← Chapters

နတ်လမ်း​ပြအတွက် ငါအရှင် နောင်တမရှိဘဲ သေလိုက်မယ်

Vol. 11 Ch. 159

နတ်လမ်း​ပြအတွက် ငါအရှင် နောင်တမရှိဘဲ သေလိုက်မယ်

Vol. 11 Ch. 159

ကောင်းကင်ကလာသော တန်ခိုးကြီးသော စွမ်းအားသည် ကြီးမားပြီး ချောက်ကြီးတစ်ခုလုံးအပေါ် ကြယ်ရောင်များဖြင့် ပြည့်လျှံသွား​စေ​လေသည်။

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အဘိုးအို၏ ပါးစပ်နှင့် နှာခေါင်းတို့မှ သွေးများ စီးကျလာပြီး၊ ရွှေရောင်မျက်နှာဖုံး၏ အစွန်းများသည် ချင်းယန်ရှေ့တွင် လက်နက်ချသွားသကဲ့သို့ သွေးပုတီးစေ့များအဖြစ် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

သူ့တစ်ကိုယ်လုံး တုန်လှုပ်သွား၏။ မျက်နှာဖုံးမှာ ထွင်းထားတဲ့ သားရဲတွေလည်း ဆုံးရှုံးသွားပြီ။

"အရှင်မင်းကြီး!"

အနက်ရောင်ဝတ်လူလည်း အကြီးအကျယ် ထိတ်လန့်သွားသည်။ ကောင်းကင်က ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းကို ငေးကြည့်ရင်း အထိတ်တလန့်ဖြင့် ခြေသလုံးများ တုန်ရီလာသည်။ ကြယ်ခုနစ်လုံး ချိတ်ဆက်ထားပြီမို့ ကမ္ဘာတစ်ခုလုံး အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုထဲတွင် ပိတ်မိနေပြီ။

သူဘယ်​လို​လုပ် ရှောင်​နိုင်​မှာလဲ!

ဒီလူက သူတို့ကိုသတ်ဖို့ ကြယ်တာရာတွေ ထောင်နဲ့ချီကို ဆင်းသက်လာစေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်တစ်ခုလုံးသည် ဤအစီအရင်ဖွဲ့စည်းပုံ၏ အကွာအဝေးအတွင်း၌ ရှိနေပြီး မည်သည့်နေရာကမှ လွတ်မြောက်ရန် မဖြစ်နိုင်တော့ပါ။

သူဘယ်လိုလုပ် ပြန်တိုက်နိုင်မှာလဲ?

"ဒီကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရား.... သူက ဓားပညာကို သိတယ်... ဒါပေမယ့် သူက အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုပိုင်းမှာလည်း ကျွမ်းကျင်တယ်"

ဒါကိုတွေးပြီးနောက် ဝတ်ရုံနက်ကြီးရဲ့ စိတ်မှာလည်း လုံးဝကို ပြိုကျသွားတော့သည်။ ယခု ထိုဓားနတ်ဘုရားသည် ၎င်း၏နောက်ခံအဖြစ် ကောင်းကင်နှင့် ကြီးမားသော ဖွဲ့စည်းမှု၊ ကြီးမားသောကြယ်များကို ချိတ်ဆက်ထားသည်။

အရှင်၏ နည်းလမ်းများသည် အမှန်တကယ် ကောင်းကင်ဘုံသို့ ရောက်နိုင်လျှင်ပင် ဤကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားသည် ယခု တာအိုနှင့် ထိစပ်နေသော ကောင်းကင်ဘုံကို ကိုယ်စားပြုနေပြီ ဖြစ်သည်။

…………

အောက်ဖက်က ဓားနတ်ဘုရား တောင်ကြားတွင်မူ လူအုပ်ကြီးသည် ရှုပ်ပွနေဆဲ ဖြစ်ပြီး ညကောင်းကင်ယံကို မျှော်ကြည့်ရင်း ၎င်းတို့၏ ဖုန်းများကို မြင့်မားစွာ ကိုင်ဆောင်ထားကာ ကြီးစွာသော အံ့ဖွယ်အမှုကို တိတ်တဆိတ် မှတ်တမ်းတင်နေကြသည်။ ချိုင့်ဝှမ်းကြီးသည် ကြယ်ရောင်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည့် မြင်ကွင်းတစ်ခု ဖြစ်လို့​နေသည်။

"အရမ်းလှတာပဲ...."

လူအုပ်ထဲက လီကျစ်ရွှမ်းဟာလည်း ကြယ်ရောင်များ ရောင်ပြန်ဟပ်နေသော သူမ၏ မျက်လုံးများဖြင့် လှည့်ပတ်ကြည့်နေသည်။ နောက်တစ်ကြိမ် မော့ကြည့်လိုက်တော့ ချင်းယန်ရဲ့ အရိပ်တစ်ခု။

တောင့်တခြင်း ၊မြတ်နိုးခြင်း ။

ယခုအချိန်တွင် သူမသည် ဆရာသခင်အပေါ် ချစ်ခင်လေးစားမှုသည် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိသွားပေပြီ။

ဆရာ အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ!

သူ၏ ဓားသိုင်းစွမ်းရည်မှာ တုနှိုင်းမယှဉ်နိုင်၊ သူ၏အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံများကလည်း အံ့ဖွယ်ကောင်းသည်။ သူ မလုပ်နိုင်တာများ ရှိသေးလား။

သူမ ငေးကြည့်နေရင်း...

"ကျစ်ရွှမ်း!"

အနောက်ကနေ ရင်းနှီးတဲ့ အသံတစ်ခု ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ လှည့်ကြည့်လိုက်တော့ လီချင်းဟဲက လူအုပ်ကြားထဲနေ သူမဆီသို့ ပြေးလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရ​လေ၏။

"အစ်မချင်းဟဲ?! နင် ဒီကို ဘယ်လိုလုပ် ရောက်လာတာလဲ။"

"ဟူး... ပင်ပန်းလိုက်တာမှ!... အဆင်ပြေရဲ့လား ? ငါ သတင်းကို မြင်ပြီး နငိ ဓားတောင်ကြားမှာ ရှိနေမှန်းသိလို့ ချက်ချင်း ပြေးလာခဲ့တာ...."

"အမ်... ငါ အဆင်ပြေပါတယ်... ကျေးဇူးပဲ"

လီကျစ်ရွှမ်း သူမကို လက်ကိုင်ပုဝါတစ်ထည် ပေးကာ ချွေးတွေကို သေချာသုတ်​ပေးလိုက်ပြီး တိုးတိုးလေး ရှင်းပြသည်။

"တောင်ကြားက အခု လုံခြုံနေပြီ ဆရာအရှင် လှမ်းဝင်လာပြီး ဒီရေကို လှည့်လိုက်တာ အခြေအနေက တည်ငြိမ်သွားပြီ"

သူမ စကားပြောနေစဉ်တွင် ကြယ်ရောင်တောက်နေသော ကောင်းကင်ကြီးကို ငေးကြည့်ရင်း သူမ၏မျက်လုံးများသည် တောင့်တမှုအပြည့်နှင့်။

"အခုမြင်​သမျှ​က ဆရာ လုပ်ပြသွားတာ...."

သူမစကားတွေကြောင့် လီချင်းဟဲလည်း ကောင်းကင်ယံက ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်ကို ငေးကြည့်ရင်း အတွေးထဲတွင် ပျောက်သွားသည်။ လာတဲ့လမ်းမှာ ထူးဆန်းတဲ့ ဖြစ်စဉ်ကို သူမ တွေ့ဖူးပေမယ့် ယုံရခက်နေဆဲ။

"ဆရာဘိုးဘိုးက ဒါတွေကို လုပ်သွားခဲ့တာလို့ နင် ပြောချင်တာလား"

"ငါ့ကို ဆရာတူအ​ဒေါ်​လို့ ခေါ်ပါ! အစ်မချင်းဟဲ!"

လီကျစ်ရွှမ်း မျက်မှောင်ကြုတ်ပြီး သူ့ကိုယ်သူ လေးနက်စွာ တည့်မတ်ပြလိုက်သည်။

"သိပ်မလေးမစား မလုပ်ပါနဲ့"

"ငါ..."

လီချင်းဟဲ ခဏလောက် ထိတ်လန့်သွားပြီး သူမကို စိုက်ကြည့်နေမိ၏။ ပြီးနောက် အံကြိတ်သံကြီးဖြင့်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာတူ​ဒေါ်​လေးလို့ ခေါ်ပါ့မယ်... ဆရာတူဒေါ်လေး အဲဒီကြယ်အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံက ဆရာဘိုးဘိုးရဲ့ လက်ရာပဲလား"

"အွန်း"

"ဘာလို့ဘယ်သူမှ မအားပေးတာလဲ"

“ငြိမ်းချမ်းရေးကို မနှောင့်ယှက်ချင်ဘူးလေ.…ဒီအတွက် ဆရာက အာရုံစိုက်ထားဖို့လိုတယ်"

လီချင်းဟဲက ဒါကိုကြားတော့ ဒေါသတကြီးနဲ့ ပြန်ပြော၏။

"ဆရာဘိုးဘိုးက ငါတို့ကို ထိပ်တိုက်တွေ့နေပြီ... ငါတို့ အရှိန်မပြရင် ငါတို့ကို နှိမ့်ချကုန်လိမ့်မယ်!!!"

သူမပြောနေစဉ်တွင် အစီအရင်ပုံစံတစ်ခု သူမလက်ထဲတွင် ပေါ်လာသည်။ သူမသည် လက်ဖဝါးများကို ကွေး၍ နှုတ်ခမ်းဆီသို့ ပို့ဆောင်ကာ တံပိုးနှင့်တူသော အမူအရာတစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

"အစ်မချင်းဟဲ... ဘာလုပ်နေတာလဲ ဟိုဟိုဒီဒီ ရှုပ်နေတာ ရပ်လိုက်!!"

လီကျစ်ရွှမ်း ခဏတာ အေးခဲသွားပြီး သူမ၏ နှလုံးသားသည် ထိတ်လန့်တကြား ရုတ်တရက် နာကျင်လာသည်။ သူမ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော လီချင်းဟဲ ဖမ်းကာ သူမ၏ ရူးသွပ်သော လုပ်ရပ်များကို ရပ်တန့်ချင်ခဲ့သည်။

သို့သော်လည်း လီချင်းဟဲက ပြင်ဆင်ထားပြီးဖြစ်၍ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းမှုကို ချက်ချင်း စတင်ပစ်ခဲ့သည်။

ဗုန်း!

နောက်အခိုက်။

"ဓားနတ်ဘုရားက အရမ်းမိုက်တယ်!!!!"

ပဲ့တင်ထပ်သော အသံတစ်ခုက ဓားချိုင့်အတွင်း တစ်ပြိုင်နက် သောင်းနှင့်ချီသောလူများ တစ်ပြိုင်နက် ကြွေးကြော်နေသကဲ့သို့ ပေါက်ကွဲသွားသည်။ ထိုတစ်ခုတည်းသော အသံကို ရာနှင့်ချီ၊ ထို့နောက် ထောင်ပေါင်းများစွာ ပေါင်းထည့်ကာ အစီအရင် ဖွဲ့စည်းပုံစံများအတိုင်း ကျယ်လောင်သော အသံတစ်ခု အဖြစ် ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ခေါ်ဆိုမှုတစ်ခု၊ တုံ့ပြန်မှုတစ်ရာ။

ချက်ချင်းပင်၊ လူတိုင်း၏ စိတ်အားထက်သန်မှုများလည်း ပေါ်ထွက်လာသည်။ အသံတိတ်နေခဲ့သော ပြည်သူများသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပေါက်ကွဲကြပြီး အသံသွင်းထားသည့် ဖုန်းများကို ချလိုက်ကာ ဝမ်းသာအားရ ပါဝင်ကြသည်။

"ဓားနတ်ဘုရားက အရမ်းမိုက်တယ်!!!!"

"ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရားက ကမ္ဘာပေါ်မှာ အကောင်းဆုံးပဲ"

"နတ်ဆိုးကို သတ်ပြီး ကျန်းဟိုင်ရဲ့ နာမည်ကို ဖြန့်လိုက်!"

အသံတွေက နေရာတိုင်းသို့ ပျံ့လွင့်သွားကာ လူအုပ်ကြီးမှာ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေတော့သည်။ အားပေးသံက ဆူနာမီကဲ့သို့ လှိုင်းလုံးကြီးများသဖွယ် မိုးခြိမ်းသံကဲ့သို့ ရိုက်ခတ်နေသည်။

"ဓားနတ်ဘုရားက အရမ်းမိုက်တယ်!!!"

လီချင်းဟဲက အော်ဟစ်ကာ အကျယ်လောင်ဆုံး အော်ဟစ်ကာ လူအုပ်၏ ခံစားချက်ကို ရူးသွပ်စွာ လမ်းညွှန်​​နေခဲ့သည်။ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်နေတဲ့ သူ့မျက်လုံးတွေကလည်း တောင့်တမှုတွေ အပြည့်ဖြင့်။

ဒါ ငါ့ရဲ့အနာဂတ်ဆရာ။

"ကောင်းကင်ကို တိုက်ပွဲပုံစံအဖြစ် သုံးသွားတယ်... သူက ချင်းမျိုးရိုးကောင်ထက် အဆမရေမတွက်နိုင်အောင် အစွမ်းထက်တယ် ဟမ့်!"

………..

အောက်မှ အော်သံကိုကြားတော့ မျက်နှာဖုံးစွပ်အဘိုးကြီးသည် လေထဲမှ လွင့်ပျံလာသည်။ ရွှေစင်မျက်နှာဖုံးအောက်က သူ့မျက်နှာက ပုံပျက်ပန်းပျက်နဲ့ ကြောက်စရာကောင်းနေပြီး သူ့ရင်ဘတ်ထဲမှာလည်း ဒေါသလှိုင်းတွေ လျှံတက်လာ၏။

"ကောင်းပြီ ကျန်းဟိုင် ဓားနတ်ဘုရား မင်း ငါ့ကို ဒီလိုလုပ်ခိုင်းလိုက်တာပဲ!"

သူသည် လျစ်လျူရှုနေသော ချင်းယန်ကို မော့ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများက အလွန်တရာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လာသည်။

နောက်အခိုက်တွင်။

ဝုန်း!

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အဘိုးအို၏ အရေပြားက ပေါက်ကွဲသွားပြီး ချွေးပေါက်များမှ သွေးများ ထွက်ကျလာကာ ရောင်ဝါတွေက တဖြည်းဖြည်း မြင့်တက်လာသည်။ ရိုးရှင်းသော သူ့လက်ကို မြှောက်လိုက်ခြင်းဖြင့် လေထုထဲတွင် သိမ်မွေ့သော အက်ကွဲကြောင်း တစ်ခုကို ဖြစ်ပေါ်​စေခဲ့သည်။

"နောက်ထပ် လျှို့ဝှက်အစီအရင်!"

ချင်းယန် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ အခြေအနေကို လျင်မြန်စွာ နားလည်လိုက်သည်။

၎င်းသည် ကျင့်ကြံမှုကို အမြင့်မြတ်ဆုံးနယ်ပယ်သို့ အတင်းအကျပ် မြှင့်တင်နိုင်သည့် လျှို့ဝှက်အစီအရင် ဖြစ်သည်။ နိယာမတရားတွေရဲ့ စွမ်းအားတွေက သူ့ဆီ ဖြတ်သွားပေမယ့် ဒီလျှို့ဝှက်နည်းက ကြာရှည်မခံဘဲ ခန္ဓာကိုယ်ကို အလွန်ထိခိုက်စေလိမ့်မည်။

နံနက်ခင်းမှာ ကျတဲ့ နှင်းပွင့်တွေလိုမျိုး အလှက တခဏပဲ ဖြစ်သည်။

"ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရား မင်းက သူရဲဘောကြောင်တဲ့ ကြွက်ပဲ!"

မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော အဖိုးအိုက ဟောက်ပြီး သူ၏ ကြယ်စွမ်းအင် ခြေချင်းများကို ဖြိုခွဲပစ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိသော သားရဲတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လေထုကို ကျော်ဖြတ်ကာ ချင်းယန်ဆီသို့ ပြင်းထန်သော မိုးကြိုးမုန်တိုင်းလို ပြေးထွက်သွား၏။

ဝုန်း!

မှောင်မိုက်သော လျှပ်စီးတိမ်တိုက်တစ်ခု ပေါက်ကွဲလာပြီး ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကြားတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေသည့် မိုးခြိမ်းသံကြီး ဖြစ်ပေါ်လာ၏။

"လာစမ်း! ငါမင်းကို သတ်ပစ်မယ်!"

"..."

ချင်းယန် တိတ်ဆိတ်နေခဲ့သည်။ သူသည် လက်နှစ်ချောင်းကို မြှောက်ကာ မိုးကြိုးနိယာမကို ဆင့်ခေါ်ကာ ၎င်းကို ကြယ်ခုနစ်ပွင့်ဖွဲ့စည်းမှုအဖြစ် ရှေ့သို့ တိုက်ရိုက်တွန်းပို့လိုက်သည်။

ဗုန်း!

ဓားတောင်ကြား အထက်တွင် လျှပ်စီးကြောင်းနှစ်စင်း တိုက်မိပြီး အောက်မှ အော်ဟစ်အားပေးသံ ပင်လယ်ပြင်နှင့် ပြိုးပြိုးပြက်ပြက် ပြနေသော ကြယ်ရောင်များ ရောနှောကာ ကြီးကျယ်ခမ်းနားသော မြင်ကွင်းကို ဖန်တီးလိုက်​ပေသည်။

"အလျင်စလိုမလုပ်နဲ့... ငါနှောင့်နှေးနေသမျှ အချိန်က ငါ့ဘက်မှာ အမြဲရှိနေမှာ..."

ချင်းယန် သူ့အတွေးများကို ငြိမ်သက်စေပြီး စွန်တစ်ကောင်လို အေးအေးဆေးဆေး ပျံသန်းစေကာ အဘိုးအိုကိုလည်း ခွေးတစ်ကောင်လို လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ချင်းယန်ကို မဖြုတ်နိုင်သေးတာ မြင်တော့ မျက်နှာဖုံးစွပ်အဖိုးအိုက ဒေါသတကြီးစိုက်ကြည့်ကာ စိုးရိမ်စိတ်တွေလည်း တိုးလာလေ၏။ စိတ်ထဲမှ အချိန်ကို တိတ်တဆိတ် တွက်ဆလိုက်သည်။

ဤလျှို့ဝှက် အစီအရင်စွမ်းရည်က သက်တမ်းပေါ်တွင် တည်မှီသည်။ ဒီလိုမတည်မငြိမ် ဖြစ်နေရင် နောက်ဆုံးမှာ ကျန်းဟိုင်ဓားနတ်ဘုရားဆီကပဲ နှိပ်စက်ခံလိုက်ရလိမ့်မည်။

အားလုံး သေရတော့မယ် ဆိုတော့ ငါ ငရဲပြည်သွားရရင်တောင် မင်းကို ငါနဲ့အတူ ခေါ်သွားမယ်။

ပြတ်ပြတ်သားသား ရူးသွပ်မှု အလင်းတန်းတစ်ခုက သူ့မျက်လုံးထဲ တောက်ပလာပြီး ချင်းယန်ဘက်သို့ စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်ရင်း နောက်ဆုံး ကြက်သွေးရောင် လျှပ်စီးကြောင်းကို ပေါက်ကွဲထွက်လာ​စေခဲ့သည်။

"နတ်လမ်း​ပြအတွက် ငါအရှင် နောင်တမရှိဘဲ သေမယ်!!!"

စကားလုံးတွေ ဆုံးတဲ့အခါ ချင်းယန်၏ သူငယ်အိမ်များလည်း ရုတ်တရက် ကျုံ့သွားတော့သည်။

"ဒီလူကြီးက ကိုယ့်ကိုကိုယ် ဖောက်ခွဲချင်နေတာလား?"

All Chapters