စာအမည်း

အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ တွင် ထူးဆန်းသောအရာတစ်ခုခု ရှိနေသော်လည်း ယန်ကျန့်က မထိန်းနိုင်ဘဲ တံခါးကို ရိုက်ခွဲဖွင့်ရန် ကြိုးစားလိုက်၏။ တံခါးက ထင်းခုတ်ဓား၏ တိုက်ခိုက်မှုကို မခံနိုင်ခဲ့ပေ။

ဒါက ယန်ကျန့်အတွက် ကြီးမားသော အားသာချက်တစ်ခုဖြစ်ပြီး သူက ဒီစာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်မှ မည်သည့်အခန်းကိုမဆို အတင်းအကျပ်ဝင်ရောက်နိုင်သည်ဟု ဆိုလို၏။

လျင်မြန်စွာ…အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ၏ တံခါးက အတင်းအကျပ် ရိုက်ခွဲဖွင့်ခြင်းခံလိုက်ရ၏။

သစ်သားတံခါးက ကျယ်ပြန့်စွာ အက်ကွဲသွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် မပိတ်နိုင်တော့ပေ။ မမျှော်လင့်သောအရာတစ်ခုခု မဖြစ်ပေါ်လာလျှင် ဒီအခန်းက အသုံးမဝင်ဟု မှတ်ယူရလိမ့်မည်။ တံခါးကာကွယ်မှုမရှိခြင်းက စာတိုက်အတွင်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်တည်မှုများ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ရန် လွယ်ကူစေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် တံခါးက ဒီလောက်အထိ ပျက်စီးသွားသော်လည်း ယန်ကျန့်က ၎င်းကိုဖွင့်ရန် လက်လှမ်းလိုက်သောအခါ သစ်သားတံခါးက ကပ်နေသကဲ့သို့ မလှုပ်မယှက် ကျန်ရှိနေ၏။

တစ်ခုခုက ဆက်လက်နှောင့်ယှက်နေသည်။

ရွေးချယ်စရာမရှိဘဲ…

ယန်ကျန့်က တံခါးကို လုံးဝဖျက်ဆီးပစ်ရတော့၏။

ထပ်ခါတလဲလဲ ခုတ်ပိုင်းပြီးနောက် ဟောင်းနွမ်းသော သစ်သားတံခါးက သစ်သားအပိုင်းအစပုံတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး တံခါးနှင့်ပင် မတူတော့ပေ။

အခန်းက အမှောင်ထုဖြင့် လွှမ်းခြုံနေပြီး မီးများမဖွင့်ထားပေ။

ဒါက အလွန်ပုံမှန်မဟုတ်ပေ။

ပုံမှန်အခြေအနေများအောက်တွင် စာပို့သမား၏ အခန်းတွင် မီးများရှိရမည်။ တစ္ဆေများက အလင်းရောင်အောက်တွင် မပေါ်ပေါက်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

စာတိုက်အတွင်းမှ မီးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းထားသော ဧရိယာက ဘေးကင်းသော ဇုန်တစ်ခုကို ကိုယ်စားပြု၏။

"အခန်း ၅၀၂ မှာလည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိနေတာလား"

ယန်ကျန့်က သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးကို အသုံးပြု၍ အတွင်းသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်သည်။

သူက အမှောင်ကို လျစ်လျူရှုနိုင်သော်လည်း အခန်း၏နံရံများက သူ၏အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့ထားပြီး အတွင်းမှ အခြေအနေများကို အပြည့်အဝမြင်နိုင်ခြင်းမရှိပေ။ သူက ဒီအခန်းက ထူးကဲစွာ စိုစွတ်ပြီး အေးစက်ကာ နံရံများက မှိုတက်နေပြီး နှစ်ပေါင်းများစွာ စွန့်ပစ်ထားသကဲ့သို့ နေထိုင်စောင့်ရှောက်မှု အရိပ်အယောင်မရှိသည်ကိုသာ တွေ့လိုက်ရသည်။

သို့သော် အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သက်လတ်ပိုင်းလူက သူဒီမှာအချိန်အကြာကြီး နေထိုင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုခဲ့၏။

ထင်ရှားသည်မှာ ဒါက မကိုက်ညီပေ။

အခန်းက အချိန်အကြာကြီး နေထိုင်မှုလက္ခဏာများ မပြသသော်လည်း ယခင်အခန်း ၅၀၁ က အတော်လေး သန့်ရှင်းပြီး သပ်ရပ်ပုံရကာ နေ့ခင်းဘက်တွင် ရေနံမီးခွက်တစ်လုံး ထွန်းညှိထားပြီး နေထိုင်ရန် အခြေအနေများ သင့်တော်သည်။

"အဲဒီလူကို အရင်ဆုံးဖြေရှင်းလိုက်ကြစို့"

စောင့်ကြည့်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်က အများကြီးမဆိုင်းမတွပေ။ မကြာမီ သူက အခန်းထဲသို့ ခြေလှမ်းလှမ်းလိုက်၏။

သူက ထိုလူကိုရှာပြီး သူ၏မှတ်ဉာဏ်ကို လုယူချင်သည်။

အခန်း၏ ဖွဲ့စည်းပုံက အခြားအခန်းများနှင့် တူညီပြီး ကြီးကြီးမားမားကွာခြားမှုမရှိပေ။ ယန်ကျန့်အတွင်းသို့ ဝင်သွားပြီးနောက် နောက်မှစင်္ကြံမှ ထူးဆန်းသည့် မျက်လုံးများက ချက်ချင်းရုပ်သိမ်းသွားပြီး အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်ခြင်းက ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ မျက်လုံးများ၏ အာရုံစိုက်မှုကို မဆွဲဆောင်ဟု ထင်ရသည်။

ဒါက သတင်းကောင်းဟုတ်မဟုတ်ဆိုတာ မသေချာသေးပေ။

သူက အခန်း၏ ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွား၏။

ဧည့်ခန်းဆောင်က စိုစွတ်ပြီး ဟောင်းနွမ်းသော ဆိုဖာက ညစ်ပတ်ကာ မစောင့်ရှောက်ထားဘဲ နံရံများပေါ်တွင် အရောင်မှိန်နေသော ပိုစတာအနည်းငယ်ရှိပြီး စားပွဲပေါ်တွင် မဖွင့်ရသေးသော ထုပ်ပိုးထားသည့် အစားအစာအချို့ရှိသည်။ ၎င်းတို့ပေါ်မှ ထုတ်လုပ်သည့်ရက်စွဲများက လွန်ခဲ့သောနှစ်နှစ်ဆယ်ကဖြစ်ပြီး မထိမတို့ထားပုံရသည်။

"သက်ရှိတွေပဲ စားဖို့လိုတယ် သေဆုံးသူတွေနဲ့ တစ္ဆေတွေက အစားအစာမလိုအပ်ဘူး"

ယန်ကျန့်က အက်ကွဲနေသော သေနတ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ရင်း သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးဖြင့် ပတ်ပတ်လည်ကို ကြည့်လိုက်၏။

သူက သေချာနေ၏။

အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သက်လတ်ပိုင်းလူက သေချာပေါက် အသက်ရှင်နေသူမဟုတ်ပေ။

"ရေချိုးခန်းထဲမှာ"

ရုတ်တရက်…ယန်ကျန့်က လှုပ်ရှားသွားပြီး တစ်ခုခုကိုခံစားမိကာ ချက်ချင်းပင် ရေချိုးခန်းသို့ ဦးတည်သွားသည်။

ရေချိုးခန်းတံခါးက အနည်းငယ်ဟနေပြီး အရာအားလုံးက ဟောင်းနွမ်းနေသော်လည်း အတော်လေး သန့်ရှင်းသော တံခါးလက်ကိုင်ဖုမှလွဲ၍ ဒါက မကြာခဏအသုံးပြုကြောင်း ညွှန်ပြနေသည်။

သူက ရေချိုးခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်၏။

ချက်ချင်းပင်…

ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာအမူအရာက အနည်းငယ်ပြောင်းလဲသွားပြီး သူက ရေချိုးကန်ထဲတွင် အရိုးစုအဖြစ်သို့ နီးပါးပုပ်သိုးနေသော အလောင်းတစ်လောင်း လဲလျောင်းနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ပါးစပ်က သေဆုံးခါနီးတွင် ထင်ရှားသော နာကျင်မှုနှင့် မလိုလားမှုဖြင့် ဟထားသည်။

"ဒါအရင်က အဲဒီလူပဲ"

အဝတ်အစားများမှတစ်ဆင့် ယန်ကျန့်က ထိုအရိုးစုက အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သက်လတ်ပိုင်းလူဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။

ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နီးကပ်သွားပြီး နောက်တစ်ကြိမ် လှမ်းကြည့်လိုက်သောအခါ…

ယန်ကျန့်က အရိုးစု၏ လက်က စာတစ်စောင်ကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားသည်ကို မြင်လိုက်ရ၏။

ဒါက စာတိုက်ပုံစံစာတစ်စောင်ဖြစ်သော်လည်း သူအရင်က မမြင်ဖူးခဲ့သော အနက်ရောင်စာအိတ်ဖြင့် ဖြစ်သည်။

"စာအမည်းတစ်စောင်လား"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

သူက အဝါရောင်စာများနှင့် အန္တရာယ်ရှိသော အနီရောင်စာများကို မြင်ဖူးသော်လည်း အနက်ရောင်စာတစ်စောင်ကို ဘယ်တော့မှမမြင်ဖူးပေ။

စာတိုက်၏ စာပို့စက္ကူက အနက်ရောင်ဖြစ်သည်။

"မပို့ရသေးတဲ့ ဒါမှမဟုတ် မဆုတ်ဖြဲရသေးတဲ့ စာအမည်းတစ်စောင်က ဘာကိုကိုယ်စားပြုနိုင်မလဲ"

ယန်ကျန့်က စဉ်းစားနေ၏။

စာပို့သမားများက ပုံမှန်အားဖြင့် ရလဒ်သုံးခုနှင့် ရင်ဆိုင်ရသည်။

ပို့ဆောင်မှုကျရှုံးပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးခြင်း…

အောင်မြင်စွာ ပို့ဆောင်ခြင်း…

စာကိုဆုတ်ဖြဲခြင်း…

ဒါက စတုတ္ထမြောက်ဇာတ်လမ်းဖြစ်ပြီး စာမပို့ဘဲ သို့မဟုတ် မဆုတ်ဖြဲဘဲ စာတိုက်အတွင်း၌ သေဆုံးခြင်းဖြစ်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် သေဆုံးခြင်းက ပထမဇာတ်လမ်းကို ညွှန်ပြပေလိမ့်မည်။ ပို့ဆောင်မှုကျရှုံးပြီး အစုလိုက်အပြုံလိုက် သေဆုံးခြင်း။

သို့သော် စာပို့သမားက စာမပို့ဘဲ အတွင်း၌ သေဆုံးသွားသည်မှာ နားမလည်နိုင်ပေ။

ပို့ဆောင်ရန် မလိုလားလျှင် စာပို့သမားက စာကိုဆုတ်ဖြဲမည့်အစား ကိုင်ဆောင်ထားမည်မဟုတ်ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် စာက ထူးခြားရမယ် သေချာပေါက် အထူးအဓိပ္ပာယ်တစ်ခုကို ဆောင်ထားလိမ့်မယ်"

ယန်ကျန့် စဉ်းစားနေစဉ်မှာပင်…

အဟွတ် အဟွတ်

ယခင်က မှိန်ဖျော့နေသော ဧည့်ခန်းမီးများက ရုတ်တရက် လင်းလက်သွားပြီးနောက် အားနည်းသော ချောင်းဆိုးသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ အသံအပြီးတွင် ခြေသံများက ဧည့်ခန်းထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက် ရုတ်တရက် ပေါ်လာသည်။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းနောက်ပြန်မလှည့်ပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက သူ၏နောက်မှ မြင်ကွင်းကို ဖမ်းမိနှင့်နေပြီ။

စွန့်ပစ်ထားသော အခန်းဟောင်းထဲတွင် အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သက်လတ်ပိုင်းလူက နောက်တစ်ကြိမ် ပေါ်လာပြီး အလောင်းကောင်တစ်ခုကဲ့သို့ ရပ်နေကာ မလှုပ်မယှက်ဖြစ်ပြီး ထူးဆန်းသော အကြည့်ဖြင့် သူ့ကို ကြည့်နေသည်။

ဘုန်း

ထို့နောက် အက်ကွဲနေသော လှံရှည်တစ်ချောင်းက အနီရောင်အလင်းတန်းနှင့်အတူ ချက်ချင်းပေါ်ထွက်လာပြီး မည်သူ့ကိုမှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မပေးဘဲ လှံရှည်က ဧည့်ခန်းကြမ်းပြင်ကို ထိုးဖောက်ပြီး ထိုလူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ဖြတ်သွားသည်။

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး လှည့်လာသည်။

"မင်းက ဘာလဲ"

သက်လတ်ပိုင်းလူက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်လက်နက်၏ သက်ရောက်ခြင်းကို မခံရပုံရကာ လက်ကျန်ပုံရိပ်တစ်ခုကဲ့သို့ အမှန်တကယ်မရှိပေ။

"စတုတ္ထထပ်က စာပို့သမားတွေက အတော်လေး ထူးခြားတဲ့ တည်ရှိမှုတစ်ခုနဲ့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရပုံပဲ"

သူ၏မျက်နှာအမူအရာက တည်ငြိမ်သော်လည်း အနည်းငယ်ထုံထိုင်းနေသည်။

"မင်းက အရမ်းထူးခြားတယ် တစ္ဆေကြမ်းတွေ ပိုင်ဆိုင်ထားတဲ့ တခြားစာပို့သမားတွေနဲ့ မတူဘူး မင်းက သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို ကျွမ်းကျင်စွာ ထိန်းချုပ်ပြီး ဒါကိုမင်းရဲ့ကိုယ်ပိုင်အင်အားအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တယ် ငါမင်းရဲ့အရင်က တိုက်ခိုက်မှုကို မြင်ခဲ့တယ် မင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဖြေရှင်းနေတယ်ဆိုရင် အခုလောက်ဆို ပြီးသွားလောက်ပြီ"

"ငါမြင်ဖူးသမျှထဲမှာ မင်းက သဘာဝလွန်စွမ်းအားကို သုံးပြီး တစ္ဆေကြမ်းတွေကို ပြန်တိုက်ခိုက်တဲ့ ပထမဆုံးလူပဲ"

"မင်းက တစ္ဆေဆရာတွေရဲ့ တည်ရှိမှုကို နားလည်ပြီးသားလို့ ထင်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ မင်းက တကယ်ပဲ ဒီအခန်းကို မစွန့်ခွာနိုင်ဘူးထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

"မင်းနာမည်ဘယ်သူလဲ အပြင်မှာ မင်းရဲ့အမှတ်အသားက ဘာလဲ"

ထိုလူက အခန်းမီးလင်းလက်လာသည်နှင့် ပေါ်လာပြီး မျက်နှာအမူအရာမပြဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့သုံးသပ်ချက်က မှန်တယ် ငါက ဒီအခန်းထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ နာကြည်းဝိညာဉ်တစ်ကောင်မျှသာပဲ သဘာဝလွန်စွမ်းအားကနေတစ်ဆင့် တည်ရှိနေပြီး မသေနိုင်သလို မလွတ်မြောက်နိုင်ဘူး မင်းငါ့အလောင်းကို ရေချိုးခန်းထဲမှာ မတွေ့ခဲ့ဘူးလား"

"ငါ့နာမည်နဲ့ အမှတ်အသားကတော့ တကယ်အရေးမကြီးဘူး အရင်စာပို့သမားတွေက ငါ့ကိုအဖိုးကြီးလီလို့ မကြာခဏခေါ်ကြတယ်"

အဖိုးကြီးလီ

ရှင်းလင်းသည်မှာ သူက လီဟု အမည်တွင်သော တစ်စုံတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး သူ၏နာမည်အရင်းကို မဖော်ပြလိုပေ။

ဒါက အတော်လေး ပုံမှန်ဖြစ်ပြီး သဘာဝလွန်အသိုင်းအဝိုင်းမှ လူများစွာက မိမိတို့ကိုယ်ကို ကျပန်းနာမည်များဖြင့် ခေါ်ဆိုရန် ရွေးချယ်ကြသည်။ အရင်က သိမ်းငှက်အိုကြီးကဲ့သို့ ဖြစ်၏။

ဒါက အခြားသူများကို လှည့်စားခြင်းအကြောင်းမဟုတ်ဘဲ မလိုအပ်သော ဒုက္ခများကို ရှောင်ရှားရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒါပေမဲ့ မင်းငါ့ကို မင်းနာမည်မပြောသေးဘူး"

မိမိကိုယ်ကို အဖိုးကြီးလီဟု ခေါ်သော ထိုလူက မေးလိုက်သည်။

"ယန်ကျန့်"

အဖိုးကြီးလီက ဆက်ပြော၏။

"မျိုးရိုးနာမည်က ယန်လား အဲဒီဆီဆေးပန်းချီကားထဲက လူနဲ့လည်း ဆင်တူတယ် မင်းသူနဲ့ အရင်က ဘယ်လိုဆက်ဆံရေးရှိခဲ့လဲ"

"မင်းအဲဒီပန်းချီကားအကြောင်း ပြောနေတာလား အထဲကလူက ငါ့ရဲ့ကြာမြင့်စွာကတည်းက ကွယ်လွန်သွားတဲ့ အဖေဖြစ်သင့်တယ်"

ယန်ကျန့်က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

"ဒီအရာတွေကို သိတာက မင်းလိုသေဆုံးပြီးသား တစ်ယောက်ယောက်အတွက် အသုံးဝင်ပုံမရဘူး"

"ငါသိပြီ"

အဖိုးကြီးလီက ဆို၏။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် မီးများက ငြိမ်းတော့မည့်အလား လင်းလက်နေပြီး အဖိုးကြီးလီဟု မိမိကိုယ်ကိုပြောသော ထိုလူက မှေးမှိန်စပြုလာကာ အလွန်လက်တွေ့မဆန်ဟု ခံစားရစေသည်။

ယန်ကျန့်က နားလည်လိုက်၏။

ဒီလူက အရင်က စာပို့သမားတစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး ကြာမြင့်စွာကတည်းက သေဆုံးသွားပြီ။ သူရှိနေဆဲဖြစ်ရသည့် အကြောင်းရင်းမှာ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုခုကြောင့်ဖြစ်ပြီး ဖြစ်စဉ် ပျောက်ကွယ်သွားသည်နှင့် သို့မဟုတ် မျှခြေတစ်ခုခု ကျိုးပျက်သွားသည်နှင့် သူက လုံးဝပျောက်ကွယ် သွားပေလိမ့်မည်။ ယန်ကျန့်၏ အဖေက အိပ်မက်တစ်ခုကို အမှီပြု၍ တည်ရှိနေခဲ့သကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။

ဒီလူက ဒီအခန်းကို အမှီပြု၍ တည်ရှိနေသည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်က ဒီလူက သေဆုံးသွားသော်လည်း ဒီလောက်အကြာကြီး ဘယ်လိုဆက်လက်တည်ရှိနိုင်ခဲ့သည်ကို မသိပေ။

"မင်းက ဒီအခန်းကို ရောက်လာတဲ့ ပထမဆုံးလူ မဟုတ်ဘူး"

အဖိုးကြီးလီက ရုတ်တရက် သူ့ဘာသာသူ စကားပြောနေပုံရသည်။

"လူတွေအများကြီး ဒီအခန်းထဲမှာ သေဆုံးသွားပြီး ဘယ်တော့မှမထွက်ခွာခဲ့ဘူး"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်းငါ့ကိုလည်း သတ်ဖို့ကြိုးစားနေတာလား"

"ငါမင်းကိုသတ်ချင်ခဲ့ရင် ငါမင်းနဲ့ဒီလောက်အများကြီး စကားပြောနေမှာမဟုတ်ဘူး ငါက တစ်ယောက်ယောက်က ဒီအခန်းထဲကို အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်ပြီး အသက်ရှင်လျက် ထွက်ခွာသွားပြီး စာတိုက်က အရာအားလုံးကို အဆုံးသတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်တယ် ကံမကောင်းစွာနဲ့ ငါရွေးချယ်ခဲ့တဲ့သူတွေက ဒါကိုမလုပ်နိုင်ခဲ့ဘူး"

အဖိုးကြီးလီက ရှင်းပြ၏။

"အဲဒီစာအမည်းက ဘာလဲ"

ယန်ကျန့်က မေးလိုက်သည်။

"အဆုံးသတ်တစ်ခု ဒါပေမဲ့ အစတစ်ခုလည်းဖြစ်တယ်"

အဖိုးကြီးလီက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်စွာ ဆို၏။

သို့သော် ပတ်ဝန်းကျင်မီးများက လင်းလက်နေပြီး သူတို့ပိတ်ထားသည့်အချိန်က ပိုကြာလာသည်။ မီးများငြိမ်းသတ်သွားသည်နှင့် သူ၏ပုံရိပ်က တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူတို့ပြန်လည်ရောက်ရှိလာသည်နှင့် သူက တဖြည်းဖြည်း ပေါ်လာသည်။

ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာပုံသဏ္ဌာန်မရှိဘဲ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်တစ်ခုမျှသာ ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်က အပေါ်မှ မီးသီးကို မော့ကြည့်လိုက်၏။

မီးသီးပေါ်တွင် လူပုံသဏ္ဌာန်ပုံစံတစ်ခုရှိပြီး ဒါက ရေးဆွဲထားသကဲ့သို့ သို့မဟုတ် လူတစ်ယောက်၏ စတစ်ကာကပ်ထားသကဲ့သို့။

ဒါကြောင့် အဖိုးကြီးလီက အခန်းထဲတွင် ပေါ်လာနိုင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

"မီးက ပေါ်လာတာက စာတိုက်ရဲ့စွမ်းအားက အပေါ်စီးရနေပြီး သဘာဝလွန်ကို ဖိနှိပ်ထားလို့ပဲ ဒါကြောင့် အဖိုးကြီးလီ ပေါ်လာတယ် မီးငြိမ်းသတ်သွားတာက ဒီအခန်းထဲမှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိလို့ပဲ အခုတစ္ဆေနဲ့ စာတိုက်ရဲ့အခန်းကြားမှာ သိမ်မွေ့တဲ့မျှခြေတစ်ခုရှိနေတယ် ဒါကြောင့် အဖိုးကြီးလီက တစ္ဆေရဲ့ လုံးဝဝါးမျိုခြင်းကို မခံရသလို စာတိုက်ရဲ့စွမ်းအားကြောင့်လည်း မဖျက်ဆီးခံရဘူး"

"သူက အက်ကွဲကြောင်းတွေထဲမှာ အထူးနည်းလမ်းတစ်ခုသုံးပြီး အသက်ရှင်ကျန်ရစ်ခဲ့တာ"

ယန်ကျန့်က အတွေ့အကြုံရှိပြီး ထက်မြက်ကာ ထူးခြားမှုတစ်ခုကို သတိပြုမိသည်နှင့် အခြေအနေကို ချက်ချင်းသုံးသပ်လိုက်သည်။

"စာအမည်းနဲ့အတူ အခန်းထဲက ထွက်သွားရင် စာတိုက်ရဲ့လုပ်ငန်းဆောင်တာက အစအသစ်တစ်ခု ရလိမ့်မယ် ဒါက နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးနဲ့ တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးပဲ မဟုတ်ရင် ဒီနေရာက လုံးဝထိန်းချုပ်မရဖြစ်သွားပြီး စာပို့သမားအားလုံး ပျက်စီးသွားလိမ့်မယ် ပြီးတော့ စာတိုက်မှာ အကျဉ်းချထားတဲ့ တစ္ဆေကြမ်းအားလုံး လွတ်မြောက်သွားလိမ့်မယ်"

အဖိုးကြီးလီက ဆို၏။

"သတိထား တစ္ဆေက ပေါ်လာတော့မယ်"

ယန်ကျန့်ကို နောက်ထပ်မေးခွန်းများမေးရန် အချိန်မပေးဘဲ သူက မီးများနောက်ဆုံး ငြိမ်းသတ်သွားသည်နှင့်အတူ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

အခန်းက သေမင်းတမန်ကဲ့သို့ တိတ်ဆိတ်ခြင်းသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွား၏။

ထို့နောက် နောက်မှရေချိုးခန်းမှ ရှင်းလင်းသော ရေစက်ကျသံ ထွက်ပေါ်လာပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေပိုက်ခေါင်းဖွင့်ထားသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်လေထုက တဖြည်းဖြည်း ပို၍အေးစက်လာသည်။

"သူကငါ့ကို စာအမည်းနဲ့အတူ ထွက်ခွာစေချင်တယ် ပြီးတော့ သူ့စကားတွေအရ ငါဒီအခန်းထဲကို ဝင်ရောက်တဲ့ ပထမဆုံးလူမဟုတ်ဘူး တခြားသူတွေက အဖိုးကြီးလီရဲ့ လမ်းလွဲခေါ်ဆောင်ခြင်းကို ခံရပြီး အခန်းထဲကို ဝင်ရောက်ခဲ့ကြတယ် ဒါပေမဲ့ သူတို့ကျရှုံးပြီး တစ္ဆေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရတယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးမှေးလိုက်သည်။

"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"

နှစ်ပေါင်းများစွာ သေဆုံးနေခဲ့သော လူတစ်ယောက်က သေဆုံးမသွားမီ ထောင်ချောက်တစ်ခု ချမှတ်ထားခဲ့ပြီး ဒါကိုချိုးဖျက်ရန် လူတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေပုံရသည်။

စာအမည်းနှင့်အတူ အခန်းထဲမှ ဘယ်သူထွက်ခွာနိုင်မလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့။

"ဒါဆို အရာအားလုံးက အဲဒီစာအမည်းနဲ့ ဆက်ဆံတာကနေ စတင်တာပဲ"

ယန်ကျန့်က ရေချိုးခန်းသို့ ပြန်သွား၏။

ခြောက်သွေ့နေသော အရိုးများနှင့်တူသော အလောင်းတစ်လောင်းက ရေချိုးကန်ထဲတွင် ကျန်ရှိနေပြီး အလွန်အရေးကြီးသကဲ့သို့ အနက်ရောင်စာကို တင်းကျပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်ထားကာ ရေစက်များက အပေါ်မှ တစ်စက်ချင်းစီ ကျဆင်းနေ၏။

ရေချိုးခန်းနံရံများက ရေစက်များဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မလိုလားအပ်သော သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်အချို့ကို ညွှန်ပြနေသည်။

သို့သော် လောလောဆယ် ဒါက လုံးဝထိန်းချုပ်မရဖြစ်မနေသေးပေ။ ယန်ကျန့်က အနက်ရောင်စာကို မထိတွေ့သေးသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏ…

ယန်ကျန့်က ရှေ့သို့ခြေလှမ်းလှမ်းပြီး အလောင်း၏ လက်ထဲမှ အနက်ရောင်စာကို တိုက်ရိုက်ဆွဲလုလိုက်သည်။

အနက်ရောင်စာကို ယူလိုက်သည့်အခိုက်အတန့်တွင် အခန်းအတွင်းမှ အချို့သော မျှခြေတစ်ခုက ကျိုးပျက်သွားပုံရပြီး မမျှော်လင့်ထားသော ဖြစ်ရပ်များ ချက်ချင်းဖြစ်ပေါ်လာသည်။ ယခင်က ရေချိုးခန်းနံရံများက ရေစက်များသာ စိမ့်ထွက်နေသော်လည်း အခုထိုရေစက်များက သွေးပုလဲများအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး နံရံအက်ကွဲကြောင်းများမှ မရပ်မနား စီးဆင်းနေသည်။

ထို့အပြင် နံရံများပေါ်မှ ကြွေပြားများက တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖောင်းကြွလာပြီး တစ်စုံတစ်ခုက ၎င်းတို့အတွင်းမှ တွန်းထိုးထွက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ ဖြစ်လာသည်။

"ဒီအခန်းထဲကနေ ထွက်သွားရုံက လွယ်ကူသင့်တယ် ဒါပေမဲ့ ဝင်ရောက်ခဲ့တဲ့ စာပို့သမားတွေက ဘာလို့အနက်ရောင်စာကို ယူပြီး မထွက်ခွာနိုင်ခဲ့တာလဲ"

ယန်ကျန့်က ရှုပ်ထွေးစွာဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်မှ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်များကို လျစ်လျူရှုပြီး ဧည့်ခန်းဆောင်သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားကာ အက်ကွဲနေသော သေနတ်ရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ရင်း တံခါးဆီသို့ ဦးတည်သွားသည်။

သို့သော် သူခြေတစ်လှမ်းမလှမ်းမီမှာပင် သူက အပြင်ဘက်သို့သွားရာ တံခါးက ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

အစက်အပြောက်များထနေသော နံရံတစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာ၏။

"ဒါက စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုမဟုတ်ဘူး အခန်းရဲ့ပတ်ဝန်းကျင်က တကယ်ပဲပြောင်းလဲသွားပြီ"

ယန်ကျန့်က တစ္ဆေမျက်လုံး၏ အကြည့်ဖြင့် နံရံ၏စစ်မှန်မှုကို အတည်ပြုလိုက်သည်။

"တစ္ဆေတစ်ကောင်က လက်တွေ့ဘဝကို လွှမ်းမိုးနေပြီး အခန်းထဲက အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနေတယ် ဒါမှန်တယ် လက်တွေ့ဘဝကို သက်ရောက်နိုင်စွမ်းရှိတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်က ဘယ်စာပို့သမားအတွက်မဆို ဖြေရှင်းရခက်ခဲတာ အမှန်ပဲ"

လက်တွေ့ဘဝကို အပြည့်အဝသက်ရောက်နိုင်ခြင်းက တစ္ဆေက ၎င်း၏ကဏ္ဍအားလုံးကို လိမ်နိုင်သည်ဟု ဆိုလိုပြီး ယန်ကျန့်ပိုင်ဆိုင်ထားသော လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေနှင့် ဆင်တူသည်။

လှည့်စားခြင်းတစ္ဆေက လက်တွေ့ဘဝကို လွှမ်းမိုးရန် လူ့ရည်ရွယ်ချက်များကို ရည်ညွှန်းချက်အဖြစ် လိုအပ်သော်လည်း ဒီအခန်းထဲမှ တစ္ဆေက ဒါကိုမလိုအပ်ပေ။

"ဒီအခန်းထဲကနေ ထွက်ပေါက်မရှိတော့ဘူး ထွက်ခွာဖို့ ဒီကတစ္ဆေကို ဖြေရှင်းရမယ်"

ယန်ကျန့်က ထွက်ပေါက်ရှာဖွေရန် အတွေးကို စွန့်လွှတ်လိုက်သည်။

လက်တွေ့ဘဝမှ အရာအားလုံးကို ပြောင်းလဲနိုင်ပြီး လမ်းက ပေါ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ သဘာဝလွန်ရင်းမြစ်ကို ဖြတ်တောက်မှသာ တစ်စုံတစ်ယောက်က အောင်မြင်နိုင်သည်။

ဘုန်း။

ရုတ်တရက်…

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် အခန်းထဲမှ နံရံတစ်ခုက ရုတ်တရက် ပြိုကျသွား၏။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ အလွန်ဟောင်းနွမ်းပြီး ပျက်စီးလွယ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

သို့သော် နံရံအတွင်းတွင် ပုပ်သိုးနေသော အလောင်းများစွာ ပေါ်ပေါက်လာပြီး တစ်ခုနှင့်တစ်ခု စုပုံနေကာ နံရံအတွင်းတွင် တည်ဆောက်ထားသကဲ့သို့ အနည်းဆုံး ခုနစ်ခု သို့မဟုတ် ရှစ်ခုရှိပြီး ယောက်ျား မိန်းမ နှစ်မျိုးလုံးပါဝင်ကာ အချို့သောအထူးအလောင်းများက သေဆုံးနေသော မီးခိုးရောင်မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေပြီး ပုပ်သိုးမှုအရိပ်အယောင်တစ်စွန်းတစ်စမှမရှိပေ။

"ဒီအခန်းထဲမှာ သေဆုံးသွားတဲ့ အရင်ကစာပို့သမားတွေလား"

ယန်ကျန့်က လှမ်းကြည့်ပြီး အလောင်းများ၏ အမှတ်အသားကို ယေဘုယျအားဖြင့် ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

အခန်းက ဒီလောက်မှောင်မိုက် စိုစွတ်ပြီး မီးများက ကြိုတင်မခန့်မှန်းနိုင်ဘဲ လင်းလက်နေသည်မှာ အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

သိရှိရမည်မှာ ပဉ္စမထပ်သို့ ရောက်ရှိနိုင်သော စာပို့သမားများက အခြေခံအားဖြင့် တစ္ဆေထိန်းချုပ်သူများဖြစ်သည်။

အလောင်းများလေလေ အခန်းက ပိုအန္တရာယ်များလေလေဖြစ်သည်။