အနိုင်အရှုံး
Vol. 69 Ch. 1035
ယန်ကျန့်က လျိုချင်းချင်းက ထင်းခုတ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း ယုံကြည်မှုရှိသော အမူအရာပြသနေသည်ကို ကြည့်ပြီး ရယ်စရာကောင်းသည်ဟု ထင်မိ၏။
"နင်တကယ်ပဲ အစွန်းရောက်အောင် မိုက်မဲတာပဲ။ ငါ့အလောင်းကောင်သံချောင်းကို ပိတ်ဆို့ဖို့ ရိုးရာဝတ်စုံကို အားကိုးပြီး ငါ့ထင်းခုတ်ဓားကို ဆုပ်ကိုင်ဖို့ လက်အိတ်တွေကို သုံးတယ်။ ဒီအရာနှစ်ခုနဲ့ဆိုရင် နင်ငါ့ကိုမသတ်နိုင်ဘဲ တောင့်ခံထားနိုင်မယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား။ ဒီလိုသာဆိုရင် ဒီနေ့နင်သုဿန်ကို သွားလို့ရပြီ"
လျိုချင်းချင်းက ဘာမှမပြောဘဲ ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူမ၏လက်များက ထင်းခုတ်ဓားကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး လွှတ်မပေးလိုပေ။
သူမ၏အင်အားက ကြီးမားလှပြီး သာမန်အမျိုးသမီးတစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်သင့်သောအရာမဟုတ်ပေ။ သာမန်လူတစ်ယောက်သာ သူမ၏ဆုပ်ကိုင်ခြင်းကို ခံလိုက်ရလျှင် သူတို့၏အရိုးများ ကြေမွသွားနိုင်ပေသည်။
သို့သော် ယန်ကျန့်ကလည်း အားနည်းသည်မဟုတ်ပေ။
အခုချိန်ထိ တိုက်ခိုက်လာခဲ့ရာ သူတို့၏အင်အားပင်လျှင် အသုံးပြုနေရသကဲ့သို့ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်သည့် အဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပုံရ၏။
သို့သော် လျိုချင်းချင်းက သူမက အားနည်းနေကြောင်း အလွန်ရှင်းလင်းစွာ သိ၏။ လျိုဇီဝမ်က တစ္ဆေမျက်လုံးများကို ဖိနှိပ်ရန် ကူညီနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေမျက်လုံးများ ဖိနှိပ်မှုဆုံးရှုံးသွားသည်နှင့် ယန်ကျန့်က မိမိကိုယ်ကို ချက်ချင်းပြန်လည်စတင်နိုင်သည်။
ထိုအချိန်တွင် သူ့ကိုမသတ်နိုင်တော့ပေ။
မသတ်နိုင်သော ရန်သူတစ်ယောက်နှင့် ရင်ဆိုင်ရလျှင် သေဆုံးရမည့်သူမှာ သူမသာဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
"ယန်ကျန့် ကြွားမနေနဲ့ နင်အမိန့်ပေးတဲ့ သဘာဝလွန်စွမ်းအားက တကယ်ပဲ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတယ် ဒါပေမဲ့ အခုထိငါ့ကိုမသတ်နိုင်သေးဘူး မဟုတ်ဘူးလား"
လျိုချင်းချင်းက ဆို၏။
"ဒါကြောင့် နင်က အနိုင်ကျင့်၍မရနိုင်တာမဟုတ်ဘူး နည်းလမ်းမှန်သရွေ့ နင့်ကိုဖြုတ်ချလို့ရသေးတယ် ပြီးတော့ နင်သိလား ငါဘာလို့အခုမှ ပေါ်လာရတာလဲ"
"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါပဉ္စမထပ် စာပို့သမားရဲ့ စွမ်းအားကို သုံးဖို့လိုလို့ပဲ ငါ့ကိုယ်ငါတစ်ယောက်တည်းကို အားကိုးရင် ငါနင့်ကြောင့် သေချာပေါက် အသတ်ခံရလိမ့်မယ်"
"ဒါပေမဲ့ အခု ရှုံးနိမ့်နေတဲ့သူက နင်ပဲ"
နောက်တစ်ခဏတွင်…
လျိုချင်းချင်းက သူမတင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသော ထင်းခုတ်ဓားကို ရုတ်တရက် လွှတ်ချလိုက်ပြီး နောက်မဆုတ်ဘဲ ယန်ကျန့်ဆီသို့ တိုးဝင်သွားကာ သူမ၏လက်ထဲတွင် မသိလိုက်သော အချိန်တစ်ခု၌ သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်တစ်ချောင်း ပေါ်လာ၏။
ဒီဓားမြှောင်က သူမ၏ဓားမြှောင်မဟုတ်ပေ။ ဒါက ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားများကြားမှ ပစ္စည်းပို့သမား၏ ဓားမြှောင်ဖြစ်သည်။
အရင်က ထိုစာပို့သမားကို ယန်ကျန့်က ကျောက်ဖုန်း၏ အလောင်းကို အသုံးပြု၍ သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးနောက် လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။
လျိုချင်းချင်းက နီးကပ်စွာ ချဉ်းကပ်လာပြီး ပွေ့ဖက်သကဲ့သို့ ယန်ကျန့်ထံသို့ ထိုးဝင်သွားသော်လည်း ထိုဓားမြှောင်က ယန်ကျန့်၏ ရင်ဘတ်ထဲသို့ ထိုးစိုက်ဝင်ရောက်သွားပြီး အတွင်းတွင် နက်ရှိုင်းစွာ နစ်မြုပ်သွား၏။
"ငါအစောက အလောင်းတွေအများကြီးကြားထဲမှာ ရောနှောနေပြီး အလကားရပ်နေတာမဟုတ်ဘူး ယန်ကျန့် နင်ဒီတစ်ခါ ပေါ့ဆခဲ့တယ် ဒါကအစစ်အမှန်ပဲ စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုမဟုတ်ဘူးလို့ ငါယုံကြည်တယ်"
သူမက ယန်ကျန့်၏ ရင်ဘတ်မှ သွေးထွက်နေသည်ကို ကြည့်ပြီး အနီးအနားမှ အရေပြားက ပြာနှမ်းပြီး အမှောင်ရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ သူမ၏မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်။
ကျေနပ်မှုနှင့် သက်သာရာရမှုတို့ ရောနှောနေ၏။
ဘာကြောင့် ဒီယန်ကျန့်က အမြဲတမ်း ဒီလောက်မာနကြီးပြီး အထက်စီးဆန်တဲ့ သဘောထားရှိရမှာလဲ။ သူမ၏ ရှင်ခြင်းနှင့်သေခြင်းကို ဆုံးဖြတ်နေရတာလဲ။
ဒီနေ့ သူမက ဒီယန်ကျန့်ကို သူမနှင့်အတူ ဆွဲချသွားတော့မည်။
သူမက ယန်ကျန့်ကို တကယ်ပဲသတ်ဖြတ်ခဲ့လျှင်တောင် သူမက အကြာကြီးအသက်ရှင်မည် မဟုတ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။
"အခုငါကြည့်ရအောင် တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်တောင်မှ သေနိုင်မလားဆိုတာ ဒါက သာမန်ဓားမဟုတ်ဘူး ဒါက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုပဲ ဒါနဲ့ထိုးခံရတဲ့သူတွေ ဘာဖြစ်သွားလဲဆိုတာ နင်ကောင်းကောင်းသိပါတယ်"
လျိုချင်းချင်းက တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဓားက ရွေ့သွားကာ သူ၏နှလုံးသားနေရာတွင် လှည့်ပတ်နေပြီး ယန်ကျန့်ကို ပိုကြီးမားသော နာကျင်မှုနှင့် အန္တရာယ်ကို ဆောင်ကြဉ်းရန် မျှော်လင့်နေသည်။
သို့သော် သူမခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ သူမက ယန်ကျန့်၏ နာကျင်နေသော မျက်နှာအမူအရာကို မမြင်ရဘဲ တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်သော အေးစက်မှုကိုသာ တွေ့လိုက်ရ၏။
ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာနာကျင်မှုက လုံးဝအရေးမကြီးသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။
"နင်ငါ့ကို ကောင်းကောင်းနားလည်တယ် ဒါပေမဲ့ လုံလောက်အောင် စေ့စေ့စပ်စပ်တော့ မဟုတ်ဘူး နင့်ရဲ့အဲဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အမျိုးသမီးရဲ့ မှတ်ဉာဏ်ကို ပြန်လည်ရယူမှုက မပြည့်စုံဘူးထင်တယ် မဟုတ်ရင် ဒီဓားက ဘယ်တော့မှမထိုးမိခဲ့ဘူး"
ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက လျင်မြန်စွာ ဖြူဖျော့လာပြီး ဒဏ်ရာမှ သွေးများမရပ်မနား စီးဆင်းနေကာ အသက်ရှုသံက ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူ၏ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာအခြေအနေက လျင်မြန်စွာ ဆိုးရွားလာ၏။
ဒီလိုဖြစ်နေသော်လည်း သူက ဂရုမစိုက်ပုံရနေဆဲ ဖြစ်သည်။
လျိုချင်းချင်းက ရှုပ်ထွေးနေပြီး သူမ၏ခေါင်းကို အနည်းငယ်မော့ကာ ယန်ကျန့်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ၏မျက်နှာပေါ်မှ အပြောင်းအလဲများ၏ သိမ်မွေ့မှုများကို စောင့်ကြည့်နေ၏။
သူမက ယန်ကျန့်ကို ကြောက်ရွံ့မှု နောင်တနှင့် ကျရှုံးမှုတို့တွင် မြင်ချင်သည်။
သို့သော် သူမမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ အေးစက်မှုနှင့် မှိန်ဖျော့သော လှောင်ပြောင်မှုတစ်ခုသာ ဖြစ်၏။
"မဖြစ်နိုင်ဘူး နင်အခုပြန်လည်စတင်လို့မရတော့ဘူး နင်ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီ"
လျိုချင်းချင်းက ဓားကို မဆုတ်မနစ်ဆုပ်ကိုင်ရင်း အထဲသို့ အသည်းအသန်တွန်းထိုးနေ၏။
ယန်ကျန့်၏ တစ်ကိုယ်လုံးကို ထိုးဖောက်ရန် ကြိုးစားနေသည်။
"သေပြီလား ဟားဟား"
ယန်ကျန့်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"ငါအကြိမ်များစွာ မသေခဲ့ဘူးလား ယန်ကျန့်က ကံကောင်းလို့ ဒီကိုရောက်လာတယ်လို့ နင်ထင်နေတာလား နင်ငါ့ကိုသတ်ချင်တယ် ဒါဆို ငါသိချင်တာက အစစ်အမှန်ငါ့ကို ရင်ဆိုင်ရရင် နင်ဘယ်လိုသတ်မှာလဲ"
နောက်တစ်ခဏတွင် သူ၏လက်ထဲမှ လှံက မြေပြင်ပေါ်တွင် လေးလံစွာ ရပ်တည်လိုက်၏။
ထို့နောက် သူက ၎င်းကိုလွှတ်ချပြီး လက်များဆန့်တန်းကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က နောက်သို့ လေးလံစွာ ပြိုလဲကျသွား၏။
ဘုန်း
ယန်ကျန့်က ပြုံးနေသော မျက်နှာ ပြာနှမ်းသော အသားအရေနှင့် ရင်ဘတ်မှ သွေးများဆက်လက်စီးဆင်းလျက် အေးစက်သော အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပြီး အသက်ရှုသံ သို့မဟုတ် လှုပ်ရှားမှုမရှိတော့ပေ။
လျိုချင်းချင်းက မှင်တက်သွားပြီး အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးကာ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေ၏။
သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင်…ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသောအရာတစ်ခု ဖြစ်ပျက်ခဲ့၏။
ယန်ကျန့်၏ အလောင်းအောက်တွင် အမှောင်ထုက စုစည်းသွားပြီး အရပ်မြင့်မားသော အရိပ်တစ်ခုက ဖြည်းညင်းစွာ ထရပ်လိုက်၏။ ထိုအရိပ်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသည့် အသွင်အပြင်တစ်ခုရှိပြီး လတ်ဆတ်သောသွေးဖြင့် ရေးဆွဲထားသော မျက်နှာတစ်ခုဖြစ်ကာ ယန်ကျန့်နှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီပြီး အလွန်သက်ရှိဆန်ကာ ပုံနှိပ်ထားသကဲ့သို့ တောက်ပစွာ ရှိနေသည်။
လူ့သွေးမျက်နှာဖုံးဝတ်ထားသော အရိပ်တစ်ခုက ထရပ်ပြီး အက်ကွဲနေသော လှံကိုကိုင်ဆောင်ကာ အေးစက်သော လေထုက စိမ့်ဝင်လာပြီး အရပ်မြင့်မားသော ခန္ဓာကိုယ်က ထူးဆန်းပြီး ဖိနှိပ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ပေးသည်။
ဒါက ပါးစပ်မဖွင့်နိုင်ဘဲ စကားမပြောနိုင်ပေ။
သို့သော် ထိုသွေးစွန်းနေသော မျက်နှာဖုံးပေါ်တွင် အနီရောင်ရင့်ရင့် တစ္ဆေမျက်လုံးတစ်စုံက ရွေ့လျားနေပြီး ထူးဆန်းသောအကြည့်ကို ဖော်ပြနေ၏။
ဒီအကြည့်က ယန်ကျန့်၏ အရင်ကအကြည့်နှင့် တူညီ၏။
ဒါဆို ဒါက ယန်ကျန့်လား။
လျိုချင်းချင်းက မှင်တက်သွားပြီး သူမ၏လက်က သွေးစွန်းနေသော ဓားမြှောင်ကို အားမရှိစွာ လွှတ်ချလိုက်ကာ သူမ၏တစ်ကိုယ်လုံးက အလိုအလျောက် နောက်ဆုတ်သွားပြီး ထူးဆန်းသော ကြောက်ရွံ့မှုတစ်ခုက သူမကိုလုံးဝလွှမ်းခြုံသွား၏။
ဒါက……. ဒါက ယန်ကျန့်၏ စစ်မှန်သော မျက်နှာဖြစ်သည်။
အစစ်အမှန်ယန်ကျန့်က သာမန်သက်ရှိလူတစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက်ပင် မဟုတ်ဘဲ စစ်မှန်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်သည်။
ဒါက တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်၏ အကြီးမားဆုံးလျှို့ဝှက်ချက်ဖြစ်သည်။
တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို မသတ်နိုင်ပေ။
ဒီစကားလုံးများက လျိုချင်းချင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး သူမက ရယ်မောလိုက်သည်။ ခါးသီးသော ရယ်မောမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်ကို သူမနှင့်အတူ ဆွဲချရန် မိုက်မဲသော အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။ ဒါက မဖြစ်နိုင်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး သူမက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို သူမနှင့်အတူ သင်္ချိုင်းသို့ မဆွဲခေါ်နိုင်ပေ။
"ဒါက နင့်ရဲ့စစ်မှန်တဲ့ ပုံသဏ္ဌာန်လား ဒါဆို နင်က တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်ဖြစ်နေနှင့်ပြီပဲ နင်တခြားသူတွေကို နင့်မျက်လုံးထဲမှာ မထည့်တာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ဘူး နင်မှန်တယ် သူတို့က နင့်ပြိုင်ဘက် မဟုတ်ဘူး ငါလည်း မဟုတ်ဘူး အခုငါနင်က တစ္ဆေစာပို့တိုက်ကို ဖြေရှင်းပြီး စာပို့သမားတွေရဲ့ ကံကြမ္မာကို အဆုံးသတ်ဖို့ စွမ်းရည်ရှိတယ်လို့ ယုံကြည်တယ်"
"ငါတို့အားလုံးက နင့်ကြောင့် အရမ်းလှည့်စားခံခဲ့ရတယ် မဟုတ်ဘူး နင်ငါတို့ကို မလှည့်စားခဲ့ဘူး နောက်ဆုံးတော့ ဘယ်သူက ဒီလိုလျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို တခြားသူတွေကို ပြောပြမှာလဲ"
"ငါရှုံးသွားပြီ ဒီတိုက်ပွဲကို ဆက်လုပ်စရာမလိုတော့ဘူး"
အရပ်မြင့်မားသော တစ္ဆေအရိပ်က လျိုချင်းချင်းကို တိတ်ဆိတ်စွာ စိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ဖိနှိပ်မှုစွမ်းအားဖြင့် ပြည့်နေ၏။
ယန်ကျန့်က လှုပ်ရှားမှုမပြုခဲ့ပေ။ သူက လျိုချင်းချင်းက နောက်ထပ်ခုခံလိုစိတ်မရှိတော့ကြောင်း သိပြီး အမှန်တရားကို သိရှိပြီးနောက် ယုံကြည်မှုဆုံးရှုံးခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။
"ဒါပေမဲ့ ယန်ကျန့် ဒါကိုမှတ်ထား ငါရှုံးနိမ့်ကြောင်းဝန်ခံပေမယ့် ဒါကငါ့အဆုံးသတ်ကို ရောက်သွားပြီလို့ မဆိုလိုဘူး ငါ့မှာအသုံးမပြုရသေးတဲ့ နည်းလမ်းတွေရှိသေးတယ် ဒါပေမဲ့ စစ်မှန်တဲ့တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ နည်းလမ်းအားလုံးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့သွားပြီး ငါပိုကြီးမားတဲ့ ပျက်စီးမှုကို မဖြစ်စေချင်ဘူး ငါအဲဒီလောက်သွေးအေးပြီး ရက်စက်တာမဟုတ်ဘူး"
လျိုချင်းချင်းမှာ အနိုင်မခံလိုသော စိတ်ဓာတ်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး အလွန်ခေါင်းမာပြီး ခံနိုင်ရည်ရှိ၏။
သို့သော် တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်အဖြစ် သတ်မှတ်ခံထားရသော ယန်ကျန့်နှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ ဒီလက္ခဏာများက ဆုံးဖြတ်ချက်ချနိုင်သော လွှမ်းမိုးမှုကို မသုံးစွဲနိုင်ပေ။
အရပ်မြင့်မားသော တစ္ဆေအရိပ်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် လှုပ်ရှားသွားပြီး ရှေ့သို့ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ကာ လျိုချင်းချင်းကို လွှတ်လိုက်ရမည့်အချိန်ကျပြီဟု ပြောနေသကဲ့သို့ ဖြစ်၏။
လျိုချင်းချင်းက ပြောလိုက်သည်။
"နင်လှုပ်ရှားဖို့ ဒုက္ခမရှာပါနဲ့ ငါ့အချိန်က စောစီးစွာ ပြီးဆုံးသွားပြီ ဒါကငါသတိရှိမယ့် နောက်ဆုံး အကြိမ်ပဲ ငါသူမနဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ် ငါဒီတစ်ခါ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်တာနဲ့ ငါဘယ်တော့မှ ပြန်နိုးထလာမှာမဟုတ်ဘူး နင်စိတ်ချနိုင်ပါတယ် ဒီလောကကြီးထဲမှာ လျိုချင်းချင်းလို လူတစ်ယောက် နောက်ထပ်မရှိတော့ဘူး"
သူမစကားဆုံးပြီးနောက် သူမက ဖြည်းညင်းစွာ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်၏။
အရပ်မြင့်မားသော တစ္ဆေအရိပ်က ရပ်တန့်သွားပြီး လျိုချင်းချင်းသေဆုံးသည်ကို စောင့်ကြည့်နေ၏။
"ယန်ကျန့် နင်သိလား ငါမသေချင်ဘူး ငါအသက်ရှင်ချင်ရုံပဲ"
လျိုချင်းချင်းက တီးတိုးရေရွတ်ရင်း မျက်ရည်နှစ်စက်ကျပြီး နောက်ဆုံးတွင် မျက်လုံးများကို လုံးဝမှိတ်လိုက်သည်။
သူမက မလှုပ်မယှက်ဖြစ်သွားပြီး နောက်ထပ်အသက်ရှုသံ မရှိတော့ပေ။
သူမ၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ အနီရောင်ရိုးရာဝတ်စုံက အလွန်တောက်ပနေဆဲဖြစ်ပြီး သူမ၏ပုံသဏ္ဌာန်က အလွန်ကျော့ရှင်းပြီး ပြီးပြည့်စုံနေဆဲ။
သို့သော် ထိုအရာအားလုံးက သူမနှင့်မသက်ဆိုင်တော့ပေ။
မရင်းနှီးသော မှတ်ဉာဏ်များက သူမ၏မှတ်ဉာဏ်များကို အစားထိုးနေ၏။
ပတ်ဝန်းကျင်မှ ထူထပ်သော အနီရောင်ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်ရာများက ပျောက်ကွယ်နေပြီး အလောင်းများကဲ့သို့ပင် သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်အားလုံးက ပျောက်ကွယ်နေသည်။
အရပ်မြင့်မားသော တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် ဖြည်းညင်းစွာ နောက်ဆုတ်သွားပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ အသက်မဲ့အလောင်းကောင်နှင့် နောက်တစ်ကြိမ် ပေါင်းစပ်သွားသည်။
ယန်ကျန့်က မျက်လုံးဖွင့်ပြီး သူ၏အသိစိတ်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိလာကာ သူ၏ရင်ဘတ်က သွေးထွက်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏တစ်ကိုယ်လုံးက အေးစက်နေကာ မည်သည့်နွေးထွေးမှုမှ မရှိပေ။
ခန္ဓာကိုယ်သေဆုံးနေသော်လည်း သူက အသက်ရှင်နေဆဲဖြစ်ပြီး သတိရှိနေဆဲ။
ဒါက ပုံမှန်မဟုတ်မှုတစ်ခုပင်။
သက်ရှိအမှတ်အသားကို စွန့်လွှတ်ပြီး တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်၏ တည်ရှိမှုနှင့် ညီမျှ၏။
"ရှုံးသွားပြီလား ငါရှုံးသွားပြီလား"
ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်စိကွယ်သွားသော လျိုဇီဝမ်က သူ၏အကြားအာရုံကပင် မသဲမကွဲဖြစ်နေသော်လည်း သူက ခုနကဘာဖြစ်ခဲ့သည်ကို နားလည်ပြီး စိတ်ပျက်အားငယ်စွာဖြင့် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြိုလဲကျသွားသည်။
သူက မခံနိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးတော့မည်ဖြစ်ကာ ယန်ကျန့်မလှုပ်ရှားလျှင်တောင် သူက တစ္ဆေကြမ်း၏ ပြန်လည်ရှင်သန်မှုကြောင့် သေဆုံးပေလိမ့်မည်။
"ဟုတ်တယ် မင်းတို့ရှုံးသွားပြီ"
ယန်ကျန့်၏ လေသံက တောင့်တင်းပြီး အေးစက်နေ၏။
ချွင်
ဒီဘက်မှ အခြေအနေက ရှင်းလင်းသွားသည်နှင့် တစ်ဖက်တွင် ဝမ်ယုံက မိမိကိုယ်ကိုလှောင်ပြောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခုကို ထုတ်လွှတ်ပြီးနောက် သူ၏လက်ထဲမှ ဂေါ်ပြားကို ချပစ်လိုက်သည်။
သူ၏ရှေ့တွင် လီယန်ရှိ၏။
လီယန်က အကူအညီမဲ့စွာ နံရံကိုမှီရင်း ခုခံနိုင်စွမ်းမရှိဘဲ ဂေါ်ပြားရိုက်ချမည်ကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေပြီး သူကံဆိုးမိုးမှောင်ကျပြီ။
သို့သော် အရေးကြီးသော အခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ယုံက ရပ်တန့်လိုက်ပြီး သူက လက်လျှော့လိုက်သည်။
လီယန်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ဘာအဓိပ္ပာယ်ရှိမည်နည်း။
လျိုချင်းချင်းက မခံနိုင်တော့ဘဲ လျိုဇီဝမ်က သူ၏ကန့်သတ်ချက်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး သူသာလီယန်ကို သတ်ဖြတ်လျှင်တောင် သူက ယန်ကျန့်၏ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရပေလိမ့်မည်။ ထို့အပြင် သူ၏အသင်းဖော်ကို သတ်ဖြတ်ခြင်းက ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော လက်စားချေမှုကို လှုံ့ဆော်နိုင်သည်။
သူက ထိုကဲ့သို့သော လက်စားချေမှု၏ အကျိုးဆက်များကို မခံနိုင်ပေ။ သူ၏နောက်ကွယ်တွင် မိသားစုတစ်ခုရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။
ဆယ်နှစ်ကျော်ကသာဆိုလျှင် သူက ဂေါ်ပြားဖြင့် သေချာပေါက် ရိုက်ခတ်ပေလိမ့်မည်။