ငါပဲ အင်အားအကြီးဆုံး
Vol. 55 Ch. 812
ယီထျန်းယွမ်၏ စကားတစ်ခွန်းက သူတို့အားလုံးကို မှင်တက်မိစေခဲ့သည်။ အဓိကကတော့ ဤစကားမှာ လုံးဝမမှားပေ။ ယီထျန်းယွမ်က ပဉ္စမအဆင့်ခေါင်းဆောင်ဖြစ်လာပါက များများကူညီလေ များများအကျိုးရှိလေ ဖြစ်မည်မဟုတ်ပါလား။
ပြဿနာမှာ သူတို့တကယ်ဤသို့ တွေးနေခဲ့ကြသည်လား။ အကယ်၍ တကယ်ဤသို့ တွေးနေခဲ့ကြလျှင် သူတို့သည် လုံးဝပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ဆက်ဆံရေးတည်ဆောက်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့ကြလျှင် ဤရွေးချယ်မှုမှာ အကောင်းဆုံးဖြစ်မည်ဖြစ်သည်။
ယခုအခါမှာတော့ ယီထျန်းယွမ်ကို သတ်ဖြတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားခြင်းဖြစ်ပြီး စိန်ခေါ်မှုအောင်မြင်ရန် လုံးဝခွင့်မပြုနိုင်ပေ။ အဓိကကတော့ ယီထျန်းယွမ်၏ စကားများမှာ အချက်အလက် မှန်ကန်သော်လည်း သူတို့အနေဖြင့် လက်ခံနိုင်စရာအကြောင်း မရှိပေ။
“ကျွန်တော်… ကျွန်တော်…”
သူတို့အားလုံး ငိုချင်ပြီး မျက်ရည်မထွက်နိုင်ကြတော့ပေ။ အထူးသဖြင့် အားယွီဖုန်းကမူ သွေးထွက်ချင်လောက်ပင်။ သို့သော် ထိန်းချုပ်ခံထားရသောကြောင့် ပြောချင်သော်လည်း မပြောနိုင်ပေ။ ယီထျန်းယွမ်က ရှေ့ကြောင်းနောက်ကြောင်း အားလုံးကို သိရှိထားပြီးဖြစ်သဖြင့် သူတို့နှင့်အတူ လိုက်သွားနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
အားယွီဖုန်းသည် စိတ်ထဲတွင် အော်ဟစ်ချင်နေသည်။
“သူက အရာအားလုံးကို သိပြီးသားပဲ… မင်းတို့ ဘာတွေ လိမ်ညာနေတာလဲ…”
သို့သော် အသံက ပြင်ပသို့ ထွက်မလာနိုင်ခဲ့ပေ။
“ဘာပြဿနာမှ မရှိရင် မင်းတို့ ပြန်သွားကြစမ်း… စိန်ခေါ်မှုပြီးရင် ငါ မင်းတို့ အဲဒီ ထူးခြားကျင့်စဉ်နေရာကို လိုက်ခဲ့မယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က လက်ဝှေ့ယမ်းပြီး ထွက်သွားရန် အချက်ပြသည်။
သူတို့အားလုံး သွေးထွက်ချင်လောက်ပင်။ ယီထျန်းယွမ်ကို ဖမ်းဆီးခေါ်ဆောင်နိုင်သည်သာ ဆိုလျှင် အချိန်အကြာကြီး ကြံကြာနေမည်မဟုတ်ဘဲ ချက်ချင်း လုပ်လိမ့်မည်ဖြစ်သည်။ ပြဿနာမှာ သူတို့အနေဖြင့် ဤသို့လုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ယီထျန်းယွမ်ကို အနိုင်ယူနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဒါ... ဒါက ခင်ဗျားရဲ့ အချိန်ကို ဘာမှ မထိခိုက်စေပါဘူး… ခဏလေးပဲ သွားရုံပါ… တကယ်ပါ…”
သူတို့သည် ဒူးထောက်ချင်လောက်အောင်ပင်။ မသွားပါက ယူဟွာနိုင်ငံသည် ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်သည်။
ဤအချိန်တွင် စုချန်းမင်က လျှောက်လာပြီး ဒေါသထွက်စွာ ကြည့်လျက် ပြောသည်။
“မင်းတို့ကို အလုပ်တစ်ခုလုပ်ခိုင်းရင်တောင် မလုပ်နိုင်ဘူး… အလကားကောင်တွေပဲ… မင်းတို့ ထွက်သွားကြစမ်း…”
သူတို့ လန့်သွားပြီး ချက်ချင်း ကျေးဇူးတင်စကား ပြောသည်။
“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စုသခင်ကြီး… ကျေးဇူးတင်ပါတယ် စုသခင်ကြီး…”
ပြောပြီးချင်း လှည့်ထွက်သွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း ဘေးမှ အေးစက်သော အသံက ထွက်လာသည်။
“ငါ မင်းတို့ကို ထွက်ခွင့်ပေးပြီလား…”
စကားမဆုံးမီ အကာအကွယ်အလွှာ တစ်ခုက လေးနက်စွာ လာအုပ်ချပြီး ချက်ချင်း သူတို့ကို ဖုံးအုပ်လိုက်သည်။
“စတုတ္ထ… အဆင့်ခေါင်းဆောင်… ခင်ဗျား… ဒါ ဘယ်လိုအဓိပ္ပါယ်လဲ…”
သူတို့က ပတ်ဝန်းကျင်တွင် အုပ်ချလာသော အကာအကွယ်အလွှာကို ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းမှာ သူတို့သည် တရားစီရင်ခြင်းခံရတော့မည့် အဓိပ္ပာယ်ဖြစ်သည်။
“လူယုံ သားရဲတွေပဲ… ငါ မသိဘူးလို့ ထင်နေကြတာလား… အမှိုက်အတွက် အလုပ်လုပ်ရင် မိမိလုပ်ရပ်အတွက် အကျိုးဆက်ကို ပေးဆပ်ရမယ်…”
ယီထျန်းယွမ်က အေးစက်သော မျက်လုံးဖြင့် ကြည့်လျက် သူတို့ မတုံ့ပြန်နိုင်မီ ခြေထောက်တစ်ချက် ကန်လိုက်သည်။
“ဘုန်း…”
အသံနှင့်အတူ လူနှစ်ယောက်က ခန္ဓာကိုယ်ထက်ပိုင်းကျိုးသွားပြီး ချက်ချင်း သေဆုံးသည်။ ပြင်ပအသွင်အပြင်မှာ ဘာမှပြောင်းလဲမှု မရှိသော်လည်း အတွင်းအင်အားများကို ဖျက်ဆီးပစ်ခဲ့ပြီး အိပ်စက်မှုမှ ပြန်မနိုးနိုင်တော့ပေ။
သူတို့၏ အမှတ်အသားများက လျင်မြန်စွာ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ လက်မောင်းပေါ်တွင် အနည်းငယ်သော အမှတ်များ ထင်ရှားလာသည်။ သစ္စာဖောက်သူများကို သူ ဘယ်သောအခါမျှ လွှတ်မပေးပေ။ အထူးသဖြင့် မိမိကို လက်စားချေရန် ရည်ရွယ်ထားသူများကို သက်သာစွာ မလွှတ်နိုင်ပေ။
“မင်း ငါတို့ကို အမှိုက်လို့ ဟစ်အော်ရဲတယ်ပေါ့…” စုချန်းမင်က ဒေါသထွက်စွာ ပြောသည်။ “ငါ မင်းနဲ့ မတိုက်ရဲဘူးလို့ မထင်နဲ့… မင်းလို အမှိုက်လူသားမျိုးကများ...”
“ဟုတ်လား… ငါက အမှိုက်ဆိုရင် မင်းတို့က အမှိုက်ထက်တောင် ပိုဆိုးတော့မယ်… ဒါဆိုရင် ပါးစပ်နဲ့ပဲ မပြောဘဲ ငါနဲ့ တိုက်ပွဲလေး လုပ်ကြည့်စမ်း… ဘယ်သူက တကယ့်အမှိုက်လဲ ကြည့်ရအောင်…”
ယီထျန်းယွမ်က မီးလောင်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စုချန်းမင်ကို စိုက်ကြည့်သည်။
“ငါ…”
စုချန်းမင်က စကားပိတ်မိသွားပြီး ချွေးစီးချွေးပေါက်များ ကျလာသည်။ သူက ယီထျန်းယွမ်ကို တကယ်စိန်ခေါ်ရဲမည်မဟုတ်ပေ။ ထိုအခါ ဘယ်လို သေဆုံးမည်ကို မသိနိုင်ပေ။
“ဒီက မိတ်ဆွေ… သူက နည်းနည်း စိတ်လောတတ်လို့ပါ... စကားကောင်းကောင်း ပြောကြတာပေါ့…”
ဤအချိန်တွင် ဘေးမှ အရပ်ရှည်ကျယ်ပြီး သန်မာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး လျှောက်လာသည်။ ထိုသူမှာ အခြားမဟုတ်ဘဲ ကန်ယူဟမ်ဖြစ်သည်။ ဤလှည့်ကွက်ကို ဒီဇိုင်းဆွဲသူဖြစ်သော်လည်း လှည့်ကွက်မှာ သိပ်ကို ရိုးရှင်းလွန်းသဖြင့် ယီထျန်းယွမ်က လွယ်ကူစွာ သိရှိခဲ့သည်။
အခြားလောဘကြီးမားသူဆိုလျှင် လှည့်ကွက်ထဲ ကျရနိုင်မည်ဖြစ်သော်လည်း ဤလှည့်ကွက်များက ယီထျန်းယွမ်ကို ဆွဲဆောင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
“ဆဋ္ဌမအဆင့်ခေါင်းဆောင်လား…” ယီထျန်းယွမ်က ကန်ယူဟမ်ကို အပေါ်အောက် ကြည့်ရှုပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ဘယ်လိုလဲ… သူ့ကို ကာကွယ်ပြီး ငါ့ကို တရားစီရင်မှာလား… လာကြည့်စမ်း… ငါ ကြိုဆိုပါတယ်…”
အဆင့်နိမ့်သော အဆင့်ခေါင်းဆောင်က အဆင့်မြင့်သော အဆင့်ခေါင်းဆောင်ကို တရားစီရင်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ယီထျန်းယွမ်က ဓားတစ်ချက်ဖြင့် ချက်ချင်း ချခဲ့မည်ဖြစ်ပြီး ဤလို စည်းကမ်းများစွာ မလိုအပ်ပေ။
“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ…” ကန်ယူဟမ်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။ “ကျွန်တော်တို့ အရင်က နည်းနည်း နားလည်မှုမှားနေတာ ရှိတယ်… ကျွန်တော်က ကစားနည်းတစ်ခုကို ပြောဖို့ လာတာ… ခင်ဗျားအတွက်ရော ကျွန်တော်တို့အတွက်ရော အကျိုးရှိတယ်…”
“ဟုတ်လား… ပြောကြည့်စမ်း…” ယီထျန်းယွမ်က မျက်မှောင်ကုတ်ပြီး ပြောသည်။
“နေရာတစ်ခုရွေးပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း ဆွေးနွေးကြမလား… ကျွန်တော်တို့ ပြောမယ့်ကိစ္စက အရေးကြီးတယ်… ထိုင်ပြီး ကောင်းကောင်း ဆွေးနွေးရမယ်… ကျွန်တော်တို့အပေါ် ခင်ဗျားမှာ နည်းနည်း အထင်မှားရှိနေတာ သိတယ်… ဒါပေမဲ့ ကောင်းကောင်း မဆွေးနွေးနိုင်ဘူးလား…”
ကန်ယူဟမ်က မေးသည်။
“ဘယ်လောက် အရေးကြီးလို့လဲ… ဒီမှာ ပြောလို့ မရဘူးလား…”
ယီထျန်းယွမ်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောသည်။
“ဒီမှာ သိပ်မကောင်းဘူး… ခင်ဗျား ကျွန်တော်တို့နှစ်ယောက်က လှည့်ဖြားမှာ ကြောက်နေတာလား…”
ကန်ယူဟမ်က ပြုံးလျက် ကြည့်သည်။
“ငါ မင်းတို့ လှည့်ဖြားမှကို ကြောက်နေရမှာလား… ဒီမှာ ဆွေးနွေးဖို့ မကောင်းဘူးဆိုရင်… ငါ့ကို ခေါ်သွားစမ်း…”
ယီထျန်းယွမ်က ပြောသည်။
“ကောင်းပြီ… ဒီဘက်ကို ဖိတ်ကြားပါတယ်…”
ကန်ယူဟမ်က အလွန်ယဉ်ကျွမ်းစွာ လက်ညိုးညွှန်ပြသည်။
ယီထျန်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြီး ရှေ့သို့ လိုက်သွားသည်။ ယီထျန်းယွမ်က သူတို့နှစ်ယောက်ကို ကျောပြင်လှည့်နေချိန်တွင် သူတို့၏ မျက်လုံးများတွင် ယုံမင်သော အလင်းတန်း ဖြတ်ပျံသွားပြီး အောင်မြင်မှု၏ ပြုံးရွှင်မှု ပိုမိုထင်ရှားလာသည်။
“ဒီကောင်လေး ဒီလောက် လွယ်ကူစွာ လက်ခံတာ သိပ်ကို ရိုးရှင်းလွန်းတာမလား…”
စုချန်းမင်က ဝမ်းသာနေသည်။
“ဒီကောင်လေး အမြဲ မာနကြီးကြီးနဲ့ ရှိနေတာ… ငယ်ရွယ်စဉ်မှာ ဒီလို ကျင့်စဉ်အဆင့်ရောက်နိုင်တာ မာနကြီးကြီးပဲ ရှိနိုင်မှာပေါ့… ကျွန်တော်တို့ လှည့်ကွက်ကို သိခဲ့ရင်ရော ဘာဖြစ်မလဲ… အဲဒီအခါ ရိုးရှင်းတော့မှာ မဟုတ်တော့ဘူး…”
ကန်ယူဟမ်တို့က အသံမထွက်ဘဲ ပြောလျက် ဆက်သွားသည်။
ယီထျန်းယွမ်က သူတို့ ပြောနေသည်ကို မကြားနိုင်ဘဲ အတူလိုက်ရင်း အဆင့်ခေါင်းဆောင်နန်းတော်ထဲသို့ ရောက်သည်။ နန်းတော်ထဲ ခြေချချချင်း နှင်းမှုန်များကဲ့သို့ အကာအကွယ်အလွှာ ထူထပ်စွာ အုပ်ချလာပြီး အလွှာ အကြိမ်များစွာ ဆက်တိုက်အုပ်ချသည်။
ဤအချိန်တွင် ယီထျန်းယွမ်က အကာအကွယ်အလွှာ ငါးခုဖြင့် ဖုံးအုပ်ခံရသည်ကို တွေ့ရသည်။ ၎င်းမှာ လူငါးယောက်မှ တရားစီရင်ခြင်းကို ခံရမည့် အဓိပ္ပါယ် ဖြစ်သည်။ တရားစီရင်မှုတွင် လူအရေအတွက် အထူးသတ်မှတ်ချက် မရှိပေ။ အဆင့်မြင့်ဖြစ်လျှင် တရားစီရင်မှုလုပ်နိုင်သည်။
တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သလို အုပ်စုဖြင့် တိုက်ခိုက်ခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။
မျက်လုံးချင်းဆုံလျှင် လူငါးယောက်က ယီထျန်းယွမ်၏ ထွက်ပြေးနေရာကို လုံခြုံစွာ ပိတ်ဆို့လိုက်ပြီး နောက်ကျောတစ်ပြင်တွင် လက် လေးဖက်စီ ပေါ်လာကာ စုစုပေါင်း လက်ခြေ ခြောက်ဖက်စီ ရှိလာသည်။ ခြောက်ချောင်းသောလက်နှင့် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သားများမှာ စွမ်းအားကို အမြင့်ဆုံး ဖောက်ထွက်စေပြီး ၎င်းတို့၏ သတိထားမှု အတိုင်းအတာကို တွေ့ရှိနိုင်သည်။
“အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်တာလား…”
ယီထျန်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို ကြည့်လျက် အသေးစိတ်အချက်အလက်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။
ကန်ယူဟမ်နှင့် စုချန်းမင်အပြင် ကျန်သူသုံးယောက်လည်း သူတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ အံ့သြစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် သူတော်စဉ်နယ်ပယ် ခြောက်သို့ ခုနစ်အဆင့်ထိ ရှိသည်။ ဤလက်များမှာ အမှန်တကယ် အံ့သြစရာဖြစ်သည်။
သာမန်လှည့်ကွက်များက ယီထျန်းယွမ်ကို မထိရောက်သောကြောင့် အတင်အကြပ် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
“ကောင်လေး… မင်း ဒီလောက် ရူးရူးမိုက်မိုက် လုပ်နေတာ မထင်ဘူး… ဒီလို အလွယ်တကူ ထောက်ချောက်ထဲဝင်လာတာ ကန်အစ်ကိုကြီး ပြောသလို မင်းက မာနကြီးပြီး ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အင်အားအကြီးဆုံးလို့ ထင်နေတယ်… ဘယ်လို လှည့်ကွက်မှ မကြောက်ဘူး… အခု တကယ်ယုံလိုက်ပြီ… လူမိုက်တွေ တွေ့ဖူးပေမယ့် ဒီလောက် မိုက်မဲသူကိုတော့ မတွေ့ဖူးသေးဘူး…”
စုချန်းမင်က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း အေးစက်စွာပြောသည်။
“ဒီတစ်ကြိမ် မင်း မသေရင် မဖြစ်ဘူး… ဒီနေရာက ငါတို့ နယ်မြေပဲ…”
“ဘုန်း…”
သူတို့ငါးယောက်၏ လက်ပေါ်ရှိ မီးတောက်အမှတ်များက ဖောက်ထွက်လာပြီး ကျန်သူသုံးယောက်မှ ထောက်ပံ့လာသော မီးတောက်အမှတ် ခုနစ်လုံး ရှိသည်။ ထိုသူများမှာ အဆင့်ခေါင်းဆောင်မဟုတ်ဘဲ အုပ်ထိန်းသူအဆင့်ဖြစ်သည်။
ရှေးဟောင်းမင်နတ်မျှော်စင်တွင် အုပ်ထိန်းသူ များစွာ ရှိနိုင်သောကြောင့် တရားစီရင်ချက်ချနိုင်စွမ်း ရှိသည်။
“မင်းတို့ ပြောသလို ဟုတ်တယ်… ငါ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အင်အားအကြီးဆုံးလို့ ထင်နေတယ်… ပြဿနာရှိလား…”
ယီထျန်းယွမ်က ပတ်ဝန်းကျင်ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လျက် ပြောသည်။ ဤသို့သော ရိုးရှင်းပြီး ပြင်းထန်သော နည်းလမ်းကို သူ အလွန်နှစ်သက်သည်။
တစ်ဦးတည်း တိုက်ခိုက်မရပါက တစ်ဖက်က အုပ်စုလိုက် တိုက်ခိုက်ရန် ခွင့်ပြုနိုင်သည်။ လာမည့်အရေအတွက်သည် သူသတ်ရမည့်အရေအတွက်ပင်။ ဤသို့ဆိုလျှင် သူ၏ အတွေ့အကြုံကတ်များ ဖြုန်းတီးစရာ မလိုတော့ပေ။
သူတော်စဉ်နယ်ပယ် အဆင့်မြင့် ကျင့်ကြံသူ ငါးယောက်ကို စဉ်းစားမိရုံဖြင့်ပင် စိတ်လှုပ်ရှားလှသည်။