အမွေးကျွတ်တာကို ဘယ်လိုကုသမလဲ

"အရှင်နဲ့ သူ့လူတွေ ကျန်းဟိုင်မြို့ထဲကို ဝင်လာကြတော့မယ်လို့ ကြားတယ်..."

ရှဟဲ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး လူနှစ်ယောက် သစ်ပင်အောက်မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ရပ်နေ၏။ လက်မောင်းတွင် ပိုးကောင်အသိုက်ပါသော အမျိုးသားသည် မြေကြီးပေါ် ငုတ်တုတ်ထိုင်ကာ မြေကြီးပေါ်ရှိ ခြူးပင်များနှင့် အားရပါးရ ကစားနေသည်။

"အမှန်ပဲ... အရှင်က ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားကို တွန်းလှန်ဖို့ ရောက်လာလာမှာ"

အခြားအဖော်တစ်ယောက်က သူ့ဦးထုပ်ကို နှိမ့်ချလိုက်ပြီး :"ဓားနတ်ဘုရားကို ဖျက်ဆီးပြီးတာနဲ့ ဘယ်သူမှ ငါတို့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး... ကျန်းဟိုင်မြို့တစ်ခုလုံး ဒီရေရဲ့ ကစားစရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

"ဒါပေမယ့်..."

အင်းဆက်အသိုက်ထဲကလူက တွင်းထဲမှာ ပုရွက်ဆိတ်တွေနဲ့ တုံ့ဆိုင်းနေပြီး: "ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားက ပုန်းနေတယ်ဆိုတဲ့ ကောလဟာလသတင်းတွေ ထွက်နေတယ်... အဲဒါကို ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ရှာတွေ့မှာလဲ....အရှင်က သူ့ရဲ့ ပုန်းအောင်းတဲ့နေရာကို သိပြီးပြီတဲ့လား"

"ဒါပေါ့"

အဖော်ဖြစ်သူက လက်နှစ်ဖက်ကို ခေါက်ကာ ယာဉ်ကြောပိတ်ဆို့မှုကို ငေးကြည့်ရင်း ရယ်မောလိုက်သည်။

"အရှင်က အဲဒီကြွက်ပေါ်လာအောင် သူ့နည်းသူ့ဟန်နဲ့ လုပ်လိမ့်မယ် သွားကြရအောင် ငါတို့လည်း ပြန်ဖို့အချိန်တန်ပြီ"

"ကောင်းပြီ"

ကုန်းမြင့်ကို နင်းလိုက်ရင်ပဲ လူနှစ်ယောက်သည် အရိပ်များအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားကာ ထိုနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

...

စာကြည့်တိုက်ထဲမှာတော့။

"အရှင်?"

ခုံတန်းလေးပေါ်ထိုင်ရင်း ချင်းယန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်သည်။ သူတို့၏ တည်ရှိနေမှုကို အာရုံပြုပြီးနောက် လူနှစ်ယောက် လုံးလုံးလျားလျား ပျောက်ကွယ်သွားတဲ့အခါ စိတ်စွမ်းအားကို ရုတ်သိမ်းခဲ့သည်။ ရှဟဲ စာကြည့်တိုက်ကနေ ထွက်သွားကတည်းက သူ့နောက်လိုက်ရန် စိတ်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်ခဲ့၏။

မြဲမြံသော အတွေးက နောက်ဆုံးတွင် ပဲ့တင်ထပ်လိမ့်မည်။ ထင်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ။ သူစုံစမ်းစပြုပြီးတာနဲ့ ဒီလူစိမ်းနှစ်ယောက်ဟာ လမ်းဘေးမှာ ခြေချော်လက်ချော် ဖြစ်ပြီး သူတို့ရောက်ရှိနေတာကို ပြသမိသွားသည်။

"ဒါဆို သူတို့ရဲ့ အန္တိမပန်းတိုင်က ငါပဲ"

ချင်းယန် မိစ္ဆာဝါဒ နှစ်ယောက် စကားပြောနေသည်ကို တွေးကာ သက်သာရာရစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

မင်းက ငါ့ကို ဆွဲဆောင်ချင်နေတာလား။

ရယ်စရာကောင်းလိုက်တာ။

မင်းရဲ့ အလယ်အလတ် ခြေရာခံ အရည်အချင်းတွေနဲ့ ငါ့ကို အရှက်မခွဲပါနဲ့။

"ဒီဓားနတ်ဘုရား ပေါ်လာအောင် မင်းဘယ်လို လှည့်ကွက်တွေ ထွင်မလဲ သိချင်ပါရဲ့"

ချင်းယန် ပျင်းရိစွာ ခေါင်းယမ်းရင်း ပြုံးမိသည်။ ရှဟဲ ထွက်ခွာသွားသည့်အကြောင်းကို တွေးတောရင်း သူ့ဘေးကင်းရေး အတွက် အလွန်စိုးရိမ်နေမိ​ပြန်သည်။

သစ်တော်ပန်းပွင့်မိုးအပ်က တစ်ချက်တည်းဖြင့် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကြယ်စွမ်းအင် ကာကွယ်ရေးများကိုပင် ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်နိုင်သည်။ ဂရုမစိုက်သော ​မွေးရာပါနယ်ပယ် ကြယ်စစ်သည်တစ်ဦးသည် သွေးထွက်နေသော ဆန်ခါဖြစ်သွားအောင် ပစ်သတ်ခံရနိုင်သည်။

အရင်က သူပေးခဲ့တဲ့ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုထဲကို ထည့်ပေါင်းလိုက်ရင် ရှဟဲ သူ့ဘာသာသူ ရပ်တည်နိုင်စွမ်းရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။ မွေးရာပါနယ်ပယ် အဆင့်အောက်က ရန်သူ့လက်ထဲကနေလည်း အလိုအလျောက် ထွက်ပြေးနိုင်ပြီး ကမ္ဘာအနှံ့ လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်သည်။

ဂိုဏ်းဆရာဆင့်​အထက်​ ရှိသူ​တွေကို ကြုံရရင်တော့ နည်းနည်း ပြောရခက်လိမ့်မည်။ တစ်ဖက်က ဂိုဏ်းဆရာ တစ်ယောက်ကို စေလွှတ်လိုက်ပါက ရှဟဲကို ဖမ်းပြီး သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေတာ ထင်ရှားပါ​ပြီ။

ဒါပေမယ့် နောက်ဖွားနယ်ပယ်ကို သတ်ဖို့ ဤမျှကြီးမားသောအင်အားကို စုစည်းနိုင်ပါက တစ်ဖက်လူဟာ အင်အားကြီးပေမည်။

ရှဟဲဟာ သူတို့ရဲ့ လက်ကိုင်တုတ်တွေကြားက မလွတ်နိုင်ရင်တောင် သူ့အုတ်ဂူကျောက်တုံးကို ထွင်းထုနဲ့ သူ့တစ်သက်လုံး ကြွားလုံးထုတ်ဖို့ လုံလောက်လိမ့်မည်။

"ဒါက သိက္ခာမဲ့တာပဲ ငါဘာမှလုပ်လို့ မရဘူး"

ချင်းယန် အချိန်ကို စစ်ဆေးရန် ဖုန်းကို ထုတ်ကာ ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ သူ မသိခင်မှာပင် အလုပ်က ဆင်းဖို့ အချိန်ကျနေပြီ။ အနာဂတ်မှာ ဘယ်လိုပဲ ဖြစ်ဖြစ် ဘဝကို ဆက်သွားရမည်။

အလုပ်ဆင်းပြီးနောက် ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်ကို ဈေးသို့ခေါ်သွားကာ သစ်သီးများနှင့် ဟင်းသီးဟင်းရွက် တချို့ဝယ်ယူသည်။ ဟင်းအနည်းငယ် ချက်ပြုတ်ရန် ပြင်ဆင်ပြီးနောက် အိမ်သို့ပြန်လာခဲ့သည်။

ပြတင်းပေါက်အပြင်ဘက်တွင် နေရောင်က တဖြည်းဖြည်း ကျလာကာ နေ့တစ်နေ့ကို တိတ်တဆိတ် ကုန်လွန်စေခဲ့သည်။

………

ဗီလာအတွင်းက မီးဖိုချောင်တွင် အိုးများ၊ ဒယ်အိုးအသံများကြား ရှောင်ပိုင်သည် အပြာနှင့် အဖြူ စားဖိုမှူး၏ စကတ်ကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး မီးဖိုပတ်လည်တွင် အလုပ်ရှုပ်နေသည်။

သူမသည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို လှီးဖြတ်ကာ ဟင်းလျာများ ချက်ပြုတ်ကာ အစားအသောက်ကို စနစ်တကျ ပြင်ဆင်လျက်ရှိ၏။

ချင်းယန်ကတော့ ဆိုဖာပေါ်တွင် ထိုင်နေကာ သူ့စိတ်ထဲတွင် "လက်နက် သန့်စင်ခြင်း၏ စစ်မှန်သော ရှင်းလင်းချက်" ကို အသုံးပြု၍ ဥာဏ်အလင်းထဲ တိမ်မြုပ် တွေးတောနေလေသည်။

ခဏကြာတော့ သူ့ဖုန်းကို ထုတ်လိုက်ပြီး မှော်လက်နက်အသစ်ကို သန့်စင်ဖို့ စတင်စမ်းသပ်ခဲ့၏။

ဒီခေတ်က ဘယ်ခေတ်လဲ။ ရိုးရာ သန့်စင်ရေးနည်းကို သုံးနေကြတုန်းလား။ လျှပ်စစ်ပစ္စည်း​တွေကလည်း ကိရိယာတွေပဲ မဟုတ်လား။

အရာအားလုံးကို သန့်စင်လို့ ရသည်လေ။

ချင်းယန် သူ့ဖုန်းထဲသို့ ကြယ်စွမ်းအင်များကို လောင်းထည့်လိုက်ပြီး သူ့စိတ်ကို အာရုံစိုက်ကာ ခင်းကျင်းမှုပုံစံကို ဖန်တီးလိုက်သည်။ တစ်အောင့်ကြာတော့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော ခင်းကျင်းမှုပုံစံ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဖုန်း၏ ခင်းကျင်းမှုပုံစံ သန့်စင်မှုက ပြီးမြောက်သွားခဲ့သည်။

ချင်းယန် သူ့ဖုန်းကိုဖွင့်ပြီး မျက်နှာပြင်ကို နှစ်ကြိမ်ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ချောမွေ့ပြီး အရည်ကြည်လို ဖြစ်နေကာ စခရင်တစ်ခုလုံး၏ ပြန်လည်ဆန်းသစ်မှုနှုန်းသည်လည်း မြင့်တက်လာသဖြင့် စွမ်းဆောင်ရည်က နှစ်ဆတိုးသွားသည်။

"မဆိုးဘူး..."

ချင်းယန် အလွန်ကျေနပ်သွားပြီး ဧည့်ခန်းရှိ ပရိဘောဂများကို စစ်တမ်းကောက်​ကြည့်သည်။

မီးဆိုင်း၊ တီဗီ ၊ စားပွဲ ၊ ကုလားထိုင်။ အချိန်ရရင် အားလုံးကို သန့်စင်ပစ်ရမည်။ ၎င်းတို့ကို နည်းနည်း ခိုင်ခံ့စေပြီး ပြည့်စုံတဲ့ အဆင့်မြှင့်တင်မှုမျိုးနဲ့ ထားဖို့ စိတ်ကူးထားလိုက်သည်။ မြင်ကွင်းက စိတ်ကူးယဉ်ရုံနဲ့ကို အရမ်းမိုက်နေပြီ။

"အား!!!!"

ရုတ်တရက် မီးဖိုချောင်ထဲက အော်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာ၏။

"သခင်! တစ်ခုခုတော့ ဆိုးသွားပြီ!"

ရှောင်ပိုင် ပြေးထွက်လာသည်။ သူမက ချင်းယန်ရင်ခွင်ထဲသို့ တိုးဝင်ကာ ရှိုက်ကြီးတငင် ငိုရင်း သူမ၏ အမြီးကို ညွှန်​ပြလိုက်သည်။

"ဘာမှားလို့လဲ?"

ချင်းယန် သူမခေါင်းကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"အမွေးတွေ ကျွတ်ကုန်ပြီ! ဒီမှာ ကြည့်ပါဦး သခင် ကျွန်မ ထိပ်ပြောင်နေပြီ!"

သူမပြောသည့်အတိုင်း လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး တင်ပါးကို မြှောက်ကာ အမြီးကွေးရင်း ချင်းယန်နံဘေးသို့ ရောက်လာသည်။ သေချာတာကတော့ အမြီးမှာ ပြောင်ပြောင်ကြီးကို မြင်လိုက်ရလေ၏။

ဖြူဖွေးသော အမွေးအမှင်များအောက်တွင် သူမ၏ အသားအရည်သည် နူးညံ့ပြီး ဖြူဖျော့နေသည်။

ချင်းယန် : “…”

စာကြည့်တိုက်ထဲမှာ သန့်စင်နေတုန်း အင်အားအလွန်အကျွံသုံးပြီး ဆွဲထုတ်မိလိုက်တာ ဖြစ်မည်။

"မနေ့ညက ရှိနေသေးတယ်! အခုလေးတင် လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ အကွက်လိုက်ကြီး ကျွတ်နေတာကို တွေ့လိုက်ရတာ!"

"အာဟာရချို့တဲ့လို့ ထင်တယ်"

ချင်းယန် နူးညံ့တဲ့အမြီးကို ကိုင်ပြီး လှန်လိုက်၏။

"အသားပိုစားကြည့်စမ်း... ဘာမှ မပြင်းထန်ပါဘူး မကြာခင် ပြန်ပေါက်လာမှာပါ"

"အာဟာရချို့တဲ့တာလာ?"

ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ပိုင် ချင်းယန်ကို သံသယနဲ့ ကြည့်ပြီးတော့ သူ့အမြီးကို ကောက်ကွေးပြီး နူးညံ့တဲ့ သားမွေးတွေကို ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

“အဲဒါက ဘာလဲ”

"မင်းက နည်းနည်းပဲစားတာလေ... မင်းတို့ မြေခွေးတွေက အစေ့အဆန်တွေမဟုတ်ဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို နေ့တိုင်းစားနေတာ... ဒါကြောင့် ကျွတ်တာက ပုံမှန်ပဲ"

ချင်းယန် မျက်လုံးတွေကို မှိတ်ထားပြီး သူ့နောက်က ဆိုဖာလက်ရမ်းပေါ်မှာ ခေါင်းချလိုက်သည်။

"နောက်ကျမှ မအိပ်နဲ့ အဟာရများများစား... မဟုတ်ရင် မင်းဒီလိုဆက်လုပ်နေရင် မင်းရဲ့သားမွေးတွေအားလုံး မကြာခင် ဒါမှမဟုတ် နောက်ပိုင်းမှာ ဆုံးရှုံးလိုက်ရလိမ့်မယ်"

"အမွေးတွေ အကုန်ကျွတ်တော့မှာလား?"

ရှောင်ပိုင် ကြောက်လန့်တကြား တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်သွားလေသည်။ သူမ လက်ထဲက ကြီးမားပြီး ဖောင်းကားနေသော အမြီးကို ကိုင်လိုက်ကာ နားရွက်များ တုန်ခါကာ မတ်သွားသည်။

သူမ အမြီးကို ကိုင်ရင်း ကြောက်စိတ်ဖြင့် ခေါင်းကို အုပ်ထားလိုက်သည်။

"ဒီနတ်သမီးက အမြီးလေးချောင်း ပေါက်နေပြီးခါမှ အမွေးတွေ ဆုံးရှုံးရတော့မှာလား"

ကြောက်စရာကောင်းလိုက်တာ!

မဟုတ်ဘူး၊ ငါ့ဆုံးရှုံးမှုတွေကို ဖြတ်ရမယ်။

ဒီနေ့ အစားအသောက် ထပ်ထည့်ရမယ်!

ရှောင်ပိုင် မီးဖိုချောင်သို့ အမြန်ပြန်သွားကာ ရေခဲသေတ္တာကိုဖွင့်ကာ အသီးအရွက်များစွာကို ထုတ်ကာ စဥ့်တီတုံးပေါ်တွင် တင်လိုက်သည်။ ရုတ်ချည်းဆိုသလို မီးဖိုချောင်ထဲမှာ ရှုပ်ပွနေတဲ့ အသံတွေ ၊ ကြော်သံ နဲ့ မွှေနေတဲ့ ခေါက်ဆွဲသံတွေ ရောယှက်နေပြီး မီးခိုးငွေ့တွေက လေထဲမှာ ပြည့်နေတော့၏။

အချိန်အတော်ကြာ မအားလပ်တဲ့ အလုပ်တွေပြီးနောက် ဧည့်ခန်း ထမင်းစား စားပွဲတွင် အရသာရှိသော ဟင်းပွဲများဖြင့် ပြည့်လျှံနေတော့သည်။ ချိုချဉ် ဝက်နံရိုးများ၊ ရိုးရာ ဟော့ပေါ့ဟင်းချို၊ အရသာမျိုးစုံကို စုစည်းထားသည်။

"သခင် ခွင့်ပြုပါ"

ရှောင်ပိုင် ပန်းကန်သေးသေးတစ်လုံးနှင့် ဖုန်းကိုကိုင်လိုက်ပြီး ကုလားထိုင်တစ်လုံးကို ဆွဲထုတ်ကာ စူးစူးစိုက်စိုက် ထိုင်လိုက်သည်။

"ဒီနေ့ ကျွန်မလည်း စစားတော့မယ်!"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် ခေါင်းငုံ့ကာ စားပွဲပေါ်ရှိ ဖုန်းကိုဖွင့်ကာ တစ်စုံတစ်ခုကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ဖန်သားပြင်ကို ပွတ်ဆွဲလိုက်သည်။

ချင်းယန် တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရာ ဖုန်းဖန်သားပြင်ပေါ်မှာ သူမြင်လိုက်ရတာက။

[နှမ်းနက်စေ့များအတွက် မှာယူရန်လိပ်စာ...]

[အ​မွေးကျွတ်တာနဲ့ ပတ်သက်ပြီး ဘာလုပ်သင့်လဲ။]

ချင်းယန် : "..."

ဒီမြေခွေးမိုက်ကတော့....