူမ နားမလည်ပေ။

သို့သော် သူမသည် များများစားစား မမေးမြန်းခဲ့ပေ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နောက်ကျရင် လီရှောင်က သူမကို ပြောပြပေလိမ့်မည်။

"အင်း" လီရှောင်သည် ပြုံးလျက် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"သိုင်းပညာအပြင် စာတတ်သေးလား" ဟု ဆက်မေးသည်။

သူသည် အမှန်တကယ်တွင် စစ်ရေးဗျူဟာ တတ်ကျွမ်းသလောဟု မေးမြန်းချင်သည်။

သို့သော် ဤသည်မှာ ဖန်ထန်အတွက် တောင်းဆိုချက် မြင့်မားလွန်းသည်ဟု ထင်မိသည်။

သူ့ဆရာသည် သိုင်းပညာ၊ စစ်ရေးဗျူဟာ၊ စာပေပညာတို့တွင် အလွန်ကျွမ်းကျင်သော်လည်း သူသည် ဖန်ထန်ကို ဆယ်ရက်သာ လမ်းညွှန်ပေးခဲ့ပြီး ဖန်ထန်သည် ဆရာသင်ကြားပေးခဲ့သော လက်သီးသိုင်းပညာကို ကျွမ်းကျင်စွာ တတ်မြောက်သည်မှာပင် အလွန်ခက်ခဲပေသည်။

ဤကလေးသည် ကျွန်ဘဝမှ လာသည်၊ ဖန်မင်သည် ကျိုးမိသားစုခြံ၏ အိမ်တော်ထိန်းဖြစ်သော်လည်း အရည်အချင်းသည် အလွန်အကန့်အသတ်ရှိပြီး ဖန်ထန်ကို အရည်အချင်းရှိသူတစ်ယောက်အဖြစ် ပျိုးထောင်ရန် မလွယ်ကူပေ။

"တတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော်မျိုး စာတတ်မြောက်ရုံသာမက ကဗျာ၊ စာပေတို့တွင်လည်း အနည်းငယ် ကျွမ်းကျင်ပါတယ်။ ဒါပေမယ့်..." ဖန်ထန်သည် လီရှောင်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

လီရှောင်သည် မိမိကို ချစ်ခင်သည်ကို ခံစားရသောအခါ ဖန်ထန်သည် မိမိကိုယ်ကို လီရှောင်ကို သိပ်မကြောက်တော့ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

မိမိကိုယ်ကို ချီးကျူးစကားပြောပြီးနောက် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"ဒါပေမယ့် ဘာလဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် ပြုံးလျက် စကားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

ယခင်က ရှန်းရှန်းကို အခက်အခဲဖြစ်စေသော ကိစ္စကို ထားလိုက်လျှင် ဖန်ထန်၏ စရိုက်သည် အတော်လေး စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ စကားပြောသည်နှင့် ဖန်ထန်၏ အကြည့်သည် သူမနှင့် ဆုံသွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်နှာသည် ပို၍ နီရဲသွားသည်။

အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

သခင်မလေး၊ ခုနက အမူအရာက သူ့ကို နောက်ပြောင်နေတာလား။

သခင်မလေးက အရမ်းတည်ငြိမ်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဘာလို့ သခင်လေးလို ဖြစ်နေတာလဲ။ သခင်လေးဆီက ကူးစက်တာလား။

"ဒါပေမယ့် ကဗျာနဲ့ စာပေက သိပ်မကောင်းဘူး..." ဖန်ထန်၏ အသံသည် အနည်းငယ် တိုးသွားသည်။

သို့သော် ဧည့်ခန်းထဲမှ အားလုံး ကြားနိုင်လောက်သည်။

"ဟားဟား..." ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် မထိန်းနိုင်ဘဲ ရယ်သံထွက်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အားလုံး၏ အကြည့်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

မိန်းကလေးသည် စိုးရိမ်သွားပြီး အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့လိုက်သည်။

ထို့ပြင် လင်းရှောင်ယွဲ့အနားသို့ ပိုမိုကပ်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့အား အားလုံး၏ အကြည့်ကို ကာကွယ်ပေးရန် တောင်းဆိုသည်။

"ဟားဟား" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး အားလုံး၏အာရုံကို မိမိထံသို့ ဆွဲဆောင်လိုက်ကာ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကယ်တင်လိုက်သည်။

"မင်းက တကယ့်ကလေးပဲ။ တော်တော် စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းတယ်။" ဟု ဖန်ထန်ကို ချီးကျူးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် သူ့ဇနီးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ကလေး" လား။ ဖန်ထန်က မင်းထက် အသက်ကြီးတယ်...

ဖန်ထန်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ချီးကျူးစကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာ ပို၍ နီရဲသွားသည်။

သို့သော် သတ္တိလည်း ပိုမိုကြီးမားလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်သောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ကြည့်ရန် မထိန်းနိုင်တော့ပေ။

ကျောက်ရှန်းရှန်းလည်း ရယ်မောနေသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးများက တည့်တည့်ကြည့်နေမိသည်။

"အဟမ်း..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ တွေ့ရှိပြီး အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းကာ သတိပေးလိုက်သည်။

ဤကလေးသည် သူ့ကို မျက်နှာသာအနည်းငယ် ပေးလိုက်သည်နှင့် တဆင့်တက်ချင်နေတာလား။

သူမ၏ ရှန်းရှန်းကို ကြိုက်နှစ်သက်လျှင်ပင် ဤသို့ ကြည့်ခြင်းသည် ယဉ်ကျေးမှုမရှိပေ။

ဖန်ထန်သည် လျင်မြန်စွာ သတိပြန်လည်ရရှိလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ခေါင်းငုံ့၍ လက်နှစ်ဖက်ယှက်လိုက်သည်။ လှုပ်ရှားခြင်းမရှိတော့ပေ။

သူ စုံစမ်းရရှိထားသော သတင်းသည် အမှန်ပင်ဖြစ်သည်၊ သခင်မလေးသည် မိန်းကလေးရှန်းရှန်းကို အလွန်အလေးထားပြီး ကာကွယ်ပေးသည်။

ဤသည်မှာ သူ့အတွက် ကောင်းမွန်သော ကိစ္စတစ်ခု မဟုတ်ပေ။

သခင်မလေးသည် မိန်းကလေးရှန်းရှန်းကို ပိုဂရုစိုက်လေလေ သူ့အနေနဲ့ သူမကို လက်ထပ်ရန် ပိုခက်ခဲလေလေပင်။

ဖန်ထန် တည်ငြိမ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

မျက်လုံးဖြင့် သူ့ကို ဖန်ထန်ကို မည်သို့ စီစဉ်မည်ကို မေးမြန်းသည်။

သူမ၏လက်အောက်တွင် ရှန်းရှန်း၊ ကျောက်ခန်း၊ ကျောက်ချန်တို့ရှိပြီး ဖန်ထန်ကို ထပ်မလိုအပ်ပေ။

ထို့ပြင် ဤဖန်ထန်သည် သူမ၏ရှန်းရှန်းအပေါ် အကြံအစည်ရှိသည်မှာ ထင်ရှားပြီး သူ့ကို ဘေးတွင် ခေါ်ဆောင်လာခြင်းသည် ဝံပုလွေကို အိမ်ထဲသို့ သွင်းခြင်း မဟုတ်လား။

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး အောက်ဘက်တွင် ဦးညွှတ်နေသော ဖန်ထန်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ့လက်အောက်မှာ ကိုယ်ရံတော်တစ်ယောက် လိုသေးတယ်၊ ငါနဲ့ လိုက်မလား"

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့သည် အံ့ဩသွားကြသည်။

ကိုယ်ရံတော်လား။ ဤကလေးကို တစ်ဆင့်တက်စေခြင်းပင်။

ဖန်ထန်သည်မူ ပျော်ရွှင်စွာဖြင့် မျက်နှာဝင်းပသွားသည်။

"လိုက်ပါမယ်၊ ဖန်ထန်က သခင်လေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သခင်လေးက သူ့ကို ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် လက်ခံမည်ဆိုသည်မှာ အလွန်ကောင်းမွန်ပေသည်။

သခင်လေး၏ ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်လျှင် နောင်တွင် သခင်လေး၏ အဓိကလက်ရုံးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ လျိုအိမ်တော်သို့လည်း နေထိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

နောင်တွင် သူသည် မိန်းကလေးရှန်းရှန်းနှင့် မျက်နှာချင်းဆိုင် တွေ့ဆုံနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ဖန်ထန်သည် အလွန်ပျော်ရွှင်သွားသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မော့ကြည့်ချင်သော်လည်း အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ထားသည်။

လီရှောင်သည် ဖန်ထန်၏ လှုပ်ရှားမှုငယ်လေးများကို သတိပြုမိပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် နောက်တစ်ကြိမ် အပြုံးတစ်စ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

"အင်း၊ အပြင်မှာ စောင့်နေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဖန်ထန်သည် ထိုအခါမှ ထွက်ခွာသွားသည်။

ဘေးမှ ဖန်မင်သည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူ့သားသည် သခင်လေး၏ မျက်နှာသာရရှိပြီး နောင်တွင် အနာဂတ်သည် အလားအလာရှိပေသည်။

"ကျွန်တော်မျိုး သခင်လေးနဲ့ သခင်မလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" ဖန်မင်သည် အလယ်သို့ လျှောက်သွားပြီး သူတို့နှစ်ဦးကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် လီရှောင်တို့သည် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"အိမ်တော်ထိန်းဖန် ကျေးဇူးတင်စရာမလိုပါဘူး၊ ဖန်ထန်က အဓိကအိမ်တော်ကို ပြန်နိုင်တာက သူ့မှာ အရည်အချင်းရှိလို့ပါ။ အိမ်တော်ထိန်းဖန်ကလည်း သားတစ်ယောက်ကို ကောင်းကောင်းပျိုးထောင်နိုင်လို့ပါ"

စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ဆိုရလျှင် လက်အောက်ငယ်သားတစ်ယောက်သည် သားကို စာပေ၊ သိုင်းပညာ နှစ်မျိုးလုံး တတ်မြောက်အောင် သင်ကြားပေးနိုင်သည်မှာ အမှန်တကယ် ကောင်းမွန်ပေသည်။

"သခင်မလေး ချီးကျူးလွန်းနေပါပြီ" အိမ်တော်ထိန်းဖန်သည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။ စိတ်ထဲတွင်မူ အလွန်ပျော်ရွှင်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်နှင့် ဆက်လက်၍ ယဉ်ကျေးစကားပြောဆိုရန် စိတ်မဝင်စားပေ။

"အဓိကကိစ္စကို ဆက်ပြောကြစို့၊ ဒီမြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်တွေ စုစုပေါင်း ဘယ်လောက်ရှိလဲ၊ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း သူမ၏လက်ချောင်းသည် ဘေးမှ သေတ္တာပေါ်တွင် ခေါက်လိုက်သည်။

ဖန်မင်သည် အလျင်အမြန် မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးကို ရုပ်သိမ်းပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားသည်။

"သေတ္တာထဲက မြေပိုင်ဆိုင်မှုစာချုပ်တွေ စုစုပေါင်း တစ်ရာရှစ်ဆယ့်ရှစ်ဧက ရှိပါတယ်၊ အထက်တန်းစားမြေက တစ်ဝက်ကျော်ပြီး ကျန်တာအများစုက အလယ်တန်းစားမြေတွေပါ။ အဆင့်နိမ့်မြေက ဆယ်ဧကမပြည့်ပါဘူး။ ဒီမြေတွေအများစုက ကျိုးမိသားစုခြံနဲ့ မောက်အာခြံကြားမှာ ရှိပါတယ်။ ဒီမြေတွေ သခင်မလေးလက်ထဲကို ရောက်သွားရင် ကျိုးမိသားစုခြံနဲ့ မောက်အာခြံကို ချိတ်ဆက်သွားမှာပါ။ အခု သခင်မလေးသာ ခြံနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းချင်တယ်ဆိုရင် အချိန်မရွေး စီစဉ်နိုင်ပါတယ်"

ဤစကားထွက်လာသည်နှင့် မောက်အာခြံအိမ်တော်ထိန်း ကျုံးကွေ့၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

မောက်အာခြံနှင့် ကျိုးမိသားစုခြံကို ပေါင်းစည်းလိုက်လျှင် ထိုအချိန်တွင် သူ၏ အိမ်တော်ထိန်းရာထူးသည် အများအားဖြင့် မရှိတော့ပေ။

သိသာသောကိစ္စပင်၊ သခင်မလေးသည် ဖန်မင်ကို ပိုမိုအလေးထားသည်။ ယခုအခါ သခင်လေးသည် ဖန်မင်၏သားကို ဘေးတွင် ကိုယ်ရံတော်အဖြစ် ခန့်အပ်လိုက်သည်။

သူသည် ဖန်မင်နှင့် ဘယ်လိုလုပ်ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာလဲ။

ဖန်မင်သည်လည်း ခြံနှစ်ခြံလုံးကို သူတစ်ယောက်တည်းစီမံနိုင်တော့မည်ဟု တွေးမိနေကာ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် မျှော်လင့်နေသည်။

ချောင်သယ်သည်မူ တည်ငြိမ်နေသည်။

ကျုံးကွေ့၏မျက်နှာ ဖြူဖျော့ပြီး စိုးရိမ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကံကောင်းသည်ဟု ထင်မိသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ စီမံခန့်ခွဲသော မုန့်မိသားစုခြံသည် ဤခြံနှစ်ခုနှင့် ကပ်လျက်မရှိပေ။

သူ အမှားမလုပ်သမျှ သူ၏ အိမ်တော်ထိန်းရာထူးသည် တည်ငြိမ်ပေလိမ့်မည်။

"ပေါင်းစရာမလိုဘဲ ခြံနှစ်ခုအတိုင်းပဲ ထိန်းသိမ်းထားလိုက်" မထင်မှတ်ဘဲ လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောလိုက်သည်။

ကျုံးကွေ့၏နှလုံး တုန်လှုပ်သွားပြီး သူ့ကိုယ်သူ နားကြားမှားသည်ဟု ထင်မိသည်။

ဖန်မင်၏မျက်နှာ မှင်သက်သွားသည်ကို မြင်သောအခါမှ မိမိ နားကြားမမှားကြောင်း သေချာသွားသည်။

သခင်မလေးသည် သခင်ကြီးကျိုးနှင့် သခင်လေးအား မောက်အာခြံနှင့် ကျိုးမိသားစုခြံကြားမှ မြေများကို ဝယ်ယူခိုင်းသော်လည်း ခြံနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ဒါဆို သူ့အိမ်တော်ထိန်းရာထူးကို လက်မလွှတ်ရတော့ဘူးပေါ့။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျုံးကွေ့၏ စိတ်ထဲတွင် ချက်ချင်း တည်ငြိမ်သွားသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကျောသည်လည်း ပိုမိုမတ်မတ်ဖြစ်လာသည်။

မောက်အာခြံကို ထိန်းသိမ်းထားမည်ဖြစ်သောကြောင့် သူသည် ဖန်မင်နှင့် ချောင်သယ်တို့ကဲ့သို့ပင် ခြံတစ်ခြံ၏ အိမ်တော်ထိန်းဖြစ်ပြီး အခြားသူများထက် နိမ့်ကျစရာမလိုတော့ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့ဩနေဆဲဖြစ်သော ဖန်မင်ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ "ခြံနှစ်ခုကို ပေါင်းစည်းလိုက်ရင် စီမံခန့်ခွဲရမယ့် မြေက အရမ်းများသွားတယ်။ နေရာကြီးမားပြီး စီမံခန့်ခွဲရခက်ခဲတယ်။ ပြီးတော့ ရှင်တို့ တစ်ယောက်ချင်းစီက ခြံတွေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ စီမံခန့်ခွဲခဲ့ပြီး ကိုယ့်ခြံထဲက မြေနဲ့ ကိစ္စတွေကို ကိုယ် ပိုသိကြတယ်။ ပြောင်းလဲလိုက်ရင် စီမံခန့်ခွဲမှုအတွက် အဆင်မပြေနိုင်ဘူး။ ဒါကြောင့် လက်ရှိအခြေအနေအတိုင်း ဆက်ပြီးထိန်းသိမ်းထားတာ ပိုကောင်းတယ်"

ကျုံးကွေ့သည် အလျင်အမြန် ထရပ်လိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး" ဟု အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ပြန်ဖြေသည်။

ဖန်မင်သည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်မလေး" ဟု လိုက်ပါ၍ ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

အကြည့်သည် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒီအသစ်ရရှိထားတဲ့ မြေတွေကိုတော့ ရှင်တို့ ခွဲဝေရမယ်။ ခြံနှစ်ခုအနီးအနားက မြေတွေကိုတော့ သက်ဆိုင်ရာ ခြံထဲကို တိုက်ရိုက်ခွဲဝေလိုက်၊ ဒါက ဆွေးနွေးစရာမရှိဘူး။ ခြံနှစ်ခုကြားက မြေတွေကိုတော့ ခင်ဗျားတို့ ကိုယ်တိုင်တိုင်ပင်ပြီး အနီးဆုံးမူအရ ဘယ်လိုစီစဉ်မလဲ ကြည့်ပါ"

ကျုံးကွေ့နှင့် ဖန်မင်တို့သည် အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဖြေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခါမှ သူတို့နှစ်ဦးကို လက်ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"အားလုံး မရပ်နေကြပါနဲ့တော့၊ ထိုင်ပြီး ပြောကြရအောင်"

"ကျေးဇူးပါ သခင်မလေး" သူတို့နှစ်ဦးသည် ပြန်ဖြေပြီးနောက်မှ ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်လိုက်ကြသည်။

သူတို့နှစ်ဦး ထိုင်ပြီးနောက်မှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျုံးကွေ့ကို "ကျိုးမိသားစုခြံရဲ့ အခြေအနေကို ကျွန်မ အကြမ်းဖျင်း သိရှိပြီးပါပြီ၊ ကျုံးအိမ်တော်ထိန်း၊ ရှင် မောက်အာခြံရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြပါ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ" ကျုံးကွေ့သည် ပြောရင်း ထရပ်ရန် ပြင်ဆင်သည်။

သို့သော် လင်းရှောင်ယွဲ့က လက်ဆန့်၍ တားဆီးလိုက်သည်။

ကျုံးကွေ့သည် ထိုအခါမှ ထမရပ်တော့ပေ။

ထို့နောက် မောက်အာခြံ၏ အကြမ်းဖျင်းအခြေအနေကို ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နားထောင်ရင်း အရေးကြီးသော သတင်းအချက်အလက်အချို့ကို မှတ်သားနေသည်။

ကျုံးကွေ့ ပြောပြီးနောက်မှ ချောင်သယ်အား မုန့်မိသားစုခြံ၏ အခြေအနေကို ပြောပြခိုင်းသည်။

ဤသို့ဖြင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခြံသုံးခြံအကြောင်း အနည်းငယ် သိရှိသွားသည်။

ဤခြံသုံးခြံတွင် စုစုပေါင်းအားဖြင့် မုန့်မိသားစုခြံ၏ မြေသည် အကောင်းဆုံး ငှားရမ်းနိုင်ပြီး ကျန်ခြံနှစ်ခြံသည် ပထဝီဝင်အနေအထားနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်လူဦးရေနည်းပါးမှုကြောင့် သိပ်မကောင်းမွန်ပေ။

"ကျွန်မမှာ အစီအစဉ်တစ်ခု ရှိတယ်၊ ရှင်တို့နဲ့ ဆွေးနွေးချင်ပါတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လေးနက်သွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သခင်မလေးတွင် အစီအစဉ်တစ်ခုခု ရှိလျှင် သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ပြောဆိုလျှင် သူတို့ လိုက်နာဆောင်ရွက်ရုံသာဖြစ်သည်၊ သူတို့နှင့် ဆွေးနွေးမည်ဆိုသည်မှာ သူတို့ကို အလေးထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုပါ၊ ရှင်တို့ သတင်းတချို့ ကြားပြီးလောက်ပါပြီ၊ နောင်နှစ်မှာ ခြံသုံးခြံက မြေတွေကို ကျွန်မ သီးနှံနှစ်မျိုး စိုက်ပျိုးဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်"

"တစ်မျိုးက ငရုတ်သီး၊ နောက်တစ်မျိုးက ကန်စွန်းဥပါ"

သုံးယောက်စလုံး၏ မျက်နှာ ဇဝေဇဝါဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် "ငရုတ်သီးက အရေးကြီးဆုံးပါ၊ ကျွန်မနဲ့ ရူယီစားသောက်ဆိုင်၊ သခင်လေးကျိုးတို့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်မှုရဲ့ အခြေခံပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း မိမိကိုယ်ကို ရူယီစားသောက်ဆိုင်၊ သခင်လေးကျိုးတို့နှင့် ငရုတ်သီးစီးပွားရေး ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သည့်ကိစ္စကို သုံးယောက်အား ပြောပြလိုက်သည်။

သုံးယောက်စလုံး ကြားပြီးနောက် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။

အမှန်တရားက ဒီလိုလား။ ဒီငရုတ်သီးသည် ဘယ်လောက်တန်ဖိုးကြီးတဲ့ သီးနှံမလို့ သူတို့နှစ်ယောက် ဒီလောက်တောင် တန်ဖိုးထားနေရတာလဲ။

ခြံကို သခင်မလေးအား တိုက်ရိုက်ပေးအပ်ရုံသာမက ခြံထဲသို့ လူများ စေလွှတ်၍ စောင့်ရှောက်ခိုင်းသည်။

"ကန်စွန်းဥနဲ့ ပတ်သက်ပြီးတော့ ဒါက ငရုတ်သီးလောက် တန်ဖိုးမကြီးပေမယ့် ငရုတ်သီးနဲ့ အတူတကွ ရှင်သန်နိုင်ပြီး ငရုတ်သီးရဲ့ ကြီးထွားမှုကို မထိခိုက်ပါဘူး။ မြေကို ချွေတာတဲ့အနေနဲ့ ကျွန်မလည်း တစ်ရာသီ စိုက်ပျိုးဖို့ ပြင်ဆင်နေပါတယ်။ နောက်ပြီး ကန်စွန်းဥက တစ်ပင်လုံး အဖိုးတန်ပါတယ်။ အရွက်ကို ဟင်းသီးဟင်းရွက်အဖြစ် စားသုံးနိုင်ပြီး ပင်စည်နဲ့ အညွန့်တွေကို ဝက်ကျွေးဖို့ သုံးနိုင်ပါတယ်။ အမြစ်ကို စားသုံးနိုင်ပြီး အမှုန့်ကြိတ်ပြီး ကြာဇံ၊ ခေါက်ဆွဲ တို့လိုမျိုး ပြုလုပ်နိုင်ပါတယ်။

ဒါကြောင့် ကန်စွန်းဥစိုက်ပျိုးတာကလွဲပြီး ကျွန်မ ခြံထဲမှာ ဝက်မွေးမြူရေးခြံ ဆောက်ဖို့လည်း စီစဉ်ထားပါတယ်။ ကန်စွန်းဥအညွန့်က အသင့်ရှိနေတဲ့ ဝက်စာပါ၊ ပြီးတော့ ဝက်ချေးထွက်လာရင် မြေထဲကို ချပြီး ငရုတ်သီးနဲ့ ကန်စွန်းဥ ကြီးထွားဖို့ အထောက်အကူပြုနိုင်ပါတယ်"

ဤအခါတွင် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သာမက လီရှောင်၊ ကျိုးရှီနှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့ပင် အံ့ဩသွားကြသည်။

ဒီကန်စွန်းဥဆိုတာ ဘယ်လိုသီးနှံမျိုးမလို့ ဒီလောက်တောင် အံ့ဩဖို့ကောင်းနေတာလဲ။

"သခင်မလေး၊ အဲ့ဒီကန်စွန်းဥက တကယ်ပဲ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တာလား" ဖန်မင်သည် မထိန်းနိုင်ဘဲ မေးလိုက်သည်။

ဤမျှလောက် ကောင်းမွန်သော အရာကို သူတို့ ယခင်က ကြားပင် မကြားဖူးပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားသည်။

"စွမ်းတာပေါ့။ ကန်စွန်းဥက ကျွန်မ ခုနက ပြောခဲ့တဲ့ အားသာချက်တွေအပြင် သူ့ရဲ့ ထုတ်လုပ်မှုကလည်း မြင့်မားပါတယ်။ တစ်ဧကကို ပေါင်လေးထောင်ကျော် အလွယ်တကူ ထွက်နိုင်ပါတယ်။

သူ့ရဲ့ အမြစ်က အရသာချိုမြိန်ပြီး လူသာမက တိရစ္ဆာန်တွေလည်း စားသုံးနိုင်ပါတယ်။ ကြက်၊ ဘဲ တို့လည်း ကန်စွန်းဥ စားကြတယ်။

ကန်စွန်းဥကို ပြုတ်ပြီး ဖွဲနဲ့ ရောလိုက်ရင် ကြက်၊ ဘဲတွေ စားသုံးပြီး ကြီးထွားနှုန်း မြန်ပါတယ်"

ဤနေရာတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြက်မွေးမြူရေးခြံသုံးခြံ ထပ်ဆောက်ချင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

အဓိကအားဖြင့် သူမ၏ ဤမျှလောက် များပြားသော မြေတွင် တစ်နှစ်လျှင် တစ်ရာသီသာ စိုက်ပျိုးလျှင်ပင် ကန်စွန်းဥ၏ ထုတ်လုပ်မှုသည် အလွန်အံ့ဩစရာကောင်းပေလိမ့်မည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံအပြင် ကြက်မွေးမြူရေးခြံ တစ်ခု ထပ်လုပ်လိုက်။ ကန်စွန်းဥထွက်လာပြီးမှ လုပ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တိုက်ရိုက်ပြောလိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ကြက်မွေးမြူရေးခြံမှ ကြက်များကို ရူယီစားသောက်ဆိုင်ဘက်က ဖြုန်းပေးလိမ့်မည်။

ဝက်နှင့် ပတ်သက်၍မူ ရူယီစားသောက်ဆိုင်သည်လည်း တချို့ရောင်းပေးနိုင်သည်။

ကျန်သည်မှာ ကျန်းအသားသည်သည် နေ့စဉ် ဝက်နှစ်ကောင်သုံးကောင် သတ်သောကြောင့် သူမသည် ကျန်းအသားသည်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်လျှင် အများအပြား ဖြုန်းပေးနိုင်သည်။

ရောင်းအား မစိုးရိမ်ရသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့အနေနဲ့ ဘာများစိုးရိမ်စရာရှိတော့မှာလဲ။ ငွေပိုရှာနိုင်ရန်သာ မျှော်လင့်သည်။

"ဒါ... သခင်မလေး၊ ဝက်မွေးမြူရေးခြံနဲ့ ကြက်မွေးမြူရေးခြံ တည်ဆောကဖို့ နေရာလိုတယ်။ လူအင်အားအပိုင်းမှာတော့... ခြံထဲမှာ လူဆယ်ယောက်လောက်ပဲ ရှိတာမို့ ကြည့်ရှုနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" ဖန်မင်သည် အနည်းငယ် အခက်အခဲရှိစွာ ပြောလိုက်သည်။

သခင်မလေး၏ ဤအစီအစဉ်သည် အလွန်ရဲရင့်ပြီး အကောင်အထည်ဖော်ရန်အတွက် လူအင်အား၊ ပစ္စည်းအင်အား များစွာ လိုအပ်ပြီး ရလဒ်သည်ပင် အောင်မြင်မည်ဟု မသေချာပေ။

အကယ်၍ နောင်တွင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ကြက်မွေးမြူရေးခြံတို့ ကျရှုံးသွားလျှင် ထိုအချိန်တွင် သူသည် သခင်မလေး၏ အပြစ်တင်ခြင်းကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်သည်။

ထို့ပြင် သူတို့ကဲ့သို့သော လက်အောက်ငယ်သားများသည် သခင်၏ ငွေဆုံးရှုံးခြင်းကို မမြင်လိုပေ။ သခင်ကောင်းစားမှ သူတို့လည်း ကောင်းစားမည် မဟုတ်လား။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့၏ မျက်နှာသည်လည်း အနည်းငယ် အခက်အခဲရှိနေသည်။