ဒူးထောက် မဟုတ်ရင် သေလိုက်တော့

ထိုအချိန်တွင် ဖုန်းလင်းဝူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"အဲ့ဒီနှစ်ယောက်ကို ငါ့အတွက် ဖမ်းလိုက်၊ ဒီနေ့ ငါသူတို့ရဲ့ မူလယင်စွမ်းအင်ကို ယူပစ်မယ်"

သူ့နောက်လိုက်လာသော လူများသည် ဤအမိန့်ကိုကြားသည်နှင့် အားလုံးလှုပ်ရှားလာကြသည်။

ဤလူများသည် အလွန်အားကြီးသော ကျင့်ကြံသူများဖြစ်ပြီး ပေါင်းစပ်တိုက်ခိုက်ရေးနည်းစနစ်များတွင် အထူးကျွမ်းကျင်ကြသည်။ ဖုရှင်းယန်သည် အသည်းအသန် ခုခံသော်လည်း သူတို့အတွက် ဘက်မမျှချေ။

အသက်ရှိုက်ချိန်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် ထောင့်ပိတ်မိသွားသည်။

စားပွဲများ၊ ကုလားထိုင်များနှင့် ခုံတန်းရှည်များသည် အပိုင်းပိုင်းအစစ ကြေမွသွားသည်။

အခန်းထဲရှိ အခြားကျင့်ကြံသူများသည် ဤမြင်ကွင်းကို ကြည့်ရှုနေကြသည်။

အချို့၏မျက်နှာများတွင် မကျေနပ်သည့် အရိပ်အယောင်များ ရှိနေသော်လည်း မည်သူမျှ ကြားဝင်စွက်ဖက်ခြင်းမပြုရဲပေ။

အဆုံးတွင် အားကြီးသော ဖုန်းမိသားစုကို မည်သူက ရန်စရဲမည်နည်း။

ထောင့်ပိတ်မိနေသော ဖုရှင်းယန်သည် မထိန်းမနိုင်ခုခံရင်း သူမ၏နောက်မှ မိန်းကလေးငယ်ကို အော်ပြောလိုက်သည်။

"ရှောင်မု ထွက်ပြေးတော့"

"ဟင့်အင်း၊ ကျွန်မမသွားဘူး"

စုရှောင်မုက ခေါင်းမာစွာပြောပြီး သူတို့နှင့်အတူ တိုက်ခိုက်ရန် သူမ၏ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို နှိုးဆွလိုက်သည်။

သို့သော် သူမ၏အင်အားသည် အလွန်နည်းကာ လွတ်မြောက်အင်မော်တယ်ပင် မဟုတ်သေးသဖြင့် သူတို့ကို မည်သို့ ယှဉ်နိုင်မည်နည်း။

ဖုန်းလင်းဝူသည် သူ၏မျက်နှာမှ သွေးများကို သုတ်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် မည်းမှောင်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသည်။

"ခွေးမ မင်းက ငါ့ကို နာကျင်အောင်လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ၊ ဒီနေ့ မင်း ပြန်ပေးဆပ်ရမယ်"

ဖုရှင်းယန်၏မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။ သူမသည် အံ့ကိုကြိတ်ကာ နောက်ဆုံး တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းသည် စားပွဲပေါ်မှ ခွက်တစ်လုံးကို အေးအေးဆေးဆေး ကောက်ယူလိုက်ပြီး ညင်သာစွာပြောလိုက်သည်။

"ယောက်ျားအများကြီးက မိန်းကလေးနှစ်ယောက်ကို အနိုင်ကျင့်နေတာမြင်ရတာ တော်တော်စိတ်ပျက်စရာကောင်းတာပဲ"

သူ၏အသံသည် မကျယ်သော်လည်း

အခန်းတစ်ခန်းလုံးသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

ဖုန်းလင်းဝူသည် ရုတ်တရက်လှည့်ကာ ရွှယ်အန်းကို စူးစိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အေးစက်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ ဖုန်းမိသားစုက ကိစ္စရှင်းနေတဲ့အခါ မင်းပါးစပ်ပိတ်ထားတာက အကောင်းဆုံးပဲ"

"အိုး၊ ငါက ဝင်ပါချင်တယ်ဆိုရင်ကော"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ဟဟရယ်မောကယ မေးလိုက်သည်။

ဖုန်းလင်းဝူ၏ မျက်လုံးများတွင် ကြမ်းတမ်းသော အလင်းရောင်တစ်ခု တောက်ပသွားသည်။ သူသည် သူ၏လူများကို မျက်ရိပ်ပြလိုက်ရာ အချို့မှာ ရွှယ်အန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။

သို့သော် ဤပြင်းထန်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်လျက် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏အရက်ကို တည်ငြိမ်စွာ ဆက်လက်သောက်သုံးနေသည်။

ဤသို့မြင်သောအခါ စုရှောင်မုက စိုးရိမ်တကြီး အော်လိုက်သည်။

"အစ်ကိုကြီး သတိထား"

လူများချဉ်းကပ်လာသောအခါ ရွှယ်အန်းသည် ခွက်ကိုမော့သောက်လိုက်ပြီး စုရှောင်မုကို ခပ်ဖျော့ဖျော့ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျေးဇူးပဲ"

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် သူ၏လက်ထဲမှခွက်ကို ရုတ်တရက် ချေမွလိုက်သည်။

ကြေမွသွားသော အစအနများသည် အလင်းတန်းများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ့အနီးသို့ ရောက်ရှိလာသော လူများ၏လည်ချောင်းကို တိုက်ရိုက်ထိုးဖောက်သွားသည်။

ပလွတ်

တိုးညှင်းသောအသံအချို့ထွက်ပေါ်ပြီးနောက် ထိုလူများသည် သူတို့၏လည်ချောင်းများကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ရွှယ်အန်းကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြသည်။

ဤတိုက်ကွက်သည် အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ဖုရှင်းယန်ပင်လျှင် မှင်တက်သွားသည်။

ဒီလူ... သူက မတ်တပ်တောင်မရပ်ဘဲ ဖုန်းမိသားစု၏ ကျွမ်းကျင်သူအချို့ကို သတ်လိုက်တာလား....

စုရှောင်မု၏မျက်လုံးများသည် အံ့ဩမှုဖြင့် ပြူးကျယ်သွားသည်။

"အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီးက တော်လိုက်တာ"

ဤသည်ကိုမြင်သောအခါ ဖုရှင်းယန်ကို ဝန်းရံထားသော လူများသည် ရွှယ်အန်းကို တိုက်ခိုက်ရန် လှည့်လာကြသည်။

သူတို့၏ပေါင်းစည်းတိုက်ခိုက်မှု၏အင်အားသည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် ထိုင်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရိုက်ချက်တစ်ချက်ပေးရန် လက်တစ်ဖက်ကိုသာ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

ဘုန်း

ဧရာမလက်ဝါးရာကြီးတစ်ခုသည် ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ထိုလူများကို အသားဖတ်ဖြစ်သွားအောင် ဖိချေပစ်လိုက်သည်။

ဤလက်တစ်ဖက်တည်း၏ ရိုက်ချက်၏အစွမ်းသည် အခန်းတစ်ခန်းလုံးကို တိတ်ဆိတ်သွားစေသည်။

ဖုရှင်းယန်သည် တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေမိသည်။

သူမကို မျှော်လင့်ချက်ကင်းမဲ့လုနီးပါးအထိ တွန်းပို့ခဲ့သော ကျွမ်းကျင်သူများသည် ဤတည်ငြိမ်သော အမူအရာရှိသော လူ၏လက်ဖြင့် ရိုက်သတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်လား

တကယ့် အဖြစ်မှန်သည် ဖုရှင်းယန်၏စိတ်ကို ချာချာလည်သွားစေသည်။

ရွှယ်အန်းသည် ဖုန်းလင်းဝူကို မော့ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"နောက်ထပ်ရှိသေးလား၊ ရှိသေးရင် တစ်ခါတည်း လာခဲ့"

ဖုန်းလင်းဝူ၏ မျက်နှာအမူအရာသည် ခက်ထန်လာပြီး သူ၏မျက်လုံးများတွင် ဆိုးသွမ်းသောအလင်းရောင်တစ်ခု တဖျပ်ဖျပ်ဖြစ်နေသည်။

"ကောင်လေး မင်းသေချင်နေတာပဲ၊ ဒါဆိူ တခြားသူတွေကို အပြစ်မတင်နဲ့"

သူစကားပြောနေစဉ်မှာပင် ကြောက်မက်ဖွယ်အရှိန်အဝါတစ်ခုသည် ဖုန်းလင်းဝူထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆန်းကြယ်သောပုံစံများ ထွင်းထုထားသော ရှေးဟောင်းပုံစံ ကြေးမုံတစ်ခုသည် သူ၏ခေါင်းအထက်တွင် ပေါ်ထွက်လာသည်။

"အဲ့ဒါ ထိုက်စွေ့ကြေးမုံပဲ"

"ဖုန်းမိသားစုက ဒီမျိုးရိုးစဉ်ဆက်ရတနာကို ဒီဖုန်းလင်းဝူကို ပေးထားတယ်ဆိုတာ မယုံနိုင်စရာပဲ"

ကျင့်ကြံသူများသည် တုန်လှုပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

ဖုန်းလင်းဝူသည် ငတူံးတစ်ယောက်မဟုတ်ပေ။ ရွှယ်အန်းက ကျွမ်းကျင်သူများစွာကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် သတ်ဖြတ်သည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသဖြင့် ဤလူကို လျှော့တွက်၍မရကြောင်း သူသိသည်။

သို့သော် သူသည် ထိုက်စွေ့ကြေးမုံ၏ကာကွယ်မှုနှင့်အတူ သူ၏နှလုံးသားသာ်လည်း တည်ငြိမ်သွားပြီး မာနကြီးစွာ မဲ့ပြုံ ပြုံးလိုက်သည်၊

"ကောင်လေး ဒူးထောက်ပြီး အသက်ချမ်းသာခွင့်တောင်း၊ ဒါဆိုရင် ငါမင်းကို အသက်ချမ်းသာခွင့်ပေးနိုင်တယ်"

ရွှယ်အန်းသည် ဖုန်းလင်ဝူ၏ ခေါင်းအထက်တွင် ပျံဝဲနေသော ကြေးမုံကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ်ပြုံးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ၊ ကြေးမုံတစ်ခုကို သယ်လာတာက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပြန်ကြည့်ဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"

ဤစကားကြောင့် ဖုန်းလင်ဝူသည် သွေးအန်လုမတတ် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"သေလိုက်စမ်း"

ဘုန်း

ဖုန်းလင်ဝူသည် သူ၏လက်သီးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

ဖုန်းလင်ဝူသည် မွေးရာပါပါရမီနှင့် ပြည့်စုံသူဖြစ်ပြီး ရွှေအင်မော်တယ်တစ်ပိုင်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ကွေ့ယီအရှေ့ပိုင်းနယ်မြေမှ ထူးချွန်သော လူငယ်တိုက်ခိုက်ရေးသမားတစ်ဦးဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် ဖုန်းမိသားစု၏ မျိုးရိုးစဉ်ဆက်ကျွမ်းကျင်မှုမှာ ဤလက်ဝှေ့နည်းစနစ်ဖြစ်သောကြောင့် သူ၏လက်သီးပစ်လွှတ်လိုက်သောအခါ စားသောက်ဆိုင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။

သို့သော် ရွှယ်အန်းသည် ၎င်းကို တစ်ချက်မျှပင်မကြည့်ဘဲ သူ၏လက်ကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

ဒုန်း

တိုးညှင်းသောအသံတစ်ခုထွက်ပေါ်ပြီးနောက် ဖုန်းလင်ဝူသည် သုံးလှမ်းနောက်သို့ ဆုတ်သွားသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ကြေးမုံသည် အလင်းတန်းများဖြင့် လင်းလက်သွားပြီး လက်သီးရာတစ်ခုသည် လေဟာနယ်ထဲမှ ပေါက်ထွက်လာကာ ရွှယ်အန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

"သတိထား"

ဖုရှင်းယန်သည် မအော်ဘဲမနေနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

ဖုန်းလင်းဝူက အားရပါးရရယ်မောလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ ဒီထိုက်စွေ့ကြေးမုံက သဘာ၀ ရတနာတစ်ခုပဲ၊ မင်းလုပ်တဲ့တိုက်ခိုက်မှုတိုင်းက မင်းဆီကို မူလအတိုင်း ပြန်ဟပ်မှာ၊ ဒါကြောင့် ကိုယ့်လက်ချက်နဲ့ကိုယ် သေဖို့သာစောင့်နေ"

"အိုး၊ တကယ်လား"

ရွှယ်အန်းက ပြောလိုက်စဉ် သူ၏ရှေ့မှ လက်သီးသည်လည်း တိတ်တဆိတ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ထို့နောက် ဖုန်းလင်းဝူ တုံ့ပြန်ခွင့်မရမီမှာပင် ရွှယ်အန်းသည် သူ၏လက်ကို ဓားအဖြစ်သို့ပြောင်းလဲကာ အောက်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဂျလောက်

မီတာတစ်ဒါဇင်ကျော်ရှည်သော ဧရာမဓားကြီးတစ်ချောင်းသည် လေထဲတွင်ပေါ်လာပြီး ဖုန်းလင်းဝူ၏ခေါင်းပေါ်သို့ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဖုန်းလင်းဝူ၏ခန္ဓာကိုယ် တုန်ခါသွားသော်လည်း ထိုက်စွေ့ကြေးမုံ မပျက်စီးသည်ကိုမြင်သောအခါ သူက မဲ့ပြုံးလိုက်သည်။

"ကောင်လေး၊ အသုံးမဝင်..."

သူ့ စကားမဆုံးမီမှာပင် ထိုက်စွေ့ကြေးမုံသည် ခပ်တိုးတိုးကွဲအက်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီးနောက် ကျယ်လောင်သောအသံနှင့်အတူ ကြေမွသွားသည်။

ဖုန်းလင်းဝူသည် သူ၏မျက်လုံးများကို မယုံနိုင်ဖြစ်သွားသည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး၊ ဒါက သဘာ၀ရတနာတစ်ခုဘေ၊ မင်းဘယ်လိုလုပ် ချိုးဖျက်နိုင်မှာလဲ"

"ကြေးမုံသေးသေးလေးတစ်ခုပဲကို၊ ဘာလို့ငါမချိုးဖျက်နိုင်ရမှာလဲ"

ရွှယ်အန်းက ခပ်ပြတ်ပြတ်ပြန်ဖြေသည်။

ဖုန်းလင်းဝူသည် တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု သိလိုက်သည်။ ဤလူသည် သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် ပိုလို့ပင်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေသဖြင့် အံ့ကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်းတကယ်ပဲ အင်အားကြီးတယ်၊ ငါရှုံးတယ် ဒါပေမဲ့ မာနမကြီးနဲ့၊ တစ်နေ့နေ့မှာ မင်း ပြန်ပေးဆပ်စေရမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီး သူသည် လှည့်ထွက်သွားရန်ပြင်လိုက်သည်။

ခန်းမထဲရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် ကိစ္စပြီးဆုံးပြီဟုထင်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သို့သော် ထိုအချိန်တွင် ရွှယ်အန်းက ပြောလိုက်သည်။

"မင်းကို ဘယ်သူက ထွက်သွားခွင့်ပေးလို့လဲ"

ဖုန်းလင်ဝူသည် စားသောက်ဆိုင်၏ ဝင်ပေါက်တွင် ရပ်တန့်သွားပြီးနောက် လှောင်ပြုံးဖြင့် လှည့်ကြည့်လာသည်။

"ဘာလဲ၊ မင်းငါ့ကို မလွှတ်ဘူးလား၊ ငါ့ကို ထမင်းဖိတ်ကျွေးဖို့ စီစဉ်နေတာလား"

ရွှယ်အန်းက ခေါင်းခါသည်။

"မင်းပြောခဲ့တဲ့စကားလိုပဲ... အခုငါမင်းကို ပြန်မေးမယ်၊ ဒူးထောက်လိုက် ဒါဆိုရင် ငါမင်းအသက်ကို ချမ်းသာပေးနိုင်လောက်တယ်"

ဤစကားကြောင့် ခန်းမထဲရှိ ကျင့်ကြံသူများကြားတွင် လှုပ်လှုပ်ရှားရှားဖြစ်သွားသည်။

ဖုန်းလင်းဝူသည် မှင်တက်သွားပြီးနောက် အေးစက်စွာရယ်မောသည်။

"ကောင်လေး မင်းတကယ်ပဲ အတော်လေး အင်အားကြီးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ မင်းအခု ဘာလုပ်နေလဲဆိုတာ သိရဲ့လား"

ရွှယ်အန်းသည် မလှုပ်မယှက်နေဆဲဖြစ်သည်။

"နောက်တစ်ခေါက်ထပ်ပြောမယ်၊ ဒူးထောက် မဟုတ်ရင် သေလိုက်တော့"

အခြေအနေသည် ရုတ်တရက် တင်းမာလာသည်။

ဖုန်းလင်ဝူ၏မျက်လုံးများသည် ပိုလို့ပင် အေးစက်လာပြီး သူက အေးစက်စွာပြောလိုက်သည်။

"မင်းတကယ်ပဲ အင်အားကြီးပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကိုသတ်လိုက်ရင် ဖြစ်လာမယ့်အကျိုးဆက်တွေကို မင်းသိလား"

"ငါမသိဘူး၊ သိလည်းမသိချင်ဘူး၊ အခု မင်းမှာ ရွေးချယ်ဖို့ အသက်ရှိုက်ချိန် သုံးကြိမ်ပဲ ကျန်တော့တယ်”