ဖြေရှင်းပေးခြင်း

"ခေါင်းအုံးနဲ့ အိပ်ရာခင်း ပေးလိုက်ပြီးပါပြီ၊ သူ့ကို ခြံဝင်းငယ်လေးထဲမှာ နေဖို့ စီစဉ်ပေးလိုက်ပါပြီ။ အဝတ်အစားနဲ့ ဖိနပ်တွေကတော့ သူက အရွယ်အစားတွေ လာပြောမှ ချုပ်ဖို့ စီစဉ်ပေးရမှာပါ"

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူ၏ ပုံမှန်မဟုတ်သောအခြေအနေကို သတိပြုမိပြီး သူ့အား တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖူသည် အလျင်အမြန် စိတ်ခံစားချက်များကို ထိန်းချုပ်ကာ ခေါင်းငုံ့လိုက်၏။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားပြီး ထိုအခါမှ တစ်စုံတစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

ဖန်ထန်ဆိုသည့်ကောင်လေး၏ စိတ်ထဲရှိသည့်အရာအားလုံးမှာ မျက်နှာပေါ်တွင် ပေါ်လွင်နေပြီး ပါးစပ်ကလည်း လျှောက်ပြောတတ်ကာ ရှန်းရှန်းအပေါ် ရည်ရွယ်ချက်ကလည်း အလွန်ပြင်းထန်နေသည်။ ဦးလေးဖူက သိသွားခဲ့ပြီလား။

ယခင်က ကျိန့်အိမ်တော်တွင် ကျိန့်မိသားစု၏ သခင်ကြီးက ရှန်းရှန်းအပေါ် မကောင်းကြံခဲ့သောကြောင့် နောက်ပိုင်းတွင် ကျောက်မိသားစုတစ်စုလုံး ဒုက္ခရောက်ခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ကျောက်မိသားစုတစ်စုလုံးက ရှန်းရှန်းအား အလွန်ချစ်ခင်ကြသည်။ ဖန်ထန်ကသာ ရှန်းရှန်းအား ပေါ်ပေါ်တင်တင် နှောင့်ယှက်ရဲလျှင် သူ၏ဘဝမှာ ကောင်းမွန်စွာ နေထိုင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ဤကိစ္စမှာ အနည်းငယ် ခက်ခဲလေပြီ။

လူငယ်တစ်ယောက်က မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ဤသို့ လိုက်ပိုးပန်းခြင်းမှာ မည်သည့်နေရာတွင်မှ မှားယွင်းနေသည်ဟု သူမ မထင်ပေ။ ၂၁ ရာစုတွင် ဤထက်ပို၍ ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းများကိုပင် သူမ မြင်ဖူးသည်။ ဖန်ထန်ကသာ အတိုင်းအတာတစ်ခုကို မကျော်လွန်လျှင် ရပေသည်။

သို့သော် ဤနေရာမှာ ရှေးခေတ်ဖြစ်ကြောင်းကိုမူ လျစ်လျူရှုမိခဲ့သည်။

ဖန်ထန်၏အပြုအမူမှာ အမှန်တကယ်ပင် အနည်းငယ် ရိုင်းစိုင်းနေသည်။

သူမ လီရှောင်နှင့် ဆွေးနွေးပြီး သူ့ကို ဖန်ထန်အား သတိပေးခိုင်းရပေမည်။

မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ပိုးပန်းခြင်းမှာ မမှားပေ၊ သို့သော် နှောင့်ယှက်ခြင်းမှာမူ မှားယွင်းသည်။

"အင်း၊ ဒါဆို ကောင်းတာပေါ့။ အဲ့ကောင်လေးက အခုမှရောက်လာတာဆိုတော့ ရှင်တို့ သူ့ကို ပိုပြီးဂရုစိုက်ပေးလိုက်ကြပါ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဖူသည် ကြောင်အသွား၏။

"ဟုတ်ကဲ့" ဟု အတန်ကြာမှ သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား လက်နှစ်ဖက်ယှက်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

ထိုကောင်လေးကို သူ အထင်သေးမိခဲ့သည်။ သူက သခင်မလေးကိုပင် ချော့မြှူနိုင်ခဲ့ပြီး သခင်မလေးက သူ့ကို ဤမျှ ဂရုစိုက်စေခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို မြင်သောအခါ သူမစိုးရိမ်နေသည့်ကိစ္စမှာ ဖြစ်ပျက်နှင့်နေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။

"ဖန်ထန်က… စိတ်ရင်းမဆိုးပါဘူး။ အင်း၊ ကျွန်မ ခင်ပွန်းကို သူ့ကို ထိန်းခိုင်းလိုက်ပါ့မယ်၊ ရှင် စိတ်ချပါ" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် တုံ့ဆိုင်းတုံ့ဆိုင်းဖြင့် ကျောက်ဖူအား ပြောလိုက်သည်။

ကျောက်ဖူသည် ကြောင်အသွား၏။ ထို့နောက် သူ့မျက်လုံးများတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ဒီကျွန်က သခင်မလေးကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်" သူသည် အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

သခင်မလေးက သူ့ကို ဤစကားကို အထူးတလည် ပြောခြင်းမှာ သူတို့ကို စိတ်ထဲတွင် ထားရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်လုံးများတွင် လှုပ်ရှားမှုတစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ကျောက်ဖူ၏တုံ့ပြန်မှုကြောင့် အနည်းငယ် စိတ်ထိခိုက်သွားသည်။ သူမ၏အိမ်တော်မှ အိမ်တော်ထိန်းက သူမအပေါ် ဒီလောက်တောင် ယုံကြည်မှုမရှိဘူးလား။

"ရှန်းရှန်းရဲ့ကိစ္စကို ရှင် စိတ်မပူပါနဲ့။ အရင်က ကျွန်မ သူ့ကို သူ့ရဲ့အိမ်ထောင်ရေးလွတ်လပ်ခွင့် ပေးမယ်လို့ ကတိပေးထားပြီးသားပါ။"

"ဖန်ထန်…" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ခေတ္တရပ်တန့်လိုက်သည်။

ကျောက်ဖူ၏ကိုယ်သည် တင်းမာသွား၏။

"ဖန်ထန်ဆိုတဲ့လူက သိုင်းပညာကောင်းတယ်၊ ဦးနှောက်လည်း အရမ်းပြေးတယ်။ ဒါကြောင့် ခင်ပွန်းက သူ့ကို အိမ်တော်ကို ပြန်ခေါ်လာခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ ကျွန်မတို့ သူ့ကို သဘောကျပေမဲ့ သူ့ကို စိတ်တိုင်းကျ လုပ်ခွင့်တော့ ပေးမှာမဟုတ်ဘူး"

ကျောက်ဖူ၏ စိတ်သည် အနည်းငယ် တည်ငြိမ်သွားသည်။

"ရှန်းရှန်းက ကျွန်မအနားမှာနေတာ၊ ကျွန်မ သူ့ကို ညီမအရင်းလို သဘောထားတယ်။ ဖန်ထန်တစ်ယောက်ကြောင့်နဲ့ ရှန်းရှန်းကို နစ်နာအောင်လုပ်ပြီး ဒီသံယောဇဉ်ကို ဖျက်ဆီးမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဤစကားထွက်လာသောအခါ ကျောက်ဖူသည် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။

"သခင်မလေး၊ စကားတွေက လေးနက်လွန်းပါတယ်၊ ဒီကျွန် ရှက်မိပါတယ်" ဟု သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ကိုင်းညွှတ်အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

သူ သေသင့်သည်၊ ခုနက သူ သခင်မလေးကို သံသယဝင်မိခဲ့သည်။ သခင်မလေးက သူတို့မိသားစုအပေါ် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပြီး ရှန်းရှန်းအပေါ် ဤမျှ ကောင်းမွန်စွာ ဆက်ဆံပါလျက် သူက ထိုသို့သော စိတ်ကူးများ ဝင်ခဲ့သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ကျောက်ဖူအား ထရန် လက်ပြလိုက်သည်။

"အရင်က ကိစ္စတွေက ပြီးသွားပါပြီ။ ရှန်းရှန်းအတွက် ရှင် အရမ်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်မ ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီကောင်မလေးက အိမ်ထောင်ပြုဖို့ စိတ်ဝင်စားပုံမပေါ်ဘူး။ ဟီးဟီး၊ အခု သူက ငယ်သေးတော့ တကယ်တော့ အလျင်လိုစရာမရှိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူ ဒီလိုပဲ ဆက်ဖြစ်နေမှာကို ကျွန်မ နည်းနည်းစိုးရိမ်တယ်"

ကျောက်ဖူ ကြောင်အသွား၏။

ငယ်သေးတယ် ဟုတ်လား။ ရှန်းရှန်း၏အသက်သည် သခင်မလေးထက် တစ်နှစ်ပင် ကြီးသေးသည်။ ဟုတ်သားပဲ၊ သူ မေ့တော့မလို့ပဲ။ သမီးက ဆယ့်ခြောက်နှစ်ရှိပြီ၊ သာမန်မိန်းကလေးတွေ ဒီအသက်အရွယ်ရောက်ရင် အိမ်ထောင်ကျနှင့်နေလောက်ပြီ။

ဤအချက်ကို တွေးမိသောအခါ ကျောက်ဖူ၏စိတ်ထဲတွင် ရုတ်တရက် စိုးရိမ်စိတ်တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

သခင်မလေး ပြောတာမှန်သည်၊ သူကြည့်ရသလောက် သူ့သမီးမှာ အိမ်ထောင်ပြုလိုသည့် စိတ်ကူးမရှိပုံရပေ။

ဒါ… သူမသာ တကယ်အိမ်ထောင်မပြုရင် နောက်ဆိုရင်…

ကျောက်ဖူသည် တွေးလေလေ ပို၍ စိတ်ပူလေလေ ဖြစ်လာသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ထိုအခြေအနေကို မြင်သောအခါ ကျောက်ဖူ နားဝင်သွားကြောင်း သိလိုက်သည်။

ထိုအခါမှ သူမသည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီကိစ္စကို ပြောတာက တခြားဘာရည်ရွယ်ချက်မှ မရှိပါဘူး၊ ဦးလေးဖူကို အကြံဉာဏ်တစ်ခု ပေးချင်လို့ပါ။ ဦးလေးဖူ နားထောင်ချင်လား"

ကျောက်ဖူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား အလျင်အမြန် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေး ပြောပါ" သူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ရိုသေစွာ ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးလိုက်ပြီး ထိုအခါမှ ပြောလိုက်သည်။ "ခုနက ကျွန်မ ပြောခဲ့သလိုပဲ၊ ကျိန့်အိမ်တော်ရဲ့ ကိစ္စက ပြီးသွားပါပြီ။ အခု ရှင်တို့ လျိုအိမ်တော်ကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ ကျွန်မ အဲ့ဒီလိုကိစ္စမျိုး ထပ်ဖြစ်ခွင့်ပေးမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ရှင်တို့ ရှန်းရှန်းအပေါ်မှာ အရမ်းစိတ်ပူစရာမလိုပါဘူး။ သူ့ကို ဖြစ်နိုင်သလောက် ယောက်ျားတွေနဲ့ ဝေးဝေးနေခိုင်းတာမျိုးတောင် မလုပ်သင့်ဘူး"

ဦးလေးဖူနှင့် ကျောက်ခန်း၊ ကျောက်ချန်တို့သည် ရှန်းရှန်းအား အမှန်တကယ်ပင် အလွန်တင်းကျပ်စွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ သူမသည် ယခင်က ကျောက်ခန်းနှင့် ကျောက်ချန်တို့က ရှန်းရှန်းအား ယောက်ျားလေးများနှင့် ပေါင်းသင်းခွင့်မပြုသည်ကို ကိုယ်တိုင်မြင်ခဲ့ဖူးသည်။

ဤသားအဖသုံးယောက်၏ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ရှန်းရှန်းအား ယခင်ကကဲ့သို့ အဖြစ်အပျက်မျိုး ထပ်မံမကြုံတွေ့စေလိုခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူမ ယုံကြည်သည်။

သို့သော် သူတို့၏ ဤသို့သော အပြုအမူများက ရှန်းရှန်း၏ ယောက်ျားများအပေါ် ရှုမြင်ပုံကို ပြောင်းလဲစေနိုင်သည်။ ထို့ပြင် သူမအား အိမ်ထောင်မပြုခြင်းကသာ မိသားစုက မြင်လိုသောအရာဟု ထင်မြင်စေပြီး အချစ်ရေးနှင့် အိမ်ထောင်ရေးကို ရှောင်ရှားစေနိုင်သည်။

သူမသည် ရှန်းရှန်း အိမ်ထောင်မပြုခြင်းကို မကန့်ကွက်ပေ။ သို့သော် သူမသည် ထိုသည်မှာ ရှန်းရှန်း၏ စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှုဖြစ်စေလိုပြီး သူတစ်ပါး၏ ဝင်ရောက်စွက်ဖက်မှုကြောင့် ပြုလုပ်သော ရွေးချယ်မှု မဖြစ်စေလိုပေ။

"ဒီလိုသာ ကြာရှည်သွားရင် ရှန်းရှန်းက ပိုပြီး အိမ်ထောင်မပြုချင်တော့မှာပဲ။ ဒီလိုဖြစ်တာကို ရှင်တို့ မြင်ချင်လို့လား" လင်းရှောင်ယွဲ့ ပြုံးရင်း မေးလိုက်သည်။

ကျောက်ဖူ၏ကိုယ်သည် တုန်လှုပ်သွား၏။

ဤသည်မှာ သူတို့မြင်လိုသောအရာ မဟုတ်ပေ။ သူသည် သူ့သမီးအား သူမကို ချစ်ခင်သော ခင်ပွန်းတစ်ယောက်နှင့် အိမ်ထောင်ကျစေလိုပြီး အိမ်ထောင်ရေး သာယာဖြောင့်ဖြူးကာ တစ်သက်တာ ပျော်ရွှင်စေလိုသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒီလိုရလဒ်မျိုးကို မမြင်ချင်ဘူးဆိုရင်တော့ လက်လွှတ်လိုက်ပါ"

"ရှန်းရှန်းကို ပုံမှန်အတိုင်း နေထိုင်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ၊ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ရွေးချယ်ခွင့်ပေးလိုက်ပါ။ ရှင်တို့က ဘေးကနေ စောင့်ကြည့်ပြီး သူ့အတွက် စိစစ်ပေးရင် ရပါပြီ။ ကျွန်မလည်း ရှိသေးတယ်၊ ကျွန်မလည်း သူ့အတွက် စိစစ်ပေးမှာပါ။ အကျင့်စာရိတ္တမကောင်းတဲ့သူတွေ၊ ရှန်းရှန်းနဲ့ မထိုက်တန်တဲ့သူတွေ၊ အားလုံး အခွင့်အရေးမရှိဘူး"

ကျောက်ဖူသည် ရယ်ချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းထားရပြီး စိတ်ထဲမှ တင်းမာမှုများမှာ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့လည်း ရယ်နေသည်ကို ကြားသောအခါ ကျောက်ဖူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား မော့ကြည့်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တပ်ရပ်ကာ လင်းရှောင်ယွဲ့အား နောက်တစ်ကြိမ် အရိုအသေပေးလိုက်သည်။

"သခင်မလေးရဲ့ ဒီစကားတွေကို ကျွန်တော် နားထဲထည့်ထားပါ့မယ်။ သခင်မလေးရဲ့ သင်ကြားမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ကို အကျိုးကျေးဇူးတွေ အများကြီး ရလိုက်ပါတယ်။ နောက်ဆိုရင် ရှန်းရှန်းရဲ့ကိစ္စကို ကျွန်တော်တို့ ဝင်မစွက်ဖက်တော့ပါဘူး"

ဖန်ထန်အပါအဝင်၊ ထိုကောင်လေးကို သူ နောက်ဆက်တွဲ ပြဿနာရှာတော့မည် မဟုတ်ပေ။ သခင်မလေး ပြောသည့်အတိုင်း ဘေးမှ စောင့်ကြည့်ပြီး လေ့လာလျှင် ရပေသည်။

သခင်လေးနှင့် သခင်မလေး သဘောကျသောလူမှာ ဆိုးရွားမည် မဟုတ်ပေ။ ဤကောင်လေးသာ သူတို့၏ ရှန်းရှန်းအပေါ် စိတ်ရင်းမှန်ဖြင့် ချစ်ခင်ပါက ကောင်းမွန်သော အိမ်ထောင်ရေးတစ်ခု ဖြစ်လာနိုင်ပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမ၏ စကားတစ်ခွန်းက ကျောက်ဖူ၏ ဖန်ထန်အပေါ် ရှုမြင်ပုံကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေမည်ဟု မသိခဲ့ပေ။

အဓိကမှာ ကျောက်ဖူ ကြောက်ခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်၊ သူ့သမီး တကယ်ပင် အိမ်ထောင်မပြုတော့ရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်သွားမည်ကို ကြောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုလို ဖန်ထန်ကဲ့သို့ လူတစ်ယောက် ပေါ်လာခဲလှသည်၊ သူက ကြားဝင်နှောင့်ယှက်လိုက်လျှင် ထိုလူ ထွက်ပြေးသွားသောအခါ သူ့သမီး ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ဖူ၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် ကျေးဇူးတင်စိတ်ပင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

တော်သေးသည်၊ သခင်မလေးက သူ့ကို သတိပေးလိုက်သောကြောင့်၊ မဟုတ်လျှင် သူ၏သမီး၏ တစ်သက်တာလုံးမှာ သူ၏လက်ထဲတွင် ပျက်စီးသွားနိုင်ပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူနှင့် နောက်ထပ်စကားအနည်းငယ် ပြောဆိုပြီး ကျောက်ဖူ၏ စိတ်ကို ဖြေလျှော့ပေးပြီးမှ ကျောက်ဖူအား ထွက်သွားခိုင်းလိုက်သည်။

....

နောက်တစ်နေ့။

နံနက်စောစောတွင် လင်းရှောင်ယွဲ့တို့အဖွဲ့သည် အစီအစဉ်အတိုင်း မောက်အာခြံသို့ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

မောက်အာခြံ၏ အိမ်တော်ထိန်း ကျုံးကွေ့သည် ခြံမှလူများကို စောစောစီးစီးပင် လမ်းဘေးတွင် စောင့်ခိုင်းထားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ မျှော်လင့်မထားခဲ့သည်မှာ ကျုံးကွေ့အပြင် ဖန်မင်နှင့် ချောင်သယ်တို့ပါ ရှိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

ဖန်မင်နှင့် ချောင်သယ်တို့ ရောက်လာခြင်းမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ လမ်းညွှန်မှုကို နားထောင်ရန် ဖြစ်သည်။

ခြံတစ်ခြံစီ၏ အခြေအနေမှာ မတူညီသော်လည်း သခင်မလေး၏ စိတ်ကူးစိတ်သန်းများစွာမှာ ခြံတိုင်းအတွက် အသုံးဝင်သည်။ သူတို့သည် အခွင့်အရေးကို လက်လွှတ်မခံချင်ကြပေ။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်နှင့် မောက်အာခြံမှ အစေခံများအပြင် မောက်အာခြံတွင် အစောင့်ဆယ်ယောက်လည်း ရှိသည်။ ကျိုးမိသားစုခြံကဲ့သို့ပင် ငါးယောက်က အပြာရောင်ဝတ်စုံနှင့် ကျန်ငါးယောက်က အနက်ရောင်ဝတ်စုံများ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

အဖွဲ့ခေါင်းဆောင်နှစ်ယောက်သည် လာရောက်ဂါရဝပြုပြီးနောက် ထွက်ခွာသွားကြသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျုံးကွေ့အား လမ်းပြခိုင်းပြီး မောက်အာခြံ၏ အိမ်တော်သို့ ဦးစွာ သွားခဲ့သည်။

ဤတစ်ကြိမ်တွင် အိမ်တော်၌ အချိန်ကြာမြင့်စွာ မနေဘဲ အားလုံးသည် လယ်ကွင်းများသို့ လျင်မြန်စွာ သွားရောက်ကြသည်။

ထို့နောက် အိမ်တော်ဘေးသို့ ပြန်လာပြီး လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ဝက်မွေးမြူရေးခြံနှင့် ကြက်မွေးမြူရေးခြံအတွက် နေရာရွေးချယ်ရာတွင် ကူညီပေးခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပုံစံကြမ်းကိစ္စကို သတိရသွားသည်။

သူမသည် ညက ကိုယ်တိုင်ရေးဆွဲခဲ့သော ပုံစံကြမ်းများကို ထုတ်လိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်အား တစ်ယောက်လျှင် နှစ်ရွက်စီ ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။ တစ်ရွက်မှာ ဝက်မွေးမြူရေးခြံပုံစံကြမ်းနှင့် တစ်ရွက်မှာ ကြက်မွေးမြူရေးခြံပုံစံကြမ်း ဖြစ်သည်။

ပုံစံကြမ်းများ ရရှိပြီဖြစ်၍ သူတို့ကို ပြန်သွားပြီး အလုပ်စတင်ရန် စီစဉ်ခိုင်းမည်ဟု ပြောမည်ကြံရွယ်စဉ်မှာပင် ကျောက်ခန်း၏အသံကို ကြားလိုက်ရသည်။

ထို့နောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အသံလာရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျောက်ဖူနှင့် ကျောက်ခန်းတို့ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအခါမှ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် သူမက ကျောက်ဖူအား ယနေ့ အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်ထံ ငွေလက်မှတ်များ ပို့ဆောင်ရန် စီစဉ်ထားခဲ့သည်ကို သတိရသွားသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ဤသုံးယောက်လုံး မောက်အာခြံသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဤအခြေအနေအရ ကျောက်ဖူနှင့် သူ့သားတို့သည် ယခင်က နေရာလွဲခဲ့ကြသည်မှာ သေချာသည်။

တကယ်လည်းအခြေအနေမှာ လင်းရှောင်ယွဲ့ ထင်ထားသည့်အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။

ကျောက်ဖူနှင့် သူ့သားတို့သည် ဦးစွာ မုန့်မိသားစုခြံသို့ သွားခဲ့ရာ မုန့်မိသားစုခြံမှ လူများက သူတို့၏အိမ်တော်ထိန်းမှာ မောက်အာခြံသို့ သွားခဲ့ပြီး မည်သည့်အချိန်တွင် ပြန်လာမည်ကို မသိကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

မတတ်သာသဖြင့် ဖခင်နှင့်သားတို့သည် မုန့်မိသားစုခြံမှ ထွက်ခွာခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက် ကျိုးမိသားစုခြံမှာ ပို၍နီးသောကြောင့် သူတို့သည် ကျိုးမိသားစုခြံသို့ ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့ကြသည်။

ရလဒ်အနေဖြင့် ကျိုးမိသားစုခြံမှလည်း သူတို့၏အိမ်တော်ထိန်းမှာ မောက်အာခြံသို့ ရောက်ရှိနေကြောင်း ပြောဆိုခဲ့ကြသည်။

ထို့နောက်မှ သူတို့သည် မောက်အာခြံသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

တော်သေးသည်၊ အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်မှာ အမှန်တကယ်ပင် မောက်အာခြံတွင် ရှိနေကြသည်။ ထို့ပြင် သူတို့၏သခင်မလေးလည်း ရှိနေသည်။

ကျောက်ဖူသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား သတင်းပို့ပြီးနောက် ငွေလက်မှတ်များကို ထုတ်လိုက်သည်။

သခင်မလေး ရှိနေ၍ ငွေလက်မှတ်များကို သခင်မလေးထံ အပ်နှံပြီး စီစဉ်ခိုင်းခြင်းက ပိုကောင်းပေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ငွေလက်မှတ်များကို လက်ခံပြီးနောက် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်အား ခွဲဝေပေးလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူမသည် မနေ့က ကျောက်ဖူအား မှာကြားခဲ့သော စကားများကို သုံးယောက်အား ထပ်မံပြောကြားလိုက်သည်။

အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်သည် ငွေလက်မှတ်များကို လက်ခံရရှိသောအခါ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်နှက်နေကြသည်။

သခင်မလေး ပြောခဲ့သည်မှာ အမှန်ပင်ဖြစ်သည်၊ ဤတစ်ကြိမ်တွင် သူတို့အား တစ်ယောက်လျှင် ငွေစ ၁၀၀၀စီ တိုက်ရိုက်ပေးခဲ့သည်။

ယခင်က ရွာကို စီမံအုပ်ချုပ်စဉ်က သူတို့၏လက်ထဲတွင် ငွေများ ကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးသော်လည်း ဤမျှလောက် များပြားသော ငွေကို တစ်ခါမျှ မကိုင်တွယ်ခဲ့ဖူးပေ။

ငွေစ ၁၀၀၀ဖြင့် ကောက်ပဲသီးနှံများ ဘယ်လောက်တောင် ဝယ်လို့ရလဲတွေးကြည့်ပါဦး။

သခင်မလေးက သူတို့အား ငွေလက်မှတ်များကို ဤသို့ပင် ပေးအပ်လိုက်သည်၊ သူတို့က ငွေများကို ယူဆောင်ထွက်ပြေးမည်ကို မကြောက်ဘူးလား။

ဟုတ်သည်၊ ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် တတိယသခင်လေးကျိုးတို့၏ လူများ စောင့်ကြည့်နေသဖြင့် သူတို့ ထွက်ပြေးနိုင်ခြေမှာ အလွန်နည်းပါးသည်။

ထို့ပြင် ထွက်ပြေးသောကျွန်များ ဖြစ်သွားပြီး ပြန်လည်ဖမ်းမိပါက အဆုံးသတ်မှာ အလွန်ဆိုးရွားပေလိမ့်မည်။

သခင်မလေးက သူတို့ကို လွှတ်ပေးလိုလျှင်တောင် ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် တတိယသခင်လေးကျိုးတို့ကမူ သခင်မလေးအား သူတို့ကို အရေးယူရန် အကြံပြုပေလိမ့်မည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မုန့်မိသားစုခြံများသည် သခင်မလေးပိုင်ဆိုင်သော်လည်း ခြံသုံးခြံမှာ ရူယီစားသောက်ဆိုင်နှင့် တတိယသခင်လေးကျိုးတို့နှင့် အလွန်နီးစပ်သော ဆက်ဆံရေး ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ၊ သခင်မလေး၏ ဤအပြုအမူမှာ သူတို့ကို ယုံကြည်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်၊ အလွန်ကြီးမားသော ယုံကြည်မှုပင် ဖြစ်သည်။

သူဌေးသူကြွယ်များအတွက်ပင် ငွေစ ၁၀၀၀ဆိုသည်မှာ ငွေပမာဏအနည်းငယ် မဟုတ်ပေ။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အိမ်တော်ထိန်းသုံးယောက်အား နောက်ထပ် မှာကြားချက်အချို့ ပေးပြီးမှ သူတို့နှင့် ပုံစံကြမ်းကိစ္စကို ဆက်လက်ဆွေးနွေးခဲ့သည်။

ဤ မောက်အာခြံသို့ ခရီးစဉ်မှာ နောက်ဆုံးတွင် နေ့တစ်ဝက်သာ ကြာမြင့်ခဲ့သည်။

နေ့လည်တွင် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် လာစဉ်က လူများနှင့် ကျောက်ဖူနှင့် သူ၏သားနှစ်ယောက်နှင့်အတူ သာ့ရှီရွာသို့ ပြန်လာခဲ့သည်။

နောက်တစ်နေ့တွင် သူမသည် မုန့်မိသားစုခြံသို့ ထပ်မံသွားရောက်ခဲ့သည်။

ထိုအခါမှ သူမ၏ ခြံသုံးခြံလုံးကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီး ဖြစ်သွားသည်။

.......

နောက်ထပ် နှစ်ရက် ကြာပြီးနောက်။

အလုပ်ရုံသည် နောက်ဆုံးတွင် ပြီးစီးသွားလေသည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား အလုပ်ရုံအတွင်းသို့ လှည့်လည်ကြည့်ရှုခိုင်းပြီးနောက် လျိုအိမ်တော်မှ လူများကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်၍ အလုပ်ရုံကို သန့်ရှင်းရေးလုပ်ခဲ့သည်။

"ဒီအလုပ်ရုံက ငါထင်ထားတာထက်တောင် ပိုကောင်းအောင် ဆောက်ထားတာပဲ" အလုပ်ရုံမှ ထွက်လာသောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"ဦးလေးဖူ၊ ရှင် လူလွှတ်ပြီး ကြီးကြပ်သူလျန်နဲ့ တတိယသခင်လေးကျိုးကို အကြောင်းကြားလိုက်ပါ၊ သူတို့ စိတ်ဝင်စားရင် လာကြည့်လို့ရပြီလို့" ဟု လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ဖူအား ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့" ကျောက်ဖူ၏မျက်နှာတွင်လည်း ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေပြီး အလျင်အမြန် အဖြေပေးလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျောက်ရှန်းရှန်းအား ပြုံးရင်း ကြည့်လိုက်သည်။

"မနက်ဖြန် ငါ မင်းနဲ့အတူ မြို့ထဲလိုက်ပြီး အစ်မကို သွားကြည့်မယ်။ ဒီသတင်းကောင်းကို သူ့ကို ပြောပြမယ်"

အလုပ်ရုံ ဆောက်ပြီးသွားပြီဖြစ်၍ အစ်မသည်လည်း လာကြည့်ချင်ပေလိမ့်မည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ သခင်မလေး" ဟု ကျောက်ရှန်းရှန်းသည် လိုက်ပြောလိုက်သည်။

.......

နောက်တစ်နေ့။

လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အမှန်ပင် ကျောက်ရှန်းရှန်းနှင့်အတူ မြို့ထဲသို့ သွားခဲ့သည်။

ကျောက်ခန်းနှင့် ကျောက်ချန်တို့မှာမူ ကြီးကြပ်သူလျန်နှင့် တတိယသခင်လေးကျိုးတို့ထံ ဤသတင်းကောင်းကို အသီးသီး အကြောင်းကြားရန် စေလွှတ်ခြင်းခံရသည်။

......

ထိုအချိန်တွင်၊ ချင်းရှီမြို့၊ ဟိုင်အိမ်တော်။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့ ယူဆောင်လာသော အသားပေါင်းနှင့် ငရုတ်ဆီကို မြင်သောအခါ မျက်နှာတစ်ခုလုံး ပျော်ရွှင်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"မင်း လာတာ တကယ် အချိန်ကိုက်ပဲ။ အိမ်မှာ အသားပေါင်းနဲ့ ငရုတ်ဆီ ကုန်သွားတာနဲ့ အတော်ပဲ။ ငါတောင် မင်းနဲ့ အမေ့ဆီ လာလည်ဖို့ သာ့ရှီရွာကို လာမလို့ စဉ်းစားနေတာ"

သူမနှင့် သူမ၏ခင်ပွန်းတို့ နှစ်ယောက်စလုံး အသားပေါင်း ကြိုက်ကြပြီး ညီမလေး၏ ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ထည့်ထားသော အသားပေါင်းကို စားပြီးသည့်အချိန်မှစ၍ အသားပေါင်းစားတိုင်း ဟင်းခတ်အမွှေးအကြိုင်များ ထည့်စားဖြစ်ခဲ့သည်။

ဤရက်ပိုင်းအတွင်း သူတို့၏ စားပွဲပေါ်တွင် အသားပေါင်းမှာ မပြတ်ခဲ့ပေ၊ ဟင်းချက်ရာတွင်လည်း ငရုတ်ဆီ ထည့်သုံးခဲ့သည်။

ယခင်က ညီမလေး ပေးခဲ့သော ငရုတ်ဆီတစ်ဘူးမှာ ကုန်သွားပြီဖြစ်ပြီး အသားပေါင်းမှာလည်း မနေ့က ကုန်သွားခဲ့သည်။

"အစ်မကြိုက်ရင် သာ့ရှီရွာကို လူလွှတ်ပြီး ပြောလိုက်ရင် ရတာပဲ။ ရှန်းရှန်းက မြို့ထဲကို နေ့တိုင်းနီးပါး လာတယ်၊ အဲ့ဒီအခါကျရင် သူ့ကို အစ်မအတွက် ပို့ခိုင်းလို့ရတယ်လေ" လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။

ကျိုးရှီနှင့် ရယ်မောစကားပြောဆိုပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့သည် အလုပ်ရုံပြီးစီးသွားသည့်သတင်းကို ကျိုးရှီအား ပြောပြလိုက်သည်။

ကျိုးရှီ အလွန်အမင်း ပျော်ရွှင်သွားသည်။

"သွားကြည့်ရမှာပေါ့။ ငါ အခုပဲ ပြင်ဆင်လိုက်မယ်၊ နေ့လည်ကျရင် မင်းအိမ်မှာ ထမင်းစားဖို့ အတော်ပဲ" ဟု ကျိုးရှီသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။

တော်သေးသည်၊ ဤအချိန်တွင် ဆိပ်ကမ်း၌ အလုပ်များနေသောကြောင့် သူမခင်ပွန်းသည် ယနေ့ နေ့လည်စာ ပြန်မစားပေ။

"အလျင်လိုစရာမလိုပါဘူး။ ကျွန်မတို့ ဟင်းချက်စရာတွေ သွားဝယ်ရဦးမယ်၊ ခဏနေ ဟင်းချက်စရာတွေ ဝယ်ပြီးမှ အစ်မကို ပြန်ဝင်ခေါ်လည်း ရပါတယ်"

ကျိုးရှီ၏မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"ငါလည်း မင်းတို့နဲ့အတူ ဟင်းချက်စရာတွေ လိုက်ဝယ်မယ်လေ။ အတော်ပဲ၊ များများဝယ်ပြီး ညနေကျရင် မီးဖိုချောင်ကို အသားပေါင်းလုပ်ခိုင်းရမယ်"

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့၏လက်မောင်းကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"မင်း မသိလို့၊ ငါနဲ့ မင်းအစ်ကိုဟိုင်တင် အသားပေါင်းကြိုက်တာ မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့အဖေလည်း ကြိုက်လွန်းလို့ ငါ့ကို လူလွှတ်ပြီး မှာထားသေးတယ်၊ သူ့အတွက် ထပ်လုပ်ပေးပါဦးတဲ့။ ဒီရက်ပိုင်း ငါ အိမ်ပြန်ဖို့ ပြင်နေတာ။ သူ့အတွက် အသားပေါင်း မယူသွားရင် အဘိုးကြီးရဲ့ စိတ်အတိုင်းဆိုရင် ငါ့ကို မလိမ္မာဘူးလို့ ဆူမှာပဲ" ကျိုးရှီသည် စနောက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

လင်းရှောင်ယွဲ့ ရယ်မိသွားသည်။

"ဦးလေး ကြိုက်တယ်ဆိုမှတော့ ညနေကျရင် သူတို့ကို များများလုပ်ခိုင်းလိုက်ရင် ရတာပဲ"

သခင်ကြီးကျိုးသည် သူမအား ရွာတစ်ရွာလုံး ပေးခဲ့သည်၊ ပြောရလျှင် သူမသည် ထိုပုဂ္ဂိုလ်အား ကောင်းမွန်စွာ ကျေးဇူးမတင်ရသေးပေ။

ကျိုးရှီသည် လင်းရှောင်ယွဲ့အား ခဏစောင့်ခိုင်းပြီးနောက် ပစ္စည်းများကို သွားသိမ်းဆည်းလိုက်သည်။

ထို့နောက် အစေခံများကို အနည်းငယ် မှာကြားပြီးနောက် လင်းရှောင်ယွဲ့နှင့် ကျောက်ရှန်းရှန်းတို့နောက်သို့ လိုက်ပါသွားသည်။

ဟိုင်အိမ်တော်မှ ထွက်ခွာပြီး လမ်းပေါ်သို့ ရောက်သောအခါ သုံးယောက်သား အနောက်ဘက်ဈေးသို့ သွားကြသည်။

"ကလီစာတွေ တော်တော်များနေပြီ၊ ကြက်၊ ဘဲ၊ ငန်းတွေ နည်းနည်းဝယ်လိုက်ရအောင်။ အဲ့ဒီအခါကျရင် အသားပေါင်းလုပ်ပြီး အစ်မ နည်းနည်းယူသွားလိုက်၊ ဦးလေးကို မြည်းစမ်းခိုင်းလို့ရတယ်" ကျိုးရှီက နောက်ထပ်အသားဆိုင်တစ်ဆိုင်သို့ ဝက်ကလီစာများ သွားဝယ်မည်ကို မြင်သောအခါ လင်းရှောင်ယွဲ့သည် ကျိုးရှီအား ဆွဲတားလိုက်သည်။

သူတို့သည် အများအပြား ဝယ်ယူပြီးဖြစ်ရာ ထိုအခါ အသားပေါင်းမှာ ဝက်ကလီစာများသာ ဖြစ်နေမည်ဖြစ်ပြီး များများစားလျှင် ငြီးငွေ့ဖွယ် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ကျိုးရှီ၏ မျက်လုံးများ အရောင်တောက်သွားသည်။

"ကောင်းပြီ။ ဒါဆို ငါ များများသွားဝယ်လိုက်မယ်။ ငါ ကြက်ပေါင်း၊ ဘဲပေါင်းနဲ့ ငန်းပေါင်း မစားဖူးသေးဘူး"