နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်နှစ်ဦး

ဤနေရာတွင် ၎င်းတို့အား ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသော ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် မတူညီသော မျိုးနွယ်များမှ လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ထင်ရှားစွာပင် ကျွန်ခံစာချုပ်ကို လက်မှတ်ထိုးထားသူများဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် သေဆုံးမှုကို ကြောက်ရွံ့ပြီး နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းတို့၏ ခွေးတစ်ကောင်အဖြစ် ဖြစ်လာရန် ရွေးချယ်ခဲ့ကြသည်။

၎င်းတို့၏ ရွေးချယ်မှုအတွက် ယီထျန်းယွမ်သည် ဘာမှ မပြောခဲ့ပေ။ လူတိုင်းတွင် ကိုယ်ပိုင်ရွေးချယ်မှု ရှိကြသည်။ သို့သော် တစ်ခါတစ်ရံ မကောင်းသော ဘက်ကို ရွေးချယ်မိပါက ၎င်းနှင့် ၎င်းမသက်ဆိုင်တော့ပေ။

၎င်းတို့ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးနေသော ကျင့်ကြံသူများသည် မီးလျှံအမှတ်အသား ၈ ခုအထိ မရရှိထားကြပေ။ အချို့မှာ မီးလျှံအမှတ်အသား တစ်ခုသာရှိသည်။ ဤသည်မှာ အကြီးအကဲအဆင့်၏ အခွင့်ထူးဖြစ်သည်။ မီးလျှံအမှတ်အသား မည်မျှရှိသည်ဖြစ်စေ ၎င်းတို့၏ ဆင့်ခေါ်မှုအောက်တွင် လွယ်ကူစွာ ဝင်ရောက်နိုင်သည်။

ဤအရာသည် တော်ဝင်နန်းတွင်း၌ သာမန်ပြည်သူများသည် ဝင်ရောက်ခွင့်မရှိသော်လည်း ဧကရာဇ်မင်း၏ ဆင့်ခေါ်မှုရှိပါက ဝင်ရောက်ခွင့်ရှိသည့်အလား ဖြစ်သည်။

ဤအကြီးအကဲများသည် ဤကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ပြီး ၎င်းတို့ကို လွယ်ကူစွာ ဆင့်ခေါ်ကာ မိမိကိုယ်ကို ဝန်ဆောင်မှုပေးစေသည်။ လူတိုင်းကို မီးလျှံအမှတ်အသား ၈ ခုရရှိရန် လိုအပ်မည်ဆိုပါက ဝန်ဆောင်မှုပေးရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ မီးလျှံအမှတ်အသား ၈ ခုရရှိထားသူများသည် အကြီးအကဲအဆင့်သို့ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်ရာ အခြားသော ရာထူးများ မရှိတော့ပေ။

သို့သော် မီးလျှံအမှတ်အသား ၈ ခုရရှိရန်အတွက် မီးလျှံအမှတ်အသား ၇ ခုရှိသော ပြိုင်ဘက်များစွာကို သတ်ဖြတ်ရန်လိုအပ်သည်။ ၎င်းသည် ၁၀ ဦးမျှသာ မဟုတ်ဘဲ ၅၀ ဦးအထိ လိုအပ်သည်။ အဆင့် ၇ တွင် ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များသာ ရှိပြီး ၎င်းတို့သည် အချင်းချင်း သတ်ဖြတ်ခြင်းမပြုကြရာ အကြီးအကဲအရေအတွက်သည် အမြဲတမ်း ၃ ဦးသာ ဖြစ်သည်။

နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် မရှိပါက အကြီးအကဲဖြစ်လာရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ ဤနယ်မြေကို ထိန်းချုပ်ရန် နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့် လိုအပ်သည်။ မီးလျှံအမှတ်အသား ၈ ခုစုဆောင်းထားသည့်တိုင် အကြီးအကဲဖြစ်လာနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

"မီဂယ်ဆိုတဲ့ ငမိုက်သားကောင်က ဂရုမစိုက်ဘူး... တကယ်ကို စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စရာပဲ..."

စိုတယ်နတ်ဆိုးသည် ၎င်း၏ လေသံထဲတွင် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုလိုက်သည်။ မိမိရဲဘော်သေဆုံးသွားသည်ကို ဝမ်းနည်းခြင်းမရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် ခံစားချက်သာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

အားနည်းသူများသည် စာနာမှုနှင့် မထိုက်တန်ပေ။ သေဆုံးသွားသူများသည် အားနည်းသူများဖြစ်ပြီး မိမိရဲဘော်ဖြစ်သည့်တိုင် ဂရုစိုက်ရန်ပင် မလိုလားပေ။ ၎င်းတို့အမြင်တွင် မီဂယ်သည် အလွန်မိုက်မဲခဲ့ပြီး လူသားတစ်ဦးအား အဆင့် ၈ သို့ တက်လှမ်းလာစေကာ ၎င်းတို့နှင့် တန်းတူရပ်တည်နိုင်စေခဲ့သည်။

"မိုးကောင်းကင်ဝါးမျိုနတ်ဘုရားရတနာ... အစွမ်းအထည်ကလည်း မနည်းလှပါလား... မင်းက လူ့ဘုံလောကကနေ ဆင်းလာတာလို့ ထင်ရတယ်... လူ့ဘုံလောကက ဘိုးဘေးတွေကို မင်းက အကုန်သတ်ပစ်လိုက်တာလား..."

နောက်ထပ်တစ်ဦးမှာ စိုဂယ်ဖြစ်ပြီး ၎င်းသည် ဤတွင် အစွမ်းအထက်ဆုံးဖြစ်ကာ နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အဆင့် ၃ ရှိသည်။

၎င်းတို့၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် အများအားဖြင့် ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး စိုတယ်၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ၆၈၀ ဘီလီယံအထိ ရှိသည်။ ၎င်းသည် မီဂယ်နတ်ဆိုးထက် ၁၀၀ ဘီလီယံကျော် ပိုမိုမြင့်မားသည်။ ဤသည်မှာ ကျင့်စဉ်အဆင့်၏ ကွာခြားချက်ဖြစ်ပြီး အဆင့်တစ်ဆင့်မြှင့်တင်လိုက်ရုံဖြင့် ၁၀၀ ဘီလီယံကျော်သော တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်း တိုးလာသည်။

စိုဂယ်လည်း ထိုနည်းတူဖြစ်ပြီး ၎င်း၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် ၈၀၀ ဘီလီယံကျော်အထိ ရှိပြီး နောက်ထပ် ၁၀၀ ဘီလီယံကျော် ထပ်မံတိုးလာသည်။ ဤတစ်ဆင့်ချင်း တိုးမြှင့်မှုအတိုင်း ဆက်လက်သွားပါက နတ်ဘုရားနယ်ပယ် အထွဋ်အထိပ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူများသည် ၁,၀၀၀ မှ ၂,၀၀၀ ဘီလီယံအထိ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းရှိမည်မဟုတ်ပါလား။

ယီထျန်းယွမ်သည် ကောင်းကင်မြေကြီးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော ထိုအင်အားကို စိတ်ကူးယဉ်နိုင်သည်။ လက်တစ်ချက်လှုပ်ရှားရုံဖြင့် လူများကို ဖိနှိပ်နိုင်သည်။

"ဖြစ်ရင်ရော၊ မဖြစ်ရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မကြောက်မရွံ့စွာ ရှေ့သို့လှမ်းလာပြီး ဘေးတွင်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများသည် ၎င်းကို စိုက်ကြည့်နေကြသည်။ ၎င်းတို့၏ မျက်လုံးများတွင် အံ့အားသင့်မှုနှင့် လေးစားမှုအပြည့်ရှိသည်။ ဤကဲ့သို့ ကြောက်မက်ဖွယ်ရာ နတ်ဆိုးနှစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်ရင်း ဤမျှ တည်ငြိမ်အေးဆေးနိုင်သူမှာ ဤလူငယ်လေးတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

"ဘာမှမဟုတ်ဘူး... ဒါပေမယ့် အဲ့ဒီလူတွေက ဒီလိုပဲ သေသွားတာက နည်းနည်း များလွန်းလှချည်လားလို့ ထင်မိရုံပဲ..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် ၎င်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်ပြီး အမူအရာသည် အလွန်အေးဆေးနေသည်။ ဒေါသထွက်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြပေ။

"မင်းက မီဂယ်နတ်ဆိုးကို သတ်ပစ်လိုက်လို့ ငါတို့ကို စိန်ခေါ်နိုင်တယ်လို့ ထင်နေတာလား..."

ယီထျန်းယွမ်သည် ၎င်းတို့ကို အေးစက်စွာ စိုက်ကြည့်ရင်း အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ထင်တော့ရော ဘာဖြစ်လဲ..."

စိုဂယ်နတ်ဆိုးသည် ထိုင်နေရာမှ ထလိုက်ပြီး တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"ငါတို့က အပြင်မထွက်သွားတာ ကြာလှပြီဆိုတော့ သုံးဘုံလောကသားတွေက သူတို့ကိုယ်သူတို့ ပြိုင်ဘက်ကင်းနေပြီလို့ ထင်နေကြပြီလား..."

"ဒါဆိုရင် မင်းတို့မှာ အစွမ်းရှိတယ်ဆိုရင် အခုပဲ အပြင်ကို ထွက်သွားလိုက်လေ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းတို့က အပြင်ကို လုံးဝထွက်သွားလို့မရလို့ ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားရဲ့ မျိုးဆက်တွေရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ဝါးမျိုပြီး မင်းတို့ရဲ့ သွေးရိုးဗီဇအင်အားကို ဖြည့်စွမ်းပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ ကြိုးစားနေတာမဟုတ်လား... ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်ဖို့ဆိုတာက တစ်ကွက်ပဲ... အဓိကကတော့ ဒီကနေ ထွက်သွားဖို့ပဲ... ဒါပေမယ့် သနားစရာကောင်းတာက မင်းတို့က ကိုယ့်အသက်ကို ထိန်းသိမ်းထားနိုင်ပေမယ့် ဒီကနေ ထွက်သွားလို့မရဘူး... ဒီမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လိုပဲ... ဒီမှာ သေဖို့သာ စောင့်နေရမှာ..."

"ငါ မင်းတို့ကို ပြောပြလိုက်မယ်... ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရား မျိုးဆက်တွေရဲ့ သွေးအနှစ်သာရကို ဘယ်လောက်ပဲ ဝါးမျိုဝါးမျို... မင်းတို့ဟာ ဒီကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်သွားလို့မရဘူး... ဒီဘဝတစ်သက်လုံး ဒီမှာ ပိတ်မိပြီး ဖိနှိပ်ခံထားရမှာ... အပြင်ကမ္ဘာကနေ ဝင်ရောက်လာဖို့ ကြိုးစားခဲ့ပြီး ဒီရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ထဲကို ဝါးမျိုခံလိုက်ရတဲ့ ငမိုက်သားတွေဆိုတာ... မင်းတို့ပြောတာ မဟုတ်ဘူးလား... "

ဤနေရာသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ၎င်းသည် အကြမ်းဖျင်း ဘာဖြစ်နေသည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်သည် ဤမျှ အစွမ်းထက်လှပါလျက် အဘယ်ကြောင့် အပြင်သို့ထွက်ကာ သုံးဘုံလောကကို ထိန်းချုပ်ရန် မကြံစည်ကြသနည်း။

ဤသည်မှာ အပြင်သို့ ထွက်သွားနိုင်ခြင်း မရှိသည့်အတွက်ဖြစ်သည်။ အကယ်၍ ထွက်သွားနိုင်ခဲ့ပါက ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ကို ထိန်းချုပ်ရန် ဖြည်းဖြည်းချင်း လုပ်ဆောင်နိုင်ပြီး အပြင်ကမ္ဘာက သုံးဘုံလောကကို အလျင် အုပ်စိုးဖို့ လုပ်ဆောင်ကြမည်ပင်။

ပြဿနာမှာ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေခြင်းမဟုတ်ဘဲ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခြင်း မရှိခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းတို့သည် ဤနေရာတွင် ပုန်းအောင်းနေသော ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်များ မဟုတ်ဘဲ အပြင်ကမ္ဘာမှ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်ရန် လာသော အင်အားဖြည့်တပ်ဖြစ်ပြီး ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်ထဲသို့ ဝါးမျိုခံလိုက်ရခြင်းဖြစ်သည်။

အစွမ်းထက်လွန်းသဖြင့် သတ်ဖြတ်ရန် မဖြစ်နိုင်ရာ ဤနေရာတွင် ပိတ်လှောင်ထားရန်သာ ရွေးချယ်ခဲ့ပုံရသည်။ ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားမျှော်စင်သည် ပြိုင်ဘက်ကင်းသည့်အရာ မဟုတ်ပေ။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ကို ဖိနှိပ်ရန် ခက်ခဲပြီး အဆင့်မြင့်နတ်ဘုရားလက်နက်ဖြင့်ပင် ဖိနှိပ်နိုင်ခြင်း မရှိပေ။ သို့သော် ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့လျှင် အလွန်ကောင်းမွန်ပြီဖြစ်သည်။

မည်သည့်အကြောင်းကြောင့်မဆို ၎င်းတို့သည် လွတ်မြောက်လာပြီး ဤနယ်မြေအတွင်း လွတ်လပ်စွာ လှုပ်ရှားနိုင်ခဲ့သည်။ ရှေးဟောင်းမင်နတ်ဘုရားနိုင်ငံ၏ အင်အားသည် မဆိုးသော်လည်း လွတ်မြောက်လာသော နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်ကို မည်သို့မျှ ခံနိုင်ရည်ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

ဤအရာသည် ယီထျန်းယွမ်၏ စိတ်နှလုံးကို ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ နိမ့်ကျသွားစေသည်။ ယုံမင်နတ်ဆိုးမျိုးနွယ်သည် တိုက်ခိုက်ရန် လူများကို စေလွှတ်ခဲ့ခြင်းမှာ မရောက်ရှိခဲ့ခြင်း မဟုတ်ဘဲ ရောက်ရှိပြီးဖြစ်သည်။ သို့သော် အချိန်ကြာရှည် သတင်းအချက်အလက် မရရှိခဲ့ပါက နောက်ထပ် အစွမ်းထက်သူများကို ထပ်မံစေလွှတ်လာနိုင်ဖွယ်ရှိသည်။

စိုဂယ်တို့၏ မျက်လုံးများသည် အေးစက်စွာ ကျဉ်းမြောင်းသွားပြီး သတ်ဖြတ်လိုစိတ်အပြည့်ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ကောင်လေး... မင်းသိတာကလည်း မနည်းဘူးပဲ... တစ်ခါတစ်ရံ အများကြီးသိထားတာက ကောင်းတဲ့အရာမဟုတ်ဘူး..."

"ဒါပေမယ့် ငါတို့က မင်းကို ဘယ်လိုမှ မဖြေရှင်းနိုင်ဘူးလို့ မင်းထင်နေတာလား..."

"မင်းတို့မှာ ငါ့ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ ငါ ဘယ်တုန်းကမှ မထင်ခဲ့ဘူး... ဒါဆိုရင် ငါ့ကို ဖြေရှင်းဖို့ နည်းလမ်းရှိတယ်ဆိုရင် စိန်ခေါ်ကြည့်လိုက်လေ... မင်းတို့ရဲ့ မီဂယ်နတ်ဆိုးလိုပဲ ငါ့ကို စိန်ခေါ်ကြည့်လိုက်လေ... ငါက မင်းတို့နဲ့ တိုက်ဖို့ အသင့်ပဲ..."

ယီထျန်းယွမ်သည် အေးစက်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး အနည်းငယ်မျှပင် ကြောက်ရွံ့ခြင်းမရှိပေ။

၎င်းသည် အကြီးအကဲအဆင့်ရှိသူဖြစ်ရာ ၎င်းကို ပြစ်ဒဏ်စီရင်ရန် မဖြစ်နိုင်ပေ။ နတ်ဘုရားနယ်ပယ်အဆင့်ရှိ အစွမ်းထက်သူ ၂ ဦးကို ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း တစ်ဦးတည်းကိုသာ ရင်ဆိုင်ရမည်ဆိုပါက ၎င်းသည် ခံနိုင်ရည်ရှိမည်ဖြစ်သည်။ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းသည် အနည်းငယ် လွန်ကဲသော်လည်း အနည်းငယ်ကြိုးစားတိုက်ပွဲဝင်ပါက အခွင့်အရေးမရှိသည်မဟုတ်ပေ။

"မင်းနဲ့ တိုက်ရမယ်ပေါ့ ဟုတ်လား..."

စိုဂယ်သည် လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး မထီမဲ့မြင်ပြုစွာ ပြောလိုက်သည်။

"လူတစ်ယောက်ကို အပြစ်ပေးတဲ့အခါ အကြီးမားဆုံး ပျော်ရွှင်မှုက ဘာလဲဆိုတာ မင်းသိလား... အဲ့ဒါက သူတို့ရဲ့ ရတနာနဲ့ပဲ သေဆုံးသွားရတာပဲ..."

ဤအချိန်တွင် ၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် သွေးကန်ထဲမှ ထလိုက်ပြီး ၈ ဖက်သော လက်မောင်းများသည် လျင်မြန်စွာ လက်သင်္ကေတများ ဖွဲ့လိုက်သည်။ အလင်းတန်းတစ်ခုသည် ယီထျန်းယွမ်ကို ချက်ချင်းဆိုသလို လွှမ်းခြုံလိုက်ပြီး ၎င်းကို တင်းကြပ်စွာ ထုပ်ပိုးလိုက်သည်။

ယီထျန်းယွမ်သည် လက်ကို ဆန့်ထုတ်ပြီး ရိုက်ချလိုက်ရာ ဘုန်းခနဲအသံနှင့်အတူ ထူထဲသော သံတုံးကြီးကို ရိုက်ချလိုက်သလို ခံစားရပြီး ၎င်းကို ဤနေရာတွင် လုံးဝပိတ်လှောင်ထားသလို ဖြစ်သွားသည်။

"ရှူး..."

မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ၎င်းသည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မည်သည့်နေရာသို့ ပို့ဆောင်ခံရသည်ကို မသိရပေ။

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် သွေးကန်ထဲသို့ ပြန်လည်ထိုင်ချလိုက်ပြီး အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူတို့ကို ဂရုတစိုက် ခံစားကြည့်ကြစို့... ငါတို့ကို ပိတ်လှောင်ထားတဲ့ နေရာရဲ့ ခံစားချက်က ဘယ်လိုလဲဆိုတာ... ခံစားလိုက်ကြအုံး... ဟား... ဟား... ဟား..."

၎င်းတို့နှစ်ဦးသည် တစ်ဦးကိုတစ်ဦး ကြည့်လိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ရယ်လိုက်ကြသည်။