ငွေစ၅၀၀ ထပ်ပေးတယ်

ကျောက်ရှန်းရှန်း လက်ခံပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပေးလိုက်သည်။

ထိုအတောအတွင်း ဖန်ထန်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် နီးကပ်စွာ ထိတွေ့မိပြီး ဖန်ထန်၏ ပူလောင်သော အကြည့်ကို ခံစားရသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အသက်ရှူသံသည်ပင် မမှန်တော့ပေ။

ကံကောင်းသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဖန်ထန်သည် သူမကို အခက်အခဲမဖြစ်စေတော့ပေ။

တုတ်ကို လင်းရှောင်ယွဲ့အား ပေးအပ်သောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စိတ်အေးသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ အနည်းငယ် ရယ်ချင်သွားသော်လည်း များများစားစား မပြောပေ။

တုတ်ကို ရရှိပြီးနောက် မြေပေါ်တွင် ပုံစဆွဲလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အမိန့်မပေးမီမှာပင် အားလုံးသည် ဝိုင်းအုံလာကြပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ ဆွဲသောပုံကို စိုက်ကြည့်ကာ သူမ၏ ရှင်းလင်းပြသမှုကို နားထောင်နေကြသည်။

"ဒီတောင်က အရမ်းမမြင့်ဘူး၊ တောင်ခါးလောက်အောက်မှာ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း လှေကားထစ်စိုက်ခင်းအဖြစ် ရှင်းလင်းလို့ရတယ်။

ဒီလိုဆိုရင် တောင်ခြေကနေ အပေါ်ကို တစ်ဆင့်ချင်းစီ ရှင်းလင်းသွားမယ်၊ လယ်ကွက်တစ်ခုစီတိုင်း ညီညာအောင် သေချာလုပ်ရုံပဲ။

ဒီရှင်းလင်းနည်းကို အသုံးပြုခြင်းအားဖြင့် တောင်ပေါ်က မြေကြီးတွေကို ရွှေ့ပြောင်းတာကို လျှော့ချနိုင်တယ်၊ မြေရိုင်းရှင်းလင်းရတဲ့ အခက်အခဲကို လျှော့ချနိုင်တယ်"

အားလုံးသည် ကြည့်ရှုနားထောင်ရင်း အံ့ဩသွားကြသည်။

လှေကားထစ်စိုက်ခင်းဟု ခေါ်ဆိုရခြင်းမှာ အံ့ဩစရာမရှိပေ၊ သခင်မလေး ပြောပြသည့် ဤနည်းလမ်းအတိုင်း တောင်ပေါ်မြေကို ရှင်းလင်းလျှင်...

ထိုအချိန်တွင် တောင်ပေါ်မြေသည် လှေကားကဲ့သို့သော ပုံသဏ္ဌာန် ဖြစ်ပေါ်လာမည်ပင်။

"လှေကားထစ်စိုက်ခင်းရဲ့ အလျားကို လက်တွေ့အခြေအနေအရ ဆုံးဖြတ်ရမယ်၊ ဒါပေမယ့် အရမ်းရှည်အောင် မလုပ်သင့်ဘူး၊ အဓိကအားဖြင့် နောက်ပိုင်းမှာ စိုက်ပျိုးရလွယ်ကူအောင် စဉ်းစားရမယ်။

အကောင်းဆုံးကတော့ တောင်ပေါ်တက်လမ်းကို ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီး လမ်းကို နည်းနည်းကျယ်အောင် လုပ်ထားရမယ်၊ နောင်မှာ တောင်ပေါ်တက်လိုက်၊ တောင်အောက်ဆင်းလိုက် စိုက်ပျိုးရတာ အဆင်ပြေအောင်လို့ပါ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောရင်း မြေပေါ်တွင် ဆက်လက်ဆွဲနေသည်။

ဖန်မင်သည် ကြည့်ရှုရင်း ခေါင်းညိတ်နေသည်။

"သခင်မလေးရဲ့ ဒီနည်းလမ်းအတိုင်း ဒီတောင်ကို ရှင်းလင်းလိုက်ရင် ကျွန်တော်တို့ ကျိုးမိသားစုခြံက မြေဧက နှစ်ရာကျော် တိုးလာနိုင်တယ်" ဟု အံ့ဩစွာ ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးမိသားစုခြံသည် ယခုအခါ မောက်အာခြံနှင့် မုန့်မိသားစုခြံထက် မြေဧက ဆယ်ဂဏန်းသာ နည်းပါးသည်၊ ဤမြေဧက နှစ်ရာကျော် တိုးလာလျှင် ထိုအချိန်တွင် မြေအနည်းဆုံးခြံမှ မြေအများဆုံးခြံ ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

ထို့ပြင် မြေဧက တစ်ရာကျော်ပင် တိုးလာသည်။

သခင်မလေးသည် အလွန်တော်ပေသည်၊ ဤသို့သော မြေရှင်းလင်းနည်းကို စဉ်းစားနိုင်ခဲ့သည်။

ဤလှေကားထစ်စိုက်ခင်းသည် ရှင်းလင်းရသည်မှာ သာမန်မြေရိုင်းရှင်းလင်းသည်ထက် သိပ်မခက်ခဲပေ။

အဓိကအချက်မှာ လှေကားထစ်စိုက်ခင်း၏ ဤတည်ဆောက်ပုံသည် နေရာကို ချွေတာစေသည်။

သခင်မလေး၏အကြံပြုချက်သည် တောင်၏ ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးရုံသာမက အခက်အခဲကို ဓနဥစ္စာအဖြစ် ပြောင်းလဲပေးပြီး ကျိုးမိသားစုခြံအတွက် မြေဧက နှစ်ရာကျော် ထပ်မံရရှိစေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် ဖန်မင်ကို ကြည့်သော အကြည့်လည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

သနားကြင်နာမှု မရှိတော့ဘဲ မနာလိုမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘယ်လိုလုပ် မနာလိုမဖြစ်ဘဲ နေနိုင်ပါ့မလဲ။ မြေဧက နှစ်ရာကျော် တိုးလာလျှင် ရိတ်သိမ်းတဲ့အချိန်က ဘယ်လောက်တောင် ပိုများသွားမလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် နှုတ်ခမ်းထောင့်များက ကွေးညွတ်သွားသည်။

"ဒီတောင်က အရမ်းကြီးတယ်၊ မြေရှင်းလင်းရတာ မလွယ်ကူဘူး၊ ကံကောင်းတာက ဆောင်းဝင်တာက မြေရှင်းလင်းပြီး လယ်ယာထူထောင်တဲ့ကိစ္စကို မထိခိုက်ဘူး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီလိုလုပ်ကြစို့၊ ကျိုးမိသားစုခြံကို ကျွန်မ ငွေစ ၅၀၀ အရင်းအနှီးထပ်ထည့်ပေးမယ်၊ ဒီငွေကို ရှင် မြေရှင်းလင်းဖို့ သုံးပါ။ မလုံလောက်ဘူးဆိုရင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် နည်းလမ်းရှာပါ" ဟု ထပ်ထည့်ပြောလိုက်သည်။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့၏ မျက်နှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ငွေစ ၅၀၀ ထပ်ပေးတာလား။

ကောင်းပြီ၊ ဒီငွေသည် မြေရှင်းလင်းရန် မလုံလောက်နိုင်သော်လည်း ငွေငါးရာသည် မနည်းသော ပမာဏပင်။

မြေရှင်းလင်းရန် အရင်းအနှီးလိုအပ်သော်လည်း နောင်နှစ်တွင် ရိတ်သိမ်းမှုလည်း မြင့်ပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်တယ်၊ နောင်နှစ်မှာ ကျိုးမိသားစုခြံရဲ့ ပန်းတိုင်ကလည်း ငွေလေးထောင်ကနေ ငါးထောင်အထိ ချိန်ညှိရမယ်" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ နှစ်ဆနှုန်းကတော့ ဆက်ထိန်းထားရမည်ဖြစ်သည်။ သူမသည် မည်သူ့ကိုမျှ မျက်နှာသာပေးလိုသည့် အတွေးမရှိပေ။

ဖန်မင်၏ မျက်နှာအမူအရာ အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ ကျေးဇူးပါ သခင်မလေး"

ငွေစ ၅၀၀ ပေးခြင်းသည် အတော်လေးကောင်းသည်၊ အကယ်၍ များလွန်းလျှင် ထိုအချိန်တွင် နှစ်ဆတိုးလျှင် နောင်နှစ်တွင် သူ၏ ဖိအား ပိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ငွေစ ၅၀၀ အရင်းအနှီးဖြင့် ဤမျှလောက် ကြီးမားသော မြေရိုင်းကို ရှင်းလင်းရန် အနည်းငယ် ကျပ်တည်းပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ငွေအနည်းငယ် ပိုသုံးစွဲရလျှင်ပင် သူသည် နောင်နှစ် နွေဦးရာသီမတိုင်မီ မြေကို ရှင်းလင်းပြီးစီးအောင် လုပ်ဆောင်ရမည်။ သို့မှသာ ထိုအချိန်တွင် ကျိုးမိသားစုခြံသည် မြေပိုမိုရရှိပြီး ငရုတ်သီးနှင့် ကန်စွန်းဥ စိုက်ပျိုးနိုင်ပေလိမ့်မည်။

မြေကို ကောင်းစွာကြည့်ရှုမှသာ သူ၏အောင်မြင်နိုင်ခြေသည် ပိုကြီးမားပေလိမ့်မည်။

ဤအခိုက်အတန့်တွင် ဖန်မင်၏စိတ်ထဲတွင် ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည်မူ အကြည့်ချင်းဆုံလိုက်ပြီး ဖန်မင်၏ ကံကောင်းမှုကို အလွန်မနာလိုကြသည်။

သခင်မလေးသည် ဖန်မင်အား ငွေစ ၅၀၀ အရင်းအနှီးထပ်ပေးလိုက်သော်လည်း ကျိုးမိသားစုခြံ၏ ပန်းတိုင်ကို ငွေတစ်ထောင် တိုးမြှင့်လိုက်သည်။

ဤသို့ဆိုလျှင် သူတို့တွင် သဘောထားကွဲလွဲမှုရှိလျှင်ပင် ပြောမထွက်နိုင်ပေ။

ထို့ပြင် သခင်မလေး၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို သူတို့တွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခွင့် မရှိပေ။

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် ဤအချိန်တွင် စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကသိကအောက်ဖြစ်နေကြသည်၊ သူတို့ စီမံခန့်ခွဲသော မောက်အာခြံနှင့် မုန့်မိသားစုခြံတို့တွင် ဘာကြောင့်များ ဒီလိုမျိုး လှေကားထစ်စိုက်ခင်းအဖြစ် ရှင်းလင်းရန် သင့်တော်တဲ့ တောင်တွေမရှိရတာလဲ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်အား လှေကားထစ်စိုက်ခင်းနှင့် ပတ်သက်သော ကိစ္စအချို့ကို ပြောပြပြီးနောက်မှ ဆက်လက်၍ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားသည်။

"လှေကားထစ်စိုက်ခင်း ရှင်းလင်းပြီးရင် တောင်ရဲ့အပေါ်ပိုင်းကို နောင်မှာ ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ဖို့ စဉ်းစားလို့ရတယ်" ရှေ့သို့ လျှောက်ရင်း လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်အား ပြောလိုက်သည်။

ဖန်မင်၏မျက်လုံးများက အရောင်တောက်သွားသည်။

"သခင်မလေး ဘာအကြံအစည်များရှိလဲ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာအကြံအစည်မှ မရှိပါဘူး။ "ဒီတောင်က မမြင့်ဘူး၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် တောင်အောက်မှာ အားလုံး လယ်ကောင်းမြေတွေ ဖြစ်သွားရင် တောင်အပေါ်ပိုင်းက ဧရိယာကလည်း သိပ်မများတော့ဘူး။ လွတ်နေလည်း လွတ်နေတာပဲ၊ ရှင်းလင်းပြီး သစ်သီးပင်တချို့ စိုက်ပျိုးလိုက်ရင် သစ်သီးမှည့်တဲ့ ရာသီရောက်ရင် ခူးဆွတ်လိုက်ရင် ဝင်ငွေတစ်ခု မဟုတ်ဘူးလား။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် သစ်သီးပင်တွေကို ကြည့်ရှုရတာ သီးနှံတွေထက် လွယ်ကူတယ်၊ အလုပ်သိပ်မများဘူး"

ဖန်မင်သည် ကြားပြီးနောက် မျက်လုံးများပင် အရောင်တောက်သွားသည်။

"သခင်မလေး အမြင်ကျယ်လှပါတယ်၊ ဘယ်သစ်သီးကို သဘောကျလဲ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်မင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"မရှိဘူး"

အရာအားလုံးကို မင်းအတွက် စဉ်းစားပေးပြီးရင် မင်းကို ဘာအတွက် လိုအပ်တော့မှာလဲ။ မျက်လုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်မင်သည် အလျင်အမြန် အကြည့်လွှဲလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ကျွန်တော်မျိုး သွားစုံစမ်းပြီး ကောင်းတဲ့ သစ်သီးပင်တချို့ကို ရွေးချယ်စိုက်ပျိုးပါ့မယ်"

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ စိတ်ထဲတွင် ဖန်မင်ကို ပို၍ မနာလိုဖြစ်လာကြသည်။

"အဟမ်း... သခင်မလေး၊ မုန့်မိသားစုခြံက မြေမှာလည်း လမ်းညွှန်မှုလိုအပ်တဲ့ အခြေအနေတချို့ ရှိပါတယ်၊ ပြီးတော့ ခြံပေါ်က လက်အောက်ငယ်သားတွေကလည်း သခင်အသစ်ကို တွေ့ချင်ကြပါတယ်"

ချောင်သယ်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အနားသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို လက်နှစ်ဖက်ယှက်၍ အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး၊ အချိန်ပေးပြီး ကျွန်တော်တို့ မုန့်မိသားစုခြံကို တစ်ခေါက်လောက် လာပေးလို့ရမလား" ချောင်သယ်သည် တောင်းပန်သော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

"သခင်... သခင်မလေး၊ ကျွန်တော်တို့ မောက်အာခြံလည်း ပါပါတယ်" ကျုံးကွေ့သည်လည်း အလျင်အမြန် လိုက်ပါလာသည်။

ဖန်မင်ဆိုတဲ့အဘိုးကြီးက သခင်မလေးဆီကနေ လမ်းညွှန်ချက်တွေ ဘယ်နှခုတောင် ရထားပြီလဲ။ သူတို့သာ အားမစိုက်ရင် နောက်နှစ်ခြံထဲမှ ရိတ်သိမ်းမှုသည် ထိုအဘိုးကြီးထက် ထက်ဝက်မက နောက်ကျကျန်ရစ်သွားပေတော့မည်။

ဘယ်သူက သခင်မလေးကို မျက်နှာမလိုက်ဘူးလို့ပြောလဲ။ အဲ့ဒီဖန်အဘိုးကြီးကို လမ်းညွှန်ပေးနေတာကလည်း မျက်နှာသာပေးနေတာပဲလေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့ အံ့ဩသွားသည်။

ဘာဖြစ်သည်ကို လျင်မြန်စွာ ခန့်မှန်းမိပြီးနောက် ရယ်မောလိုက်သည်။

"သေချာပေါက် သွားရမှာပေါ့၊ ဟဟ၊ ကိုယ့်ခြံပဲ၊ မကြည့်လို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။

မနက်ဖြန်ကျရင် မောက်အာခြံကို သွားမယ်၊ ပြီးတော့ နောက်နေ့ကျရင် မုန့်မိသားစုခြံကို တက်မယ်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် ရှင်တို့လည်း ကျွန်မကို လယ်ထဲကို ခေါ်သွားပြပါ၊ ကျွန်မ ကြည့်ပြီး ရှင်တို့ကို အကြံပြုချက်တချို့ ပေးနိုင်မလား ကြည့်ရတာပေါ့"

ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့၏မျက်နှာများ ဝင်းပသွားသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးပါ သခင်မလေး" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန်ထန်ကို ဆက်လက်၍ လမ်းပြခိုင်းသည်။

လူတစ်စုသည် ဆက်၍ ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

ကျိုးမိသားစုခြံနှင့် မောက်အာခြံကြားမှ ထိုမြေနေရာသို့ ရောက်သောအခါမှ ရပ်တန့်သွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရှိနေစဉ်မှာပင် ဖန်မင်နှင့် ကျုံးကွေ့တို့သည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လမ်းညွှန်ခိုင်းပြီး ခြံနှစ်ခုကြားမှ မြေကို ချက်ချင်းပင်ပင် ခွဲဝေလိုက်ကြသည်။

မြေခွဲဝေပြီးနောက်မှ အားလုံး ပြန်ကြလေသည်။

အိမ်တော်သို့ ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဖန်ထန်ကို ခေါ်ဆောင်၍ အိမ်တော်ပတ်ဝန်းကျင်မှ အခြေအနေကို ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ဖန်မင်အား ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၏ နေရာကိုပါ သတ်မှတ်ပေးခဲ့သည်။

ဟုတ်သည်၊ အားလုံးကို မြေပေါ်တွင် ဝက်မွေးမြူရေးခြံ၏ ပုံကြမ်းကို အကြမ်းဖျင်း ဆွဲပြလိုက်သည်။

ဖန်မင်သာမက ကျန်သူများသည်လည်း အလွန်အလေးအနက်ထား ကြည့်ရှုနားထောင်ကြသည်။

အထူးသဖြင့် ကျုံးကွေ့နှင့် ချောင်သယ်တို့သည် လက်ထဲတွင် စက္ကူနှင့် စုတ်တံသာရှိနေလျှင် ချက်ချင်းလိုက်မှတ်နေမိတော့မည်။

"ဝက်မွေးမြူရေးခြံနဲ့ ကြက်မွေးမြူရေးခြံရဲ့ ပုံကြမ်းကို နောက်မှ ကျွန်မ ရှင်တို့ကို တစ်စုံစီ အကိုးအကားအဖြစ် ပေးပါ့မယ်၊ ဒါပေမယ့် ဘယ်လို တည်ဆောက်မလဲဆိုတာကတော့ ရှင်တို့ အမှန်တကယ်အခြေအနေအရ လုပ်ဆောင်ရမှာပါ" အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ စိုးရိမ်သော အမူအရာကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြောလိုက်သည်။

သူမသည် သူတို့ကို ခြံကို စီမံခန့်ခွဲခိုင်းခြင်းသည် သူတို့ကို စမ်းသပ်ရန် ဖြစ်သော်လည်း ခြံသည် သူမအပိုင်ဖြစ်ပြီး သူမ၏ အဓိကရည်ရွယ်ချက်သည် ငွေရှာရန်ဖြစ်ပြီး သူတို့ကို အခက်အခဲဖြစ်စေရန် မဟုတ်ပေ။

"နောက်ပြီး ပြဿနာတစ်ခုခု ရှိရင် သာ့ရှီရွာကို လာရှာလို့ရတယ်၊ ဒါမှမဟုတ် သာ့ရှီရွာကို လူလွှတ်ပြီး အသိပေးလို့ရတယ်"

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်၏ မျက်နှာ ဝင်းပသွားပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့ကို အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်ကြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်မလေး"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ကြက်မွေးမြူရေးခြံ၏ကိစ္စကို ဆက်လက်ပြောဆိုသည်။

ညနေ ၅ နာရီရောက်မှ သူတို့သုံးယောက်နှင့် ဆွေးနွေးမှု ပြီးစီးသွားသည်။

ခြံပေါ်မှ ထမင်းဟင်းများကို မကျင့်သားမရသောကြောင့် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထမင်းစားရန် မနေတော့ဘဲ နှုတ်ဆက်ထွက်လေသည်။

ထို့နောက် လူတစ်စုသည် အိမ်တော်ထိန်းဖန်တို့၏ ပို့ဆောင်မှုဖြင့် ကျိုးမိသားစုခြံမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ဖန်ထန်သည် မိခင် ပြင်ဆင်ပေးသော အထုပ်ကို ကျောပိုး၍ ထိုလူစုနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားသည်။

ချင်းရှီမြို့ပြင်သို့ ရောက်သောအခါ ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လှည်းမောင်းသူကို ချင်းရှီမြို့သို့ မောင်းနှင်ခိုင်းကာ အားလုံးနှင့် ခွဲခွာသွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့တို့သည်မူ သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်ခဲ့ကြသည်။

.........

အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်နောက်ဘက်သို့ ပြန်ခဲ့သည်။

ယနေ့တွင် သူမသည် စကားတွေအများကြီးပြောရသလို လမ်းလည်း တော်တော်လေးလျှောက်ခဲ့ရသောကြောင့် အနည်းငယ် ပင်ပန်းနေသည်။

လီရှောင်သည် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့်အတူ အိမ်နောက်ဘက်သို့ မပြန်ဘဲ မီးဖိုချောင်သို့ သွားရောက်ခဲ့သည်။

ထို့ကြောင့် ဖန်ထန်ကို စီစဉ်ပေးသည့်ကိစ္စသည် ကျောက်ရှန်းရှန်းအပေါ်တွင် ကျရောက်သွားသည်။

မိမိကို စူးစိုက်ကြည့်နေသော ဖန်ထန်ကို ကြည့်၍ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပြီး စိတ်ပျက်နေသည်။

"မိန်းကလေးရှန်းရှန်း၊ ကျွန်တော်... ဒီနေရာကို အသစ်ရောက်လာတာဆိုတော့ နောင်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အကူအညီကို အများကြီး မျှော်လင့်ပါတယ်" ဟု ပြောရင်း ဖန်ထန်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ဦးညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်း အံ့ဩသွားသည်။

အပြုံးဖြင့် ကြိုဆိုသူကို မဟန့်သင့်ဟု ဆိုကြသည်၊ ထို့ပြင် နောင်တွင် သူတို့သည် နေ့စဉ် တွေ့ဆုံကြရမည်ဖြစ်သောကြောင့် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖန်ထန်ကို ပစ်ထားရန် အတွေးမရှိတော့ပေ။

"ကျွန်မ အရင်ဆုံး ရှင့်ကို ကျွန်မအဖေဆီ ခေါ်သွားမယ်၊ သူက လျိုအိမ်တော်ရဲ့ အိမ်တော်ထိန်း၊ အိမ်က ကိစ္စကြီးငယ်တွေကို စီမံခန့်ခွဲတယ်၊ နောင်မှာ ရှင် မသိတာရှိရင် သူ့ကို မေးမြန်းနိုင်ပါတယ်" ကျောက်ရှန်းရှန်းက ပြောရင်း စာရင်းကိုင်ခန်းဘက်သို့ လျှောက်သွားသည်။

လျိုအိမ်တော်၏ ခြံဝင်းအသစ်သည် ဆောက်လုပ်ပြီးစီးသွားပြီဖြစ်ပြီး ယခင်က သူမ၏ဖခင် နေထိုင်ခဲ့သော အိမ်ရှေ့မှ အခန်းသည် စာရင်းကိုင်ခန်းအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမ၏ဖခင်သည် နေ့ဘက်တွင် အလုပ်မရှိလျှင် အများအားဖြင့် စာရင်းကိုင်ခန်းထဲတွင် နေထိုင်လေ့ရှိသည်။

ဤအချိန်တွင်လည်း စာရင်းကိုင်ခန်းထဲတွင် ရှိနေပေလိမ့်မည်။

ဖန်ထန်သည် အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

"ဦးလေးက အရင်က ကျောင်းတော်သားဟောင်းတစ်ယောက်ရဲ့ အိမ်တော်မှာ အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့ဖူးတယ်လို့ ကြားတယ်၊ ဦးလေးက တကယ်ကို တော်..."

ဟု စကားမဆုံးမီမှာပင် ရှေ့မှ လူသည် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ဖန်ထန်သည် ခြေလှမ်းကို မထိန်းနိုင်ဘဲ ကျောက်ရှန်းရှန်းကို ဝင်တိုက်မိလုနီးပါး ဖြစ်သွားသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ သူ၏ခြေလှမ်းသည် တည်ငြိမ်သောကြောင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းကို မတိုက်မိခဲ့ပေ။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် သူ့ကို နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာသည် သိပ်မဖော်ရွေပေ။

"ရှင် ဒါတွေကို ဘယ်လိုသိတာလဲ" ဟု မကျေမနပ်ဖြစ်စွာ မေးလိုက်သည်။

ပထမဆုံးအကြိမ် တွေ့ဆုံစဉ်က သူမ၏ အမည်ကို ခေါ်သည်မှာပင် ထူးဆန်းနေပြီဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ ဖခင်သည် ယခင်က ကျန်းသခင်ကြီး၏ အိမ်တော်တွင် အိမ်တော်ထိန်းအဖြစ် လုပ်ကိုင်ခဲ့သည့်ကိစ္စကိုပင် သိရှိနေသည်။

ဒီလူမှာ မကောင်းတဲ့အကြံအစည်တွေရှိနေတာလား။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သတိထားမှုသည် ပိုမိုပြင်းထန်လာသည်။

ဖန်ထန်သည် မြင်ကွင်းကို မြင်တွေ့ရသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အထင်လွဲနေသည်ကို သိရှိပြီး မျက်နှာ စိုးရိမ်သွားသည်။

"မိန်းကလေးရှန်းရှန်း အထင်မလွဲပါနဲ့၊ ကျွန်တော်... ကျွန်တော်က အရင်က ကျိုးသခင်လေးရဲ့ အိမ်တော်မှာ ခင်ဗျားနဲ့ ဦးလေးကို တွေ့ဖူးပါတယ်" ဟု အလျင်အမြန် ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ကျိုးသခင်လေးရဲ့ အိမ်တော်က အဒေါ်ကျန်းက ကျွန်တော်နဲ့ အနည်းငယ် ရင်းနှီးပါတယ်၊ ဒီကိစ္စတွေကို ကျွန်တော် သူ့ဆီက စုံစမ်းခဲ့တာပါ"

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အမူအရာသည် သတိထားနေဆဲဖြစ်သည်။

"ရှင် ကျွန်မတို့အိမ်ကိစ္စကို ဘာလို့ စုံစမ်းရတာလဲ" ဟု လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။

သူတို့အိမ်ကို စုံစမ်းတာလား၊ ဒါမှမဟုတ် လျိုအိမ်တော်ကို တစ်ခုခုကြံစည်နေတာလား။

သခင်မလေးသည် သူမကို ညီအစ်မကဲ့သို့ ဆက်ဆံပြီး သူမသည် လျိုအိမ်တော်ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသော စိတ်ရှိသူကို ခွင့်မပြုနိုင်ပေ။

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ အမူအရာသည် ပိုမိုအေးစက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ဖန်ထန်သည်လည်း ပို၍ စိုးရိမ်သွားသည်။

"ကျွန်တော်... ကျွန်တော် မိန်းကလေးကို စိတ်ဝင်စားတယ်၊ တစ်ချက်မြင်ရုံနဲ့ မမေ့နိုင်ဘူး၊ ဒါကြောင့် အဒေါ်ကျန်းဆီကနေ မိန်းကလေးနဲ့ မိန်းကလေးရဲ့ မိသားစုအကြောင်း စုံစမ်းခဲ့တာပါ" ဟု စိတ်ကို ဒုံးဒုံးချ၍ ပြောလိုက်သည်။

ထို့နောက် ဖန်ထန်သည် လက်မြှောက်၍ ကျောက်ရှန်းရှန်းအား ကျိန်ဆိုသော အမူအရာ ပြုလုပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ဖန်ထန် ကျိန်ဆိုပါတယ်၊ ခုနက ပြောခဲ့တာတွေ အားလုံး အမှန်တရားပါ၊ တကယ်လို့ မိန်းကလေးရှန်းရှန်းကို လိမ်လည်ခဲ့ရင် ဒါမှမဟုတ် မိန်းကလေးရှန်းရှန်းရဲ့ မိသားစုနဲ့ လျိုအိမ်တော်အပေါ်မှာ မကောင်းတဲ့စိတ်ထားရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော့်ကို အူတွေ ပေါက်ပြဲပြီး အသေဆိုးနဲ့သေပါစေ"

ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် တုန်လှုပ်သွားပြီးနောက် မျက်နှာသည် ချက်ချင်း နီရဲသွားသည်။

အလျင်အမြန် နောက်ပြန်လှည့်၍ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားသည်။

"ဘယ်သူက ရှင့်ကို ကျိန်ခိုင်းလို့လဲ" ဟု မကျေမနပ်ဖြစ်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ဖန်ထန်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း စိတ်မဆိုးတော့သည်ကို သိရှိပြီး စိတ်ထဲတွင် စိတ်အေးသွားကာ အလျင်အမြန် လိုက်ပါသွားသည်။

ခဏအကြာတွင် စာရင်းကိုင်ခန်းသည် ရှေ့တွင် ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ...

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ခြေလှမ်းကို နှေးလိုက်သည်။

တုံ့ဆိုင်းလျက် ပြောလိုက်သည်။

"ရှင် ပြောတာ အမှန်ပဲဖြစ်ဖြစ်၊ အမှားပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ကျွန်မအပေါ်မှာ အချိန်မဖြုန်းဖို့ အကြံပေးချင်တယ်"

ဖန်ထန်သည် အံ့ဩသွားပြီး အဘယ်ကြောင့်ဟု မေးမည်အပြုတွင် ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ဆက်လက်၍ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊ ကျွန်မ သခင်မလေးဘေးမှာ တစ်သက်လုံး နေမှာ၊ ဒီဘဝမှာ အိမ်ထောင်မပြုတော့ဘူး"

ဖန်ထန် အံ့ဩသွားသည်။

"ပြီးတော့ သခင်မလေးကလည်း ခွင့်ပြုပြီးပြီ" ကျောက်ရှန်းရှန်းက ထပ်ပြောသည်။

သခင်မလေးသည် သူမအား အိမ်ထောင်ပြုခြင်းနှင့်ပတ်သတ်၍ လွတ်လပ်ခွင့်ပေးသည်။ သူမသည် ဤဘဝတွင် အိမ်ထောင်မပြုရန် ဆုံးဖြတ်ထားသောကြောင့် သခင်မလေးသည် သူမကို ဤဘဝတွင် အိမ်ထောင်မပြုရန် ခွင့်ပြုသည်ဟု ဆိုခြင်းသည် မမှားပေ။

ဟုတ်တယ်၊ အဲ့လိုပဲ။

အိမ်ထောင်ပြုလို့ ဘာများကောင်းတာရှိလို့လဲ။

သူမသည် သခင်မလေးနောက်သို့ လိုက်ပါပြီး သခင်မလေး၏ စီးပွားရေးကို စီမံခန့်ခွဲပေးမည်။ နေ့ရက်များသည် အိမ်ထောင်ပြုပြီး ကလေးမွေးပြီးနောက် အိမ်နောက်ဘက်တွင် ပိတ်မိနေသည်ထက် မကောင်းပေဘူးလား။

ဤဖန်ထန်သည် သူမကို စိတ်ဝင်စားပြီး တစ်ချက်မြင်ရုံဖြင့် မမေ့နိုင်ဟု ဆိုသည်။

သူမကတော့ ယခင်က သူ့ကို မြင်ဖူးသည်ကိုပင် မမှတ်မိပေ၊ အလွန်ပေါ့ပေါ့တန်တန်ရှိပေသည်။

ဒီလူက သူမ သခင်လေး၏အလေးထားခံရတာကို မြင်ပြီး ဒီလိုနည်းနဲ့ လျိုအိမ်တော်ထဲ နေရာရန် ကြိုးစားနေတာဖြစ်နေမလား။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ထဲတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဟွန်း၊ တကယ်လို့ သူ့မှာသာ ဒီလိုအကြံမျိုးရှိနေရင်တော့ ချိန်တဲ့လူ လူမှားသွားပြီ။

ဖန်ထန်သည် ကျောက်ရှန်းရှန်း၏ စကားကို ကြားသောအခါ မျက်နှာသည် တောင့်တင်းသွားသည်။

ဘာ။ သခင်မလေးက မိန်းကလေးရှန်းရှန်းကို အိမ်ထောင်မပြုခိုင်းဘူးလား။

မိန်းကလေးရှန်းရှန်းကို သူမဘေးတွင် တစ်သက်လုံး နေခိုင်းမှာလား။

ဒါ ဘယ်ဖြစ်မလဲ။

မိန်းကလေးရှန်းရှန်း အိမ်ထောင်မပြုလျှင် သူ တစ်သက်လုံး လူပျိုကြီးဖြစ်နေရမှာလား။

မဟုတ်ဘူး၊ သခင်မလေးက အဲ့ဒီလောက် ကျိုးကြောင်းမဆီလျော်တဲ့သူ မဟုတ်ဘူး။ ဒီကိစ္စ... တကယ်ရောဟုတ်ရဲ့လား။

မိန်းကလေးရှန်းရှန်းက သူ့ကို နောက်ဆုတ်စေချင်လို့ ထွင်ပြောတာ မဟုတ်လောက်ဘူးလား။

မဖြစ်ဘူး၊ မလောရဘူး၊ သူ တည်ငြိမ်ရမယ်။

သူသည် ယခုအခါ သခင်လေး၏ကိုယ်ရံတော်ဖြစ်ပြီး သခင်လေးသည် သူ့ကို အတော်လေး သဘောကျပုံရသည်။

သူ သခင်လေးနှင့် ပိုမိုရင်းနှီးသွားလျှင် ထိုအချိန်တွင် ဤကိစ္စကို သူ သခင်လေးကို မေးမြန်းလျှင် သိရှိပေလိမ့်မည်။

သခင်မလေးသာ အမှန်တကယ် ထိုသို့ ပြောဆိုခဲ့လျှင် သူသည် သခင်လေးကို သခင်မလေးအား တောင်းပန်ခိုင်းလျှင် သခင်မလေးသည် စိတ်ပြောင်းသွားနိုင်ပေသည်။

သူ၏ လေ့လာတွေ့ရှိချက်အရ သခင်မလေးသည် သခင်လေးကို အလွန်လေးစားသည်။

ဤအရာကို တွေးမိသောအခါ ဖန်ထန်သည် အနည်းငယ် စိတ်အေးသွားသည်။

ဤအချိန်တွင် ကျောက်ဖူသည် စာရင်းကိုင်ခန်းမှ ထွက်လာသည်။

ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် ယောက်ျားတစ်ယောက်နှင့် စာရင်းကိုင်ခန်းအနီးအနားတွင် ရပ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ ကျောက်ဖူသည် အနည်းငယ် အံ့ဩသွားသည်။

"ရှန်းရှန်း..." ဟု သမီးကို ခေါ်လိုက်သည်။

"အဖေ" ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေသည်။

ဖန်ထန်ကို ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ ကျောက်ဖူထံသို့ လျင်မြန်စွာ လျှောက်သွားသည်။