နတ်ဆိုးတွေရဲ့ စွမ်းအားက လျှံထွက်ပြီး သတ်ပစ်ချင်တဲ့ အရှိန်ကို ထုတ်ခဲ့တယ်

"ရှင်က ဘာဓားနတ်ဘုရားမှတောင် မဟုတ်ဘူး!"

ချောက်၏အထက်တွင် လီကျစ်ရွှမ်းသည် သူမဓားကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး နေရောင်အောက်က အနက်ရောင်ဆံပင်ရှည်များက နတ်ဘုရားမအလား လွင့်နေသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် အဆက်မပြတ် ဆုတ်ခွာသွားကာ ထွက်ပေါက်လမ်းကြောင်းကို သိမ်းပိုက်ကာ မည်သည့်အခိုက်အတန့်တွင်မဆို နောက်ဆုတ်ရန် အသင့်ဖြစ်နေပြီ ဖြစ်သည်။

သူမ ဒီကိုရောက်ကတည်းက ကျွန်တော် လုံးဝ ထွက်ခွာဖို့ ပြင်ဆင်နေပါပြီ။

သူမစကားတွေ ကျလာတော့ "ဓားနတ်ဘုရား" ဟူသော အသုံးအနှုန်းက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဒီကလေးမလေးက သိသွားပြီလား?

မဖြစ်နိုင်ဘူး!

ငါ့ရဲ့ကိုယ်ရေးကိုယ်တာအမှန်ကို ငါဘယ်လိုလုပ် ဖော်ထုတ်မိနိုင်မှာလဲ။

အနက်ရောင်ဝတ်သည် မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားကာ ကြောက်ရွံ့မှုကို မျိုသိပ်ကာ ပြင်းပြင်းထန်ထန် ​ဟောက်လိုက်သည်။

"ကလေးမ မင်းဘာတွေပြောနေတာလဲ မင်းသိရဲ့လား မင်းရဲ့အပိုစကားတွေကို ရပ်လိုက်ပြီး အားလုံးကို နှောင့်ယှက်နေတာ တော်တော့!"

စကားတွေကျပြီးတာနဲ့ ဓားဘုရားတောင်ကြားမှာရှိတဲ့ တခြားသူတွေကလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲတွေ ဖြစ်သွားတော့သည်။

"မင်းဘာကိုဆိုလိုတာလဲ ဒီဓားနတ်ဘုရားက အတုလား"

"မပြောနဲ့... ဓားနတ်ဘုရားကို စိတ်ဆိုးအောင် မလုပ်နဲ့!"

"မှန်တယ်... ဓားနတ်ဘုရားကို စိတ်ဆိုးအောင် လုပ်မိရင် ဒုက္ခ​ရောက်ကုန်လိမ့်မယ်..."

"အဲဒီမိန်းကလေးက ကျန်းဟိုင်ရဲ့ ကျောင်းသားဖြစ်မယ်!"

ခဏအတွင်းမှာပဲ အောက်ခြေက လူအုပ်ကြီးသည် ဆွေးနွေးသံများဖြင့် ဆူညံလာပြီး ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကြားကလည်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်လာသည်။ လီကျစ်ရွှမ်း၏ ရုတ်တရက် အသွင်အပြင်ကို လူတိုင်းက သံသယဖြစ်ခဲ့ကြသည်။ အချို့က လူတိုင်းကို ငြိမ်သက်စေရန် ပြောဆိုသော်လည်း စကားမဆုံးမီတွင် အော်ဟစ်သံကြောင့် နစ်မြုပ်သွားခဲ့သည်။

ရုန်းရင်းဆန်ခတ်တွေ ကြားမှာ အသံတစ်သံ ထွက်လာ၏။

"လှည့်စားမခံရ​စေနဲ့!"

ချိုင့်ဝှမ်းတစ်လျှောက် အသံအိုတစ်ခု ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုပြင်းပြင်းထန်ထန် အသံက လူအုပ်ကြီး၏ အော်သံများကို တိမ်မြုပ်သွားစေခဲ့​သည်။

မီးခိုးရောင် ဝတ်စုံကို ၀တ်ဆင်ထားသော အသက်ကြီးလီသည် လူအုပ်ထဲမှ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်သွားကာ ကျယ်လောင်စွာ ကြေငြာလိုက်သည်-

"ဒီလူက အကြီးအကဲ ဓားနတ်ဘုရား မဟုတ်ပါဘူး... ငါ အာမခံတယ်"

သူ့စကားတွေကို ကြားတော့ သူ့ဘေးနားက လူတွေက ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်းရှိတဲ့ နေရာကို ရှင်းပစ်ပေးလိုက်သည်။ လင်မော့ဖုန်းကလည်း သူ့အနားတွင် ရပ်ကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖုံးကွယ်ထားသည့် ပုံစံကို ဖယ်ရှားလိုက်​ပေ၏။

ဗုန်း!

သူတို့နှစ်​ယောက်ရဲ့ အသွင်အမှန်တွေကို ထုတ်ဖော်ပြလိုက်တာကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်က လူတွေက ဝိုင်းပြီး ကြည့်နေကြ​တော့သည်။ လူအိုလီနှင့် လင်မော့ဖုန်းတို့ မျက်နှာများကို ဖမ်းယူပြီးနောက် သူတို့သည် တစ်ဖန် ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ပြီး ပို၍ ပြင်းထန်သော ငြင်းခုံမှုတစ်ခုအဖြစ် ပေါက်ကြားသွား​ပြန်သည်။

"အဲဒါက လူအိုလီ... အကြီးအကဲလီလည်း ဒီမှာဘဲ!"

"ဒါက ဘယ်တုန်းက ဝင်တာလဲ ငါ သူ့ကို ဘာလို့ မတွေ့တာလဲ?"

"သူ့ဆရာကြီးရဲ့ တပည့်အကြီးဆုံးလည်း ဒီမှာဘဲ!"

"..."

လူတွေက တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ပြီး အံ့သြပျော်ရွှင်မှုတွေ ရောထွေးပြီး တစ်ယောက်နဲ့တစ်ယောက် ငေးကြည့်ရင်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားသလို ခံစားလိုက်ရတယ်။

"အားလုံး ကျေးဇူးပြုပြီး စိတ်အေးအေးထားကြပါ"

လူအိုလီက သူ့​အော်ဟစ်သံကို တောင်ကြားတစ်လျှောက် တစ်ဖန် ပဲ့တင်ထပ်သွားစေခဲ့သည်။ သူသည် လီကျစ်ရွှမ်းရဲ့ လုပ်ရပ်ကို မသိသော်လည်း ဓားနတ်ဘုရားနှင့် သူမ၏ဆက်ဆံရေးကြောင့် အကြောင်းပြချက် ရှိရမည်ဟု မှန်းဆမိပါ၏။

ပြီးတော့ သူမရဲ့ဆရာတစ်ယောက်အနေနဲ့ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီအရေးကြီးတဲ့ အခိုက်အတန့်မှာ သူမရဲ့ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ထောက်ခံပေးရမည်။ အဘိုးကြီးလီသည် ကောင်းကင်က အနက်ရောင်ဝတ်ရုံလူကို စိုက်ကြည့်ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"ဒီကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အထောက်အထား မမှန်ဘူးဆိုတာကို ဂုဏ်ယူစွာနဲ့ အာမခံပါတယ် အားလုံး သတိထားကြပါ!"

သူစကားပြောနေစဉ်တွင် သူသည် ကောင်းကင်ယံ၌ လီကျစ်ရွှမ်းကိုလည်း မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် စိုးရိမ်မှုများဖြင့် ပြည့်လာသည်။

ထိုအခိုက် အနီးနားရှိ ကြည့်ရှုသူများ ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်သွားသည်။

"လူအိုလီတောင် ပြောနေပြီ...."

"ဒီဓားနတ်ဘုရားမှာ တစ်ခုခု မှားနေပြီလား"

"အခုစဉ်းစားကြည့်လိုက်တော့ ဒီဓားနတ်ဘုရားက အရင်နဲ့မတူတော့သလိုပဲ!"

"ဟုတ်​တယ်​ ရုတ်​တရက်​ကြီး..."

လူသားများသည် မွေးရာပါ နွားနောက်လိုက် သတ္တဝါများဖြစ်ပြီး အခြားသူများ၏ သြဇာလွှမ်းမိုးမှုကို အလွယ်တကူ ခံရတတ်သဖြင့် ကြက်တူရွေး သံသရာထဲသို့ ကျဆင်းသွားကြသည်။ ဒီလိုကြောင့် ကောလဟာလတွေကလည်း ပြန့်သွားတာပင်။

သို့သော် ကောလာဟလများက ပညာရှိများဆီ ရောက်လျှင်တော့ နောက်ဆုံးတွင် ရပ်တန့်သွားတတ်သည်။

ထို့အပြင် လူအိုလီသည် ကမ္ဘာတစ်ဝှမ်းရှိ ကျောင်းသားများနှင့် လမ်းညွှန်ဆရာများဆီက အလွန်လေးစားခံရပြီး ကျန်းဟိုင်မြို့တွင် နာမည်ကောင်းရရှိထားသူ ဖြစ်သည်။

သူပြောပြီးတာနဲ့ ပြည်သူတွေလည်း တုံ့ဆိုင်းကုန်ကာ မသေချာမရေရာမှုထဲသို့ ထိုးကျသွားကြသည်။ မျက်မမြင်များနှင့် မိုက်မဲသော လူအုပ်ကြီးပင် ငြိမ်သက်သွားကာ ယခင်က ထမြောက်လာသော မောက်မာမှုသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း အကြီးအကျယ် ချုပ်ငြိမ်းသွားခဲ့သည်။

"ပေါက်ကရ!"

အပေါ်ထပ်က အနက်ရောင်၀တ်လူက လူအုပ်ကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ပြီး သူတို့၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် စိတ်တိုလာသည်။

သိရမည်မှာ ဤလူများသည် လူထုအမြင်ကို လမ်းညွှန်ရန် သူ့ကြိုးပမ်းမှု၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်း ဖြစ်သည်။ ခက်ခက်ခဲခဲ ရခဲ့သော ဤအခြေအနေကို ယခုလို ပျက်ပြားသွားခွင့် မ​ပြုနိုင်ပေ။

'ငါ အဲဒါကို လမ်းညွှန်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်!'

အနက်ရောင်ဝတ်ရုံသည် သူ၏လျှို့ဝှက်နည်းပညာကို ထည့်သွင်းပြီး တောင်ကြားရှိ အခြားသူများ၏ ခံစားချက်များကို အသုံးချကာ အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ဆက်လက် ပြောဆိုလိုက်သည်။

"ငါက ဘယ်လိုလုပ် အတုဖြစ်ရမှာလဲ!"

"မင်းတို့ရဲ့ ယုတ်မာမှုတွေကို ရပ်လိုက်တော့... ငါ ဓားနတ်ဘုရားက ကျန်းဟိုင်ရဲ့ ဒုက္ခတွေကို ဖြေဖျောက်ဖို့ အဆင်သင့်ဖြစ်နေပြီ...တံခါးပိတ်ကျင့်ကြံတာကနေ ထွက်လာပြီးတာတောင် အခု မင်းတို့ငါ့ကို မေးခွန်းထုတ်ရဲတယ်လား"

"အနာဂတ်မှာ အကျပ်အတည်း တစ်ခုဖြစ်လာရင် မင်းတို့လူတိုင်းကို သမိုင်းမှာ အပြစ်သားအဖြစ် ရှုံ့ချရလိမ့်မယ်!"

ဤစကားများကြောင့် ချက်ချင်းပင် လူအုပ်ကြီးထဲ၌ ခံစားချက်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ဗုန်း!

တိတ်​ဆိတ်​​နေ​သော လူအုပ်​ကြီးဆီက ဆူညံသံများ ထပ်​၍ တိုးလာသည်​။ ဤကိုယ်ကျင့်တရား ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုးက လေးလံလွန်းလှသည်။

မှန်သည်ဖြစ်စေ မှားသည်ဖြစ်စေ လူတိုင်းသည် ဓားနတ်ဘုရားအား ကြိုဆိုရန် လာရောက်ခဲ့ကြပြီး စိတ်လှုပ်ရှားစွာ သက်သေခံခဲ့ကြသည်။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ နာမည်ဆိုးကို ဘယ်သူမှ မခံယူချင်ကြဘူး။

လူအိုလီ တည်ငြိမ်နေရုံနဲ့ လူတွေရဲ့ နှလုံးသားတွေဟာ ချက်ချင်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်သွားပြန်၏။ မြင်ကွင်းက ကမောက်ကမ ဖြစ်နေပြီး အားလုံးရဲ့ မျက်နှာမှာ စိုးရိမ်မှုများဖြင့်။

ဒုတိယအကြိမ် ပြင်းထန်သော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဆရာတူညီမရဲ့ စကားကို ငါလည်း ထောက်ခံတယ်!"

လင်မော့ဖုန်းကလည်း လူအုပ်ကြားမှ မတ်တပ်ရပ်ကာ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်ရန် သူ၏ လျှို့ဝှက်နည်းစနစ်ကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုခဲ့သည်-

"ဒီကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားရဲ့ အထောက်အထားက မေးခွန်းထုတ်စရာပဲ... လူတိုင်း သူ့ကို ဖော်ထုတ်ဖို့ သတိထားရမယ်... သူ့ကြောင့် လှည့်စားမခံပါနဲ့"

စကားပြောနေစဉ်တွင် လင်မော့ဖုန်း အသံသည် နွေဦးလေပြေကဲ့သို့ မြင့်တက်လာသည်။ ဂိုဏ်းဆရာအဆင့် လျှို့ဝှက်စွမ်းအင်နှစ်ခု ထိပ်တိုက်တွေ့ပြီး အချင်းချင်း အပြန်အလှန် ငြင်းခုံကြကာ ချက်ချင်းပင် လေထုထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

နောက်အခိုက်အတန့်တွင် နိုင်ငံသားအားလုံး၏ မျက်ခုံးများ ပြေလျော့သွားသည်။ သူတို့၏ မငြိမ်မသက် နှလုံးသားများက တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်သက်သွားသည်။ အားလုံးတည်ငြိမ်နေတာကို မြင်တော့ လင်မော့ဖုန်း သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပါ၏။ သူ့အပေါ်က အနက်ရောင်ဝတ်ရုံက လူတစ်ယောက်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သတိပြုမိသွား၏။ သူ၏ ညာလက်သည် အချိန်မရွေး တိုက်ခိုက်ရန် အသင့်ဖြစ်နေသည့်နှယ် ဓားရိုးကို ဖိထားသည်။

လီကျစ်ရွှမ်း: "အားလုံး သေချာစဉ်းစား​ကြည့်ပါ.... ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားက ရှင်တို့ဆီက ဘယ်တုန်းက ပိုက်ဆံတောင်းဖူးလဲ?"

လီကျစ်ရွှမ်းကလည်း ဒီအချိန်မှာပဲ ဝတ်ရုံနက်လူကို တိုက်ရိုက်ကြည့်ကာ ဖြည်းညင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ ထွက်လာတိုင်း ရိုက်တိုင်း ဘာကိုမှ ပြန်မတောင်းသွားဘူး ဒါပေမယ့် အခု ဒီလူက ရှင်တို့ရဲ့ ပူဇော်သက္ကာတွေကို လက်ခံချင်ရုံတင်မကဘဲ သူ့ကို အပြန်အလှန် ယုံကြည်စေချင်​နေတယ်... ဒါဆို သူနောက်ပိုင်း ရှင်တို့ကို ဘာ​​ပေးခိုင်းမှာလဲ"

"ဘိုးဘွားရိပ်သာ ဆောက်ခိုင်းမှာလား ဘုရားကျောင်း ပွဲတော်လုပ်ခိုင်းမှာလား"

လီကျစ်ရွှမ်း၏ စကားများသည် ကျန်းဟိုင် ပြည်သူများရှိ ဓားနတ်ဘုရားအပေါ် အမှတ်တရများကို အချင်းချင်း နိုးကြားစေခဲ့သည်။

"ဒီလူက အတုအယောင်ထဲက အတုအယောင်တွေထက် ဘာမှ မပိုပါဘူး..."

နောက်ဆုံးစကား ကျလာသည်နှင့်အမျှ နိုင်ငံသားများက ဝတ်ရုံနက်ကြီးအား ရွံရှာ၍ မထီမဲ့မြင်ပြုကာ အမုန်းပွားလာကြလေသည်။

ဝတ်ရုံနက်ကြီး၏ အမူအရာမှာ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းလောက်အောင် အုံ့မှိုင်းသွားကာ တိမ်ထူထပ်သော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် စုရုံးလာပြီး မြို့ပေါ်တွင် မှောင်မိုက်နေသော တိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါ်လာခဲ့သည်။

"မင်းငါ့ကိုဘယ်လို​တောင် မေးခွန်းထုတ်ရဲတာလဲ!"

ဗုန်း!

ဓားချိုင့်တစ်လျှောက် မိုးကြိုးတစ်စင်းလို ဒေါသသံဖြင့် ဟောက်လိုက်သည်။

………….

စာကြည့်တိုက်၊ ပထမထပ် အမျိုးသားသန့်စင်ခန်း။

ချင်း သူ့လက်များကို ဆေးကြောပြီး ရေစက်များကို မှုတ်ထုတ်ရန်အတွက် အခြောက်ခံစက်အောက်တွင် ထားကာ တံခါးကနေ ဖြည်းညှင်းစွာ ထွက်လာခဲ့သည်။ သန့်စင်ခန်းတံခါးနားမှာ စောင့်နေသော လီချင်းဟဲကလည်း သူ့ဖုန်းဖြင့် ပြေးလာ​၏။

"ဆရာ... နောက်ဆုံးတော့ ထွက်လာပြီ!"

လီချင်းဟဲ စိုးရိမ်တကြီးနဲ့ ဖုန်းကို အမြန်လွှဲပြီး တိုက်ရိုက်ထုတ်လွှင့်မှုကို အရူးအမူး နှိပ်လိုက်လေသည်။

"ကြောက်စရာကောင်းတာကြီး ဖြစ်ပျက်နေပြီ... ဓားနတ်ဘုရားတောင်ကြားမှာ တိုက်ပွဲဖြစ်နေပြီ... ညီမကျစ်ရွှမ်း အန္တရာယ်ထဲ ရောက်သွားပြီ!"