ငါလည်း မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံမယ်။

ယီထျန်းယွမ်သည် ဖန်ဟုန်ဒါးက မီးလျှံအင်း ရှစ်ပွင့်ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ဖြည့်စွမ်းလိုက်သည်ကို ကြည့်ရင်း ၎င်းသည် အကြီးအကဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ထင်ရှားသည်မှာ ၎င်းသည် တမူထူးခြားစွာ လှုပ်ရှားလိုသူဖြစ်သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဖမ်းဆီးခံလိုက်ရသည်။

အဆင့်ပိုင်ရှင်ဖြစ်လာလိုသူတစ်ဦးအနေဖြင့် တမူထူးခြားစွာ လှုပ်ရှားနိုင်မည်လား။ ဖမ်းဆီးခံရခြင်းသည် သေချာသည်သာဖြစ်သည်။

"ဒီလိုဆိုရင် ငါတို့နှစ်ယောက်ဟာ အကြီးအကဲနှစ်ဦးနဲ့ ညီမျှသွားပြီမဟုတ်လား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ဒီနေရာထဲကို ပို့လိုက်လို့ ရမလား..."

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး ဝမ်းမြောက်စွာ ပြောသည်။

"ငါ ဒါကို လုံးဝမေ့သွားတာပဲ... ဒါကတော့ ပြဿနာမရှိဘူး... အကြီးအကဲနှစ်ဦးရှိရင် သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ကို ဒီနေရာထဲကို အတင်းအဓမ္မ ပို့လို့ရတယ်... သူတို့ကို သတ်ဖြတ်လို့မရရင်တောင် အနည်းဆုံး တစ်ယောက်ကို ဒီမှာ ပိတ်မိအောင် လုပ်နိုင်တယ်... ပြန်လည်ပြည့်စုံလာရင်တောင် ငါတို့ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ မလုပ်နိုင်တော့ဘူး..."

"အရမ်းကောင်းတယ်... သူတို့ကိုလည်း ဒီနေရာရဲ့ ခံစားချက်ကို ပြန်ခံစားကြည့်စေရမယ်... ဒီနေရာကို ပြန်ရောက်လာပြီး ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သွားအောင်လို့ပေါ့..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ပြုံးလိုက်သည်။

"ပြဿနာက အခုဘယ်လိုထွက်မလဲ..."

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် အနည်းငယ် ရှက်ရွံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဘယ်လိုစဉ်းစားစဉ်းစား ယီထျန်းယွမ်က မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်ကို မသိခဲ့ပေ။

"ရိုးရှင်းပါတယ်..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်း၏ ပခုံးကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ဖန်ဟုန်ဒါးမှာ တုံ့ပြန်ရန်အချိန်မရလိုက်ခင် ၎င်းတို့သည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

တချိန်တည်းမှာပင် ရှစ်ဆင့်မြောက်အဆင့်တွင် စိုဂယ်နတ်ဆိုးနှင့် ၎င်း၏အဖွဲ့သည် သွေးရေကန်ထဲတွင် စိမ်နေကြပြီး မကြာသေးမီက ပို့လာသော အသားတုံးများကို မြည်းစမ်းနေကြသည်။ ဤအသားတုံးများသည် ပြုပြင်ပြီးသား အသားများဖြစ်ပြီး သတ္တမအဆင့်ကဲ့သို့ မဆင်မခြင်မဟုတ်ပေ ပြုပြင်ပြီးသာမက အရသာဖြည့်သွင်းထားသေးသည်။ အလွန်တင့်တယ်သော အစားအစာကို မြည်းစမ်းနေသည့်အလား ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့၏ အမြင်တွင် ကျင့်စဉ်သမားများသည် အစာအဖြစ်သာ ရှိသည်။ ဤအချက်သည် ကျင့်စဉ်သမားများက နတ်ဆိုးသားရဲများကို အစာအဖြစ် မြင်သည့်အလားပင်။ ၎င်းတို့သည် ဗိုက်ပြည့်စေရုံသာမက စွမ်းအားကိုပါ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သော အစာများသာ ဖြစ်သည်။

အားနည်းသူသည် အစာအဖြစ် စားသုံးခံရသည်ဆိုသည့် သဘောတရားသည် ဤနေရာတွင် အပြည့်အဝ ထင်ရှားသည်။ အားနည်းသော ကမ္ဘာတစ်ခုသည် နောက်ဆုံးတွင် အုပ်ချုပ်ခံရမည့်နေ့တစ်နေ့ ရောက်လာမည်သာ။

"အဲ့ဒီကောင်လေးကို ကောင်းကင်မိုးကြိုးနဲ့ ထိမှန်ပြီး သေသွားပြီလားမသိဘူး..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် အသားတစ်မျှင်စားလိုက်ပြီး လက်ကိုင်ပုဝါဖြင့် ပါးစပ်ကို သုတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် အလွန်ယဉ်ကျေးသော အမူအကျင့်ကို ဂရုစိုက်ပုံရသည်။

"မသေရင်တောင် မသေရုံတမယ်ဘဲ ကျန်လိမ့်မယ်ပေါ့... မိုးကောင်းကင်ဝါးမျိုရတနာကတော့ နစ်နာသွားပြီ... ဒီလောက်ကောင်းတဲ့ ရတနာတစ်ခုကို ကောင်းကင်မိုးကြိုးနယ်မြေထဲမှာ ထားခဲ့ရတော့မယ်..."

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် သက်ပြင်းချရင်း ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"မူလက သုံးဘုံလောကကို သိမ်းပိုက်ဖို့ လာခဲ့တာ... အခုတော့ ဒီနေရာမှာ ပိတ်မိနေရတယ်လို့ကွာ... တောက်... ဘယ်တော့မှ ထွက်လို့ရမယ်မသိဘူး..."

"ဘာမှလုပ်လို့မရဘူး... ငါတို့ရဲ့ သွေးရိုးဗီဇစွမ်းအားက အရမ်းပြင်းထန်လွန်းတယ်... အပြင်ထွက်သွားရင် ချက်ချင်း သိရှိခံရပြီး ဒီနေရာထဲကို အတင်းအဓမ္မ ပြန်ပို့ခံရလိမ့်မယ်... တကယ့်ကို မတတ်နိုင်ဘူး..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် မတတ်နိုင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ငါတို့ ဒီရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီးမှပဲ အလွယ်တကူ ထွက်သွားနိုင်မယ်..."

"ဒါဆိုရင် အဲ့ဒီကောင်လေးတွေကို အတင်းအဓမ္မ ပို့ထုတ်ရမယ်... သူတို့ကို ငါတို့အတွက် လမ်းခင်းပေးခိုင်းရမယ်... အရင်တုန်းက ပို့ထုတ်ခဲ့တဲ့ သူတွေက ဒီလောက်မြန်မြန်ဆန်ဆန် သေဆုံးသွားလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူသိမှာလဲ... တကယ့်ကို အလကားတွေချည်းပဲ..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် အလွန်စိတ်ဆိုးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့ရဲ့ အားစိုက်ထုတ်မှုတွေကို အလဟဿဖြစ်စေခဲ့တယ်... အပြင်မှာ သေသွားကြတာ... အားလုံးက အမှိုက်တွေချည်းပဲ..."

"သုံးဘုံလောကရဲ့ စွမ်းအားကို ငါတို့က သိပ်အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် လက်ထဲက ဖန်ခွက်ကို လှုပ်ယမ်းလိုက်ပြီး သွေးနီရောင်အဆီအနှစ်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ရင်း တည်ငြိမ်စွာ ဆိုသည်။

"ဒါပေမယ့် ဒါက အချိန်ပြဿနာတစ်ခုပဲ... ငါ ခံစားမိတယ်... ဆိုတယ်အရှင်က မကြာခင် ထွက်လာတော့မယ်... သူရောက်လာရင် အားလုံးပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ်..."

"စိုဂယ်အရှင်..."

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် မျက်လုံးများ လင်းလက်သွားပြီး အလွန်အာရုံစူးစိုက်မှုဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ထို့နောက် ၎င်းသည် ခေါင်းလှည့်ကာ စိုဂယ်နတ်ဆိုးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ဆိုရင်... ငါတို့ ဒီလောက်ကြာကြာ ထွက်သွားနေတာ... ယုံမင်ကြယ်နယ်မြေက ငါတို့ရဲ့ အဖော်တွေကို ဆက်လက်ပို့လာမယ်လို့ ယုံကြည်လား..."

"သေချာပေါက် ပို့လာမှာပဲ... ဒီနေရာက ငါတို့သိထားတဲ့ နေရာကောင်းတစ်ခုပဲ... ဒီနေရာကို သိမ်းပိုက်နိုင်ရင် ဘေးကို တိုးချဲ့လို့ရမယ်..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် သူတို့ ဒီကိုရောက်လာတဲ့အခါ ငါတို့ကို သေချာပေါက် ပြောင်လှောင်ကြလိမ့်မယ်... ဒီလောက်အချိန်ကြာအောင် သုံးဘုံလောကလေးကို သိမ်းပိုက်လို့မရဘူး... ပြီးတော့ အဖော်တွေလည်း ဒီလောက်အများကြီး သေဆုံးသွားတယ်ဆိုတော့..."

"ဒီအချက်က ငါတို့က သုံးဘုံလောကကို သိပ်အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ... ဘယ်သူသိမှာလဲ ဒီလောက်အစွမ်းထက်တယ်ဆိုတာ..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် မတတ်နိုင်စွာနှင့် ဒေါသထွက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

၎င်းတို့သည် အလွန်မတတ်နိုင်သည့် ခံစားချက်ဖြင့် သုံးဘုံလောက၏ စွမ်းအားကို သိပ်အထင်သေးခဲ့မိသဖြင့် ကြီးမားသော ဆုံးရှုံးမှုကို ခံစားခဲ့ရသည်။

စကားပြောပြီးသွားသောအခါ ၎င်းတို့သည် အစားအစာများကို ဖြည်းညင်းစွာ ဆက်လက်မြည်းစမ်းနေကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကျင့်ကြံမနေဘဲ သွေးရည်ကန်ထဲတွင် စိမ်နေကာ ပို့လာသော အစားအစာများကို စားသုံးနေသည်မှာ တနည်းအားဖြင့် ကျင့်ကြံနေခြင်းပင်ဖြစ်သည်။

အစားအစာများရော သွေးရည်ကန်ပါ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်သိပ်သည်းဆဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ၎င်းတို့ထံသို့ စဉ်ဆက်မပြတ် စုပ်ယူဝင်ရောက်ကာ ၎င်းတို့၏ စွမ်းအားကို ဖြည်းဖြည်းချင်း မြှင့်တင်ပေးနေသည်။ သို့သော် ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် အလွန်မြင့်မားနေပြီဖြစ်သဖြင့် နောက်ထပ်တစ်ဆင့်တက်လှမ်းရန် အချိန်အတော်ကြာ လိုအပ်သည်။

"ဟေ့... နှစ်ယောက်လုံး မတွေ့တာ ကြာပြီနော်... တော်တော်ပျော်ပျော်ရွှင်ရွှင် စကားပြောနေကြတာ ထင်တယ်..."

ဤအချိန်တွင် ဘေးနားတွင် ပုံရိပ်နှစ်ခု ပေါ်ထွက်လာပြီး ၎င်းတို့ကို ထိတ်လန့်သွားစေသည်။ ၎င်းတို့သည် သွေးရည်ကန်ထဲမှ ခုန်ထွက်လာပြီး မျက်လုံးများကို ပြူးကျယ်စွာ ဖွင့်ကာ ပေါ်ထွက်လာသော ပုံရိပ်နှစ်ခုကို ကြည့်လိုက်ရင်း အလွန်မယုံနိုင်စရာ ခံစားလိုက်ရသည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက်... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်လာနိုင်တာလဲ... မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

၎င်းတို့သည် အံ့အားသင့်သွားသော်လည်း မကြာမီမှာပင် တည်ငြိမ်သွားပြီး ၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များကို အကဲဖြတ်ကြည့်လိုက်သည်။

၎င်းတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်များပေါ်တွင် ကောင်းကင်မိုးကြိုးဖြင့် ထိမှန်ခံရသည့် ဒဏ်ရာတစ်ခုမျှ မတွေ့ရပေ။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးနယ်မြေထဲသို့ ခရီးတစ်ခေါက် လျှောက်လည်လာသည့်အလား ဖြစ်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဆိုတာ ဘာမှမရှိဘူး... အခု ငါတို့နှစ်ယောက်က မင်းကို အဲဒီနေရာထဲကို ပို့ပြီး ခဏဆော့ခိုင်းလိုက်မယ်..."

ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဖန်ဟုန်ဒါးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး အကြည့်ချင်းဖလှယ်လိုက်ပြီး လက်ဗလာဖြင့် သင်္ကေတများကို လျင်မြန်စွာ ဖန်တီးလိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ လက်ထဲရှိ မီးလျှံအင်း ရှစ်ပွင့်သည် ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလာပြီး အလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် စိုဂယ်နတ်ဆိုးကို ဖုံးလွှမ်းလိုက်သည်။

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် ကျင့်စဉ်အဆင့်အမြင့်ဆုံးဖြစ်သဖြင့် ၎င်းကို ပထမဆုံး ပို့လိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ မသေလျှင်တောင် အနည်းဆုံး အစွမ်းအထက်ဆုံး တိုက်ခိုက်ရေးအင်အားကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်သည်။

"ဘယ်... ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ... မင်းမှာ မီးလျှံအင်း ရှစ်ပွင့်ရှိတာလား... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း မည်သူမှ ဖြေကြားမပေးခင် ၎င်းသည် ခုန်ကူးပို့ဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာမှ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် ကောင်းကင်မိုးကြိုးနယ်မြေထဲသို့ ပို့ဆောင်ခံလိုက်ရပြီး ထိုနေရာတွင် ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ ကောင်းကင်အပြစ်ဒဏ်ကို ခံစားရတော့မည်ဖြစ်သည်။

"မင်းတို့နှစ်ယောက် ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ထွက်လာနိုင်တာလဲ..."

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် မတတ်နိုင်သည်ကို သိထားသည်။ ဘာမှလုပ်ဆောင်နိုင်စွမ်းမရှိပေ။ အတင်းအဓမ္မ တိုက်ခိုက်ပါက ထိန်းချုပ်ခံရမည်ဖြစ်ပြီး ၎င်းကို သေစေနိုင်မည်မဟုတ်သော်လည်း ခံရခက်စရာဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ဆက်လက်ထိမှန်နေမည်ဖြစ်သည်။

၎င်းတို့သည် ဤအရာကို စမ်းသပ်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သိရှိထားသည်။

ယီထျန်းယွမ်နှင့် ဖန်ဟုန်ဒါးသည် စိုတယ်နတ်ဆိုးကို လျစ်လျူရှုလိုက်ပြီး ရှေ့သို့ လျှောက်သွားကြသည်။

"မင်းတို့ မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စင်မြင့်ကို သွားမလို့လား..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် တားဆီးရန် ရှေ့သို့ ပြေးထွက်လာသော်လည်း အလဟဿဖြစ်သည်။ ဤနေရာသည် အလွန်ကျယ်ဝန်းသဖြင့် ၎င်းတို့သည် အလွယ်တကူ ထိုနေရာသို့ ပြေးသွားနိုင်သည်။

ထို့အပြင် ၎င်းသည် ခန္ဓာကိုယ်ဖြင့်သာ တားဆီးနိုင်ပြီး တိုက်ခိုက်မှုမပြုလုပ်နိုင်သဖြင့် တားဆီးခြင်းမရှိသည်နှင့် တူသည်။

"ငမိုက်သား... မင်း ငါ့ကို တိုက်ခိုက်နိုင်တယ်လို့ ထင်ရင် စမ်းကြည့်လိုက်စမ်း..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိကိုယ်ကို ညွှန်ပြရင်း ပြောင်လှောင်လိုက်သည်။

"ခုနကမှ အရမ်းကြွားဝါပြီး ခုတော့ ရင်တုန်နေပြီမဟုတ်ဘူးလား... ဒီကို ထိုးကြည့်စမ်း..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မိမိ၏ ခေါင်းကို ညွှန်ပြရင်း စိုတယ်နတ်ဆိုးအား ထိုးရန် လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး လက်သီးကို ဝှေ့ယမ်းကာ ယီထျန်းယွမ်ကို ထိုးရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ၎င်းသည် ထိုးရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေသည်။ သို့သော် ၎င်း၏ မျက်လုံးများ လှည့်ပတ်သွားပြီး ချက်ချင်း မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စင်မြင့်သို့ အတူတူ ပြေးဝင်သွားသည်။

မကြာမီမှာပင် ၎င်းတို့အားလုံး မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စင်မြင့်ဘေးသို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စင်မြင့်သည် ရိုးရှင်းလှပြီး ကြီးမားသော ခုန်ကူးပို့ဆောင်ရေးအစီအရင်တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် တစ်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ပေးမည့်ပုံပေါ်သည်။

ဖန်ဟုန်ဒါးသည် အစီအရင်ထဲသို့ ဝင်ရောက်လိုက်ပြီး လျင်မြန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံမယ်..."

ထို့နောက် ၎င်းသည် ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည်လည်း အစီအရင်ထဲသို့ ပြေးဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံမယ်..."

ထို့နောက် ၎င်းသည်လည်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ ၎င်းတွင် ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရား၏ သွေးရိုးဗီဇရှိသဖြင့် ဝင်ရောက်နိုင်ခြင်းသည် အံ့အားသင့်စရာမဟုတ်ပေ။

ယခုအခါ ယီထျန်းယွမ်တစ်ဦးတည်း အပြင်တွင် ကျန်ရှိနေပြီး အလွန်မတတ်နိုင်သည့် ခံစားချက်ဖြင့် ရှိနေသည်။ ၎င်းအတွက် လက်စွမ်းပြရန် အခွင့်အရေးမရှိတော့သည်လား။ ၎င်းသည် အစီအရင်ထဲသို့ လျှောက်ဝင်သွားပြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါလည်း မျှော်စင်ပိုင်ရှင်စစ်ဆေးမှုကို လက်ခံမယ်..."

"ဘုန်း..."

ထို့နောက် သူသည်လည်း ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။