ငါ့ရဲ့ ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရား အထောက်အထားကို ဖော်ထုတ်လိုက်ပြီလား

“ဝိုး…ကံကောင်းလိုက်တာ…"

သစ်တော်ပန်းပွင့်မိုးအပ်ကို အမြန်သုံးလိုက်လို့ ကံကောင်းသွားခဲ့သည်။ သူသာ နောက်တစ်လှမ်း နောက်ကျခဲ့ရင် အဖမ်းခံရပြီး လူသားဝက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။

ညစ်ပတ်တဲ့ လှည့်ကွက်တွေနဲ့ လာကစားနေတာလား။

ငါက မင်းထက်တောင် လိမ္မာပါးနပ်သေး!

"ကံကောင်းလိုက်တာ ဒီနေ့လည်က လောင်ချင်းကို သွားတွေ့မိလို့ပေါ့"

ရှဟဲသည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက အအေးဒဏ်များကို ပြေပျောက်စေရန် မီးခိုးကွင်းများကို မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး လမ်းကြားဝင်ပေါက်ဆီသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

အနက်ရောင် ကားတစ်စင်း ရောက်လာကာ အနီးနားက အစောင့်တွေက ဘေးဘီကို လူစုခွဲလိုက်ကြသည်။ ဦးစီးချုပ် ထွက်လာပြီး ကြိုးကို ဆွဲဖယ်ကာ လမ်းကြားထဲသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်ဝင်လာ၏။

"ဦးစီးချုပ် ရောက်လာပြီလား"

ရှဟဲ အမြန်ထပြီး အလေးပြုလိုက်သည်။

"အနားယူပါ... ထစရာမလိုပါဘူး"

ဦးစီးချုပ်က တည်ငြိမ်စွာပြောပြီး စူးရှသော မျက်လုံးများက လမ်းကြားအလယ်ရှိ ခန္ဓာကိုယ်ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ မှုခင်းအခင်း ဖြစ်ပွားရာနေရာအား ကောင်းစွာထိန်းသိမ်းထားကြောင်း ညွှန်ပြသည့် မြေပြင်အမှတ်အသား ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချထားသည်။

ပိုးကောင်အမျိုးသားက မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေပြီး သူ့မျက်နှာသည် ချွန်များဖြင့် ပေါက်နေသည်။ မျက်လုံးများက ပြူးကျယ်နေဆဲ ဖြစ်တာကြောင့် တုန်လှုပ်ချောက်ချားနေသည့် အခြေအနေမျိုး ကြုံခဲ့ရကြောင်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ​ပြသနေသေးသည်။

"မင်း သူ့ကိုသတ်လိုက်တာလား"

ဦးစီးချုပ်ဟူသော သူတို့ရဲ့ ကြယ်သိုင်းရဲခေါင်းဆောင်ကြီးက ဖြည်းညှင်းစွာမေးကာ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်သို့ တစ်၀က်ခန့် ဝပ်လျက် မြေကြီးပေါ်က သေဆုံးသူ၏ ဒဏ်ရာကို သေချာစွာ စစ်ဆေးကြည့်​နေသည်။

"မွေးရာပါနယ်ပယ်ကလူပဲ.... ပြောဖို့​တောင် မထိုက်တန်ဘူး!"

ရှဟဲ အလိုလို ပြန်ဖြေခဲ့သော်လည်း နောက်ပိုင်းတွင် အနည်းငယ် ယုံကြည်မှုလွန်ကဲသွားသည်ဟု တွေးလိုက်မိသည်။ ခေါင်းဆောင်ကြီးက မွေးရာပါ နယ်ပယ်က ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရာ သူ့ကို အပြစ်မတင်ဘဲနေမည်လား။

သူက လေသံကို အလျင်စလို ပြောင်းလိုက်ပြီး: "ခေါင်းဆောင်ကြီး! ဒီနတ်ဆိုးက အရမ်းအန္တရာယ်များတယ်...ကျနော်က သူ့အတွက် ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး... သေတော့မလို့!"

"..."

တစ်ဖက်က နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ရှဟဲကို အဓိပ္ပါယ်ရှိသော အကြည့်တစ်ခု ပေး​လေသည်။ သူဘာမှပြန်မပြောဘဲ အလောင်းပေါ်မှ သူ့လက်ကို ရိုးရိုးလေးတင်လိုက်ပြီး ကြယ်စွမ်းအင်ကို အပေါက်တစ်ခုထဲသို့ သွန်းထည့်ပေးလိုက်သည်။

ရှာဖွေခြင်း၊ စူးစမ်းခြင်း။

နောက်အခိုက်၌ ငွေအပ်တစ်ချောင်းက အသားကို ထိုးဖောက်ပြီး အပေါက်ထဲကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာကာ အလောင်းရဲ့အထက်မှာ ပျံဝဲကာ အေးစိမ့်စိမ့် လေထုမျိုး ​ထုတ်လွှတ်နေလေ၏။

"ဒါကဘာလဲ?"

ဦးစီးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အပ်၏အဆုံးကို ဂရုတစိုက် ဆုပ်ကိုင်ရင်း လက်လှမ်းပြလိုက်၏။ ကြယ်စွမ်းအင် စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအရ ၎င်းသည် နတ်ဆိုး၏ သေဆုံးရခြင်း အကြောင်းအရင်းအမှန် ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် မိနစ်ပိုင်းများက အပ်များစွာသည် ပြင်းထန်သော မုန်တိုင်းတစ်ခုကဲ့သို့ ထိုသူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ကြယ်စွမ်းအင်ကာကွယ်ရေးများကို ဖြတ်ကျော်ကာ ၎င်း၏လမ်းကြောင်းရှိ အရာအားလုံးကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။

တခဏအတွင်း ဒီနတ်ဆိုးလည်း ဆုံးပါးသွား၏။

"ဒါက ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်နိုင်မှာလဲ?"

ဦးစီးချုပ် တုန်လှုပ်သွားပြီး ရှဟဲဆီသို့ ပြန်လှည့်ကာ မသေချာမရေရာသော မေးခွန်းမျိုး ထုတ်လာသည်။

"မင်း ဒီငွေအပ်ကို သုံးလိုက်တာ မဟုတ်လား ဘယ်ကလာတာလဲ"

"ဆရာအရှင်က ကျွန်​​တော့်​ကို ​ပေးခဲ့တာပါ!"

ရှဟဲ ​အော်​လိုက်​သည်​၊ သူ့မျက်​နှာမှာ နီရဲ​နေပြီး လိမ်​ညာ​နေ​ရသော​ကြောင့်​ သူ့နှလုံးသားကလည်း တုန်​လှုပ်​သွားသည်​။

"ကျန်းဟိုင်မြို့က ပရမ်းပတာဖြစ်နေပြီ သူက စိတ်ပူနေတော့ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ကာကွယ်ဖို့ တစ်ခုခု ပို့​ပေးလိုက်တာ!"

သူ့ရင်ဘတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း သူ့အသံမှာ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့်။

“ဒီနေ့ အရမ်းကံကောင်းသွားတာ…”

"ဟုတ်လား..."

ဒါကိုကြားတော့ ဦးစီးချုပ်က မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး ရှဟဲထံ ဖြည်းညှင်းစွာ ချဉ်းကပ်လိုက်၏။ စိတ်မရှည်တဲ့ အရိပ်အယောင်တွေ သူ့မျက်လုံးတွေကို ဖြတ်သွားပေမယ့် မြန်မြန်ပဲ ဖုံးကွယ်ထားလိုက်သည်။

လာပြန်ပြီ ဆရာကြီးပဲ...

အရင်တစ်ခါ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံတုန်းကလည်း တူညီတဲ့ အဖြေပဲ ပေးခဲ့သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီလူက ဘယ်သူလဲ။

သူ ဘယ်လိုများ ဒီလောက် ထက်မြက်နိုင်မှာလဲ။

ဒီရက်တွေအတွင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုတွေ အပြီးမှာ သံသယရှိသူတချို့ကို ဖော်ထုတ်ပြီးပါပြီ။ ဒါပေမယ့် ရှဟဲ သူ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာ အမှန်ကို ထုတ်ဖော်ဖို့ စောင့်ရဦးမည်။

ဒီလိုတွေးမိတော့ သူ အတင်းပြုံးပြပြီး ရှဟဲရဲ့ ပုခုံးကို ပုတ်လိုက်သည်။

"မဆိုးပါဘူး ကောင်းကောင်းလုပ်ခဲ့တယ်... မင်းရဲ့အောင်မြင်မှုတွေကို ငါမှတ်တမ်းတင်ထားပါမယ်"

"ဟုတ်ကဲ့" ရှဟဲ မကျေမနပ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်ကာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

"ဒါဆို ကျ​နော် ​အရင်ပြန်လိုက်ပါဦးမယ်"

"အရင်အနားယူပါ... တစ်ခုခုလိုအပ်ရင် နောက်တော့ပြောပေါ့"

"ဟုတ်ကဲ့!"

ရှဟဲ လှည့်ပြီး ထောင့်တစ်ဝိုက်မှာ အမြန်ပျောက်ကွယ်သွားချိန်မှသာ သက်ပြင်းချရင်း အေးအေးဆေးဆေး လမ်းလျှောက်သွားခဲ့သည်။ ဦးစီးချုပ်က သူ ထွက်သွားတာကို ကြည့်ပြီး ခေါင်းကို အနည်းငယ် ခါလိုက်၏။

ဖုံးကွယ်ရတာကို နှစ်သက်တာလား။

အနှေးနဲ့အမြန်ဆိုသလို ဒီခေါင်းဆောင်က မင်းရဲ့ဆရာ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိလာမှာပဲ။

………….

နောက်နေ့။

စာကြည့်တိုက်အတွင်း။

နံနက်ခင်းတေးဂီတကို ဖြည်းညှင်းစွာ တီးခတ်နေ၏။ ခုံတန်းလျားများသည် ပြင်ပနားနေခန်းတွင် တန်းစီလျက် ရှိကာ ငှက်များသည်လည်း ၎င်းတို့၏အသိုက်များကို စွန့်ခွာ၍ ပျံသန်းနေကြသည်။

ချင်းယန် ကုလားထိုင်ပေါ်တွင်ထိုင်ကာ လက်ဖက်ရည်ပူပူ တစ်ခွက်ဝယ်ကာ လှပသောနေရောင်အောက်တွင် မနက်စာ စား​နေခဲ့သည်။ မြေခွေးလေးကတော့ စားပွဲအောက်တွင် လှည့်ပတ်ကာ ၎င်း၏အမြီးကို လိုက်ကိုက်နေ၏။ အကြိမ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ချင်းယန်၏ပေါင်ကို ချစ်ခင်စွာ ပွတ်သပ်လိုက်သည်။

"သခင် သန့်စင်ထားတဲ့ အဂ္ဂိရတ်ဆေးက တကယ့်ကို အံ့သြစရာပဲ! ဒီမနက် အိပ်ရာကနိုးတာနဲ့ အမြီးက ယားယံလာတယ်... အမွေးလေးတွေ တကယ်ပေါက်လာသလို ခံစားရတယ်"

သူမစကားပြောနေစဉ်တွင် ချင်းယန်လက်နှစ်ဖက်ထဲသို့ ခုန်ဆင်းသွားပြီး အမြီးကို လှုပ်ယမ်းလိုက်သည်။

"လာ.. အမြီးကို လာကိုင်ကြည့်ပါဦး..."

"မလိုပါဘူး မင်းထင်သလောက်ဆို အဆင်ပြေမှာပါ"

ချင်းယန် ရှောင်ပိုင်လည်ပင်းကို ပွတ်သပ်ဆွဲကိုင်လိုက်သည်။

"ငါ့မြင်ကွင်းကို မတားနဲ့....မင်းသာ ပိုစား"

"အွန်း အွန်း... သခင်က ငါ့အပေါ် အရမ်းကောင်းတာပဲ!"

ဒါကိုကြားတော့ ရှောင်ပိုင် သူ့ခေါင်းကို နောက်ပြန်လှည့်ပြီး ချင်းယန်ရဲ့ ဘောင်းဘီရှည်ခြေထောက်ကို ပွတ်သပ်ရင်း ဝမ်းသာအားရနဲ့ "မြေခွေးဆိုးလေး" မုဒ်ထဲကို တစ်ဖန် ပြန်ဝင်သွားပါတော့၏။

"အမွေးပေါက်ဆေးက တော်တော်လေး အကျိုးရှိ​စေသားပဲ"

ချင်းယန် မှတ်ချက်မပေးဘဲ ပြုံးသာ ပြုံးကာ စားပွဲပေါ်ရှိ မနက်စာများကို ဆက်စားနေလေသည်။ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာအရ ရှောင်ပိုင်အမွေးတွေ အရှည်မည်မျှ ကြီးထွားလာမည်ကို သူ စတင်တွက်ချက်ခဲ့ပြီးသား။

ရှောင်ပိုင်မှာ အမွေးတွေ များလေလေ ပစ္စည်းတွေ ပိုရိတ်လေလေပဲလေ။ ၎င်းက ပြန်လည် ပြည့်ဖြိုးမြဲဖြစ်သော အရင်းအမြစ် တစ်ခုဖြစ်သည်။

သူမက မွေးရာပါနယ်ပယ် အလယ်အလတ်အဆင့် ဖြစ်သည်။

အနည်းဆုံးတော့ အနာဂတ်မှာ ပစ္စည်းတွေ သန့်စင်ဖို့ စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပါ။

"ဟုတ်တယ် ဟုတ်တယ် မြေခွေးမျိုးနွယ်က ရတနာတွေနဲ့ ပြည့်နေတာ.. စာအုပ်တွေက တကယ်လိမ်တာ မဟုတ်ဘူး!"

………..

ပြီးနောက်

စာကြည့်​တိုက်​​ရှေ့တွင်​ နာရီစင်​​ရောက်​လာသည်​။

"ဒင်-"

"လီချင် အလုပ်ချိန် 7:42"

အချိန်ကြည့်ပြီးနောက် လီချင်းဟဲ နာရီကို နှိပ်ကာ ဖုန်းကိုငုံ့ကြည့်ရင်း လမ်းလျှောက်လာခဲ့သည်။ မနက်တိုင်း သတင်းကို စစ်ဆေးခြင်းက သူမရဲ့ စိတ်ဓာတ်ကို မြှင့်တင်ပေးပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့မှာ ဖြစ်ပျက်နေတဲ့ ကိစ္စတွေကို အမီလိုက်နိုင်စေသည်။

ရုတ်တရက်!

သတင်းအတိုချုံး ဗီဒီယိုတစ်ခုက သူမကို ဖမ်းစားသွားတယ်။

"ဟင်?"

လီချင်းဟဲ မျက်လုံးပြူးသွားသည်။ သူမသည် မယုံနိုင်လောက်စရာ တစ်ခုခုကို မြင်လိုက်ရသလို နှစ်ကြိမ်ကြည့်ကာ အေးခဲသွားသည်။

ဗီဒီယိုမှန်ကန်ကြောင်း သေချာစွာ အတည်ပြုပြီးနောက် သူမသည် ဒေါသအမျက်ထွက်ကာ မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်ကာ ချင်းယန်ဆီသို့ ချက်ချင်းလျှောက်သွားပြီး စားပွဲရှေ့လမ်းကို ပိတ်ဆို့ထာလိုက်သည်။

"ဆရာ! ကျွန်မကို လိမ်ပြန်ပြီ!!!"

"?"

စားပွဲ၌ ချင်းယန်သည် သူ့ပါးစပ်ထောင့်မှ အသားစများကို သုတ်လိုက်ပြီး ဒေါသထွက်နေသော လီချင်းဟဲကိုကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်ရှုပ်သွားသည်။

မဟုတ်​သေးပါဘူး...

ဒီကောင်မလေးက မနက်အစောကြီး ဘာဖြစ်နေတာလဲ။

ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ငါမင်းကိုဘာတွေ လိမ်ခဲ့တာလဲ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြော"

"ဆရာဘိုးဘိုးက ကျန်းဟိုင်မှာ ရှိရဲ့သားနဲ့ ဆရာက သူမရှိဘူးလို့ ပြောနေသေးတယ်?"

လီချင်းဟဲ စိုးရိမ်စိတ်နဲ့ ဒေါသတွေထွက်ပြီး မျက်ရည်တွေကို သုတ်လိုက်သည်။

"ရှင့်တပည့်ကို နေ့တိုင်း လှည့်ကွက်တွေနဲ့ ကစားနေတာ ပျော်စရာ​​ကောင်းလား"

"???"

ဒါကိုကြားတော့ ချင်းယန်လည်း အံ့ဩသွားသည်။

ရှုပ်လိုက်တာ။

ငါ့အင်္ကျီ ပြုတ်ကျသွားလို့လား?

ဘာတွေဖြစ်နေတာလဲ!