လှေကားပေါ်မှ ထိပ်တိုက်တွေ့ဆုံခြင်း

အမှောင်ထုက စာတိုက်ကို လွှမ်းခြုံထားပြီး အဆောက်အအုံတစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်နေ၏။

ခြောက်နာရီတွင် စာတိုက်မီးများငြိမ်းသွားပြီးနောက် ထူးဆန်းသောအရာများ ဖြစ်ပျက်သည်ဟု ဆိုကြ၏။ ညဘက်အတွင်းတွင် နေသော စာပို့သမားများကို လှည့်လည်မသွားလာရန် အကြံပြုထားပြီး သို့မဟုတ်ပါက သူတို့က ရှင်းပြမရဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားနိုင်ပြီး နောက်တစ်ကြိမ် ဘယ်တော့မှမတွေ့ရှိနိုင်တော့ပေ။

သို့သော် အမှောင်ထဲတွင် ပုန်းကွယ်နေသော အန္တရာယ်များက လူတိုင်းကို မကြောက်လန့်စေပေ။

ယန်ကျန့်က အမှောင်ထဲတွင် စူးစမ်းရှာဖွေနေပြီး တစ္ဆေစာပို့တိုက်အကြောင်း သတင်းအချက်အလက်များနှင့် လျှို့ဝှက်ချက်များ ပိုမိုဖော်ထုတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ညဘက်တွင် တစ္ဆေများ လှည့်လည်သွားလာနိုင်သည်ကို သူသိသော်လည်း အန္တရာယ်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်နေ၏။

"စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်က လှေကားတံခါးက ညဘက်မှာ ပွင့်နေပုံရတယ်"

ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားတံခါးနှစ်ချပ်က တစ်ဝက်ဟနေ၏။

ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုဖွင့်လိုက်သောအခါ အောက်သို့ဆင်းသွားသော လှေကားတစ်စင်း ပေါ်လာပြီး စာတိုက်၏ ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ ပြန်သွားရန် လမ်းတစ်ခု ပေးအပ်နေပုံရ၏။

သူက ခဏတာစဉ်းစားပြီး အောက်သို့ဆင်းကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားလှေကားများက အမှောင်ထဲတွင် မကောင်းဆိုးဝါးဆန်စွာ ကျွီခနဲမြည်နေပြီး ပြုပြင်မွမ်းမံမှုမရှိသောကြောင့် ပြိုကျလုနီးပါးဖြစ်နေပုံရ၏။

သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်က အနက်ရောင်မြူခိုးတစ်ခုကဲ့သို့ ထူထဲသော မြူခိုးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး အောက်မှအခြေအနေကို မြင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အမြင်အာရုံပင်လျှင် အဟန့်အတားဖြစ်ကာ ကန့်သတ်ထားသော မြင်ကွင်းတစ်ခုသာ ရရှိသည်။

ယန်ကျန့်က လှေကားတစ်ထစ်၏ အဆုံးသို့ ရောက်သောအခါ သူရုတ်တရက် ရပ်တန့်လိုက်၏။

သူအသံတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။

လှေကားပေါ်မှ အပေါ်သို့တက်လာသော ခြေသံတစ်ခုဖြစ်ပြီး အနည်းငယ်အလှမ်းဝေးပုံရသော်လည်း အသံက အစစ်အမှန်ဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ်မရှိပေ။

"လှေကားအောက်ကနေ တစ်ခုခုတက်လာနေတယ်ထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်လား"

သူ၏ပထမဆုံးတုံ့ပြန်မှုမှာ သူက တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့ရခြင်းဖြစ်သည်။

ဒါက စာတိုက်မီးပျက်ချိန်ဖြစ်သောကြောင့် သက်ရှိလူတစ်ယောက် စာတိုက်အတွင်းတွင် ရှိနေရန် မဖြစ်နိုင်ဘဲ တစ္ဆေများသာ မီးများငြိမ်းသွားပြီးနောက် လှည့်လည်သွားလာကြပေလိမ့်မည်။

"အဲဒီခြေသံကလည်း ရပ်သွားပြီလား"

မကြာမီ ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်ခြေသံများ မကြားရတော့ဘဲ အောက်မှ အချို့သော လှေကားထစ်တစ်ခုတွင် ရပ်တန့်သွားသည်။

မြူခိုးကဲ့သို့ အမှောင်ထုဖြင့် သီးခြားခွဲထုတ်ထားသောကြောင့် ခြေသံများ၏ ရင်းမြစ်ကို မဆုံးဖြတ်နိုင်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် အောက်မှလှေကားများ တက်လာသော ကျောက်ဖုန်းကလည်း ရပ်တန့်သွား၏။

သူ၏အနည်းငယ်ဝဖိုင့်နေသော မျက်နှာက လေးနက်မှုနှင့် သတိဝီရိယအရိပ်အယောင်တစ်ခု ပြသနေပြီး ရှေ့သို့မော့ကြည့်လိုက်သည်။ သူဘာမှရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်ဘဲ လက်ရန်းကို ခံစားရင်း ရှေ့ဆက်ရွေ့လျားနေသည်။

"ငါလွဲချော်သွားမှာမဟုတ်ဘူး အပေါ်ထပ်ကနေ ဆင်းလာတဲ့ ခြေသံတစ်ခု သေချာပေါက်ရှိခဲ့တယ် ငါ့ကံက ဒီလောက်မဆိုးနိုင်လောက်ဘူး စာတိုက်ကိုရောက်ပြီးပြီးချင်း တစ္ဆေတစ်ကောင်နဲ့ ကြုံတွေ့ရတာလား လှေကားပေါ်မှာကြုံတွေ့ရတာ တကယ်ပဲ မီးတွေငြိမ်းသွားပြီးနောက် ညဘက်စာတိုက်ကို လာတာက ဆုံးဖြတ်ချက်ကောင်းတစ်ခုမဟုတ်ခဲ့ဘူး မနက်ခြောက်နာရီ နေ့အလင်းရောင်ပြန်ရောက်မှ စောင့်ခဲ့သင့်တယ်"

ကျောက်ဖုန်းက တွန့်ဆုတ်နေ၏။

သူက စာတိုက်အတွင်းမှ တစ္ဆေကြမ်းတစ်ကောင်နှင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ချင်စိတ်မရှိဘဲ ဒါက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပေလိမ့်မည်။ စာတိုက်ထဲမှ တစ္ဆေများက အတော်လေး အန္တရာယ်များပြီး ကောင်းကောင်းမကိုင်တွယ်နိုင်လျှင် သူထိုနေရာတွင် သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

"ပဉ္စမထပ်ကို ဦးတည်နေတဲ့ အဲဒီလူသစ်ကို သတ်ဖြတ်တာက အလျင်စလိုလုပ်စရာမလိုဘူး စာအမည်းက ပေါ်လာပြီ ဒါပေမဲ့ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က အနည်းဆုံးမနက်ဖြန်အထိ အစပျိုးမှာမဟုတ်ဘူး အဲဒီအခါကျမှ ငါလှုပ်ရှားလို့ရတယ်"

ကျောက်ဖုန်းက လှေကားပေါ်မှ တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့် မရင်ဆိုင်လိုဘဲ ယာယီဆုတ်ခွာလိုသည်။

သို့သော် ဒီအတွေးသူ့ထံတွင် ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့်…လှေကားအပေါ်မှ ခြေသံများက နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်ပေါက်လာပြီး မည်သူမဆို ခဏတာရပ်တန့်ခဲ့ပုံရသော်လည်း အခုတော့ ဆက်လက် လျှောက်ဆင်းနေသည်။ အရှိန်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ခြေသံများက မနှေးကွေးဘဲ အရှိန်ပိုမြန်လာပုံရသည်။

"ဒါကငါ့ဆီကို လာနေတယ်ထင်တယ်"

ကျောက်ဖုန်းက လှည့်ထွက်သွားရန် အတွေးကို ချက်ချင်းပယ်ဖျက်လိုက်၏။

သူကောင်းကောင်းသိသည်မှာ အကယ်၍ တစ္ဆေတစ်ကောင်က သူ့ကိုတကယ်ပဲ ပစ်မှတ်ထားနေလျှင် လှည့်ထွက်သွားခြင်းက အရေးမကြီးဘဲ တစ္ဆေက တိုက်ခိုက်မှုပြီးဆုံးသည်အထိ ဆက်လက်လိုက်နေမည် ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး ငါဒီနီးကပ်လာတဲ့တစ္ဆေကို အရင်ဆုံးရင်ဆိုင်ရတော့မယ်"

ကျောက်ဖုန်းက မိမိကိုယ်ကိုပြင်ဆင်ရင်း ရှေ့သို့ စူးစိုက်ကြည့်နေ၏။

အမှောင်ထဲတွင် သူရှင်းရှင်းလင်းလင်း မမြင်နိုင်သော်လည်း ခြေသံများ၏ နေရာမှတစ်ဆင့် အကွာအဝေးကို ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က လှေကားပေါ်မှ ဆင်းသက်လာပြီး ခဏတာသာ တွန့်ဆုတ်ခဲ့သော်လည်း အကြာကြီးမကြန့်ကြာဘဲ သူက လာမည့်တစ္ဆေကို ဖြေရှင်းနိုင်မည်ဟု ယုံကြည်မှုရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

တစ္ဆေမျက်လုံးက စောင့်ကြည့်နေ၏။

အမြင်အာရုံကန့်သတ်ထားသော်လည်း သူက ရှေ့ကိုမြင်နိုင်သေးသည်။

ရုတ်တရက်…ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုတစ်ခုဟုတ်မဟုတ် မသေချာသော်လည်း သူက လှေကားပေါ်တွင် လူတစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အနည်းငယ်ဝဖိုင့်နေသော လူတစ်ယောက်က အင်္ကျီဝတ်ထားပြီး အသက်လေးဆယ် သို့မဟုတ် ငါးဆယ်ခန့်ရှိသည်။ ထိုလူ၏ မျက်နှာက လေးနက်သော အမူအရာပြသနေပြီး ဒီလားရာသို့ စူးရှစွာ ကြည့်နေသည်။

သူက ယန်ကျန့်ကို သတိထားနေပုံရ၏။

"ဒီအချိန်ကြီးမှာ စာတိုက်ထဲမှာ သက်ရှိလူတစ်ယောက် ဘာလို့ရှိနေရတာလဲ သူက စာပို့သမားတစ်ယောက်လား ဒါပေမဲ့ ဒါက ပဉ္စမထပ်ကို ဦးတည်နေတဲ့ လှေကားပဲ သာမန်စာပို့သမားတစ်ယောက်က ဒီမှာပေါ်လာနိုင်ခြေမရှိဘူး"

"သူလှုပ်ရှားတာ ရပ်သွားပြီ သူငါ့ကိုသတိထားနေတာပဲ မဟုတ်ဘူးလား မဟုတ်ဘူး ဒါမမှန်ဘူး ညဘက်ဖြစ်နေပြီ သူငါ့ကိုမမြင်နိုင်ဘူး သူက ငါအရင်ကလိုပဲ ခြေသံတွေကိုပဲ ကြားရမှာပဲ ဒါကြောင့် သူက ငါ့ကိုတစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ ထင်ပြီး ကြုံတွေ့ဖို့အတွက် သူကိုယ်သူပြင်ဆင်ထားလောက်တယ်"

"ဒီပဉ္စမထပ် စာပို့သမားက ညဘက်စာတိုက်ကို ဘာလို့လာရတာလဲ စာပို့တာဝန်တွေက ညဘက်မှာမဖြစ်ဘူး ဖြစ်နိုင်တာက သူစောစောလာပြီး အနားယူတာလား ဒါလည်းအဓိပ္ပာယ်မရှိဘူး ပဉ္စမထပ်က အရမ်းရှုပ်ထွေးတယ် စာပို့သမားတစ်ယောက်က ညဘက်မှာ စာတိုက်ထဲကို မလိုအပ်ဘဲ လှည့်လည်ဝင်ရောက်လာနိုင်ခြေ အလွန်နည်းပါးတယ်"

ယန်ကျန့်က ကျောက်ဖုန်းကို မြင်သော်လည်း ကျောက်ဖုန်းက ယန်ကျန့်ကို မမြင်ပေ။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က စောင့်ကြည့်ရင်း သူ၏စိတ်က အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ သုံးသပ်နေသည်။

သူက ထိုလူ၏တည်ရှိမှုက သူကိုင်ဆောင်ထားသော စာအမည်းများနှင့် ပတ်သက်နိုင်ခြေရှိသည်ဟု ယုံကြည်သည်။ အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ အဖိုးကြီးလီက စာအမည်းတစ်စောင်က အခန်းမှထွက်ခွာသွားသည်နှင့် ပဉ္စမထပ်မှ ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ပြန်လည်စတင်မည်ဟု ဖော်ပြခဲ့သည်။

ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာသည်နှင့် ပဉ္စမထပ်မှ စာပို့သမားများက သေချာပေါက် အချက်ပြတစ်ခု ရရှိပေလိမ့်မည်။

"ဒီလူက ပဉ္စမထပ်မှာ တစ်ခုခုမှားနေပြီဆိုတာ သိရှိသွားနိုင်ခြေများတယ် ဒါကြောင့် သူချက်ချင်းစုံစမ်းဖို့ လာခဲ့တာ ဒါက သူငါ့နောက်ကို လိုက်နေတယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးရင်း ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကိုပြင်ဆင်လိုက်သည်။

နားလည်သွားသည်နှင့် သူက နောက်ဘာလုပ်ရမည်ကို သိလိုက်၏။

"အဲဒီခြေသံက နောက်တစ်ခါရပ်သွားပြီ ပြီးတော့ ငါနဲ့သိပ်မဝေးဘူးထင်တယ်"

ကျောက်ဖုန်းက အမှောင်ထဲတွင် မလှုပ်မယှက်ရပ်နေပြီး တည်ငြိမ်နေသည်။

တစ္ဆေတစ်ကောင်နှင့်ဆိုလျှင် လူတစ်ယောက်က ပိုလှုပ်ရှားလေလေ ပစ်မှတ်ထားခံရနိုင်ခြေ ပိုမြင့်လေလေဖြစ်သည်။

သူဘာမှမလုပ်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေခြင်းက အလုံခြုံဆုံးရွေးချယ်မှုဖြစ်သည်။

"တစ်ခုခုတော့ မမှန်တော့ဘူး တကယ်ပဲတစ္ဆေတစ်ကောင်သာဆိုရင် ခြေသံတွေက လှေကားပေါ်ကနေ အဆက်မပြတ်ဆင်းလာသင့်တယ် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ကြားဖြတ်ရပ်တန့်နေရတာလဲ"

ကျောက်ဖုန်းက သဘာဝလွန်ဖြစ်ရပ်များနှင့် အချိန်အကြာကြီး မထိတွေ့ခဲ့သော်လည်း သူ၏ယခင်အတွေ့အကြုံများကို ထိန်းသိမ်းထားဆဲ။

"ခြေသံတွေက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဆီက မဟုတ်ဘဲ လူတစ်ယောက်ဆီကဆိုရင်ရော"

ယူဆချက်တစ်ခုက သူ၏စိတ်ထဲတွင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

ထို့နောက် ကျောက်ဖုန်းက တစ်ခုခုသိရှိသွားပြီး ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်သွားသည်။

"မကောင်းတော့ဘူး"

ကျောက်ဖုန်းက သူ၏အိတ်ကပ်ထဲမှ အရိုးဖြူတစ်ချောင်းကို ချက်ချင်းထုတ်ယူလိုက်ပြီး လူ့နံရိုးနှင့်တူသော်လည်း အစိတ်အပိုင်းငယ်လေးတစ်ခုသာ ကျန်တော့သည်။ သူက ၎င်းကို သူ၏ဘေးမှ လှေကားလက်ရန်းနှင့် အတင်းအကျပ်ခြစ်လိုက်၏။

မီးခြစ်တစ်ချောင်းကို ခြစ်လိုက်သကဲ့သို့ အရိုးဖြူက ရုတ်တရက် မီးလောင်သွား၏။

ထူးဆန်းသော အပြာရောင်မီးတောက်က ထွက်ပေါ်လာပြီး သင်္ချိုင်းများကြားမှ တစ္ဆေမီးများကဲ့သို့ လေထဲတွင် ခဏတာ ပျံဝဲနေသည်။ မည်သည့်ပစ္စည်းကိုမှ မလောင်ကျွမ်းသော်လည်း အချိန်တိုအတွင်း မငြိမ်းသတ်နိုင်ပေ။

အရိုးမှ ဖော့စဖောရက်မီးက ပတ်ဝန်းကျင်အမှောင်ကို လျင်မြန်စွာ ဖယ်ရှားပေး၏။

တစ်ပြိုင်နက်တည်းမှာပင်…

အနီးအနားမှ အရာအားလုံးက မြင်သာလာပြီး အလင်းရောင်က နေ့ခင်းဘက်မီးများ ဖွင့်ထားသည်ထက်ပင် ပိုကောင်းသည်။

နောက်တစ်ခဏတွင်…

ကျောက်ဖုန်းက တစ်စုံတစ်ယောက်ကို သိသိသာသာ မြင်လိုက်ရပြီး သူ၏အပေါ်မှ လှေကားပေါ်တွင် ရပ်နေကာ သူ့ကိုငုံ့ကြည့်နေသည်။ ထိုလူက အသက်နှစ်ဆယ်အရွယ် လူငယ်တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး မျက်လုံးများက အေးစက်ပြီး စူးရှသည်။ အထင်ရှားဆုံးမှာ ထိုလူ၏ နဖူးပေါ်မှ အနီရောင်မျက်လုံးတစ်လုံးဖြစ်ပြီး မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ သိသိသာသာ လှုပ်ရှားနေသည်။

"ဒီလူက ပဉ္စမထပ်ကို သွားပြီး စာအမည်းကို ယူခဲ့တဲ့ လူသစ်ဖြစ်ရမယ်"

ယန်ကျန့်ကို မြင်သည်နှင့် ကျောက်ဖုန်းက အလိုအလျောက် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

ဝန်ခံရမည်မှာ ဒီဆုံးဖြတ်ချက်က ထက်မြက်ပြီး ကျောက်ဖုန်းက အမှန်တကယ်ပင် ခိုင်မာသော လိုက်လျောညီထွေဖြစ်နိုင်စွမ်းကို ပြသနေပြီး ယန်ကျန့်အရင်က ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော အခြားစာပို့သမားများကို အများကြီးကျော်လွန်နေသည်။

"ငါက ကျောက်ဖုန်း ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတစ်ယောက်ပဲ ကိစ္စတချို့ကြောင့် ပြန်လာခဲ့ရတယ် ဒီမှာနောက်စာပို့သမားတစ်ယောက်နဲ့ တွေ့ရမယ်လို့ မမျှော်လင့်ခဲ့ဘူး မင်းကိုပဉ္စမထပ်မှာ အရင်ကမတွေ့ဖူးဘူး မင်းက စတုတ္ထထပ်က လူသစ်ဖြစ်ရမယ် ညဘက်စာတိုက်မှာ လှည့်လည်သွားလာတာက အလေ့အထကောင်းတစ်ခုမဟုတ်ဘူး မင်းမတော်တဆ အန္တရာယ်ထဲကို ကျသွားနိုင်တယ်"

ကျောက်ဖုန်းက အေးစက်စွာ နေပြီး ရန်လိုခြင်းမရှိသလို အလွန်အကျွံဖော်ရွေခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူတို့လိုလူများအတွက် အလွန်အကျွံဖော်ရွေခြင်း သို့မဟုတ် ရန်လိုခြင်းက အခြားသူများ၏ ရန်လိုမှုကို လှုံ့ဆော်ပေလိမ့်မည်။ ကြားနေခြင်းက နှုတ်ဆက်ခြင်းအတွက် ကနဦးတွေ့ဆုံမှုများတွင် အသင့်တော်ဆုံးဖြစ်သည်။

အပေါ်စီးရရန် အခွင့်အရေးကို လွဲချော်သွားပြီးနောက် သူက စနစ်တကျဆက်လက်လုပ်ဆောင်ပြီး အရင်ဆုံးစောင့်ကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူက အခြားတစ်ဖက်မှ အခြေအနေကို အရင်ဆုံးနားလည်ရန် လိုအပ်သည်။