နောက်ဆုံးတွေ့ဆုံခြင်း

အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်စွာ ဖြစ်ပျက်သွား၏။ စာပို့သမားခြောက်ယောက်က ယန်ကျန့်ကို ဖယ်ရှားရန် အင်အားစုပေါင်းလိုခဲ့ကြသော်လည်း မမျှော်လင့်ဘဲ သူတို့ထဲမှ လေးယောက်က ယန်ကျန့်၏ လက်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်းဆိုသလို အသတ်ခံလိုက်ရ၏။ နှစ်ယောက်က အရည်အချင်းမရှိဘဲ သူတို့၏သေဆုံးမှုက နားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိသော်ငြားလည်း ဝမ်ရှို့ရင်းနှင့် ထိုယာဉ်မောင်းသမား၏ သေဆုံးမှုများကတော့ အလွန်နှမြောစရာကောင်းလှ၏။

တစ်ယောက်က အရာအားလုံးကို တွန့်လိမ်နိုင်သော တစ္ဆေနယ်မြေတစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး နောက်တစ်ယောက်က ချွန်ထက်သော ဓားတစ်ချောင်းကိုင်စွဲထားသည့် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တစ္ဆေတစ်ကောင်အဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲနိုင်ကာ မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြမ်းတမ်းလှသည်။

နှစ်ယောက်သာ ပူးပေါင်းဆောင်ရွက်ခဲ့လျှင် သူတို့က အနိုင်ကျင့်၍မရနိုင်ပေ။

သို့သော် ဘာကြောင့်လဲ…

ဘာကြောင့် ကျောက်ဖုန်းက ဓားဖြင့်ထိုးခံရပြီးနောက်မှာပင် အခုထိမသေသေးတာလဲ။

သူက အစားထိုးခံလိုက်ရလျှင်တောင် ဓားဖြင့်ထိုးခံရခြင်းက သူသေချာပေါက် သေဆုံးသွားပြီဟု ဆိုလိုသင့်ပြီး သတိရှိစွာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ရန် ဖြစ်နိုင်ခြေမရှိသင့်ပေ။

ရှုပ်ထွေးမှုများ…

နားမလည်နိုင်မှုများ…

ခုနက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အရာအားလုံးက အလွန်လျင်မြန်ပြီး အရာများစွာက ယုတ္တိကို လုံးဝဆန့်ကျင်နေကာ လုံးဝကျိုးကြောင်းမဆီလျော်ပေ။

သို့သော် အခုက ဒီအကြောင်းကို စဉ်းစားရမည့်အချိန်မဟုတ်ဟု ထင်ရ၏။

အကြောင်းမှာ ယန်ကျန့်က ဒီမှာရှိနေဆဲဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

စာပို့သမားများကြားတွင် လျိုဇီဝမ်နှင့် ဝမ်ယုံတို့သာ ကျန်တော့၏။

ထို့အပြင် ကျောက်ဖုန်းက မသေသေးဘဲ စူးစိုက်ကြည့်နေဆဲဖြစ်၏။

"ငါတို့ အဖွဲ့ဖွဲ့ပြီး ဆက်တိုက်ခိုက်ဖို့ လိုသေးလို့လား"

လျိုဇီဝမ်က ဝမ်ယုံကို ကြည့်ရင်း သူ၏နှလုံးသားထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုအချို့ကို ခံစားနေရ၏။

သူတို့ဆက်တိုက်ခိုက်လျှင် တကယ်ပဲအနိုင်ရနိုင်ပါ့မလား။ သူတို့က အရင်ကတခြားသူများကဲ့သို့ ချက်ချင်းအသတ်ခံရမည်မဟုတ်လော။

"ဝမ်ယုံ၊ ငါမင်းကို ဘာလို့ပစ်မှတ်မထားသေးလဲဆိုတာ မင်းသိလား"

ယန်ကျန့်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် စကားပြောလိုက်၏။

"ဘာလို့လဲဆိုတော့ ငါက ဖြေရှင်းရအအ ခက်ခဲဆုံးဖြစ်လို့ပဲ။ မင်းက တခြားသူတွေကို ရှင်းလင်းပြီးမှ ငါနဲ့ လျိုဇီဝမ်ကို ဖြေရှင်းဖို့ အာရုံစိုက်ချင်နေတာ"

ဝမ်ယုံက အေးစက်စွာ ဆို၏။

"ဒါကြောင့် မင်းရဲ့နည်းလမ်းအားလုံးကို တခြားသူတွေအပေါ်မှာ သုံးခဲ့တာပဲ တစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်။ ဒါက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံရပေမယ့် တကယ်တော့ အရာအားလုံးက စီစဉ်ထားပြီးသားပဲ။ တကယ်တော့ မင်းရဲ့စွမ်းရည်တွေက စိတ်ကူးထားသလောက် မအားကောင်းဘူး မဟုတ်ရင် ငါအခုချိန်လောက်ဆို သေနေလောက်ပြီ"

"နောက်ဆုံးတော့ မင်းက အဲဒီသဘာဝလွန်ပစ္စည်းကိုတောင် သုံးခဲ့သေးတယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သူက အလောင်းပေါ်တွင် သံမှိုစွဲနေသော လှံရှည်ကို လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူ၏ဘက်မှ လူအရေအတွက်ကို လျင်မြန်စွာ လျှော့ချရန် သူက သဘာဝလွန်ပစ္စည်းကို လျစ်လျူရှုခဲ့၏။ ဒီကောင်က တကယ်ပဲ ရဲတင်းလှသည်။ သူတို့နှစ်ယောက်က လှံရှည်ကို ဆွဲယူပြီး သူ့ကိုပြန်တိုက်ခိုက်မှာကို သူက မစိုးရိမ်ဘူးလား။

မဟုတ်ဘူး…

ဒါက ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ရမည်။

လှံရှည်ကို မရွှေ့ရပေ။ သို့မဟုတ်ပါက ယန်ကျန့်က ဒီလောက်ပေါ့ဆနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ဝမ်ယုံက ဒါကိုသိရှိသွားပြီး ဒါက နောက်ထပ်ထောင်ချောက်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သတိပြုမိကာ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး လှံရှည်ကို ယူရန် အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်၏။

ယန်ကျန့်က အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြသလိုက်သည်။

"ဒါက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းမှန်တယ် ဒါပေမဲ့ နောက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုက မင်းတွန့်ဆုတ်နေခဲ့တာပဲ မင်းလှုပ်ရှားမှုမပြုခဲ့ဘူး။ မဟုတ်ရင် ငါတခြားသူတွေကို အမြန်ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့မှာမဟုတ်ဘူး။ ဒါက မင်းငါ့ရဲ့အရင်က အဆိုပြုချက်ကြောင့် သွေးဆောင်ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတာကို ညွှန်ပြနေတယ် ဖြစ်နိုင်တာက တိတ်တဆိတ်တောင် သဘောတူခဲ့ပြီးပြီ မင်းကိုယ်တိုင်က ဒါကိုမသိခဲ့ရုံပဲ"

ဘေးမှ လျိုဇီဝမ်က ဝမ်ယုံကို အံ့ဩတကြီး ကြည့်လိုက်၏။

အမှန်တကယ်ပင်…

အတိတ်က ဝမ်ယုံက ဒီလောက်မပြတ်မသားဖြစ်မည်မဟုတ်ပေ။ အခုတော့ သူက သူတို့ထဲတွင် မပြတ်သားဆုံးဖြစ်လာခဲ့၏။

အသက်နှင့်သေခြင်းကို ရင်ဆိုင်ရင်း ထိုကဲ့သို့သော တွန့်ဆုတ်မှုမျိုးက ရှုံးနိမ့်ရန် မတရားပေ။

ဝမ်ယုံက တိတ်ဆိတ်နေ၏။

အမှန်တကယ်ပင် သူက ယန်ကျန့်၏ ယခင်အကြံပြုချက်ဘက်သို့ ယိမ်းယိုင်နေခဲ့သည်မှာ ယန်ကျန့်၏ စကားများက သူ၏နှလုံးသားကို ထိမှန်ခဲ့သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သူက ကျိန်စာမှ လုံးဝလွတ်မြောက်ရန် တောင့်တနေပြီး စာအမည်းကို ဒီမှာချန်ထားခဲ့ခြင်းက ရေရှည်အစီအစဉ်မဟုတ်ကြောင်း ဆင်ခြင်တုံတရားဖြင့် နားလည်ထား၏။ သူက ထိုကြီးမားသော ပြေငြိမ်းကြေးကိုလည်း လိုချင်သည်။ သူ၏ကလေးက ကြီးပြင်းလာပြီး အနာဂတ်တွင် ငွေလိုအပ်မည်ဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

"ပြောစရာဘာမှမရှိတော့ဘူး အရာတွေက ဒီလိုအခြေအနေမျိုးကို ရောက်လာပြီဆိုတော့ ငါအပြင်းအထန်တိုက်ခိုက်ရုံပဲ တတ်နိုင်တယ် မင်းကိုသတ်မယ် ငါမျှခြေကို ပျက်ပြားခွင့်မပေးနိုင်ဘူး"

ဝမ်ယုံက ခေါင်းခါပြီး နောက်တစ်ကြိမ် စိတ်ပိုင်းဖြတ်လိုက်၏။

"ဘယ်သူပဲဖြစ်ဖြစ် ငါသူတို့ကို ကိုယ်တိုင်သတ်ပစ်မယ်"

ဘေးမှ လျိုဇီဝမ်က မျက်နှာအမူအရာပြောင်းလဲနေပြီး ရှုံးနိမ့်ကြောင်းဝန်ခံပြီး လက်မြှောက်ရန် စဉ်းစားနေ၏။ ဝမ်ယုံ၏ သဘောထားသာ ပြောင်းလဲသွားလျှင် သူက မဆိုင်းမတွပင် နောက်ဆုတ်သွားပေလိမ့်မည်။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဝမ်ယုံက ဇွဲရှိနေခဲ့သည်။

"အဲဒီလိုလား ဒါဆို ငါပြောခဲ့သလိုပဲ လာခဲ့ ငါ့ကိုသတ်လိုက် အနိုင်ရသူက မင်းတို့ပဲ"

ယန်ကျန့်က လက်များဆန့်တန်းပြီး အားကောင်းကာ မာနကြီးနေ၏။

ထု

ရုတ်တရက်…

သူတို့နောက်မှ ကျောက်ဖုန်းက မည်သည့်အကြောင်းပြချက်မှမရှိဘဲ မြေပြင်ပေါ်သို့ ရုတ်တရက် ပြိုလဲကျသွားပြီး သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က လျင်မြန်စွာ ပုပ်သိုးစပြုလာ၏။

"ဝမ်ယုံ မင်းမှန်တယ် ဒီယန်ကျန့်က သူ့နည်းလမ်းအားလုံးကို သုံးလို့ကုန်သွားပြီ ကျောက်ဖုန်းက ဓားဖြင့်ထိုးခံရပြီးနောက် မထိခိုက်ဘဲ မနေခဲ့ဘူး ဒဏ်ရာကို ယာယီဖိနှိပ်ထားခဲ့ပေမယ့် အခုသူမခံနိုင်တော့ဘဲ သေဆုံးသွားပြီ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာအနိုင်ရဖို့ အခွင့်အရေးရှိသေးတယ်"

လျိုဇီဝမ်က ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်သောအခါ ရုတ်တရက် ဝမ်းသာမှုပြသလိုက်၏။

ဝိညာဉ်ရိတ်သိမ်းသူ ကျောက်ဖုန်းတစ်ယောက်မရှိဘဲ သဘာဝလွန်ပစ္စည်းများမရှိသော ယန်ကျန့်တစ်ယောက်တည်းသာ ကျန်တော့၏။ အခြေအနေက ဆိုးရွားသော်လည်း စိတ်ပျက်အားငယ်ရလောက်အောင်တော့ မဟုတ်ပေ။

ယန်ကျန့်က စကားမပြောဘဲ မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ ဘာမှမဖော်ထုတ်ပေ။

"ငါသိတယ် ဒါပေမဲ့ ဒီကောင်က အန္တရာယ်ရှိနေတုန်းပဲ ငါတို့အဖွဲ့ဖွဲ့ရင်တောင် အနိုင်နိုင်ခြေက သိပ်မကောင်းသေးဘူး"

ဝမ်ယုံက ယန်ကျန့်ကို အနီးကပ်စောင့်ကြည့်နေဆဲ ဖြစ်၏။

"အနည်းဆုံးတော့ အခုမျှော်လင့်ချက်ရှိသေးတယ်"

လျိုဇီဝမ်က တင်းကျပ်သွားပြီး အာရုံကြောအားလုံးက တင်းမာနေ၏။

တစ်ခုတည်းသော သတင်းကောင်းမှာ ယန်ကျန့်က အလွန်ယုံကြည်မှုရှိပြီး မာနကြီးကာ ပထမဆုံးလှုပ်ရှားရန် ဆန္ဒမရှိခြင်းဖြစ်သည်။ သို့မဟုတ်ပါက အခြေအနေက နောက်တစ်ကြိမ် ကွဲပြားသွားနိုင်သည်။

သို့သော် ကျန်ရှိသောလူများက သူတို့၏ဓားများကို ဆွဲထုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေစဉ်မှာပင်…

ရုတ်တရက်…

ဝမ်ယုံနှင့် လျိုဇီဝမ်တို့နောက်မှ တံခါးကြီးအပြင်ဘက်မှ ခြေသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များက သစ်သားလှေကားများပေါ်တွင် တဖျောက်ဖျောက်မြည်နေကာ ခြေတစ်လှမ်းချင်းစီက ကြည်လင်ပြတ်သားနေ၏။ ထင်ရှားသည်မှာ စာပို့သမား အသစ်တစ်ယောက် ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်သည်။

သို့သော် စာပို့သမားအသစ်မဝင်ရောက်မီမှာပင် အသံတစ်ခုက ဖြတ်ဝင်လာသည်။

"မင်းတို့ ဒုက္ခမရှာတာ အကောင်းဆုံးပဲ။ တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ကို ဖြေရှင်းဖို့ ကြိုးစားတာက မင်းတို့ လုံးဝမအောင်မြင်နိုင်တဲ့ အရာတစ်ခုပဲ။ အဆုံးမှာ ရှုံးနိမ့်မယ့်သူတွေက မင်းတို့ဖြစ်လိမ့်မယ်ဆိုတာ ငါသေချာနိုင်တယ်။ ဒီကောင်က သူ့ကိုယ်သူ ပြန်လည်စတင်နိုင်တယ်၊ ရလဒ်တွေကို ပြောင်းပြန်လှန်နိုင်တယ်၊ မင်းတို့အနိုင်ရရင်တောင် သူဒါကို ပြန်လှည့်နိုင်တယ်"

လျိုဇီဝမ်နှင့် ဝမ်ယုံတို့၏ မျက်နှာအမူအရာများက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူတို့က ချက်ချင်းပင် သူတို့နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ကျွီ

သစ်သားတံခါးက တွန်းဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

ကျော့ရှင်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် အမျိုးသမီးတစ်ယောက်က အနီရောင်ရိုးရာဝတ်စုံနှင့် အနီရောင် ဒေါက်မြင့်ဖိနပ်များ ဝတ်ဆင်ထားပြီး သူတို့ရှေ့တွင် ပေါ်လာ၏။ သူမ၏အသွင်အပြင်များက လှပပြီး အသားအရေက ဖြူဖွေးအပြစ်အနာအဆာကင်းမဲ့ကာ သူမကိုထူးကဲစွာ ရင်သပ်ရှုမောဖွယ်ဖြစ်စေသည်။

"မင်းကလည်း လူသစ်ပဲလား"

ဝမ်ယုံက မေးလိုက်၏။

သူက ဒီအမျိုးသမီးကို ပဉ္စမထပ်မှာ အရင်ကမတွေ့ဖူးသောကြောင့် တစ်ခုတည်းသော ဖြစ်နိုင်ခြေမှာ သူမက လက်ရှိလူသစ်အသုတ်မှ ဖြစ်ရမည်။

ထို့ကြောင့် သူက သတိထားနေ၏။

"စတုတ္ထထပ်ကနေ တက်လာတဲ့လူတွေက တော်တော်ထူးခြားပုံရတယ်"

လျိုဇီဝမ်က ရိုးရာဝတ်စုံဝတ်ထားသော အမျိုးသမီးကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီး ပထမတစ်ချက်ကြည့်ရုံဖြင့် ရှင်းပြမရနိုင်သော ထူးဆန်းမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သမ္မတနိုင်ငံခေတ်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင် ပြန်လည်ရှင်သန်လာသကဲ့သို့​ ဖြစ်သည်။

"လျိုချင်းချင်း နင်တကယ်ပဲ လာရဲတယ်ပေါ့ ဟုတ်လား"

ယန်ကျန့်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သေကြောင်းကြံဖို့ မစောင့်နိုင်တော့ဘူးလား ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးမှာ ငါပြောခဲ့တာကို ငါမှတ်မိသေးတယ် နင်ပဉ္စမထပ်ကို ခြေချလိုက်တဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ငါနင့်ကိုမဆိုင်းမတွ သတ်ပစ်မယ်"

"ဒါဆို ရန်သူပဲပေါ့"

လျိုဇီဝမ်နှင့် ဝမ်ယုံတို့က ဒီအသံကို ကြားသောအခါ သက်ပြင်းချလိုက်ကြ၏။

ရန်သူ၏ ရန်သူသည် မိတ်ဆွေပင်။

သူတို့က နောက်ထပ်ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မဟာမိတ်တစ်ယောက် ရရှိလိုက်ပုံရ၏။

"ဒီမှာငါတို့အင်အားစုပေါင်းပြီး ဒီယန်ကျန့်ကို ဖြုတ်ချလိုက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"

ဝမ်ယုံက ဖိတ်ခေါ်မှုကို ဆန့်တန်းလိုက်သည်။

သို့သော် လျိုချင်းချင်းက ခေါင်းခါပြီး ဆို၏။

"မဟုတ်ဘူး ငါတို့အင်အားစုပေါင်းရင်တောင် သူ့ကိုအနိုင်ရဖို့ အရမ်းခက်ခဲလိမ့်မယ် ပြီးတော့ သူကတစ်ယောက်တည်းမဟုတ်ဘူး လီယန်လား သူ့ကိုထွက်လာခိုင်းလိုက် မင်းက အရမ်းသတိထားတာပဲ လီယန်ကို အခန်းထဲမှာ ပုန်းခိုင်းပြီး အရေးကြီးတဲ့အခိုက်အတန့်မှာ ထိုးနှက်ဖို့ စောင့်နေတာ ဘာမှမမှားယွင်းအောင် သေချာစေဖို့ မဟုတ်ဘူးလား"

"နင်က ခေါင်းဆောင်ကို သူ့ရဲ့စရိုက်ကို နားလည်လောက်အောင် အချိန်အတော်ကြာ စောင့်ကြည့်ခဲ့ပုံပဲ"

ထိုအချိန်တွင် လီယန်က တင်းမာသော မျက်နှာဖြင့် အခန်းနံပါတ် ၅၀၇ မှ ထွက်လာ၏။

လျှို့ဝှက်ချက်ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသည်နှင့် ကျန်ရှိနေသူများက သတိထားလိုက်ကြပြီး ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်မှု၏ အံ့အားသင့်ဖွယ်အချက်ကို ဆုံးရှုံးသွားသည်။

"နောက်ထပ်ရှိသေးတာလား"

လျိုဇီဝမ်နှင့် ဝမ်ယုံတို့၏ မျက်ခွံများက လှုပ်ရှားသွားပြီး အန္တရာယ်မရှိသော လူသား သို့မဟုတ် တိရစ္ဆာန်ဟု ထင်ရသော ယန်ကျန့်ကို နက်ရှိုင်းသောအကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

ဒီနေ့လူငယ်တွေက တကယ်ပဲ ဒီလောက်ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲကြတာလား။

ကျောက်ဖုန်း၏ သေဟန်ဆောင်သည့် လှည့်ကွက်က မလုံလောက်သေးဘဲ အခန်းက အမှန်တကယ်တွင် နောက်ထပ်စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို ဖုံးကွယ်ထားသည်။

နောက်ပိုင်းမှာ တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်ပွားလျှင် သူတို့က ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားရနိုင်ခြေများ၏။

"အသက်အရွယ်က ငါ့ကိုလိုက်မီလာပြီထင်တယ် ငါ့ရဲ့အရင်ကကိုယ်ကို ပြန်မရနိုင်တော့ဘူး ငါ့ရဲ့သတိထားမှုက လျော့နည်းသွားပြီ"

ဝမ်ယုံက မိမိကိုယ်ကိုလှောင်ပြောင်ရင်း အတိတ်နှင့် ပစ္စုပ္ပန်ကို နှိုင်းယှဉ်လိုက်သည်။

သူက ဖယ်ရှားခံနှင့်နေပြီဖြစ်ပြီး စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ရန် မသင့်တော်တော့ဘဲ အခြားသူများကို စွန့်စားမှုစွမ်းရည်များတွင်ပင် မယှဉ်နိုင်တော့ဟု ထင်ရသည်။

"လျိုချင်းချင်း နင် အရင်ကတည်းက သေသင့်နေပြီ အခုထိအသက်ရှင်နေတာက တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းအားဖြင့် ငါ့အမှားပဲ"

လီယန်က ဆို၏။

လျိုချင်းချင်းက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းတို့ပေါင်းထားတဲ့အင်အားနဲ့ ငါ့ကိုသတ်နိုင်လို့လား"

"ကြည့်ကြသေးတာပေါ့ နောက်ဆုံးတော့ ငါမင်းအပေါ်မှာ တကယ်ပဲလှုပ်ရှားမှုမပြုရသေးဘူး"

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်မောင်းကို ဆန့်တန်းပြီး လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

အဝေးမှ အနက်ရောင်အရိပ်တစ်ခုက ရုတ်တရက် အလောင်းတစ်လောင်းကို ထိုးဖောက်စိုက်ဝင်နေသော လှံတစ်ချောင်းကို သူ့ထံသို့ ပျံသန်းစေပြီး သူ၏လက်ထဲတွင် တည်ငြိမ်စွာ ဆင်းသက်သွားသည်။

လီယန်က လက်လှမ်းပြီး နံရံကို တို့ထိလိုက်၏။

နောက်တစ်ခဏ…

ဘုန်း

ခန်းမဆောင်သို့သွားရာ တံခါးက ချက်ချင်းပိတ်သွားပြီး သူတို့ထွက်ပြေးရန် အခွင့်အရေးမရှိဘဲ တင်းကျပ်စွာ စည်းခတ်ထားသည်။

လျိုချင်းချင်းက ရယ်မောလိုက်ပြီး အလွန်မရင်းနှီးသော အပြုံးတစ်ခုဖြစ်ကာ သူမနှင့် လုံးဝမသက်ဆိုင်သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

"ယန်ကျန့် ငါမကြာခဏ မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မထိန်းချုပ်နိုင်တာကို နင်သိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒါက တကယ်တမ်း မှတ်ဉာဏ်ပျောက်ဆုံးတာမဟုတ်ဘူး။ တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကိုအစားထိုးပြီး ငါ့ရဲ့အမှတ်အသားကိုသုံးပြီး တွေးခေါ်လုပ်ဆောင်နေတာပဲ"

"ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးဖြစ်ရပ် ပြီးဆုံးသွားပြီးနောက် ငါ့ရဲ့ကြည်လင်တဲ့ကာလတွေက နည်းပါးလာတယ် ငါတိုက်စားခံနေရပြီး မကြာခင်သေဆုံးတော့မယ် ဒါပေမဲ့ ပြောင်းပြန်အားဖြင့် ငါထိန်းချုပ်မှု ပိုဆုံးရှုံးလေလေ ငါ့စိတ်ထဲမှာ ငါနဲ့မသက်ဆိုင်တဲ့ မှတ်ဉာဏ်တွေ ပိုပေါ်လာလေလေဖြစ်ပြီး ငါ့ကိုယ်ငါ ပိုပြီးစေ့စေ့စပ်စပ် နားလည်နိုင်စေတယ်"

"ငါ့ကိုယ်ငါ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်သွားပြီးနောက် သူမကအန္တရာယ်ရှိတယ်ဆိုတာကို ငါသိရှိသွားတယ် ပြီးတော့ အလားတူပဲ ငါလည်းအန္တရာယ်ရှိတယ် မင်းငါ့ကိုသတ်ဖို့ အတွေးရှိနေရင် တောင်းပန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ ငါမသေခင်မှာ ငါမင်း တစ္ဆေမျက်လုံး ယန်ကျန့်ကို ငါနဲ့အတူ သင်္ချိုင်းထဲကို ဆွဲခေါ်သွားမယ်"

"အာဟား ဒါဆို မင်းတို့က အချင်းချင်းနှောင့်ယှက်နေကြတာပေါ့ ဒီလိုသာဆိုရင် အဲဒီသမ္မတနိုင်ငံခေတ်က အမျိုးသမီးရဲ့ အမှတ်အသားကို မင်းဘယ်လောက်ခိုးယူခဲ့လဲဆိုတာ ငါအံ့ဩမိတယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ ဆို၏။

သူက ဒါက လျိုချင်းချင်းအတွက် နောက်ဆုံးကြည်လင်သော အချိန်ဖြစ်ပြီး အချို့သော စိတ်ပိုင်းဖြတ်မှုဖြင့် စာပို့စခန်းသို့ လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်လိုက်သည်။

သူ၏ဘေးတွင် ဝမ်ယုံက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူက လျိုချင်းချင်းက အစောက သူတို့သုံးယောက်က ယန်ကျန့်ကို အနိုင်ရရန် ခက်ခဲမည်ဟု ပြောခဲ့သည်ကို မှတ်မိလိုက်သည်။

ဘာကြောင့် သူမက အခုရုတ်တရက် ယုံကြည်မှုရှိနေတာလဲ။

သူမမှာ တခြားလှည့်ကွက်တွေရှိလို့လား ဒါမှမဟုတ် တခြားအကူအညီပေးမယ့်သူတွေ ရှိနေလို့လား။