ညဉ့်နက်ပိုင်း စူးစမ်းရှာဖွေခြင်း

လူတစ်ရပ်စာမျှ မြင့်မားသော ဆီဆေးပန်းချီကားကြီးတစ်ချပ်က ပဉ္စမထပ် စာပို့တိုက်ခန်းမဆောင်၏ နံရံတွင် ချိတ်ဆွဲထား၏။

ထိုပန်းချီကားက ရှုခင်းတစ်ခုကို ပုံဖော်ထားသည်။ လနက်ကြီးတစ်ခု၏အောက်တွင် လွှမ်းခြုံနေသော ထူးဆန်းသည့် သစ်အိုတောအုပ်တစ်ခု ဖြစ်၏။ သစ်အိုတောအုပ်ထဲမှ သစ်ပင်များက ကျဲပါးပြီး အရွက်မရှိဘဲ ခြောက်သွေ့နေသော အလောင်းကောင်များနှယ် လိမ်ကောက်ပုံပျက်နေကာ မီးလောင်ထားသကဲ့သို့ ရှိနေ၏။ သို့သော် မှတ်သားဖွယ်ရာ အသေးစိတ်အချက်မှာ မည်းနက်နေသော သစ်အိုတောအုပ်အတွင်း မြေပြင်မှ ထိုးထွက်နေသည့် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော လက်မောင်းတစ်ဖက် ရှိနေခြင်းပင် ဖြစ်၏။

၎င်းက မြေကြီးအောက်မှ တွားသွားထွက်ရန် ကြိုးစားနေပုံရ၏။

သို့သော် ထိုမီးလောင်ကျွမ်းထားသော လက်မောင်းက ငြိမ်သက်စွာ ရပ်တန့်နေပြီး ထိုနေရာတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ တည်ရှိနေ၏။ ဂရုတစိုက်မကြည့်လျှင် ၎င်းကို အခြားသစ်ကိုင်းတစ်ခုအဖြစ် လျစ်လျူရှုမိပေလိမ့်မည်။

ထူးဆန်းသော စကားသံတိုးတိုးက ဆက်လက်မြည်ဟည်းနေသည်။ ထိုအသံက ပြင်းထန်သော ဆွဲဆောင်မှုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာပြီး ပန်းချီကားထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားရန် လူတစ်ယောက်ကို တွန်းအားပေးနေ၏။

ယန်ကျန့်၏ စိတ်က ရှင်းလင်းနေ၏။ သူက ပုံမှန်မဟုတ်သူတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဒီလွှမ်းမိုးမှုကို မခံစားနိုင်ပေ။ သို့သော် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းစွာပင် သူ၏ခန္ဓာကိုယ်က ထိုလားရာသို့ အလိုအလျောက် ရွေ့လျားသွား၏။

သူပို၍နီးကပ်သွားသည်နှင့်အမျှ…

ပန်းချီကားထဲမှ ကျဲပါးသော သစ်အိုတောအုပ်အတွင်းမှ မီးသွေးကဲ့သို့ မည်းနက်သော လက်မောင်းက ရုတ်တရက် လှုပ်ရှားလာသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ဆီဆေးပန်းချီကားထဲမှ ရှုခင်းက အစစ်အမှန်ဖြစ်လာပုံရ၏။ ထိုမီးလောင်ကျွမ်းထားသော လက်မောင်းက ပို၍ဆန့်တန်းလာပြီး ပန်းချီကားချပ်က ပုံပျက်နေသကဲ့သို့ဖြစ်ကာ နောက်ဆုံးတွင် မီးလောင်ကျွမ်းထားသော လက်ချောင်းအနည်းငယ်က ပန်းချီကားကို လျစ်လျူရှုပြီး အပြင်သို့ ထိုးထွက်လာသည်။

ညဉ့်နက်လာသည်။ ပန်းချီကားအတွင်းမှ သဘာဝလွန်ဖြစ်စဉ်က စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်စပြုလာ၏။

ဒီမြင်ကွင်းကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ယန်ကျန့်၏ မျက်နှာက သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွား၏။ သူက သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အတင်းအကျပ်ထိန်းချုပ်ရန် တစ္ဆေအရိပ်ကို ချက်ချင်းအသုံးပြုပြီး သူ၏ခြေလှမ်းများကို ရပ်တန့်လိုက်သလို သဘာဝလွန်လွှမ်းမိုးမှုကိုလည်း သီးခြားခွဲထုတ်လိုက်သည်။

အနက်ရောင်တစ္ဆေအရိပ်က သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားပြီး ခန္ဓာကိုယ်မနာခံမှု ခံစားချက်ကို ချက်ချင်းဖယ်ရှားပေးလိုက်၏။

လူ့အတွေးကို ကျော်လွှားပြီး ခန္ဓာကိုယ်ကို တိုက်ရိုက်ထိန်းချုပ်သော ဒီထူးဆန်းသည့် စွမ်းအားက တစ္ဆေအရိပ်နှင့် ထိန်းချုပ်မှုအတွက် မယှဉ်ပြိုင်နိုင်ပေ။

ယန်ကျန့်၏ တုံ့ပြန်မှုအပြီးတွင် သူ၏နားထဲမှ တိုးတိုးသံက ချက်ချင်းပျောက်ကွယ်သွား၏။

နောက်ပြန်လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ…

လူတစ်ရပ်စာအရွယ် ဆီဆေးပန်းချီကားက ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားပြီး ပန်းချီကားထဲမှ မီးလောင်ကျွမ်းထားသော လက်မောင်းက မြေပြင်မှ ထိုးထွက်နေဆဲဖြစ်ကာ ၎င်း၏တောင့်တင်းသော အနေအထားကို ထိန်းသိမ်းထားပြီး အရာအားလုံးက စိတ်အာရုံခြောက်ခြားမှုတစ်ခုလိုဖြစ်ကာ လက်တွေ့မဆန်ဟု ခံစားရစေ၏။

"ဒီဆီဆေးပန်းချီကားက ပိုကောက်ကျစ်တယ် တခြားဇာတ်ကောင်ပန်းချီကားတွေက ငါ့ကိုစိုက်ကြည့်ရုံပဲ တိုက်ခိုက်ဖို့မကြိုးစားဘူး ဒီပန်းချီကားကတော့ တစ္ဆေဆရာတွေကို လွှမ်းမိုးနိုင်တယ် ပဉ္စမထပ် စာပို့သမားတွေသာ အသိမပေးဘဲ သူတို့အခန်းတွေထဲက ထွက်လာရင် သူတို့အမှောင်လမ်းကို လျှောက်သွားနိုင်ပြီး နောက်ဆုံးမှာ ဒီပန်းချီကားကို ချဉ်းကပ်သွားပြီး အထဲမှာပုန်းနေတဲ့ တစ္ဆေတွေရဲ့ သတ်ဖြတ်ခြင်းကို ခံရနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်လုံးအနည်းငယ်မှေးပြီး ပန်းချီကားနှင့် အကွာအဝေးတစ်ခုထားကာ နောက်သို့ဆုတ်လိုက်သည်။

သို့သော် သူက တစ္ဆေမျက်လုံးမရှိသော တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် ပဉ္စမထပ်ခန်းမဆောင်ကို ဖြတ်လျှောက်ပြီး ဒီအမှောင်ကို ထိုးဖောက်မြင်ရခြင်းက ဘယ်လောက်ဘေးအန္တရာယ်များမည်ကို သူ၏စိတ်ထဲတွင် စိတ်ကူးကြည့်နိုင်သည်။

"နံရံပေါ်က ပန်းချီကားတွေက အမျိုးအစားနှစ်မျိုးရှိတယ်။ တစ်မျိုးက အဓိပ္ပာယ်မဲ့ပုံရပေမယ့် တကယ်တော့ ရှုခင်းပန်းချီကားတွေအဖြစ် မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေကို သိုဝှက်ထားတယ်။ နောက်တစ်မျိုးက ထူးဆန်းပုံရပေမယ့် ဇာတ်ကောင်ပန်းချီကားတွေအဖြစ် အန္တရာယ်မရှိဘူး။ တတိယအမျိုးအစားအတွက်တော့ ရည်ရွယ်ချက်မသိရသေးတဲ့ အမည်မဖော်နိုင်တဲ့ အရာဝတ္ထုပန်းချီကားတချို့ရှိတယ်"

ယန်ကျန့်က နံရံတွင် အတော်လေး နည်းပါးသော အရာဝတ္ထုပန်းချီကားများလည်း ပါဝင်သည်ကို နောက်ဆုံးတွင် သတိပြုမိလိုက်၏။

ပန်းချီကားများက သေးငယ်ပြီး ဓာတ်ပုံတစ်ပုံအရွယ်ခန့်ရှိကာ မထင်မရှားနေရာများတွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။

ထိုအရာဝတ္ထုပန်းချီကားများက နေ့ခင်းဘက်တွင် မပေါ်ပေါက်ဟု ထင်ရပြီး ဂရုတစိုက်ပြန်လည်အမှတ်ရကြည့်သောအခါ…

အမှန်တကယ်ပင် နေ့ခင်းဘက်တွင် ထိုကဲ့သို့သော အရာဝတ္ထုပန်းချီကားများ မရှိခဲ့ပေ။

"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် လောလောဆယ်တော့ ဒီပန်းချီကားတွေကို မချဉ်းကပ်တာ အကောင်းဆုံးပဲ ဆီဆေးပန်းချီကားအားလုံးက မကောင်းဆိုးဝါးတစ္ဆေတွေ မပါဝင်ပေမယ့် အများအပြားပါဝင်တယ်လို့ ယူဆရတယ် ဒီအခိုက်အတန့်မှာ သူတို့အပေါ်မှာ အချိန်ဖြုန်းနေစရာမလိုဘူး"

ယန်ကျန့်က သူ့ဘာသာသူ တွေးလိုက်သည်။

သူက သူ၏ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဇာတ်ကောင်ဆီဆေးပန်းချီကားများမှ ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များကို စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးကြည့်ရှုပြီးနောက် ခန်းမဆောင်ကို ပတ်ကာ ကျန်ရှိနေသေးသော အခန်းအနည်းငယ်ကို စောင့်ကြည့်လိုက်၏။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ နှင့် ၅၀၂ တို့က ပြဿနာရှိသည်ဟု သံသယရှိရသည်။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၇ ကို ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က သိမ်းပိုက်ထား၏။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၃ ၅၀၄ ၅၀၅ နှင့် ၅၀၆ တို့အတွက်မူ သူတို့၏အခြေအနေများက မသိရသေးပေ။ ဒီအခန်းများကို ဆက်လက်စောင့်ကြည့်နိုင်သည်။

ဒီအခန်းလေးခန်းဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် ယန်ကျန့်က အခန်းတစ်ခန်းစီမှ မီးများလင်းနေသည်ကို သတိပြုမိပြီး မှိန်ဖျော့သော်လည်း အဝါရောင်အလင်းက တံခါးဝများမှတစ်ဆင့် မြင်နိုင်ပြီး အတော်လေး ထင်ရှားသည်။

သူက အနီးကပ်နားထောင်ရန် ကြိုးစား၏။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၅ မှ အသံသဲ့သဲ့များ ထွက်ပေါ်လာပုံရ၏။ ထိုအသံက အခန်း ၅၀၅ ၏ အိပ်ခန်းထဲမှ ဖြစ်သင့်ပြီး တံခါးနှစ်ချပ်ဖြင့် ကာထားသောကြောင့် အပြင်ဘက်တွင် သဲ့သဲ့သာကြားရပြီး မသဲမကွဲဖြစ်နေသော်လည်း ယန်ကျန့်က ထိုအသံက ဘာလဲဆိုတာကို ခွဲခြားနိုင်၏။

ဇာတ်သဘင်ဖျော်ဖြေပွဲတစ်ခုမှကဲ့သို့ တေးသွားတစ်ခု…

ဒါက လွမ်းဆွတ်မှုများဖြင့် ပြည့်နေသော ဓာတ်ပြားဟောင်းဖွင့်စက်တစ်ခုမှ ဖွင့်နေသည့် ခံစားချက်ရှိ၏။

"အရင်က စာတိုက်ရဲ့ စတုတ္ထထပ်မှာ ငါဇာတ်သီချင်းဆိုနေတဲ့ တစ်ယောက်ယောက်ကိုလည်း ကြားခဲ့ဖူးတယ် ဒါပေမဲ့ အဲဒီတုန်းက အသံက စာတိုက်အပြင်ဘက်က လာတာ အတွင်းကမဟုတ်ဘူး အခန်း ၅၀၅ က အသံက အဲဒီတုန်းက ငါကြားခဲ့တဲ့ ဇာတ်သီချင်းရဲ့ ရင်းမြစ်ဖြစ်နိုင်မလား"

ယန်ကျန့်က စပ်စုပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးချင်နေသည်။

မသိနိုင်သော အခိုက်အတန့်တစ်ခုတွင် အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ၏ တံခါးက ရုတ်တရက် ပွင့်လာပြီး ချောင်းဆိုးနေသော နာမကျန်းဖြစ်နေသည့် အသက်လတ်ပိုင်းလူတစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ပိုင်းက တံခါးဝတွင် ညို့မှိုင်းစွာ ရပ်နေကာ ဒီလားရာသို့ ထူးဆန်းသည့် အကြည့်တစ်ခုကို ပစ်လွှတ်လိုက်၏။

သို့သော် မှတ်သားဖွယ်ရာမှာ…အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ မှ အလင်းရောင်က အခြားအခန်းများထက် ပိုမှိန်ဖျော့ပြီး မီးသီးအနည်းငယ် ထွက်နေပုံရကာ အခန်းကိုထွန်းလင်းရန် အလင်းရောင်မလုံလောက်ပေ။ ထို့အပြင် ၎င်းက အဆက်မပြတ်လင်းလက်နေပြီး ထူးဆန်းမှုကို ပေါင်းထည့်နေသည်။

"ညဘက်မှာ မဆင်မခြင်တံခါးတွေဖွင့်ဖို့ မကြိုးစားနဲ့ မဟုတ်ရင် ဆိုးရွားတဲ့အကျိုးဆက်တွေနဲ့ ရင်ဆိုင်ရလိမ့်မယ်"

တံခါးဝမှ သက်လတ်ပိုင်းလူက စကားပြောလိုက်၏။

ယန်ကျန့်က ချက်ချင်းလှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"မင်းနောက်တစ်ခါလား ငါမင်းကိုနေ့ခင်းဘက်က တစ္ဆေတစ်ကောင်လို့ ထင်ခဲ့တာ အခုတော့ အခန်း ၅၀၁ ရဲ့မီးက ငြိမ်းသွားပြီ ဒါပေမဲ့ မင်းအခန်းမှာ ပြဿနာရှိပေမယ့် အလင်းရောင်ရှိနေသေးတယ် မင်းက တစ္ဆေတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်ခြေနည်းတယ် ဒါပေမဲ့ ဘာလို့ညဘက်မှာ တံခါးတွေမဖွင့်ရဘူးလို့ မင်းပြောရတာလဲ ရှင်းပြနိုင်မလား"

အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် သက်လတ်ပိုင်းလူက တစ်ခဏမျှတိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် သူက ဆို၏။

"ပဉ္စမထပ်က ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တွေအတွင်းမှာ စာပို့သမားတွေက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတချို့ကို မလွဲမသွေ ဆွဲဆောင်မိကြတယ် စာတိုက်က အထူးဖြစ်ပြီး တစ္ဆေကျူးကျော်မှု အများစုကို ပိတ်ဆို့ပြီး စာပို့သမားတွေရဲ့ ဘေးကင်းမှုကို အာမခံနိုင်ပေမယ့် အရာတွေက အကြွင်းမဲ့မဟုတ်ဘူး"

"စာတိုက်က အချိန်အကြာကြီး တည်ရှိခဲ့တာကြောင့် အထူးအခြေအနေတချို့ ပေါ်ပေါက်လာခဲ့တယ် တချို့တစ္ဆေတွေက စာပို့သမားတွေကို လိုက်လံရှာဖွေရင်း ဒီအထပ်ကိုရောက်လာကြတယ် ပြီးတော့ ဒီလိုအထူးအခြေအနေမျိုးက တစ်ကြိမ်ထက်မက ဖြစ်ပွားခဲ့ဖူးတယ်"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ်ရွေ့လျားသွားပြီး ဒီလူ၏စကားများက အတော်လေး ကျိုးကြောင်းဆီလျော်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ထိုလူက ဆက်ပြော၏။

"တစ္ဆေတွေက စာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ရလဒ်နှစ်ခုပဲ ဖြစ်ပေါ်နိုင်တယ် စာပို့သမားအားလုံး အသတ်ခံရမလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေတွေကို ဖြေရှင်းမလားပဲ အခန်း ၅၀၅ က တစ်ချိန်က သမ္မတနိုင်ငံခေတ်နဲ့ ဆက်စပ်နေတယ်လို့ သံသယရှိရတဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းခဲ့ဖူးတယ် ဒါက အရမ်းအန္တရာယ်များခဲ့တယ် ဒါကြောင့် အဲဒီအခန်းက တားမြစ်ထားတဲ့နေရာတစ်ခုဖြစ်ပြီး စာပို့သမားတွေ ခြေချရမယ့်နေရာမဟုတ်ဘူး"

"ဒါပေမဲ့ အခန်းထဲက တစ္ဆေကလည်း ဘယ်တော့မှထွက်မလာခဲ့ဘူး အရင်စာပို့သမားတွေက တစ္ဆေကို အခန်းထဲမှာ အကျဉ်းချဖို့ နည်းလမ်းတချို့သုံးခဲ့ပုံရတယ်"

"တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အကျဉ်းချဖို့ အခန်းတစ်ခန်းသုံးပြီး အထပ်ရဲ့ကျန်တဲ့နေရာကို လုံခြုံစေတာက ကောင်းတဲ့အလဲအလှယ်တစ်ခုလို ထင်ရပေမယ့် အဲဒီအချိန်အတွက်ပဲ ထိရောက်ခဲ့တယ်"

ထိုလူက မမြန်မဆန်သော လေသံဖြင့် ဆို၏။

"ဒါပေမဲ့ အချိန်ကြာလာတာနဲ့အမျှ ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတွေ အစားထိုးခံရတာနဲ့အတူ ဒီအခြေအနေက ဆက်ရှိနေတယ် တင်းကျပ်စွာ ပြောရရင် ဒီအထပ်က ဘယ်အခန်းမှမလုံခြုံဘူး"

"ငါသိပြီ"

ယန်ကျန့်က ထိုလူဘာကိုဆိုလိုသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။

ယခင်စာပို့သမားများက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို အခန်းတစ်ခန်းဖြင့် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့ပြီး ထုံးစံအတိုင်း နောက်ပိုင်းစာပို့သမားများကလည်း အတူတူပင် လုပ်ဆောင်ပေလိမ့်မည်။ အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်မှ အခန်းအားလုံးက မလုံခြုံတော့ပေ။ နောက်ပိုင်းစာပို့သမားများမှာ လုံခြုံသောအခန်းတစ်ခန်းရှိရန် တစ်ခုတည်းသော ရွေးချယ်စရာမှာ အခန်းထဲမှ တစ္ဆေကို သူတို့၏စွမ်းရည်များဖြင့် ဖြေရှင်းရန်ဖြစ်သည်။

ယန်ကျန့်အရင်က နေခဲ့သော အခန်း ၅၀၇ တွင်လည်း တစ္ဆေတစ်ကောင်ရှိခဲ့သည်။ ယခင်စာပို့သမားများက ၎င်းကိုမဖြေရှင်းနိုင်ခဲ့သလား သို့မဟုတ် တမင်တကာလုပ်ခဲ့သလားဆိုတာ မသိရပေ။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီလိုအခြေအနေမျိုးမှာ အခန်းတစ်ခန်းကို ရှင်းလင်းရန် မလွယ်ကူပေ။ တစ်စုံတစ်ယောက်က သိမ်းပိုက်ခြင်းမှ ကာကွယ်ရန် အတွင်းတွင် အလွန်မခြိမ်းခြောက်နိုင်သော တစ္ဆေတစ်ကောင်ချန်ထားခဲ့ခြင်းက အခန်းကိုသိမ်းပိုက်ခံရခြင်းမှ အမှန်တကယ် ကာကွယ်ပေးနိုင်ပေသည်။

"ပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတွေက တစ်နှစ်ကို စာတစ်စောင်ပဲ ပို့ရတယ် ပြီးတော့ စာသုံးစောင်ပို့ပြီးရင် စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာကြတယ် ဒါကြောင့် ပဉ္စမထပ်က အခန်းတွေက စာပို့သမားတွေအတွက် အဲဒီလောက်အရေးမကြီးဘူး မဟုတ်ဘူးလား"

ယန်ကျန့်က ဆို၏။

အသက်လတ်ပိုင်းလူက ထပ်ပြော၏။

"မင်းက စာတိုက်အခန်းတွေက စာပို့သမားတွေအတွက် ယာယီတည်းခိုစရာတွေပဲလို့ ထင်နေပုံရတယ် ဒီလိုသာဆိုရင် စာတိုက်က ဘာလို့အထပ်တိုင်းမှာ အခန်းတွေတည်ဆောက်ရမှာလဲ သူတို့က စာတွေကို ပထမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်မှာပဲ ထားခဲ့လို့ရတယ် စာပို့သမားတွေက သူတို့တာဝန်ကို ယူပြီး စာတိုက်မှာ လုံးဝမနေဘဲ ထွက်ခွာသွားနိုင်တယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

သူက ဒါကိုစဉ်းစားခဲ့သော်လည်း သူက စာတိုက်အတွင်း အချိန်အများကြီးမကုန်ဆုံးဘဲ ပဉ္စမထပ်သို့ အလျင်စလိုသွားရန် ရည်ရွယ်သောကြောင့် ၎င်းကိုရွေးချယ်လျစ်လျူရှုခဲ့သည်။

အခု သူစဉ်းစားကြည့်သောအခါ သူက အထပ်တိုင်းတွင် အခြားစာပို့သမားများနှင့် အမှန်တကယ် ကြုံတွေ့ခဲ့သည်။

အချို့စာပို့သမားများကို သူ၏ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်များက သူတို့နှင့် ဆုံတွေ့သောကြောင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရပြီး အချို့မှာတော့ စာတိုက်တွင် နေထိုင်ပုံရသည်။

"ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်တွေမှာ ပါဝင်ပတ်သက်တဲ့ စာပို့သမားတွေက တစ္ဆေတစ်ကောင်ရဲ့ သတ်ဖြတ်မှုပုံစံကို အစပျိုးပြီး တစ္ဆေရဲ့ပစ်မှတ်ထားခြင်းကို ခံရတယ် သူတို့က စာတိုက်ကိုပြန်လွတ်မြောက်ဖို့ ကံကောင်းခဲ့ပြီး သူတို့ကိုယ်သူတို့ကာကွယ်ဖို့ ၎င်းရဲ့ဂုဏ်သတ္တိတွေကို အသုံးပြုခဲ့ပေမယ့် တစ္ဆေက လိုက်လံရှာဖွေတာကို မရပ်တန့်ခဲ့ဘူး စာပို့သမားတွေက စာတိုက်ကနေ ထွက်ခွာတာနဲ့ အရင်ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က တစ္ဆေက သူတို့ကိုလိုက်လံရှာဖွေနေဦးမှာပဲ"

ယန်ကျန့်က ထို့နောက် တစ်ခုခုသိရှိသွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပြီး ရက်စက်ကြမ်းတမ်းသော လက်တွေ့ဘဝတစ်ခုကို ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ဒါကြောင့် စာပို့သမားတွေမှာ တစ္ဆေတွေရဲ့ အမဲလိုက်ခြင်းကို ခံရမယ့်အန္တရာယ်ကို ရှောင်ရှားဖို့ စာတိုက်မှာ အချိန်အကြာကြီးနေထိုင်ရုံကလွဲလို့ ရွေးချယ်စရာမရှိဘူး ဒါ့အပြင် အထပ်ပိုမြင့်လေလေ စာပို့သမားတွေက ပို့ဆောင်မှုပိုများလေလေ တစ္ဆေတွေရဲ့ ပစ်မှတ်ထားခြင်းခံရနိုင်ခြေ ပိုများလေလေပဲ ငါ့သီအိုရီအပေါ်မှာ မင်းဘယ်လိုထင်လဲ"

"တကယ်ပဲ ဒါပေမဲ့ ဒါက အကြောင်းရင်းတစ်ခုပဲ နောက်အကြောင်းရင်းတစ်ခုရှိသေးတယ် အဟွတ် အဟွတ်

အသက်လတ်ပိုင်းလူက ဆက်မပြောဘဲ အားနည်းသော ချောင်းဆိုးသံဖြင့် ကြားဖြတ်ခြင်းခံလိုက်ရသည်။

"မင်းနေမကောင်းဘူး ဒါက အခြေအနေဟောင်းတစ်ခုတော့ မဖြစ်သင့်ဘူးမလား မင်းမကြာသေးခင်က သဘာဝလွန်တိုက်ခိုက်မှုတစ်မျိုးမျိုး ခံခဲ့ရတာလား"

ယန်ကျန့်၏ မျက်လုံးများက လင်းလက်သွားပြီး ဒီလူက ပျောက်ဆုံးနေသော စုန့်ရန်နှင့် အဆက်အသွယ်ရှိခဲ့နိုင်သည်ဟု သံသယဝင်နေသည်။

စုန့်ရန်၏ အမည်က နာမကျန်းတစ္ဆေဖြစ်သည်။

သူ၏သဘာဝလွန်စွမ်းအားက တစ္ဆေများကိုပင် အားနည်းပြီး ချောင်းဆိုးစေနိုင်သည်။ တစ္ဆေဆရာတစ်ယောက် တိုက်ခိုက်ခံရလျှင် သူတို့က မသေဆုံးနိုင်သော်လည်း သေချာပေါက် အားနည်းပြီး ချောင်းဆိုးပေလိမ့်မည်။

"ငါ ဒီစာတိုက်မှာ နည်းနည်းကြာနေပြီ ဒါကစိုစွတ်တယ် အေးစက်တယ် ပြီးတော့ တစ်နေကုန်နေရောင်ခြည်မရှိဘူး နေမကောင်းဖြစ်တာက မလွဲမသွေပဲ"

သက်လတ်ပိုင်းလူက ဆို၏။

ယန်ကျန့်က တန်ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"မင်းသိလား ငါဒီကိုစာတစ်စောင်ပို့ဖို့သက်သက် လာခဲ့တာမဟုတ်ဘူး အရင်ပို့ဆောင်ရေးတာဝန်က ငါစာတိုက်ရဲ့ ပဉ္စမထပ်ကို ရောက်ဖို့အတွက် လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခုမျှသာပဲ အခုငါဒီမှာရောက်နေပြီဆိုတော့ ငါအရာတွေအများကြီးကို စိုးရိမ်စရာမလိုတော့ဘူး"

"ဥပမာအားဖြင့် ငါပဉ္စမထပ်က စာပို့သမားတစ်ယောက်ကို ဖြုတ်ချပြီး သူ့မှတ်ဉာဏ်တွေကို ခိုးယူနိုင်တယ် ဒါက ငါလည်းလုပ်နိုင်တဲ့အရာတစ်ခုပဲ"

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ၏သဘောထားက ရုတ်တရက်ပြောင်းလဲသွားပြီး အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ ၏ တံခါးတွင် ရပ်နေသော လူကို အတော်လေး မဖော်ရွေသော အကြည့်ဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

"အဲဒါမင်းတွေးနေတာလား အောက်ထပ်က စာပို့သမားတွေကြားထဲမှာ သစ္စာဖောက်တစ်ယောက် ရှိပုံရတယ် ပြီးတော့ ငါမင်းကိုကြင်နာစွာ လမ်းညွှန်မှုပေးခဲ့တယ်လို့တောင် ထင်မိသေးတယ်"

အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် လူက မျက်နှာအမူအရာမပြောင်းဘဲ စိတ်ခံစားမှုပြောင်းလဲမှုမရှိဘဲ ကျန်ရှိနေသည်။

နောက်ဆုံးတော့ ဒီအထပ်ကို ရောက်လာနိုင်သူများက မရိုးရှင်းကြပေ။ သူတို့ဘာပဲလုပ်လုပ် အံ့ဩစရာမဟုတ်ပေ။

"မှန်တယ်မှားတယ်ဆိုတာ မင်းနဲ့ငါ့အပေါ်မှာ မမူတည်ဘူး အင်အားအပေါ်မှာပဲ မူတည်တယ် ဒါ့အပြင် ငါသံသယရှိတာက အောက်ထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်က စုန့်ရန်က မင်းအပေါ်မှာ လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုလုပ်ခဲ့တယ် ပြီးတော့ မင်းရဲ့ချောင်းဆိုးတာက သူ့ကြောင့်ပဲ ဒါကြောင့် ငါရလဒ်က ငါ့ယူဆချက်နဲ့ ကိုက်ညီမလားဆိုတာ ကြည့်ချင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဒီလူက မတိုးသာမဆုတ်သာအခြေအနေကို ချိုးဖျက်ရန် အရေးကြီးသောအချက်တစ်ချက် ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏မှတ်ဉာဏ်များကို ရယူခြင်းဖြင့် သူက လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို ဖော်ထုတ်နိုင်သည်။

ချက်ချင်းပင်…

သူက အခန်းနံပါတ် ၅၀၂ သို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ဦးတည်သွားသည်။

အင်း

အသက်ငါးဆယ်ကျော်အရွယ် အသက်လတ်ပိုင်းလူက ချက်ချင်းနောက်ဆုတ်လိုက်သည်။ အခန်းထဲမှ လင်းလက်နေသော မီးရောင်နှင့်အတူ သူက အမှောင်ထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီးနောက် သစ်သားတံခါးက ဘုန်းခနဲ ပိတ်သွားသည်။

"တံခါးတစ်ချပ်က ငါ့ကိုမတားနိုင်ဘူး"

ယန်ကျန့်က သူပြေးမှာကို မကြောက်ပေ။

ဒီစာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်က လမ်းဆုံးတစ်ခုဖြစ်ပြီး ပြေးစရာနေရာမရှိပေ။

သူက တံခါးသို့ ချဉ်းကပ်သွားပြီး သူ၏လက်ထဲမှ ထင်းခုတ်ဓားက ဆင်းသက်လာကာ သစ်သားတံခါးကို ချက်ချင်းခွဲခြမ်းလိုက်သည်။

သို့သော် အတွင်းတွင် လင်းလက်နေသော မီးရောင်မရှိဘဲ အမှောင်သာရှိသည်။

ယန်ကျန့်က အက်ကွဲကြောင်းမှတစ်ဆင့် အခန်းထဲသို့ ချောင်းကြည့်လိုက်ရာ အတွင်းတွင် မည်သူမျှမမြင်ရပေ။ မှိန်ဖျော့ပြီး စိုစွတ်ကာ ပုပ်သိုးသောအနံ့က ထွက်ပေါ်လာပြီး အလွန်မသက်မသာဖြစ်စေသည်။

သက်ရှိလူတစ်ယောက်အတွက် ဒီလိုနေရာမျိုးတွင် အချိန်အကြာကြီးနေထိုင်ခြင်းက ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုတစ်မျိုးဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒီအခန်း ၅၀၂ မှာလည်း ပြဿနာရှိနေတာလား။