ရေပူဇော်ပွဲတော် ဟုတ်လား၊ မိုးရွာတာပဲမလား

ရှုန်းမိသားစုသည် ငွေမြို့တော်တွင် သြဇာ အာဏာကြီးမားသောကြောင့်မဟုတ်လျှင် သူတို့သည် ငွေမြို့တော်ကောင်စီတွင် နေရာတစ်ခု ရရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ယခု ရှုန်းဟိုင်သည် ဤလူငယ်၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်သောကြောင့် ရှန်းမိသားစုက ဤကိစ္စကို အလွယ်တကူ ကျေအေးပေးမည်မဟုတ်သည်မှာ သေချာသည်။

ခရိုလီယာသည် အားတုကို အလွန်သဘောကျသော်လည်း သူမသည် ဤကိစ္စတွင် ဆက်လက်မပါဝင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ အဆုံးတွင် ငွေမြို့တော်မှ ထင်ရှားကျော်ကြားသော မိသားစုတစ်စုနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် လူငယ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး၏ စွဲဆောင်နိုင်စွမ်းက အလွန်ပေါ့ပါးလွန်းနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် အကြိမ်အနည်းငယ် ကြည့်ပြီးနောက် လူအုပ်ကြားထဲမှ တိတ်တဆိတ်ရွေ့လျားကာ မျှော်စင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။

ဤအဖြစ်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ လူများစွာ၏ အားတုအပေါ် အကြည့်များသည် ပိုလို့ပင် မလိုလားသည့် အရိပ်အယောင်များ ဖြစ်လာခဲ့သည်။

သို့သော် လူအများစုမှာ ရှုန်းရှီး၏ အပြုအမူကြောင့် အံ့အားသင့်နေကြသည်။

သူတော်စင်သခင်မက သူမအနေဖြင့် ကြား ဝင်စွက်ဖက်မည်မဟုတ်ကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောကြားခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။

သူက ဘာလို့ အခုထိ ဘာမှမလုပ်သေးတာလဲ

ရေပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားပြီးမှ လက်စားချေဖို့ စောင့်နေတာလား

ရှုန်းရှီးသည် ဤအံ့အားသင့်သော အကြည့်များကို ရင်ဆိုင်ရချိန် လုံးဝဂရုမစိုက်ပုံရသော်လည်း သူ၏မျက်လုံးများအတွင်းပိုင်းတွင်တော့ သတ်ဖြတ်လိုသော အရိပ်အယောင်တစ်ခု လျှပ်ပြက် ဖြတ်ပြေးသွားခဲ့သည်။

အားတုသည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ တင်းမာသော အခြေအနေကို သဘာဝအတိုင်း ခံစားမိပြီး အထူးသဖြင့် ရှုန်းရှီး၏ မျက်လုံးများထဲမှ ပြင်းထန်သောအလင်းရောင်မှာ အသုံးမကျသူတစ်ဦးပင်လျှင် သူ၏မုန်းတီးမှုကို ခံစားသိရှိနိုင်ပေသည်။ ထို့ကြောင့် အားတုက ရွှယ်အန်းအား ခပ်တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"သခင်ကြီး၊ ဒီလူက ရှုန်းမိသားစုက ဖြစ်ရမယ်၊ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကိုရှင်းလိုက်ရမလား"

ရွှယ်အန်းသည် သဘောတူခြင်း၊ မတူခြင်း မပြဘဲ မျှော်စင်ကိုသာ ဆက်လက်ကြည့်ရှုနေပြီး ခဏအကြာတွင် ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်။

"လောစရာမလိုဘူး၊ ခဏထပ်စောင့်ကြရအောင်၊ ရေပူဇော်ပွဲ အခမ်းအနားပြီးတဲ့အထိ စောင့်မယ်"

အားတုသည် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီးနောက် အားနည်းသည့်ပုံစံမပြဘဲ ရှုန်းရှီးကို စိုက်ကြည့်ကာ အေးစက်စွာပြုံးပြလိုက်သည်။ အားတု၏ အမူအရာကိုမြင်သောအခါ မူလကတည်းက စိတ်ထိန်းထားသော ရှုန်းရှီး၏မျက်နှာသည် ပိုလို့ပင် ညိုမည်းလာကာ ရေစက်များကျတော့မတတ် ဖြစ်နေသည်။

ရှုန်းရှီး၏နောက်တွင် ရပ်နေသော အိမ်တော်ထိန်းနှင့် အခြားသူများသည် ရှေ့တက်လာချင်စိတ်ကို မနည်းထိန်းချုပ်ထားရသော်လည်း ရှုန်းရှီး၏ လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့် တားဆီးခြင်းခံလိုက်ရသည်။

ပတ်ဝန်းကျင်အခြေအနေသည် အလွန်အမင်း တင်းမာလာနေစဉ်မှာပင် လူအုပ်ကြီးထံမှ ကြီးမားသော အားပေးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဘုရင်မင်းမြတ်!"

"နတ်ဘုရင်!"

လူများလည်း မော့ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့သည် ငွေမြို့တော်၏ မြို့သခင်၏ ပုံရိပ်ကို မျှော်စင်အထိပ်ရှိ ကင်းကြည့်စင်မြင့်ပေါ်တွင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မြို့သခင်၏ ထူးဆန်းသော ဝတ်စုံကိုမြင်သောအခါ အားတုက စူးစမ်းစွာမေးလိုက်သည်။

"သခင်၊ ဘာလို့ အဲ့လူက ထူးထူးဆန်းဆန်း ဝတ်ထားတာလဲ"

ရွှယ်အန်း၏ မျက်နှာအမူအရာသည် တည်ငြိမ်နေဆဲဖြစ်သည်။

"လူလား? ဟက်၊ ဆက်သာကြည့်နေလိုက်"

အားတုသည် ပို၍မေးလိုသေးသော်လည်း ထိုအချိန်မှာပင် မြို့သခင်က လက်ဝှေ့ယမ်းနှုတ်ဆက်လိုက်ပြီးနောက် ထူးဆန်းသောအသံဖြင့် ကြွေးကြော်လိုက်သည်ကို သူတို့ကြားလိုက်ရသည်။

"ငါ့ရဲ့ပြည်သူတို့၊ ငါ့ရဲ့ဘုန်းအာနုဘော်ကို ပြသဖို့အတွက် ရေပူဇော်ပွဲကို အခုပဲ စတင်လိုက်ပြီ"

သူ၏အမိန့်နှင့်အတူ လူအုပ်ကြီးထံမှ ကြီးမားသော အားပေးသံကြီး ထွက်ပေါ်လာသည်။

သို့သော် အားတုသည် မည်သည့်ထူးခြားမှုကိုမှ သတိမပြုမိဘဲ ရှုပ်ထွေးနေမိသည်။

"ဒီလူတွေ ဘာကို အားပေးနေကြတာလဲ... ဟမ်"

အားတုသည် ကောင်းကင်ကို ဗလာဖြစ်စံယ စိုက်ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများပြူးကျယ်သွားသည်။

ထာဝရမီးခိုးရောင်မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကောင်းကင်တွင် ထူထပ်သော တိမ်တိုက်များ စုဝေးလာပြီး အထက်တွင် ထူထဲသောအုံ့မှိုင်းသော တိမ်လွှာများ ဖြစ်ပေါ်လာသည်ကို သူမြင်လိုက်ရသည်။

ဤတိမ်တိုက်များသည် မျှော်စင်ကို ဗဟိုပြု၍ လျင်မြန်စွာ စုစည်းလာပြီး ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးကို ဖုံးလွှမ်းသွားကာ ထိုတိမ်များထဲမှ ရေစက်များ စတင်ကျဆင်းလာသည်။

အစပိုင်းတွင် ကျဲသော်လည်း မကြာမီတွင် ရေစက်များကျဆင်းလာသည့် အရှိန်သည် မြန်ဆန်လာသည်။

ချက်ချင်းဆိုသကဲ့သို့ပင် မိုးရေစက်များက မိုးကာလိပ်ကဲ့သို့ သွန်မှောက်ရွာချလာသည်။

အားတုသည် အစပိုင်းတွင် ထိတ်လန့်သွားသော်လည်း ရေစက်များက သူ့အပေါ်ကျလာသောအခါ သူအံ့အားသင့်သွားသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆို သူ ရေနှင့်ထိတွေ့သည့်အခါ ထုံကျင်မှု အနည်းငယ်မျှမရှိသောကြောင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်းက ရေတွင် ရောင်ခြည်သင့်မှု လုံးဝနီးပါးမရှိကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

အားတုသည် လုံးဝ ကြက်သေသေသွားသည်။

"ဒါ... ဒါက ဘာကြီးလဲ"

သူ့လို ဤပျက်စီးနေသောကမ္ဘာတွင် ကြီးပြင်းလာသူအတွက် ကောင်းကင်မှ အလွန်နိမ့်သော ရောင်ခြည်သင့်မှုရှိသည့် သန့်ရှင်းသောရေများ ကျဆင်းလာသည်ဟူသော အယူအဆသည် သူ၏စိတ်ကူးထဲမှာပင် မရှိခဲ့ပေ။

"ဒါက ရေပူဇော်ပွဲပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့အတွက်တော့ ဒါကို မိုးရွာတယ်လို့ ခေါ်ရတာ ပိုကြိုက်တယ်"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ပေါ့ပေါ့ပြောလိုက်သည်။

"မိုး... မိုးရွာတယ်"

အားတုသည် သူတစ်ခါမှမကြားဖူးသော စကားလုံးကြောင့် စိတ်ဝင်စားသွားသည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက သိပ်ကို သာမန်ဖြစ်တဲ့ သဘာဝဖြစ်စဉ်တစ်ခုပဲ၊ မင်းတို့အားလုံး မမြင်ဖူးကြတာပဲရှိတာ"

ထိုအချိန်တွင် ရင်ပြင်ရှိ လူတိုင်းသည် အလွန်စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ဒူးထောက်လိုက်ကြပြီး အချို့မှာ အလွန်တက်ကြွစွာဖြင့် မြေပေါ်တွင် မှောက်ချလိုက်ကာ မိုးရေများကို အငမ်းမရ စုပ်ယူသောက်သုံးနေကြသည်။

ဤလူများအတွက် တစ်နှစ်လျှင် သန့်ရှင်းသောရေကို မြည်းစမ်းခွင့်ရသည့် ဇိမ်ခံအခွင့်အရေးသည် တစ်ကြိမ်သာ ရှိကောင်းရှိနိုင်သည်။

သို့သော် လူအများစုမှာ သူတို့ယူဆောင်လာသော အမျိုးမျိုးသော ခွက်၊ ပုံးများဖြင့် မိုးရေကို စုဆောင်းနေကြသည်။ ဤရေသည် လာမည့်အချိန်အတော်ကြာအတွက် သူတို့၏ အသက်ဆက်ရှင်သန်ရေး အရင်းအမြစ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်။

၎င်းတို့ မည်သည့်အလုပ် လုပ်နေသည်ဖြစ်စေ၊ အားလုံးသည် မျှော်စင်အမြင့်ပေါ်ရှိ ငွေမြို့တော်၏ မြို့သခင်ကို အရိုအသေပေး ဦးညွှတ်နေကြပြီး အချို့မှာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကြောင့် မျက်ရည်များပင် ကျဆင်းကာ သူတို့၏ ကြည်ညိုလေးစားမှုကို ဖော်ပြရန် နာမည်ကို ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်ခေါ်ဆိုနေကြသည်။

ရွှယ်အန်းသည် ဤအရာအားလုံးကို အေးစက်သော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်ရှုနေပြီး တိုးတိုးလေးပြောလိုက်သည်။

"အစထဲက မင်းတို့ပိုင်ဆိုင်တဲ့အရာကို မင်းတို့ဆီကနေ လုယူပြီးတော့မှ နည်းနည်းလောက် ပြန်ပေးလိုက်တာနဲ့ မင်းတို့ကို ဒီလောက်တောင် ကျေးဇူးတင်စေတာက တကယ့်ကို လိမ္မာပါးနပ်တဲ့ နည်းဗျူဟာပဲ"

"သခင် ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

အားတု အနည်းငယ် ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။

ရွှယ်အန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး"

မိုးသည် ခဏတာ ဆက်လက်ရွာသွန်းပြီးနောက် တဖြည်းဖြည်း တိတ်စပြုလာသည်။

ထိုအချိန်တွင် ထိုင်နေသော ရှုန်းရှီးသည် ရုတ်တရက် သူ၏နေရာမှ ခုန်ထလိုက်ပြီး မျက်နှာကို အပေါ်သို့မော့ကာ မျှော်စင်အမြင့်ပေါ်ရှိ ငွေမြို့တော်သခင်နှင့် ခရိုလီယာကို ကြွေးကြော်လိုက်သည်။

"မြို့သခင်၊ သူတော်စင်သခင်မ! ကျွန်တော် ပြောစရာရှိပါတယ်"

သူ၏အသံသည် ပွဲကျင်းပရာနေရာတစ်ဝိုက်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး လူတိုင်း၏အာရုံကို ချက်ချင်း ဆွဲဆောင်လိုက်သည်။

ငွေမြို့တော်သခင်သည် ရှုန်းရှီးကို ငုံ့ကြည့်သည်။

"မင်း ဘာပြောစရာရှိလို့လဲ။"

ရှုန်းရှီးက သွားကြိတ်လိုက်ပြီး အားတာကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"မြို့သခင်က ကျွန်တော်တို့ကို ပြင်ပလူတွေကို သတိထားဖို့ သတိမပေးခဲ့ဘူးလား အခု ဒီလူက သံမည်းမြို့တော်ကို သတ်ဖြတ်ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ပြင်ပလူဖြစ်တယ်ဆိုတာ ကျွန်တော် သေချာပါတယ်"

ဘုန်း!

ဤစကားသည် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သည့်ပမာ လူတိုင်းကိုအသက်ရှူမှားသွားစေသည်။

"ပြင်ပလူ"

"ဒီလူငယ်က ပြင်ပလူလား"

ခရိုလီယာလည်း အံ့အားသင့်သွားပြီးနောက် တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ရှုန်းရှီး ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ"

ရှုန်းရှီးသည် သူ၏ပများကို ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်သောကြောင့် မုန်းတီးစွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"သူတော်စင်သခင်မ၊ ကျွန်တော့်သား ရှုန်းဟိုင်က မနေ့ညမှာ အသတ်ခံခဲ့ရတာကို သိပြီးဖြစ်မှာပါ"

"ကျွန်တော့်သားရ အဲ့ဒီကို ကောင်းတဲ့ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ သွားတာမဟုတ်ဘူးလို့ ထင်နေမှာ သေချာပါတယ်"

"ဒါပေမဲ့ အမှန်တရားက အဲ့ဒီလိုမဟုတ်ပါဘူး၊ လမ်းပေါ်မှာ အရှင်မ ဒီလူငယ်နဲ့ စတွေ့တဲ့အချိန်ကစပြီး ရှုန်းဟိုင်က သူ့ကို သံသယဝင်ခဲ့ပြီး ညဘက်မှာ သူ့ကို သွားစုံစမ်းခဲ့တာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဒီလူက သူ့ကို သဲလွန်စဖျောက်ဖျက်ဖို့အတွက် ကျွန်တော့်သားကို ဒီလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်စွာ သတ်ပစ်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ"

"သူ မမျှော်လင့်ထားတာကတော့ ကျွန်တော့်သားမှာ အရေးကြီးတဲ့အချိန်မှာ အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို ပေးပို့နိုင်တဲ့ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိနေခဲ့တာပါပဲ"

"သူက ကျွန်တော့်ကို အဲ့ဒီအချိန်မှာ ပြောခဲ့တာက ဒီလူက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဒုတိယသား ရှုနိးလေ့ကို သတ်ပြီး သံမည်းမြို့တော်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ လူသတ်သမားပဲ ဖြစ်တယ် ဆိုတာပါပဲ"

ဤစကားများထွက်လာသည်နှင့် လူတိုင်းနီးပါးက ယုံကြည်သွားကြသည်။ ရွှယ်အန်းသာ အတွင်းဇာတ်လမ်းကို မသိခဲ့လျှင် သူပင်လျှင် ဤသို့ ခိုင်ခိုင်မာမာပြောနေသော လူ၏ လှည့်ဖြားမှုကို ခံရပေလိမ့်မည်။ အဆုံးတွင် သူ၏ရှင်းလင်းချက်သည် အဆက်အစပ်မိပြီး အပြစ်ပြောစရာမရှိအောင် ပြီးပြည့်စုံနေပုံရသည်။

ခရိုလီယာ၏ မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် သူမသည် ငွေမြို့တော်သခင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဘုရင်မင်းမြတ်၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လိုဖြေရှင်းသင့်ပါသလဲ..."

ငွေမြို့တော်သခင်သည် စကားမပြောသေးဘဲ အမြင့်မှနေ၍ အားတုကို ငုံ့ကြည့်နေသည်။

ဤအချိန်၌ပင် အာထူသည် ကြောက်ရွံ့ ခြင်းအရိပ်အယောင်မရှိဘဲ မာန်ပါပါဖြင့် မော့ကြည့်နေဆဲဖြစ်သည်။

တကယ်တော့ သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုအရိပ်အယောင်ပင် ရှိနေခဲ့သည်။

သို့သော် ရှုန်းရှီးမှာမူ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာနေတော့သည်။