အာသာ၏ မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်

ရှားလော့ခ်၏ ပို့စ်သည် ဂိမ်းမာများထံမှ စိတ်အားထက်သန်သော တုံ့ပြန်မှုများ ရရှိခဲ့သည်။

[မက်စီမီလီယန်မျိုးစေ့: ဒါက ငါတို့ အုတ်ခဲတွေ ပိုသယ်ရမယ်လို့ ဆိုလိုတာပဲ။]

[ကျွန်တော့်မှာ အိုင်ဒီနှစ်ခု ရှိတယ်: ဝါး၊ ကြောင်ငယ်လေး တစ်ကောင် ရှိတာပဲ။ ငါတို့ သူ့ကို ပွေ့ဖက်လို့ ရမလား။]

[အေးစက်သောရောင်ခြည်များ၏ ခြေရာများ: တရားဝင် ဗားရှင်း ၁.၀က ဘယ်တော့လဲ။]

[အရာရှိယုတ်များ ဧကရာဇ်အား ပူးပေါင်း ကြံစည်နေကြသည်: အကျိုးသင့် အကြောင်းသင့် ရှိကြပါ။ ကြားနေမြို့ကို ဒါလာရန် ဒါမှမဟုတ် ရှက်ထရက်လို့ ခေါ်သင့်တယ်။]

...

"အရှင်ရှားလော့ခ်က ဒါကို လုပ်နေခဲ့တာလား၊ မြောင်။ ဒါက ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးတာနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ၊ မြောင်။"

ပိုလီယိုသည် ရှားလော့ခ်၏ ကွန်ပျူတာ စားပွဲပေါ်တွင် လှပစွာ ထိုင်နေပြီး သူ၏ လက်ဖဝါးကို လျက်နေခဲ့သည်။ သူ အနည်းငယ် လျက်ပြီးမှသာ တစ်ခုခု မှားနေသည်ကို သူ ရှာဖွေ တွေ့ရှိခဲ့သည်။ သူက ကြောင်ငယ်လေး တစ်ကောင် မဟုတ်ဘူး။

သူ သူ၏ အရှက်ကို ဖုံးကွယ်ရန် နှစ်ကြိမ် ချောင်းခြောက် ဆိုးလိုက်သည်။

"ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးတာလား။"

ရှားလော့ခ် မျက်မှောင် ကြုတ်လိုက်သည်။ သူသည် ပိုလီယို၏ ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးခြင်းဟူသော အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်ခဲ့ချေ။ သူ အဲ့ဒါကို ဘယ်တုန်းက ပြောခဲ့ဖူးလို့လဲ။ သူ၏ အိပ်မက်မှာ အကြီးမြတ်ဆုံး ဒန်ဂျင်အရှင် ဖြစ်လာရန်သာ ဖြစ်သည်။

"ဒီလိုစွမ်းအား ရှိနေတာ၊ ပြီးတော့ ဖုတ်ကောင် အစေခံတွေ၊ အလားအလာ ရှိတဲ့ နဂါးနက်ငယ်လေး တစ်ကောင်၊ ပြီးတော့ အရေးအကြီးဆုံးက အရှင်ရှားလော့ခ်ရဲ့ မိုက်ကယ်အိန်ဂျယ်လိုရဲ့ စွမ်းအား၊ မြောင်။ ပြီးတော့ မြောင်..."

"အဲ့ဒီနဂါးနက်ငယ်လေးက သူက ကမ္ဘာလွှမ်းမိုး နဂါးနဲ့ အမှောင် သခင်လို့ ပြောနေခဲ့တာ။ မင်းက ကမ္ဘာကြီးကို လွှမ်းမိုးဖို့ ကြံစည်နေရမယ်လို့ ငါ ထင်ခဲ့တယ်။" ပိုလီယိုသည် သူ၏ နောက်ရှိ ကြက်ဥခေါင်းကို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ အဲ့ဒါတွေက သူ့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ သက်သက်ပဲ။" ရှားလော့ခ်က ပြောလိုက်သည်။

ပိုလီယိုသည် ထရပ် လိုက်ပြီး စားပွဲပေါ်တွင် လှပစွာ လှည့်ပတ်လိုက်ကာ ရှားလော့ခ်ကို မျက်နှာချင်းဆိုင် ထိုင်ချ လိုက်သည်။ သူ သူ၏ အနက်ရောင် လက်ဖဝါးများကို လျက်လိုက်ပြီး "အဲ့ဒါတွေက သူ့ရဲ့ ရိုင်းစိုင်းတဲ့ စိတ်ကူးယဉ်မှုတွေ ဖြစ်ပေမဲ့ မင်းသာ မင်းရဲ့ စွမ်းအားနဲ့ ကမ္ဘာကြီးကို မလွှမ်းမိုးခဲ့ရင် အရမ်း နှမြောစရာ ကောင်းလိမ့်မယ်။ ငါ ထောင်ထဲမှာ နှစ်ထောင်ပေါင်း များစွာ နေခဲ့ရပေမဲ့ အပြင်လောကအကြောင်း ငါ အသိပညာ ရှိနေတုန်းပဲ။ ငါတို့ ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ စတင်နိုင်တယ်။ အဲ့လောက် ရိုးရှင်းပါတယ်... မြောင်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ပိုလီယိုသည် သူ၏ အဝါရောင် မျက်လုံး သူငယ်အိမ်များကို မှေးမှိန်လိုက်ပြီး သူ၏ ကြမ်းတမ်းသော မျက်နှာထားကို ပြသရင်း သူ၏ လက်ဖဝါး တစ်ဖက်ကို ဆန့်တန်း လိုက်သည်။ သို့သော် ရှားလော့ခ်ကမူ သူ၏ လည်ပင်းကို ဆွဲကိုင်ကာ တံခါးဆီသို့ လျှောက်လှမ်း သွားပြီး သူ့အား အပြင်သို့ ပစ်ထုတ် လိုက်သည်။

ဂိမ်းမာတစ်ဦး ပြေးလာပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။ "အမလေး။ ဒီမစ်ရှင်ထဲက ကြောင်ကို ငါ ဘယ်လို ပွေ့ဖက်ရမလဲ။ ငါက ခွေးတွေပဲ မွေးဖူးတယ်။"

ပိုလီယို၏ အမွှေးများ ထောင်နေခဲ့ပြီး သူက "ဂါး—။"ဟု ဟိန်းဟောက် လိုက်သည်။

...

အော့ခ် ခံတပ် ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေသည် ဒန်ဂျင်စစ်ပွဲကြောင့် နောက်တန်းသို့ ရောက်ရှိ သွားခဲ့ပြီး မော်ဂန်နှင့် သူ၏ အော့ခ်တပ်မတော် ရှုံးနိမ့်ပြီး နောက်မှသာ ပြန်လည် ဖွင့်လှစ်ခဲ့သည်။

ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေတွင် ပြောင်းလဲမှု တစ်စုံတစ်ရာ မရှိခဲ့ချေ။ ဂိမ်းမာ ငါးဦး အော့ခ်ခံတပ်သို့ ဝင်ရောက်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း အော့ခ်တစ်ဦးနှင့် တိုက်ခိုက်ကြမည် ဖြစ်သည်။

ခက်ခဲသော်လည်း ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ လက်ရွေးစင် အဖွဲ့သည် ဆယ်ရက်အတွင်း အောင်ပွဲ ရရှိခဲ့သည်။

အာသာနှင့် သူ၏ ရဲဘော်ရဲဘက်များ အော့ခ်ကို အနိုင်ယူပြီးနောက် သူတို့သည် ထိုအော့ခ်၏ နောက်ရှိ ရတနာ သေတ္တာကို ဖွင့်လိုက် ကြသည်။

"အော့ခ်၏ ပုဆိန်ကြီးဟု ခေါ်သော အစိမ်းရောင် အကောင်းစား ပုဆိန်တစ်လက်၊ ငွေဒင်္ဂါး ၁၀ ပြား၊ သက်ပြင်းချဒိုင်းဟု ခေါ်သော အထက်တန်းစား ဒိုင်းတစ်ချပ်... အမလေး။ မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်တစ်အုပ် ။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ရတနာသေတ္တာထဲမှ လုယူပစ္စည်း အားလုံးကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်ကို အံ့ဩတကြီး အော်ပြော လိုက်သည်။ "အမလေး၊ ဒါက တကယ့် မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်ပဲ။ ငါတို့ ဒီနေ့ ကံကောင်းလိုက်တာ။"

ဂနိုင်သားသည် ပြေးလာပြီး သူ၏ သူငယ်ချင်းများကို သနားစရာ ကောင်းသော မျက်နှာထားဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျေးဇူးပြုပြီး စာအုပ်ကို ငါ့ကို ပေးပါ။ ငါက မှော်ဆရာ တစ်ယောက်ပါ။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါလည်း လေးသမား တစ်ယောက် အနေနဲ့ မာနာစွမ်းရည်တွေ လိုချင်တယ်။ အန်စာတုံး လှိမ့်ကြရအောင်။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က အန်စာတုံး ၁၀ တုံး ထုတ်ယူကာ လှိမ့်လိုက်ရာ ပေါင်းလဒ် ၂၂ ရရှိခဲ့သည်။

"ဝါး၊ ညီမလေး ဆယ်ဗားနပ်စ်၊ နင့်ကံ မကောင်းဘူး။" ဂနိုင်သားက ပြုံးလိုက်ပြီး အန်စာတုံးများကို ယူကာ လှိမ့်လိုက်ရာ ပေါင်းလဒ် ၁၀ ရရှိခဲ့သည်။

"မင်းလည်း သိပ်မထူးပါဘူး။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ရယ်မောလိုက်ပြီး အန်စာတုံးများကို လှိမ့်လိုက်ရာ မကြာမီ ၁၁ ဟု ညွှန်ပြခဲ့သည်။

"ဒါက ရယ်စရာကြီး။ ငါ့ အပိုင် ဖြစ်မယ် ထင်တယ်။" ရင်မွှေးမီးလောင်၏ အန်စာတုံးများက ၁၂ ဟု ပြသခဲ့သည်။

"သေစမ်းကွာ..."

အာသာက အန်စာတုံးများကို ယူကာ လှိမ့်လိုက်သည်။ သူ ၅၆ ရရှိခဲ့သည်။

"ဝါး။ အာသာရဲ့ ကံက အရမ်း ကောင်းတယ်။"

"မင်းတို့ရဲ့ ကံအားလုံး ကုန်သွားပြီလား။"

"အစ်ကို အာသာ။ ငါ့ကို ပေးပါ။ ကျေးဇူးပြုပြီး။ ငါ့ကို ပေးပါ။"

"အစ်ကို အာသာက မိုက်တယ်။"

အာသာက မာနာစွမ်းရည်စာအုပ်ကို ယူလိုက်ပြီး "ငါ ဒါကို မှော်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ရောင်းမယ်။ တောင်းပန်ပါတယ် ဂနိုင်သား။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူတို့ အားလုံး အံ့အားသင့် သွားကြသည်။ ဂနိုင်သားသည် အချိန်အတော်ကြာပြီးမှ "အာ... အဆင်ပြေပါတယ်..."ဟု ပြန်ဖြေ နိုင်ခဲ့သည်။

"ငါ အရင် ပြန်နှင့်မယ်။ ဒီည ဝိညာဉ်ကောလိပ်မှာ ငါတို့ စုကြမယ်။ ငါ သွားပြီ။"

အာသာက မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်ကို သိမ်းဆည်း လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် ကျန် လုယူပစ္စည်းများ ခွဲဝေမှုတွင် မပါဝင်ဘဲ ကန့်သတ်ဒန်ဂျင်နယ်မြေမှ ထွက်ခွာ သွားခဲ့သည်။

သူတို့ လေးဦး တစ်ယောက်နှင့် တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်ကြပြီး ဆယ်ဗားနပ်စ်က "ဒါက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။"ဟု အော်လိုက်သည်။

...

အာသာသည် အော့ခ်ခံတပ်မှ ထွက်ခွာခဲ့ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်၏ ကင်းစခန်းသို့ ပြန်ပြေးခဲ့ကာ နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက်မှ တစ်ဆင့် ထာဝရတိုင်းပြည်သို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိခဲ့သည်။

လမ်းတစ်လျှောက်တွင် သူသည် ရင်းနှီးသော မျက်နှာများကိုသာ နှုတ်ဆက်ခဲ့သည်။

နေရာရွှေ့ပြောင်း ဝင်ပေါက် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်၊ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဂိမ်းမာအချို့ မီးတိုင်များ စိုက်ထူရန် ကြိုးစား နေကြသည်။ ထိုအရာမှာ ဒန်ဂျင်ရှိ အခြေခံ အဆောက်အအုံ အသစ် ဖြစ်သည်။ ဂိမ်းမာတစ်ဦး မြေဆီလွှာနှင့် ကျောက်တုံးများ ဖြည့်ထားသော လှည်းတစ်စီးကို တွန်းနေခဲ့သည်၊ အခြား ဂိမ်းမာ တစ်ဦး အဝတ်အထည်ပုံ တစ်ပုံကို သယ်ဆောင်ကာ ပြေးလာခဲ့သည်၊ နောက်ထပ် ဂိမ်းမာတစ်ဦး မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ရှေ့တွင် ပန်းကန် တစ်လုံး ချထားခဲ့သည်။

"ကျေးဇူးပြုပြီး ကျွန်တော့်ကို သနားပါ။ ကျွန်တော်နှစ်လ ကစားခဲ့ပြီး ဒေဝါလီ ခံသွားရတယ်။ ကျေးဇူးပြုပြီး အကြွေစေ့တချို့ ပေးသနားပါ။ ကျွန်တော် ဆာလောင်မှုကြောင့် သေတော့မှာပါ..."

ထာဝရတိုင်းပြည်သည် စည်ပင်သာယာ နေခဲ့ပြီး ဖြတ်သန်းသွားလာသူ အားလုံး၏ ခေါင်းများ အထက်တွင် အစိမ်းရောင် သင်္ကေတများ ရှိနေခဲ့သည်။ အမှန်စင်စစ် အမ်ပီစီ အနည်းငယ်သာ အလုပ်,လုပ်နေစဉ် သီးခြားနေရာများတွင် နေထိုင်ကြပြီး ပုံမှန်အားဖြင့် လျှောက်သွားခြင်း မပြုကြချေ။

အာသာသည် မရပ်တန့်ဘဲ ပန်းခင်းဆီသို့ လျှောက်လှမ်း သွားခဲ့သည်။

အာသာသည် အော့ခ်နှစ်ဦး သူ့နောက် လျှို့ဝှက်စွာ လိုက်ပါနေသည်ကို မသိခဲ့ချေ။ သူတို့သည် သာမန် ပစ္စည်းကိရိယာများ ဝတ်ဆင် ထားကြသည်။

သူတို့မှာ ဆယ်ဗားနပ်စ်နှင့် ဘောင်းဘီမဝတ်သူတို့ ဖြစ်ကြသည်။

"တကယ်ပဲ... အစ်ကို အာသာက ပုံမှန် မဟုတ်ဘူး။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က သူမ၏ မျက်လုံးများကို မှေးလိုက်သည်။

"ငါ ပြန်လာပြီး ချောင်းမြောင်းဖို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် သတ်သေခဲ့တာ။ အဲ့ဒါက မှန်ကန်တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်ပဲ။"

"ဝါး၊ မင်း ဒီလောက် မိုက်လိမ့်မယ်လို့ ငါ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ မင်းရဲ့ ပင်ကိုယ် အသိစိတ်နဲ့ သိနိုင်လို့လား။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ၆၆၆၆ ကဲ့သို့ ဖြစ် နေခဲ့သည်။

"မင်း ဘာလို့ ငါ့ နောက်လိုက်ပြီး ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ပြန်လာခဲ့တာလဲ။ မင်း ငါ့ကို နှောင့်ယှက်နေတယ်။" ဆယ်ဗားနပ်စ်က ဘောင်းဘီမဝတ်သူကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ပြီး "အာသာကို မပြောနဲ့။ မင်း သူနဲ့ အဆင်ပြေတယ်ဆိုတာ ငါ သိတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ငါ့ကို မနှောင့်ယှက်နဲ့။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဝါး၊ မင်း အဲ့လို ဘယ်လို ပြောနိုင်မှာလဲ။ ဂိမ်းထဲမှာ ကိုယ်ပိုင်စကားပြောခန်း ရှိလို့လား။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက ချက်ချင်းပင် ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "အာသာက အဲ့ဒီ မာနာစွမ်းရည် စာအုပ်ကို ဘာလို့ လိုချင်လဲဆိုတာ ငါ သိချင်တယ်။ သူ မာနာစွမ်းရည်တွေ သုံးတယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။ အဲ့ဒါက သူ့ရဲ့ ယုံကြည်ချက်ပဲ။ ပြီးတော့ သူက အဲ့ဒါကို မှော်ကျောက်တုံးနဲ့ ရောင်းချင်ခဲ့တယ် ဟုတ်လား။ အမလေး၊ သူက ပိပိရိရိ လိမ်ညာလို့ မရဘူးလား။"

အာသာသည် ဂိမ်းမာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော မျိုးစေ့ခင်းထဲသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက် သွားခဲ့သည်။

"မြန်မြန် ၊ သူ့ နောက်လိုက်။" ဘောင်းဘီမဝတ်သူက အာသာနောက်သို့ အလျင်အမြန် လိုက်ပါ သွားခဲ့သည်။ ဆယ်ဗားနပ်စ်သည် ဘောင်းဘီမဝတ်သူ၏ နောက်မှ လိုက်ပါရင်း ဒေါသထွက် နေခဲ့သည်။