ဖယ်ရီမလေးကို ကယ်တင်ခြင်း (အပိုင်း တစ်)

"ငါ ထင်တာထက် ပိုဆိုးတယ်ပဲ။"

ဘရု၏ အစီရင်ခံစာကို နားထောင်ပြီးနောက် ရှားလော့ခ်သည် ခဏ စဉ်းစားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ဆွေးနွေးမှု တစ်ခု လုပ်ရမယ်။ ဒီခေတ်မှာ ကလေးတွေကို ပညာပေးရတာ မလွယ်ဘူး။"

ရှားလော့ခ်သည် ထရပ်လိုက်ပြီး ဒန်ဂျင်အရှင် ခန်းမဆောင် အပြင်ဘက်သို့ လျှောက်လှမ်း သွားခဲ့သည်။

သူသည် မိုးလက်ဖက်ရည်ကို ဂိမ်းမှ ထွက်ခွာခွင့် မပြုနိုင်ခဲ့ချေ။ ရှားလော့ခ်သည် အွန်လိုင်း အကြမ်းဖက်မှုကြောင့် မည်သည့် ဂိမ်းမာကိုမျှ ဂိမ်းမှ ထွက်ခွာခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် သူ၏ တန်ဖိုးကြီးသော ကလေးငယ်များနှင့် သူ့ကိုယ်ပိုင် ပစ္စည်းဥစ္စာများ ဖြစ်ကြသည်။ ဂိမ်းမာများသည် ဒန်ဂျင်ကို ဖွံ့ဖြိုးတိုးတက်အောင် လုပ်ဆောင်ရန်နှင့် စက်ရုံတွင် အလုပ်,လုပ်ရန် ကြိုးစားလုပ်ကိုင် ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် မှော်ကျောက်တုံးများ ပေးဆောင်ရန် နည်းလမ်း အမျိုးမျိုးကို အသုံးပြု ခဲ့ကြသည်။ ဤသို့သော တန်ဖိုးကြီးသော မြို့သူမြို့သားများကို မည်သည့် နေရာတွင်မျှ ပြန်ရှာဖွေ တွေ့ရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် မိုးလက်ဖက်ရည်သည် အလားအလာ ရှိသော ဆေးဖော်စပ် ပညာသင်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ ဖယ်ရီမလေးသည် မိုးလက်ဖက်ရည်ကြောင့် ဂိမ်းမာများကို သင်ကြားပေးရန် ဆန္ဒ ရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် မိုးလက်ဖက်ရည်သာ ဂိမ်းမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့လျှင် ဖယ်ရီမလေးသည် ရှားလော့ခ် သူ၏ စာချုပ်ကို ချိုးဖောက်ခဲ့သည်ဟု ထင်မြင်ပြီး သူမ၏ သင်တန်းများကို ရပ်ဆိုင်း ပစ်လိမ့်မည်။

မိုးလက်ဖက်ရည်သည် ထာဝရတိုင်းပြည် အတွက် အရေးကြီးပြီး ရှားလော့ခ် သူမကို အဆုံးရှုံးခံနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ချေ။

"အရှင်ရှားလော့ခ်၊ အရှင့်ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်နဲ့ မိုးလက်ဖက်ရည်ရဲ့ အရေးပါမှုကို ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ဝင်ရောက် စွက်ဖက်လို့ မရနိုင်ဘူး။ အရှင့်က အမ်ပီစီ တစ်ယောက် ဖြစ်ပြီး မိုးလက်ဖက်ရည်ကို သက်ရောက်မှု မရှိနိုင်ဘူး။ ဂိမ်းမာ တချို့ အမ်ပီစီ တစ်ယောက်ရဲ့ ဇာတ်လမ်းကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားပြီး သူတို့ရဲ့ စိတ်ကို ပြောင်းလဲ တတ်ကြပေမဲ့ အဲ့ဒါက ရှားပါးတယ်။ ဂိမ်းထဲမှာ နာမည်ပျက်သွားခဲ့ရင် ဆွေးနွေးမှုတစ်ခုက ပြဿနာကို ဖြေရှင်းပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။"

ဘရုသည် ရှားလော့ခ် လှုပ်ရှားတော့မည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဖယ်ရီမလေးကို အလုပ် ဆက်လုပ်အောင် ဘယ်လို လုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ စဉ်းစားသင့်တယ်လို့ ကျွန်တော် အကြံပြုတယ်။ မိုးလက်ဖက်ရည် မရှိတော့ရင် သင့်တော်တဲ့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုနဲ့ အကြမ်းဖက်မှုတွေ လုပ်ဖို့ လိုအပ်လာနိုင်တယ်။"

"ဒါပေမဲ့ ဒီနည်းလမ်းက သစ္စာစောင့်သိမှု အားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်တယ် ဘရု။ ငါသာ သူမရဲ့ အားနည်းချက်ကို အသုံးချပြီး သူမကို ငါ့ အတွက် ဆန္ဒအလျောက် အလုပ်,လုပ်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်။ ခေတ်သစ် ဒန်ဂျင်အရှင် တစ်ယောက် အနေနဲ့ ငါသာ ငါ့ ဝန်ထမ်းတွေကို စိတ်ဓာတ် မြှင့်တင်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ရင် ငါ အကြီးမြတ်ဆုံး ဒန်ဂျင်အရှင် ဖြစ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ရှားလော့ခ်က ပြုံးရင်း ပြောလိုက်သည်။ သူ လုံးဝ စိတ်မပူခဲ့ချေ။

"ဒါ့အပြင် နှလုံးသားကို လှည့်စားခြင်းက အထက်တန်းစား နတ်ဆိုးတစ်ဦးရဲ့ အထူးအရည်အချင်းပဲ မဟုတ်လား။"

"အရှင်ရှားလော့ခ်က အဲ့လိုပြောနေမှတော့ ကြိုးစားကြည့် ကြတာပေါ့။"

"ငါ့ကို တစ်ခုခု လုပ်ပေးပါ ဘရု။"

"အရှင့် အမိန့်အတိုင်းပါ အရှင်ရှားလော့ခ်။"

...

ဖယ်ရီမလေးသည် သူမ၏ သစ်ပင်အိမ်တွင် ထိုင်နေပြီး သူမ၏ သင်တန်းကို တက်ရောက်ရန် ရည်ရွယ်ထားသော ဂိမ်းမာများကို အပေါ်စီးမှ ကြည့်ရှု နေခဲ့သည်။ သို့သော် ဖယ်ရီမလေးသည် သူတို့ကို သင်ကြားပေးရန် စိတ်မပါခဲ့ချေ။

အကြောင်းမှာ မိုးလက်ဖက်ရည်သည် သူမ၏ စိတ်ပုံမှန်အတိုင်း မဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

ဇာတ်လမ်းသည် မောက်မာသော ဂိမ်းမာအနည်းငယ်ဖြင့် စတင်ခဲ့သည်။

သူတို့သည် ပန်းခင်းရှိ မိုးလက်ဖက်ရည် ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာပြီး သူမအား အပုတ်ချ ပြောဆိုကြကာ သူမသည် အာသာဟု ခေါ်သော အော့ခ်တစ်ဦးနှင့် ပတ်သက်နေပြီး တတိယလူ ဖြစ်နေသည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် သူမအား ရှေ့ဆောင်လမ်းပြ မဟာမိတ်အဖွဲ့၏ စည်းလုံးမှုကို ဖျက်စီးခဲ့သည်ဟု စွပ်စွဲခဲ့ကြသည်။

ဖယ်ရီမလေးသည် စကားတစ်ခွန်းမှ မပြောခဲ့ဘဲ သူတို့ မြေပြင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားသည်အထိ သူတို့ကို တံတွေးဖြင့်သာ ထွေးခဲ့သည်။ သူမသည် သနားညှာတာမှု မပြခဲ့ဘဲ သူတို့၏ ဦးခေါင်းများကိုပင် ပစ်ဖောက်ခဲ့သည်။

ဖယ်ရီမလေးသည် ညစ်ညမ်းသည့် စကားများ ပြောသော ဂိမ်းမာများကို သတ်ဖြတ်ပြီးနောက် မိုးလက်ဖက်ရည် ပြန်ပျော်ရွှင်လာ လိမ့်မည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူမ ပျော်ရွှင်လာခြင်း မရှိခဲ့ချေ။ မိုးလက်ဖက်ရည်၏ ဂိမ်းထဲရှိ အချိန်မှာ လျော့နည်း သွားခဲ့ပြီး သူမ ဆေးပင်များ စိုက်ပျိုးခြင်းကို ရပ်တန့် လိုက်ခဲ့သည်။ လက်ရှိ ဆေးပင်များကို ရိတ်သိမ်း ပြီးနောက် သူမသည် အသေးစား ကုသရေး ဆေးရည်များ ပြုလုပ်ကာ အခြားဂိမ်းမာ တစ်ဦးထံသို့ ပေးအပ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင်...

သူမသည် သူမ၏ ပစ္စည်းများကို ထုပ်ပိုးစ ပြုလာခဲ့သည်။

"ဒါက ငါ့ စောင်ပဲ။ ရာသီဥတု အေးလာမလားဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ သိမ်းထားလိုက်ပါ။ ရာသီဥတုစနစ် ဆောင်းရာသီ ပြောင်းသွားရင် နွေးထွေးအောင် နေဖို့ စောင်တစ်ထည် ရှိတာပေါ့။"

မိုးလက်ဖက်ရည်သည် သူမ၏ စောင်ကို ဖယ်ရီမလေး၏ ရှေ့တွင် ချထားလိုက်သည်။

အခြား ညစ်ပတ်သော ဂိမ်းမာများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက မိုးလက်ဖက်ရည်သည် သန့်ရှင်းမှုကို အထူး ဂရုစိုက်သူ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် မြေအောက်ရေကို အသုံးပြု၍ ထိုစောင် လျှော်ဖွတ်ခဲ့ပြီး မီးဖြင့် အခြောက်ခံခဲ့သည်။

သူမသည် ရေချိုးရန် ရေနွေးလည်း တည်ခဲ့သည်။ သူမ နာကျင်မှု ချိန်ညှိမှုကို ပိတ်ထားသောကြောင့် ရေအပူချိန် မမှန်းတတ်သဖြင့် အကြိမ် အနည်းငယ် အပူလောင်ခြင်း ခံခဲ့ရသည်။

အခြား ဂိမ်းမာများ အတွက်မူ အစည်းအရုံး ဝင်ပေါက်ဘေးရှိ အနက်ရောင် ရေအိုးတွင် သူတို့၏ မျက်နှာများကို ဆေးကြောသည်ကိုသာ မြင်တွေ့ရခဲသည်။

ထိုအရာမှာ သူတို့၏ သက်တမ်းနှင့်လည်း သက်ဆိုင် နေခဲ့သည်။ ဂိမ်းမာများသည် သေဆုံးလွယ်သောကြောင့် သူတို့ ညစ်ပတ်နေလျှင်ပင် သူတို့ စိတ်ထဲ မထားကြချေ။ ပြန်လည် ရှင်သန်လာသည့်အခါ သူတို့ သန့်ရှင်းသွားမည် ဖြစ်သောကြောင့် ရေချိုးရန် မလိုအပ်ခဲ့ချေ။

မိုးလက်ဖက်ရည်မှာမူ ကွဲပြားခြားသည်။ သူမသည် အရင်က သေဆုံးခြင်း မရှိခဲ့ဖူးချေ။ အော့ခ်များ ထာဝရတိုင်းပြည်ကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်သည့် အခါပင်လျှင် မိုးလက်ဖက်ရည်သည် ဖယ်ရီမလေး၏ သစ်ပင်အိမ်တွင် ပုန်းအောင်း နေခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲမှာ အလွန် ရက်စက် ကြမ်းကြုတ်သောကြောင့် သူမ အော့ဖ်လိုင်း ဆင်းသွားခဲ့သည်။ တိုက်ပွဲ အပြီးတွင်မှ သူမ အွန်လိုင်း ပြန်တက်ရောက်ခဲ့ပြီး အသက်ရှင်နေဆဲ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့ရှိခဲ့ရသည်။

ဤမျှ အကြာကြီး အသက်ရှင်ပြီးနောက် သူမသည် သူမ၏ သန့်ရှင်းရေးကို ဂရုစိုက် ရမည် ဖြစ်သည်။

"ခဏနေဦး၊ နင် ငါ့ကို နင့်စောင်ပေးလိုက်ရင် နင်ကကော ဘယ်လို လုပ်မလဲ။ နင့်မှာ စောင်အသစ် ရှိလို့လား။ နင် ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကို အသစ် တစ်ခု ဝယ်ဖို့ သွားမလို့လား။"

ဖယ်ရီမလေးသည် မိုးလက်ဖက်ရည်၏ စောင်ကို လက်ခံယူခဲ့ပြီး သစ်ပင်အိမ်တွင် ထိုင်ချလိုက်သည်။ သူမသည် စောင်ကို မည်သည့် နေရာတွင် ထားရှိ ရမည်ကို စဉ်းစားရင်း မေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ စောင်မလိုတော့ဘူး။ ငါ တစ်ယောက်ယောက်ကို ဆောင်းတောင်ကုန်းမြို့ကနေ သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည် အထုပ်ငယ်လေးတွေ ယူလာခိုင်းခဲ့တယ်။ အဲ့ဒါက ဈေးကြီးတယ်လေ၊ ဒါကြောင့် ငါ နည်းနည်းပဲ ရခဲ့တယ်။ အရမ်း မြန်မြန် မသုံးလိုက်နဲ့နော်။" မိုးလက်ဖက်ရည်သည် လက်ဖက်ရည်အိတ် အနည်းငယ် ထုတ်ယူလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ သွေးဂန္ဓမာ လက်ဖက်ရည် မသောက်ဘူး။" ဖယ်ရီမလေးက မိုးလက်ဖက်ရည်၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို ငြင်းပယ် လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူမသည် စိတ်ဓာတ်ကျနေသော မိုးလက်ဖက်ရည်ကို သတိပြုမိလိုက်ပြီး အံ့အားသင့် သွားခဲ့သည်။

"ဘာဖြစ်တာလဲ။ နင် ဒီနေရာကနေ ထွက်သွားတော့မှာလား။"

"ငါ ထင်တာတော့ အဲ့လိုပဲ။" မိုးလက်ဖက်ရည်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး တွေဝေနေပုံ ရသော ဖယ်ရီမလေးကို ပွေ့ဖက်လိုက်သည်။

ဖယ်ရီမလေး၏ အတောင်ပံများကြောင့် မိုးလက်ဖက်ရည်သည် သူမကို အလွန် တင်းကျပ်စွာ မပွေ့ဖက်ခဲ့ချေ။ သူမသည် သူမကို ခဏမျှ ပွေ့ဖက်လိုက်ပြီး မျက်ရည်များ ဝေ့ဝဲလာကာ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ ဒီအချိန်ကာလအတွင်းမှာ ငါ ပျော်ရွှင်ခဲ့တယ်။ ငါ နင့်ကို နှုတ်ဆက်ရတော့မယ်။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

ဖယ်ရီမလေး စိတ်ရှုပ်ထွေးသွားပြီး သူမက တွေဝေစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ နင်ရဲ့ စာချုပ်က အဲ့ဒီနတ်ဆိုးနဲ့ ကုန်ဆုံးသွားလို့လား။ နင် အိမ်ပြန်တော့မှာလား။"

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါ ဒီကမ္ဘာကနေ ထွက်ခွာသွားတော့မှာ။"

မိုးလက်ဖက်ရည်သည် သူမ၏ မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ကောလာဟလ တချို့ကြောင့် ငါ ဒီမှာ နောက်ထပ် ပျော်ရွှင်ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။ နင့်ကို ချန်ထားခဲ့ရတာ ဝမ်းနည်းပေမဲ့ ငါ သွားရတော့မယ်။ ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖယ်ရီမလေး။ ငါ နင့်နာမည်ကို မသိဘူး၊ ဒါကြောင့် ငါ နင့်ကို ဖယ်ရီမလေးလို့ ခေါ်ခဲ့တာ။ နင့်မှာ နာမည်ရှိလား။ ဗစ်တိုးရီးယားမြို့မှာ ဖယ်ရီလို့ ခေါ်တဲ့ မျိုးနွယ်စု တစ်ခု ရှိတယ်တဲ့။"

"ဗစ်တိုးရီးယားမြို့လား။ အာ။ အဲ့ဒါက ထာဝရတိုင်းပြည်နဲ့ စစ်ဖြစ်ခဲ့တဲ့ လူသားမြို့လား။ သူတို့မှာ ဖယ်ရီတွေ ရှိလို့လား။ သူတို့ ဖယ်ရီတွေကို ထောင်ချထားခဲ့လို့လား။ သူတို့ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက် ခဲ့လို့လား။"

ဖယ်ရီမလေးသည် ထိုအကြောင်း ကြားလိုက်ရ၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားခဲ့သည်။ ဖယ်ရီမလေးများနှင့် ဖယ်ရီများသည် ကွဲပြားခြားနားသော မျိုးနွယ်စု နှစ်ခု ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ နှစ်မျိုးလုံးသည် သစ်တောတွင် နေထိုင်ကြပြီး အတောင်ပံ ငယ်လေးများ ရှိကြသည်။ သူတို့သည် တူညီသော မျိုးရိုးစဉ်ဆက် ရှိကြပြီး ဖယ်ရီများမှာ ပို၍ ... လောကကြီးနဲ့ အဆက်အဆံ ပြုကြသည်။

"မဟုတ်ဘူး၊ ငါတို့ သူတို့ကို မညှဉ်းပန်း နှိပ်စက်ခဲ့ဘူး..."

မိုးလက်ဖက်ရည်သည် အဖွဲ့စစ်ပွဲမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြောင်း ပြောဆိုလိုသော်လည်း သူမ ထုတ်မပြောဖြစ်ခဲ့ချေ။ သူမသည် ထိုအကြောင်းကြားပါက ဖယ်ရီမလေး ပျော်ရွှင်မည် မဟုတ်ဟု ခံစားခဲ့ရသည်။

"အာ၊ အဲ့ဒါကောင်းတယ်။ ဟုတ်တယ်၊ ငါ့ နာမည်က..."

ဖယ်ရီမလေးသည် သူမ၏ ရင်ဘတ်ကို မောက်ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ကြွားဝါလိုက်သည်။ သူမ စကား ဆက်မပြောမီ ရှားလော့ခ်၏ အသံ သစ်ပင်အိမ် အပြင်ဘက်မှ ထွက်ပေါ် လာခဲ့သည်။

"ဖယ်ရီမလေး။"

"ခဏစောင့်။" ဖယ်ရီမလေးသည် မကျေမနပ် ဖြစ်နေပြီး အနည်းငယ် ဒေါသထွက်နေပုံ ရသည်။ သူမ၏ စိတ်ခံစားမှုများကို ဖြေလျှော့ပြီးနောက် သူမသည် သစ်ပင်အိမ် အပြင်ဘက်သို့ သတိကြီးစွာ ချောင်းမြောင်း ကြည့်ရှု လိုက်သည်။ သူမသည် သစ်ပင်အိမ် အောက်ရှိ ရှားလော့ခ်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး "ဘာဖြစ်တာလဲ နတ်ဆိုး။ မင်းမှာ ဘာအကြံဆိုးတွေ ရှိနေလဲ။"ဟု မေးလိုက်သည်။

"ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး၊ လာနှုတ်ဆက်ရုံ သက်သက်ပဲ။"

ရှားလော့ခ်သည် သစ်ပင်အိမ်အောက်တွင် ရပ်နေပြီး စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တိတ်ဆိတ်နေသော ဂိမ်းမာများ ဝိုင်းရံထားခြင်း ခံနေရသည်။

ဂိမ်းမာများသည် ရှားလော့ခ်၏ ထိန်းချုပ်ခြင်းကို ခံနေရပြီး သူတို့သည် ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း ပုံစံသို့ ဝင်ရောက်သွား ခဲ့ကြသည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဖော်ရွေစွာ ပြုံးနေခဲ့သည်။ သူသည် အပေါ်ရှိ ဖယ်ရီမလေးကို ကြည့်လိုက်ပြီး "မင်းရဲ့ ကွပ်မျက်ချိန် နီးကပ်လာပြီ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ—။"

ဖယ်ရီမလေးသည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာ အော်ပြောလိုက်သည်။ မိုးလက်ဖက်ရည်သည်လည်း အံ့အားသင့် သွားခဲ့သော်လည်း သူမသည် ဇာတ်လမ်းပိုင်း အန်နီမေးရှင်း ပုံစံတွင် ရှိနေသောကြောင့် စကားမပြောနိုင်ခဲ့ချေ။

...

ဇာတ်လမ်း အသစ် တစ်ခု ပေါ်ပေါက်လာခဲ့ပြီး ထိုအရာမှာ လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များ အပြင်ဘက်တွင် ရှိနေခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ပန်းခင်းတွင် ပေါ်ပေါက်လာပြီး ဖယ်ရီမလေးအား "မင်းရဲ့ ကွပ်မျက်ချိန် နီးကပ်လာပြီ။"ဟု ပြောလိုက်သည်။

သူသည် ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားသော ဖယ်ရီမလေးကို ဖမ်းဆီးခဲ့ပြီး ကြက်ဥခေါင်းကို ဖမ်းဆီးစဉ် ကဲ့သို့ပင် သူမ၏ အတောင်ပံများကို ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

ဖယ်ရီမလေးသည် လွယ်လွယ်နှင့် လက်နက်ချမည် မဟုတ်ပေ။ သူမသည် စက်သေနတ်ကဲ့သို့ သူမ၏ တံတွေးကို ထွေးခဲ့သည်။ ၎င်းက ဂိမ်းမာများ အပေါ် အကျိုးသက်ရောက်မှု ရှိသော်လည်း ရှားလော့ခ်အပေါ်တွင်မူ လုံးဝ အသုံးမဝင်ခဲ့ချေ။

တံတွေး အားလုံးမှာ သူ၏ မာနာဒိုင်းဖြင့် လမ်းလွှဲခြင်း ခံခဲ့ရပြီး အန္တရာယ်ပြုနိုင်စွမ်း ကင်းမဲ့သွားခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် သူတို့၏ ဘဝစွမ်းရည် သင်တန်းဆရာ ဖယ်ရီမလေးကို ဂိမ်းမာများ၏ ရှေ့တွင် ဖမ်းဆီးခဲ့သည်။

ရှားလော့ခ်သည် ဖယ်ရီမလေးကို လွယ်လွယ်နှင့် သတ်ဖြတ်ဦးမည် မဟုတ်ပေ။

ဂိမ်းမာများသည် မစ်ရှင်စီးရီး တစ်ခု လက်ခံရရှိ ခဲ့ကြသည်။

[ဖယ်ရီမလေးကို ကယ်တင်ခြင်း၊ အပိုင်း တစ်]

မိုးလက်ဖက်ရည်သည်လည်း မစ်ရှင်လက်ခံ ရသူများထဲတွင် ပါဝင်ခဲ့သည်။