ထူးဆန်းသော ခန်းမဆောင်

ခြောက်နာရီတွင် စာတိုက်မီးများမှိတ်သွား၏။ ဒီစည်းမျဉ်းက စာတိုက်၏ ပဉ္စမထပ်တွင်လည်း အတူတူပင် သက်ရောက်ပုံရ၏။

ယန်ကျန့်နှင့် လီယန်တို့က အခန်းနံပါတ် ၅၀၇ တွင် နေနေကြစဉ် ရုတ်တရက် မှိန်ဖျော့နေသော အခန်းက လင်းထိန်သွားပြီး ဓာတ်အားရင်းမြစ်တစ်ခု ခုမှချိတ်ဆက်လိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အပြင်ဘက်က ယခင်က မှိန်ဖျော့ရုံသာရှိခဲ့သော်လည်း ရုတ်တရက် အမှောင်ထုကျသွား၏။ အခန်းထဲမှ အလင်းရောင်က အပြင်သို့ မထိုးဖောက်နိုင်ပေ။

"အခုခြောက်နာရီရှိပြီ"

လီယန်က ပတ်ဝန်းကျင်မှ အပြောင်းအလဲများကို အာရုံစိုက်ရင်း စောင့်ကြည့်နေ၏။

အခန်းထဲမှ အရာအားလုံးက ပုံမှန်အတိုင်းပင်ဖြစ်၏။ တမင်တကာ ချန်ထားခဲ့သော အလောင်းကို စွန့်ပစ်ပြီးဖြစ်သောကြောင့် ဒီအခန်းထဲတွင် တစ္ဆေများမရှိဘဲ ဘေးကင်းကြောင်း ထပ်ခါတလဲလဲ အတည်ပြုခဲ့ပြီးဖြစ်၏။

ယန်ကျန့်က သူ၏လက်ထဲတွင် အက်ကွဲနေသော လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင်အလင်းအောက်တွင် အနီရောင်လင်းလက်နေကာ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်ကို အနည်းငယ်လှုပ်ရှားလိုက်သည်။

"ငါအခုလှုပ်ရှားသင့်ပြီ အရင်ကပြောခဲ့သလိုပဲ အခန်း ၅၀၇ က ငါတို့ရဲ့ဆုတ်ခွာရာနေရာအဖြစ် ဆောင်ရွက်လိမ့်မယ် ဒါကလုံးဝပြဿနာတစ်ခုခုနဲ့ မကြုံတွေ့ရဘူး ငါ့ကိုယ်ငါကလွဲလို့ ဘာမှဒီထဲကို ယူဆောင်လာလို့မရဘူး မတားဆီးနိုင်တဲ့ တစ္ဆေတစ်ကောင်ပေါ်လာရင် ဒါကိုသုံး"

ဒီစကားများကို ပြောပြီးနောက် သူက အရုပ်အဟောင်းတစ်ရုပ်ကို ချထားလိုက်၏။

ဒီတစ်ကြိမ် ယန်ကျန့်က ပိုမိုကောင်းမွန်စွာ ပြင်ဆင်လာခဲ့ပြီး ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသော အသုံးဝင်သည့် သဘာဝလွန်ပစ္စည်းမှန်သမျှကို ယူဆောင်လာခဲ့သည်။

"ခေါင်းဆောင် မေ့မနေနဲ့ ငါ့မှာဒါလည်းရှိသေးတယ် ဒါကြောင့် ခေါင်းဆောင်က အရုပ်ကို သိမ်းထားသင့်တယ် ဒီအရာက အရမ်းအစွမ်းထက်တယ် ပြီးတော့ အရေးကြီးတဲ့အချိန်တွေမှာ အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တစ္ဆေတွေကို ခံနိုင်ရည်ရှိတယ်"

လီယန်က ဆိုပြီး သူ၏လက်ထဲမှ သွေးစွန်းနေသော တူငယ်လေးတစ်ချောင်းကို လှုပ်ခါပြလိုက်သည်။

ဒီကိရိယာဖြင့် တစ်ကြိမ်ရိုက်မိလျှင် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို တွန်းလှန်နိုင်ပြီး ယာယီငုပ်လျှိုးပြီး ဖိနှိပ်ထားသည့် အခြေအနေသို့ပင် ရောက်ရှိစေနိုင်သည်။ ဒါက အတော်လေး အစွမ်းထက်သော သဘာဝလွန်ပစ္စည်းတစ်ခုဟု သတ်မှတ်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်မှာ အလောင်းကောင်သံချောင်းရှိသောကြောင့် သူက ဒီပစ္စည်းကို မလိုအပ်ပေ။

လီယန်မှာ တစ္ဆေများကို ဖိနှိပ်ရန် အားကောင်းသော နည်းလမ်းများမရှိသောကြောင့် ဒီပစ္စည်းက သူရရှိပြီးနောက် သူ၏စွမ်းရည်များကို ကြီးစွာမြှင့်တင်ပေးခဲ့သည်။

ယန်ကျန့်က ခဏတာစဉ်းစားပြီး ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"အရုပ်ကို အဝေးကနေသုံးလို့ရပေမယ့် သွေးစွန်းနေတဲ့ တူငယ်ကိုတော့ တစ္ဆေကိုထိဖို့ အနီးကပ်သုံးရတယ် ဒါက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ပေးတယ်"

"အရုပ်ကို တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ဆန့်ကျင်ပြီး ခဏတာတစ်ကြိမ်ပဲ သုံးနိုင်ပေမယ့် ဒါက ရှေးဟောင်းအိမ်ကြီးထဲက အဖွားအိုကိုတောင် အချိန်အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ နှောင့်နှေးစေနိုင်လောက်အောင် အားကောင်းတယ် မင်းက အမြဲတမ်းတူကို ခေါင်းပေါ်တည့်တည့်ရိုက်ဖို့ အခွင့်အရေးရမှာမဟုတ်ဘူး ဒါကြောင့် မင်းဒါကိုသိမ်းထားတာ ပိုကောင်းတယ်"

အရုပ်ကို အဝေးကနေသုံးလို့ရတယ် ဒါပေမဲ့ သွေးစွန်းနေတဲ့ တူငယ်ကိုတော့ တစ္ဆေကိုထိဖို့ အနီးကပ်သုံးရတယ် ဒါက တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ပြီးပြည့်စုံအောင် ဖြည့်စွက်ပေး၏။

"ခေါင်းဆောင်က ဒီလိုပြောမှတော့ ငါဝမ်းမြောက်ဝမ်းသာ လက်ခံလိုက်မယ် အခန်း ၅၀၇ နဲ့ပတ်သက်ပြီး ပြဿနာတစ်စုံတစ်ရာ ရှိမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ သေချာပါတယ်"

လီယန်က အာမခံလိုက်သည်။

သူက ဒီအခန်း၏ အရေးပါမှုကို ကောင်းကောင်းသိရှိပြီး ယန်ကျန့်သာ အပြင်ဘက်တွင် ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရခက်ခဲသော အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ခဲ့လျှင် သူဆုတ်ခွာရပေလိမ့်မည်။ ဒီနေရာတွင် ပြဿနာတစ်ခုခုရှိလျှင် ဆုတ်ခွာရာလမ်းပြတ်တောက်သွားသည်နှင့် ယန်ကျန့်က အပြင်ဘက်တွင် သေဆုံးသွားမည်ဟု ဆိုလိုသည်။

ထိုကဲ့သို့သော သတိထားမှုက နားလည်နိုင်ဖွယ်ရှိ၏။

ဆုံးဖြတ်ချက်ချပြီးနောက် ယန်ကျန့်က နောက်ထပ်မဆိုင်းမတွဘဲ အခန်းနံပါတ် ၅၀၇ ၏ တံခါးကို တိုက်ရိုက်ဖွင့်လိုက်သည်။

အတွင်းမှ မှိန်ဖျော့သော အဝါရောင်အလင်းက ယိုစိမ့်ထွက်လာသော်လည်း အပြင်ဘက်အမှောင်က အလင်းအားလုံးကို ပိတ်ဆို့ထားသော နံရီတစ်ခုကဲ့သို့ဖြစ်နေပြီး အလင်းကပျံ့နှံ့ပြီး အပြင်ဘက်အခြေအနေကို မထွန်းလင်းနိုင်ဟု ဆိုလို၏။

သို့သော် ဒါက အရေးမကြီးပေ။

ယန်ကျန့်၏ တစ္ဆေမျက်လုံးက အမှောင်ကို ထိုးဖောက်ကြည့်ရှုနိုင်ပြီး သက်ရောက်ခြင်းခံရမည်ကို မစိုးရိမ်ပေ။

သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးအမြင်အာရုံတွင် အမှောင်က အတားအဆီးမဟုတ်တော့ဘဲ သွေးစွန်းနေသော ရှုထောင့်တစ်ခုက သူ၏ရှေ့တွင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

အရာအားလုံးက အခုရှင်းလင်းနေ၏။

"နေ့ခင်းဘက်ကလိုပဲ သိပ်အပြောင်းအလဲမရှိဘူး ဒါပေမဲ့ အခန်း ၅၀၁ ရှေ့က အလောင်းက ပျောက်နေတယ်"

ယန်ကျန့်က မျက်မှောင်ကြုတ်ရင်း ယခင်အခန်း၏ ဝင်ပေါက်ဆီသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

သူက တစ္ဆေတစ်ကောင်ကို ထိုနေရာတွင် ပစ်ချခဲ့သော်လည်း အခုမီးများငြိမ်းသွားပြီးနောက် ၎င်းက ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ပဉ္စမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်က ကျယ်ဝန်းသော်လည်း အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့သည့် အတားအဆီးများ မရှိပေ။ တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် အရာအားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်နိုင်သောကြောင့် မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသော ပျက်စီးနေသည့် အလောင်းတစ်လောင်းကို မျက်မမြင်မဟုတ်လျှင် မမြင်ဘဲနေရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ အခုတော့ ဖြစ်နိုင်ခြေနှစ်ခုသာ ရှိတော့သည်။

စာတိုက်က တစ္ဆေကို ဖြေရှင်းလိုက်ခြင်း…

သို့မဟုတ် တစ္ဆေက ရွေ့လျားသွားပြီး အခန်းတစ်ခန်းထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခြင်း သို့မဟုတ် တစ်နေရာရာတွင် ပုန်းကွယ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"ငါအခန်း ၅၀၁ ကို စမ်းသပ်ဖို့ ရည်ရွယ်ခဲ့တာ ဒါပေမဲ့ ရလဒ်က အရာမထင်ဘူးထင်တယ်"

ယန်ကျန့်က ဆိုပြီး အခန်းထဲမှ ခြေလှမ်းလှမ်းကာ သူ၏နောက်မှ တံခါးကို ပိတ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းဆောင် သတိထားပါ ငါတံခါးမှာ စောင့်ကြပ်နေတယ်"

လီယန်က အခန်းအတွင်းမှ သတိပေးလိုက်သည်။

ယန်ကျန့်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ညဘက်တွင် အခန်းများ၏ ပြောင်းလဲမှုများကို စတင်စောင့်ကြည့်နေသည်။

သို့သော် သူတံခါးပိတ်ပြီး ညအောက်မှ ပဉ္စမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားသည်နှင့် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

ခန်းမဆောင်၏ နံရံများပေါ်တွင် အသစ်အဟောင်း ဆီဆေးပန်းချီကားများ ဆက်တိုက်ရှိနေပြီး ၎င်းတို့က ယန်ကျန့်ကို သတိပြုမိသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များ ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာ၏။ မျက်လုံးရာပေါင်းများစွာက သူ့ထံသို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း လှည့်လာပြီး ပန်းချီကားများထဲမှ ဇာတ်ကောင်အချို့ကပင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်ကာ လှည့်ကြည့်နေသော မျက်လုံးများက သူ့ကိုသေမင်းတမန်ကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်နေကြ၏။

ယန်ကျန့်၏ ဖခင်၏ ဆီဆေးပန်းချီကားပင်လျှင် သူ့ကိုစိုက်ကြည့်နေသည်။

"ဇာတ်ကောင်ဆီဆေး ပန်းချီကားအားလုံးက ပြဿနာရှိနေတာလား"

ယန်ကျန့်က လှံရှည်ကို သူ၏လက်ကိုင်ကို တင်းကျပ်လိုက်ပြီး လူတစ်ပိုင်းအရွယ် ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ကို စူးစိုက်ကြည့်နေသည်။

၎င်းက အကောက်ကျစ်ဆုံးအကြည့်ကို ထုတ်လွှတ်နေသောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါက မျက်နှာအမူအရာမရှိဘဲ အနည်းငယ်တွေဝေနေသော အသွင်အပြင်ရှိသည့် သက်လတ်ပိုင်းလူ တစ်ယောက်ဖြစ်ပြီး လယ်သမားအိုတစ်ယောက်နှင့်တူကာ အမည်မသိဖြစ်နေသလို ခေတ်နှင့် အဆက်အသွယ်ပြတ်နေသည့် ခံစားချက်ကို ထုတ်လွှတ်နေသည်။ ပန်းချီကားထဲတွင် ဒီလူ၏နောက်တွင် စွန့်ပစ်ထားသော မြေကွက်တစ်ခု ရှုပ်ပွနေသော လယ်ကွင်းတစ်ခုရှိသော်လည်း အဝေးတွင် ကြီးမားသော သင်္ချိုင်းမြေပုံတစ်ခု ရှိနေသည်ကို မသဲမကွဲမြင်နိုင်သည်။

"ပန်းချီကားအားလုံးက လူမဟုတ်သူတွေကို ပုံဖော်ထားတာတော့ မဟုတ်လောက်ဘူး အားလုံးက တစ္ဆေတွေဖြစ်နေမှာလား"

ယန်ကျန့်က တွေးလိုက်ပြီး ပန်းချီကားထဲမှ လူ၏မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အကြည့်ကြောင့် တုန်လှုပ်ခြင်းမရှိပေ။

မည်သည့်ပုံမှန်မဟုတ်မှုမဆို…

သူ၏ထင်းခုတ်ဓားက ၎င်းကိုချက်ချင်း ခုတ်ပိုင်းပစ်ပေလိမ့်မည်။

ဒီစွမ်းအားဖြင့် သူက တစ္ဆေများကို ခုခံနိုင်စွမ်းရှိပြီး တစ္ဆေများကို မသတ်နိုင်သော်လည်း ၎င်းတို့ကိုယာယီထိန်းချုပ်နိုင်ပြီး ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

သို့သော် ယန်ကျန့်ထံသို့ ညွှန်ပြနေသော အကြည့်များက အလွန်များပြားပြီး ဒီပန်းချီကားတစ်ခုတည်းမှ မဟုတ်ဘဲအခြားဇာတ်ကောင်ဆီဆေး ပန်းချီကားများစွာမှလည်း အမျိုးမျိုးသော မျက်လုံးများကို ဖော်ပြနေသည်။ ထိုမျက်လုံးများထဲတွင် အချို့က စေ့စေ့စပ်စပ် စစ်ဆေးနေကြပြီး၊ အချို့က ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲဟန်ရှိကာ အချို့က ထုံထိုင်းနေပြီး အချို့မှာတော့ ကစားလိုဟန် ရှိနေကြ၏။

မျက်လုံးများအားလုံးက ကွဲပြားနေကြ၏။

ပန်းချီကားအားလုံးက တစ္ဆေများဖြစ်သည်ဟု မယုံနိုင်ပေ။

တစ္ဆေများက ဒီလောက်အမျိုးမျိုးကွဲပြားသော အမူအရာများမရှိသောကြောင့်ဖြစ်သည်။ တစ္ဆေအများစုမှာ လစ်ဟာပြီး ထူးဆန်းသည့် အကြည့်များသာရှိသည်။

သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် ဒီပန်းချီကားများက တစ္ဆေပန်းချီကားများနှင့် မတူပေ။ ဆီဆေးပန်းချီကားများထဲမှ လူများက မလွတ်မြောက်နိုင်ဘဲ ပန်းချီကားများထဲမှ ထွက်မလျှောက်နိုင်ပေ။

"ဒီပန်းချီကားတွေထဲက လူတွေက ငါ့ကိုကြည့်နေရုံပဲ လှုပ်ရှားလို့မရဘူးလား ဒါမှမဟုတ် အခြေအနေတွေက ဒီပန်းချီကားတွေထဲက တစ္ဆေတွေကို လှုပ်ရှားခွင့်မပေးတာလား ဒီလိုသာဆိုရင် အရင်ကကြုံတွေ့ခဲ့ရတဲ့ တစ္ဆေပန်းချီကားက လွတ်မြောက်သွားတဲ့ ပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်နိုင်မလား ဒါမှမဟုတ် တစ္ဆေပန်းချီကားက အထူးခြားဆုံးပန်းချီကားလား"

ယန်ကျန့်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများစွာ လင်းလက်သွား၏။

သူ၏တစ်ခုတည်းသော အဆက်အသွယ်မှာ တစ္ဆေပန်းချီကားနှင့်သာဖြစ်သောကြောင့်ဖြစ်သည်။

ဒါကြောင့် ယန်ကျန့်က တစ္ဆေပန်းချီကားက သူ့ကိုသဲလွန်စအချို့ ပေးနိုင်သည်ဟု တွေးလိုက်သည်။

ကျွီ။

သို့သော် ဒီအခိုက်အတန့်တွင် အသံသဲ့သဲ့တစ်ခု ကြားလိုက်ရပြီး ပဉ္စမထပ်ဧည့်ခန်းဆောင်၏ ပင်မတံခါးက အေးစက်သောလေကြောင့် တစ်နည်းနည်းဖြင့် ဖြည်းညင်းစွာ ပွင့်သွားသည်။

အောက်သို့ဆင်းသွားသော လှေကားတစ်စင်း မြင်သာလာ၏။

ဒီလှေကားက နေ့ခင်းဘက်က လှေကားနှင့်မတူဘဲ နေ့ခင်းဘက်တွင် မပြည့်စုံသော်လည်း အခုတော့ လုံးဝပျက်စီးခြင်းမရှိဘဲ စာတိုက်၏ စတုတ္ထထပ် တတိယထပ် ဒုတိယထပ်သို့ ပြန်သွားရန် လမ်းတစ်ခု ပေးအပ်နေပုံရသည်။

"ငါဒါကိုစစ်ဆေးသင့်လား"

ယန်ကျန့်က ဒီအတွေးကို စဉ်းစားနေသည်။

ဒါက ရှာဖွေတွေ့ရှိမှုတစ်ခုဖြစ်ပြီး ဖြစ်နိုင်သည်မှာ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတစ်ခုက ရလဒ်အချို့ကို ရရှိစေနိုင်သည်။

သို့သော် သူက ထို့နောက် အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ ကို ကြည့်လိုက်သည်။

အခန်းတံခါးတွင် အပေါက်တစ်ပေါက်ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ခြောက်နာရီမတိုင်ခင် ထင်းခုတ်ဓားဖြင့် ပြုလုပ်ခဲ့သော အမှတ်အသားတစ်ခုဖြစ်ကာ ပျောက်ကွယ်မသွားသေးပေ။ သူ၏တစ္ဆေမျက်လုံးက ထိုအပေါက်မှတစ်ဆင့် အတွင်းမှအရာအချို့ကို လှမ်းမြင်လိုက်ရသည်။

အခန်း ၅၀၁ ထဲတွင် အလင်းရောင်မရှိပေ။

ယန်ကျန့်၏ နှလုံးသားက တင်းကျပ်သွားသည်။

"ညဘက်အခန်း ၅၀၁ ထဲမှာ အလင်းရောင်မရှိဘူး သေချာနေတာပဲ ဒီအခန်းကို တစ္ဆေတစ်ကောင်က သိမ်းပိုက်ထားပြီး သေစေနိုင်တဲ့နေရာတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်တာလား"

သူက အိမ်နီးချင်းအခန်း ၅၀၂ ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

ဒီအခန်းထဲတွင် ဘာမှမလှုပ်ရှားဘဲ နေ့ခင်းဘက်မေးခွန်းအတွက် အဖြေတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာနေသည်ကို ညွှန်ပြနေသည်။

အခန်းနံပါတ် ၅၀၁ က ပြဿနာရှိနေခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ဒါက ယာယီသတင်းအချက်အလက်သာဖြစ်ပြီး ယန်ကျန့်အတွက်တော့ အခန်းနှစ်ခန်းလုံးကို အလွန်သတိထား၍ ချဉ်းကပ်ခဲ့သည်။ အမှန်တရားကို လုံးဝနားမလည်မချင်း သူက အခန်းနှစ်ခန်းလုံးမှ တစ်ဦးချင်းစီပြောသည့် မည်သည့်အရာကိုမှ မယုံကြည်ပေ။

ယန်ကျန့်က သူ၏အကြည့်ကို ရုပ်သိမ်းပြီး အပြင်းထန်ဆုံးအကြည့်ရှိသော ပန်းချီကားသို့ ပြန်သွားသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေ ဆီဆေးပန်းချီကားမှ မကောင်းဆိုးဝါးဆန်သော အကြည့်ကို မရှောင်ရှားနိုင်ပေ။ ဒါက စိုက်ကြည့်နေပြီး သူစိတ်လျှော့သည့်အခိုက်အတန့်တွင် ကြောက်မက်ဖွယ်အကောင်းဆုံး တိုက်ခိုက်မှုကို လွှတ်တင်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေကာ တစ်စုံတစ်ယောက်ကို စိတ်မအေးဖြစ်စေပြီး သူတို့၏ကာကွယ်မှုကို လျှော့ချမရနိုင်အောင် ပြုလုပ်နေသည်။

"ဒီဘက်ကို ဒီဘက်ကို"

ရုတ်တရက်…ထူးဆန်းသော ဖြစ်ရပ်တစ်ခုက ယန်ကျန့်၏ နားထဲတွင် တိုးတိုးလေးများဖြင့် ပြည့်နေသကဲ့သို့ ထူးဆန်းသော လမ်းညွှန်သည့်အသံတစ်ခုက သူ့ကိုတစ်နေရာရာသို့ လမ်းညွှန်ချင်နေပုံရသည်။

"ဒါက ဆီဆေးပန်းချီကားတွေထဲက တစ်ခုပဲ"

ယန်ကျန့်က သူ့ကိုဆွဲဆောင်နေသော လားရာသို့ ကြည့်လိုက်သည်။

ဒါက လူတစ်ကိုယ်စာအရွယ် ဆီဆေးပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်ပြီး မြင့်မားသောနေရာတွင် ချိတ်ဆွဲထားသော်လည်း ဒါက ရှုခင်းပန်းချီကားတစ်ချပ်ဖြစ်ပြီး အတွင်းတွင် ဇာတ်ကောင်များမရှိပေ။

သို့သော် ထိုပန်းချီကားမှ မှိန်ဖျော့သော တိုးတိုးသံက ထွက်ပေါ်နေသည်။