ပြဿနာရှိသော အခန်း

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ ချောချောမွေ့မွေ့ ရောက်ရှိသွားကြ၏။

ပဉ္စမထပ်က ယခင် ပထမထပ်မှ စတုတ္ထထပ်များနှင့် အနည်းငယ်ကွဲပြားနေသည်။ ၎င်းက နောက်ဆုံးထပ်ဖြစ်သောကြောင့် ၎င်းအပေါ်တွင် ဘာမှမရှိတော့ဘဲ ပြတင်းပေါက်မရှိသော အမိုးတစ်ခုသာရှိပြီး ၎င်းအောက်တွင် ခန်းမဆောင်တစ်ခုရှိသည်။ ခန်းမဆောင်ပတ်လည်တွင် အခန်းခုနစ်ခန်းရှိပြီး အောက်ထပ်များနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီနေသည်။

ငါးရာတစ်… ငါးရာနှစ်… စသည်ဖြင့်။

ခန်းမဆောင်က ယခုအချိန်တွင် ဗလာဖြစ်နေပြီး မှိန်ဖျော့ပြီး ဖိနှိပ်နေကာ မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင်အလင်းသာ လင်းလက်နေသည်။

ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားများက အတူတကွစုရုံးခြင်း ရှားပါးသည်မှာ သူတို့၏စာပို့တာဝန်များက စာတစ်စောင်နှင့်တစ်စောင်ကြားတွင် တစ်နှစ်ကြာမြင့်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အချိန်အများစုတွင် ပဉ္စမထပ်က ဗလာဖြစ်နေကာ အခြားပဉ္စမထပ် စာပို့သမားများကို ရှားရှားပါးပါးသာ မြင်တွေ့ရသည်။

ယန်ကျန့်က ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိလာစဉ်က စာပို့တာဝန်တွင် မရှိခဲ့ပေ။ သူက စာပို့စက္ကူကို မီးရှို့ပြီး ပဉ္စမထပ်သို့ ဝင်ရောက်ခဲ့သောကြောင့် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေသော အခြားပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်နှင့် တိုက်ဆိုင်ကြုံတွေ့နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

လျိုချင်းချင်းအတွက်မူ သူမက သူမ၏စာပို့တာဝန် မပေါ်ပေါက်မချင်း ပဉ္စမထပ်သို့ ယာယီဝင်ရောက်မည် မဟုတ်ဟု ယူဆရပြီး ထိုအခါမှသာ သူမက ပဉ္စမထပ်တွင် ပေါ်ပေါက်လာနိုင်ဖွယ် ရှိသည်။

"ဒီမှာလူတစ်ယောက်မှမရှိဘူး ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတွေက ဒီအထပ်မှာ အကြာကြီး ကြန့်ကြာနေမှာမဟုတ်ဘူး ဒါ့အပြင် သူတို့ရဲ့အမှတ်အသားရဲ့ အထူးသဘာဝကြောင့် ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတွေက သူတို့ရဲ့အမှတ်အသားတွေကို ဖုံးကွယ်ပြီး အပြင်မှာနေထိုင်ကြလိမ့်မယ်လို့ ခန့်မှန်းရတယ် ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို ဖမ်းပြီး သူတို့ဆီက သတင်းအချက်အလက်တွေရဖို့က လွယ်ကူမှာမဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

လီယန်က ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ရင်း ဆို၏။

စာတိုက်၏ မည်သည့်အထပ်သို့ ဝင်ရောက်သည်ဖြစ်စေ ထောက်လှမ်းရေးသတင်းနှင့် သတင်းအချက်အလက်များ စုဆောင်းခြင်းက အရေးအကြီးဆုံးဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်သို့ ပထမဆုံးအကြိမ် ရောက်ရှိလာခြင်းဖြစ်ပြီး သတင်းအချက်အလက်များကို လျင်မြန်စွာ ရယူရန် အကောင်းဆုံးနည်းလမ်းမှာ စာပို့သမားများကို ပစ်မှတ်ထားရန်ဖြစ်ကြောင်း သိကြသည်။

ယခင်သာဓကများတွင် တတိယထပ်ဖြစ်စေ စတုတ္ထထပ်ဖြစ်စေ သူတို့က စာပို့သမားများနှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ကြသော်လည်း ဒီတစ်ကြိမ် သူတို့က ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတစ်ယောက်နှင့် မတွေ့ဆုံခဲ့ရသည့်အတွက် ကံမကောင်းခဲ့ပေ။

"မလောနဲ့ ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်ကြစို့"

ယန်ကျန့်က အက်ကွဲနေသော လှံရှည်ကို လေးနက်စွာ ကိုင်ဆောင်ရင်း လက်တစ်ဖက်ဖြင့် ဖန်ပုလင်းတစ်လုံးကို ဆုပ်ကိုင်ကာ ထို့နောက် ပဉ္စမထပ်ခန်းမဆောင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်။

လီယန်ကလည်း သေဆုံးနေသည့် လူ၏ဦးခေါင်းပါဝင်သော ဖန်ပုလင်းကို ကိုင်ဆောင်ရင်း နောက်မှလိုက်ပါလာသည်။

သူတို့က ခြေလှမ်းများစွာ မလျှောက်ရသေးခင်မှာပင် သူတို့နောက်မှ ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားတံခါးက ရုတ်တရက် ဘုန်းခနဲ ပိတ်သွားသည်။

တံခါးပိတ်သွားသည်နှင့် ယန်ကျန့်က တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ချက်ချင်းခံစားလိုက်ရ၏။

ပတ်ဝန်းကျင်မှ အဝါရောင်အလင်းက လင်းလက်သွားပြီး ဖော်ပြမရနိုင်သော သဘာဝလွန်စွမ်းအားက ပတ်ဝန်းကျင်မှ အရာအားလုံးကို နှောင့်ယှက်ကာ သူတို့၏အာရုံခံစားမှုက တစ်ခဏတာ မသဲမကွဲဖြစ်သွားသည်။

သို့သော် ဒီလွှမ်းမိုးမှုက ၎င်းလာသကဲ့သို့ လျင်မြန်စွာ ပျောက်ကွယ်သွား၏။

ဒါအားလုံးက စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုတစ်ခုလိုဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ခဏတွင် အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားကာ ပတ်ဝန်းကျင်မှ မီးများက လင်းလက်ခြင်းရပ်တန့်သွားပြီး ပြင်းထန်သော သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဖြစ်ပွားမှုက တိုတောင်းသော်လည်း သူက အချို့သော သဘာဝလွန်နှောင့်ယှက်မှုကို အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီး ဒါက တစ်ဦးချင်းစီကို ပစ်မှတ်မထားဘဲ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ပစ်မှတ်ထားသည်ကို အတည်ပြုနိုင်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူတို့က ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုသို့ ဝင်ရောက်သွားပုံရပြီး အစစ်အမှန် ပဉ္စမထပ်မဟုတ်ပေ။

နောက်ဆုံးတော့ စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်က နာမည်တစ်ခုမျှသာဖြစ်သည်။ ဒီနေရာကို ပဉ္စမထပ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်ပြီး သဘာဝလွန်နေရာတစ်ခုကိုလည်း ပဉ္စမထပ်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ယန်ကျန့်က သူစာတိုက်အတွင်း၌ ရှိနေသေးသလားဆိုတာကိုပင် သံသယဝင်သွားပြီး ပဉ္စမထပ်က စာတိုက်လှေကားက သဘာဝလွန်နေရာများနှင့် ဆက်သွယ်ပေးသော အခြားသဘာဝလွန်နေရာတစ်ခု ဖြစ်နိုင်မလားဟု အံ့ဩနေသည်။

ဒီအတွေးက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ခဏတာပေါ်ပေါက်လာပြီးနောက် ယန်ကျန့်က ခန်းမဆောင်၏ နံရံများပေါ်မှ တစ်စုံတစ်ခုကြောင့် အာရုံလွဲသွားသည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားများ…

စာတိုက်၏ ပထမထပ်ခန်းမဆောင်တွင် ဆီဆေးပန်းချီကားများ ဆက်တိုက်ရှိခဲ့ပြီး ပဉ္စမထပ်ခန်းမဆောင်၏ နံရံများကလည်း ဆီဆေးပန်းချီကားများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

ဆီဆေးပန်းချီကားအားလုံးက တစ်ဦးတစ်ယောက်၏ လက်ရာမှ အရင်းခံပုံရပြီး တူညီသောပုံစံကို မျှဝေခံစားနေကြသည်။ မှောင်မိုက်ပြီး ဖိနှိပ်နေသည်။ ၎င်းတို့က ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပုံမှန်ရှုခင်းပန်းချီကားများဖြစ်သော်လည်း ကောက်ကျစ်ပြီး ထူးဆန်းသည့် ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ သို့သော် ရှုခင်းပန်းချီကားများက ဒီမှာနည်းပါးပြီး အများစုမှာ အသစ်အဆန်းနှင့် ဝတ်စားဆင်ယင်မှု အဆင်တန်ဆာများ ကွဲပြားမှုအဆင့်အမျိုးမျိုးရှိသော ပုံတူများဖြစ်သည်။

အချို့ပုံတူများ၏ ဝတ်စားဆင်ယင်မှုပုံစံများက ခုနစ်ဆယ်မှရှစ်ဆယ်ခုနှစ်များနှင့်တူပြီး အချို့မှာ ခေတ်မီပုံစံများရှိကာ အချို့မှာ ပို၍ပင်ဟောင်းနွမ်းပုံရပြီး သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော ဝတ်ရုံရှည်များ ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

ပုံတူများတွင် ယောက်ျား မိန်းမ အသက်ကြီးသူများနှင့် လူငယ်များ လှပသောအမျိုးသမီးများနှင့် ကြမ်းတမ်းသောလူများ ပါဝင်ပြီး အသွင်အပြင်နှင့် အမူအရာအမျိုးမျိုးရှိသည်။

ဒီလောက်များပြားသော ပုံတူများက အရည်အသွေးနှင့် ပုံစံအမျိုးမျိုးကို ပြသနေရာ ၎င်းတို့ကိုလေထဲမှ ရေးဆွဲခဲ့ခြင်းမဟုတ်ဘဲ သက်ရှိလူများကို ရည်ညွှန်းပြီး ဖန်တီးခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။

ယန်ကျန့်က ပုံတူတစ်ခုသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး ၎င်းကိုတို့ထိကာ ထို့နောက် အနံ့ခံလိုက်သည်။

ရင်းနှီးသောရနံ့တစ်ခု…

"ရနံ့က တစ္ဆေဗီရိုကရနံ့နဲ့ တူတူပဲ ငါတို့ရဲ့အရင်ကယူဆချက်တွေအတိုင်းပဲ တစ္ဆေဗီရိုက စာတိုက်ကနေ အရင်းခံတယ်"

သူက တွေးလိုက်သည်။

"ပြီးတော့ စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်က ပျောက်ဆုံးနေတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်နိုင်ခြေ အရမ်းများတယ်"

သူက ဒီပုံတူများကို စူးစမ်းကြည့်ရှုလိုက်၏။

တစ္ဆေဗီရိုသာ ဒီမှာရှိပြီး ဒီပန်းချီကားများကြားတွင် ချိတ်ဆွဲထားလျှင် ဒါက အထူးတလည် မကိုက်ညီဟု ထင်ရမည်လားဆိုတာကို စိတ်ကူးယဉ်ကြည့်လိုက်သည်။

အဖြေက ရှင်းလင်း၏။

လုံးဝမကိုက်ညီခြင်းမရှိဘဲ တစ္ဆေဗီရို၏ အနုပညာပုံစံနှင့် ပုံသဏ္ဌာန်က ဒီပန်းချီကားများနှင့် တစ်ထေရာတည်းတူညီပြီး တစ္ဆေဗီရိုကလည်း ပုံတူတစ်ချပ်ဖြစ်သောကြောင့် ဒါကိုဒီမှာချိတ်ဆွဲခြင်းက ၎င်းကို၎င်း၏ နေရာမှန်သို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိစေခြင်းနှင့် တူညီပေလိမ့်မည်။

"ခေါင်းဆောင် ဒီပန်းချီကားတွေက တော်တော်ထူးခြားပုံရတယ် စိတ်မအေးချမ်းတဲ့ ခံစားချက်ကို ပေးတယ် သူတို့က သဘာဝလွန်စွမ်းအားတချို့နဲ့ ဆက်စပ်နေသလိုပဲ"

လီယန်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း တစ္ဆေဗီရိုကိုလည်း မြင်ဖူးသောကြောင့် သူ၏စိုးရိမ်မှုက ပိုမိုကြီးမားလာသည်။

"အနည်းဆုံးတော့ လောလောဆယ် အန္တရာယ်မရှိဘူး အချိန်က ခြောက်နာရီမရောက်သေးဘူး စာတိုက်က မီးတွေမပိတ်သေးဘူး တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိရင်တောင် အခုတက်ကြွမှာမဟုတ်သေးဘူး"

ယန်ကျန့်က အချိန်ကိုစစ်ဆေးလိုက်သည်။

အခု ငါးနာရီခွဲရှိပြီ။

ခြောက်နာရီအထိ နာရီဝက်ကျန်သေးသည်။ ထိုမတိုင်မီ အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် နေရုံဖြင့် လုံလောက်သည်မှာ စာတိုက်အခန်းများက ဘေးကင်းသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူတို့က ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နေကြ၏။

ရုတ်တရက်…လီယန်က ခေါ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် လာပြီး ဒီပန်းချီကားကို ကြည့်လိုက်ပါဦး ဒါခင်ဗျားနဲ့ မတူဘူးလား"

"ဘာ"

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို လျင်မြန်စွာ ပြန်လည်ညွှန်ကြားပြီး လီယန်ဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

လီယန်က နံရံပေါ်မှ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း အနည်းငယ်ရှုပ်ထွေးနေပုံရပြီး ၎င်းကိုညွှန်ပြနေသည်။

အမှန်တကယ်ပင် ဒါက ထိတ်လန့်စရာကောင်းသည်မှာ ပုံတူက လမ်းတစ်လမ်းပေါ်တွင် ရပ်နေသော ဝတ်စုံအဟောင်းဝတ်ထားသည့် လူတစ်ယောက်ကို ပုံဖော်ထားပြီး သူ၏နောက်တွင် မသဲမကွဲမြင်နိုင်သော ရွာတစ်ရွာရှိကာ ထိုလူ၏အသွင်အပြင်က ယန်ကျန့်နှင့် မယုံနိုင်လောက်အောင် ဆင်တူနေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက ပန်းချီကားကို မှတ်မိလိုက်သောအခါ ချက်ချင်းညို့မှိုင်းသွားသည်။

"ဒါငါမဟုတ်ဘူး"

"ဒါခင်ဗျားမဟုတ်ရင် ဘယ်သူလဲ"

လီယန်က အံ့ဩတကြီးမေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒါငါ့အဖေပဲ ဒါငါ့အဖေရဲ့ပုံတူပဲ ငါပန်းချီကားထဲက လမ်းကိုမှတ်မိတယ် ဒါငါ့ဇာတိမြို့ကို ဝင်တဲ့လမ်းပဲ ပြီးတော့ နောက်ခံကရွာက ငါ့ဇာတိမြို့ပဲ မသဲမကွဲရေးဆွဲထားပေမယ့် ငါဒါကိုဖော်ထုတ်နိုင်သေးတယ်"

သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

ဘာကြောင့် သူ၏အဖေ၏ ပုံတူက ဒီမှာပေါ်လာရတာလဲ။ သူ၏အဖေက အရင်က စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်ကို ဝင်ရောက်ခဲ့ဖူးသလား။

"ဒီမှာငါ့အဖေရဲ့ပုံတူသက်သက်ပဲ မဟုတ်ဘူးထင်တယ်"

ရုတ်တရက် ယန်ကျန့်က သူ၏အဖေ၏ ပုံတူဘေးတွင် အခြားပုံတူတစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဒါက အပြာရောင်ပန်းပွင့်ဝတ်စုံဝတ်ထားသော လူငယ်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကျစ်ဆံမြီးနှင့်အတူ အလွန်နုပျိုပုံရပြီး အသက်နှစ်ဆယ်အောက်ဖြစ်နိုင်ခြေများသည်။ သူမ၏နောက်ခံက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ ဗိသုကာလက်ရာဖြစ်ပြီး သူမကလည်း ထိုခေတ်နှင့် သက်ဆိုင်ကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူက ထိုအမျိုးသမီးကို သူ၏အဖေ၏ ညီမဝမ်းကွဲအဖြစ် မှတ်မိလိုက်ပြီး သူမ၏အသွင်အပြင်က မမှားနိုင်ပေ။ ဒီအမျိုးသမီးက သူ၏ဇာတိမြို့တွင် နေထိုင်နေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"အခုဒါက စိတ်ဝင်စားစရာကောင်းလာပြီ ပုံတူထဲက အမျိုးသမီးက သမ္မတနိုင်ငံခေတ်ကပဲ မှတ်တမ်းတွေထဲက ယန်ယွမ်ယွမ်က ရှစ်ဆယ်ခုနှစ်တွေကဖြစ်ပြီး ရေနစ်သေဆုံးသွားတယ် ပြီးတော့ သူမနဲ့တစ်ထေရာတည်းတူညီတဲ့ အမျိုးသမီးတစ်ယောက် အသက်ရှင်နေတုန်းပဲ"

"သမ္မတနိုင်ငံခေတ် လွန်ခဲ့သောနှစ်လေးဆယ် အခု သုံးခေတ် သုံးအမှတ်အသား တစ်အသွင်အပြင် သူက ဘဝသုံးခုနေထိုင်ခဲ့တဲ့လူတစ်ယောက်နဲ့ တူနေတယ် ငါအခုနားလည်ပြီ ငါ့အဖေက ငါတို့ဇာတိမြို့မှာ ဒီလောက်ထူးခြားတဲ့လူတစ်ယောက်ကို ဘာလို့ချန်ထားခဲ့လဲဆိုတာ သူက ကြီးမားတဲ့လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို သိုဝှက်ထားပြီး အရာတွေအများကြီးနဲ့ ယှက်နွယ်နေတာပဲ"

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားနေသည်။

သူက သူ၏အဖေက သူ၏သက်ရှိဘဝတွင် ဒီအမျိုးသမီးနှင့် သိသာထင်ရှားသော ဆက်သွယ်မှုများရှိခဲ့သည်ဟု ခံစားရသော်လည်း ဒီရှေးဟောင်းဇာတ်လမ်းအားလုံးက သူ၏အဖေသေဆုံးမှုနှင့်အတူ မြှုပ်နှံခံလိုက်ရသည်။

သို့သော် အခုက ဒီကိစ္စများကို တွေးတောနေရမည့်အချိန်မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က သူ၏အဖေ၏ ပုံတူကို ဒီမှာတွေ့ရှိခဲ့သော်လည်း သူ၏အဖေက အတိတ်က ပဉ္စမထပ်သို့ လာရောက်လည်ပတ်ခဲ့ဖူးနိုင်သည်ဟု ထင်ကြေးပေးခြင်းမှလွဲ၍ အမှန်တကယ်အရေးပါမှုမရှိပေ။

"အနားယူဖို့ အခန်းတစ်ခန်းရှာကြစို့ ဒီညပြီးရင် ငါတို့စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်က အခြေအနေတွေကို ဆက်ပြီးစုံစမ်းစစ်ဆေးကြမယ်"

ယန်ကျန့်က အကြံပြုရင်း ပုံတူများကို လေ့လာခြင်းကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ပုံတူများ၏ ထူးဆန်းမှုကို သိရှိသော်လည်း သူ၏အဓိကရည်မှန်းချက်မှာ စာတိုက်ကိုယ်တိုင်ဖြစ်ပြီး ဒီမသက်ဆိုင်သော ပုံတူများမဟုတ်ပေ။

လီယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။

နှစ်ယောက်သားက ညအိပ်ရန် အခန်းတစ်ခန်းရှာဖွေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။

တံခါးက သော့ခတ်ထားပြီး မဖွင့်နိုင်ပေ။

"ခေါင်းဆောင် တံခါးကမပွင့်ဘူး"

လီယန်က အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆို၏။

"ငါတခြားတံခါးတွေကို စမ်းကြည့်မယ်"

သူက တစ်ခုခုမှားနေပြီဟု ခံစားရပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ သို့ လျင်မြန်စွာ ဦးတည်သွားသော်လည်း ရလဒ်က ထင်ရှားနေပြီး ဒုတိယအခန်း၏ တံခါးကလည်း မပွင့်ပေ။

ထို့နောက် သူက အခန်းနံပါတ် ၅၀၃ နှင့် ၅၀၄ ကို ကြိုးစားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် အခန်းတိုင်းက သော့ခတ်ထားပြီး မဖွင့်နိုင်ပေ။

"အခန်းအားလုံးက သော့ခတ်ထားတယ် ဒီနေရာက စာပို့သမားတွေကို ဒီလောက်မဖော်ရွေဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မင်းသဘာဝလွန်စွမ်းအား သုံးခဲ့လား"

"အဲဒါလည်း အလုပ်မဖြစ်ဘူး"

လီယန်က အခန်းတစ်ခုလုံးကို နှောင့်ယှက်ရန် တံခါးပိတ်တစ္ဆေစွမ်းအားကို ကြိုးစားအသုံးပြုခဲ့သည်။

သို့သော် မကြာမီ သူ၏ရှေ့မှ တံခါးက နှစ်ကြိမ်ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး လီယန်ကို တိုက်ရိုက် လွင့်စင်သွားစေသည်။ ပိုမိုအားကောင်းသော သဘာဝလွန်စွမ်းအားတစ်ခုက သူ၏လွှမ်းမိုးမှုကို ပိတ်ဆို့လိုက်သည်။

တံခါးပိတ်တစ္ဆေက ကျရှုံးသွား၏။

"သဘာဝလွန် စွမ်းအားသုံးပြီး ဘယ်တံခါးကိုမှမဖွင့်နိုင်ခဲ့ဘူး ပဉ္စမထပ်ကဘာဖြစ်နေတာလဲ ဒါမှမဟုတ် အခန်းအားလုံးက နေရာပြည့်နေပြီး တံခါးတွေက အတွင်းကနေ သော့ခတ်ထားတာလား"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးပြီး သူ၏လက်ထဲမှ အက်ကွဲနေသော လှံကို မြှောက်လိုက်သည်။

သူက မရေမရာ သံသယတစ်ခုရှိနေ၏။

ချက်ချင်းပင်…သူက ထင်းခုတ်ဓားကို အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ ၏ တံခါးသို့ မဆိုင်းမတွပင် လွှဲလိုက်သည်။

ထင်းခုတ်ဓားက ပုံမှန်အားဖြင့် တုံးသော်လည်း သဘာဝလွန်ကို ထိတွေ့သည့်အခါ အလွန်ထက်မြက်လာပြီး ဝိညာဉ်များနှင့် တစ္ဆေကြမ်းများကို အလွယ်တကူ ခုတ်ပိုင်းနိုင်သည်။ ယခင်က သူက တစ္ဆေဗီရိုကို ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် ရိုက်ခွဲခဲ့သည်။

နောက်တစ်ခဏ…တံခါးက ဖြတ်ရာတစ်ခုဖြင့် ချက်ချင်းကွဲသွား၏။

မီးများက လင်းနေဆဲဖြစ်သော်လည်း အခန်းက အမှောင်မည်းနေသင့်သည်။ သို့သော် ဖြတ်ရာပြုလုပ်ပြီးသည်နှင့် အတွင်းမှ အလင်းရောင်တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ဒါက မီးသီးမှမဟုတ်ဘဲ ဖယောင်းတိုင်မှဖြစ်သည်။ မဟုတ်ဘူး အတိအကျပြောရလျှင် ဒါက ရေနံမီးခွက်မှဖြစ်ပြီး မှိန်ဖျော့ပြီး ယိမ်းထိုးနေကာ မထင်မရှားဖြစ်နေပြီး အတွင်းတွင် တစ်ယောက်ယောက်ရှိမရှိကို ပြောရန်ခက်ခဲစေသည်။

"ဒါက ဖွင့်မရနိုင်တာကိစ္စမဟုတ်ဘဲ နည်းလမ်းမှန်မရှိတာကိစ္စပဲ ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

သူ၏နည်းလမ်းများက အနည်းငယ်ကြမ်းတမ်းပြီး သူက ထင်းခုတ်ဓားကို မြှောက်ပြီး တံခါးကို နောက်တစ်ကြိမ် ခွဲဖွင့်ရန် ရည်ရွယ်သော်လည်း နောက်တစ်ခဏတွင် အတွင်းမှ ချောင်းဆိုးသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဟွတ် အဟွတ် စာပို့သမားအသစ်လား"

အခန်းထဲမှ အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး အားနည်းပြီး ကျန်းမာရေးမကောင်းပုံရသော်လည်း ယန်ကျန့်က တံခါးဝကွာဟချက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းတွင် မည်သူ့ကိုမှမမြင်ပေ။

"မင်းဒီအထပ်ကို ခုမှရောက်ပြီး တံခါးတွေကို ဖျက်ဆီးဖို့ ကြိုးစားနေတာလား မင်းလူတိုင်းကို အသတ်ခံချင်နေတာလား ပထမထပ်ကနေ စတုတ္ထထပ်အထိ အတွေ့အကြုံတွေက မင်းကိုဒီကစည်းမျဉ်းတွေကို မသင်ပေးခဲ့ဘူးလား"

အားနည်းသော်လည်း အသံက မကျေနပ်မှုအရိပ်အယောင်တစ်ခုကို ဖော်ပြနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ မည်သူကမှ သူတို့ငြိမ်းချမ်းစွာ နေထိုင်နေစဉ် သူတို့၏တံခါးကို ရိုက်ခွဲခံရလျှင် ကျေနပ်မည်မဟုတ်ပေ။

"ပဉ္စမထပ်မှာ စာပို့သမားတွေမရှိဘူးလို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ တကယ်ပဲရှိနေတာပဲ ဒါသတင်းကောင်းပဲ"

ဒီအသံကို ကြားသောအခါ ယန်ကျန့်က စိုးရိမ်ပူပန်ခြင်းမရှိဘဲ ဝမ်းသာနေပုံရသည်။

စကားတစ်ခွန်းမှမပြောဘဲ သူက အထဲသို့တိုးဝင်ပြီး စာပို့သမားကို ဆွဲထုတ်ရန် ရည်ရွယ်လိုက်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ…

ကျွီ…

အိမ်နီးချင်းအခန်း ၅၀၂ ၏ တံခါးက ရုတ်တရက်ပွင့်လာပြီး အသက်ငါးဆယ်အရွယ် အနည်းငယ်အသက်ကြီးပုံရသော လူတစ်ယောက်က လျင်မြန်စွာ ထွက်လာပြီး မျက်နှာအမူအရာညို့မှိုင်းစွာဖြင့် ဆို၏။

"အခန်း ၅၀၁ ထဲကို မဝင်နဲ့ မျက်လုံးကျယ်ကျယ်ဖွင့်ပြီး အဲဒီအခန်းထဲမှာ တကယ်ပဲ တစ်ယောက်ယောက်ရှိမရှိ သေချာကြည့်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက တင်းမာသွားပြီး သူက ရုတ်တရက်ပေါ်လာသော လူကိုကြည့်ရန် သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားကလည်း ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားပဲလား"

"မင်းလိုလူငယ်တွေကို ပဉ္စမထပ်မှာ မလိုအပ်ဘဲ သေဆုံးသွားတာကို ငါ မမြင်ချင်ဘူး ပြီးတော့ ခုနက မင်းအဲဒီပုံတူရှေ့မှာ ရပ်နေတာကို ငါသတိပြုမိလိုက်တယ် မမျှော်လင့်ဘဲ မင်းက ပုံတူထဲကသူနဲ့ တစ်ထေရာတည်း နီးပါးတူညီနေတယ် ဒီအကြောင်းကြောင့်သာမဟုတ်ရင် ဒီတံခါးကို ဖွင့်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ထိုလူကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုလိုက်သည်။

"ငါ့ကိုသံသယဝင်တာက ပုံမှန်ပဲ ဒါပေမဲ့ ငါ မင်းကို အချက်တစ်ချက်ပြောရမယ် အခန်း ၅၀၁ ထဲမှာ ဘယ်သူမှ မရှိဘူး ဒါက သေစေနိုင်တဲ့အခန်းတစ်ခုပဲ မင်းဝင်သွားတာနဲ့ အသက်ရှင်လျက် ထွက်လာနိုင်ခြေ မရှိဘူး"

အသက်ငါးဆယ်အရွယ် လူက သတိထား၍ ဆို၏။

ယန်ကျန့်က အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ ကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးများဖြင့် အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

အတွင်းတွင် ရေနံမီးခွက်က လင်းလက်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း မည်သူ့ကိုမှမမြင်နိုင်ပေ။ သို့သော် အသံက ဆက်လက်ထွက်ပေါ်နေသည်။

"ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့ ငါ့ကိုနောက်ထပ်မနှောင့်ယှက်နဲ့တော့ မဟုတ်ရင် ငါမင်းကိုလွှတ်မှာမဟုတ်ဘူး"

တစ်စုံတစ်ယောက်က ယန်ကျန့်ကို အမှန်တကယ် နာကြည်းနေပြီး သတိပေးချက်တစ်ခု ထုတ်ပြန်နေပုံရသည်။

သို့သော် အမှန်တကယ်တွင် အတွင်းတွင် မည်သူမျှမရှိဘဲ အခြေအနေကို အလွန်ထူးဆန်းစေသည်။

ယန်ကျန့်က အသံကြောင့် လမ်းလွဲခံလိုက်ရပြီး အထဲသို့တိုးဝင်လုနီးပါးဖြစ်ခဲ့သည်။

"တခြားအခန်းတွေက မင်းတို့အတွက် သူတို့တံခါးတွေကို ဖွင့်ပေးမှာမဟုတ်လောက်ဘူး ငါ့အခန်းမှာ တစ်ညနေလိုက်ပါ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ငါမှာ မင်းကိုမေးစရာတချို့ရှိတယ် ငါ ဒီမှာအရမ်းကြာနေပြီ ပြီးတော့ အရာတွေအများကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိတော့ဘူး"

အသက်ငါးဆယ်အရွယ် လူက လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ယန်ကျန့်ကို ဝင်ရောက်ရန် အချက်ပြကာ ထို့နောက် လှည့်ပြီး အခန်းထဲသို့ တစ်ယောက်တည်း ပြန်လျှောက်ဝင်သွားသည်။

လီယန်က ယန်ကျန့်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် အခုငါတို့ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး ခဏတာစဉ်းစားပြီးနောက် သူက ဆို၏။

"လောလောဆယ် အခန်း ၅၀၂ မှာပဲနေကြစို့ ငါတို့ဒီနေရာအကြောင်း သတင်းအချက်အလက်တချို့ကို အဲဒီလူဆီက စုဆောင်းဖို့ ကြိုးစားလို့ရတယ် ဒီအခန်းက နည်းနည်းမသင်္ကာစရာကောင်းတယ်ထင်တယ် ဒါကြောင့် လောလောဆယ် ရှောင်လိုက်ကြရအောင်"

လီယန်က သဘောတူညီစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

နှစ်ယောက်သားက လှည့်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ဆီသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

သို့သော် သူတို့အခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်တော့မည်အပြုတွင် အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ မှ အားနည်းသောအသံက ရုတ်တရက် နောက်တစ်ကြိမ် ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အိုး စိတ်ဝင်စားစရာပဲ မင်းပဉ္စမထပ်ကို ရောက်ပြီး မင်းရဲ့သတိထားမှုက ဒီလောက်နည်းနေတာလား အခန်း ၅၀၂ က အမြဲတမ်းဗလာဖြစ်နေခဲ့တာ မင်းကတကယ်ပဲ ဝင်သွားတော့မှာလား အဲဒီမှာ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် သော့ခတ်ထားတယ်လို့ ပြောကြတယ် ငါခုမှတံခါးဖွင့်သံကြားလိုက်တာ တစ္ဆေက ထွက်သွားနိုင်ခြေများတယ်"

"ဒါပေမဲ့ စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်က ထူးခြားတယ် တစ္ဆေက အခန်းထဲမှာ အကျဉ်းချခံထားရတယ် တံခါးက မထွက်ခွာနိုင်ဘူး ဒါကြောင့် ဒါက လူတွေကို အတွင်းထဲကို လမ်းလွှဲခေါ်ဆောင်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဒီအသံကို ကြားသောအခါ တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှေ့မှအခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ကိုကြည့်ရင်း ရုတ်တရက်ရပ်တန့်လိုက်သည်။

ဒါက မှောင်မည်းနေ၏။

အသက်ငါးဆယ်အရွယ် လူက သူ၏နောက်ကျောကို ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့ဘက်သို့ လှည့်ကာ ရှေ့သို့လျှောက်နေပြီး နောက်ပြန်လှည့်ရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပုံရသည်။

လီယန်ကလည်း ချွေးစေးများဖြင့် ထိတ်လန့်သွားသည်။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ မှ အသံက မှန်ကန်သောကြောင့်ဖြစ်ပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ လူက အမှန်တကယ်ပင် အခန်းထဲမှ မထွက်ခဲ့ဘဲ တံခါးဝမှသာ သူတို့ကိုနှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

ဒါဆို အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ လူက အခန်းထဲတွင် အကျဉ်းချခံထားရသော တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင် တကယ်ပဲလား။

အသက်ငါးဆယ်အရွယ် လူက ထို့နောက် အမှောင်ခန်းထဲတွင် လှည့်လာပြီး ဆို၏။

"အခန်း ၅၀၁ က အသံကိုမယုံနဲ့ အဲဒီတစ္ဆေအရာက နေ့တိုင်းမဟုတ်မမှန်တွေ ပြောနေတာပဲ အသံက ဘယ်ကလာတယ်ဆိုတာ ဘယ်သူမှမသိဘူး တချို့က ဒါကိုသဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုလို့ ထင်ကြေးပေးတယ် တချို့က အခန်းကိုယ်တိုင်က တစ္ဆေကြမ်းကို ခြောက်လှန့်နေတယ်လို့ ထင်ကြတယ် ပြီးတော့ တချို့က အရင်စာပို့သမားတစ်ယောက်က မသေဆုံးဘဲ အကြောင်းရင်းတစ်ခုခုကြောင့် အတွင်းထဲမှာ ပိတ်မိနေတယ်လို့ သံသယရှိကြတယ်"

"အချိန်က တိုတောင်းတယ် မီးတွေမကြာခင် ငြိမ်းသွားလိမ့်မယ် မင်းအပြင်မှာ မသေချင်ဘူးဆိုရင် အမြန်ဝင်ခဲ့ ငါမင်းအတွက် တံခါးကို ထာဝရဖွင့်ထားမှာမဟုတ်ဘူး မင်းငါ့ကိုသံသယဝင်ရင် ငါချက်ချင်းတံခါးပိတ်ပြီး မင်းရဲ့အသက်နဲ့သေခြင်းကို ဂရုစိုက်တော့မှာမဟုတ်ဘူး"

"ခေါင်းဆောင် ငါတို့ဘယ်သူ့ကိုယုံရမလဲ နှစ်ဖက်လုံးက နည်းနည်းထူးဆန်းနေတယ်"

လီယန်က ချွေးစေးများ မထွက်ဘဲ မနေနိုင်ပေ။

စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်မှ အခြေအနေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ဘေးအန္တရာယ်များလို့လား။

သူတို့ခုမှရောက်ပြီး တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရပြီးဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ တစ္ဆေက အခန်းထဲမှာပဲရှိနေသည်။

"ငါပဉ္စမထပ်ရဲ့ စည်းမျဉ်းတွေကို မသိပေမယ့် အခန်းတစ်ခန်းစီက ဒီလောက်ကွဲပြားနိုင်ခြေမရှိဘူးလို့ ယုံကြည်တယ် တချို့အခန်းတွေက လူတွေကို နေရာပေးနိုင်ပြီး တချို့အခန်းတွေက တစ္ဆေတွေကို နေရာပေးတယ် ဒါပေမဲ့ တချို့အခန်းတွေက သဘာဝလွန်စွမ်းအားတွေ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခံရတဲ့ ဖြစ်နိုင်ခြေလည်း ရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကို နက်ရှိုင်းစွာ ကြုတ်လိုက်သည်။

အခန်းနှစ်ခန်းက လူတွေက အခြားတစ်ဖက်ကို ပြဿနာရှိသည်ဟု စွပ်စွဲနေကြသည်။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ မှ အသံက အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ လူကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ဟု စွပ်စွဲသည်။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ လူက အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ မှ အသံက သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ပြီး အခန်းက ကြာမြင့်စွာကတည်းက ဗလာဖြစ်နေကာ ဝင်ရောက်လျှင် ထွက်မလာနိုင်ခြေများသည်ဟု ဆိုသည်။

ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တစ်ခုတည်းသော သေချာသောအရာမှာ အခန်းများထဲမှ တစ်ခုက သေချာပေါက် ပြဿနာတစ်ခုရှိနေသည်။

ပြဿနာမရှိခဲ့လျှင် သူတို့က အချင်းချင်း ဒါကိုစွပ်စွဲနေမည်မဟုတ်ပေ။

အခန်းနှစ်ခန်းလုံးမှာ ပြဿနာရှိနိုင်ခြေလည်း ရှိသည်။

"ဘယ်အခန်းကိုမှမဝင်နဲ့ တတိယရွေးချယ်စရာတစ်ခု ရှာ"

ယန်ကျန့်က တွန့်ဆုတ်နေပြီး ဒီလောင်းကြေးကို မထပ်ချင်ပေ။

လောင်းကြေးကို ရှောင်ရှားခြင်းက မရှုံးခြင်းကို ဆိုလိုသည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဝမ်ချာလင်၏ အကြံဉာဏ်က မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က လှည့်လာပြီး အခြားအခန်းများ၏ တံခါးများကို ဖွင့်ရန် ကြိုးစားနေကြသည်။