အရှက်မရှိ

သူမသည် သူမ၏အစ်ကို ပြောင်းလဲသွားသည်ဟု ခံစားရသည်။ သူသည် ပို၍ယုံကြည်မှုရှိလာပြီး ပို၍တောက်ပလာကာ ပို၍အရပ်မြင့်လာသည်။ မပြောင်းလဲသွားသည်မှာ သူမ၏အစ်ကိုသည် သူမကို အလွန်ချစ်နေဆဲဖြစ်သည်ဟူသောအချက်ပင်။

"အင်း"

ချင်းမင်သည် ချင်းချင်း၏ခေါင်းကို ပုတ်ကာ ပြောဆိုလိုက်၏။

"ချင်းချင်း မငိုနဲ့တော့နော်...အစ်ကိုက မကောင်းတဲ့လူတွေကို ဆုံးမပေးမယ်"

သူ မှတ်မိသည်မှာ ယနေ့တွင် ကျောက်ခို့သည် လက်ထပ်ရန်လာရောက်ကမ်းလှမ်းပြီး သူတို့မိသားစုနှင့် ပဋိပက္ခဖြစ်ခဲ့သည်။

မနက်ဖြန်ညတွင် ကျောက်မိသားစုသည် သူတို့မိသားစုကို ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်ပြီး လူတစ်ရာကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်။

သူ၏မိဘများက အသက်စွန့်ကာကွယ်ပေးခဲ့သောကြောင့် သူတစ်ယောက်တည်းသာ လွတ်မြောက်ခဲ့ပြီး မိသားစုဝင်အားလုံး သေဆုံးခဲ့လေ၏။

သူ၏မိဘများသည် သူ၏မျက်စိရှေ့တွင်ပင် သေဆုံးသွားခဲ့သောကြောင့် ထိုမြင်ကွင်းကို သူ အလွန်ရှင်းလင်းစွာ မှတ်မိနေပြီး ဤသည်မှာ သူ၏အိပ်မက်ဆိုးတစ်ခုအဖြစ် အမြဲရှိနေခဲ့သည်။

မရေမတွက်နိုင်သော အခက်အခဲများကို ကျော်ဖြတ်ပြီးနောက် ချင်းမင်၏အစွမ်းသည် သိုင်းအကြီးအကဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိခဲ့သည်။ သူ ပြန်လည်စုံစမ်းပြီးနောက် ကျောက်မိသားစုက ချင်းမိသားစုကို မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်မှာ သူ၏ညီမ ချင်းချင်းကြောင့်မဟုတ်ကြောင်း သိရှိခဲ့ရသည်။ ကျောက်မိသားစုသည် ထိုသို့ပြုလုပ်ရန် တစ်စုံတစ်ယောက်၏အမိန့်ပေးခြင်းကို ခံခဲ့ရခြင်းပင်။

ထို့ပြင် ချင်းမိသားစု ပျက်စီးပြီးနောက် နောက်တစ်ညတွင် ကျောက်မိသားစုသည်လည်း မျိုးဖြုတ်သတ်ဖြတ်ခံခဲ့ရပြီး မိသားစုဝင်အားလုံး အသတ်ခံခဲ့ရကာ ခြေရာလက်ရာပင်မကျန်ခဲ့ပေ။ ကျောက်မိသားစုက ချင်းမိသားစုကို ဖျက်ဆီးရသည့်အကြောင်းရင်းနှင့် နောက်ကွယ်မှ သဲလွန်စများလည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဤဘဝတွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ ကြေကွဲဖွယ်ရာအဖြစ်ဆိုးကို ဖြစ်ခွင့်ပေးမည်မဟုတ်ပေ။

ယခင်ဘဝတွင် လူသတ်သမားကို အပြစ်ပေးခြင်းမရှိဘဲ လွှတ်ထားခဲ့ရသော်လည်း ဤဘဝတွင် ချင်းမင်သည် သူ၏ရန်သူများကို သတ်ဖြတ်ပေမည်။

ထို့ပြင် သူသည် ထိုလူများကို အပိုင်းပိုင်းအစစ ဆုတ်ဖြဲပစ်ပေမည်။

ဤသို့တွေးမိချိန်၌ ချင်းမင်သည် ရုတ်တရက်လှည့်ကာ သူ၏ရှေ့မှ ကျောက်မိသားစုဝင်များကို ပြင်းထန်စွာကြည့်လိုက်ပြီး ခက်ထန်စွာ ပြောဆိုလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ငါ့ညီမကို အနိုင်ကျင့်တာလား"

ချင်းမင်၏အသံမှာ ကျယ်လောင်ခြင်းမရှိသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အင်အားတစ်ခုပါဝင်နေပုံရပြီး ကျောက်ခို့သည် အလိုအလျောက် ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်း နောက်ဆုတ်သွားသည်။

ခြေလှမ်းနှစ်လှမ်းနောက်ဆုတ်ပြီးနောက် ကျောက်ခို့ ရုတ်တရက် ရှက်ရွံ့သွားသည်။ သူသည် ယနေ့ ဘာဖြစ်နေသည်ကို မသိရဘဲ ချင်းမင်ကို အဘယ်ကြောင့် ကြောက်နေရသနည်းဟု တွေးကာ ရှေ့သို့ ခြေသုံးလှမ်းပြန်တိုးလိုက်သည်။

"ဟုတ်... ဟုတ်တယ် ငါပဲ"

ချင်းမင်ကို မနေ့က သူကိုယ်တိုင် သတိလစ်အောင် ထိုးကြိတ်ခဲ့ပြီး အင်အားမကြီးမှန်း သိသောကြောင့် ကျောက်ခို့သည် ရုတ်တရက် အားတက်လာပေ၏။

"ငါပဲ... မင်း ဘာလုပ်ချင်လဲ"

"ဖြောင်း"

စကားသံဆုံးသည်နှင့် ချင်းမင်သည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျောက်ခို့၏ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ ကျောက်ခို့၏မျက်နှာပေါ်တွင် ရှင်းလင်းသော လက်ငါးချောင်းရာ ထင်ကျန်သွားပေ၏။

"မင်း... မင်း ငါ့ကို ရိုက်ရဲတယ်"

ကျောက်ခို့က ချင်းမင်ကို မယုံနိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"ဖြောင်း ဖြောင်း..."

ချင်းမင်သည် သူ၏လက်ကိုမြှောက်ကာ ထပ်မံရိုက်လိုက်သည်။

"မင်းက အရှက်မရှိလို့ပဲ"

ဖြောင်း...

"မင်းကို အရှက်မရှိလို့ ရိုက်တာ..."

ဖြောင်း...

ကျောက်ခို့က အရှက်မရှိသောကြောင့် ချင်းမင်သည် သူ၏မျက်နှာကိုသာ အထူးရွေးချယ်၍ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

ကျောက်ခို့သည် ရိုက်နှက်ခံရပြီးနောက် ကြောင်ငေးသွားသည်။ သူသည် စစ်သည်တော်နယ်ပယ် စတုတ္ထအဆင့်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ချင်းမင်၏အစွမ်းမှာ စစ်သည်တော်နယ်ပယ် ပထမအဆင့်သာရှိသည်။ သူသည် အဘယ်ကြောင့် ချင်းမင်၏လက်မှ ရှောင်တိမ်းနိုင်ခြင်းမရှိသနည်း။

ထိုအချိန်တွင် ကျောက်ခို့၏ ကိုယ်ရံတော်များလည်း သတိဝင်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်ကြသည်။

"သခင်လေးကို လွှတ်လိုက်စမ်း"

အားကောင်းမောင်းသန် ယောကျ်ားကြီးတစ်ဦးချင်းစီသည် သူတို့၏လက်ထဲတွင် စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအားများကို စုစည်းကာ ချင်းမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာကြသည်။ သူတို့၏ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်မှ စိတ်ဝိညာဥ်စွမ်းအလှိုင်းများကို ကြည့်လျှင် သူတို့၏ကျင့်ကြံဆင့်များ မနိမ့်ကျကြောင်း ထင်ရှားသည်။ အဆိုးဆုံးမှာ စစ်သည်တော်နယ်ပယ် ပဉ္စမအဆင့်၌ဖြစ်ပြီး ခေါင်းဆောင်မှာ သတ္တမအဆင့်တွင်ရှိသည်။

ရှေ့ဆုံးမှ ပြေးဝင်လာသောသူမှာ စစ်သည်တော်နယ်ပယ် သတ္တမအဆင့်တွင်ရှိသော ခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး သူ၏လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ချင်းမင်ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်။

ထိုခေါင်းဆောင်သည် ပြေးလာသည်မှာ မြန်ဆန်သော်လည်း နောက်ပြန်လွင့်သွားသည်မှာ ပို၍မြန်ဆန်သည်။ လျှပ်တစ်ပြက်အတွင်း သူသည် ချင်းမင်၏ ကန်ချက်ဖြင့် လွင့်ထွက်သွားပြီး "ဘုတ်" ဟူသောအသံနှင့်အတူ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကာ အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ မထနိုင်ဖြစ်နေသည်။

နောက်မှလိုက်လာသော လူများသည်လည်း ထိုခေါင်းဆောင်ကဲ့သို့ပင် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး လွင့်ထွက်သွားသည်။ နောက်ဆုံးကြွင်းကျန်သော လူအနည်းငယ်သည် ရှေ့ဆက်တိုးရန် မဝံ့တော့ဘဲ နေရာတွင် တွေဝေတုံ့ဆိုင်းစွာ ရပ်နေကြသည်။

"တကယ်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းလိုက်တာ" ချင်းချင်းသည် သူမ၏မျက်လုံးများကို ကျယ်ကျယ်ဖွင့်ကာ မျက်နှာတွင် အမူအရာမပြောင်းဘဲ ကျောက်ခို့ကို ပါးရိုက်နေဆဲဖြစ်သော ချင်းမင်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများ တောက်ပလာသည်။

"သတ်လိုက်...သူတို့ကို သတ်ပစ်လိုက်.."

ချင်းမိသားစုဝင်များလည်း အော်ဟစ်ကြသည်။ သူတို့သည် ဤလူစုကို မနှစ်မြို့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ကျောက်မိသားစု၏ ဩဇာအာဏာကြောင့် ဘာမှမလုပ်ဝံ့ခဲ့ကြပေ။ ယခု ချင်းမင်က ဦးဆောင်နေသောကြောင့် သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်မှာ သဘာဝကျပေ၏။

"ကောင်လေး ရပ်လိုက်စမ်း"

အဖြူရောင်ဝတ်စုံဝတ်အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် အဝေးမှ ရုတ်တရက်ပေါ်လာပြီး အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သည်။