သစ္စာခံရန် သဘောတူခြင်း

"စစ်... ညီလေးလီ အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်က တခြားအင်အားစုတွေနဲ့ မတူပါဘူး၊ ခင်ဗျားနဲ့ နဝမမင်းသားအပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့စိတ် မရှိပါဘူး။ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သဲလွန်စကို တွေ့ပြီးတဲ့နောက် ကျွန်တော် ခြေရာတွေကို ဖျက်ဆီးပေးခဲ့ပါတယ်၊ ခင်ဗျားတို့ရဲ့ သတင်းကို လိုက်စုံစမ်းနေတဲ့ တခြားသူတွေ မသိတော့အောင်ပေါ့။"

လီရှောင်ကို ဆွဲဆောင်နေသော်လည်း သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မင်းသားကြီးကို သစ္စာခံခြင်းသည် သူ၏ အကောင်းဆုံးလမ်းကြောင်းဖြစ်သည်ဟု အမှန်တကယ် ထင်မိသည်။

အကြောင်းမှာ မင်းသားကြီးမှလွဲ၍ အခြားသူများသည် သူနှင့် နဝမမင်းသားကို ရှာဖွေနေခြင်းမှာ သူတို့ကို တိုက်ရိုက်ဖယ်ရှားရန် သို့မဟုတ် ဧကရာဇ်မင်းအား မျက်နှာသာရရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လီရှောင်၏ မျက်နှာအမူအရာ ထိုအခါမှ အနည်းငယ် ကောင်းမွန်သွားသည်။

လျန်ယွီသည် စိတ်အေးသွားပြီးနောက် ဆက်လက်၍ "ညီလေးလီ ဒီအတိုင်း အနားယူချင်တာက သခင်မလေးလင်းကြောင့်လား" ဟု ပြောရင်း လျိုအိမ်တော်ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ညီလေးလီ အထင်မလွဲပါနဲ့" လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို အလျင်အမြန် လက်သီးဆုပ်ကာ ခေါင်းအနည်းငယ်ငုံ့လိုက်သည်။

လူသတ်နတ်ဘုရား ဒေါသထွက်လျှင် ဖိအားအလွန်ကြီးမားပြီး သူကဲ့သို့သော ပညာတတ်တစ်ဦးသည် အမှန်တကယ် ခံနိုင်ရည်မရှိပေ။

"ကျွန်တော် ဆိုလိုချင်တာက သခင်မလေးလင်းရဲ့ အသိပညာ၊ အရည်အချင်းနဲ့ သတ္တိက ယောက်ျားတွေနဲ့ယှဉ်တောင် မရှုံးပါဘူး၊ ညီလေးလီ ဒီလိုဇနီးကောင်းတစ်ယောက် ရထားတာကြောင့် နန်းတွင်းကိစ္စတွေမှာ ထပ်မပါချင်တော့တာ အံ့ဩစရာမရှိပါဘူး"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သဘောတူသော အရိပ်အယောင်များ တွေ့ရှိရသောအခါ လျန်ယွီသည် စိတ်ထဲတွင် ချွေးသုတ်လိုက်သည်။

ဤသည်မှာ ဒဏ္ဍာရီလာ "သံမဏိယောက်ျား၏ နူးညံ့သောစိတ်" ပင် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

မြို့တော်မှ မိန်းကလေးအများအပြားကို ကြောက်လန့်စေခဲ့သော လူသတ်နတ်ဘုရားသည် တစ်နေ့တွင် ထူးဆန်းသော မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့် တွေ့ဆုံပြီး ထိုမိန်းကလေး၏ မျက်နှာသာရရှိကာ သူမ၏ အိမ်တွင်နေသော သားမက်ဖြစ်သွားမည်ဟု ဘယ်သူက ထင်ထားမှာလဲ။

ထို့ပြင် မိန်းမများအပေါ် စိတ်မရှည်တတ်ဘဲ မိန်းမများကို စိတ်မဝင်စားဟု ကောလာဟလထွက်နေသော ဤလူသတ်နတ်ဘုရားသည် မိန်းကလေးတစ်ဦးအတွက် ရန်ငြိုးနှင့် အနာဂတ်ကို စွန့်လွှတ်ရန် ဆန္ဒရှိမယ်လို့ရော ဘယ်သူထင်မှာလဲ။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒါက... မင်းသားကြီးနှင့် သူ့အတွက်တော့ ကိစ္စကောင်းတစ်ခုပဲ။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ခံစားချက်မရှိသော ချွန်ထက်သော ဓားတစ်ချောင်းသည် တွယ်တာမှုနှင့် အားနည်းချက်ရှိသော ဓားတစ်ချောင်းလောက် အသုံးဝင်မည်မဟုတ်ပေ။

"ညီလေးလီ တွေးဖူးလား၊ သခင်မလေးလင်းကလည်း ခင်ဗျား ဒီအတိုင်း အနားယူတာကို မလိုလားလောက်ဘူး" လျန်ယွီသည် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို ကြည့်လိုက်သည်။

"သခင်မလေးလင်းက မိန်းမတစ်ယောက်ဖြစ်ပေမယ့် ရေကန်ထဲက ငါးတစ်ကောင် မဟုတ်ပါဘူး။ ဒီတစ်ခေါက် လျန်ရှီနဲ့ ကျိုးရှီတို့က သူမနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တာက အစပဲ ရှိသေးတယ်။

ဆက်ပြီးတော့ သခင်မလေးလင်းက ကောင်းကင်ကို ပျံတက်သွားမှာ သေချာတယ်။ တာ့ယန်ကုန်သွယ်ရေးလောကရဲ့ ကြယ်ပွင့်သစ်တောင် ဖြစ်လာမှာ။ အဲ့ဒီအခါကျရင် လူတွေအများကြီးက သူမနဲ့ သူမရဲ့ ဘေးကလူတွေအပေါ်မှာ အာရုံစိုက်လာကြမှာ" ဟု ပြောရင်း လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ညီလေးလီ တွေးဖူးလား၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် ခင်ဗျားနဲ့ သခင်လေးရှောင်တို့ရဲ့ တည်ရှိမှုက သူမကို မကူညီနိုင်တဲ့အပြင် သူမကိုသေစေနိုင်တဲ့ အကြောင်းရင်း ဖြစ်လာနိုင်တယ်"

လီရှောင်၏မျက်လုံးများက အေးစက်သွားပြီး "ဆက်ပြော" ဟု လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

ဤအခြေအနေများကို ယခင်က ယွဲ့အာက သူနှင့် ပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်။

သို့သော် ယခု လျန်ယွီ ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ သူသည် စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားက မင်းသားကြီးကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် မင်းသားကြီးရဲ့ ကာကွယ်မှုအောက်မှာ သခင်မလေးလင်းနဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ လုံခြုံရေးက အာမခံချက်ရှိမှာပါ။

ပြီးတော့ မင်းသားကြီးနဲ့ လျန်မိသားစု ရှိနေရင် သခင်မလေးလင်းရဲ့ အနာဂတ်ကုန်သွယ်ရေးလမ်းကြောင်းက ချောမွေ့မှာ သေချာပါတယ်။ ဘယ်သူမှ သခင်မလေးလင်းကို ရန်မလုပ်ရဲတော့မှာမဟုတ်ဘူး"

"ဒီတစ်ခေါက်..." လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို သတိထား၍ ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ဆက်ပြီး "ဒီတစ်ခေါက် ကျွန်တော် သခင်မလေးလင်းနဲ့ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်တဲ့အခါ ပေးခဲ့တဲ့ အခြေအနေတွေက ဒီလောက်ကောင်းမွန်နေတာက တကယ်တော့ ညီလေးလီရဲ‌ေမျက်နှာကို ကြည့်ပြီး ပေးခဲ့တာပါ"

လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်နှာအမူအရာ နောက်ဆုံးတွင် သတိထားမှု မရှိတော့ပေ။

"ဒါကြောင့် ခင်ဗျားအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ သခင်မလေးလင်းအတွက်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီကိစ္စကို ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တာက ခင်ဗျား ထပ်ပြီးစဉ်းစားကြည့်ပါဦး။"

လီရှောင်သည် တိတ်ဆိတ်နေသည်။

လျန်ယွီသည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ဝမ်းမြောက်သွားသည်။

ဆက်လက်၍ ငြင်းဆန်ခြင်းမပြုလျှင် စိတ်ဝင်စားသည်ဟု ဆိုလိုသည်။

"မင်းသားကြီးက ညီလေးလီကို အရမ်းအလေးထားပါတယ်၊ ညီလေးလီသာ မင်းသားကြီးရဲ့ လက်အောက်ကို ဝင်ဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် နောင်မှာ နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့အပြစ်ကင်းမှုကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာ သေချာပါတယ်" လျန်ယွီသည် ဆက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ နန်းတော်ထဲက ရှူးဖေးနျန်နျန်လည်း ခင်ဗျားတို့မိသားစုနဲ့ ပြန်လည်ဆုံစည်းနိုင်မှာပါ"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများက ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ရှူးဖေးနျန်နျန်ရဲ့ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ" ဟု မေးလိုက်သည်။

"နျန်နျန် အဆင်ပြေပါတယ်၊ နန်ကုန်းမိသားစု ပြဿနာဖြစ်ပြီးနောက် ဧကရာဇ်မင်းက နျန်နျန်ကို စိတ်ပျက်သွားပေမယ့် သူမကို ထပ်မနှိပ်စက်ခဲ့ပါဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် မိဖုရားကြီးလေးယောက်ထဲက တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကွေ့ဖေးနျန်နျန်ရဲ့ စောင့်ရှောက်မှုလည်း ရှိနေတာကြောင့် နန်းတော်ထဲမှာ ဘယ်သူမှ သူမကို မနှိပ်စက်ရဲပါဘူး"

လျန်ယွီသည် လီရှောင်ကို သတိထား၍ တစ်ချက်ကြည့်ပြီးနောက် ဆက်လက်၍ "ဒါပေမယ့် ခင်ဗျားနဲ့ သခင်လေးရှောင်တို့ရဲ့ သတင်းဆိုးကို ကြားရတော့ နျန်နျန်က အရမ်းဝမ်းနည်းပြီး နေ့စဉ် မျက်ရည်နဲ့ မျက်နှာသစ်နေရတယ်။ မကြာသေးခင်ကမှ အခြေအနေ နည်းနည်းသက်သာလာတယ်လို့ ကြားပါတယ်"

လီရှောင်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် နာကျင်မှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သူ့အစ်မသည် စစ်သူကြီးအိမ်တော်အတွက် နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သည်။

နန်းတော်သို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် နှစ်ပေါင်းများစွာ မျက်နှာသာရရှိခဲ့သော်လည်း အတုအယောင်ဖြစ်နေခဲ့သည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိမိခင်ပွန်းက မိမိ၏ မိသားစု၊ မိမိ၏ ကလေးကိုပင် ရက်စက်စွာ သတ်ဖြတ်သည်ကို မျက်မြင်ကိုယ်တွေ့ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်။

ယခုအချိန်အထိ သူမသည် ခံနိုင်ရည်ရှိနေသည်မှာ အတော်လေးကောင်းနေပြီဖြစ်သည်။

"ဒီကိစ္စအတွက် ကွေ့ဖေးနျန်နျန်ကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" လီရှောင်သည် နောက်ဆုံးတွင် လျန်ယွီကို လက်သီးဆုပ်ကာ ကျေးဇူးတင်စကားဆိုလိုက်သည်။

လျန်ယွီ၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားသည်။

"ညီလေးလီ ယဉ်ကျေးနေပြီ၊ နန်ကုန်းမိသားစုက တာ့ယန်အတွက် ကြီးမားတဲ့ စစ်အောင်ပွဲတွေ ရယူပေးခဲ့တာပါ၊ ရှူးဖေးနျန်နျန်က နန်ကုန်းမိသားစုရဲ့ မျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ဒီလိုအဖြစ်မျိုးနဲ့ မကြုံတွေ့သင့်ပါဘူး။

ကွေ့ဖေးနျန်နျန်နဲ့ မင်းသားကြီးက စိတ်ကောင်းရှိပြီး သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်ရဲ့မျိုးဆက်ကို အရှက်ရစေချင်တာကို မကြည့်ရက်လို့ပါ"

လီရှောင်၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားပြီး ခါးသီးသော အပြုံးတစ်ပွင့် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်ရဲ့ မျိုးဆက်၊ ရှေးယခင်ကတည်းက သစ္စာရှိတဲ့ အမတ်တွေ၊ သူရဲကောင်းတွေ ဘယ်နှစ်ယောက်များ... ကောင်းမွန်တဲ့ အဆုံးသတ်ကို ရရှိခဲ့လို့လဲ...

အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် လီရှောင်သည် လျန်ယွီကို နောက်တစ်ကြိမ် ကြည့်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုလျန်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို နားလည်ပါပြီ။ အစ်ကိုလျန် ပြန်သွားပြီး မင်းသားကြီးကို ပြောပြပေးပါ၊ လီရှောင်က သစ္စာခံနိုင်ပါတယ်"

လျန်ယွီ၏ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါပေမယ့် သူနဲ့ ကိုယ်တိုင်တွေ့ပြီး စကားပြောချင်တယ်" လီရှောင်သည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

လျန်ယွီ အနည်းငယ် အံ့ဩသွားပြီးနောက် ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ၊ ညီလေးလီ စိတ်ချပါ၊ ပြန်သွားပြီးရင် ဒီကိစ္စကို မင်းသားကြီးကို တင်ပြပါ့မယ်"

နန်ကုန်းမိသားစုသည် မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ တာ့ယန်စစ်တပ်ကို အုပ်ချုပ်ခဲ့ပြီး စစ်တပ်မှ စစ်သူကြီးများသည် နန်ကုန်းမိသားစုကို ဦးဆောင်သူအဖြစ် သတ်မှတ်ကြသည်။

နန်ကုန်းမိသားစု အပြစ်ပေးခံရသော်လည်း စစ်တပ်တွင် ဤကိစ္စနှင့် ပတ်သက်၍ သဘောထားကွဲလွဲသော စစ်သူကြီးများ အများအပြား ရှိနေဆဲဖြစ်သည်။

ဤသည်မှာ ဧကရာဇ်မင်းက နန်ကုန်းမိသားစုကို မျိုးပြုတ်သတ်ဖြတ်လိုသည့် အကြောင်းရင်းပင် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ လီရှောင်သည် နန်ကုန်းကျန်း၏ သားအရင်းဖြစ်ကြောင်း စစ်တပ်ထဲတွင် သိထားကြသူများလည်း ရှိနေသည်။

မင်းသားကြီးသည် လီရှောင်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်လျှင် နယ်စပ်မှ စစ်သည်တော်အများအပြား၏ စိတ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။

နောင်တွင် အကယ်၍ ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားလျှင် ဧကရာဇ်မင်း နတ်ရွာစံသည်ကို မစောင့်ဘဲ မင်းသားကြီးသည် ထိုနေရာကို ရရှိနိုင်ပေလိမ့်မည်။

လီရှောင်သည် သူ့အကြည့်ကို လျန်ယွီထံမှ ရွှေ့လိုက်သည်။ ထို့နောက် လျန်ယွီ၏ ဘေးမှ တိုက်ရိုက်လျှောက်သွားပြီး ထွက်ခွာသွားသည်။

လျန်ယွီသည်မူ အနည်းငယ် ဦးညွှတ်သော အမူအရာဖြင့် အချိန်အတော်ကြာ ရပ်နေသည်။

ထို့နောက် ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး လီရှောင်၏ နောက်ကျောကို အချိန်အတော်ကြာ ကြည့်နေသည်။ ထို့နောက်မှ ပြုံးလိုက်ပြီး ကြီးကြပ်သူလျန်ထံသို့ လျှောက်သွားသည်။

"သွားစို့၊ အရင်ဆုံး ရူယီစားသောက်ဆိုင်ကို ပြန်ကြမယ်" ဟု ပြုံးလျက် ကြီးကြပ်သူလျန်ကို ပြောလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်သူလျန်သည် လျန်ယွီ၏ ပျော်ရွှင်သော အမူအရာကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူ လီရှောင်နှင့် စကားပြောဆိုမှု ကောင်းမွန်သည်ကို ခန့်မှန်းမိပြီး အလျင်အမြန် ရှေ့မှ လမ်းပြလိုက်သည်။

.....

လီရှောင်ဘက်တွင် အလုပ်ရုံနေရာမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။

တံခါးဝသို့ ဝင်သည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိုးရိမ်နေပြီး လီရှောင် ပြန်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးလာသည်။

ထို့နောက် လီရှောင်ကို ဆွဲ၍ အခြားသူများ၏ အကြည့်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ အိမ်နောက်ဘက်သို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်ခဲ့သည်။

"ဘယ်လိုလဲ၊ လျန်ယွီနဲ့ စကားပြောတာ အဆင်ပြေရဲ့လား" အခန်းထဲသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လီရှောင်ကို အမြန် မေးလိုက်သည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏အိပ်ရာဘေးတွင် ထိုင်လိုက်သည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်ကို ဆွဲကိုင်၍ အနည်းငယ်ဆွဲလိုက်သည်နှင့် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို သူ့ရင်ခွင်ထဲသို့ ဆွဲသွင်းလိုက်သည်။

"မင်း တွေးထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ လျန်ယွီက ကိုယ့်ကို ဆွဲဆောင်ပြီး မင်းသားကြီးရဲ့ လက်အောက်မှာ အမှုထမ်းစေချင်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့ဩသွားပြီး စိတ် တစ်ဝက်လောက် အေးသွားသည်။

သူတို့ရဲ့ ရန်သူမဟုတ်ရင် တော်ပါသေးသည်။

"လျန်ယွီက အရင်က ကိုယ်နဲ့ ချင်အာရဲ့ သတင်းကို လိုက်လံစုံစမ်းနေခဲ့တယ်။ မြို့တော်ဘက်မှာလည်း အဲ့ဒီလူတွေက ကိုယ်တို့ကို ဆက်ရှာနေတုန်းပဲ။"

"ဒါဆိုရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ၊ လျန်ယွီက နန်အန်းခရိုင်အထိ ရှာတွေ့နိုင်ရင် တခြားသူတွေက..." လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း စိုးရိမ်သွားသည်။

"စိတ်ချပါ၊ လျန်ယွီက ခြေရာလက်ရာတွေကို သူ ကိုယ့်အတွက် ဖျက်ဆီးပေးခဲ့တယ်လို့ ပြောတယ်။ နောင်မှာ ကိုယ်သာ မင်းသားကြီးကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကိုယ်တို့မိသားစုအားလုံး ဘေးကင်းမှာပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသော်လည်း ခဏအကြာတွင် စိတ်ထဲတွင် ဒေါသများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

"ဘာလို့ ရှင်က မင်းသားကြီးကို သစ္စာခံဖို့ ဆန္ဒရှိမှ ကျွန်မတို့မိသားစုအားလုံး ဘေးကင်းမှာလဲ၊ သူတို့က ခြိမ်းခြောက်နေတာလား"

လီရှောင်သည် ပြုံးလိုက်ပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ခေါင်းထိပ်ကို နမ်းလိုက်သည်။

"ခြိမ်းခြောက်တာတော့ မဟုတ်ပါဘူး။ သူက ကိုယ့်ကို အကျိုးအပြစ်တွေကို ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြပြီး မင်းသားကြီးကို သစ္စာခံတာက ကိုယ့်အတွက် အခုလက်ရှိ အကောင်းဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်တယ်လို့ ပြောပြတာပါ။

လျန်ယွီက မင်းသားကြီးရဲ့ အရင်းနှီးဆုံးလူဖြစ်ပေမယ့် မင်းသားကြီးကိုယ်တိုင်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ကိုယ်က မင်းသားကြီးနဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင်တွေ့ပြီး ကိုယ်တိုင်စကားပြောချင်တယ်လို့ တောင်းဆိုခဲ့တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် သက်သာသွားသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ အဓိကလူနဲ့ စကားပြောမှ ပိုပြီး အာမခံချက်ရှိမှာပေါ့"

"အင်း" လီရှောင်သည် သူ၏ ခေါင်းကို လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လည်ပင်းနားတွင် မှီလိုက်သည်။

"ကိစ္စတစ်ခုရှိသေးတယ်..."

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အံ့ဩသွားပြီး သူမ၏ အထင်မှားခြင်းဟုတ်မဟုတ် မသိသော်လည်း လီရှောင်၏ တီးတိုးစကားထဲတွင် ချွဲနွဲ့သော အရိပ်အယောင်များ ခံစားလိုက်ရသည်။

"ပြောလေ" မျက်နှာ အနည်းငယ် နီရဲသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပခုံးကို လှုပ်ရှား၍ လီရှောင်၏ ခေါင်းကို ဖယ်ရန် ကြိုးစားသည်။

လီရှောင်သည်မူ နေရာကို ခိုင်မြဲစွာ ထိန်းသိမ်းထားသည်။

"ကိုယ်... အစ်မကို ခေါ်လာချင်တယ်"

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

"ရှင် ဆိုလိုတာက... ရှူးဖေးနျန်နျန်လား" အချိန်အတော်ကြာမှ သတိပြန်လည်ရရှိလာသည်။

လီရှောင်၏ အစ်မသည် ချင်အာ၏မိခင်၊ သူမ၏ယောက္ခမကြီး၏သမီး၊ ထိုယန်ဧကရာဇ်မင်း၏ ရှူးဖေး မဟုတ်လား။

ဟုတ်သည်၊ နန်ကုန်းမိသားစု ဒုက္ခရောက်သောအခါ ရှူးဖေး၏ နန်းတော်ထဲမှ နေ့ရက်များသည် ကောင်းမွန်မည်မဟုတ်ပေ။

သို့သော် ရှူးဖေးသည် ဧကရာဇ်မင်း၏ မိဖုရားတစ်ပါးဖြစ်ပြီး နန်းတော်မှ ထွက်ပြေးရန်မှာ ထိုမျှလောက် မလွယ်ကူပေ။

"အင်း" လီရှောင်သည် ပြန်ဖြေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ ဦးနှောက် လှုပ်ရှားသွားသည်။

"ရှင်က မင်းသားကြီးကို အကူအညီတောင်းပြီး ရှူးဖေးနျန်နျန်ကို သေဆုံးဟန်ဆောင်စေပြီး နန်းတော်ကနေ ထွက်ခွာစေချင်တာလား"

မင်းသားကြီး၏ မိခင်သည် ကွေ့ဖေးဖြစ်ပြီး ယန်ဧကရာဇ်မင်း မိဖုရားခေါင်အသစ် မတင်မြှောက်သည့်အခြေအနေတွင် နန်းတွင်း၌ အာဏာအရှိဆုံး အမျိုးသမီးဖြစ်သည်။

အာဏာသည် မိဖုရားခေါင်နှင့် တန်းတူညီမျှသည်ဟု ဆိုနိုင်လောက်သည်။

ကွေ့ဖေးသာ ကူညီလိုလျှင် ရှူးဖေးကို သေဆုံးဟန်ဆောင်စေပြီး နန်းတော်မှ ထွက်ခွာစေခြင်းသည် လုံးဝမဖြစ်နိုင်သည့် ကိစ္စမဟုတ်ပေ။

"အင်း" လီရှောင်သည် နောက်တစ်ကြိမ် ပြန်ဖြေသည်။

စိတ်ထဲတွင် သူ့ဇနီးသည် အလွန်တော်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

"ရှူးဖေးနျန်နျန်သာ ဆန္ဒရှိမယ်ဆိုရင် ကျွန်မ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပါဘူး" လင်းရှောင်ယွဲ့က ပြောသည်။

ထိုသူသည် မိမိခင်ပွန်း၏ အစ်မဖြစ်ပြီး ချင်အာ၏မိခင်ဖြစ်သောကြောင့်ချစ်ခြင်းမေတ္တာအပြည့်ဖြင့် သူမကို လက်ခံနိုင်ပေသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ယွဲ့အာ" လီရှောင်သည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး "ဘာကျေးဇူးတင်စရာလဲ၊ ရှင့်အစ်မက ကျွန်မအစ်မပဲ မဟုတ်လား။ ဒါပေမယ့် ကျွန်မတို့အိမ်က ပတ်ဝန်းကျင်က နန်းတော်နဲ့ ယှဉ်ရင် အများကြီး ကွာခြားတယ်။ သူမ လာရင် နေသားကျပါ့မလား မသိဘူး"

"နေသားကျမှာပါ၊ အစ်မက ဆယ်နှစ်မတိုင်ခင်အထိ အဖေနဲ့အတူ နယ်စပ်မှာ ကြီးပြင်းလာတာ၊ အဲ့ဒီလို နူးညံ့တဲ့ အမျိုးသမီးမျိုး မဟုတ်ဘူး။

အကောင်းစားအဝတ်အစားတွေ၊ အစားအစာတွေက သူမအတွက် အသုံးမဝင်ဘူး၊ နန်းတော်က သူမကို ချုပ်နှောင်ထားတဲ့ ထောင်တစ်ခုပါပဲ။

အရင်က သူမက နန်ကုန်းမိသားစုအတွက် နန်းတော်ထဲမှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကို အနစ်နာခံပြီး နေခဲ့တာ။ အခု နန်ကုန်းမိသားစု ဒုက္ခရောက်ပြီး ကိုယ်နဲ့ ချင်အာလည်း မြို့တော်မှာ မရှိတော့ဘူး၊ သူမလည်း နန်းတော်ထဲမှာ ဆက်နေချင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

ရှူးဖေးသည် ဤသို့သော ရှူးဖေးမျိုးလား။ ဤသည်မှာ "ရှူး" ဟူသော ဘွဲ့အမည်နှင့် သိပ်မကိုက်ညီဟု ထင်ရသည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့။ ဒါဆိုရင် ကျွန်မ ရှူးဖေးနျန်နျန်ကို အိမ်ကို လာဖို့ လုံးဝကြိုဆိုတယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။

"ရှူးဖေးနျန်နျန်လို့ မခေါ်ပါနဲ့တော့၊ နောင်မှာ ကိုယ်နဲ့အတူ အစ်မလို့ ခေါ်ပါ" လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လက်တစ်ဖက်ကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"အင်း" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြန်ဖြေသည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ကျွန်မတို့အစ်မ နာမည်က ဘာလဲ၊ မဟုတ်ရင် ရှင် ကျွန်မကို အစ်မရဲ့ အခြေအနေကို ပြောပြမလား" ဟုတ်သည်၊ သူမယောင်းမ၏ကိစ္စကို ပိုစုံစမ်းထားချင်သည်။

လီရှောင်သည် ရယ်မောလိုက်ပြီး "အစ်မ နာမည်က နန်ကုန်းဝမ်ယွဲ့..." ဟု နန်ကုန်းဝမ်ယွဲ့၏ ကိစ္စများကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပြောပြလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကြားပြီးနောက် စိတ်ထဲတွင် နန်ကုန်းဝမ်ယွဲ့အပေါ် ထားရှိသော အနည်းငယ်သော မနှစ်မြို့မှုများ လုံးဝပျောက်ကွယ်သွားသည်။

သူမ ထိုမိဖုရားယောင်းမသည် အမှန်ကို မလွယ်ကူပေ၊ နန်ကုန်းမိသားစုအတွက် အလွန်အနစ်နာခံခဲ့သည်။

.....

လာမည့်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ ဆိုင်နှင့် ဆိုင်အသစ်ဖွင့်ပွဲကိစ္စများကို ဆက်လက်၍ အလုပ်များနေသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ဆိုင်၏စီးပွားရေးကို အခြေခံအားဖြင့် လက်လွှဲယူနိုင်သောအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လက်လွှတ်လိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် လျိုအိမ်တော်၏ ကင်ချီ ပေါင်နှစ်သောင်းသည်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားသည်။

အလုပ်များသော လျိုအိမ်တော်ရှေ့သည် နောက်ဆုံးမှာတော့ ထိုမျှလောက် မစည်ကားတော့ပေ။

အလုပ်ရုံဘက်တွင်မူ အိမ်ဆောက်ခြင်း စတင်ပြီဖြစ်သောကြောင့် လူအများအပြားဖြင့် စည်ကားနေသည်။

ယနေ့ နံနက်စောစောတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် မြင်းလှည်းမောင်း၍ ကျိုးရှီနှင့်အတူ ချင်းရှီမြို့သို့ တက်ခဲ့သည်။

ကျိုးရှီသည် အိမ်မပြန်ရသည်မှာ အလွန်ကြာပြီဖြစ်ပြီး ယခုအခါ ကင်ချီလုပ်ငန်း ပြီးစီးသွားသောကြောင့် လျိုအိမ်တော်တွင် သူမအတွက် ဘာကိစ္စမှ မရှိတော့ဘဲ အိမ်ပြန်၍ ရက်အနည်းငယ် အနားယူရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည်မူ မြို့ပေါ်သို့ မြင်းလှည်းဝယ်ရန်နှင့် အသားဝယ်ရန် တက်ခြင်းဖြစ်သည်။

ဟုတ်သည်၊ သူမသည် အိမ်အတွက် မြင်းလှည်းတစ်စီး ထပ်မံဝယ်ယူရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ထို့ပြင် ဝက်အူချောင်းနှင့် ဝက်ပေါင်ခြောက် ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်နေသည်။

ကင်ချီလုပ်ငန်း ပြီးစီးသွားပြီး အလုပ်ရုံဘက်တွင် မီးမွှေးထမင်းချက်ရန် လူသီးသန့်ငှားရမ်းထားသောကြောင့် သူမနှင့် ချန်ရှီတို့အတွက် အလုပ်မရှိတော့ပေ။

သူမ ခန့်မှန်းသည်မှာ ဤနှစ်ရက်အတွင်း ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်းများကို ပြုလုပ်ပြီးနောက် ကျောက်ဖူကို နှစ်သစ်ကူးပစ္စည်းများ ဝယ်ယူခိုင်းပြီး နှစ်သစ်ကူးရန် အချိန်ကောင်းပင်။

မြို့ပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီကို အိမ်သို့ ပို့ဆောင်ပြီးနောက်မှ ဟိုင်အိမ်တော်မှ တစ်ယောက်တည်း ထွက်ခွာခဲ့သည်။

ဟိုင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တိရစ္ဆာန်ဈေးသို့ တိုက်ရိုက်သွားရောက်၍ မြင်းလှည်းတစ်စီး ဝယ်ယူခဲ့သည်။

ထို့နောက်မှ အသစ်ဝယ်ယူသော မြင်းလှည်းကို မောင်းနှင်၍ အနောက်ဈေးသို့ အသားဝယ်ရန် သွားရောက်ခဲ့သည်။

ဝက်ပေါင်ခြောက်နှင့် ဝက်အူချောင်း၊ အထူးသဖြင့် ဝက်အူချောင်းသည် သူမ အကြိုက်ဆုံးဖြစ်သည်။ သူမ ကိုယ်တိုင် မြို့ပေါ်သို့ တက်လာခြင်းမှာ အများအပြား ဝယ်ယူရန်အတွက် ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပထမဆုံးအကြိမ် သူမ၏ ဆိုင်နှင့် ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်သော ကျန်းအသားသည်၏ ဆိုင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

"အိုး၊ သခင်မလေးလင်း၊ ဘယ်လို ရောက်လာတာလဲ၊ မနက်က ဆိုင်ကို ပို့တဲ့အသား မလောက်လို့လား" ကျန်းအသားသည်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့ကို မြင်သောအခါ အလျင်အမြန် ဖော်ရွေစွာ နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

လျိုရှီစားသောက်ဆိုင်ခွဲ ဖွင့်လှစ်ပြီးနောက် နေ့စဉ် သူ့ထံမှ အသား ပေါင်ခြောက်ဆယ်ခန့် လိုအပ်ပြီး အများစုမှာ သူ ရောင်းရခက်ခဲသော ဝက်ကလီစာများ ဖြစ်သည်။

ဤမိန်းကလေးသည် သူ၏ အဓိကဖောက်သည်ကြီး ဖြစ်သည်။

"မဟုတ်ပါဘူး၊ ဆိုင်ကိစ္စကြောင့် မဟုတ်ဘူး" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျန်းအသားသည်ကို ပြုံးလျက် ကြည့်လိုက်ပြီး "ဆိုင်ကိစ္စကို အခု ကျွန်မ ရှန်းရှန်းကိုပဲ အပ်ထားပါတယ်၊ အသားလိုရင် သူ ရှင့်ကို လာရှာမှာပါ"

"ဟဲဟဲ၊ သခင်မလေးလင်း မျက်စိရှိတာပဲ၊ ကောင်မလေးရှန်းရှန်းက အလုပ်လုပ်တာ သေသပ်ပြီး ဆိုင်နှစ်ဆိုင်လုံးကို ကောင်းကောင်းစီမံခန့်ခွဲနိုင်တယ်"

"ဘယ်ကသာ၊ သခင်ကြီးကျန်း ချီးကျူးလွန်းနေပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ယဉ်ကျေးစွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

ကျန်းအသားသည်သည် ဆက်လက်ချီးကျူးမည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလျင်အမြန် စကားစဖြတ်လိုက်ရသည်။ "ဒီတစ်ခေါက် လာတာက သခင်ကြီးကျန်းဆီကနေ အသား ပေါင်ငါးရာ ဝယ်ချင်လို့ပါ၊ အိမ်ပြန်ပြီး ဝက်ပေါင်ခြောက်လုပ်ဖို့ပါ"

ကျန်းအသားသည်သည် ကြားသောအခါ မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"ဒါဆိုရင် ကောင်းတာပေါ့၊ သခင်မလေးလင်းက ကျွန်တော် ကျန်းဖြောင်းဆီ လာတာ မှန်သွားပြီ၊ မနက်ဖြန်၊ မနက်ဖြန် ကျွန်တော့်သား ရှောင်ကျားကို အသားတွေကို တိုက်ရိုက်ပဲ အိမ်တော်ကို ပို့ခိုင်းလိုက်မယ်"

"ဒါဆိုရင် သခင်ကြီးကျန်းကို အားကိုးလိုက်ပြီ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

အိမ်တိုင်ရာရောက် ပို့ဆောင်ပေးလျှင် သူမ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်မပြေးရတော့ပေ။

"ရပါတယ်၊ ဒါနဲ့ သခင်မလေးလင်း၊ အသားအပိုင်းမှာ ခင်ဗျားဘက်က ဘာလိုအပ်ချက်တွေ ရှိသေးလဲ"